Wyrok IC 1659/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2011 r. Sąd Okręgowy w Toru

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IC 1659/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2011 r. Sąd Okręgowy w Toruniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Izabela Wieczór Ławnicy:----------- Protokolant: st. sekr. sąd. Iwona Ziółkowska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2011 r. w Toruniu sprawy z powództwa M. W. przeciwko: Skarbowi Państwa- A. Ś. w T. o odszkodowanie i rentę I. powództwo oddala; II. kosztami sądowymi od ponoszenia których zwolniony był powód obciąża Skarb Państwa; III. zasądza ze Skarbu Państwa - Kasy Sądu Okręgowego w T. na rzecz kancelarii adwokackiej adwokata K. G. kwotę 4428 ( cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem ) zł. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu; IV. zasądza od powoda M. W. na rzecz Skarbu Państwa – P. G. Skarbu Państwa kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. --- STRONA 2 --- IC 1659/10 UZASADNIENIE Powód – M. W. wystąpił przeciwko Skarbowi Państwa –A. Ś. w T. z pozwem zatytułowanym „wniosek'" o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz tytułem odszkodowania kwoty 100 000 zł. oraz renty w wysokości 4 000 zł. Powód podniósł, że występuje-z pozwem o odszkodowanie w związku z bezprawnym działaniem władzy publicznej polegającym na niezapewnieniu mu w A. Ś. w T. odpowiednich warunków bytowych oraz pogorszenia stanu zdrowia. Podkreślił, że w A. Ś. w T. nabawił się grzybicy, padaczki i przepukliny pachwinowej. Na rozprawie w dniu 15.04.2011 r. pełnomocnik powoda sprecyzował żądanie pozwu w ten sposób, że powód wnosi o odszkodowanie w kwocie 50.000 zł. i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę i naruszenie dóbr osobistych polegających na osadzeniu go w przeludnionych i niehigienicznych celach, co renty wnosił jak w pozwie, nie wskazał podstawy prawnej żądania. Pozwany - Skarb Państwa reprezentowany przez A. Ś. w T. wnosił o: 1. oddalenie powództwa w całości: 2. rozpoznanie sprawy także pod nieobecność pozwanego; 3. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych na rzecz Skarbu Państwa, a w przypadku kosztów zastępstwa procesowego Skarbu Państwa P. G., zgodnie z art. I 1 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o P. G. Skarb Państwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417 /. późn. zm.). W uzasadnieniu podniósł, że powód w A. Ś. w T. przebywał od dnia 18.07.2008 r. do dnia 28.01.2009 r. oraz od dnia 28.04.2009 r., zaś w trakcie pobytu miał on zapewnione warunki wymagane przepisami prawa. Co do zarzutu przeludnienia w celach mieszkalnych pozwany podniósł, że nawet jeżeli powód nie miał zapewnione 3 m 2 powierzchni w celi, czego nieudowodnił, to było to zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, gdyż pozwany zgodnie z art. 248 § 1 kkw o wystąpieniu przeludnienia informował Sąd Penitencjarny. Jednocześnie pozwany podniósł, iż nie jest możliwe na c h w i l ę obecną ustosunkowanie się do zarzutów powoda w przedmiocie rzekomych problemów zdrowotnych powstałych w trakcie pobytu u pozwanego ze względu na fakt, iż akta osobopoznawcze powoda wraz z Książką zdrowia znajdują się w innej jednostce penitencjarnej do której pozwany zwrócił się o udostępnienie powyższej dokumentacji. Odnosząc się do podstawy prawnej żądania pozwany wskazał, że powód dochodzi odszkodowania za działania władzy publicznej na zasadzie art. 417 kc., nie wykazał jednak przy tym powstania szkody, bezprawności działania Skarbu Państwa, jak również adekwatnego związku przyczynowego między działaniem pozwanego, a doznaną hipotetycznie szkodą. Zdaniem pozwanego obowiązek wykazania powyższych przesłanek, aktualizujących odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa spoczywa na powodzie ( art. 232 kpc w związku z art.6 kc). Niezależnie od powyższego , kierując się najdalej idącą ostrożnością procesową, mimo, iż powód nie wykazał przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa- A.