Wyrok IC 102/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ J Dnia 14 maja 2012 roku Sąd 0l

--- STRONA 1 --- I C"1.02/12 treść orzeczenia - Portal Orzeczeń Sądu APe|aCYÍne90 W Gdańsku 2 sSitrońa i1"z3i -‹`_- r Szukanie Statystyki Reguły anonimízacjā Wsparcie Wylogujsžę Bożena Zych Sąd Okręgowy W Elblągu z 14 maja 2012: I C 102/12 _ ...... -- . - ------- .- . . . - . . . | | | - . - - - - - . - --i ..¬...¬.--_-.-W... . -.... -.... _ . -. ........-¬-..- -1 „........-. -_...-.......... I , ,,.„ _,___..„._„_,._„ .__ _\„__,,_„¬„_ ,__ : ' ` E ! ; s ' ' ` " 'Ê í Metryka Treść Historia Sygn. akt IC 102/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ J Dnia 14 maja 2012 roku Sąd 0l<_regoi~j,' W Elblągu Wydzia-l~ I Cywilny .+ -W s'l<lad`zi`e mistępującjfmz . 'Przea-'odniczący: SSO Arkadiusz Fall . Protolcolantz st. seltr. sądowy Katarz}›"'na Kowalska . po rozpoznaniu W dniu 14 maja 2012 w Elblągu Ĺ na rozprawie sprawy' z powództwa M. F. przeciwko M. L. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę I. zobowiązuje pozwanego M. L. do złożenia W terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyrołm, W liście poleconym przeslanym. powódce M. F. na adres R. 12.5, (...)-(...) E., oświadczenia nas'tęp11jącej treści: _._.M. I... prze'prasza M. F. za to, że W dniu 21 stycznia 9.012. ir. W E. 'Lizy-1; wobec niej siły fizycznej oraz skierował pod jej adresem słowa uznane powszechnie za obelżywe. Oświadczam, że takie zachowanie nie powtórzy się”, II. oddala powództwo W pozostał-ym zakresie, III. zasad za od pozwanego na rzecz 'powódlci l<_wo'tę 600 zl 'tj.=tL|l'er.o zwrotu. kosztów sąc].owycl1,. Sygzi. akt I. C 102/:za UZASADNIENIE .Powódka M. Fwniosla o zobowiązanie pozwanego M.. I...do złożenia oświadczenia, W l.<tó:rj1'm przeprosi ją W sposób o_p:isany w piśmie dnia 10 ; kwietliia 2011.2 r. Ponadto domagano się zapłaty ltwoty 2.000 zł tytułem zad.ość:i1.ozy11ienia, zaś na rozprawie W dniu 14 maja 20122 r. zmieniono żądanie w tej części wnosząc 0 zasądzenie tej kwoty na (...)w E.. Powódlta tu-'ierdzil.a, że pozwany użył wobec niej siły fizycznej i kierował p0d jćłj .f adresem słowa 'uznane powszechnie za obelzjşfwe W trakcie zd.arzen.ia, ł<tóre mfiaio miejsce W dniu. ai stycznia 2012 r. W E1.. 4 .Pozwany M. I... domagał się oddaleiria `powód.z'twa zaprzeczając jego zasadności. Twiierdzi-1;_p0zwany, że nie miało W ogóle miejsce zdarzenie, na = jal<.ie wskazano W pozwie. :›s://10.11.93.22/ncourt-admin/content/$N/151010000000503___[_C___O00102_2012 Uz 2012-05-14 001/P... 2014-04-24 --- STRONA 2 --- C 102/12 treść orzeczenia - Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Gdańsku 2 Strona 2 z 3 Ŝad ustalił "nast"ępi1jący"st`an faktycznyi W dniu 21 stycz.nia 2012 r. powódka około godziny 10.00 uda.-ła się do budynku mieszkalnego usytuowanego przy ulicy (...) w E. celem odbioru korespondeincjí, która mog-ła znajdować się w skrzynce na listy na part.erze tego budynku. Kiedy powódka skierowała się do skrzynki pocztowej jej siedmioletni syn wszedł schodami na piąte piętro lderując się do mieszkania, w którym zamieszkuje pozwany -~ jego ojciec. Powódka przywoływała syna do siebie, a ponieważ nie odnosiło to skutku 'wjechała windą na piąte piętro budynku i ponieważ nie zastała tam syna udała się na parter. Wówczas dostrzegła, że pozwany idzie wraz ich synern trzymając go za rękę, znajdował się już przy ulicy (...) chcąc przejść na druga stronę ulicy. Powódka