Postanowienie IC 2013/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 maja 2011r. Sąd Okręgowy w Łodzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IC 2013/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 maja 2011r. Sąd Okręgowy w Łodzi, w I Wydziale Cywilnym, w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Krysztofiak Protokolant: Emilia Grabarczyk po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2011r. w Łodzi, na rozprawie, sprawy z powództwa J C. przeciwko A. P. o zobowiązanie do przeproszenia i zapłatę 1. oddala powództwo; 2. nie obciąża J. C. nieuiszczonymi kosztami sądowymi, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa ; 3. przyznaje i nakazuje wypłacić z Funduszu Skarbu Państwa reprezentowanego przez Sąd Okręgowy w Ł. na rzecz adw. E. W. kwotę 3.394,80 zł ( trzy tysiące trzysta dziewięćdziesiąt cztery złote osiemdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej J. C. z urzędu wraz z należnym podatkiem VAT; 4. nie obciąża J. C. kosztami zastępstwa procesowego --- STRONA 2 --- Sygn. akt I C 2013/10 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 5 czerwca 2009 roku, uzupełnionym pismem z dnia 25 września 2009 roku, powód J. C. wniósł o zasądzenie od pozwanego A. P. Komornika Sądowego przy S. R. da Ł. W. w Ł. kty 10.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W uzasadnieniu powód podał, że pozwany jako Komornik prowadzący postępowanie egzekucyjne do czerwca 2009 roku dokonywał bezprawnych potrąceń w wysokości 60% emerytury powoda, co skutkowało tym, iż powód otrzymywał zaledwie 451,24 złote świadczeń emerytalnych i nie był w stanie spłacać zadłużenia wobec Funduszu Alimentacyjnego w sprawie oznaczonej Al.37065Ł. (pozew k.4 , pismo k. 5) W odpowiedzi na pozew z dnia 2 lipca 2010 roku pozwany A. P. Komornik Sądowy przy S. R dla Ł. – W. w Ł. wniósł o odrzucenie pozwu z uwagi na zawisłość sporu pomiędzy stronami w związku z toczącym się postępowaniem przed S. R. dla Ł. - W. Ł w sprawach o sygn. akt II C 42/09 i II C 654/09 oraz o zasądzenie od powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany wniósł ewentualnie o oddalenie powództwa oraz o zawiadomienie o toczącym się procesie PZU SA Inspektorat w S. i wezwanie go do udziału w sprawie na podstawie art. 84 k.p.c. W uzasadnieniu swego stanowiska pozwany A. P. podał, że powód dochodząc zapłaty zadośćuczynienia nie wskazał podstawy faktycznej ani prawnej swego żądania, ani też nie powołał żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Pozwany podniósł nadto, że warunkiem skutecznego domagania się naprawienia krzywdy, oprócz faktu jej wyrządzenia jest związek przyczynowy pomiędzy określonym faktem, z którym norma prawna wiąże obowiązek odszkodowawczy, a szkodą. Do przesłanek roszczenia o zadośćuczynienie zalicza się nie tylko bezprawność czynu, ale też winę sprawcy, których ciężar udowodnienia spoczywa na pozwanym (art. 6 k.c.). (odpowiedź na pozew k. 66- 68) W piśmie procesowym z dnia 23 września 2010 roku pełnomocnik powoda sprecyzował powództwo w ten sposób, iż wniósł o nakazanie pozwanemu pisemnego przeproszenia powoda poprzez złożenie oświadczenia następującej treści: „A. P. wykonujący czynności organu egzekucyjnego w stosunku do J. C. w sprawach z wniosków K. N. i A. C. oświadcza, że przeprasza pana J. C. za niezgodne z prawem zaniechanie polegające na nieuwzględnieniu w toku prowadzonej egzekucji prawomocnego wyroku S.O. w W. z dnia 9 maja 2007 roku oraz S. R. w K. dnia 19 lipca 2007 roku obniżającego wysokość zasądzonych od powoda na rzecz A. C. i K. N. alimentów” oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz --- STRONA 3 --- powoda kwoty 20.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych powoda na podstawie art. 23 w zw. z art. 24 i 448 k.c. Pełnomocnik powoda podniósł, iż pozwany A. P. jako Komornik Sądowy przy S. R. dla Ł. – W. w Łodzi z niewiadomych przyczyn nie zastosował się do treści wyroków obniżających alimenty od powoda na rzecz wierzycielek. W sposób nieprawidłowy obliczył wysokość powstałej nadpłaty i dopuścił do sytuacji, w której ZUS II Oddział w Ł. dalszym ciągu dokonywał potrąceń ze świadczeń emerytalnych powoda J. C., podczas gdy nadpłata ta wystarczała na zaspokojenie w całości roszczenia ZUS. W konsekwencji zachowanie pozwanego doprowadziło do sytuacji, w której powód mimo prawomocnych wyroków sądowych, wskutek dokonywanych potrąceń pozostawał bez środków do życia. Wielokrotnie ponawiane pisma powoda pozostawały bez odzewu. Ostatecznie na skutek interwencji Prezesa S.R. dla Ł. – W. w Ł. zostało dokonane rozliczenie kwot pieniężnych wyegzekwowanych od powoda i ustalenie stanu zaległości lub nadpłaty. Komornik K. P. obliczył wysokość nadpłaty na kwotę 3.691,20 złotych. Wymieniona kwota zaspokoiła roszczenia ZUS i w tym zakresie postępowanie egzekucyjne zostało umorzone, a powód zaczął otrzymywać świadczenia emerytalne z ZUS w prawidłowej wysokości. Wcześniej wypłacana powodowi kwota świadczeń przez ZUS nie wystarczała na skromne wyżywienie. Na skutek bierności organu egzekucyjnego powód zmuszony był szukać pożywienia w puszkach na śmieci czy śmietnikach na tyłach restauracji. Nie był w stanie zachować minimum higieny osobistej, bowiem nie było go stać na zakup mydła czy proszku do prania. W okresach zimowych nie był w stanie zapewnić sobie cieplej odzieży i obuwia. Warunki w jakich funkcjonował przez okres blisko trzech lat urągały podstawowym warunkom bytowym w polskich realiach społecznych. Powód nie miał żadnej osoby, do której mógłby zwrócić się o pomoc. Z uwagi na wysokość przyznanych mu świadczeń emerytalnych nie mógł ubiegać się o pomoc Ośrodka Pomocy Społecznej. Powód wielokrotnie informował pozwanego i pracowników jego kancelarii