Wyrok IC 188

--- STRONA 1 --- gygn. alitl ACa 576/11 ll £1 {I i I . ii . I ‘' WYROK ‘ _ .  2 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 wrzeénia 2011 r. Sad Apelacyjny W Lodzi I Wydzial Cywi1ny A W skiadziez Przewodniczacyz SSA Michal Klos Sgdziowiez . SSA Hanna Rojewska ' SSO (de1.) Dorota Ochai1ska_— Gola (spraw.] Protokolantz st.se1<r.sa;10wy Malgorzata Galifiska Ipo rozpoznaniu W dniu 9 wrzeénia 201 1 r. w Lodzi ' na. rozprawie  Sprawv Z powédiztwa 1 H S P rzeciwkd Pafistwa VVZaklad/owi Ka1"nei1¥1iu w_ P ' ' 0 odszkodowanie na skutek apelacji powoda ‘od wyroku. Sadu Okrcgowego W Plocku 2 dnia 20 wrzeénia 2010 1". sygn. aktIC 188»/10 4 1. 2. Oddala &9§1a@j¢; A giiiziiyfiriajiiiéfi adwokatwflgz Jj D prowadzagémii i‘ KE1I1C618Ii<; Adwokacka, ‘W tytulem kosztéw nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z II1 kwotfi; 4.4.28 [cztery tysizice czterysta dwadzieécia osiem) zlotych obejmujapa urzgdu W postepowaniu apelacyjny 6""Q l [i s i i lll 5. 3! i. i r i _ :&\_ EH _..»')y, :.?:}_* ‘ I E‘ __ : I ii ~ r ' "‘ fi"’.‘ ' 55 . _ 1? | H |_| I '. ii I I ii i: a 1i , i =Li .!, |', fin I .4 I ! iii‘i Ii. = ii | I 1' '|'. T‘ IE‘ |'._. i iii i ii ...r..(. ,_..r.._._[_,,_l_ ,___‘_____J___ ., is | I '_1;r'_'.:I::_' _.—.i:_—_g—._ _ ..... .., _.= .~_.,__\,l_____;_ ..,,._ H "I || !. Sygn. aktl ACa 576/11 il _jj Ł1 1 I . iv . 1 "' WYROK _ _ . - 2 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 września 2011 r. Sad Apelacyjny W Łodzi I Wydział Cywilny A W składzie: Przewodniczący: SSA Michał Kłos Sędziowie: . SSA .Hanna Rojewska ' SSO (del.) Dorota Ocha1sl';a_- Gola (spraw.) Protokolantz st.se1<r.sadowy Małgorzata Galińska po rozpoznaniu W dniu 9 września 201 1 r. W Łodzi ` na rozprawie - Sprawy Z powództwa 1 na P 'P rzeciwko Państwa V-V-Zakład/owi Karnehirlfu w_ P- ' ' o odszkodowanie na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego W Płocku z dnia 20 września 2010 r. sygn. al<tIC 188»/10 Ą 1. 2. Ofídala f‹1P§1fi0j@; O pł¿y¿ąajię *;j adwokatoaaz Jí Dí prowadzącemu i` Kancelarię Adwokacka W tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z rn kwotę 4.4.28 [cztery tysiace czterysta 'dwadzieścia osiem) złotych obejmująca urzędu W postępowaniu apelacyjny 6""{ l [E › i i [li 5. 3! i. i r i _ '~:&`_ 5721 _..«')y, Å? ` I F __ ¦ I zl ~ r ' *'“ fi"'.'- ` 55 _ _ ,Ê | H |_| I Ĺ ii I I ii Š: a i-; ,i =Łi .!, |-', jiil I .4 I ! iifii If. = ii» | I i' `|'. Í' IC' |'._. -i iii i ii ...r..„ .„.r.._._r_„_l_ „¬_`_____J___ ., li | 1 '.1;r'_'.:|:;-_' _.-.\:_-_-5-._ _ .....¬ .., _.= .~.-.,¬¬..-,l_____;_ ..,,._ „ "| || !. --- STRONA 2 --- all I; i  ' . _ ";._ 1 _ll. 31  .. .. _. , , ._ { . 1... I podatek VAT tytulem wynagrodzenia oraz kwotg 203,95 tdwieécig Osiem i 95/ 130} Z1Oty.¢h_tytu1e1_1'1 mrotu Wydatkéw 1 nakazuje wyplacié te kwoty z funduszu Skarbu Pafistwa ~ Segdu Okriggowego W Plocku; _ . [_.. I i . ii?! :1  1'.'_ »~ v..._ g ==.. :. U "fl. 11* zi ‘ .. i iii, liti! i e EL ‘ r F 1 i iii‘ 1‘ E 1. i J 1" ii 11 !. il ! : |=.; =i ‘ IE1. ' _. ge i . | | | .4. 11'I 1 i I  'i 1! 1 il. 1. _] I .| J E i!5 | 1 : = i I . i ; ii s,  :'f.“"'._._...““‘T;. riéi gis! iii}! 1 iiiii ‘ =_/— i .;|  ii | 5 ii .1 F ii i !:' i F u i ii 1 I: 1 ii E; 5| §| 3_ nie Qbciaga powoda kosztami postcpowania apelacyjnego. _   v ..W.. '  _  "fE;'1it.‘:f qt? * i .1.7 . 1?. ‘  Ta‘..2 1~f.'_: L. .. £/£3  =.i§2f I 1“.. :i'.. ‘:.~:". ii: .§:5. PIA‘ . “E7? 2 .5 |;_.=;_. fie. ‘II: |= £1‘ II ~£€ 17; .i; i if. v= v. I 1 5 '5 .= .;...._ 1 ¿i_ I; Í ' ' -_ _ '¿-__ ä _-ÍĹ_Ĺ_ .Ĺ - _. ._ `. , _ __ Ł _ ,‹.¬_ I podatek VAT tytułem Wynagrodzenia oraz kwotę 208,95 (dwieście Osiem i 95/ 100) zł0ty_Ch_tytułen'1 mrotu wydatków 1 nakazuje wypłacić te kwoty z funduszu Skarbu Państwa ~ Sądu Okręgowego W Płocku; _ _ [___ 1 Í . iii 1| - 1'.`- ›~ ‹..._ j HV. :_ W Čli iza zi ` ¿_ i iii ¦āł¦! ii 4 zÊ'. _ r F -i i iii' 1 Ę 1.. f J 1"' ii _ji _. ii i ¦ |=_; =i- i |%Í_ ` _. ge _ _ | | | „:_ if-I i i | - `¦ il i i[_ i_ _I ¦ _| J ă iii | ~ : = i I i i ; ii s',' - Ż'Ć.""J._...""'T¿. ;iw šis! wii! 1 iiāiš ` =_z- i _;| -- ii | Š Ii A i _i i 1: '- Ê Š u Ê ii 1 ¦.f = ii Ê; ;| §| 3_ nie obciąża powoda kosztami postępowania apelacyjnego. _ - - -›' ..-.¬„.„_- -' ' _ - "ŻEÃ'Ê'Ę‹"_-_°rf ai y i- -.-2.? _ ia ¬- -' iii.-za Ł"=`_'_: ___ __ mą - =_išāí I 1==__- -uz. `-:_¬:-'_- ii? Í-*_ :_-»_ i \`Š'v=_ 2 ai- |¿_-_=¿__ 'à._'_- 1,.: .|‹› gl' |¦ ~í°Í ›_'¿ _¦; i if. i-= »_ 1 1 i 's .z .E...._- ą --- STRONA 3 --- S5/gn. akt I A C3576/11 . UZASADNIENIE W pozwie 2 dnia 17 styoznia 2010 r. powéd wniési 0 zasqdzenic od Skarbu Pafi.sfwa  Zakkadu Kamcgo _w Ekwoty 100.000 zl z ustawowymi odsetkami 0d..dnia. vwyrniu do dma zaplaty tytuiem zadqééuczynienia za naruszenie débr osobistych tj. goldnoéci i Zycia osobistego poprzez odbywaniei kary pozbawienia Woinoéci W niehumailitarnych Warunkach. Jake podstawq: dokhodzonego roszczenia powéd wskazai przepisy art..23 , 24 i art. 448 14.0. oraz art. 77 Konstycucji RP. W toku postqpowania W piémie procesowym z dnia. 12 lipca 2010 r. powéd Z1’[10Ci}='f1kO.WEl1 Zgdanie, vm0szqc 0 zasqdzenie W ramach kwoty Z1 nawiqzki na ccie spoieczne tj. kwoty 20 000 zk na rzecz |_:Szpi,ta1a hm P W 1 W pisimie procesowym z dnia 8 paidziemika 2010 r. powéd r<i:Z§§i§i'zyl podstawe; fal<tyczna,"Zqdania motywiljqc, iz W wyniku pobyta W Zakladzie Kamym w P nabawil sic; wielu ohoréb , o0_s1<ut1<0Wa10' utrata; zdrowia. ' ' W odpowicdzi na pozew strona pozwana reprezentowana przcz Prdkuratorin; Generainq Skarbxi Pa:r'1stWa w"ni0$?:a 0 oddaienie powédztwai zasqdzerfle kosztéw zastqpstwa procesowego. Podniosia zarzut przedawnienia roszczenia, W jakim Wiaize sie; 0110 z Warunkami osadzenia powoda W Zakizidzie Kamym W P W okresie 0d 22 marca 2002 r. do dnia 16 r. W pozostalym zakresie powédktwo nie zostaio udowodnione. z dnia 20 wrzeénia 2010 1". Sgd Okreggowy W Piocku I Wydziai Cywilny oddalii powédztwo i nie obciqzyl powoda pozostaiymi kosztami sqdolwyrni i kcisztarni procesu. ~ i Powyzsze rozstrzygniqcie Sa,d I instancji oparl na nastqpujqcych ustalcniach faktycznyoh, ktére Sa,d Apclacyj ny W pekni akceptuje i przyjmuje za wlasnez ‘ Powéd przebywal: Zakkadzie Karnym w W okresie od 25 mama 2002 r. do 14 paidziernika 2004 r. na réznych oddzialach, a W okresie od dnia 15 paidzicmika. 