Wyrok IC 2081/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2013 roku Sąd Okręgowy w Biały

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IC 2081/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2013 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR del. Piotr Kozłowski Protokolant: Monika Gąsowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4.03.2013 roku sprawy z powództwa (…) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. przeciwko Skarbowi Państwa Prezydentowi Miasta B. o ustalenie I. Ustala wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w B. przy ulicy (…), oznaczonej numerem geodezyjnym (…), o powierzchni 3,8125 ha: 1. za rok 2010– w kwocie 38.054,53 złotych; 2. za rok 2011 i lata następne – w kwocie 136.083,38 złotych. II. Oddala powództwo w pozostałym zakresie. III. Zasądza od powódki (…) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 7.200 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego. IV. Nakazuje pobrać od powódki (…) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. na rzecz Skarbu Państwa ( Sądu Okręgowego w Białymstoku) kwotę 3.766,74 złotych tytułem brakujących kosztów sądowych. UZASADNIENIE V \` I ¬„ _Źř --- STRONA 2 --- Powódka (…) Sp. z o.o. w B. wniosła o zaliczenie na poczet różnicy między dotychczasową roczną opłatą za użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej w Białymstoku przy ul. (…), oznaczonej nr geodezyjnym (…) obr. (…) o powierzchni 38 125 m² , a opłatą zaktualizowaną wartości nakładów poniesionych przez użytkownika wieczystego w wysokości 405 170,29 zł oraz uwzględnienia kwoty 71 115,85 zł na podstawie orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 marca 2005 o sygn. (…); łącznie 476 286,14 zł i ustalenie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego w dotychczasowej wysokości tj. 30 137,81 zł za lata 2010 – 2013, za rok 2014 w wysokości 83 579,52 zł, natomiast za rok 2015 i lata następne w kwocie 136 083,38 zł. W uzasadnieniu wskazała, że przedmiotem wyceny stanowiącej podstawę dokonania wypowiedzenia dotychczas obowiązujących stawek opłat i ustalenia nowej opłaty rocznej, była jedynie wartość gruntu, bez uwzględnienia wartości dokonanych nakładów na przedmiotową nieruchomość w latach 2005 – 2010. Stosownie zaś do przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r, nr 102, poz. 651 tekst jedn. z późn. zm.), nakłady te powinny zostać zaliczone na poczet różnicy między opłatą dotychczasową a nową opłatą. Powódka podkreśliła, że od czasu ostatniej aktualizacji opłaty rocznej dokonała nakładów na nieruchomość, a w szczególności poniosłał wydatki na budowę dojazdu i położenie asfaltu na drogach wewnętrznych, który to wydatek bez wątpienia należy zaliczyć do nakładów rozumianych przez przepisy ustawy jako „budowa drogi”. Utwardzenia placów składowych można zaś zaliczyć do nakładów na budowę poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej. Domagała się także uwzględnienia przy ustalaniu wysokości zaktualizowanej opłaty rocznej kwoty 71 115,85 zł. Kwota ta stanowi wartość --- STRONA 3 --- części nakładów uwzględnionych do rozliczenia opłaty rocznej w postępowaniu toczącym się przed SKO w 2005 roku. Pozwany Skarb Państwa wniósł o oddalenie powództwa i ustalenie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w B. przy ul. (…), składającej się z działki (…) obr. (…), za rok 2010 i lata następne w wysokości 136 083,38 zł oraz o zasądzenie kosztów postępowania, z tym że kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. Zakwestionował możliwość uwzględnienia kwoty 405 170,29 zł, wskazując że wynika ona jedynie z faktur, które są dokumentami prywatnymi i dokumentują jedynie fakt ich wystawienia. Nie są natomiast dowodem na to, że kwoty w nich wymienione zostały faktycznie poniesione przez powódkę, wskazane prace zostały faktycznie wykonane, ostatecznie jaka jest ich wartość. Faktury odzwierciedlają jedynie cenę, jaką ewentualnie miała zapłacić powódka. Wskazał, że powódka nie udowodniła, iż część prac została wykonana na budowę, a nie na remont, czy też modernizację. Co więcej, podniósł że prace wskazane pod pozycjami 11, 14, 15 i 16, nie zostały wymienione w art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a zatem nie mogą zostać uwzględnione przy ustalaniu wysokości opłaty rocznej. Ostatecznie