Postanowienie IC 1869/11 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2012r. Sąd Okręgowy w Torun

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IC 1869/11 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2012r. Sąd Okręgowy w Toruniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.R. w Toruniu Hanna Łożyńska oddel. do pełnienia obowiązków sędziego w Sądzie Okręgowym w Toruniu Ławnicy: --- Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Chudzińska po rozpoznaniu w dniu: 24 kwietnia 2012r. w Toruniu sprawy z powództwa: S. L. przeciwko: S.P. – Z.K. Nr „(…)” w G. o odszkodowanie i zadośćuczynienie 1. oddala powództwo, 2. koszty sądowe od których zwolniony był powód ponosi Skarb Państwa, 3. zasądza ze Skarb Państwa kasy Sądu Okręgowego w Toruniu na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. S. G. kwotę 3.600zł. (trzy tysiące sześćset złotych) powiększoną o podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu, 4. odstępuje od obciążenia powoda kosztami zastępstwa procesowego należnymi Skarb Państwa - P. G. Skarbu Państwa. --- STRONA 2 --- IC 1869/11 Uzasadnienie Powód S. L. wystąpił przeciwko Skarbowi Państwa – Z. K. nr „(…)” w G. o zapłatę kwoty 120.000,00zł. za poniesione straty moralne i finansowe. W uzasadnieniu podał, że w okresie od 10.08.2009r. do 7.05.2010r. odbywał karę pozbawienia wolności w ZK nr „(…)” w G. W dniu 7.05.2010r. ku jego zaskoczeniu został zwolniony z ZK z adnotacją na nakazie zwolnienia "koniec kary". Jego zdaniem nastąpiło to na skutek błędu popełnionego przez administrację ZK. Fakt jego wcześniejszego zwolnienia wywołał dla niego i jego najbliższych ujemne skutki. W tym czasie żył w konkubinacie z K. G., która nie posiadała własnych środków na utrzymanie. Powód po zwolnieniu z ZK dnia 7.05.2010r. i powrocie do domu podjął stałą pracę i był jedynym żywicielem rodziny. Po jakimś czasie został jednak wezwany do odbycia reszty kary. To spowodowało konieczność zerwania umowy o pracę. W związku z tym poniósł wymierne szkody materialne. Jego zdaniem poniósł też szkody moralne związane ze stresem wynikającym z ponownego osadzenia go w zakładzie karnym celem odbycia reszty kary. (k.2-4) Następnie pismem procesowym z dnia 22.01.2012r. powód sprecyzował swoje stanowisko podając, że kwoty 100.000,00zł. domaga się tytułem zadośćuczynienia za wywołany stres związany z ponownym osadzeniem w zakładzie karnym, natomiast --- STRONA 3 --- kwoty 20.000,00zł. domaga się tytułem odszkodowania za poniesione straty finansowe. Podał, że gdyby odbywał karę w sposób nieprzerwany, to nabyłby prawo do zasiłku dla bezrobotnych, gdyż brakowało mu do tego tylko 3 miesięcy. Gdyby przez 13 miesięcy pracował w ZK, a za każdy miesiąc pracy otrzymałby 1.300,00zł, to uzyskałby łącznie 16.000,00zł. Natomiast pozostała kwota 4.000,00zł. której się domaga, to ewentualne dochody jakie mógłby uzyskać z tytułu zasiłku dla bezrobotnych. Natomiast na skutek ponownego osadzenia w ZK do odbycia reszty kary, utracił wszystkie przywileje, a w szczególności możliwość zatrudnienia poza terenem zakładu karnego, traktowano go jako osobę, która od początku odbywa karę i przyjęto inne kryteria do obliczenia terminu do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie. (k. 29) Pozwany w odpowiedzi na pozew i w dalszym piśmie procesowym z dnia 6.03.2012r. wniósł o oddalenie powództwa i o zasądzenie na rzecz Skarbu Państwa – P. G. kosztów zastępstwa procesowego stosownie do treści art. 98 k.p.c. w zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8.07.2005r. o P.G. Skarbu Państwa. Zakwestionował powództwo co do zasady i co do wysokości. Jego zdaniem powód nie wskazał konkretnych dóbr osobistych, do naruszenia których miało dojść w