Ś. w T. pozwany zaprzeczył wszystkim twierdzeniom i zarzutom pozwu, których wprost nic przyznał z daleko --- STRONA 3 --- Strona 2 z 8 posuniętej ostrożności procesowej podniósł także, iż powód nie wykazał przesłanek do zasądzenia na jego rzecz zadośćuczynienia pieniężnego z tytułu naruszenia dóbr osobistych do których należy nie tylko bezprawne, ale także zawinione działanie naruszyciela. Pozwany podkreślił, że w polskim systemie prawa krzywdę moralną naprawia się przede wszystkim poprzez środki ochrony niemajątkowej przewidziane w art. 24 kc ukierunkowane na usunięcie skutków wyrządzonej czynem bezprawnym krzywdy. Pokrzywdzonemu przysługuje wprawdzie także inny środek ochrony o charakterze majątkowym w postaci przyznania zadośćuczynienia za doznana krzywdę (art. 448 kc). Jednakże zasądzenie zadośćuczynienia pieniężnego przez sąd ma charakter fakultatywny i przesłanką przyznania świadczenia wskazanego w art.. 448 kc jest wina sprawcy naruszenia dobra osobistego (zob. zamiast wielu uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów SN z 09.09.2008 r. III CZP 31/08 OSNC 2009. nr 3. poz. 36.). Pozwany wskazał że powyższe stanowisko dominuje również w doktrynie: w celu skorzystania z ochrony przewidzianej w art. 448 kc konieczne jest wskazanie prawnie chronionego dobra osobistego, które zostało naruszone, a następnie wykazanie, że naruszenie miało charakter bezprawny oraz zawiniony (tak: Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska. W sprawie wykładni art. 448 k.c, Przegląd Sądowy z 1997 r., nr I, str. 7-9; A. Cisek. Kodeks Cywilny, Komentarz pod red. E. Gniewka. wyd. 2. Warszawa 2006. str. 762 teza 2; M. Safjan, Komentarz do Kodeksu Cywilnego pod red. K. Pietrzykowskiego, wyd. 4. Warszawa 2005, str. 1312, teza 12). Pozwany zauważa, iż w wyroku z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. V CSK 43 1/06., Lex nr 255593, w którym Sąd Najwyższy zawarł rozważania dotyczące interpretacji zagadnień m. in. związanych z „przeludnieniem w celach więziennych" zapadło prawomocne orzeczenie z dnia 6 grudnia 2007 r. (sygn. I ACa 499/07, Lex 4881.32) Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu oddalające apelację osadzonego. W sprawie tej nie zostały zatem uwzględnione roszczenia osadzonego z tytułu przebywania w warunkach przeludnienia. Wyrok ten zapadł, przy wykorzystaniu wiążącej, w tej sprawie, dla Sądu orzekającego, interpretacji przepisów dotyczących przeludnienia (wskazanej przez Sąd Najwyższy w orzeczeniu sygn. V CSK 4.31/06). W postanowieniu z dnia 10 grudnia 2008 r., sygn. III CSK 257/08 (niepubl.) Sąd Najwyższy odmawiając przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania stwierdził, że problem prawny (przeludnienia w celach więziennych W. M.) był już podejmowany w judykaturze Sądu Najwyższego, zwłaszcza w wyrokach z d n i a 28 lutego 2007 r. V CSK 4 3 1 / 0 6 (OSNC 2008 , nr 1, poz. 1 3 ) oraz z dnia 2 października 2007 r. , II CSK 269/07 (OSNC-ZD 2008, nr 3, poz. 75), w których wyjaśniono, że państwo ma obowiązek zapewnienia skazanemu godziwych warunków odbywania kary pozbawienia w o l n o ś c i , przez co r e a l i z u j e ono podstawowe wymaganie demokratycznego państwa prawnego, jednakże osadzenie skazanego w celi w warunkach, w których powierzchnia na jedną osobę wyniosła mniej niż 3 m, przy spełnieniu przesłanek określonych w art. 248 § 1 kkw, jest zgodne z prawem.". Pozwany