o swojej sytuacji życiowej i osobistej, jednak okoliczności te, podobnie jak treść orzeczeń sądowych modyfikujących wysokość zobowiązań powoda, pozostawała poza kręgiem zainteresowań pozwanego. Powyższa sytuacja uzasadnia twierdzenie o naruszeniu przez pozwanego dobra osobistego powoda jakim jest jego godność osobista oraz wolność pojmowana w aspekcie wolności od poniżającego traktowania. Sytuacja w jakiej znalazł się powód, była – w jego ocenie - spowodowana wyłącznie bezczynnością pozwanego. Gdyby bowiem pozwany zastosował się do wyroku Sądu Okręgowego i prawidłowo obliczył dokonane nadpłaty, umarzając postępowanie egzekucyjne w zakresie świadczenia emerytalnego na rzecz ZUS, tak jak uczynił to K. P. wówczas życie powoda nie zostałoby wystawione na tak dramatyczną próbę. Przez okres 3 lat tj. od chwili wydania wyroku w dniu 7 maja 2007 roku do momentu rozliczenia dokonanego przez Komornika K. P. w dniu 2 kwietnia 2010 roku pozwany ignorował prawomocne rozstrzygnięcie Sądu. Prawidłowe wykonanie wyroku gwarantowało powodowi minimum egzystencji, której wymaga godność każdego człowieka. Zdaniem powoda nie istniała żadna okoliczność wyłączająca bezprawność po stronie pozwanego. Komornik nie działał w granicach i na podstawie przepisów prawa jak wymaga tego Konstytucja. W sytuacji, w której istnieje wyrok sądowy modyfikujący wielkość roszczeń, które dochodzone są od wierzycieli przeciwko dłużnikowi, pozwany działając jako organ egzekucyjny powinien dyspozycję --- STRONA 4 --- wyroku wykonać. Działając wbrew jego treści wykracza poza kompetencje przyznane mu przez przepisy prawa. Negatywną ocenę zachowania pozwanego potęguje dodatkowo fakt, że powód wielokrotnie informował pozwanego o zaistniałej sytuacji i o konieczności dokonania stosownych rozliczeń. Pomimo tego pozwany nie reagował na rozliczne pisma wzywające go do wykonania prawomocnego wyroku Sądu. Nadto powód wskazał, że w sprawie prowadzonej przed S.R. dla Ł. – W. w Ł. o sygn. akt II C 654/09 dochodzi roszczeń odszkodowawczych za poniesione szkody majątkowe i uszczerbek na zdrowiu związany z niemożnością kontynuowania leczenia, zaś w niniejszej sprawie powód opiera swoje roszczenie na innej podstawie prawnej - ochronie dóbr osobistych. Dlatego też - w ocenie powoda - nie jest zasadny zarzut pozwanego dotyczący zawisłości sporu. (pismo procesowe k. 74-82). Pozwany A. P. w piśmie procesowym z dnia 27 stycznia 2011 roku nie uznał tak sprecyzowanego powództwa i wniósł o jego oddalenie . Pozwany podniósł, iż jako funkcjonariusz publiczny prowadził postępowanie egzekucyjne przeciwko powodowi w oparciu o wniosek egzekucyjny i tytuł wykonawczy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zdaniem pozwanego Komornik nie może przepraszać dłużnika za to, że wykonywał ciążące na nim obowiązki tj. prowadził przeciwko dłużnikowi postępowanie egzekucyjne zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a egzekucja okazała się skuteczna. Skutków prowadzenia postępowania egzekucyjnego, które z natury rzeczy mają być uciążliwe dla dłużnika, nie można rozpatrywać w kategoriach naruszenia dóbr osobistych, gdyż przyjęcie takiego stanu rzeczy niweczyłoby każde postępowanie egzekucyjne. Nadto pozwany wskazał, iż ostatecznie powód nie poniósł w związku z działaniami egzekucyjnymi żadnej szkody majątkowej, gdyż odzyskał kwotę 3.691,12 złotych. (pismo procesowe k. 115) Zawiadomiony o toczącym się procesie Powszechny Zakład Ubezpieczeń S.A. w W. Inspektorat w S. nie przystąpił do sprawy w charakterze interwenienta ubocznego. (okoliczność niesporna- dowód doręczenia zawiadomienia k. 127) Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Komornik Sądowy przy S.R. Dla Ł. –W w Ł. - pozwany A. P. prowadził przeciwko powodowi J. C. dwa postępowania egzekucyjne: w sprawie o sygn. akt II KMP 94/01 z wniosku małoletniej wierzycielki K. N. oraz w sprawie o sygn. akt IIKMP 92/02 z wniosku małoletniej wierzycielki A.C. Oba postępowania egzekucyjne zostały skierowane początkowo do wynagrodzenia za pracę powoda w Specjalistycznej Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Ł., a następnie od dnia 31 stycznia 2004 roku do świadczenia dłużnika wypłacanego przez ZUS II Oddział w Ł. w związku z jego przejściem na emeryturę. --- STRONA 5 --- (okoliczności niesporne) Z uwagi na częściową bezskuteczność obu postępowań ZUS Oddział w Ł. Wydział Alimentów przyznał wierzycielkom A. C. i K. N. świadczenia z funduszu alimentacyjnego. (decyzje w k. 26, 35 załączonych akt egzekucyjnych sygn. akt KMP 71/09 tom I dawniej II KMP 92/02) Postępowanie egzekucyjne w sprawie o sygn. akt II KMP 94/01 z wniosku K. N. zostało wszczęte dniu 20 listopada 2001 roku. B. N. działająca w imieniu małoletniej wierzycielki K. N. złożyła wówczas u Komornika S. R. Rewiru II przy S.R dla Łodzi – W. w Ł. wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego przeciwko dłużnikowi J. C. na podstawie tytułu wykonawczego w postaci postanowienia z dnia 5 listopada 2001 roku w wydanego przez S. R. w K. w sprawie o sygn. akt III RC 452/01 w zakresie roszczeń alimentacyjnych w kwocie po 300 złotych miesięcznie, poczynając od dnia 25 września 2001 roku. Następnie podstawą egzekucji był wyrok z dnia 22 maja 2003 roku S. R. w Kole wydany w sprawie o sygn. akt III RC 452/01, w którym zasądzono od J. C. na rzecz małoletniej K. I. N. za okres od dnia 25 września 2001 roku do dnia 30 kwietnia 2003 roku rentę alimentacyjną w kwocie po 400 złotych miesięcznie, a poczynając od 1 maja 2003 roku w kwocie po 450 złotych miesięcznie. Z kolei wyrokiem z dnia 2 grudnia 2003 roku S.R w K. w sprawie o sygn. akt III RC 527/03 zasądził od J. C. na rzecz małoletniej K. N. za okres od dnia 25 września 2001 roku do dnia 30 listopada 