Orzeczenie IC 1283/08 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Toru

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IC 1283/08 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Toruniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Westphal Ławnicy: --- Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Włodarska sprawy z powództwa: J. M. przeciwko: Skarbowi Państwa – Aresztowi Śledczemu w T. o zapłatę i rentę 1. oddala powództwo, 2. nakazuje wypłacić radcy prawnemu K. K. za Skarbu Państwa – kasy Sądu Okręgowego w Toruniu kwotę 8.784,00 zł (osiem tysięcy siedemset osiemdziesiąt cztery) brutto z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, 3. nie zasądza zwrotu kosztów procesu od powoda na rzecz pozwanego, 4. nie obciąża stron kosztami sądowymi. Sygn. akt I C 1283 / 08 --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE Powód J. M. wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa – Aresztowi Śledczemu w T. Domagał się w nim zasądzenia kwoty 200.000,00 zł. z tytułu odszkodowania i zadośćuczynienia za szkody i krzywdy jakich doznał w wyniku błędnej diagnozy lekarskiej , co doprowadziło go do zawansowanej cukrzycy i zwapnienia trzustki. W uzasadnieniu pozwu powód wyjaśnił ,między innymi, że w 2006r. w czasie pobytu w pozwanym Areszcie zaczął gwałtownie chudnąć . Miał też silne bóle w okolicach podżebrowych . Lekarz zapisał powodowi tylko środki przeciwbólowe , które mu nie pomagały . Na kolejnej wizycie powód został skierowany do lekarza psychiatry , który zapisał mu leki psychotropowe . Podobnie, gdy powód został przeniesiony do Zakładu Karnego w G. , to lekarz bez wstępnych badań przepisał mu te same leki , które wcześniej otrzymywał on w T. Powód został skierowany do pracy . Był tak słaby że nie mógł chodzić po schodach . Wówczas wykonano powodowi badania na obecność cukru we krwi . Okazało się ,że powód cierpi na cukrzycę i przewlekłe zapalenia trzustki . Zdaniem powoda, gdyby od razu przeprowadzono szereg badań lekarskich , to od razu wykazano by ,że ma on zapalenie trzustki . Zostałoby ono wyleczone i powód byłby zdrowym człowiekiem . W odpowiedzi na pozew [ k. 21 ] pozwany wnosił o oddalenie powództwa i zasądzenie zwrotu kosztów procesu . W uzasadnieniu wyjaśniono między innymi ,że w czasie pobytu powoda w pozwanej placówce był on na bieżąco diagnozowany i leczony zgodnie z zasadami wiedzy medycznej . Przeprowadzano też niezbędne konsultacje specjalistyczne . W piśmie procesowym z dnia 24.11.2008r. [ k. 48 – 49 ] powód rozszerzył powództwo. Oprócz dotychczas dochodzonej kwoty 200.000,00 zł. z tytułu zadośćuczynienia domagał się także: - kwoty 4.950,00 zł. z tytułu odszkodowania za utracone zarobki w okresie od 1.02.2008r. do 30.10.2008r. z odsetkami od dnia złożenia tego pisma do dnia zapłaty , - zasądzenia dożywotniej renty w kwocie 1.000,00 zł. miesięcznie od dnia złożenia pozwu , płatnej do dnia 10 – tego każdego miesiąca , - ustalenia odpowiedzialności pozwanego za skutki jego działania , mogące powstać lub ujawnić się w przyszłości, Sąd ustalił , co następuje : W pozwany Areszcie są zatrudnieni lekarze J. B. i E. R. Waga powoda wynosiła : w dniu 13 marca 2006r. - 79 kg., 20 marca 2007r. - 77 kg., 20 maja 2008r. – 77,7 kg. W okresie 9.04.2006 - 13.04.2006r. powód przebywał w szpitalu przy Areszcie Śledczym w B. ze względu na celowe zatrucie lekami . Przy --- STRONA 3 --- wypisaniu powoda z tego szpitala poziom cukru wynosił u niego 252 – po tym jak miał podawaną glukozę , a następnie 104. W moczu cukier nie był obecny. Powód był kierowany do psychiatry przez lek. J. B. Psychiatra zdiagnozował zaburzenia lękowe oraz zaburzenia osobowości . Lekarze w Areszcie Śledczym nie mają wytycznych , które zobowiązywałyby ich do wykonywania badania poziomu cukru bez potrzeby wynikającej z wyraźnych objawów klinicznych . Nie robi się takich badań przy przyjęciu do placówki oraz przy jej opuszczaniu . W czasie pobytu w Areszcie Śledczym w T. powód nie zgłaszał objawów typowych dla cukrzycy jak : nadmierne pragnienie , częste oddawanie moczu w dużych ilościach , osłabienie , senność . Powód skarżył się na bóle brzucha .W związku z tym otrzymał skierowanie na gastrofiberoskopię . Lekarz chciał w ten sposób przekonać się , czy z brzuchem powoda jest jakiś problem . Lekarz nie znalazł bowiem jakiś somatycznych przyczyn bólu . W okresie od 5.02.2008r. do 22.02.2008r. powód przebywał w Szpitalu Aresztu Śledczego w B. Rozpoznano tam : cukrzycę świeżo rozpoznaną oraz przewlekłe zapalenie trzustki. W „wypisie” po tym pobycie znajduje się opis badania USG trzustki . Zdiagnozowano liczne zwapnienia oraz trzustkę małą , czyli zanikowej . W epikryzie podano ,że od około 4 miesięcy występowało wzmożone pragnienie , częstomocz, utrata masy ciała i wzmożony apetyt . Przyczyna aktualnego stanu trzustki powoda musiała mieć miejsce 5 – 6 lat wcześniej . Nie mógł on powstać przez okres roku lub dwóch , tym bardziej ,że w areszcie powód prowadził higieniczny tryb życia to znaczy nie miał dostępu do alkoholu i był prawidłowo odżywiany . Uzasadnieniem do skierowania na badanie jest występowanie objawów klinicznych zgłaszanych przez pacjenta , czyli takich , które nasuwają uzasadnione podejrzenie zaistnienia jakiejś choroby . Wtedy sięga się po diagnostykę w celu weryfikacji pierwotnej diagnozy . Dowód : zeznania świadków J. B. k. 56 v – 57 v , E. R. k. 57 v – 58 v, przesłuchanie powoda k. 98 [ częściowo ] , dokumentacja medyczna powoda , Podczas pobytu w Areszcie Śledczym w T. stawiano powodowi prawidłowe diagnozy . Proces leczenia także był prawidłowy . Postępowanie personelu służby zdrowia było adekwatne do zgłaszanych dolegliwości . Był także konsultowany przez psychiatrę . Powód został również skierowany na gastrofiberoskopię , gdyż zachodziło podejrzenie jatrogennego [ polekowego ] nieżytu żołądka . Ostatni zapis dokonany przez służbę zdrowia pozwanego pochodzi z 3.04.2007r. W pozwanym Areszcie wykorzystano wszystkie środki techniczne i diagnostyczne w celu postawienia prawidłowej diagnozy .Nie zachodziła konieczność przeprowadzenia badania USG jamy brzusznej . Samo istnienie nawet przewlekłego zapalenia trzustki nie jest równoznaczne z jednoczesnym rozpoznaniem cukrzycy .Pacjent z przewlekłym zapaleniem trzustki jest natomiast narażony na zachorowanie na cukrzycę typu 2 jeżeli --- STRONA 4 --- dołączą się dodatkowe infekcje , urazy jamy brzusznej , głodzenie lub gdy zaistnieje konieczność stosowania różnych leków potencjalnie uszkadzających aparat wyspowy [ wydzielający insulinę ]. Przewlekłe zapalenie trzustki rozwija się najczęściej powoli i podstępnie . Zaledwie w 15 % przypadków może manifestować się w sposób gwałtowny . Podczas leczenia w pozwanym areszcie nie podawano powodowi leków , które mogłyby uszkodzić trzustkę . Rozwój przewlekłego zapalenia trzustki u powoda nie wynikał z zaniechań służby zdrowia w tej placówce . Zdiagnozowanie cukrzycy było możliwe dopiero w czasie pobytu powoda w Zakładzie Karnym w G. Wtedy pojawiły się objawy sugerujące rozpoznanie cukrzycy takie jak : brak apetytu , szybka utrata wagi ciała, nawracające infekcje górnych dróg oddechowych w porze letniej , czy ropne zapalenie skóry w okolicy potylicznej . Wymagało ono nacięcia chirurgicznego i osłony antybiotykowej. Dowód: opinia biegłego Z. K. k. 169 - 171 , W dniu 12 kwietnia 2007r. powód został przewieziony z pozwanego Aresztu do Zakładu Karnego w G. Dowód : zeznania świadka M. M. k. 95 , przesłuchanie powoda k. 98 , Sąd zważył , co następuje : Zgodnie z art. 417 § 1 k.c. za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa [… ] . W postępowaniu lekarzy - pracowników pozwanego Aresztu nie sposób dopatrzeć