podkreślił, że Dyrektor jednostki Służby Więziennej realizuje politykę państwa w zakresie wykonywania kary pozbawienia wolności - jego obowiązkiem jest przyjęcie każdego, kto posiada prawomocne skierowanie do odbycia kary pozbawienia wolności (zgłaszających się samodzielnie do odbycia kary jak i przybyłych z transportów bądź leż doprowadzonych przez Policję). Nie ma więc możliwości „odesłania"' kogokolwiek, w sytuacji, gdy jednostka jest przeludniona. Działa, więc w ramach obowiązków i uprawnień. Jednocześnie pozwany zauważył, że powód s w o i m działaniem naruszył obowiązujący porządek prawny, co dodatkowo uzasadniało konieczność egzekwowania, przez Dyrektora A. Ś. w T., prawomocnego orzeczenia o pozbawieniu wolności. Zasądzenie odszkodowania/ zadośćuczynienia byłoby, w ocenie pozwanego, niezgodne z --- STRONA 4 --- zasadami współżycia społecznego . Pozwany w związku z tym zgłasza zarzut z art. 5 kc. Zdaniem pozwanego, powód naruszając porządek prawny winien liczyć się z tym, że będzie odbywał karę pozbawienia wolności w warunkach zakładu zamkniętego, z którą to okolicznością immanentnie związane są określone niedogodności. W piśmie procesowym z dnia 24.11.2010r. pozwany podniósł, że w trakcie pobytu u niego powód miał zapewnioną opiekę medyczną. Sąd ustalił, co następuje Powód- M. W. zamieszkuje w miejscowości B. w mieszkaniu składającym się z 3 pokoi, kuchni, łazienki. Mieszkanie posiada ciepłą wodę, co. Od września 2000r. powód jest na rencie, choruje na zapalenie mięśnia sercowego, zwyrodnienie kręgosłupa. Na stałe przyjmował i nadal przyjmuje leki nasercowe. W 1980r. miał wypadek. Powód przebywał w AŚ w T. dwukrotnie, tj. od 18.07.2008 r. do 28.01.2009r. (transport do ZK P.) oraz od 17.03.2009 r. do 28.04.2009 r. (transport do ZK W.). Powód w okresie od 18.07.2008 r. do 28.01.2009 r. przebywał w następujących celach mieszkalnych: •21.07.2008 r.- 25.07.2008 r.- cela nr 307, o powierzchni 7,90 m2, •25.07.2008 r.- 05.08.2008 r.- cela nr 310, o powierzchni 15,20 m2, •05.08.2008 r.- 09.08.2008 r.- cela nr 305, o powierzchni 15,40 m2, •09.08.2008 r.- 05.09.2008 r.- cela nr 302, o powierzchni 7,90 m2, •05.09.2008 r.- 19.11.2008 r.- cela nr 310, o powierzchni15,20 m2, przy czym w okresie od: - 24.09.08 - 30.09.08 r. - powód przebywał w celi z 5 osobami, - 30.09.08 - 11.10.08 r. – z 4 os., - 11.10.08 - 14.10.08 r.- z 3 os., - 14.10.08- 24.10.08 r.- z 1 os., - 24.10.08- 03.11.08 r . - z 2 os., - 03.11.08-04.11.08 r.- z 3 os., - 04.11.08-18.11.08 r . - z 2 os., - 18.11.08 -19.11.08 -z 1 os. • 19.11.2008 r. - 12.12.2008 r. - cela nr 311, o powierzchni 15,30 m2, przy czym w okresie od: - 19.11.08 - 25.11.08 r. - powód przebywał w celi z 4 osobami, - 25.11.08-01.12.08 r . - z 3 os. - 01.12.08 - 05.12.08 r. - z 4 os., - 05.12.08 - 10.12.08 r. - z 3 os., - 10.12.08-11.12.08 r . - z 2 os., - 11.12.08-12.12.08 r.-z 1 os. • 12.12.2008 r. - 30.12.08 r. - cela nr 111, o powierzchni 15,20 m2, przy czym w okresie od: - 12.12.08 - 18.12.08 r. - powód przebywał w celi z 3 osobami, - 18.12.2-08-29.12.08 r.-z 1 os., - 29.12.08 - 30.12.08 r. - z 4 os. • 30.12.2008 r. - 08.01.2009 r. - cela nr 110, o powierzchni 15,20 m2, przebywał w celi z 4 osobami. • 08.01.2009 r. - 28.01.2009 r. - cela nr 111 o powierzchni 15,20 m2, przy czym w okresie od: --- STRONA 5 --- Strona 4 z 8 - 08.01.09- 17.01.09 r. - powód przebywał w celi z 3 osobami, - 17.01.09-21.01.09 r . - z 2 o s . , -21.01.09- 27.01.09 r. -z 1 os., -27.01.09-28.01.09 r. -z2 os. W dniu 28.01.2009 r. powód został przetransportowany z AŚ w T. do ZK we W.. Zdarzało się , że okresie pobytu u pozwanego powód spał na górnym łóżku, na które wchodził po stołku( nie było drabinki). d: zeznania powoda k 97, notatka