2003 roku rentę alimentacyjną w kwocie po 400 złotych miesięcznie, a poczynając od 1 grudnia 2003 roku w kwocie po 500 złotych miesięcznie. Wyrokiem z dnia 19 marca 2003 roku S.O. w Poznaniu - Ośrodek Zamiejscowy w K. wydanym w sprawie o sygn. akt XV1 Ca 702/03 zmienił powyższy wyrok S. R. w K. z dnia 2 grudnia 2003 roku w sprawie o sygn. akt III RC 527/03 w ten sposób, że zasądził od J. C. na rzecz małoletniej K. N. - za okres od dnia 25 września 2001 roku do dnia 1 grudnia 2003 roku rentę alimentacyjną w kwocie po 400 złotych miesięcznie, za okres od dnia 1 grudnia 2003 roku do dnia 31 stycznia 2004 roku w kwocie po 450 złotych miesięcznie, zaś od dnia 1 lutego 2004 roku w kwocie po 400 złotych miesięcznie. Wyrokiem z dnia 19 lipca 2006 roku S. R. w K. w sprawie o sygn. akt III RC 60/05 obniżył alimenty należne od J. C. na rzecz córki K. N. ustalone wyrokiem z dnia 19 marca 2003 roku S.O. w P. Ośrodek Zamiejscowy w K. do kwoty po 200 złotych miesięcznie, poczynając od dnia 18 marca 2005 roku. Apelacje od wymienionego wyżej wyroku zostały oddalone przez S.O. w K. wyrokiem z dnia 21 września 2007 roku w sprawie o sygn. akt I 1 Ca 324/07. (tytuły wykonawcze w załączonych aktach egzekucyjnych sygn. akt KMP 72/09) W piśmie z dnia 17 czerwca 2008 roku powód złożył u Komornika A. P. wniosek o zmianę potrąceń alimentacyjnych na rzecz wierzycielki K. N. z uwagi na obniżenie alimentów do kwoty po 200 złotych miesięcznie, poczynając od dnia 18 marca 2005 roku. (pismo k. 88, zeznania powoda k. 144-145) --- STRONA 6 --- Postępowanie egzekucyjne w sprawie o sygn. akt KMP 92/02 przeciwko powodowi z wniosku wierzycielki A. C. zostało wszczęte w dniu 9 września 2002 roku, kiedy to przedstawicielka ustawowa małoletniej wierzycielki A. C. – C. S. złożyła u Komornika wniosek o jego wszczęcie na podstawie tytułu wykonawczego w postaci wyroku zaocznego z dnia 8 grudnia 2000 roku S. R. dla W. P wydanego w sprawie o sygn. akt VI RC 935/00, podwyższającego alimenty ustalone wyrokiem zaocznym tego Sądu z dnia 24 października 1997 roku w sprawie o sygn. akt VI RC 839/96 na rzecz córki A. C. z kwoty po 200 złotych miesięcznie do kwoty po 400 złotych miesięcznie, poczynając od dnia 20 września 2000 roku. Następnie wyrokiem z dnia 21 grudnia 2006 roku S. R. dla W. P. P. wydanym w sprawie o sygn. akt V RC 111/06 obniżył alimenty od powoda na rzecz córki A. C. do kwoty po 300 złotych miesięcznie, poczynając od dnia 21 grudnia 2006 roku. (kserokopie wyroków k. 7 załączonych akt egzekucyjnych sygn. akt KMP 71/09) Pismem z dnia 9 lutego 2007 roku C. S. działająca w imieniu małoletniej wierzycielki A. C. poinformowała Komornika o obniżeniu alimentów z kwoty po 400 złotych miesięcznie do kwoty po 300 złotych miesięcznie zgodnie z treścią wyroku z dnia 21 grudnia 2006 roku w sprawie o sygn. akt V RC 111/06. (pismo k. 80 załączonych akt egzekucyjnych sygn. akt KMP 92/02) W dniu 22 lutego 2007 roku Komornik Sądowy Rewiru V przy S. R. dla Ł.- W w Łodzi A. P. w związku z treścią wyroku z dnia 21 grudnia 2006 roku wydanego przez S. R. dla W. P. . w W. wezwał ZUS do dokonywania potraceń w kwocie po 300 złotych miesięcznie, alimentów zaległych na rzecz wierzyciela w kwocie 791,24 złote oraz alimentów zaległych na rzecz ZUS w kwocie 3.862,70 złotych. (zawiadomienie dłużnika o obniżeniu alimentów k. 81 załączonych akt egzekucyjnych sygn. akt KMP 92/02, wezwanie do dokonywania potrąceń k. 82 załączonych akt S. R. dla Ł – W w Łi sygn. akt II C 654/09) Wyrokiem z dnia 9 maja 2007 roku S.O. W. - P. w W. wydanym w sprawie o sygn. akt IV Ca 278/07 na skutek apelacji powoda J. C. od wyroku S.R. dla W-P P. w W. z dnia 21 grudnia 2006 roku sygn. akt V RC 111/06 zmienił zaskarżony wyrok w zakresie pkt 1 w ten sposób, iż zamiast daty 21 grudnia 2006 roku wpisał datę 20 grudnia 2004 roku . (wyrok k. 34 załączonych akt SR Ł.- .W. w Ł. sygn. akt II C 42/09) W dniu 24 sierpnia 2007 roku przedstawicielka ustawowa małoletniej wierzycielki A. C. poinformowała Komornika o treści wyroku z dnia 9 maja 2007 roku S. O. W. – P. w W. wydanym w sprawie o sygn. akt IV Ca 278/07, załączając odpis prawomocnego wyroku . (pismo k.88 załączonych akt egzekucyjnych sygn. akt KMP 92/02) Pismem z dnia 6 czerwca 2008 roku Komornik powiadomił ZUS w Ł, iż przeciwko dłużnikowi J. C. prowadzone są w kancelarii trzy postępowania egzekucyjne o alimenty w sprawach o sygn. akt II KMP 94/01, II KMP 20/02 i II KMP 92/02. W sprawach o sygn. akt II --- STRONA 7 --- KMP 94/01 i II KMP 20/02 są prowadzone aktualnie postępowania egzekucyjne o alimenty zaległe oraz bieżące, natomiast w sprawie o sygn. akt II KMP 92/02 jest prowadzone postępowanie egzekucyjne o alimenty bieżące. (pismo k. 99 załączonych akt egzekucyjnych sygn. akt II KMP 92/02) Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2008 roku wydanym w sprawie o sygn. akt V RC 111/06 S.R. dla W.- P. . oddalił wniosek powoda J. C. o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi z dnia 21 grudnia 2006 roku wydanego w sprawie o sygn. akt V RC 111/06, w którym uwzględniono częściowo powództwo powoda o obniżenie alimentów należnych na rzecz małoletniej córki A. C., który został następnie zmieniony wyrokiem S.O.o w W z dnia 9 maja 2007 roku w sprawie o sygn. akt IV Ca 278/07. (postanowienie k. 108 załączonych akt egzekucyjnych sygn. akt KMP 92/02 – obecnie KMP 71/09) W dniu 24 września 2008 roku powód złożył u Komornika wniosek o uwzględnienie treści wyroków sądów obniżających alimenty na rzecz obu wierzycielek A. C. i K. N. ograniczenie potrąceń z emerytury do wysokości nie przekraczającej minimum socjalnego, dokonanie korekty wymagań wobec dłużnika oraz uwzględnienie jego niezbędnych kosztów utrzymania. Powód podał jednocześnie, iż w sprawie prowadzonej z wniosku K. N. złożył już odpowiedni wniosek w czerwcu 2008 roku. (wniosek o k. 87 ) Pismem z dnia 9 października 2008 roku Komornik poinformował powoda, iż w sprawie egzekucyjnej o sygn. akt II KMP 92/02 prowadzonej z wniosku przedstawicielki ustawowej małoletniej wierzycielki C. S. postępowanie egzekucyjne prowadzone jest zgodnie z wnioskiem wierzyciela na podstawie tytułów wykonawczych S. R. dla W.