2004 r. do 2 sierpnia 2009 r. przebywal na oddziale dziewiéycym tj. W izbie chorych. Umieszczenie powoda W izbie chorych wiegzaio siq z jego stanem zdrowia, "bowiem powéd cierpi na przewlekly zespél béiowy 'krq;g0s1I1pa L/S z irwa, kulszowzg lcwostromlq ubytkowq  niedowlad prostownikéw stopy lewej utrwalony, przepukiinq jagdrai miazclzystego L4lL5, POCHP postaé cicgzkzg, miazdziycc; zarostowa, tqmic koficzyn dolnych, cukrzycq, kamicq 1 Sygn. akt I A Ca`576/11 _ UZASADNIENIE W pozwie 2 dnia 17 stycznia 2010 r. powód wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa - Zakładu Karnego _W E-kwoty 100.000 zł z ustawowymi odsetkami od. .dnia wyroku do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych tj. godności i zycia osobistego poprzez odbywanie kary pozbawienia wolności W niehurnanitarnych warunł(ach. Jako podstawę dochodzonego roszczenia powód wskazał przepisy art..23 , 24 i art. 448 k.c. oraz art. 77 Konstytucji RP. W toku postępowania w piśmie procesowym z dnia 12 lipca 2010 r. powód zmodyfikował żądanie, wnosząc e zasądzenie W ramach kwoty zł nawiazki na ceie społeczne tj. kwoty 20 000 zł na rzecz _Szpitala Lß P- w Ę- W piśmie procesowym z dnia 8 pażdziernika 2010 r. powód rdzszižrzył podstawę faktycznażądania niotywujac, iż w wyniku pobytu W Zakładzie Kamym W P- nabawił się wielu chorób , coskutkowało utratą zdrowia. ' " W odpowiedzi na pozew' strona pozwana reprezentowana przez Prokuratorię Generałną Skarbu Paristwa wniosła o oddaienie powództwa i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Podniosła zarzut przedawnienia roszczenia, w jakim wiąże się ono z warunkami osadzenia powoda W Zakładzie Kamym w P- w okresie od 22 marca 2002 r. do dnia 16 r. W pozostałym zakresie powództwo nie zostało udowodnione. z dnia 20 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Płocku I Wydział Cywilny oddalił powództwo i nie obciążył powoda pozostałymi kosztami sądowymi i kosztami procesu. ~ H Powyższe rozstrzygnięcie Sąd I instancji oparł na następujących ustaleniach faktycznych, które Sąd Apelacyjny W pełni akceptuje i przyjmuje za własne: Ą Powód przebywał Zakładzie Karnym W w okresie od 25 marca 2002 r. do 14 października 2004 r. na różnych oddziałach, a W okresie od dnia 15 października. 2004 r. do 2 sierpnia 2009 r. przebywał na oddziale dziewiątym tj. W izbie chorych. Umieszczenie powoda w izbie chorych wiązało się z jego stanem zdrowia, 'bowiem powód cierpi na przewlekły zespół bółowy "kręgosłupa L/S z irwą kuíszową lewostronną ubytkową - niedowład prostowników stopy lewej utrwalony, przepuklinę jądra miazdzystego L4!L5, POCHP postać ciężką, miazdźycę zarostową tętnic kończyn dolnych, cukrzycę, kamicę 1 --- STRONA 4 --- pocherzyka Zdiciowego, nawracajzgoe zapalenia ucha érodkowego prawego, nadto przeszadé operaojq: polipow nosa. _  Podczas pobytu powoda na oddziale piqtym, szostym, osmym pozwanego zakiadu okresowo W celach W}/Si@pOV'v'€ii0 przeludnienie. W celach izby ohorych takze okresowo umieszczano dodatkovqa} osobq,.,p;_zy.ozym nic wstawiano do takich eel iozek piqtrowych. W >'~"' "' ~:;I ,..'»,,"; ;, ,§ okresie pobytu W izbie chozych od 17 styczniz; 2007 1:. do 15 marca 2007 r. powod przebywal W061i 921 przeznaczonej dia 4 oséb, a od dnia lémarca 2007 r. do dnia 10 sierpnia 2007 r. W celi 910 przeznaczonej dla 2 osob. W A tamtym czasie po'zW2iny riié pro'Wa'dZi1' éWid'en'oji liczby osob W celach. Po dniu 10 sierpnia 2007 r. powod W Warunkach przeludnienia ( jedna osoba Wiocej) przebywai W okresie 18 dni W sierpniu 2007_r. oraz od Wrzeénia 2007 r. do stycznia 2008 r. , a. nastopnie przez olcres dwoch dni W maju 2008 r. Do kofic0 pobytu W Z,al<1ad.zie'Kar'nyn1 W P,powod przcbjrwal na izbie chorych W celi 921, przeznaczonej dla 4 osob, W ktorej fa1<t§rcz:1_1ic1 un;}§§.§Zc§§o1%ych byko 23 osadzonych. * . \ __. Kazdai cola. W Zakladzie Karnym W P Wyposazona jest W ka,cik sanitarny z sedesem i umywalkzg z dostopem do bi§§?;:<}&c3j>zimnej Wody. Cele Wy]oosa2':ono so W wymagany sprzot kwaternmkowych, W idle na. oddziale bodagcym izbq. chorych W pojedyncze iézka. W okresaoh przeludnienia Wolna prze$trze1‘1 byia niewieika, gorsza byia Wentylaoja eeli. Kafzdy osadzony ma prawo W ciggu doby Wyjéé na godzinny spacer. O Wszystkich przypadkach przeludnienia dyrektor zaldadu informowal sat:1 penitencjarny, zaznaczaj ace, ze dotyczy to W'szy§_1;l<;i.§;h col mieszkalnych We Wszystkioh oddziaiach. =¢ .,,_ " Sa,d I instancji po_n"ii11iirl Wnioski dowodowe powoda zmierzajqce do za1a,czenia raportow sodziow penitencjamych z Wizytacji Zakladu Karnego W P oraz raportow z Wioytacji Stacji Sanitarno  Epidemiologicznej Zaldadu Karnego W P bowiem powod nie Wskazai, jakie okolicznoslci tymi dowodarni miaiyby byé udowodnione, a ponadto jego twierdzenia zawarte W pismach procesowych nie zostaly zakwestionowane przcz strono pozwana, Analizujags treéé przepisow 23, 24 i art. 448 k.c., a takze art. 417 k.c. Said O1cr§goWy uznai, 12 poprzez mnigéiéioiénie powoda W oelach przeludnioriyoh doszio do naruszenia jego dob osobistych tj. ograniczenia zagwarantowanej przepisami prawa przestrzeni. Togo rodzaju namszenie mogio siarawiaé p6Wi6I1 dyskomfort. Kwestio Warunkow, Wjakich powilmi przebyvqgé osadzeni okreéla art. 110 § 2 k.k.W., Wedlug ktorego powierzchnia W .ce1i mieszkalnej, pjzypadajatca noskazanego, Wynosi nie mniej niz 3 m2. Odstqpienie do tej reguly przewidywal art. 248 k.k.W. Wskazujqc, ze W szczegolnie 2 pęcherzyka żółciowego, nawracające zapalenia ucha środkowego prawego, nadto przeszedł operację polipów nosa. _ - Podczas pobytu powoda na oddziale piątym, szóstym, ósrnym pozwanego zakładu okresowo w celach występowało przeludnienie. W celach izby chorych także okresowo umieszczane dodatkową os1;,›bę,,pr__zy¿czym nie wstawiano do takich cel łóżek píętrowych. W """' "'› ~‹;[ ,..'›„,',¿ z, ,Š okresie pobytu W izbie chorych od 17 stycznia ZQ07 r. do 15 marca 2007 r. powód przebywał W celi 921 przeznaczonej dla 4 osób, a od dnia lóimarca 2007 r. do dnia 10 sierpnia 200? r. W celi 910 przeznaczonej dla 2 osób. W A tamtym czasie pozwany nie prówadźil' e'wid'en'cji liczby osób W celach. Po dniu 10 sierpnia 2007 r. powód W warunkach przeludnienia ( jedna osoba więcej) przebywał W okresie 18 dni w sierpniu 2007r. oraz od września 2007 r. do stycznia 2008 r. , a nastepnie przez okres dwóch dni W maju 2008 r. Do końca pobytu W Z,akład_zie'Ka1"nyn1 W P,-powód przebywał na izbie chorych W celi 921, przeznaczonej dla 4 osób, W której falftycznie unçłieåzcrpçnych było 2-3 osadzonych. '-" -_ \ _„. Kazda' cela w .Zakładzie Karnyrn W P- wyposażona jest W kącik sanitarny z sedesem i umywalka z dostępem do bieza5¿pj,zimnej Wody. Cele wyposażone są W wyrnagany sprzęt kwaterunkowych, W łióle na. oddziale będącym izba chorych W pojedyncze łóżka. W okresach przeludnienia wolna przestrzeń była niewielka, gorsza była wentylacja celi. Każdy osadzony ma prawo W ciagu doby Wyjść na godzinny spacer. O wszystkich przypadkach przeludnienia dyrektor zakładu informował sąd penitencjarny, zaznaczając, ze dotyczy to w'szy_ştl<;i.ş;h cel mieszkalnych We wszystkich oddziałach. =.¿ .¬-„_ ' Sad I instancji po_n"iinał wnioski dowodowe powoda zmierzające do załączenia raportów sędziów penitencjarnych z Wizytacji Zakładu Karnego W P- oraz raportów z Wizytacji Stacji Sanitarne - Epídemiologicznej Zakładu Karnego W P- bowiem powód nie wskazał, jakie okoliczności tymi dowodami miałyby być udowodnione, a ponadto jego twierdzenia zawarte W pismach procesowych nie zostały zakwestionowane przez stronę pozwaną. Analizując treść przepisów 23, 24 i art. 448 l<.c., a takze art. 427 k.c. Sąd Okręgowy uznał, iz poprzez mnfeszcženie powoda w celach przeludnioriych doszło do naruszenia jego dób osobistych tj. ograniczenia zagwarantowanej przepisami prawa przestrzeni. Tego rodzaju naruszenie mogło sprawiać pewien. dyskomfort. Kwestie warunków, wjakich powinni przebywać osadzeni określa art. ll0 § 2 k.k.w., Według którego powierzchnia w .celi mieszkalnej, przypadająca naskazanego, wynosi nie mniej niż 3 mz. Odstąpienie do tej reguły przewidywał art. 248 k.k.W. wskazując, ze W szczególnie 2 --- STRONA 5 --- uzasadnionych Wypadkach dyrektor zakladu karnego lub aresztu éledczego moze umieécié