kk 78-79, akta osobowe część B ) Pozwany o wystąpieniu przeludnienia informował Sąd Penitencjarny. (d: kopia pisma Dyrektora A. Ś. w T. z dnia 09.08.2008 r. sygn. DE-421- 1/08/13769 k 23, kopia pisma Dyrektora A. Ś. w T. z dnia 04.09.2008 r. sygn. DE- 121-7/08/15366 k 23, kopia pisma Dyrektora A. Ś. w T. z dnia 02.10.2008 r. sygn. )E-421-9/08/17324 k 24,kopia pisma Dyrektora A. Ś. w T. z dnia 03.11.2009 r. sygn. DE-421-10/08/19740 k 24, kopia pisma Dyrektora A. Ś. w T. z dnia 12.12.2008 r. sygn. DE-421-11/08/21284 k 25, kopia pisma Dyrektora A. Ś. w T. z dnia 04.01.2009 r. sygn. DE-421-1/09/195 k2). Powód w chwili przyjęcia do A. Ś. w T. został zbadany przez lekarza i zebrano dane o jego stanie zdrowia; w wywiadzie podawał: - chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa z dyskopatią L4-S1, - chorobę wieńcową oraz choroba nadciśnieniowa, - miażdżycę kończyn dolnych, - ZZA, - Nikotynizm, W trakcie pobytu w AŚ w T. otrzymywał leki zgodnie z zaleceniami oraz wytycznymi dotyczącymi poszczególnych schorzeń. U chorego przeprowadzono konsultację psychiatryczną, w trakcie której rozpoznano organiczne zaburzenia procesów poznawczych (ZZA?), powód odmawiał stosowania leków. W A. Ś. w T. osoba osadzona zgłasza wychowawcy potrzebę wizyty lekarskiej. Każdy osadzony ma całodobowo dostęp do opieki medycznej; w nagłych wypadkach wzywane jest pogotowie. W razie potrzeby konsultacji specjalistycznej osadzeni są konsultowani przez specjalistów wolnościowych, bądź wysyłani do jednostki w B. Codzienne pielęgniarka wydaje stosowne leki osadzonym, przeprowadza z nimi rozmowę o stanie zdrowia. (d: notatka k, zeznania powoda k 97, zeznania świadka T. R. k 96v ) W trakcie pobytu w A. Ś. w T. powód nie zgłaszał żadnych uwag i skarg, był zadowolony ze składu osobowego celi, był z nim utrzymywany stały kontakt wychowawczy. Poczynając od dnia 22.09.2008r. powód odbył kilka konsultacji psychologicznych, podczas których zgłaszał liczne skargi somatyczne, między innymi problemy ciśnieniowe i związane z poruszaniem się oraz szereg innych dolegliwości. Psycholog stwierdził, że stan psychiczny powoda jest w granicach szeroko rozumianej normy z wyraźnie zaznaczającymi się nastawieniami hipochondrycznymi. Powód ubiegał się o przerwę w karze i warunkowe przedterminowe zwolnienie. (d: notatki psychologa z dni 22.09.2008r., 26.09.2008r., 17.10.2008r., 13.11.2008r., 12.01.2009r.w aktach osobowych powoda część b). W okresie od 9 do 16 listopada 2010r. powód przebywał w Szpitalu A. Ś. w B. z rozpoznaniem: stabilna choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze, stenoza zastawki aortalnej, zwyrodnienie prawego stawu biodrowego, zwyrodnienie kręgosłupa z dyskopatią, otyłość, --- STRONA 6 --- przepuklina pachwinowa prawostronna; wykonano konsultacje chirurgiczną, przepuklina pachwinowa bez cech uwięźnięcia, do planowanego leczenia operacyjnego po opuszczeniu zakładu karnego, powód został wypisany w stanie ogólnym dobrym. (d: wypis ze szpitala opisany do protokołu k 97). Sąd zważył, co następuje: Oceniając zgromadzony materiał dowodowy Sąd doszedł do przekonania, że zeznania powoda nie odpowiadają prawdzie w tej części, której dotyczą warunków, jakie panowały w A. Ś. w T. w okresie pobytu w nim powoda. Należy podkreślić, że powód nie był w stanie wskazać ani numerów celi, w których przebywał, ani ich powierzchni, nawet w przybliżeniu. Nie wskazał również liczby osób, która z nim w celi przebywała. Pozwany w oparciu o stosowne dokumenty precyzyjnie określił, w jakich celach przebywał powód i o jakich powierzchniach. W części wskazał również liczbę osób osadzonych wspólnie z powodem. Należy wskazać, że pozwany przyznał częściowo okoliczność występowania