związku z działaniem bądź zaniechaniem pozwanego i stwierdził, że tylko w razie ustalenia, że określone dobro zostało naruszone, znaczenia nabiera ocena zachowania podmiotu, który dokonał naruszenia. Zdaniem pozwanego powód nie sformułował precyzyjnie przedmiotu powództwa i to już jest jego zdaniem samoistną i wystarczającą podstawą do jego oddalenia. Zdaniem pozwanego postępowanie administracji ZK było zgodne z obowiązującymi przepisami. Wyrokiem łącznym z dnia 19.04.2010r. --- STRONA 4 --- w sprawie IIK 442/10 S. R. w G. w miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych: wyrokiem S. R. w C. z dnia 9.03.2000r. w sprawie IIK 43/00 i w punkcie II wyroku S. R. w G. z dnia 21.10.2008r. w sprawie IIK 512/06 wymierzył powodowi karę łączną 1 roku pozbawienia wolności i stwierdził, że utraciła moc kara łączna pozbawienia wolności orzeczona w pkt. IV wyroku w sprawie IIK 512/06, a w pozostałym zakresie wyroki wskazane w pkt. 1 podlegają odrębnemu wykonaniu. Na poczet kary łącznej zaliczono okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie IIK 43/00 tj. od 22.11.2001r. do 21.09.2002r. Wyrok łączny wpłynął do ZK nr „(…)” w G. 6.05.2010r. i karę łączną od razu wprowadzono do wykonania. Obliczono też, że jej koniec upłynął już 11.10.2009r. W związku z tym, że ZK nie dysponował dokumentacją, która byłaby podstawą do dalszego pobytu powoda w jednostce penitencjarnej tj. nakazu przyjęcia do odbywania kary orzeczonej w pkt. 1 wyroku S. R. w G. z dnia 21.10.2008r. w sprawie IIK 512/06, powód został natychmiast zwolniony. Ponadto pozwany podniósł, że strona powodowa nie wykazała szkody majątkowej, jej wysokości ani też związku przyczynowego pomiędzy zachowaniem pozwanego, a deklarowaną szkodą. Oprócz tego wskazał, że powód nie wykazał, aby zwolnienie go w dniu 6.05.2010r. z zakładu karnego miało jakikolwiek wpływ na okres uprawniający go do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie. (k. 64 - 68 i 90 - 94) W piśmie procesowym z dnia 18.04.2012r. pozwany uzupełniająco podał, że zdarzenie wskazane przez powoda na rozprawie w dniu 30.03.2012r. tj. fakt, iż na skutek nieprawidłowego działania pozwanego doznał on uszczerbku na opinii, nie może być kwalifikowany jako naruszenie dobra osobistego powoda uprawniające go do dochodzenia zadośćuczynienia. Ponadto dodał, że zupełnie --- STRONA 5 --- niezrozumiały jest sposób wyliczenia dokonany przez powoda doznanego przez niego uszczerbku majątkowego oraz czysto hipotetyczny charakter mają dywagacje powoda na temat spełnienia przez niego przesłanek do uzyskania zasiłku dla bezrobotnych. (k. 140 - 143) Sąd ustalił co następuje: Powód S. L. jest osobą kilkakrotnie karaną.( okoliczność bezsporna) Między innymi wyrokiem S. R. w C. z dnia 9.03.2000r. w sprawie IIK 43/00 został skazany na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie Sąd ten warunkowo zawiesił na okres 4 lat próby. W efekcie jednak S. L. odbył tą karę w całości w zakładzie karnym w okresie od 22.11.2001r. do 21.09.2002r. (dowód: k. 71, 72, kopia wyroku k. 77 i 78 z akt IC 1869/11, informacje o pobytach i orzeczeniach k. 8 z akt osobowych powoda część "A") Następnie wyrokiem S. R. w G. z dnia 21.10.2008r. w sprawie IIK 512/06 S. L. w pkt. 1 został uznany za winnego występku z art. 258 paragraf 1 k.k. w zw. z art. 286 paragraf 1 k.k. w zw. z art. 294 paragraf 1 k.k. w zw. z art. 11 paragraf 2 k.k. i art. 12 k.k. i art. 64 paragraf 1 k.k. i za to w myśl art. 11 paragraf 3 k.k. na podstawie art. 294 paragraf 1 k.k. w zw. z art. 65 k.k. wymierzono mu karę 2 lat i 2 --- STRONA 6 --- miesięcy pozbawienia wolności, a także 50 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10,00 zł. W pkt. II tego wyroku S. L. został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 286 paragraf 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 64 paragraf 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 paragraf 1 k.k. wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 30 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10,00zł. W pkt. III tego samego wyroku S. L. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 60 paragraf 1 kks i za to na podstawie art. 60 paragraf 1 kks wymierzono mu karę 10 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30,00zł. W pkt. IV w/w wyroku na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 paragraf 1 k.k. w miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych w pkt. I i II wyroku wymierzono S. L. karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Natomiast w pkt. V tego wyroku w miejsce kar grzywny orzeczonych w pkt. I, II i III wymierzono mu karę łączną 50 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 10,00 zł. Karę z tego wyroku zaczął odbywać dnia 10.08.2009r. (dowód: k. 70, kopie wyroków k. 77 - 84 z akt IC 1869/11, informacja o pobytach i orzeczeniach k. 7v z akt osobowych powoda część "A") Zanim rozpoczął odbywanie tej karę zamieszkiwał razem z K. G., z którą żył w nieformalnym związku od 1997r. Nie posiadają wspólnych dzieci. Powód jest rozwodnikiem i ma troje własnych dzieci, w tym dwoje z małżeństwa, które są już dorosłe, a jedno z nich jeszcze studiuje, zaś trzecie dziecko --- STRONA 7 --- pochodzi z innego nieformalnego związku. Z żadnym ze swoich dzieci nie utrzymuje kontaktów. Miał wobec nich obowiązek alimentacyjny i duże zaległości w Funduszu Alimentacyjnym. Przed osadzeniem w zakładzie karnym celem odbycia kary, powód od dłuższego czasu nie posiadał stałej pracy. Jakieś 2- 4 miesiące przed dniem 10.08.2009r. tj. przed rozpoczęciem odbywania kary pozbawienia wolności, został zatrudniony przez U. M. w C. w ramach prac interwencyjnych. Konkubina powoda od dłuższego czasu była osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Z chwilą kiedy powód został osadzony do odbycia kary dnia 10.08.2009r. w A. Ś. w C., K. G. zaczęła pobierać zasiłek okresowy z M.O.P.S. w C. w kwocie 283,00zł. miesięcznie oraz korzystała z pomocy innych osób, w tym sąsiadów. S. L. dnia 25.09.2009r. został przetransportowany do ZK w K. do odbycia dalszej kary. Tam dopiero dnia 26.02.2010r. został zatrudniony jako pracownik kuchni. Dnia 13.04.2010r. został przetransportowany do ZK nr „(…)” w G. W międzyczasie złożył do S. R. w G. wniosek o wydanie wyroku łącznego (dowód: zezn. K. G. k. 123v i 124, z akt osobowych powoda części "B" - wywiad środowiskowy kuratora, protokół z rozmowy wstępnej z powodem, ocena okresowa postępów resocjalizacji, adnotacje dotyczące zatrudnienia i zmiany miejsc pobytów w ZK) Dnia 19.04.2010r. S. R. w G w sprawie IIK 442/10 wydał wyrok łączny. W pkt. I orzekł, że na mocy art. 85 k.k. i 86 paragraf 1 k.k. w miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawie IIK 43/00 wyroku S. R. w C. oraz w pkt. II wyroku w sprawie IIK 512/06 S. R. w G. wymierza S. L. karę łączną --- STRONA 8 --- 1 roku pozbawienia wolności. W pkt. II stwierdził, że traci moc kara łączna pozbawienia wolności orzeczona w pkt. IV wyroku w sprawie IIK 512/06 S. R. w G., a w pozostałym zakresie wyroki wskazane w pkt. I niniejszego wyroku podlegają odrębnemu wykonaniu. W pkt. III wyroku z dnia 19.04.2010r. na poczet kary łącznej orzeczonej w pkt. I wyroku zaliczył skazanemu okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie IIK 43/00 od 22 listopada 2001r. do 21 września 2002r., a w pkt. IV tego wyroku umorzył postępowanie w zakresie objęcia łączną karą pozbawienia wolności wymierzoną w pkt. I wyroku w sprawie IIK 512/06 