osadzonych, na czaso1<reé1ony,W wanmkaoh, W ktorych powierzchnia ‘W celi na jednz; osobe Wynosi mniej niz 3 m2. O takim umieszczeniu nalezalo bezzwiocznie powiadomié sedziego penitenojarnego. . Podobnie przepis § 2 ust.4 rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwoéci Z dnia 19 kwietnia 2006 1'. W sprawie trybu postepowania Wkaslciwych organow W Wypadku, gdy liczba osadzonych zaldadaoh karnych lub aresztach éledczych przekroozy W skali kraju ogolna, pojemnoéé tych zak1a.dc'>W (Dz. U.' Nr 65, poz. 459.), pzzewiduje, ze osadzonych. po Wykorzystaniu miejsc W dodatkovrych ce1ach, niewliczanych do poj emnoéci zeldadu kamego, mozna umieécié W Warunkach, W ktéiych powierzchnia W celi jest na jedng osobe mniejsza niz 3 m2, réwniez na okreélony ozas. W okolicznoéciach sponl Zakiad Kamy W P zachowal tryb okreé1ony W art. 248 § 1 k.k.W., informujqo o przeludnieniu Sqd Penitencjamy W Plocku, co W ooenie Sqdu 1 instancji Wyklucza mozliwoéé _przypisa.nia dzia1aniom sfrony pozwanej cech bezpmwnoéci. Odwo1uja,c sie do orzecznictwa Trybunalu ?1‘3W Czlowieka W Strasburgu , dotyczqoego interpretaoji art. 3 Europejskiej Konwencji Praw Czliowieka, Sqd Okregowy podkreélil, Ze powierzchnia. eeli przyslugujqca os2idzonemu' nie jest samoistna; i wystarezajqca przeslanlcq dla oceny, czy dosz1o do £1!" .. _ M naruszeniii1;iéi§=iii“_%¥ag\W=arantowanych W konwencji. W takim Wypadku konieczna jest 1<omp1eksoWa ocena Wszelkieh aspektow zwiaganyoh z Wanlnkami i 1'3/gorami pobytu skazanego W zakladzie penitencjarnym takimi jak powierzchnia eeli, iloéé oséb W celi, iloéc’: czasu spedzanego poza celq, moZ1iWo§é pracy, nauki, ezas i czestotliwoéé space].ow, zajeé sponowych i.t.p. Cierpienie i upokorzenie musza, przekraczaé nieunikniony element cierpienia wpiszinego W odbywanie kary poibawienia Wolnoéci, aby stanowiiy naruszenie tego przepisu. W rozpatrywanej sprawie powod poszukiwai oehrony dia roszczenia o zadoééuczynienie Wywodzonego z. pobytu W pozwzmym zakltadzie W olcresie od 25 marca 2002 r. do 2 sierpnia 2009 r. Sqd I instancji za zasadny uzna} zarzut czc;'éoioW'ego przedawnienia roszczenia. Wobec tresici przepisu art. 442 I § 1 k.c. i z uwagi na date z1o2enia pozwu ( 17 stycznia 2010 r. ) przedawnieniu uleg1y roszczenia zwiqzane ze zdarzeniami zaisinialymi przed dniem 17 stycznia 2007 r. Oczywistym jest bowiem , 2e powod od poczajku Wiedzial i o szkodzie i 0 osobieozobowiatzanej dojej naprqwienia. Od tej daty nalezy liczyé rozpoczecie biegu przedawnienia , aonie od daty, g§i§§f,i5'1idi§miiedzia1 sie, iz dane okolicznoéci mogq stanowié podstawe domagania sie przez niego zadoééuezynienia lub odszkodowania. Reasumujzgc przedéiwnienie obejmuje okres pobytu powoda W Zaldadzie Kamyrn W od dnia 25 marca 2002 r. do dnia 16 stycznia 2009 r. Po tej dacie powod przebywai na_odd;.ia1e — izbie chorych, gdzie niewielkie przeludnienie Wystepowaio jedynie \ uzasadnionych wypadkach dyrektor zakładu karnego lub aresztu Śledczego może umieścić osadzonych, na czas określony, W warunkach, W których powierzchnia 'W celi na jedną osobę wynosi mniej niż 3 mz. O takim umieszczeniu należało bezzwłocznie powiadomić sędziego penítencjarnego. . Podobnie przepis § 2 ust.4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 kwietnia 2006 r. W sprawie trybu postępowania właściwych organów W wypadku, gdy liczba osadzonych zakładach karnych lub aresztach śledczych przekroczy w skali kraju ogólną pojemność tych zakładów (Dz. UĹ Nr 65, poz. 459.), przewiduje, ze osadzonych, po wykorzystaniu miejsc W dodatkowych celach, niewliczanych do pojemności zakładu karnego, można umieścić W warunkach, W których powierzchnia W celi jest na jedną osobę mniejsza niz 3 m2, równiez na określony czas. W okolicznościach sporu Zakład Karny W P- zachował tryb określony W art. 248 § 1 k.k.W., informując o przeludnieniu Sąd Penitencjarny W Płocku, co W ocenie Sądu I instancji wyklucza możliwość _przypisania działaniom strony pozwanej cech bezprawności. Odwołując się do orzecznictwa Trybunału Êraw Człowieka W Strasburgu , dotyczącego interpretacji art. 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, Sąd Okręgowy podkreślił, ze powierzchnia celi przyslugująca osadzoneniu nie jest samoistną i wystarczająca przesłanką dla oceny, czy doszło do ¿,':" .. _ ... naruszeniajŜiaii'lŠi"_":"lŠ,agu'arantowanych W konwencji. W takim wypadku konieczna jest kompleksowa ocena Wszelkich aspektów związanych z warunkami i rygorami pobytu skazanego W zakładzie penitencjarnyrn takimi jak powierzchnia celi, ilość osób W celi, ilość czasu spędzanego poza celą, mozliwość pracy, nauki, czas í częstotliwość spacerów, zajęć sportowych i.t.p. Cierpienie i upokorzenie muszą przekraczać nieunikniony element cierpienia wpisanego W odbywanie kary pozbawienia Wolności, aby' stanowiły naruszenie tego przepisu. W rozpatrywanej sprawie powód poszukiwał ochrony dla roszczenia o zadośćuczynienie wywodzonego z pobytu W pozwanym zakładzie W okresie od 25 'marca 2002 r. do 2 sierpnia 2009 r. Sąd I instancji za zasadny uznał zarzut częściowego przedawnienia roszczenia. Wobec treści przepisu art. 442 I § 1 k.c. i z uwagi na datę złożenia pozwu ( 17 stycznia 2010 r. ) przedawnieniu uległy roszczenia związane ze zdarzeniarni zaistniałymi przed dniem 17 stycznia 2007 r. Oczywistym jest bowiem , że powód od początku wiedział i o szkodzie i o osobiezobowiązanej dojej naprawienia. Od tej daty nalezy liczyć rozpoczęcie biegu przedawnienia , anie od daty, gdåiř'-.lfdiåswiedział się, iz dane okoliczności mogą stanowić podstawę domagania się przez niego zadośćuczynienia lub odszkodowania. Reasumując przedawnienie obejmuje okres pobytu powoda W Zakładzie Kamyrn W od dnia 25 marca 2002 r. do dnia 16 stycznia 2009 r. Po tej dacie powód przebywał naoddziale - izbie chorych, gdzie niewielkie przeludnienie występowało jedynie -¬ --- STRONA 6 --- do dnia 13 styoznia 2008 r. W oelach umieszozano dodhtkowo jedna, osobe i dostawiano jedno pojedyncze Iozko. Pozostalc zagwarantowahe przepisami prawa Waru11ki' od‘oyWania kary zoétady spehaione. W przekonaniu Sa,du Okregowego, W tyeh okolicznoéciaoh cierpienie i upokorzenie spowodowane umieszczeniem powoda W przeludnionej oeli nie przekroczyly elementu cierpienia Wpisanego W 0dbYWE:1.III€‘I{&l'y pozbawienia Wolnoéoi. Sad I instanoji zaznaczyl, Ze powod nie Wykazal, by pozwany szykanowal go W jakikolwiek sposéb. Zwrocil takze uwage na niekonsekwencje stanowiska. powoda, ktory z jednej ‘ strony za.rzuca1 s‘;r_onie pozwanej brak mozliwoéci wykonywania W ce1i éwiczefi fizycznyoh, a jednoczeénie sam PEZYZHBI, 2e z u'Wagi na stan zdrowia zrezygnowal Z dostepnej forfn'y aktywnoéci W postaci oodziennych spacerow. W konsekwencji Said Okregowy uznal, Ze W okolioznoéciach rozpatrywanej sprawy , przeludnienie na specjalnym 0ddzie1§__file moze bye uznane za nadmieme i nie zosta1y speinione kumulafywnie zadne inne przeslanlci, ktore prowadzilyby do Wniosku o I1I6I'lI,11'I1811I'IB1'I1YII1 odbywaniu przez powoda kary pozbawienia Wolnoéoi. Powod nie Wykazal takze zwiqzku miedzy jego aktuahwln stanem zdrowia a dzialaniami pozwanogo. Tald zwigzek nie Wynika z samego faktu, 12 W chwili przyj eoia do placowki pen_itencja.mej' powod cierpial jedynie na nieliczne sohorzenia, a