podeszła d.o pozwanego i syna szybkim l<rol<iem, zwróciła się do pozwanego aby puścił dziecko albowiem nie byl uinówiony aby je ze soba, zabrać. Pozwany twierdzil, że pójdzie z dzieckiem do swoich rodziców, stwierdził, że powódka ,, ma spierdałać” . Powódka wzięła wówczas dziecko za rękę, a wtedy pozwany zaczął wylofęcać ręce powódki i odpychać ją od dziecka; ta sytuacja trwała kilka chwil ponieważ powódka kierowała się w tym czasie w kierunku parkingu, na który.m zaparkowała swój samocłiód. Pozwany kierował pod a‹:`l.resein powódki słowa „szmata”, _._.gruba"", wypierdalaj”, „nie będziesz mi rozkazywać ty szmato”, ,, ty stara kurwo”. Powódka zdołała wraz z synem wsiąść do samochodu i odjechała , przy czym zrezyg.nował'a z planu udanie się wraz z kuzynka A. M., która obserwowała .całe zdarzenie ze swojego samochodu, na cmentarz w zwiazku Dniem Babci. Powódka pojechała na policję uzyskując tam inforniację, że skoro zdarzeniesię już zakończyło, to policja nie będzie interweniować, zaś może ona wystąpić ze stosownym roszczenieni do sądu. (zeznania świadka A. M., przesłuchanie powódki k. 28 - 29, 29v -- 30) Sad zważył, co następuje Mając na uwadze przedstawiona przez powódkę podstawę faktyczną powództwa stwierdzić trzeba, że odpowiedzialność pozwanego może być rozpatrywana przez pryzmat przesłanek art. 23 i .'24 k.c. w zw. z art. 448 l<..c. Z wymie.nionycl1 przepisów wynika, że pozostają pod och roną prawa cywilnego dobra osobiste człowieka, ja.k w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim. Ponadto ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniein, może żądać zaniechania tego działania, chyba że niejest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuści.-ła się naruszenia, dopełnił-a czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności, ażeby złożyła oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Ponadto osoba, której dobro osobiste jest zagrożone lub zostało już naruszone .może także żądać zadośćuczynienia pieiniężnego na zasadach. przewidz'ianych w kodeksie cywilnym lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Ustawodawca przewidział także uprawnienie domagania się .na zasadach ogólnych przez poszkodowanego naprawienia szkody wyrzadzonej wsku.tek naruszenia dobra osobistego. Jeżeli chodzi o zadośćuczynienie to podstawą. prawną jego przyznania jest także art. 448 k.c., przy czyni w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że jedną przesłanek tego roszczenia jest czyn sprawcy .narnszen.ia dobra osobistego .noszący znamiona winy' w każdej postaci (uchwała składu 7 sędziów z dnia 9 września 2008 r., III CZP 31/08, OSNC 2009/3 /36). Z kolei z przepisu art. 24 § 2 k.c. wynika. do1n.nieman.ie, iż naruszenie dobra osobistego .nastąpiło bezprawnie, w związku z czym na podmiocie, który określone dobro osobiste naruszył ciąży obowiązek udowodnienia, iż naruszenie to nastąpiil-o w okoliczinościacłi uchylaj ących bezp rawność zachowania. Do ta`kich. okoliczności należy działanie w ramach porzadku prawnego albo w obronie uzasadnionego interesu, wykonywanie prawa podmiotowego, jak też zgoda pokrzywdzonego na ingerencję w sferę jego dóbr osobistych (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 października 1989r., II CR 419/89, OSP 1.990/ 11 - 12/377). Punktem wyjścia jest jednak wykazania, na podsta.wie reguły dowodowej wynikającej z art. 6 k.c., przez osobę żądajacą ochrony dóbr osobistych, że