przeludnienia w A. Ś. w T. w okresie pobytu w nim powoda. Dokonując dalszej oceny zeznań powoda należy przede wszystkim podkreślić, że są one sprzeczne ze zgromadzonymi dokumentami, których wiarygodność nie budziła wątpliwości. Jeśli chodzi o stawiane pozwanemu zarzuty niewłaściwej opieki medycznej to zdaniem Sądu nie znalazły one oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym, w szczególności w zeznaniach świadka T. R. i dokumentacji osobo poznawczej powoda. Należy wskazać, że sam powód przyznał, że miał dostęp do lekarza, otrzymywał leki na schorzenia, na które cierpiał na wolności. Powód nie wykazał, aby podczas pobytu u pozwanego przeszedł jakąkolwiek „ zapaść”, nabawił się grzybicy czy padaczki bądź też przepukliny. Jak wynika z wypisu szpitalnego przedłożonego przez powoda w okresie od 9 do 16 listopada 2010r. powód przebywał w Szpitalu A. Ś. w B. z rozpoznaniem: stabilna choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze, stenoza zastawki aortalnej, zwyrodnienie prawego stawu biodrowego, zwyrodnienie kręgosłupa z dyskopatią, otyłość, przepuklina pachwinowa prawostronna. Fakt ten nie znalazł również potwierdzenia w dokumentacji osobo poznawczej powoda. Wręcz przeciwnie- powód był otoczony opieką medyczną na właściwym poziomie, korzystał z szeregu konsultacji, w tym psychologicznych. Należy podkreślić, że powód był reprezentowany przez Profesjonalnego pełnomocnika, który był zobowiązany, zgodnie z regułą określoną przepisem art. 6 kc udowodnić fakty, z których wywodził skutki prawne, czego zdaniem Sądu nie uczynił. Na marginesie należy dodać, że tak nieprecyzyjnie sformułowany wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z opinii lekarza na bliżej nieokreślone okoliczności, bez wykazania, że powód w trakcie pobytu w A. zapadł na jakiekolwiek schorzenia nie mógł się ostać. Jeśli chodzi o zeznania świadka T. R. to były one spójne, logiczne i zasługiwały baniem Sądu na wiarygodność. Przechodząc do rozważań prawnych należy podkreślić, ze powód poza ogólnikowym stwierdzeniem, że pozwany nie zapewnił mu w okresie jego pobytu u niego minimalnej powierzchni celi. jak też, że nabawił się licznych schorzeń nie wskazał podstawy faktycznej swego żądania, jak również podstawy prawnej. Poza sporem pozostaje fakt, ze powód mógł przebywać w A. Ś. w T. przez| krótki okres czasu w --- STRONA 7 --- Strona 6 z 8 celach, których powierzchnia na jedną osobę okresowo mogła wynosić mniej niż 3 I, kw. Poza sporem pozostaje również okoliczność, pozwany o wystąpieniu przeludnienia informował sąd Penitencjarny. Wobec niewskazania przez pełnomocnika powoda podstaw prawnych dochodzonego roszczenia sąd rozważał wszystkie z możliwych. Jako jedną z możliwych, w ocenie Sądu podstaw prawnych dochodzonego przez powoda roszczenia, tj. naruszenia jego dobra osobistego polegającego na prawie do odbywania kary pozbawienia wolności w godziwych warunkach, należy wskazać, przepis art. 24 kc. W myśl tego przepisu przesłanką odpowiedzialności za naruszenie cudzego dobra osobistego jest bezprawność działania; przez ową bezprawność rozumie się działanie (zaniechanie) sprzeczne z porządkiem prawnym i zasadami współżycia społecznego. Przepis art. 24 k.c. przewiduje domniemanie bezprawności działania naruszającego dobra osobiste, co powoduje, że na nim spoczywa ciężar wykazania, iż jego działanie było zgodne z prawem. Pozwany Skarb Państwa wykazał, że jego działanie, w tym osadzenie powoda w celi w warunkach, w których powierzchnia na jedną osobę wynosiła okresowo mniej niż 3 m 2, było zgodne z prawem. Dyrektor pozwanego Z. stosownie do art. 248 § 1 k.k.w. w poprzednim brzmieniu, wydał decyzję o umieszczeniu osadzonych na czas określony w warunkach, w których