obeonie jest osobq sohorowéme. Obeony Stan zdrowia moze wynikao choéby z Wieku W. Ai procesu starzenia, ktory potelguje pewne dolegliwoéci. Powod nie twierdzil takie, by W pozwanej placowce by} nieprawidiowo Ieczony. W ostateczriej konkluzji Segd I instanoji Wskazah Ze okresach nieprzedawnionych doszio do naruszeniadobra powoda poprzez umieszozenie go W przeludnionych celach, ale naruszenie to nie byI;o znaczne, a zatem nie L1Z&S8.CI11IflIO przyznania fakultatywnego zadoééuczynienia W oparoiu 0 przepis art. 448 § I k.c. . _ . . O kosztach prooesu Sqd Okregowy orzeld na podstawie arc. 102 k.p.o. odstepujqo od oboiqzenia powoda tymi kosztami. Apelaoje od powyiszego ofzeozenia wywiodk poWod , zaskarzajaic Wyrok W caloéci I Wnoszap 0 jego uchylenie i przekazanie sprawy Sqdowi I instancji do ponownego rozpoznania. Apelujqcy zarzucil zaskarzonemu orzeczeniu przede Wszystkim bledne zastosoWanie'a1"t. 448 k.o. .i an. 445 § 1 k.c. Podnosfl, Zew okresie pobytni W pozwanym Zaldadzie Karnym W Inabawiii sie szeregu chorob (min. grzybicy, cukrzycy). Za.rzuoiI personelowi ambulatorium izby chorych zaniedbania i niewlaéoiwe leczenie. Podnosiit takze, Ze jego aktualny stem zdrowia Wynika z nieudzieienia mu przervvy W odbywaniu kary pozbawienia Wolnoféoi, braku mozliwoéci viykonywania éwiozefi W p1f.;.g1q_d11ionej celi. Powod zaprzeczyl takze ustaleniom Sqdu I instancji co do okresu pobytu W liafizieludnionych 4 do dnia 13 stycznia 2008 r. W celach urnieszczano dodatkowo jedną osobę i dostawiano jedno pojedyncze łóżko. Pozostałe zagwarantowane przepisami prawa warunki' odbywania kary zostały spełnione. W przekonaniu Sądu Okręgowego, w tych' okolicznościach cierpienie ž upokorzenie spowodowane umieszczeniem powoda w przeludnionej celi nie przekroczyły elementu cierpienia wpisanego w odbywanie 'kary pozbawienia wolności. Sąd I instancji zaznaczył, że powód nie wykazał, by pozwany szykanował go W jakikolwiek sposób. Zwrócił także uwagę na niekonsekwencję stanowiska powoda, który z jednej l strony zarzucał str_onie pozwanej brak możliwości wykonywania w celi ćwiczeń fizycznych, a jednocześnie sam przyznał, że z uwagi na stan zdrowia zrezygnował z dostępnej forrny aktywności w postaci codziennych spacerów. W konsekwencji Sąd Okręgowy uznał, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy' , przeludnienie na specjalnym 0ddziaie_-_-¿¿¿p;ie może być uznane za nadinierne i nie zostały spełnione kumularywnie zadne inne przesłanki, które prowadziłyby do wniosku o niehiunanitarnym odbywaniu przez powoda kary pozbawienia wolności. Powód nie wykazał także związku między jego aktualnym stanem zdrowia a działaniami pozwanego. Taki związek nie wynika z samego faktu, iż w chwili przyjęcia do placówki penitencjarnej' powód cierpiał jedynie na nieliczne schorzenia, a obecnie jest osobą schorowana. Obecny stan zdrowia może wynikać choćby z wieku W. A_i procesu starzenia, który potęguje pewne dolegliwości. Powód nie twierdził także, by W pozwanej placówce był nieprawidłowo leczony. W ostatecznej konkluzji Sąd I instancji wskazał, ze okresach nieprzedawnionych doszło do naruszeniadobra powoda poprzez umieszczenie go W przeludnionych celach, ale naruszenie to nie było znaczne, a zatem nie uzasadniało przyznania fakultatywnego zadośćuczynienia w oparciu o przepis art. 448 § l k.c. _ _ . . O kosztach procesu Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 102 k.p.c. odstępując od obciążenia powoda tymi kosztami. Apelację od powyższego orzeczenia wywiódł powód , zaskarżając wyrok W całości i wnosząc 0 jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowí I instancji do ponownego rozpoznania. Apelujacy zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu przede wszystkim błędne zastosowanie art. 448 kc. i an. 445 § 1 k.c. Podnosił, zew okresie pobytu w pozwanyni Zakładzie Karnym W E-nabawił się szeregu chorób (min. grzybicy, cukrzycy). Zarzucił personelowi ainbulatoriuin izby chorych zaniedbania i niewłaściwe leczenie. Podnosił także, że jego aktualny stan zdrowia wynika Z nieudzielenia mu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, braku możliwości wykonywania ćwiczeń w przeluglrnonej celi. Powód zaprzeczył także ustaleniem Sądu I instancji co do okresu pobytu w prizieludnionych 4 --- STRONA 7 --- oelaoh i iloéci osadzonych, nie zgiaszajacc jednak zadnych zarzutow dotyczqcyoh naruszenia norm E prawa prooesowego. Apelujqcy zarzucii ponadto Sa,doWi I instaiicji namszenie art. 417 1 k.c. poprzez pominiecie kwestii odpowiedzialnoéoi Wiadzy publioznej za. zaniechania legislacyjne. Wskaza1, Ze podstaw odpowiedzialnoéci strony pozwanej nalezy poszukiwao W zasadach siusznoéci i regulacji art. 417 2 k.c. Odniosi sie takze do kwestii przedawnienia, zarzucajqc Sqdowi I instancji niewiaéciwe zastosowanie art. 442 1 .§ 1 1<.c. , bowiem przepis ten przewiduje ostatecznie 10lefni termin przedawnienia. Wskazai ponadto, ze Wezeéniej nie zamierzal Wystepowaé przeoiwko Zakiadowi Karnemu W 1 bowiem Iiczyi, Ze warunki odbywania I<ary ulegna, poprawnie, a nadto przewidywal, Ze zosidnie udzielona przerwaw odbywaniu kary. I _ Prokuratoria Generalna Skarbu Pafistwa dziaiaj a,oa W imieniu strony pozwanej VVI1IOSI& o oddalenie apelacjil i oboiagenie powoda koszfami "postepowania apelaoyjnego. W uzasadnieniu swego stanowiska WSIC3.ZfiI3. m.in., Ze zaxzuty dot;'cza,oe niewiaéciwej opieki medyoznej i Wnioskow ’o udzielnie przerwy W Wykonywaiiiu kary pozbawienia. Wolnoéoi powod po raz pierwszy podniosl dopiero W apelacji, co powinno skutkowaoich pominieciern na podstawie art. 381 k.p.c. " _ I Sod Apelacyj ny zWaZyI, co nastepuj e: Apelaeja powoda nie zasiuguje na uwzglednienie. Analiza. argurnentow apelaoji Wskazuje, Ze powod reprezentowany na etapie postepowania apeiacyjnego przez profesjorialnego pelnomoonika, nie Wskazai na ewentualne uohybienia prawa procesowego, a podnoszone ptzez niego zarzuty koncentruje sie Wylgcznie na naruszeniu przepiséw prawa materialnego. iZgodnie ze stanowiskiem Wypraeowanym przez judykature; , Sqd II instancji rozpoznejapy sprawe na skutek apelacji jest zwiqzany przedstawionymi W niej Z&1‘Z1l'I8.II‘1I dotyczapymi naruszenia prawa procesowego. Oznaoza to, Ze za vvyjqtkiem uchybiefi skutkujqcych niewaznoéciq postepowania , Sqd Apelacyjny z urzedu nie bada i nie rozwaza innych mozliwych naruszefi prawa prooesowego ( tak SN W uohwaie 7 s. z dnia 31 stycznia 2008 r. W sprawie III CZP 49/07, OSNC 2008/"6/55; podobnie W viyroku z dnia 2 Iipca 2008 1:. W sprawie II 7/08, OSNP 200912122/283). Charakter zarzutow podniesionyohl W ape1acji"poWoda sprawia, Ze poza zakxesem rozwazafi Sqdu Apelaoyjnego pozostaje ewentuaine uchybienia przepisom prawa procesowego regillujqcym ozynnoéci dowodowe i ooene zebranego W sprawie materiahl dowodowego. W tym stanie 5 celach i ilości osadzonych, .nie zgłaszając jednak zadnych zarzutów dotyczących naruszenia norm E prawa procesowego. Apelujacy zarzucił ponadto Sądowi 1 instancji naruszenie art. 417' 1 k.c. poprzez pominięcie kwestii odpowiedzialności władzy publicznej za zaniechania legislacyjne. Wskazał, ze podstaw odpowiedzialności strony pozwanej nalezy poszukiwać w zasadach słuszności i regulacji art. 417 2 k.c. Odniósł się takze do kwestii przedawnienia, zarzucając Sądowi I instancji niewłaściwe zastosowanie art. 442 1 .