oraz kar grzywny. Wyrok uprawomocnił się z dniem 27.04.2010r. Następnie jego odpis został przesłany do ZK nr „(…)” w G. gdzie odbywał karę. Tam niezwłocznie dokonano nowego obliczenia kary i ustalono, że karę z pkt. I wyroku łącznego w sprawie IIK 442/10 w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności S. L. odbywał w okresie od 22.11.2001r. do 21.09.2002r. i od 10.08.2009r. a jej koniec przypadł na dzień 11.10.2009r. W związku z tym, że obliczenia tego dokonano dnia 6.05.2010r. a w zakładzie karnym brak było podstawy prawnej do dalszego pobytu S. L. w zakładzie karnym, dnia 6.05.2010r. został on zwolniony od odbywania kary zgodnie z zawiadomieniem o zwolnieniu ze sprawy przesłanym do S. R. w G. z powodu wymierzenia w wyroku łącznym kary niższej od okresu odbytych i połączonych już kar pozbawienia wolności. (dowód: kopia wyroku łącznego k. 103 - 105 z akt IC 1869/11, informacja o pobytach i orzeczeniach z akt osobowych powoda część "A" k. 7v) --- STRONA 9 --- Po opuszczeniu zakładu karnego powód wrócił do swojej konkubiny K. G. Przez pierwsze 3 miesiące nie mógł znaleźć pracy i pracował dorywczo u swojego kolegi w gospodarstwie rolnym. Za tą pracę otrzymywał 60,00zł. tygodniowo. W tym też czasie razem ze swoją konkubiną korzystał z pomocy M.O.P.S. w C. pobierając zasiłek okresowy w łącznej kwocie 351,00zł. miesięcznie. Od sierpnia 2010r. ponownie został zatrudniony przez U. M. w C. w ramach prac interwencyjnych i umowa o pracę została z nim podpisana do dnia 28.02.2011r. Jego wynagrodzenie jednak w 60% zostało zajęte przez komornika, który prowadził egzekucję zaległości alimentacyjnych powoda na rzecz Funduszu Alimentacyjnego. Faktycznie S. L. do domu przynosił 400,00zł. z tego wynagrodzenia. Konkubina powoda nadal korzystała z pomocy MOPS, ale pobierała zasiłek okresowy w niższej kwocie tj. około 150,00zł. miesięcznie. (dowód: zezn. K. G. k. 123v i 124) S. L. została jeszcze do odbycia kara pozbawienia wolności zgodnie z pkt. II wyroku łącznego z dnia 19.04.2010r. w sprawie IIK 442/10, w którym S. R. w G. orzekł, że traci moc kara łączna pozbawienia wolności orzeczona w pkt. IV wyroku w sprawie IIK 512/06 S. R. w G., a w pozostałym zakresie wyroki wskazane w pkt. I niniejszego wyroku podlegają odrębnemu wykonaniu. Chodziło o karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Postanowieniem z dnia 24.09.2010r. w sprawie IIK 512/06 S. R. w G. zaliczył na poczet tej kary 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej w pkt. I wyroku z dnia 21.10.2008r. w sprawie IIK 512/06 okres tymczasowego aresztowania od 23.10.2000r. do dnia --- STRONA 10 --- 9.04.2001r. Dnia 10.11.2010r. S. R. w G. Wydział Wykonywania Orzeczeń wydał nakaz przyjęcia powoda do odbycia kary w wymiarze 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności na mocy wyroku z dnia 21.10.2008r. w sprawie IIK 512/06 ze wskazaniem zaliczenia okresu tymczasowego aresztowania wynikającego z postanowienia z dnia 24.09.2010r. i wezwał go do odbycia kary, a termin stawiennictwa powoda do A. Ś. C. wyznaczył na dzień 25 listopada 2010r. Powód nie stawił się w wyznaczonym terminie do odbycia kary i odwołał się od tej decyzji. Odmowną decyzję otrzymał pod koniec stycznia 2011r. Dnia 28.02.2011r. wygasła jego umowa o pracę z U. M. C. Potem już nie szukał innej pracy. Dnia 7.03.2011r. został zatrzymany do odbycia reszty kary z pkt. I wyroku S. R. w G. w sprawie IIK 512/06. Postanowieniem z dnia 11maja 2011r. w sprawie IIK 512/06 S. R. w S. L. na poczet kary 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej w pkt. 1 wyroku w sprawie IIK 512/06 okres pozbawienia wolności od dnia 11.10.2009r. do 6.05.2010r. W ZK w K., gdzie w tym czasie przebywał dokonano nowego obliczenia