i:`al<tycznie doszło do naruszenia tego rodzaju. prawa niemająt`l<owego. W ocenie sadu powódka wy`k.azała tego rodzaju o`l~toł.i`czności faktyczne, które potwierdzają, że pozwany naruszył jej dobro osobiste w 'postaci godności. Nadto okoliczności ustalone w toku procesu przemawiają za teza, że postępowanie pozwanego nosiło cechy' bezprawności, a tym samym pozwany ponosi wobec powódki odpowiedzialność cywilnoprawne. Z uwa i na s ec ffik~ zdarzenia b«dace o rzedmiotem oceny irzez sad jako naturalne należy ostrze ać to, że owódka mogła zaoferować 3 . Š . J 1. jedynie dowody w postaci jej przesłuchania i zeznań świadka, który -« w rzeczy samej - przypadkowo był obecny kiedy doszło do naruszenia dóbr osobistych powódki. Z uwagi na powyższe sąd. chcialby podkreślić, że odniósł wyraźne wrażenie podczas bezpośredniej styczności z powódka i świadkiem na rozprawie, że ich wypowiedzi były oparte na faktach, cechowała je autentyczność i szczerość, osoby te zachowywaly się w taki sposób, który nie świaclczył o braku prawdomówności., gdyż nie :miało w ich przypadlcu miejsce, nie rzadko występuja_ce w sytuacji od rni.ennej,' zdenerwowanie _podczas sk-}acl.an'ia zeznań. .Pozwany podejmując obronę twieirdził, iż nie rniało miejsca zdarzenie, na jakie wskazano w pozwie. '.["l-uinaczył, że unika kointakt:ów powódka, ponieważ jest ona nieobliczalna i zamierza doprowadzić do jego zatrzymania przez policję. W ocenie sądu tego rodzaju twierdzenia stanowią tylko linią. obrony pozwanego. Jak powiedziano wyżej sąd w pelni dał wiarę twicrdzeniom faktycznyin powódki, ponieważ nie tylko są one logiczne, spójne i 'przel<.onywujacc, ale też wsparte zeznanianii świadka A. M.. Sąd nie dopatrzył się okoliczności, które podważyłyby ten dowód , zwłaszcza że pozwany nie wskazywał aby ze świadkiein pozostawał w konflikcie personalnym. ps://10.11.93.22/ncour't-admin/C0ntent/$N/151010000000503__ |___C__000102____2012_____ UZ___2012-05-14_001/P... 2014-04 24 --- STRONA 3 --- C»-4102/12 treść orzeczenia -Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego wi Gdańsku Strona *3z 43 Mając: na uwadze _powyższe sąd na podstawie arti. 24 § 1k.p.c. zo'bowiaza-l pozwanego do złożenia stosownego oświadczenia woli, o 'treści jak w - Ł punkcie I wj„›'ro1<u, przy czym zn1o‹„lyfil~*¿owa1^1o żądanie pozwu w tj-'1n zakresie, który d.otş-'czzył miejsca i sposobu złożenia przeprosin przez i i pozwanego, gdyż - w istocie rzeczy - nie bylo by Inożliwe w3,=egzel<wowanie tego aby przeprosiny layl-y złożone na rozprawie, o co wnoszone w punkcie .I pozwu. Na1'uszenie dóbr osobistych 'powódki .mialo r.niejsce, skoro użjfto wobec niej Ipirzymusu fizycznego (tirzyrnaniie irękę, - odpychanie) i słów wulgarnych. ¿ Sąd oddalil' powództwo o zaplatę kwotş-' 2.000 zl na cel społeczny uznając., że tego rodzaju dolegliwość finansowa mająca obciążyć pozwanego, 4 f biorąc pod wzgląd realia. tej spraw_ş-', nie jest konieczna, innyzni sl-ow;-', dla zapewnienia _prawidl-owości rozstrzygnięcia. x-wystarczy' zobowiaza.nie _ í pozwanego do złożenia przeprosin wobec powódki. _- Mając na uwadze wynik sprawy obciążone pozwanego kosztami sadowycini poniesioiiymi przez powódkę nal.eżn}frni od uwzględnionej części j żąda nia. M Neurocourt Admin 2.0.5 © 1992 - 2014 Neurosoft Sp. 2: o.o., Wszelkie prawa zastrzeżone Zgłoszenie ołeciu ps://10.11.93.22/ncourt-admin/content/$N/151010000000503_ |____C__000'i02_____2012_Uz_2012-05-14_001/P... 2014-04-24