§ 1 k.c. , bowiem przepis ten przewiduje ostatecznie 10-letni termin przedawnienia. Wskazał ponadto, że wcześniej nie zamierzał występować przeciwko Zakładowi Karnemu W 1- bowiem liczył, że warunki odbywania kary ulegną poprawnie, a nadto przewidywał, że zostanie udzielona przerwaw odbywaniu kary. r _ Prokuratoria Generalna Skarbu Panstwa działająca W imieniu strony pozwanej wniosła o oddalenie apelacji i obciążenie powoda kosztami 'postępowania apelacyjnego. W uzasadnieniu swego stanowiska wskazała min., że zarzuty dotyczace niewłaściwej opieki medycznej i wniosków to udzielnie przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności powód po raz pierwszy podniósł dopiero w apelacji, co powinno skutkować-ich pominięciem na podstawie art. 381 k.p.c. ' _ I Sąd Apelacyjny zważył, co następuj e: Apelacja powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza argumentów apelacji wskazuje, ze powód reprezentowany na etapie postępowania apelacyjnego przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wskazał na ewentualne uchybienia prawa procesowego, a podnoszone przez niego zarzuty koncentrują się wyłącznie na naruszeniu przepisów prawa materialnego. 'Zgodnie ze stanowiskiem wypracowanym przez judykaturę , Sąd II instancji rozpozneúący sprawę na skutek apelacji jest związany przedstawionymi w niej zarzutami dotyczącymi naruszenia prawa procesowego. Oznacza to, że za wyjątkiem uchybień skutkujacych nieważnością postępowania , Sąd Apelacyjny z urzędu nie 'bada i nie rozważa innych możliwych naruszeń prawa procesowego ( tak SN w uchwale 7 s. z dnia 31 stycznia 2008 r. w sprawie III CZP 49/07, OSNC 200.8f6/55; podobnie w 'wyroku z dnia "2 lipca 2008 r. w sprawie II 7/08, OSNP 200912122/283). Charakter zarzutów podniesionychl w apelacji"powoda sprawia, że poza zakresem rozważań Sądu Apelacyjnego pozostają. ewentualne uchybienia przepisom prawa procesowego regulującym czynności dowodowe i ocenę zebranego W sprawie materiału dowodowego. W tym stanie S --- STRONA 8 --- rzeczy , zawarte w uza'sad;11ieniu apelacji wywody skarzqcego dotyczqce ewentualnych biqzdnych Lfstalefi Sqdu I instancji 00 doj 0kl'6S11 pobytu powoda ivx' przeludnionych celach i iloéci osadzonych, metrazu pomieszczefi oraz ich Wyposazenia stanowiq jedynie nieuzasadlfionq polemikeg Z prawidiowymi ustaleniami zawartymi W uzasadnieniu zaskarzonego Wyroku. Podobnie ocenié Wypada opartzg na subiektywnym przekonaniu skarzqcego argumentacjq , Wskazujqcq na zwiqzek przyczynowy miqdzy odbywaniem kary pozbawienia wolnoéci W Wmunkach przeludnienia a wystqpujqcynii u powoda schorzeniaxni. Jak_ travfifiéi* ?f>,o&re§1i1 Sad I instanqji, ustalenia dotyczqce warunkéw odbyvvania kary poczynione zostaiy W duzej mierze W oparciu 0 twierdzenia samego skarzqcego, ktérym strona pozwana nie zaprzeczyia. W toku postqpowania powéd W Zaden sposéb nie Jpodwazyi danych dotyczqcych pobytu W okreélonychcelach i iioéci oséb osadzonych, jakie wyniicaly z dokumentacji przedstawionej przez strong: pozwazw, Nie przedstawfl takzc dowodéw na poparcie twiérdzefi dotyczqcych szkody na osobie i nie wykazal, by istotnie Schorzenia na ktére cierpi byiy skutkiem Warunkévv, W jakich W Zaldadzie Karnym W E odbywai karfg. Warto zaznaczyé, i2 Sqd I instancji wezwai powoda do wskazania ewentualnych wnioskéw dowodowych w postanowieniu z dnia 2?'1ipca 2010 r. W odpowiedzi powéd w piémie z dnia 16 sierpnia 2010 r. ( data wpiyvm do Sqdu) przedstawfl jeciynie w%as11a, wersjq zdazczezi, nie sk1ada.j2;c' Zadnych nowyoh vmioskéw dowodqwych. W ‘Pym stanie rzeczy, przedstawienie W apelacji stanu faktycznego opartego v~y1a;cz.11ie'na subiektywnej occnie powoda nie moze prowadzié do podwazenia prawidlowej ooeny dowodéw i poprawnych ustalefi falitycznych zakreélonych W uzasadnieniu zaskarzonego Wyroku. . _ Racjq: ma takze strona pozwana Wskazujap , iz na. etapie postqpowania apelacyjnego powéd podjql prébfg Wlatczenia do podstawy faktycznej rozstrzygniegcia calkowicie nowaych okolicznoéci , ktére W jego przekonaniu uzasadniaja} zgloszone W pozwie Zqdanie. Apelujzpy ani w pozwie, ani W kolejnych pismach procesowyoh sldadanych na etapie postegpowania przed Sqdem Okrggowym nigdy’ nic wskazywal na. eWcntua1ne‘bh;dy czy zaniedbania W procesie leczenia oraz na orzeczenia oddalajqce jego Wnioski 0 udziclenie przerwy W wykonywaniu kary pozbawienia woinoéci, jako na zdarzenia vvyvvoiujape szkodq na osobie, ktérej naprawienia poszukiwak W niniejszym postegpowaniu. Zghaszajqc te ' nowe fakty dopiero w apelacji powéd W zaden sposéb nje wykgzal, by istnia%a jakakoiwiek przeszkoda , ktéra uniemo2liwi%a ich powolanie przed Szgdem I instancji iub ' by potrzeba powolania nowych okolicznoéci faktycznych powstaia dopiero na etapie postqpowania apelacyjnego. W tej sytuacji, nowe fakty wskazane W apelacji podlcgaiy pominiqciu na podstawie art. 381 k.p.c. Dodatkowo Wypada zaznaczyé, Ze skarzqcy powohljqc okqlicznoéci faktyczne 6 rzeczy , zawarte w uzasadnieniu apelacji wywody skarżącego dotyczące ewentualnych błędnych ustaleń Sądu I instancji co dol okresu pobytu powoda iu-' przeludnionych celach i ilości osadzonych, rnetrażu pomieszczeń oraz ich Wyposażenia stanowią jedynie nieuzasadnioną polernikę z prawidłowymi ustaleniami zawartymi W uzasadnieniu zaskarzonego wyroku. Podobnie ocenić Wypada opartą na subiektywnym przekonaniu skarżącego argumentację , wskazującą na związek przyczynowy między odbywaniern kary' pozbawienia wolności W warunkach przeludnienia a występującymi u powoda schorzeniami. Jak traÊiiëÍ-ifipoüreślił Sąd 1 instancji, ustalenia dotyczące warunków odbywania kary poczynione zostały W dużej mierze W oparciu 0 twierdzenia samego skarżącego, którym Strona pozwana nie zaprzeczyła. W toku postępowania powód w żaden sposób nie podważył danych dotyczących pobytu w określonych celach i iiości osób osadzonych, jakie wynikały- z dokumentacji przedstawionej przez stronę pozwana. Nie przedstawił także dowodów na poparcie twierdzeń dotyczących szkody na osobie i nie wykazał, by istotnie 'schorzenia na które cierpi były skutkiem warunków, W jakich W Zakładzie Karnyrn w E- odbywał karę. Warto zaznaczyć, iż Sąd I instancji wezwał powoda do wskazania ewentualnych wniosków dowodowych w postanowieniu z dnia 27 lipca 2010 r. W odpowiedzi powód w piśmie z dnia 16 sierpnia 2010 r. ( data wpływu do Sądu) przedstawił jedynie własną Wersję zdarzeń, nie składając' żadnych nowych wniosków dowodowych. W tym stanie rzeczy, przedstawienie w apełacji stanu faktycznego opartego V»-yłącznieuna subiektywnej ocenie powoda nie może prowadzić do podważenia prawidłowej oceny dowodów i poprawnych ustaleń faktycznych zakreślonych W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. . _ Rację ma takze strona pozwana wskazując , iż na etapie postępowania apelacyjnego powód podjął próbę włączenia do podstawy faktycznej rozstrzygnięcia całkowicie nowych okoliczności , które W jego przekonaniu uzasadniaja zgłoszone W pozwie żądanie. Apelujący ani W pozwie, ani W kolejnych pismach procesowych składanych na etapie postępowania przed Sądem Okręgowym nigdy nie wskazywał na ewentualne, błędy czy zaniedbania w procesie leczenia oraz na orzeczenia oddalające jego wnioski o udzielenie przerwy w wykonywaniu kary »pozbawienia Woinoścí, jako na zdarzenia wywołujące szkodę na osobie, której naprawienia poszukiwał W niniejszym postępowaniu. Zgłaszając te '- nowe fakty dopiero w apelacji powód W żaden sposób nie wykazał, by istniała jakakolwiek przeszkoda , która uniemożliwiła ich powołanie przed Sądem I instancji lub ' by potrzeba powołania nowych okoliczności faktycznych powstała dopiero na etapie postępowania apelacyjnego. W tej sytuacji, nowe fakty wskazane w apelacji podlegały pozninięciu na podstawie art. 381 k.p.c. Dodatkowo wypada zaznaczyć, że skarżący powołując okoliczności faktyczne 6 --- STRONA 9 --- dotychczas nie podnoszone W toku procesu , nic zaofcrowal W apclaoji Zadnych dowodow na ich potwierdzenic. V Z praWid%oWym zakreéleniem podstawy faktycznej rozstrzygniegoia Wigza, siq; takie przywokane W apelaoji zaxzjuty naruszenia przepisow prawa materialnego tj. art. 41?’ 