- P. z dnia 8 grudnia 2000 roku w sprawie o sygn. akt V RC 935/00 oraz S.R. dla W. – P. P. z dnia 21 grudnia 2006 roku w sprawie o sygn. akt V RC 111/06. Komornik podał również, że alimenty bieżące są egzekwowane w kwocie po 300 złotych miesięcznie, zgodnie z wyrokiem obniżającym je z kwoty 400 złotych. Komornik podał nadto, że przeciwko powodowi prowadzone jest także postępowanie w sprawie o sygn. akt KMP 94/01, w której występują zaległości. Łączna suma potrącana przez organ emerytalny nie wystarcza na zaspokojenie należności, dlatego organ ten dokonuje potrącenia 60% świadczenia zgodnie z art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Postanowieniem z dnia 8 października 2008 roku pozwany Komornik A. P. ustalił nadpłatę na rzecz wierzycielki w prowadzonej spawie o sygn. akt KMP 94/01 K. N. w wysokości 5.142 złotych, zaległość na rzecz ZUS Wydział Alimentacyjny w kwocie 4.903,75 złotych, jednocześnie postanawiając iż po uregulowaniu należności na rzecz ZUS wstrzyma wypłatę alimentów bieżących do czasu całkowitego zredukowania nadpłaty. Na wymienione wyżej postanowienie Komornika powód złożył skargę w trybie art. 767§1 k.p.c. --- STRONA 8 --- Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2009 roku S. R. dla Ł. – W. w Ł. oddalił skargę powoda na czynność Komornika w postaci postanowienia z dnia 8 października 2008 roku ustalającego nadpłatę świadczeń alimentacyjnych na rzecz wierzycielki oraz odrzucił skargę na czynność Komornika w postaci pisma informacyjnego z dnia 9 października 2008 roku jako niedopuszczalną. (postanowienie k. 9, pismo k. 10, postanowienie k. 11, postanowienie Sądu k. 46 załączonych akt S.R. dla Ł. – W. w Ł. sygn. akt II C 42/09) Wyrokiem z dnia 17 marca 2009 roku S.R. dla W. P. - P. w W wydanym w sprawie sygn. akt V RC 180/08 obniżył alimenty należne od J. C. na rzecz córki A. C. z kwoty po 300 złotych miesięcznie ustalonej wyrokiem S. R. dla W. P. - P. w W z dnia 21 grudnia 2006 roku sprawie sygn. akt IV RC 111/06 oraz wyrokiem S. O. W. - P. w W z dnia 9 maja 2007 roku sygn. akt IV Ca 278/07 do kwoty po 100 złotych miesięcznie poczynając od kwietnia 2009 roku. ( kserokopia wyroku k. 7 załączonych akt egzekucyjnych sygn. akt KMP 71/09) Postanowieniem z dnia 26 marca 2009 roku Komornik zawiesił postępowanie egzekucyjne w sprawie o sygn. akt II KMP 92/02 na podstawie art. 820 k.p.c. co do należności na rzecz ZUS Funduszu Alimentacyjnego. W dniu 26 marca 2009 roku Komornik dokonał aktualizacji zajęcia emerytury powoda poprzez wskazanie, iż przedmiotem egzekucji są alimenty bieżące w wysokości 300 złotych miesięcznie, począwszy od kwietnia 2009 roku (postanowienie k. 115, aktualizacja k. 119 załączonych akt egzekucyjnych sygn. KMP 92/02 – obecnie KMP 71/09) W dniu 7 kwietnia 2009 roku przedstawicielka ustawowa małoletniej wierzycielki A. C. złożyła u Komornika odpis wyroku S. R. dla W – P. z dnia obniżającego alimenty do kwoty po 100 złotych miesięcznie. Komornik w dniu 14 kwietnia 2009 roku dokonał aktualizacji zajęcia emerytury dłużnika w ZUS, przedstawiając wysokość egzekwowanych bieżących alimentów w kwocie po 100 złotych miesięcznie. (pismo k. 121, zajęcie k. 124 załączonych akt egzekucyjnych sygn. KMP 92/02 – obecnie KMP 71.09) W dniu 31 marca 2009 roku powód złożył u Komornika przy S. R. dla Ł.- W w Łodzi – A. P. wniosek o uwzględnienie wyroku S. O. W. P. z dnia 9 maja 2007 roku w sprawie o sygn. akt IV Ca 278/07 zmieniający wyrok S. R. dla W . P. - P. w W. z dnia 21 grudnia 2006 roku sygn. akt V RC 111/06 w ten sposób, iż zamiast daty 21 grudnia 2006 roku wpisał datę 20 grudnia 2004 roku. W uzasadnieniu powód podał, iż wymieniony przez niego wyrok nie jest brany pod uwagę przy wyliczeniu należności alimentacyjnych. (wniosek k.41, zeznania powoda k. 144- 145) --- STRONA 9 --- W związku ze składanymi przez powoda pismami Komornik wezwał go do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych w postaci złożenia odpisu postanowienia Sądu w oryginale pod rygorem pozostawienia wniosków w tym zakresie bez rozpoznania. (wezwania k. 132 załączonych akt egzekucyjnych sygn. akt 92/02) W dniu 5 maja 2009 roku powód złożył u Komornika kserokopie wymaganego wyroku wraz z uzasadnieniem. W dniu 8 maja 2009 roku powód złożył kolejne pismo u Komornika z wnioskiem o bezwzględne przeliczenie należności z tytułu alimentów na rzecz A. C. w sprawie egzekucyjnej o sygn. akt II KMP 92/02. (pisma k. 134, k. 138 załączonych akt egzekucyjnych sygn. akt KMP 92/02, zeznania powoda k. 144- 145 ) Postanowieniem z dnia 28 maja 2009 roku Komornik oddalił wniosek dłużnika złożony w sprawie o sygn. akt KMP 92/02 wskazując w uzasadnieniu, iż w wymienionej sprawie egzekwowane są alimenty bieżące. Wierzycielka wniosła o dokonywanie potrąceń od miesiąca lipca 2009 roku, zaległość na rzecz ZUS została zawieszona na wniosek ZUS w dniu 26 marca 2009 roku. Nadto Komornik wyjaśnił, że w dniu 26 marca 2009 roku w sprawie KMP 94/01 i w dniu 14 kwietnia 2009 roku w sprawie o sygn. akt KMP 92/02 poinformował ZUS o aktualizacji potrąceń. W związku z większym potrąceniem przez ZUS kwoty ze świadczenia dłużnika Komornik zwrócił nadpłatę w wysokości 931,08 złotych w dniu 24 kwietnia 2009 roku kwotę 931,08 i w dniu 25 maja 2009 roku na rzecz ZUS II Oddział w Ł. (postanowienie k. 5 załączonych