pozwany podniósł, że koszty poniesione przez użytkownika wieczystego na wybudowanie danego nakładu nie mogą być brane pod uwagę jako ich wartość. Ponadto nakłady wymienione w pkt 9 i 13 zestawienia w ocenie pozwanego dotyczą jedynie przedsiębiorstwa prowadzonego przez powódkę i w żaden sposób nie są związane z nieruchomością. Odnosząc się do żądań związanych z zaliczeniem nakładów, które były już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu przed SKO, zakończonym wydaniem orzeczenia w dniu 24 marca 2005 roku, pozwany wskazał, że przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami nie pozwalają na rozliczenie --- STRONA 4 --- nakładów, które zostały uwzględnione w poprzednio dokonywanych aktualizacjach. Taką właśnie kwotą jest kwota 71 115,85 zł. Nie ma zatem formalnej możliwości powtórnego brania pod uwagę tych samych nakładów i powinny zostać one rozliczone między stronami niezależnie od niniejszego postępowania. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Powód (…)Sp. z o.o. w B. jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej położonej w Białymstoku przy ul. (…)składającej się z działki o nr geodezyjnym (…)obr. (…), o powierzchni 38 125 m². Poprzednio obowiązująca opłata za użytkowanie wieczyste wskazanego gruntu została ustalona orzeczeniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 24 marca 2005 roku i na rok 2005 i lata następne wynosiła 76 139,44 zł. SKO na poczet różnicy między opłatą wcześniej obowiązującą, a opłatą zaktualizowaną zaliczyło wartość nakładów poniesionych przez użytkownika wieczystego w wysokości 301 124 zł (k. 38 – 40). Wypowiedzeniem z dnia 21 grudnia 2009 roku, Prezydent Miasta B. wypowiedział powódce dotychczasową wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, przyjmując że w związku z aktualizacją wartości nieruchomości, dokonaną przez rzeczoznawcę majątkowego w sporządzonym na zlecenie Prezydenta Miasta B.operacie szacunkowym, wzrosła wartość przedmiotowej nieruchomości. W konsekwencji opłatę roczną na rok 2010 i lata następne ustalono w kwocie 136 083,38 zł (k. 46). Powódka zaskarżyła decyzję zmieniającą, wnosząc odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.. Zakwestionowała zasadność aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego z uwagi na nieuwzględnienie istotnych dla sprawy okoliczności prawnych i faktycznych. Wskazała, że przy sporządzaniu operatu pominięto fakt, iż sposób korzystania z --- STRONA 5 --- nieruchomości jest w istotny sposób ograniczony z uwagi na obowiązujące ograniczenia wynikające ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego z 2008 roku. Stosownie do obowiązujących przepisów, przy wycenie nieruchomości i sporządzaniu operatu szacunkowego, przy stosowaniu podejścia porównawczego konieczna jest znajomość cen transakcyjnych nieruchomości podobnych do nieruchomości będącej przedmiotem wyceny. Jej zdaniem, z uwagi na wskazane ograniczenia żadna z nieruchomości nie jest nieruchomością podobną. Ponadto przyjęte do wyceny nieruchomości są nieruchomościami niezabudowanymi podczas, gdy przedmiotowa nieruchomość jest zabudowana i wykorzystywana na cele produkcyjne, co znacznie zmienia możliwość jej wykorzystania na jakiekolwiek inne cele. Dodatkowo wskazała na konieczność zaliczenia na poczet różnicy między opłatą dotychczasową, a zaktualizowaną wartości nakładów na nieruchomość poczynionych w latach 2005 – 2009. Podniosła, że organ ustalając wysokość opłaty pominął treść orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.z dnia 24 marca 2005 roku nr (…), zgodnie z którym zaliczono na poczet różnicy pomiędzy opłatą dotychczasową, a zaktualizowaną wartość nakładów poniesionych przez użytkownika wieczystego i dokonano stosownego rozliczenia. Do 2009 roku pozostała niewykorzystana kwota 71 115,85 zł, zaliczona na poczet opłat rocznych. Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w dniu 28 października 2010 roku wydało orzeczenie, w którym ustaliło opłatę roczną za użytkowanie wieczyste przedmiotowej nieruchomości za rok 2010 – w kwocie 64 967,53 zł; za rok 2011 i lata następne w kwocie po 136 083,38 zł. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że właściciel dokonując aktualizacji opłaty rocznej nie naruszył obowiązujących przepisów prawa. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, operat szacunkowy złożony przez właściciela nieruchomości spełnia wymogi określone --- STRONA 6 --- prawem, a powódka nie zgłosiła żadnych dowodów w sprawie (w tym kontroperatu), wskazujących na inną wartość przedmiotowej nieruchomości gruntowej. Odnosząc się do zgłoszonych nakładów Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że z ich charakteru wynika, iż mają one ścisły związek z prowadzoną działalnością gospodarczą powódki i miały na celu poprawę funkcjonowania firmy. Nie mają przełożenia na wartość nieruchomości podlegającej wycenie, czego Spółka nawet nie usiłowała wykazać. Kolegium uwzględniło natomiast okoliczność zaliczenia wartości nakładów, na mocy orzeczenia Kolegium z dnia 24 marca 2005 r. nr 41.8/C – 4/3/05 i odliczyło niewykorzystaną kwotę od opłaty należnej za rok 2010 (k. 13 – 14). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. nr 102 poz. 651 j.t. z późn. zm.), za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się opłaty: pierwszą i opłaty roczne. Obowiązek uiszczenia opłat rocznych obciąża każdego użytkownika wieczystego, a wysokość opłat uzależniona jest od ceny nieruchomości gruntowej (art. 72 w zw. z art. 67 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Ustalenie należnych opłat następuje in concreto w umowie o oddaniu gruntu w wieczyste użytkowanie. Opłaty roczne z tytułu użytkowania wieczystego mają charakter cywilnoprawnego świadczenia okresowego. Należy je więc spełniać periodycznie, a w razie aktualizacji opłat, należy spełniać świadczenie podwyższone. Zgodnie z art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, powinien --- STRONA 7 --- wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości. Użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, zwanego dalej „kolegium”, wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości (art. 78 ust. 2 ustawy). Natomiast w myśl art. 80 ust. 1 i 2 ustawy, od orzeczenia kolegium właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Kolegium przekazuje właściwemu sądowi akta sprawy wraz ze sprzeciwem. Wniosek, o którym mowa w art. 78 ust. 2 zastępuje pozew. Podstawą do ustalenia opłaty za użytkowanie wieczyste jest wartość nieruchomości gruntowej oraz stawka procentowa, określona różnie w zależności od celu, na jaki w użytkowanie wieczyste została przekazania nieruchomość. Zgodnie z art. 67 ww. ustawy wartość nieruchomości określa rzeczoznawca majątkowy. W myśl zaś art. 77 ust. 1 ww. ustawy wysokość opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej może być aktualizowana nie częściej niż raz w roku, jeżeli wartość tej nieruchomości uległa zmianie. Dla skuteczności aktualizacji opłat rocznych konieczne jest zastosowanie procedury z art. 78 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Tryb wypowiedzenia i sposób zaskarżenia tego wypowiedzenia reguluje przepis art. 78 i 80 ww. ustawy. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 29.X.1997 r. II CKN 281/97 OSNC 1998 r. zs. 4 poz. 65 wskazał, że spór sądowy o ustalenie wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ukształtowany został, jako spór ustalający. --- STRONA 8 --- W przedmiotowej sprawie wartość nieruchomości ustalona przez właściciela w oparciu o sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy, nie była ostatecznie kwestionowana przez żadną ze stron. Tym samym, co do zasady nie kwestionowano wysokości opłaty rocznej. Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do możliwości zaliczenia na poczet opłaty z tytułu użytkowania wieczystego, wartości nakładów jakie poczyniła powódka oraz wysokości tych nakładów. Chodzi tu zarówno o nakłady, które były przedmiotem rozpoznania w poprzednim postępowaniu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym, jak i nakładów, które zostały dokonane po dniu ostatniej aktualizacji i nie były przedmiotem rozpoznania. Podkreślić przy tym należy, iż przepis art. 78 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami zgodnie, z którym ciężar dowodu, że istnieją przesłanki do aktualizacji opłaty spoczywa na właściwym organie, ma zastosowanie w postępowaniu administracyjnym przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym. Po wniesieniu sprzeciwu od orzeczenia kolegium sprawa nabiera charakteru cywilnego w związku z czym zastosowanie ma art. 6 kc wskazujący, iż ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto wywodzi z tego faktu skutki prawne. Zatem to na powódce spoczął ciężar wykazania, że poniosła nakłady, które miały wpływ na zwiększenie wartości nieruchomości, a także jaka jest ich wartość. Stosownie do treści art. 77 ust. 4 i 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przy aktualizacji opłaty, o której mowa w ust. 1 powołanego przepisu, na poczet różnicy między opłatą dotychczasową, a opłatą zaktualizowaną zalicza się wartość nakładów poniesionych przez użytkownika wieczystego nieruchomości na budowę poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej po dniu dokonania ostatniej aktualizacji. Zaliczenie wartości nakładów poniesionych przez użytkownika wieczystego następuje również w przypadku, gdy nie zostały one uwzględnione w poprzednio dokonywanych aktualizacjach. Stosownie zaś do treści ust. 6 powołanego przepisu, zasady o --- STRONA 9 --- których mowa powyżej, stosuje się odpowiednio do nakładów koniecznych wpływających na cechy techniczno – użytkowe gruntu, poniesionych przez użytkownika wieczystego, o ile w ich następstwie wzrosła wartość nieruchomości gruntowej. W celu ustalenia zakresu nakładów mających wpływ na wartość nieruchomości Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych rzeczoznawców majątkowych: W. J. oraz M. S.. Biegły W. J. ustalając wartość poniesionych przez powoda nakładów na przedmiotową nieruchomość, ograniczył się jedynie do ustalenia ich wartości rynkowej, a także podziału na nakłady konieczne i użyteczne, bez ustalenia w jakim zakresie ich wykonanie miało wpływ na zwiększenie wartości gruntu (która to wartość stanowi podstawę aktualizacji opłaty rocznej). Sąd kwestionując poprawność wyliczeń dokonanych przez biegłego, dopuścił dowód z opinii innego biegłego rzeczoznawcy. Biegły M. S. po zapoznaniu się z dokumentacją techniczną wykonanych robót oraz po dwukrotnym przeprowadzeniu wizji lokalnej wycenianej nieruchomości stwierdził nakłady wymienione na stronach od 4 do 11 opinii. Przy określaniu wartości odtworzeniowej nakładów biegły zastosował podejście kosztowe, metodę kosztów odtworzenia, technikę elementów scalonych. Wartość nakładów ustalona w ten sposób wyniosła 803 981 zł. Biegły dokonał podziału nakładów na nakłady konieczne i użyteczne. Wskazał jednakże, że co do zasady, nakłady poniesione przez powódkę, bez względu na ich klasyfikację, nie spowodowały wzrostu wartości rynkowej gruntu, bowiem zostały dokonane na terenie nieruchomości na potrzeby sprawniejszego funkcjonowania przedsiębiorstwa. Zdaniem biegłego, nakładem koniecznym w przypadku wyceny dla aktualizacji prawa użytkowania wieczystego (jako przypadek szczególny w wycenie, wpływający na cechy techniczno – użytkowe gruntu) niewątpliwie są pozycje: --- STRONA 10 --- a) przepompownia ścieków wraz z wykonaniem odcinka kanalizacji tłocznej do studni; b) stacja redukcyjna gazu wraz z rurociągiem gazowym. Wartość tych nakładów biegły oszacował na kwotę 26 913 zł. W odpowiedzi na zarzuty do opinii zgłoszone przez obie strony, biegły wysłuchany na rozprawie 4 marca 2013 roku wskazał, że dokonana przez niego wycena wartości nakładów znajduje swoje oparcie w § 35 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 roku w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 22 września 2004 r. nr. 207 poz. 2109 z późn. zm.). Odnosząc się do zarzutu znacznej różnicy jaka jest pomiędzy wartością nakładów wskazaną przez stronę powodową, a wartością nakładów ustaloną w opinii, biegły wskazał, że wartość nakładów zgłoszonych przez powódkę jest mała. Wynika to z okresu, w którym były ponoszone. Ich wartość była określana na rok 2009. Wartością tą jest wysokość poniesionych kosztów pomniejszona o stopień ich zużycia. Roboty dokonywane przez powódkę były szczegółowo wybierane z rynku lokalnego i nawet jak na lata, w których były wykonywane, poniesione koszty były bardzo niskie. Odnosząc się do zarzutu, że dokonując wyceny nie zastosował się do zasad określonych w § 35 powołanego powyżej rozporządzenia, biegły wskazał, że przepis ten generalnie dotyczy nieruchomości gruntowych zabudowanych. W przypadku celu szczególnego jakim jest wycena przy aktualizacji opłaty z tytułu użytkowania wieczystego, przedmiotem wyceny jest nieruchomość gruntowa, jako grunt stanowiący prawo własności. Tym samym pod uwagę brane powinny być