kary i ustalono, że koniec kary 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności wynikający z pkt. 1 wyroku w sprawie IIK 512/06 przypada w dniu 27.04.2012r. Takiej też treści postanowienie dnia 11.01.2012r. wydał S. O. w B. Na to postanowienie S. L. złożył zażalenie do S. A. w G. Sąd ten postanowieniem z dnia 9 lutego 2012r. zmienił orzeczenie S. O. w Bydgoszczy. w ten sposób, że warunkowo zwolnił powoda z odbycia reszty kary i wyznaczył mu 3 -letni okres próby od dnia zwolnienia, a także w tym czasie oddał go pod dozór kuratora sądowego. Tego samego dnia został wydany nakaz zwolnienia S. L. z ZK. Dnia 13.02.2012r. powód faktycznie opuścił zakład karny. W czasie gdy powód odbywał karę, to jego konkubina nadal pobierała zasiłek okresowy z MOPS, ale już w wyższej kwocie tj. 238,50zł. i co trzy miesiące dodatkowo --- STRONA 11 --- otrzymywała jeszcze od 50,00zł. do 100,00zł. tytułem zasiłku celowego. (dowód: z akt osobowych S. L. część "A" - nakaz przyjęcia do odbycia kary k. 1, kopia postanowienia k. 5, karta zatrzymania k. 6, odpis postanowienia k. 11,obliczenie kary k. 13, nakaz zwolnienia, odpis postanowienia S. A. w G., zawiadomienie o zwolnieniu zezn. K. G. k. 123v i 124 z akt IC 1869/11) Sąd zważył co następuje: Przedstawiony stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodu z dokumentów przedłożonych przez stronę pozwaną, akt osobowych powoda: część "A" i "B" oraz zeznań K. G. Za wiarygodne Sąd uznał zgromadzone w sprawie wszystkie dokumenty, gdyż ich prawdziwość nie została zakwestionowana przez strony, a i Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania ich prawdziwości. Co do zeznań świadka K. G. (k. 123v i 124), to generalnie Sąd dał im wiarę za wyjątkiem mało istotnych w niniejszej sprawie informacji co do wieku dzieci powoda i wysokości zasiłku okresowego jaki świadek pobierała z MOPS w czasie pobytu powoda w ZK. W tym zakresie jej zeznania są sprzeczne z informacjami zawartymi w aktach osobowych powoda w części "B". W pozostałym zakresie Sąd dał wiarę tym zeznaniom, albowiem są one logiczne i korespondują z pozostałym --- STRONA 12 --- zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Sąd pominął dowód z zeznań powoda, albowiem, powód na rozprawie w dniu 30.03.2012r. po odroczeniu rozprawy na dzień 24.04.2012r. został zobowiązany do osobistego stawiennictwa i pouczony, że na kolejnym terminie zostanie przeprowadzony dowód z jego przesłuchania w charakterze strony i pouczony o skutkach niestawiennictwa, a więc, że w przypadku jego nieusprawiedliwionego niestawiennictwa, dowód z jego przesłuchania zostanie pominięty. Mimo pouczenia takiej treści powód nie stawił się w dniu 24.04.2012r. na rozprawę, nie usprawiedliwił swojej nieobecności, a jego pełnomocnik nie znał przyczyny nieobecności powoda, który z nim także się wcześniej przed tą rozprawą nie kontaktował, mimo ustalonego terminu konferencji. Oprócz tego stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalał przede wszystkim w oparciu o dokumenty złożone w sprawie i uzupełniająco o zeznania świadka K. G. i zeznania powoda nie były niezbędne. Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne przytoczone w sprawie, Sąd doszedł do przekonania, że powództwo powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Powód podnosił, że na skutek niezgodnego z prawem działania pozwanego, a więc zbyt wczesnego zwolnienia go z zakładu karnego, a potem ponowne osadzenie do odbycia reszty kary zostało naruszone jego dobro osobiste w postaci zepsucia jego opinii w miejscu zamieszkania. Ponadto podał, że poniósł straty moralne, bo przeżył stres z ponownym osadzeniem, utratę przywilejów związanych z możliwością wcześniejszego ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie, a także poniósł szkodę finansową. --- STRONA 13 --- Zgodnie z art. 24 paragraf 1 kc ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba, że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia, może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, a w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Paragraf 2 w/w przepisu stanowi, że jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych. Należy podkreślić, że rozpoznając sprawę dotycząca ochrony dóbr osobistych sąd w pierwszej kolejności ustala, czy w ogóle doszło do naruszenia określonego dobra osobistego, a dopiero w przypadku pozytywnej odpowiedzi w tym względzie ustala, czy działanie pozwanego było bezprawne (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12.07.2002r., V CKN 1095/00, OSNC 2003/11/153) W ocenie Sądu w niniejszej sprawie powód nie wykazał, że jakiekolwiek jego dobro osobiste zostało naruszone. Wprawdzie pełnomocnik powoda sprecyzował, że na skutek nieprawidłowego działania pozwanego tj. wcześniejszego zwolnienia powoda z ZK, a potem ponownego jego osadzenia, została zepsuta opinia powoda w środowisku, w którym zamieszkuje, to zdaniem Sądu działanie to nie stanowi naruszenia dobra osobistego, które miałoby stanowić podstawę do ustalenia zadośćuczynienia. W orzecznictwie przyjęto, że przez dobre imię (cześć zewnętrzną) rozumie się reputację jaką inni --- STRONA 14 --- ludzie mają o wartości danego człowieka, a więc jego obraz w oczach osób trzecich. O naruszeniu czci zewnętrznej można mówić dopiero wówczas, gdy dyskredytujące jednostkę działanie zostanie upublicznione i dotrze do osób trzecich (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18.11.2005r. IV CK 213/05). Za naruszające godność nie może być uznane dokonywanie czynności procesowych w toku postępowania karnego, czy w sprawach o wykroczenia. ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17.09.2004r. V CK 69/04). To odnosi się także do czynności podjętych w ramach postępowania wykonawczego. W niniejszej sprawie tylko do powoda zostało wysłane wezwanie do odbycia dalszej kary pozbawienia wolności wynikającej z pkt. 1 wyroku w sprawie IIK 512/06. Ta informacja nie została podana do publicznej wiadomości, a więc nie mogła wpłynąć na kształtowanie opinii osób trzecich na temat osoby powoda. Ponadto należy zastanowić się jaką do tej pory opinię posiadał powód w środowisku, skoro do czasu wezwania go do odbycia kary w 2010r. był już osobą wielokrotnie karaną, w tym także w warunkach powrotu do przestępstwa i wiele razy do tego czasu już przebywał w zakładach karnych. Zatem to nie działanie pozwanego, ale samo postępowanie i tryb życia jaki prowadził powód wpłynęło na kształtowanie jego opinii w środowisku. Jak wynika z wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4.08.1988r. ( ICR 194/88) nikt nie może wymagać dla siebie większego uszanowania dóbr osobistych od własnej dbałości o ich nienaruszalność. Kolejną przesłanką konieczną do udzielenia ochrony na podstawie art. 24 paragraf 1 k.c. jest --- STRONA 15 --- bezprawność działania, a co za tym idzie na pokrzywdzonym spoczywa jedynie obowiązek wykazania, że konkretne dobro osobiste zostało naruszone, zaś sprawca naruszenia chcący się uwolnić od odpowiedzialności musi wykazać okoliczności wyłączające bezprawność jego zachowania. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że pozwany w sposób wystarczający wykazał, że postępował w sposób prawidłowy i jego postępowanie nie było bezprawne. Zarówno z akt osobowych powoda część " A" jak i dokumentów złożonych przez pozwanego do akt wynika, że S. L. odbył karę pozbawienia wolności wynikającą z wyroku S. R. w Chełmnie z dnia 9.03.2000r. w sprawie IIK 43/00 w okresie od 22.11.2001 do 21.09.2002r. co stanowiło 303 dni i dnia 10.08.2009r. zaczął odbywać karę z wyroku S. R. w Grudziądzu z dnia 21.10. 