akt S. R. dla Ł. – W. w Łodzi o sygn. akt II C 654/09) W dniu 28 maja 2009 roku Komornik poinformował ZUS, iż w sprawie o sygn. akt KMP 94/01 należy potrącać co miesiąc kwotę 327,20 złotych, począwszy od dnia 1 czerwca 2009 roku (rata bieżąca 200 złotych oraz oplata stosunkowa z kosztami przekazu), zaś w sprawie o sygn. akt KMP 92/02 należy potrącać kwotę 121,20 złotych od 1 lipca 2009 roku, w tym 100 złotych tytułem alimentów bieżących. (pismo informacyjne k. 144 załączonych akt egzekucyjnych sygn. akt KMP 92/02) Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2009 roku S.R. dla Ł. – W. w Łodzi w sprawie o sygn. akt II Co 2669/09 na wniosek pozwanego wyłączył Komornika Sądowego przy S. R. dla Ł. – W. w Łodzi A. P. od dalszego prowadzenia egzekucji w postępowaniu egzekucyjnym KMP 94/01 i KMP 92/02 wyznaczając do dalszego prowadzenia egzekucji w wymienionych sprawach Komornika Sądowego przy S. R. dla Ł. – W w Łodzi K. P.. (postanowienie k. 153 załączonych akt egzekucyjnych sygn. akt KMP 92/02) --- STRONA 10 --- Zarządzeniem z dnia 21 września 2009 roku pozwany przekazał sprawy egzekucyjne prowadzone pod sygn. KMP 92/02 i KMP 94/01 Komornikowi przy S. R. dla Ł – W w Ł. K. P. (zarządzenie k. 160 załączonych akt egzekucyjnych sygn. akt KMP 92/02) Pismem z dnia 29 grudnia 2009 roku Komornik Sądowy przy S.R. dla Ł. – W. w Ł. K. P. poinformował ZUS, iż do sprawy o sygn. akt KMP 72/09 (dawniej sprawa IIKMP 94/01) należy potrącać tytułem alimentów kwotę 200 złotych miesięcznie oraz opłatę w wysokości 37,20 złotych miesięcznie. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2010 roku Komornik Sądowy przy S. R. dla Ł. W. w Ł. K. P. wydanym w sprawie o sygn. akt KMP 72/09 (dawniej II KMP 94/01) z wniosku K. N. ustalił, iż na dzień przekazania sprawy tj. 21 września 2009 roku występuje nadpłata w wypłaconych wierzycielce alimentach w kwocie 3.691,20 złotych. Jednocześnie Komornik postanowił zwrócić dłużnikowi pobrane przez Komornika K. P. koszty postępowania w kwocie 373,18 złotych oraz wezwać wierzycielkę do zwrotu przekazanych nadpłaconych alimentów w kwocie 3.691,20 złotych. Komornik umorzył także postępowanie egzekucyjne w zakresie świadczenia emerytalnego poprzez uchylenie zajęcia świadczenia emerytalnego w ZUS oraz zawiesił postępowanie egzekucyjne w pozostałym zakresie. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010 roku Komornik podjął zawieszone postępowanie w zakresie alimentów bieżących w kwocie po 200 złotych miesięcznie wobec uregulowania w dniu 27 kwietnia 2010 roku nadpłaty alimentów. Jednocześnie w dniu 27 kwietnia 2010 roku Komornik dokonał zajęcia emerytury dłużnika w ZUS w zakresie alimentów bieżących od maja 2010 roku. (postanowienie o wysokości zadłużenia k. 37-38, postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania k. 47, zajęcie k. 50 załączonych akt Komornika Sądowego przy S. R. dla Ł. W. w Ł. K. P. sygn. akt Kmp 72/09) Postanowieniem z dnia 19 marca 2010 roku Komornik Sądowy przy S. R. dla Ł. - W. w Ł. prowadzący obecnie sprawę sygn. akt KMP 71/09 z wniosku wierzycielki A. C. przeciwko dłużnikowi J. C. ( dawniej II KMP 92/02) : - ustalił że postępowanie egzekucyjne powinno być prowadzone z uwzględnieniem prawomocnego wyroku z dnia 9 maja 2007 roku S.O. W - P. w W wydanym w sprawie o sygn. akt IV Ca 278/07 zmieniajacego wyrok S.R. dla W. P. – P. w W. z dnia 21 grudnia 2006 roku sprawie o sygn. akt IV RC 111/06 w zakresie zmiany daty obniżającej alimenty z kwoty po 400 złotych do kwoty po 300 złotych miesięcznie poprzez wpisanie daty 20 grudnia 2004 roku zamiast 20 grudnia 2006 roku, - ustalił, iż na dzień 19 marca 2010 roku występuje nadpłata alimentów w kwocie 2.715,44 złote; --- STRONA 11 --- - postanowił zwrócić dłużnikowi pobrane przez Komornika K. P. koszty postępowania w kwocie 269,20 złotych; - wezwał przedstawicielkę ustawową małoletniej wierzycielki do zwrotu kwoty 600 złotych; - umorzył postępowanie egzekucyjne w zakresie świadczenia emerytalnego dłużnika poprzez uchylenie zajęcia świadczenia emerytalnego w ZUS; - zawiesił postępowanie egzekucyjne w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu Komornik K. P. wskazał, iż od chwili przekazania akt przez poprzedniego Komornika pozwanego A. P. wyegzekwował łącznie kwotę 869,20 złotych z której przekazał wierzycielce 600 złotych. (postanowienie k. 56 akt egzekucyjnych KMP 71/09) W piśmie z dnia 13 kwietnia 2010 roku przedstawicielka ustawowa małoletniej wierzycielki wniosła o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w związku z nadpłatą alimentów w kwocie 2.715 złotych. (pismo k. 71 akt egzekucyjnych KMP 71/09) Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłacał świadczenia z funduszu alimentacyjnego na rzecz K. N. i A. C. Z tego tytułu na koncie powoda powstało zadłużenie, które na dzień 13 czerwca 2008 roku wynosiło w sprawie Al.37035 – 5.838,27 złotych, natomiast w sprawie Al. 37065 – 2.514,58 złotych. (decyzja k. 135 załączonych akt S.R. dla Ł. – W Łodzi sygn. akt II C 654/09) Decyzją z dnia 13 marca 2009 roku Prezes ZUS na podstawie art. 68 ust. 1 w zw. z art.. 63 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. nr 228, poz. 2255 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 19 stycznia 2009 roku w sprawie rozłożenia na raty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz 5% opłaty na pokrycie kosztów związanych z działalnością funduszu za okres od II 2004 roku do IV 2004 roku w łącznej kwocie 1.078,63 złote rozłożył spłatę należności na 7 rat płatnych do października 2009 roku. (decyzja k. 16- 18 załączonych akt S.R. dla Ł. – W. w Łodzi sygn. akt II C 654/09) Pismem z dnia 15 kwietnia 2009 roku ZUS I Oddział w Ł. poinformował powoda, iż po przekazaniu w dniu 3 