1 k.p.o. oraz art. 417 2 k.p.c. W myél amt. 187 § 1 k.p.c. obligatoryjneg treéé kaidego pozwu stanowi dokkadnie okreélone Zqdanie oraz przytoczenie okolicznoéci faktycznych ‘uzasadniajqcych to Zqdanie. W rezultacie Zqdanie powodztwa okréélone jest przezjego przedmiot oraz podstawqz faktyczna; an. 321 § 1 1c.p.c. jednoznacznie '\Iv'YI‘1ik8.,_ Ze Sa;d nie tylko nie mote Wyrokowaé co do rzeczy, ktora nie byla objtcpta przedmiotem zqdania, lecz takie nie maze uwzglcgdnié roszczenia W oparciu 0 innq podstawq faktyczna, niz Wskazana W pozwie. Zgodnie z WypracoWai1ym W judykaturze stanowiskiem, podstawa, Wyrokowania nic mogq byé zatem takje okolicznoéci faktyczne, ktoryoh powéd nie obj 9,1 swoimi twierdzeniami. Spelnienic tego Warunku jest bowiem niezbodne dla podjegcia skutecznej obrony przez strone; pozwanq ( talc SN W wyroku Z ddia 11 grudnia. 2008 r. W sprawie H CSK 364/08, Lex nr 584727; podobnie W Wyroku Z dnia. 15 paidziemika 2010 r. W sprawie II UK 201110 , Lox nr 694242). Uwaina lektura. pozwd nie daje podstaw dla przyjcpcia, it zakreélona przez powoda podstawa. faktyczna powodztwa obligoweda Sa,d I instanoji do rozwaiania przeslanek odpowledziainoéci Skarbu Paflstwa za rzekome za.niechanic1egis1acyjne, jak ujql to skarzqcy W apclaoji , lub tez dawaia podstawy dla oceny roszczenia ' o zadoééuozynienic W kontelcéoie zasad _sh1szno§ci W rozumieniu aft. 417 2 k.c. Z twierdzefi. przytoczonych W pozwie, a takie 2 powolanych W nim przepisow prawa Wynikalo niezbicie, ze poWod" doohodzi zadosiéuczynienia 2 __tytu1u naruszenia jego dobr osobistych i szkody na osobie , jakich doznal W Wyniku Od§ i& kary pozbawienia Wolnoéci W niewfaéciwych Warunkach paxlujqcych W Zakladzic Kamym W P Trzeba zauwazyé, Ze tak zakxeélone roszczenie kolerowaio 2 oznaczeniem strony pozwanej. Powéd nie Wyjaénfi W apelacji, W jakich dziahniaoh sttony pozwancj upatruje ,,zanieohania legislacyjnego”. Nalezy przy tym W catej rozcizggioéci zgodzié siq z argumentacjq pozwanego przedstawiona, W odpowiedzi ha apelacjnp, dotyczatca, Wykiadni przcpisu 417' 1 § 1 k.c. W kontekécie mocy wiqzqcej Wyroku Trybunahi Konstytucyjnego z dnia 26 maja 2008 1: , sygn. SK 25/07 (Dz.U. Z 2008 r. Nr 96, 620). Wpiémiennictwie podkreéla sing, Ze jeéli Tnrbunak Konstytucyjny Wyrainie odniosi utratc; mocy obowiafizujz>,ccj aktu normatywnego do okrcélonej daty poiniejszej niz data og1oszenia orzcczcnia, to W konsekwencji akt ten obowigzuje do daty Wskazanej W orzeczeniu. W rczultacic nie mozna przyjqé, by nasta,pi1o spelnienie przesianek z art. 417 1 § 1 k.c. ,co do szkod powstalych przecl Wskazana, W orzeczeniu Trybullahl datq utraty mocy obowiqzujsgcej aktu normatywnego 7 dotychczas nie podnoszone w toku procesu , nie zaoferował w apelacji zadnych dowodów na ich potwierdzenie. « Z- prawidłowym zakreśleniem podstawy faktycznej rozstrzygnięcia wiążą się takze przywołane w apelacji zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 41? 1 k.p.c. oraz art. 417 Z k.p.c. W myśl art. 187 § I k.p.c. obligatoryjną treść każdego pozwu stanowi dokładnie określone żądanie oraz przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających to żądanie. W rezultacie żądanie powództwa określone jest przezjego przedmiot oraz podstawę faktyczną. art. 321 § l k.p.c. jednoznacznie wynika, ze Sąd nie tylko nie może wyrokować co do rzeczy, która nie była objęta przedmiotem żądania, lecz także nie może uwzględnić roszczenia w oparciu o inną podstawę faktyczną niż_ wskazana w pozwie. Zgodnie z wypracowanym w judykaturze stanowiskiem, podstawą wyrokowania nie mogą być zatem takie okoliczności faktyczne, których powód nie objął swoimi twierdzeniami. Spełnienie tego warunku jest bowiem niezbędne dla podjęcia skutecznej obrony przez stronę pozwaną ( tak SN w wyroku z dnia ł l grudnia 2008 r. w sprawie Ii CSK 364/08, Lex nr 584727; podobnie w wyroku z dnia 15 pażdziernika 2010 r. W sprawie II UK 20fl0 , Lex nr 694242). Uważna lektura pozwu nie daje podstaw dla przyjęcia, iż zakreślona przez _powoda podstawa faktyczna powództwa obligowała Sąd I instancji do rozważania przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa za rzekorne zaniechanie legislacyjne, jak ujął to skarżący w apelacji , lub też dawała podstawy dla oceny roszczenia ` o zadośćuczynienie w kontekście zasad _słuszności w rozumieniu art. 41? 2 k.c. Z twierdzeń przytoczonyoh w- pozwie, a także z powołanych w nim przepisów prawa wynikało niezbicie, że powód" dochodzi zadośćuczynienia z _tytułu naruszenia jego dóbr osobistych i szkody na osobie , jakich doznał W wyniku odbyşyąria kary pozbawienia wolności W niewłaściwych warunkach panujących w Zakładzie Karnym w P- Trzeba zauważyć, że tak zakreślone roszczenie kolerowało z oznaczeniem strony pozwanej. Powód nie wyjaśnił w apelacji, w jakich działaniach strony pozwanej upatruje „zaniechania legíslacyjnego”. Należy przy tym W całej rozciągłoścí zgodzić się z argumentacją pozwanego przedstawioną W odpowiedzi na apelację, dotyczącą wykładni przepisu 41? 1 § 1 k.c. w kontekście mocy wiążącej wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 maja 2008 r- , sygn. SK 25/07 (Dz.U. z 2008 r. Nr 96, 620). Wpiśmiennictwie podkreśla się, ze jeśli Trybunał Konstytucyjny Wyraźnie odniósł utratę mocy obowiązującej aktu normatywnego do określonej daty późniejszej niz data ogłoszenia orzeczenia, to w konsekwencji akt ten _obowiązuje do daty wskazanej W orzeczeniu. W rezultacie nie można przyjąć, by nastąpiło spełnienie przesłanek z art. 417 1 § 1 k.c. ,co do szkód powstałych przed wskazaną w orzeczeniu Trybunału datą utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego 7 --- STRONA 10 --- I ( Komentarz do kodcksu 03/Wilnego Ksioga trzecia Zobowiqzania tom 1  pod red. Gerarda Biefika , Wydawniotwo Pfawnicze LeXisNexis , WWa 2005, s. 315). W okolioznoéciach sporu brak jest takie podstaw dla przypisania stronie pozwanej odpowiedzialnoéci na podstawie an. 4172 k.c. Podstawowg przesimkq zastosowania Wskazanego przepisu jest powstanie szkody na osobie pozostajqcej W adekwatnym zwiagzku przyczynowym z aktem Wiadzy publicznej. Jak wyzej Wskazano, powod nie wykazal, by jego aktpalny dstan zdrowia i samoistne choroby pozostawaly W tego‘ rodzaju zwiqzku z wykonywaniem kary pozbawienia woinoéci W Zakladzie Kamym W Dodatkowo