nakłady poniesione na sam grunt. Z tego też powodu przyjęto sposób kosztowy wyceny nakładów, zaś wynik jest pomniejszany o stopień zużycia. Cel wyceny determinuje sposób jej wykonania. Z tego też względu wybudowanie drogi na gruncie wycenianym nie przysparza wartości dla --- STRONA 11 --- nieruchomości wycenianej dla potrzeb ustalenia opłaty od użytkowania wieczystego. Biegły wyjaśnił, iż w przypadku aktualizacji opłaty wzrost wartości może wystąpić w przypadku, np. doprowadzenia mediów, wybudowania drogi do nieruchomości. Budowa drogi wewnątrz nieruchomości nie ma zatem wpływu na podniesienie walorów gruntu. Nakład ten przysparza wartości dla nieruchomości budynkowej posadowionej na nieruchomości. Nie ma on znaczenia dla nieruchomości jako takiej. Dla celów aktualizacji opłaty za użytkowanie wieczyste wycenie podlega wartość nieruchomości niezabudowanej stanowiącej prawo własności. Z tego też względu jedynie nakłady opisane na str. 23 opinii, które usprawniają infrastrukturę techniczną (np. przepompownia ścieków), mogą spowodować wzrost wartości nieruchomości gruntowej i mogą zostać zaliczone na poczet aktualizacji opłaty z tytułu użytkowania wieczystego. Zdaniem Sądu, biegły w sposób właściwy dokonał ustalenia wartości poniesionych przez powódkę nakładów, a także ustalenia, które z nich mogły zostać uwzględnione przy ustalaniu wysokości opłaty rocznej. W ocenie Sądu, biegły w sposób logiczny, kategoryczny i racjonalny odniósł się do wszelkich zarzutów zgłoszonych przez obie strony. Złożone przez niego na rozprawie wyjaśnienia wykazały, że zarzuty stron w istocie stanowiły jedynie polemikę z poprawnymi ustaleniami i wynikały jedynie z niepodzielania wniosków końcowych opinii. Z tego też w względu Sąd uwzględnił jedynie wartość 26 913 zł, jako kwotę poniesionych nakładów. W pozostałym zakresie, nie kwestionując faktu wykonania prac, Sąd zgadza się ze stanowiskiem biegłego, że nakłady te nie miały bezpośredniego przełożenia na wartość prawa własności gruntu. Tym samym niemożliwe jest uwzględnienie ich wartości przy ustalaniu opłaty rocznej od użytkowania wieczystego, której wysokość jest ustalana w odniesieniu do wartości prawa własności nieruchomości gruntowej, a nie wartości funkcjonującego na niej przedsiębiorstwa. --- STRONA 12 --- Przechodząc zaś do analizy żądania zaliczenia na poczet opłaty za rok 2010 kwoty 71 115,85 zł, jako wartości nakładów uwzględnionych przy poprzedniej aktualizacji, Sąd nie miał wątpliwości, co do zasadności tego roszczenia. Fakt uwzględnienia tej kwoty przy poprzedniej aktualizacji był bezsporny, a ponadto wynikał z dokumentów sprawy SKO w B. o nr (…). Skoro już na etapie postępowania administracyjnego, należność wynikająca z poprzedniej aktualizacji została uwzględniona przy ustalaniu wysokości opłaty rocznej, Sąd nie dopatrzył się przesłanek uzasadniających zastosowanie w tej kwestii innej metody. Sąd nie podzielił stanowiska wyrażonego przez pozwanego, który twierdził, że przepisy prawa nie pozwalają na ponowne uwzględnienie nakładów, które już zostały uwzględnione przy poprzedniej aktualizacji, zaś nierozliczone do końca między stronami wartości nakładów powinny zostać rozliczone pomiędzy właścicielem, a użytkownikiem wieczystym w drodze innego postępowania. Mając na uwadze, że wartość nieruchomości ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego, co do zasady nie była kwestionowana w toku postępowania, zaś nieruchomość podlega stawce 3%, aktualizacja opłaty rocznej wynosi 136 083, 38 zł. Ustalając opłatę za rok 2010, Sąd uwzględnił kwotę nakładów uwzględnionych przy poprzedniej aktualizacji – 71 115,85 zł oraz wartość nakładów poniesionych w latach 2005 – 2009, ustalona przez biegłego M.S.na kwotę 26 913 zł. Tym samym opłata za rok 2010 wynosi 38 054,53 zł. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje swoje oparcie w art. 100 zd. 2 kpc. Z uwagi na fakt, że pozwany jedynie w nieznacznym zakresie przegrał niniejszy spór, zasadne było obciążenie powódki obowiązkiem poniesienia całości kosztów niniejszego postępowania. W ich skład weszły koszty zastępstwa procesowego Skarbu Państwa, których wysokość została ustalona w oparciu o § --- STRONA 13 --- 6 pkt. 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1348 z późn. zm.) oraz nieuiszczone koszty związane ze sporządzeniem opinii przez biegłych.