kwietnia 2009 roku przez II Oddział ZUS w Ł. kwoty 314,34 złotych nie posiada zadłużenia alimentacyjnego w sprawie Al. 37035. Do uregulowania pozostaje zadłużenie w sprawie AL.37065 w kwocie 817,83 złotych, które należy regulować zgodnie z wyznaczonym harmonogramem spłat zawartym w decyzji z dnia 13 marca 2009 roku. (pismo k. 3) --- STRONA 12 --- Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2009 roku S.R. dla Ł. – W. w Łodzi w sprawie o sygn. akt II C 42/09 odrzucił pozew złożony przez J. C. przeciwko Komornikowi Sądowemu przy S. R. dla Ł. –W. w Ł. z uwagi na brak po stronie pozwanej zdolności do występowania w procesie w charakterze strony. (postanowienie k. 80, uzasadnienie k. 85- 87 załączonych akt S. R. dla Ł. –W w Łodzi sygn. akt II C 42/09) Przed S.R. dla Ł. – W. w Ł. toczy się postępowanie w sprawie o sygn. akt II C 654/09 z powództwa J. C. przeciwko A. P. o zapłatę kwoty 5.000 złotych tytułem odszkodowania oraz kwoty 15.000 złotych tytułem zadośćuczynienia. W uzasadnieniu żądania powód podał, iż prowadzone przez pozwanego postępowania egzekucyjne w sprawach o sygn. akt KMP 92/02 i KMP 94/01 były nieprawidłowe, gdyż kwoty potrącane ze świadczeń emerytalnych powoda były zbyt wysokie. Komornik przekazywał zdaniem powoda nieprawidłową aktualizację stanu zobowiązań powoda, gdyż pominął rozstrzygnięcie zawarte w wyroku S. O. W.- P. z dnia 9 maja 2007 roku w sprawie o sygn. akt IV Ca 278/07, w konsekwencji alimenty zostały obniżone z kwoty po 400 do kwoty po 300 złotych miesięcznie od dnia 20 grudnia 2004 roku a nie od 21 grudnia 2006 roku. Egzekwowanie kwot przewyższających sumy niezbędne na zaspokajanie wierzycieli doprowadziło do znacznego pogorszenia sytuacji materialnej powoda. Powód nie był w stanie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb, utracił możliwość kontynuowania leczenia schorzeń na które cierpi. Rezygnował z zakupu lekarstw zapisywanych mu przez lekarzy z zakresu interny, ortopedii, laryngologii, dermatologii i stomatologii. Okoliczności te doprowadziły do pogorszenia stanu zdrowia powoda i zaostrzenia przebiegu chorób na które cierpi. (pismo procesowe k. 75-79 załączonych akt S. R. dla .Ł. – W. w Ł. sygn. akt II C 654/09 ) W miesiącu grudniu 2009 roku świadczenie emerytalne powoda wynosiło 1.949,14 złotych brutto, z którego dokonano potrącenia w kwocie 1169,48 złotych. Po odliczeniu zaliczki na podatek i składki na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie 328,42 złotych kwota do wypłaty wynosiła 451,24 złote. (zaświadczenie k. 55 załączonych akt S. R. dla Ł.– W. w Ł. ygn. akt II C 654/09) Sąd Okręgowy dokonał ustaleń faktycznych na podstawie powołanych wyżej dowodów w postaci dokumentów, które uznał za wiarygodne oraz zeznań powoda. Sąd na podstawie przepisu art. 217 §2 k.p.c. oddalił wniosek pełnomocnika powoda o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego specjalisty z zakresu rachunkowości na okoliczność ustalenia, czy potrącenia z emerytury powoda dokonywane w ramach postępowań egzekucyjnych prowadzonych przez pozwanego przy uwzględnieniu wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 maja 2007 roku w sprawie o sygn. akt IV Ca 278/07 oraz S.R. w K. z dnia 19 lipca 2007 roku w sprawie o sygn. akt III RC 60/05 były prawidłowe, a także na okoliczność ustalenia daty powstania i wysokości ewentualnej nadpłaty na poczet --- STRONA 13 --- zobowiązań alimentacyjnych, uznając iż zmierza on jedynie do zwłoki w postępowaniu. Biorąc pod uwagę treść prawomocnego postanowienia Komornika Sądowego przy S. R. dla Ł.- W. w Ł. z dnia 2 kwietnia 2010 roku K. P. bezspornym jest, iż w sprawie o sygn. akt KMP 79/09 z wniosku K. N. występuje nadpłata na rzecz wierzycielki w wysokości 3.691,20 złotych, zaś w postanowieniu z dnia 19 marca 2010 roku ustalił, iż występuje nadpłata na rzecz wierzycielki A. C. w wysokości 2.715,44 złote. Okoliczności te nie są sporne między stronami, dlatego też niezasadnym było powoływanie biegłego dla ich wykazania. Podkreślić należy, że strony reprezentowane były przez profesjonalnych pełnomocników, którzy oprócz wymienionych dowodów, innych wniosków dowodowych nie zgłaszali. Obecnie, przy rozpoznawaniu sprawy na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego, zmienionych ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189) oraz ustawą z dnia 2 lipca 2004 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 172 poz. 1804), rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). Stanowisko takie zawarł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17 grudnia 1996r. sygn. akt I CKU 45/96 ( opubl. OSNC z 1997r., z.6-7, poz.76). Mając zatem na względzie rządzącą procesem cywilnym zasadę kontradyktoryjności postępowania i nie znajdując podstaw do przeprowadzenia dowodów z urzędu (art. 232 k.p.c.), Sąd uznał sprawę za dojrzałą do stanowczego rozstrzygnięcia. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Powództwo jako nieuzasadnione podlega oddaleniu w całości. Powód J. C. oparł dochodzone od pozwanego A. P. roszczenie na przepisach regulujących naruszenie dóbr osobistych art. 23, 24 i art. 448 k.c. Przesłanką odpowiedzialności za naruszenie dóbr osobistych jest - stosownie do art. 24 k.c. - bezprawność działania sprawcy. Bezprawność – w myśl obiektywnego pojęcia kodeksowego - to działanie sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego bez względu na winę sprawcy. Twierdząc, że dobre imię, godność i cześć zostały naruszone, powód nie musi wykazywać bezprawności, wobec domniemania ustanowionego w art. 24 § 1 --- STRONA 14 --- k.c. To na stronie pozwanej spoczywa obowiązek udowodnienia okoliczności przeciwnej, a mianowicie, iż zachowanie pozwanego nie naruszało jego dóbr osobistych, bądź, jeśli