pfzepis art. 417 2 k.c. Wyrafinie zaklada, izdszkoda na osobie Wilma byé skutkicm Wykonywania Wiradzy publioznej zgodnie z Aprawem, co W sposob oczywisty pozostaje W opozyoji do twierdzezi powoda W zakresie podstawy faktycznej sporu. Apelujqcy pfzez caiy tok postopowania stara. sic; bowiem Wykazaé, Zc Warunki Wykonywania kary pozbawienia Woinoéci nie_ odpowiadaly Wymogom z art. 110 k.k.W. , a personal pozwanego Zakiadu dopuszcza% sit; Wielu uchybiefi. Calkowicie chybiony pozostaje takze zarzut naruszenia art. 442 1 § 1 1<.c. Sqd Apelacyjny W p61I11"E1pI'Ob'llj6 rozwaiania przedstawione W uzasadnieniu nzaskarioncgo Wyrolcu, lctore doprowadziiy SaCd_I instancji do konstataoji, ii przedawzzdeniu uleg%y roszozenia powoda Wywodzone ze zdarzefi zaismiaiych przed dniem 1'7 styczoia 2007 ‘r. Apelacja nie tylko nie podwaza tego stanowiska, lecz Wregoz dostaroza argumentow na jego poparoie. Skarzqcy safn bowiem przyznaje, 2':e od dawna miaéi éwiadomoéé mozliwosici VV}?S’£E}pi6I1i€1 z roszczeniem odszkodowawczyna przeciwko Skarbowi Pa1istWa_~ Zaldadowi Kamemu W P Nie Wslcazuje przy tym Zadnych obiektywnych przeszkod, dla ktozych nie uczynii togo przed _Ilp1'Y\>\/@111 terminu przedawnienia Z pewnoécig tego rodzaju przeszkodacnie sq subiektywne. oczekiwania powoda co do poprawy warunkow osadzenia, czy tez uz);§1§_z;1}§a przerwy W vvykonywaniu kary pozbawienia Wolnoéci. _ in ‘L I Niezasadne pozostajq takze podnoszone W. apelacji zarzuty naruszenia art. 448 i an. 445 § 1 k.c. Co dozasady, zaaprobowaé nalezy stanowisko Wyrazone W uzasadnieniu zaskarzoncgo Wyroku, W ktorym Sqd I instancji Wskazai, i2 sam fakt osadzenia powoda W W£l1"1lDl{3.Ch, W ktorych powierzchnia na jednq osobe; Wynosila mniej niz 3 m 2 , przy speinicnju przesiamek z dawnogo an. 248 § 1 k.k.W. przepiséw Rozporzafdzénie Ministra Sprawiedliwoéci z dnia 19 kwietnia 2006 r. W sprawie trybu postopowania Wiaéciwych organow W Wypadku, gdy liozba osadzonych W zaklradaoh karnyoh lub aresztach éledczych przekroczy W skali krajd ogolnq pojemnoéé tych zaicladow (Dz. U. Nr 65 Z 2006 r. poz. 459) nie oznacza bezprawnoéci dziaiania pozwanego. Dopiero pogiobiona analiza okolicznoéoi 8 I ( Komentarz do kodeksu cywilnego Księga trzecia Zobowiązania tom 1 - pod red. Gerarda Bieńka , Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis , W-wa 2005, s. 315). W okolicznościach sporu brak jest takze .podstaw dla przypisania stronie pozwanej odpowiedzialności na podstawie art. 4172 k.c. Podstawową przesłanką zastosowania wskazanego przepisu jest powstanie szkody na osobie pozostającej w adekwatnyrn związku przyczynowym z aktem władzy publicznej. Jak wyżej wskazano, powód nie wykazał, by jego aktualny 'stan zdrowia i samoistne choroby pozostawały W tego rodzaju związku z wykonywaniem kary pozbawienia wolności W Zakładzie Karnym w Dodatkowo przepis art. 417 2 k.c. wyraznie zakłada, izszkoda na osobie winna być skutkiem wykonywania władzy publicznej zgodnie z prawem, co W sposób oczywisty' pozostaje w opozycji do twierdzeń powoda W zakresie podstawy faktycznej sporu. Apelujący przez cały tok postępowania stara się bowiem wykazać, ze warunki wykonywania kary pozbawienia wolności nie odpowiadały wymogom z art. 110 k.k.w. , a personel pozwanego Zakładu dopuszczał się wielu uchybień. Całkowicie chybiony pozostaje także zarzut naruszenia art. 442 -1 § 1 k.c. Sąd Apelacyjny W pełni- aprobuje rozważania -przedstawione w uzasadnieniu .zaskarzonego wyroku, które doprowadziły Sądi instancji do konstatacji, iz przedawnienia uległy roszczenia powoda wywodzone ze zdarzeń zaistniałych przed dniem 1"? stycznia 2007 r. Apelacja nie tylko nie podważa tego stanowiska, lecz wręcz dostarcza argumentów na jego poparcie. Skarżący sam bowiem przyznaje, ze od dawna miał świadomość możliwości wystąpienia z roszczeniern odszkodowawczym przeciwko Skarbowi Państwa _~ Zakładowi Karnemu W P- Nie wskazuje przy tym żadnych obiektywnych przeszkód, dla których nie uczynił tego przed _upływem terminu przedawnienia.. Z pewnoscia tego rodzaju przeszkodą-nie są subiektywne. oczekiwania powoda co do poprawy warunków osadzenia, czy też uz);,sk_ar¿§a przerwy W wykonywaniu kary pozbawienia wolności. _ .I .L I Niezasadne pozostają także podnoszone W. apelacji zarzuty naruszenia art. 448 i art. 445 § 1 k.c. Co dozasady, zaaprobować naieży stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarzonego wyroku, W którym Sąd I instancji wskazał, iz sam fakt osadzenia powoda w wiach, W których powierzchnia na jedną osobę wynosiła mniej niż 3 m 2 , przy spełnieniu przesłanek z dawnego art. 248 § 1 k.k.W. przepisów Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 kwietnia 2006 r. W sprawie trybu postępowania właściwych organów w wypadku, gdy liczba osadzonych W zakładach karnych lub aresztach śiedczych przekroczy w skali kraju ogólna pojemność tych zakładów (Dz. U. Nr 65 z 2006 r. poz. 459) nie oznacza bezprawności działania pozwanego. Dopiero pogłębiona analiza okoliczności 8 --- STRONA 11 --- r’ falctyoznych sporu pod kqtem przyczyn umieszczenia powoda W przelodtuionej ccli , przeciotnych dolegliwoéoi pozostatyoh osadzonych W tych samyoh .W&I‘111’lkE1Ch , a nadto zapewnienia przez pozwanego Warunkow bytowych z art. 110 § 2 zdanie drugie k.1<.W., mozc prowadzié do przypisania cech bczprawnoéci dzialaniom pozwanego. Wypada zgodzié siq: z Sqdem Okreggowym, Ze W okolicznoéciach sporu pobyt powoda W przeiudnionej celi ( jedna osoba dodatkowo osadzona.) W okresie sicrpnia 2007 r. oraz od Wrzeénia 2007 r, do stycznia 2008 r. dodatkowo W Wamnkach izby chorych zpewnoécia, nie by/1 Wynikiem bezprawnych dziataft strony pozwanej, rietnosit cosh stzlzcgo pIOQ€td=i*11'1.1. i zamiaru szykanowania powoda. W tym stanie rzeozy , nalezy zaakoeptowaé rozwazania przedstawione W uzasadnieniu zaskarionego wyroku dotyozqce braku podstaw dia przypisania stronie pozwanej odpowiedzialnoéci deliktowej W oparciu o przcpis art. 417 § 1 k.c. lub tez odpowiedzialnoéoi Wywodzonej z ocmony udzielonej ha gruncie przepisow art. 24 1<:.c. W zwiqzku z art. 448 14.0. W Iuzupetnieziiu trafnej aggtunentacji Sqdu I instancji Warto. dodatkowo zaznaozyé, ze W przypadku naruszenia. dob osobistych bezprawnym dziahaniem sprawcy , pokrzywdzoncmu przyshzgujd przcde WszyStkim érodki 0 charakterze nicmajagtkowym przewidziane W art."24 k.c. Rcdakcja art. 448 k.c. , do ktorego odsyta zdanie trzecie § 1 art. 24 1<:.c., Wskazuje, ze Sztdowi pozostawiona jest‘ ocena cclowoéci przyznania pokxzywdzonemu ochxony W formic zddoééuczynienia. Zasqdzerde zadoééuczynienia ma zatem charalcter fakultatywny i uzalezrmione jest od oceny Szgdu opaxtej na analizie okolicznoéci faktyoznych danej sprawy. W orzeomigg§¥_i§§ Wskazuje sieg, i2 podstawowym kryterium decydujetcym 0 mozliwoéci zasa,dzeni'{h§ii:@§@;:d“oééuczynienia jest stopiefi winy I13l'l1S.'Z}’Ci€1&, rodzaj. naruszonego dobra oraz poczucie pokrzywdzcnia poszkodowanego. Dodatkowo zwraoa siq uwagq na pO1IZ6bQ 1>ada.11ia nétsilenia ztej Woli naruszyciela i celowoéci zastosowania érodka 2 art. 448 k.c. ( tak min. SN W Wyroku z dnia 19 kwictnia 2006 r. W sorawie II PK 2451’05, OSNP 2007!?8! 101; W Wyroku z dnia 12 grudnia 2002 r. W sprawie V CKN 1581.“'00, OSNC 2004/4153). W rozpatrywanej sprawie, niezaleznie od brakutprzestanki bezprawnoéci, tego typu ccch nie sposob grzypisaé dziataniom strony pozwanej.  Apelujegcy nie Wykazat rowniez, by zachodziiy przesianlci dla zastosowanidart. 445 § 1 k.'o. W zebranym materials brak jest dowodow, ktére pozwalatyby przyjqé, ze uszozerbek na zdrowiu powoda pozostaje W adckWatnym' ZVv'i2}Zk'L1 przyczynowym 2 bezprawnym dziataniem lub zaniechaniem pozwanego. Jak trafnie podkreélii Sqd Okrqgowy, tcgo rodzajtt zwiqzku nie da sin; Wyprowadzié Wflqcznie W oparciu o swoiste porownanie stanu zdrowia powoda W chwili przyj Q0121 do Zakiadu Kamego W P_ zjego aktualna, kondycjz; fizyczna. Bez potrzeby odWo1yWzmia sio do Wiedzy specjalnej Wypada bowiem zauwazyé, ze stan r' faktycznych sporu pod kątem przyczyn umieszczenia powoda W przeludnionej celi , przeciętnych dolegliwości pozostałych osadzonych W tych samych .warunkach , a nadto zapewnienia przez pozwanego warunków bytowych z art. 110 § 2 zdanie drugie k.k.w., może prowadzić do przypisania cech bezprawności działaniom pozwanego. Wypada zgodzić się z Sądem Okręgowym, ze W okolicznościach sporu pobyt powoda W przeludnionej celi ( jedna osoba dodatkowo osadzona) W okresie sierpnia 2007 r. oraz od Września 2007 r, do stycznia 2008 r. dodatkowo W warunkach izby chorych zpewnością nie był Wynikiem bezprawnych działań strony pozwanej, riencsił cech stałego proce.deÍrn i zamiaru szykanowania powoda. W tym stanie rzeczy , nalezy zaakceptować rozważania przedstawione W uzasadnieniu zaskarzonego wyroku dotyczące braku podstaw dla przypisania stronie pozwanej odpowiedzialności deliktowej W oparciu o przepis art. 417 § l k.c. lub też odpowiedzialności Wywodzonej z ocmony udzielonej na gruncie przepisów art. 24 k.c. W związku z art. 448 k.c. W .uzupełnieniu trafnej argtnnentacji Sądu I instancji warto. dodatkowo zaznaczyc, ze W przypadku naruszenia dób osobistych bezprawnym działaniem sprawcy , pokrzywdzoneinu przysługują przede wszystkim środki o charakterze níemajatkowym przewidziane W art."Å24 k.c. Redakcja art. 448 k.c. , do którego odsyła zdanie trzecie § 1 art. 24 k.c., wskazuje, ze Sądowi pozostawione jest ocena celowości przyznania pokrzywdzonemu ochrony W forrnie zadośćuczynienia. Źasądzerúe zadośćuczynienia ma zatem charakter fakultatywny i uzależnione jest od oceny Sądu opartej na analizie okoliczności faktycznych danej sprawy. W orzecznippyylipşa Wskazuje się, iż podstawowym kryterium decydującym o możliwości zasadzeniidiriišdidßośćuczynienia jest stopień winy naruszyciela, rodzaj. naruszonego dobra oraz poczucie pokrzywdzenia poszkodowanego. Dodatkowo zwraca się uwagę na potrzebę badania nasilenia złej Woli naruszyciela i celowości zastosowania środka z art. 448 k.c. ( tak min. SN W wyroku z dnia 19 kwietnia 2006 r. W sprawie ll PK 245./05, OSNP 200'?t7'-8! 101; W wyroku z dnia 12 grudnia 2002 r. W sprawie V CKN 1581.-”'00, OSNC 'Z004/463). W rozpatrywanej sprawie, niezależnie od brakuiprzesłanki bezprawności, tego typu cech nie sposób przypisać działaniom strony pozwanej. - Apelujący nie wykazał równiez, by zachodziły przesłanki dla zastosowaniaart. 445 § 1 k.c. W zebranym materiale brak jest dowodów, które pozwalałyby przyjac, ze uszczerbek na zdrowiu powoda pozostaje W adekwatnyrn' związku przyczynowym z bezprawnym działaniem lub zaniechaniem pozwanego. Jak trafnie podkreślił Sąd Okręgowy, tego rodzaju związku nie da sie wyprowadzić wyłącznie W oparciu o swoiste porównanie stanu zdrowia powoda W chwili przyjęcia do Zakładu Kamego W P- zjego aktualna kondycją fizyczną. Bez potrzeby odwoływania się do wiedzy specjalnej wypada bowiem zauważyć, ze stan --- STRONA 12 --- / zdrowia. jednostki jest zwylde wypadlcowq Wiclu czynnikow min. takich jak Wick, uwafunkowania genetyczne, tryb zycia, doznane urazy i przcbyte choroby, za ktore strona pozwana 2 pewnoéoiq nie ponosi odpowiedzialnoéci. . Majqc pow}/Zsze na uwadze , Sa,d Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. oddalit apelaoje; powodajako bezzasadnac. Na podstawie art. 102 l<.p.o. Sqd Apelacyjny odstqpit od obciqzelzia powoda kosztami postopowania apelacyjnego poniesionymi przez strong pozwana, Sa,d mial na uwadze szczegolnie trudnq sytuacjq majqfl<oWq'_poWoda, ktéra 2. uwagi na jego wick or_az schorzenia powodujqce niepeinosprawnoéé’ , nie tylko Amie rokujo poprawy, ale Wiz.126 sio takze z konioczztoéoiq dodatlcowych Wydatkow na Icki i zywnoéé. Powod nie posiada zatem rnajqtku i dochodow, z ktorych mogtby pokryé koszty postqpowania apelaoyj nego. ' O Wynagrodzeniu petnomocnika powoda ustanowionego 2 urzcpdu Sqd Apelacyjny orzekl na podstawie § 2 ttst. 1 i 3" W zwiqzku z § 19 i § 6 pkt. 6 i § 13 ust. 1'pkt. 2 Rozporzzgdzenia Min. Sprawiedliwoéci z dnia 28 Wrzeénia 2002 2. W sprawie optat za ozynnoéci adwokackie oraz ponoszenia przcz Skarb Pafmstwa kosztow nieoptaconej pomooy pravmej udzieioncj z urzqzdu ( Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze 2111.). ,,,\| a";. '_‘IIv{|\l“’. r3" m‘ =r 1 x  ' 2, 'I. a’; 3". If ,=_'_ “mi . if _,——____\_( ‘ ‘I, at . _r J ¢ .\.__.,> Q‘: ' Q1 _ ,;§_’.i3:. . »= :.*=t1“.;'*’='="''='1i.’~ * ‘ “J” or" in ' 12‘ 'A . 1 r =2 yg 31E W~1&..C$*n’c ;‘_‘,Q<_j;3;35, 1“ '1 ;;.<==v.‘.~..1%4~>1*T?.~= :1 zgodnosc sW:ad22.2;= ‘\. ‘ ' #;~~ . »—. 1 . Y xx ' I S""’°“‘4 °"‘—"=~P:¢.idr'?" 1. ~ ‘ ‘ " ./1,. .,________ _ —‘ “W .»" M ',\_ 9 I ,."ii \‘ if A ,3 . ,1 . \t_5 1} L1 * I ' f‘"<.wav" . .51Q .;;_:_@ ‘"77 4._ ‘:1 "r.. =:;¢_r '\ "N...~ ‘*1 3?! “""~1'=a\=.~,;,w¢=* 1"“ W 9 / zdrowia jednostki jest zwykle wypadkową wielu czynników min. takich jak wiek, uwarunkowania genetyczne, tryb życia, doznane urazy i przebyte choroby, za ktore- strona pozwana z pewnością nie ponosi odpowiedzialności. . Mając- powyższe na uwadze , Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację powodajako bezzasadną. Na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd Apelacyjny odstąpił od obciążenia powoda kosztami postępowania apelacyjnego poniesionymi przez stronę pozwaną. Sąd miał na uwadze szczegolrrie trudną sytuacją n1ajątkową'_powoda, która 2. uwagi na jego wiek oraz schorzenia powodujące niepełnosprawność , nie tylko nie rokuje poprawy, ale Wiąże sie także z koniecznością dodatkowych- wydatków na leki i żywność. Powód nie posiada zatem majątku i dochodów, z których mógłby pokryć koszty postępowania apelacyj nego. ' O wynagrodzeniu pełnomocnika powoda ustanowionego z urzędu Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie § 2 ust. 1 i 3" W związku z § 19 i § 6 pkt. 6 i § 13 ust. lpkt. 2 Rozporządzenia Min. Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. W sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). ¬,,,\| a-'-;_ .-_n.¬„i.„,_ fr' 11+, zł 1 ` ' " Ł. "'_ .ef ."¿. Ű Ł, åmli _ _,Í _,---¬--¬„_\_‹ ` ll, ,GL _ _r J Č .".__.,› .Ę " Q1 _ ,;řÍ.i-¿'=. . ‹~¬- :.*=t`f“.‹'*”='="'-`='=fi.”‹. *' '- "¬J^ 01"' in ' 2 '-A . . f cz ;Q äiê W'i&„.C5*.'t'ü ¿"_}¿}‹_j;3;3š, {“ 'Ê -;-ā.‹_'--='.‹.~..«-Êā~›}*Í.`».~= <1 zgodnosc swrazš-'.:.r;.= `\ ` ' ±z~-~- -. ›¬. 1 . Ę _"\ " f S`“"°“¿f Q*-“=×ř::-.āaf'? 1. ~ ' ' " .v'1,. '~¬.._______“ _ -' *W .f M z,`_ V I ,.-“ii \` ;Í 'Ą ,¿ -. ,¬ „ `*~a_~Ű U L1 ~ Í ` fw'-¬'-.„‹-‹›""f . .äfiQ ;gz *'77- 1.-_ '=f "'r.. =:¿¿_r '\ *'--.¬...-~ '~¿ ;iz `°"“~1'=›\='.~z„wf° 11'” sr s