się zachowań niezgodnych z prawem . Zdrowie , jako dobro osobiste , podlega ochronie – art. 23 k.c. Byłoby więc działaniem niezgodnym z prawem zachowanie naruszające to dobro . Mogłoby ono polegać np. na zaniechaniu wykonania niezbędnych badań medycznych , czy postawieniu nieprawidłowej diagnozy . Takiego postępowania po stronie personelu medycznego pozwanego Aresztu nie było . Jednoznacznie wynika to z opinii biegłego Z. K. Jest ona spójna, logiczna i nie zawiera sprzeczności . Została sporządzona przez biegłego o odpowiedniej specjalności i po zbadaniu powoda oraz zapoznaniu się z dokumentacją medyczną . Z tych przyczyn sąd dał w pełni wiarę tej opinii . Podkreślić należy ,że żadna ze stron jej nie kwestionowała . Sąd dał także wiarę dowodowi w postaci zeznań świadków J. B. i E. R. Zeznania te są spójne , wzajemnie się uzupełniają i tworzą logiczną całość . Wnioski z nich wynikające są zgodne z później sporządzoną opinią biegłego . Podkreślić należy ,że w czasie pobytu w Areszcie Śledczym w T. brak było jakichkolwiek przesłanek medycznych mogących wskazywać na występowanie cukrzycy u powoda . Chodzi tu np. o brak apetytu , szybką utratę wagi ciała , częste oddawanie dużych ilości moczu . Takie objawy pojawiły się dopiero w czasie pobytu w Zakładzie Karnym w G. Wówczas skierowano powoda do Szpitala Aresztu Śledczego w B., gdzie zdiagnozowano cukrzycę . Należy zwrócić uwagę ,że w epikryzie karty --- STRONA 5 --- wypisowej z tego szpitala poddano ,że objawy charakterystyczne dla cukrzycy pojawiły się cztery miesiące wcześniej , czyli przed przyjęciem do tej placówki . Miało ono miejsce w dniu 5 lutego 2008r. Objawy te pojawiły się więc w czasie pobytu powoda w Zakładzie Karnym w G., a nie w czasie pobytu w Areszcie Śledczym w T. Informacja zawarta w karcie wypisowej jest o tyle ważna ,że pochodzi on od pacjenta ,czyli od powoda. Uzasadnione jest więc to ,że nie w czasie pobytu powoda w Areszcie Śledczym w T. nie prowadzono diagnostyki w kierunku cukrzycy . Musi ona bowiem wynikać ze zgłaszanych dolegliwości . Dlatego natomiast skierowano powoda na badanie gastrofiberoskopijne , skoro skarżył się na bóle brzucha . Twierdzenia powoda oraz świadków M. M. i J. S., że już w czasie pobytu w pozwanym Areszcie występował u niego znaczny spadek wagi ciała nie znajduje potwierdzenia w wynikach pomiaru tej wagi. Stan trzustki jaki występuje u powoda jest wynikiem długoletniego procesu . Nie mógł powstać w tak krótkim okresie jak pobyt w pozwanym Areszcie . Wskazać też należy ,że nawet istnienie stanu zapalnego trzustki nie oznacza automatycznie ,że istnieje też cukrzyca. Prawidłowości tych ustaleń nie podważają zeznania świadków M. M., J. S. oraz przesłuchanie powoda . Cechuje je dążność do przypisania pozwanemu odpowiedzialności za zachorowanie powoda na cukrzycę . Dowody te są jednak oparte na subiektywnych odczuciach osób składających te zeznania , a nie na wiedzy i dokumentacji medycznej . Poza więc powołanymi fragmentami sąd nie dał im wiary . Powództwo podlegało więc oddaleniu . W tej sytuacji oczywiście zbędne było analizowanie zasadności roszczeń powoda co do ich wysokości ,czy merytorycznej zasadności np. renty , czy odpowiedzialności pozwanego na przyszłość. Powód był zwolniony od kosztów sądowych w całości . W tej sytuacji żadna ze stron tych kosztów nie ponosi - art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w związku z art. 98 § 1 k.p.c [ abstrahując w tym miejscu od faktu ,że Skarb Państwa korzysta z ustawowego zwolnienia od opłat - art. 94 tej ustawy ]. Wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu podlegało wypłacie ze Skarbu Państwa . Zostało ono powiększone o podatek VAT [ 7.200,00 zł. + 22% ] . Mając na uwadze sytuację materialną powoda , sąd nie zasądzał od niego zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego – art. 102 k.p.c.