2008r. w sprawie IIK 512/06. Następnie dnia 19.04.2010r. w sprawie IIK 442/10 S. R. w Grudziądzu wydał wyrok łączny, mocą którego w miejsce kar wynikających z wyroku wydanego w sprawie IIK 43/00 i z pkt. II wyroku wydanego w sprawie IIK 512/06 wymierzył karę łączną 1 roku pozbawienia wolności i stwierdził, że utraciła moc kara łączna pozbawienia wolności orzeczona w pkt. IV wyroku w sprawie IIK 512/06 oraz, że w pozostałym zakresie wyroki wskazane w pkt. 1 podlegają odrębnemu wykonaniu. Na poczet kary łącznej sprawie IIK 442/10 zaliczono karę, którą już powód odbył w sprawie IIK 43/00, czyli okres od 22.11.2001r. do dnia 21.09.2002. Po ponownym obliczeniu czasu odbywania kary zaliczono dalszy pobyt powoda w ZK tj. okres od 10.08.2009r. do 11.10.2009r. czyli dalsze 62 dni i okazało się, że tego dnia tj. 11.10.2009r. kara wynikająca z pkt. 1 wyroku łącznego została już wykonana. Z uwagi --- STRONA 16 --- na to, że odpis wyroku łącznego w sprawie IIK 442/10 wpłynął do Z. K. nr „(…)” w G. dnia 6.05.2010r. powód prawidłowo został zwolniony z ZK, ponieważ Administracja tego zakładu karnego nie posiadała dokumentacji pozwalającej na dalszy pobyt powoda w ZK tj. nakazu przyjęcia S. L. do odbywania kary z pkt. 1 wyroku S. R. w Grudziądzu z dnia 21.10.2008r. w sprawie IIK 512/06 jako podlegający odrębnemu wykonaniu, a co wynikało z pkt. II wyroku łącznego w sprawie IIK 442/10. Zatem działanie pozwanego odbywało się w ramach porządku prawnego. Ponadto zdaniem Sądu powód nie wykazał także wielkości szkody materialnej, którą jego zdaniem poniósł. Jego żądanie kwoty 20.000,00zł. tytułem odszkodowania nie znajduje żadnego odzwierciedlenia w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie. Z zeznań K. G. i dokumentacji znajdującej się w aktach osobowych powoda część "B" wynika, że powód przed osadzeniem w ZK dnia 10.08.2009r. pracował jedynie 2-4 miesięcy w ramach prac interwencyjnych. Potem przebywając w ZK przepracował niecałe dwa miesiące, po czym dnia 6.05.2011r. został zwolniony. Po powrocie do domu dopiero od sierpnia 2010r. podjął pracę w U. M. C. jako pracownik gospodarczy w ramach prac interwencyjnych i pracował tam do 28.02.2011r. po czym umowa jego wygasła. Zatem w żaden sposób nie nabyłby uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych, ani też nie wykazał, że jego miesięczne wynagrodzenie wynosiło 1300,00zł. Stosownie do treści przepisu art. 448 k.c. w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia --- STRONA 17 --- pieniężnego za doznaną krzywdę. W ocenie Sądu wobec tego, że nie doszło do naruszenia żadnego dobra osobistego powoda, a pozwany działał zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym, roszczenie powoda było niezasadne i jako takie podlegało oddaleniu. Podstawą tego rozstrzygnięcia był przepis art. 24 k.c. w zw. z art. 448 k.c. ( a contrario) Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach sądowych był przepis art. 98 paragraf 1 k.p.c. w zw. z art. 100 ust.1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005r., zaś o kosztach pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu orzeczono na mocy paragrafu 2 ust. 1 i 3 w zw. z paragrafem 6 pkt. 6 i z paragrafem 19 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Podstawą rozstrzygnięcia z pkt. 4 był przepis art. 102 k.p.c. Sąd odstąpił od obciążenia powoda kosztami zastępstwa procesowego uwzględniając jego trudną sytuacje materialną, fakt, że nie ma stałej pracy, na utrzymaniu niepracującą konkubinę i zaległości alimentacyjne na kwotę powyżej 79.000,00zł. (k. 12 teczka osobo poznawcza część "B").