powierzchnia celi na jedną osobę wynosi mniej niż 3 m 2 , zawiadamiając Sąd Penitencjarny. Należy podkreślić, że owo odstępstwo od standardu określonego w art. 11 § 2 k.k.w. (3 m 2 na jedna osobę) nie było ani znaczące ani długotrwałe i nie naruszyło godności i prawa do prywatności powoda. W tym miejscu należy wskazać, że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2.10.2007r. w sprawie II ;SK 269/07 stwierdził, że zapewnienie przez Państwo godziwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności jest jednym z podstawowych wymagań demokratycznego państwa prawnego jednakże osadzenie skazanego w celi w warunkach, w których powierzchnia na jedna osobę wynosiła miej niż 3 m 2 . przy spełnieniu przesłanek określonych w art. 248 § 1 k.k.w.. jest zgodne z prawem. (por. OSNC-ZD 2008/3/75) Jeśli chodzi o drugą z rozważanych przez Sąd podstaw prawnych to należy wskazać na przepis art. 417 kc , który stanowi, że za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa. Przepis 417 k.c. przewiduje odpowiedzialność odszkodowawczą za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym, zdefiniowanym jako „niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej". Stanowi więc on ogólną podstawę odpowiedzialności władz publicznych za ich władcze działania, która nie znajduje zastosowania lub znajduje ograniczone zastosowanie tylko wówczas, gdy ustawodawca odrębnym unormowaniem określa konsekwencje niektórych działań organów władz publicznych. Dla określenia odpowiedzialności odszkodowawczej władz publicznych, obok zdarzenia sprawczego, konieczne jest ustalenie pozostałych przesłanek odpowiedzialności deliktowej, a więc szkody i związku przyczynowego. Przepis art. 417 k.c. nie zawiera w tej kwestii żadnej regulacji, a tym samym znajdą zastosowanie ogólne reguły dotyczące kompensaty szkody w mieniu (majątkowej) i na osobie (majątkowej i niemajątkowej) oraz koncepcji związku przyczynowego - w szczególności Ujęte w przepisach art. 361, 444-448 k.c. (por. wyrok TK z 4 grudnia 2001 r., SK 18/00, OTK 2001, nr K poz. 256; wyrok TK z 23 września 2003 r., K 20/02, OTK-A 2003, nr 7, poz. 76). Zdaniem powoda czyn niedozwolony pozwanego miał się przejawiać w spowodowaniu u niego uszczerbku na zdrowiu poprzez zaniedbania w zakresie świadczeń medycznych i umieszczeniu --- STRONA 8 --- go przez krótki okres czasu w celach, których powierzchnia na jedną osobę okresowo mogła wynosić mniej niż 3 m. kw. Powód nie wykazał pierwszego ze wskazanych zaniechań pozwanego a drugie wskazane działanie pozwanego jak wykazano wyżej było zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym . Zgodzić się należy z pozwanym, że powód nie wykazał powstania szkody, bezprawności działania Skarbu Państwa, jak również adekwatnego związku przyczynowego między działaniem pozwanego, a doznaną hipotetycznie szkodą, czym był obciążony zgodnie z przepisem art.232 kpc w związku z. art. 6 kc. Reasumując powyższe, w ocenie Sądu wobec tego, że pozwany działał zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym roszczenie powoda było niezasadne i jako takie podlegało oddaleniu. Podstawą tego rozstrzygnięcia był przepis art. 24 kc w zw. z art. 448 kc ( a contrario) i przepis ar. 417 kc (a contrario). Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach był przepis art.98§lkpc w zw. z art.100 ust 1 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28.07.2005r. Sąd nie obciążył powoda kosztami procesu należnymi pozwanemu na mocy przepisu art. 102 kpc . O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu orzeczono na mocy §2 ust 3 w zw. z §6 pkt 6 i z § 19 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokacie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.