naruszało te dobra, to działanie pozwanego mieściło się w ramach obowiązującego porządku prawnego. Bezspornym jest, iż cześć, godność, dobre imię człowieka są pojęciami obejmującymi wszystkie dziedziny jego życia osobistego, zawodowego i społecznego. Naruszenie tych dóbr osobistych może więc nastąpić zarówno poprzez pomówienie o ujemne postępowanie w życiu osobistym i rodzinnym, jak i przez zarzucenie niewłaściwego postępowania w życiu zawodowym, naruszające dobre imię i mogące narazić na utratę zaufania, potrzebnego do wykonywania zawodu lub innej działalności. (podobne stanowisko wyraził SN w wyroku z 9 października 2002 roku IV CKN 1402/00 opublikowane w bazie LEX nr 78364). Zaznaczyć przy tym trzeba, że zgodnie z przyjętym poglądem dla oceny, czy doszło do naruszenia dobra osobistego decydujące znaczenie ma nie tyle subiektywne odczucie osoby żądającej ochrony prawnej, ile to jaką reakcję wywołuje w społeczeństwie takie naruszenie, przy czym należy brać pod uwagę całokształt okoliczności, a nie np. zwrot wyrwany z całej wypowiedzi (teza 9 do art. 23 k.c. Komentarz do Kodeksu cywilnego, Księga Pierwsza, Wydawnictwo Prawnicze Spółka z o.o. Warszawa 1998 s.66). W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie A. P. działający jako Komornik prowadzący postępowania egzekucyjne przeciwko powodowi nie naruszył dóbr osobistych powoda, a w szczególności jego godności. Z dokonanych przez Sąd ustaleń faktycznych wynika, iż pozwany wykonywał jedynie swoje obowiązki i w żadnym razie jego działanie nie miało na celu naruszenia godności osobistej powoda. Subiektywne przekonanie powoda w tym zakresie nie może być podstawą uznania, iż doszło do naruszenia jego dobra osobistego. Podkreślić należy, iż prawu polskiemu obce jest jakieś jedno, ogólne prawo osobistości. Istnieje tyle różnych praw osobistych, ile jest dóbr osobistych korzystających z ochrony. Dlatego też nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek pozwanego o odrzucenie pozwu w zakresie żądania zapłaty kwoty 10.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku z zawisłością sprawy przed S. R. dla Ł. –W. w Ł. w sprawie o sygn. akt II C 654/09 na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. W rozpoznawanej sprawie powód dochodzi zadośćuczynienia w związku z naruszeniem przez pozwanego jego dobra osobistego w postaci godności osobistej, natomiast w sprawie o sygn. akt II C 654/09 powód dochodzi zadośćuczynienia w związku z pogorszeniem stanu zdrowia i niemożliwością kontynuowania leczenia. Są to zatem dwa odrębne roszczenia. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem za bezprawne uważa się każde działanie naruszające dobro osobiste, jeżeli nie zachodzi żadna ze szczególnych okoliczności usprawiedliwiających je, do których zalicza się: działanie w ramach porządku prawnego, wykonywanie prawa podmiotowego, zgodę pokrzywdzonego, działanie w obronie uzasadnionego interesu (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 19 października 1989 roku, II CR 419/89, OSP 11-12/1990, poz. 377, z dnia 26 października 2001 roku V CKN 195/01 opublikowane w bazie LEX nr 53107). --- STRONA 15 --- Rozważenia w rozpoznawanej sprawie wymagało więc to, czy zachowanie pozwanego mieściło się w ramach porządku prawnego, czy też dotknięte były cechą bezprawności. Komornik sądowy w myśl przepisu art. 1 ust.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. nr 167 z 2006 roku, poz.1191 ze zm.) jest funkcjonariuszem publicznym. Do jego zadań należy wykonywanie czynności egzekucyjnych, których istotą jest stosowanie środków przymusu przewidzianych prawem w celu uzyskania świadczenia na podstawie tytułu wykonawczego. Niewątpliwie działania Komornika wiążą się zawsze z pewną dolegliwością dla dłużnika. Podkreślić należy, iż – jak stanowi przepis art. 804 k.p.c. – Komornik nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Wymieniony przepis rozgranicza kompetencje między organem powołanym do wykonania orzeczenia a organem rozstrzygającym o roszczeniu. W konsekwencji oznacza to, że organ egzekucyjny nie jest kompetentny do oceny zarzutów merytorycznych opartych na zdarzeniach, które mogą decydować o nieistnieniu obowiązku świadczenia wynikającego z treści tytułu wykonawczego przedstawionego do wykonania. Stanowisku temu dał wyraz Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 stycznia 1964 roku ( III PZ 6/64, OSNCP 1964, nr 11, poz. 235) stwierdzając, iż z odrębności postępowania egzekucyjnego i rozpoznawczego wynika, że organ egzekucyjny nie jest powołany do merytorycznej oceny wpływu późniejszego orzeczenia na skuteczność orzeczenia wydanego wcześniej. W razie podniesienia przez dłużnika zarzutu spełnienia świadczenia organ egzekucyjny informuje o tym zarzucie wierzyciela. O dalszym losie postępowania decyduje wierzyciel. Jeżeli popiera egzekucję, Komornik jest zobligowany do jej prowadzenia. Dłużnik może sie bronić powództwem przewidzianym w art. 840 k.p.c., żądając pozbawienia w całości lub w części tytułu wykonawczego wykonalności. Komornik Sądowy nie może odmówić wszczęcia egzekucji świadczeń alimentacyjnych, zaś w przypadku niecelowego wszczęcia egzekucji, dłużnik może jedynie żądać obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. Komornik Sądowy w ramach wykonywanych działań podlega nadzorowi przewidzianemu przez przepisy ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz nadzorowi judykacyjnemu sądu. Prowadząc egzekucję świadczeń okresowych, w tym świadczeń alimentacyjnych, komornik musi kontrolować czy nie nastąpiła nadpłata. Taka kontrola nie jest bowiem badaniem tytułu wykonawczego w zakresie objętym zakazem wynikającym z art. 804 k.p.c., ale jest rozliczeniem dokonanych w egzekucji wpłat (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 września 1965 roku, III CR 162/65, OSPiKA 1967, poz. 60, z. 3). W rozpoznawanej sprawie pozwany A. P. prowadząc przeciwko powodowi J. C. postępowania egzekucyjne w sprawie o sygn. akt II KMP 94/01 z wniosku małoletniej wierzycielki K. N. oraz w sprawie o sygn. akt II KMP 92/02 z wniosku małoletniej wierzycielki A. C. działał zgodnie z prawem, dokonując czynność egzekucyjnych na wniosek małoletnich wierzycielek reprezentowanych przez przedstawicielki ustawowe. Niewątpliwie w toku prowadzonych postępowań powód występował przeciwko obu wierzycielkom o zmianę wysokości świadczeń alimentacyjnych. Wyrokiem z dnia 19 lipca 2006 roku Sąd Rejonowy w K. w sprawie o sygn. akt III RC 60/05 obniżył alimenty należne od J. C. na rzecz --- STRONA 16 --- córki K. N. ustalone wyrokiem z dnia 19 marca 2003 roku Sądu Okręgowego w P. Ośrodek Zamiejscowy w K. do kwoty po 200 złotych miesięcznie, poczynając od dnia 18 marca 2005 roku. Apelacje od wymienionego wyżej wyroku zostały oddalone przez Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 21 września 2007 roku w sprawie o sygn. akt I 1 Ca 324/07. Natomiast wyrokiem z dnia 21 grudnia 2006 roku Sąd Rejonowy dla W. - P. P. wydanym w sprawie o sygn. akt V RC 111/06 obniżył alimenty od powoda na rzecz córki A. C. do kwoty po 300 złotych miesięcznie, poczynając od dnia 21 grudnia 2006 roku, który następnie został zmieniony wyrokiem z dnia 9 maja 2007 roku Sądu Okręgowego W. P. w W. wydanym w sprawie o sygn. akt IV Ca 278/07 w ten sposób, iż zamiast daty „21 grudnia 2006 roku” wpisał datę „20 grudnia 2004 roku”. Powód w piśmie z dnia 17 czerwca 2008 roku powód złożył u Komornika A. P. wniosek o zmianę potrąceń alimentacyjnych na rzecz wierzycielki K. N. z uwagi na obniżenie alimentów do kwoty po 200 złotych miesięcznie, poczynając od dnia 18 marca 2005 roku (pismo k. 88 i k. 47 akt II C 42/09), natomiast w piśmie z dnia 24 września 2008 roku złożył u Komornika wniosek o uwzględnienie treści wyroków obniżających alimenty na rzecz obu wierzycielek (wniosek k. 87 KMP 92/02). Pozwany A.P. już dniu 8 października 2008 roku ustalił wysokość nadpłaty na rzecz wierzycielki K. N. w sprawie o sygn. akt KMP 94/01 w wysokości 5.152 złotych, zaległość na rzecz ZUS w kwocie 4.903,95 złotych. Skarga złożona przez powoda na powyższe postanowienie została oddalona przez Sąd Rejonowy dla Ł. - W. w Łodzi postanowieniem z dnia 16 stycznia 2009 roku. Natomiast w odniesieniu do sprawy egzekucyjnej prowadzonej z wniosku A. C. prowadzone było tylko postępowanie o alimenty bieżące (pismo k. 99 akt egzekucyjnych KMP 92.02). Niewątpliwie Komornik w wymienionej sprawie nie uwzględnił w rozliczeniach treści wyroku z dnia 9 maja 2007 roku Sądu Okręgowego W. – P. w W. wydanego w sprawie o sygn. akt IV Ca 278/07 zmieniającego wyrok z dnia 21 grudnia 2006 roku Sądu Rejonowego dla W. – P. P. wydany w sprawie sygn. akt V RC 111/06. Jednak biorąc pod uwagę złożony charakter sprawy, takiego zachowania Komornika nie można w rozpoznawanej sprawie uznać za bezprawne, pociągające za sobą odpowiedzialność za naruszenie dóbr osobistych na postawie art. 23 i 24 k.c. oraz 448 k.c. Zachowanie pozwanego w żadnym razie nie było wymierzone przeciwko godności osobistej powoda. Wbrew twierdzeniom powoda komornik nie odpowiada za warunki w jakich funkcjonał powód w okresie egzekwowania świadczeń egzekucyjnych. Pozwany niezwłocznie informował ZUS o zmianie wysokości należnych od powoda świadczeń egzekucyjnych na rzecz małoletnich wierzycielek. W sprawie o sygn. akt KMP 94/01 niezwłocznie ustalił stan należności alimentacyjnych, którego prawidłowość została potwierdzona przez Sąd na skutek kontroli dokonanej na wniosek dłużnika poprzez wniesienie skargi. Dłużnik dopiero w dniu 31 marca 2009 roku złożył u pozwanego wniosek o uwzględnienie treści wyroku Sąd Okręgowego W. P. z dnia 9 maja 2007 roku wydanego w sprawie o sygn. akt IV Ca 278/07. Wobec braku zadawalającej go reakcji Komornika powód był uprawniony wnieść skargę na bezczynność Komornika polegającą na opieszałym prowadzeniu egzekucji lub na niepodejmowaniu czynności prowadzącym do przewlekłości postępowania. Wreszcie powód był uprawniony do wystąpienia z powództwem z art. 840 k.p.c., gdyż powództwo to nie może jedynie zastępować art. 138 k r.i o. w zakresie ustalenia wysokości obowiązku alimentacyjnego. Podkreślić należy, iż pozwany postanowieniem z --- STRONA 17 --- dnia 3 sierpnia 2009 roku został wyłączony od prowadzenia wymienionych spraw egzekucyjnych, zatem nie mogą go obciążać dalsze działania czy zaniechania organów egzekucyjnych, a w szczególności fakt, iż dopiero postanowieniem z dnia 19 marca 2010 roku Komornik K. P. ustalił wysokość nadpłaty na rzecz powoda występującej w sprawie prowadzonej z wniosku A. C. (sygn. akt KMP 71/09 - dawniej II KMP 92/02). Biorąc pod uwagę powyższe rozważania uznać należy, iż działania Komornika miały na celu jedynie realizację wniosków egzekucyjnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W tym stanie rzeczy Sąd oddalił powództwo jako nieuzasadnione. Na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) Sąd nie obciążył powoda nieuiszczonymi kosztami sądowymi, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. Sąd orzekając o kosztach sądowych uwzględnił szczególny charakter sprawy oraz sytuację materialną powoda. Z tych samych względów na podstawie art. 102 k.p.c. w Sąd nie obciążył powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej. Na podstawie przepisu §19 w zw. z § 2 i § 6 pkt 5 i §11ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) Sąd przyznał i nakazał wypłacić na rzecz adw. E. W. kwotę 3.394,80 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu.