Wyrok IACa 23/O7

--- STRONA 1 --- Va I Q —___ Ddpls wyroitii Sygn. aktIACa 23/O7 ‘Q. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2007 r Sqd Apelacyjny W Gdafisku — Wydzial I Cywilny W skladziez Przewodniczapyz SSA ZbignieWKOZ1na (spr.) Sqdziowiez SA Ewelina Jokiel SA Micha% Kopeé Protokolantz ref. stazysta Marta Zaborska po rozpoznaniu W dniu 20 kwiemia 2007 r. W Gdafisku na rozprawie sprawy z powédztwa K R przeciwko Skarbowi Pafistwa  Aresztowi Sledczemu W S 0 zaphtc; na skutek apelacji powédki od Wyroku Sqdu Olqzggowego W G A 2 dnia 6 paidziernika 2006 r. sygn. aktl C I. oddala apelacjeg; II. ocldala Wniosek adwokata K W 0 zasqdzenie kosztéw pomocy prawnej udzielonej powédce z urzgdu. Na oryginale W1as'ciWe podpisy. il O Q '___ Üdpis wyroku Sygn„ al<tIACa 23/07 vg.. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2007 r Sąd Apelacyjny W Gdańsku - Wydział I Cywilny W składzie: Przewodniczący: SSA Zbigniew Koźma (spr.) Sędziowie: SA Ewelina Jokiel SA Michal Kopeć Protokolant: ref. stażysta Marta Zaborska po rozpoznaniu W dniu 20 kwietnia 2007 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa K R przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu W S o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w G- i z dnia 6 pażdziernika 2006 r. sygn. aktl C I. oddala apelację; Il. oddala wniosek adwokata K W 0 zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu. Na oryginale właściwe podpisy. --- STRONA 2 --- /: D 2 U Z A S A D N I E N I E Powodka K R domagaia sie zasadzenia od pozwanego Skarbu Pafistwa — Okregowego Zarzadu Zakladow Karnych w G kwoty 100.000,— zl z ustawowymi odsetkami od. dnia doreczenia pozwu do dnia zaplaty oraz kosztami procesu wediug norm przepisanych. Uzasadniajac swe powodztwo K R wskazala, 2e kwoty tej domaga sie tytulem zadoééuczynienia za to, 2e dnia 30 listopada 2004 r. w celi Aresztu Sledczego w S powiesil sis jej mai A R . Powodka wskazala, i2 pozostawil on dwoje maloletnich dzieci — corke J (urodzonq 17 stycznia 2003 r.) i syna D ( urodzonego 27 maja 2004 r.). Powédka twierdzila, 2e Skarb Pafistwa ponosil odpowiedzialnoéé za brak nadzoru nad osadzonymi, gdyi nie dopilnowano w sposob naleiyty, aby osadzony nie mial mozliwoéci targniecia sie na swoje Zycie. W ocenie powodki, przy uwzglgdnieniu jej sytuacji rodzinnej, dochodzona kwota byla adekwatna do stopnia zawinienia, skuthl i nie mozna bylo jej uznaé za wygorowana. Co do swej sytuacji rodzinnej powodka podala, i2 miala na utrzymaniu dwoje dzieci, nie pracowala, utrzymywala sie jedynie 2 renty rodzinnej. Odpowiadajac na pozew Skarb Pafistwa — Okregowy Inspektorat Sluzby Wieziennej wniosl o oddalenie powodztwa w caloéci oraz o zasadzenie od powodki na rzecz pozwanego kosztow zastopstwa procesowego wedlug norm przepisanych. Pozwany wskazak, Ze jest kolejnym prawnym nastepca Okregowego Zarzadu Zakladow Karnych. Ponadto stwierdzil, Ze skoro powodka swe roszczenie wiazala ze zdarzeniami, ktore mialy miejsce na terenie Aresztu Sledczego w S , to wlaénie ten Areszt powinien reprezentowaé Skarb Pahstwa w tym procesie. f: D 2 U Z A S A D N I E N I E Powódka K R- domagała się zasądzenia od pozwanego Skarbu Państwa - Okręgowego Zarządu Zakładów Karnych w G kwoty l00.000,- zł z ustawowymi odsetkami od. dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu według norm przepisanych. Uzasadniając swe powództwo K R wskazała, że kwoty tej domaga się tytułem zadośćuczynienia za to, że dnia 30 listopada 2004 r. w celi Aresztu Śledczego w S powiesił się jej mąż A R . Powódka wskazała, iż pozostawił on dwoje małoletnich dzieci - córkę J (urodzona 17 stycznia 2003 r.) i syna D ( urodzonego 27 maja 2004 r.). Powódka twierdziła, że Skarb Państwa ponosił odpowiedzialność za brak nadzoru nad osadzonymi, gdyż nie dopilnowano w sposób należyty, aby osadzony nie miał możliwości targnięcia się na swoje życie. W ocenie powódki, przy uwzględnieniu jej sytuacji rodzinnej, dochodzona kwota była adekwatna do stopnia zawinienia, skutki i nie można było jej uznać za wygórowaną. Co do swej sytuacji rodzinnej powódka podała, iż miała na utrzymaniu dwoje dzieci, nie pracowała, utrzymywała się jedynie z renty rodzinnej. Odpowiadając na pozew Skarb Państwa - Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany wskazał, że jest kolejnym prawnym następcą Okręgowego Zarządu Zakładów Karnych. Ponadto stwierdził, że skoro powódka swe roszczenie wiązała ze zdarzeniami, które miały miejsce na terenie Aresztu Śledczego w S , to właśnie ten Areszt powinien reprezentować Skarb Państwa w tym procesie. --- STRONA 3 --- 3 Na rozprawie dnia 9 maja 2006 r. strona powodowa sprecyzowala, i2 pozwany Skarb Pafistwa powinien byé reprezentowany przez Areszt Sledczy w S a nie przez Okregowy Zarzad Zakiadow Karnych. W konsekwencji Sad Okregowy sprecyzowai oznaczenie strony pozwanej jako Skarb Pafistwa — Areszt Sledczy w S J W piémie procesowym z 16 maja 2006 r. strona powodowa dodatkowo twierdzila, 2e pozwany nie zapewnil wlaéciwych warunkow do odbycia orzeczonego érodka zapobiegawczego, w szczegolnoéci wiaéciwego nadzoru oraz wlaéciwej pomocy medycznej, wobec czego maz powodki zmarl. Odpowiadajac na pozew Skarb pafistwa — Areszt Sledczy w S rowniei domagal sie oddalenia powodztwa i zasadzenia kosztow postopowania wedlug norm przepisanych. Uzasadniajac swe stanowisko w sprawie pozwany dodatkowo wskazal, i2 jego zdaniem nie mialo miejsce zadne zaniechanie dzialafi albo zaniedbanie, ktére moglo spowodowaé lub przyczynié sie do wystapienia zagrozenia dla bezpieczefistwa osobistego i zagrozenie takie nie wystapilo. W ocenie pozwanego brak bylo jakiegokolwiek zwiazku przyczynowego miodzy wykonywanymi czynnoéciami administracji pozwanego, a wystqpieniem aktu autodestrukcyjnego ze strony m¢2a powodki. Dalej pozwany twierdzi, Ze zrobil wszystko, co bylo w jego kompetencji i mozliwoéciach, aby zapewnié tymczasowo aresztowanemu A _ R . bezpieczefistwo osobiste ze strony czynnikéw zewnetrznych i — wedlug pozwanego — takie zagroienia zewnetrzne dla bezpieczefistwa osobistego nie wystapily. Dalej pozwany twierdzil, 2e w czasie miesiecznego pobytu meza powodki w Areszcie nie odnotowano Zadnych nagannych zachowafi z jego strony, a takie nie mialy miejsca Zadne przypadki negatywnych lub 3 Na rozprawie dnia 9 maja 2006 r. strona powodowa sprecyzowała, iż pozwany Skarb Panstwa powinien być reprezentowany przez Areszt Śledczy w S a nie przez Okręgowy Zarząd Zakładów Karnych. W konsekwencji Sąd Okręgowy sprecyzował oznaczenie strony pozwanej jako Skarb Państwa - Areszt Śledczy w S „ W piśmie procesowym z 16 maja 2006 r. strona powodowa dodatkowo twierdziła, że pozwany nie zapewnił właściwych warunków do odbycia orzeczonego środka zapobiegawczego, w szczególności właściwego nadzoru oraz właściwej pomocy medycznej, wobec czego mąż powódki zmarł. Odpowiadając na pozew Skarb państwa - Areszt Śledczy w S również domagał się oddalenia powództwa i zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając swe stanowisko w sprawie pozwany dodatkowo wskazał, iż jego zdaniem nie miało miejsce żadne zaniechanie działań albo zaniedbanie, które mogło spowodować lub przyczynić się do wystąpienia zagrożenia dla bezpieczeństwa osobistego i zagrożenie takie nie wystąpiło. W ocenie pozwanego brak było jakiegokolwiek związku przyczynowego między wykonywanymi czynnościami administracji pozwanego, a wystąpieniem aktu autodestrukcyjnego ze strony męża powódki. Dalej pozwany twierdzi, że zrobił wszystko, co było w jego kompetencji i możliwościach, aby zapewnić tymczasowo aresztowanemu A _ R' _ bezpieczeństwo osobiste ze strony czynników zewnętrznych 'i - według pozwanego - takie zagrożenia zewnętrzne dla bezpieczeństwa osobistego nie wystąpiły. Dalej pozwany twierdził, że w czasie miesięcznego pobytu męża powódki w Areszcie nie odnotowano żadnych nagannych zachowań z jego strony, a także nie miały miejsca żadne przypadki negatywnych lub --- STRONA 4 --- %@’ .12. , .i.,,.. ».— 4 agresywnych zachowafi ze strony wspolosadzonych. W ocenie pozwanego, zadania wobec A Ri byly realizowane w zakresie adekwatnym do ustalonych okolicznoéci i uzyskanych informacji. Prowadzone czynnoéci, zwlaszcza rozmowy dotyczace jego problemow, obaw, zachowania wobec wspolosadzonych nie wskazywaly na ksztaltowanie sie w nim zamiaru popelnienia samobojstwa. Zdaniem pozwanego, maz powodki decyzje o samobojstwie podjal w sposob nagly, w warunkach, w ktérych przeciwdzialanie jej nie bylo mozliwe. Pozwany twierdzil rowniei, i2 kontrola zachowania osadzonego w celi sprawowana byla prawidlowo, w ramach obowiazujacych przepisow. Zwraca uwage rowniez na to, i2 zgodnie z obowiazujacymi przepisami nie bylo podstaw do pozbawienia tymczasowo aresztowanego moiliwoéci korzystania z rzeczy osobistych, a takze odziezy i obuwia, a takze sprzetu kwaterunkowego podczas stosowania érodka zapobiegawczego. Podsumowujqc, pozwany stwierdzii, Ze w sposob naleiyty i staranny zapewnil mezowi powodki wlaéciwe warunki bytowe, otoczyl go odpowiednia opieka wychowawcza i psychologiczna, a takze zapewnii wlaéciwe warunki zapewniajace mu bezpieczefistwo osobiste. Natomiast — wedlug pozwanego — nie bylo prawnych i organizacyjnych mozliwoéci chronienia osadzonego przed samym soba. Wyrokiem z dnia 6 paédziernika 2006 r. Sad Okregowy w G< oddalil powodztwo nastepujaco uzasadniajac rozstrzygniociez Mai powodki A R1 dnia 26 paidziernika 2004 r. zostal zatrzymany, a na podstawie postanowienia Sadu Rejonowego w T. z dnia 28 paédziernika 2004 r. (sygn. akt II Kp tymczasowo aresztowany. Tego samego dnia, 28 paédziernika 2004 r., zostal przyjety do Aresztu Sledczego w S . A‘ R pozostawal wowczas do dyspozycji Prokuratury Rejonowej w ää' W . .„.._.„.. ›; 4 agresywnych zachowań ze strony współosadzonych. W ocenie pozwanego, zadania wobec A R› były realizowane w zakresie adekwatnym do ustalonych okoliczności i uzyskanych informacji. Prowadzone czynności, zwłaszcza rozmowy dotyczące jego problemów, obaw, zachowania wobec współosadzonych nie wskazywały na kształtowanie się w nim zamiaru popełnienia samobójstwa. Zdaniem pozwanego, mąż powódki decyzję o samobójstwie podjął w sposób nagły, w warunkach, w których przeciwdziałanie jej nie było możliwe. Pozwany twierdził również, iż kontrola zachowania osadzonego w celi sprawowana była prawidłowo, w ramach obowiązujących przepisów. Zwraca uwagę również na to, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami nie było podstaw do pozbawienia tymczasowo aresztowanego możliwości korzystania z rzeczy osobistych, a także odzieży i obuwia, a także sprzętu kwaterunkowego podczas stosowania środka zapobiegawczego. Podsumowując, pozwany stwierdził, że w sposób należyty i staranny zapewnił mężowi powódki właściwe warunki bytowe, otoczył go odpowiednią opieką wychowawczą i psychologiczna, a także zapewnił właściwe warunki zapewniające mu bezpieczeństwo osobiste. Natomiast - według pozwanego - nie było prawnych i organizacyjnych możliwości chronienia osadzonego przed samym sobą. Wyrokiem z dnia 6 października 2006 r. Sąd Okręgowy w G‹ oddalił powództwo następujące uzasadniając rozstrzygnięcie: Mąż powódki A R‹ dnia 26 października 2004 r. został zatrzymany, a na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 28 października 2004 r. (sygn. akt II Kp tymczasowo aresztowany. Tego samego dnia, 28 października 2004 r., został przyjęty do Aresztu Śledczego w S . A¬ R pozostawał wówczas do dyspozycji Prokuratury Rejonowej w --- STRONA 5 --- 5 T‘ w zwiazku z prowadzonym przeciwko niemu postspowaniem przygotowawczym vv sprawie podejrzenia o popelnienie przez niego czynu z art. 197 § 2 k.k. w zbiegu z art. 200 § 1 k.k. w zwiazku 2 art. 11 § 2 k.k. W dniu przyjscia do Aresztu mat powodki odbyl rozmowe informacyjna z kierownikiem dzialu penitencjarnego, w trakcie ktorej zostal poinformowany o przysiugujacych mu prawach i obowiazkach, ustalonym porzadku wewnetrznym, moiliwosciach wystapienia w czasie pobytu w Areszcie zagrozefi dla jego bezpieczefistwa osobistego oraz sposobach ich unikania, moiliwosci zetkniecia sis 2 przejawami negatywnych zachowafi, moiliwosci zwracania sis do przelozonych ze sprawami osobistymi i problemami zwiazanymi z pobytem w Areszcie, mozliwosci zgiaszania présb zwiazanych z osadzeniem w oeli, obowiazku informowania przeloionych o zagroieniach dla jego bezpieczefistwa oraz konsekwencjach stosowania przemocy wobec wspolosadzonych, Nastepnego dnia, 29 paidziernika 2004 r. wychowawca przeprowadzil z A; R rozmowa wstapna, w trakcie iktorej aresztowany nie zglaszal Zadnych problemow osobistych, ani zwiazanych z osadzeniem w celi. Mai powodki zostal osadzony w celi numer 125, w ktorej osadzony byl jut wczesniej A. J W trakcie wspolnego pobytu w tej celi rozmawiali ze soba, mieli dobry kontakt. A‘ R\ powiedzial wspolosadzonemu o co jest podejrzany, jednak nie mowil mu o zamiarze popelnienia samobojstwa, nie pytal go, jak moina samobojstwo popelnié, ani tei <3 narzsdzia, ktore nwglyby sluzyé do popelnienia samobojstwa. A J odniosl wraienie, Ze wspolosadzony jest zalamany faktem tymczasowego aresztowania oraz zarzucanym mu czynem. Swiadek J» slyszal rowniei docinki kierowane pod adresem msza powodki przez innych wspolosadzonych w zwiazku z artykulem, ktory ukazal sis w 5 T' w związku z prowadzonym przeciwko niemu postępowaniem przygotowawczym va sprawie podejrzenia o popełnienie przez niego czynu z art. 197 § 2 k.k. w zbiegu z art. 200 § 1 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k. W dniu przyjęcia do Aresztu mąż powódki odbył rozmowę informacyjną z kierownikiem działu penitencjarnego, w trakcie której został poinformowany o przysługujących mu prawach i obowiązkach, ustalonym porządku wewnętrznym, możliwościach wystąpienia w czasie pobytu w Areszcie zagrożeń dla jego bezpieczeństwa osobistego oraz sposobach ich unikania, możliwości zetknięcia się z przejawami negatywnych zachowań, możliwości zwracania się do przełożonych ze sprawami osobistymi i problemami związanymi z pobytem w Areszcie, możliwości zgłaszania próśb związanych z osadzeniem w celi, obowiązku informowania przełożonych o zagrożeniach dla jego bezpieczeństwa oraz konsekwencjach stosowania przemocy wobec współosadzonych. Następnego dnia, 29 października 2004 r. wychowawca przeprowadził z A; R rozmowę wstępną, w trakcie iktórej aresztowany nie zgłaszał żadnych problemów osobistych, ani związanych z osadzeniem w celi. Mąż powódki został osadzony w celi numer 125, w której osadzony był już wcześniej A. J W trakcie wspólnego pobytu w tej celi rozmawiali ze sobą, mieli dobry kontakt. A* R\ powiedział współosadzonemu o co jest podejrzany, jednak nie mówił mu o zamiarze popełnienia samobójstwa, nie pytał go, jak można samobójstwo popełnić, ani też <3 narzędzia, które nwgłyby służyć do popełnienia samobójstwa. A J odniósł wrażenie, że współosadzony jest załamany faktem tymczasowego aresztowania oraz zarzucanym mu czynem. Świadek J' słyszał również docinki kierowane pod adresem męża powódki przez innych współosadzonych w związku z artykułem, który ukazał się w --- STRONA 6 --- 6 prasie, a ktory dotyczyl zarzucanego mu czynu. Nie byly to jednak groiby, a jedynie docinki slowne. W trakcie pobytu w Areszcie Sledczym w Starogardzie Gdanskim z msiem powodki rozmawiala rowniei zatrudniona tam psycholog Janina Czech. Rozmowy takie mialy miejsce kilkakrotnie. Do pierwszej doszlo w dniu 4 listopada 2004 r. na prosbe wychowawcy, ktory zasygnalizowal psychologowi, 2e aresztowany podal mu, ii mial uprzednio kontakt 2 alkoholem i narkotykami. W trakcie tej rozmowy maz powodki nawiazywal z psychologiem dobry kontakt werbalny, jednak jego nastroj byl obnizony. Do kolejnych kontaktow z psychologiem dochodzilo albo na wezwanie psychologa, albo tez mai powodki sam sis do niego zglaszal. W trakcie tych rozmow psycholog udzielala mu wsparcia emocjonalnego, instruowala o sposobach radzenia sobie w sytuacjach trudnych, jak rowniez pouczala o mozliwoéci skorzystania z porady psychiatrycznej, jednak Andrzej Rogaczewski zdecydowanie odmowil skorzystania z tej moiliwoéci. W trakcie wszystkich tych rozmow mat powodki mial obnizony nastroj, jednak psycholog nie zauwazyla jakiegos zalamania' psychicznego badi depresji. Nie mowil, aby zamierzal popelnié samobojstwo. Nie skarzyi sis na wspolosadzonego z celi, jednak obawial sis o swoje bezpieczenstwo podczas spacerow, zajeo ku1turalno— oswiatowych, kapieli. Nigdy nie informowal jednak, aby doszlo do jakié przejawow agresji ze strony wspolosadzonych lub funkcjonariuszy Slutby wieziennej. Dnia 29 listopada 2004 r. do celi, w ktorej przebywali mai powodki i Andrzej Jelinski, przeniesiony zostal Eugeniusz Rogozinski. Obaj osadzeni rozmawiali ze soba o Zyciu; Andrzej Rogaczewksi nie mowil jednak aby ktos mu zagrazai. 6 prasie, a który dotyczył zarzucanego mu czynu. Nie były to jednak groźby, a jedynie docinki słowne. W trakcie pobytu w Areszcie Śledczym w Starogardzie Gdańskim z mężem powódki rozmawiała również zatrudniona tam psycholog Janina Czech. Rozmowy takie miały miejsce kilkakrotnie. Do pierwszej doszło w dniu 4 listopada 2004 r. na prośbę wychowawcy, który zasygnalizował psychologowi, że aresztowany podał mu, iż miał uprzednio kontakt z alkoholem i narkotykami. W trakcie tej rozmowy mąż powódki nawiązywał z psychologiem dobry kontakt werbalny, jednak jego nastrój był obniżony. Do kolejnych kontaktów z psychologiem dochodziło albo na wezwanie psychologa, albo też mąż powódki sam się do niego zgłaszał. W trakcie tych rozmów psycholog udzielała mu wsparcia emocjonalnego, instruowała o sposobach radzenia sobie w sytuacjach trudnych, jak również pouczała o możliwości skorzystania z porady psychiatrycznej, jednak Andrzej Rogaczewski zdecydowanie odmówił skorzystania z tej możliwości. W trakcie wszystkich tych rozmów mąż powódki miał obniżony nastrój, jednak psycholog nie zauważyła jakiegoś załamania' psychicznego bądż depresji. Nie mówił, aby zamierzał popełnić samobójstwo. Nie skarżył się na współosadzonego z celi, jednak obawiał się o swoje bezpieczeństwo podczas spacerów, zajęć kulturalno- oświatowych, kąpieli. Nigdy nie informował jednak, aby doszło do jakiś przejawów agresji ze strony współosadzonych lub funkcjonariuszy Służby więziennej. Dnia 29 listopada 2004 r. do celi, w której przebywali mąż powódki i Andrzej Jeliński, przeniesiony został Eugeniusz Rogoziński. Obaj osadzeni rozmawiali ze sobą o życiu; Andrzej Rogaczewksi nie mówił jednak aby ktoś mu zagrażał. --- STRONA 7 --- 7 W nocy z 29 na 30 listopada 2004 r. sluzbs oddzialowego na oddziale I. Aresztu Sledczego w S , na ktorwn miescika sis cela nr 125, pelnil Sj P natomiast dowodca zmiany byl J P ‘. Oddzialowy dokonywal w nieregularnych odstspach czasu, nie rzadziej niz raz na godzins, obchodu calego oddzialu i zagladal przez wizjery po zapaleniu swiatla do kaidej z cel. Po zakonczeniu obchodu fakt jego dokonania byl odnotowywany przez oddzialowego w ksiaice przebiegu sluiby oddziaiowego. Okoio godziny 1.oo w nocy, przed zasnisciem, A R i A. J jeszcze rozmawiali ze soba, skladali sobie Zyczenia andrzejkowe. Nastspnie A J poloiyi sis do snu, natomiast mat powodki usiadl przy stole i w swietle padajacym przez okno z zewnstrznej latarni zaczal pisaé list. Okolo godziny 3.oo A J obudzil sis z zamiarem udania sis do ubikacji. Poniewai nie zobaczyl msia powodki na jego lozku, pomyslal, is przebywa w ubikacji. Jednak po chwili spostrzsgl, is wisi z podkurczonymi nogami na oparciu lozka, na ktorym spai E. R Wowczas A' J obudzil E R , ktory podbiegl do drzwi i zaczal w nie uderzaé. Na ts odglosy przybiegl oddzialowy S P oraz dowodca zmiany J P' . Dowodca zmiany zajrzal przez wizjer do wnstrza celi i zauwaiyl, Ze jeden z osadzonych wisi na gornej porsczny loika. Nie otwierajac drzwi do celi, gdyi nie dysponowal przy sobie kluczenm do niej, polecil wspoiosadzonym, aby zdjsli go i polozyli na podlodze. Nastspnie dowodca zmiany przez radiotelefon powiadomil wartownis, aby doniesiono klucze od drzwi celi 125. Po chwili klucze zostaly doniesione i jednoczesnie przybyli oddziaiowi z innych oddzialow, wszwani rowniez przez radiotelefon przez dowodcs zmiany. Wowczas dopiero otworzono drzwi od celi. J P. podszedl do 7 W nocy 2 29 na 30 listopada 2004 r. służbę oddziałowego na oddziale I. Aresztu Śledczego w S , na którwn mieściła się cela nr 125, pełnił SĹ P natomiast dowódca zmiany był J P `. Oddziałowy dokonywał w nieregularnych odstępach czasu, nie rzadziej niż raz na godzinę, obchodu całego oddziału i zaglądał przez wizjery po zapaleniu światła do każdej z cel. Po zakończeniu obchodu fakt jego dokonania był odnotowywany przez oddziałowego w książce przebiegu służby oddziałowego. Około godziny 1.oo w nocy, przed zaśnięciem, A R i A. J jeszcze rozmawiali ze sobą, składali sobie życzenia andrzejkowe. Następnie A' J położył się do snu, natomiast mąż powódki usiadł przy stole i w świetle padającym przez okno z zewnętrznej latarni zaczął pisać list. Około godziny 3.oo A J obudził się z zamiarem udania się do ubikacji. Ponieważ nie zobaczył męża powódki na jego łóżku, pomyślał, że przebywa w ubikacji. Jednak po chwili spostrzegł, że wisi z podkurczonymi nogami na oparciu łóżka, na którym spał E. R Wówczas A' J obudził E R , który podbiegł do drzwi i zaczął w nie uderzać. Na te odgłosy przybiegł oddziałowy S P oraz dowódca zmiany J P' . Dowódca zmiany zajrzał przez wizjer do wnętrza celi i zauważył, że jeden z osadzonych wisi na górnej poręczny łóżka. Nie otwierając drzwi do celi, gdyż nie dysponował przy sobie kluczenl do niej, polecił współosadzonym, aby zdjęli go i położyli na podłodze. Następnie dowódca zmiany przez radiotelefon powiadomił wartownię, aby doniesiono klucze od drzwi celi 125. Po chwili klucze zostały doniesione i jednocześnie przybyli oddziałowi z innych oddziałów, wezwani również przez radiotelefon przez dowódcę zmiany. Wówczas dopiero otworzono drzwi od celi. J P. podszedł do --- STRONA 8 --- 8 leiacego na podlodze msia powédki i sprawdzili, czy jeszcze iyje. Nastspnie polecil przystapienie do akcji reanimacyjnej, ktora prowadzili oddzialowy S P wraz z drugim oddzialowym. Akcja ta polegala na masaiu serca oraz sztucznym oddychaniu metoda Hustausta”. Po chwili z ambulatorium doniesiony zostal worek rozprsieniowy, ktory ulatwial prowadzenie sztucznego oddychania. Prowadzona akcja reanimacyjna, ktora trwala ai do przyjazdu zespolu reanimacyjnego pogotowia ratunkowego, nie przyniosia iadnego rezultatu. Zespol reanimacyjny zostal telefonicznie wezwany przez zastspcs dowodcy zmiany i przybyl w ciagu mniej wiscej 10 minut od wezwania. Mimo, ie lekarz pogotowia ratunkowego kontynuowal akcjs reanimacyjna, takie przy uiyciu defibrylatora, to nie przyniosla ona réwniei iadnego efektu. Wowczas lekarze stwierdzili zgon A RI . W ocenie Sadu Okrsgowego powyiszy stan faktyczny w znacznej mierze byl bezsporny misdzy stronami. Trudno nawet uznaé, aby w jakims zakresie byl sporny, gdyi powodka wprawdzie twierdzila, is nadzor nad jej tymczasowo aresztowanym msiem byl nieprawidlowy oraz, is nie udzielono mu wlasciwej pomocy medycznej po podjstej przez niego probie samobojczej, jednak nie wskazala, jak jej zdaniem stan faktyczny w tym zakresie wygladal. W konsekwencji Sad przeprowadzil w tym zakresie postspowanie dowodowe, jednak zeznania wszystkich swiadkéw przedstawiaja jednakowy, spojny i uzupelniajacy sis obraz wydarzen. Rozbieinosci misdzy tymi zeznaniami sa niewielkie, wynikaja zas — jak naleiy przypuszczaé ~ zarowno 2 uplywu czasu, jak rowniei z emocji, ktore towarzyszyly przebiegowi zdarzenia z 30 listopada 2004 r. i zwiazanych z nimi zaburzeniand. postrzegania. W konsskwencji Sad uznal zeznania wszystkich swiadkow zeznajacych w toku niniejszsgo procesu, ktore mialy 8 leżącego na podłodze męża powódki i sprawdzili, czy jeszcze żyje. Następnie polecił przystąpienie do akcji reanimacyjnej, którą prowadzili oddziałowy S P wraz z drugim oddziałowym. Akcja ta polegała na masażu serca oraz sztucznym oddychaniu metoda „usta-usta”. Po chwili z ambulatorium doniesiony został worek rozprężeniowy, który ułatwiał prowadzenie sztucznego oddychania. Prowadzona akcja reanimacyjna, która trwała aż do przyjazdu zespołu reanimacyjnego pogotowia ratunkowego, nie przyniosła żadnego rezultatu. Zespół reanimacyjny został telefonicznie wezwany przez zastępcę dowódcy zmiany i przybył w ciągu mniej więcej 10 minut od wezwania. Mimo, że lekarz pogotowia ratunkowego kontynuował akcję reanimacyjna, także przy użyciu defibrylatora, to nie przyniosła ona również żadnego efektu. Wówczas lekarze stwierdzili zgon A R' . W ocenie Sądu Okręgowego powyższy stan faktyczny w znacznej mierze był bezsporny między stronami. Trudno nawet uznać, aby w jakimś zakresie był sporny, gdyż powódka wprawdzie twierdziła, że nadzór nad jej tymczasowo aresztowanym mężem był nieprawidłowy oraz, że nie udzielono mu właściwej pomocy medycznej po podjętej przez niego próbie samobójczej, jednak nie wskazała, jak jej zdaniem stan faktyczny w tym zakresie wyglądał. W konsekwencji Sad przeprowadził w tym zakresie postępowanie dowodowe, jednak zeznania wszystkich świadków przedstawiają jednakowy, spójny i uzupełniający się obraz wydarzeń. Rozbieżności między tymi zeznaniami są niewielkie, wynikają zaś - jak należy przypuszczać ~ zarówno z upływu czasu, jak również z emocji, które towarzyszyły przebiegowi zdarzenia z 30 listopada 2004 r. i związanych z nimi zaburzenianu. postrzegania. W konsekwencji Sąd uznał zeznania wszystkich świadków zeznających w toku niniejszego procesu, które miały --- STRONA 9 --- znaczenie dla rozstrzygniscia sporu, za wiarygodne. Wiarygodnosci Sad odmowil jsdynis niswislkismu fragmsntowi zsznan swiadka A: J~ dotyczacych tego, is rzskomo funkcjonariuszs siuiby wiszisnnsj po wsjsciu do csli, w ktorsj na podlodzs lsial A R1 ., nie zbliiali sis do nisgo i nie podsjmowali iadnych prob jsgo rsanimacji. Tsn fragment zsznan stoi w jawnsj sprzscznosci nis tylko z zsznaniami oddzialowsgo i. dowodcy zmiany, ale takie 2 zsznaniami drugisgo zs wspolosadzonych, E R ktory zsznai, is przsd przyjazdsm pogotowia ratunkowego funkcjonariuszs chyba probowali rsanimowaé we wlasnym zakrssie. Dlatsgo tsi Sad nis dal zeznaniom éwiadka A J w tym zakrssis wiary. Sad pominal, jako nis przydatns dla rozstrzvgniscia ninisjszsgo sporu, zsznania swiadka G R Majac na uwadzs tak ustalony stan faktyczny, Sad doszsdl do wniosku, ii roszczsnis powodki nie zaslugiwalo na uwzglsdnisnis. W procssis ninisjszym powodka domagala sis zasadzsnia kwoty 100.000,— 21 tytulem zadoséuczynisnia za smisré jsj msia. Naleiy zauwaiyé, ii ani powodka, ani nawet jej ustanowiony z urzsdu pelnomocnik, nie wskazali podstawy prawnsj dochodzonego roszczsnia. Zgodnis z trsscia art. 417 k.c. ”Za szkods wyrzadzona przez niszgodns z prawsm dzialanis lub zanischanis przy wykonywaniu wladzy publicznsj ponosi odpowiedzialnoéé Skarb Panstwa lub jsdnostka samorzadu tsrytorialnsgo lub inns osoba prawna wykonujaca ts wladzs z mocy prawa”. Niewatpliwie, przstrzymywanis msia powodki, na podstawie postanowisnia Sadu Rsjonowsgo w T , w Arsszcis Slsdczym w S bylo przsjawsm wykonywania wiadzy publicznsj. W zwiazku z tym, poniswai Arsszt Slsdczy nis posiada osobowosci prawnej, a jsdynis znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu, za wiarygodne. Wiarygodności Sąd odmówił jedynie niewielkiemu fragmentowi zeznań świadka A: J' dotyczących tego, że rzekomo funkcjonariusze służby więziennej po wejściu do celi, w której na podłodze leżał A R' ., nie zbliżali się do niego i nie podejmowali żadnych prób jego reanimacji. Ten fragment zeznań stoi w jawnej sprzeczności nie tylko z zeznaniami oddziałowego i. dowódcy zmiany, ale także z zeznaniami drugiego ze współosadzonych, E R który zeznał, że przed przyjazdem pogotowia ratunkowego funkcjonariusze chyba próbowali reanimować we własnym zakresie. Dlatego też Sąd nie dał zeznaniom świadka A J w tym zakresie wiary. Sąd pominął, jako nie przydatne dla rozstrzygnięcia niniejszego sporu, zeznania świadka G R Mając na uwadze tak ustalony stan faktyczny, Sąd doszedł do wniosku, iż roszczenie powódki nie zasługiwało na uwzględnienie. W procesie niniejszym powódka domagała się zasądzenia kwoty 100.000,- zł tytułem zadośćuczynienia za śmierć jej męża. Należy zauważyć, iż ani powódka, ani nawet jej ustanowiony z urzędu pełnomocnik, nie wskazali podstawy prawnej dochodzonego roszczenia. Zgodnie z treścią art. 417 k.c. „Za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inne osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa”. Niewątpliwie, przetrzymywanie męża powódki, na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w T , w Areszcie Śledczym w S było przejawem wykonywania władzy publicznej. W związku z tym, ponieważ Areszt Śledczy nie posiada osobowości prawnej, a jedynie --- STRONA 10 --- .). iv». /'17‘ 1" , ‘,§ 1'; 4; H V 5 :5" 7.1 l‘§.§ p?.’{ Er‘! Lsi'_’ I1‘: E‘. Ii. ]I\ ri ,. '3 . tr‘ ii. fl 2.5 M 4 ..'=i,...' w i 1 is . {H 10 stanowi statio fisci Skarbu Panstwa powinisn odpowiadaé za szkody wyrzadzons przsz to statio fisci przy wykonywaniu przsz nis wladzy publicznej. Jsdnak wskazany przspis jsdnoznacznis precyzuje, ii za ts szkody Skarb Panstwa odpowiada jsdynis wowczas, gdy zostaly wyrzadzons przsz niszgodns z prawsm dziaianis lub zanischanie. W procssie cywilnym, na podstawie ogolnsj zasady zawartsj w art. 6 k.c., to na powodcs spoczywal cisiar wykazania wszystkich okolicznosci niszbsdnych do zasadzsnia dochodzonsgo zadoséuczynisnia. Tymczassm powodka nis wykazala tsj podstawowsj przsslanki niszbsdnsj do ustalsnia odpowiedzialnosci Skarbu Panstwa, a mianowicis nie wykazala, aby mialy misjscs jakiskolwisk dzialania lub zanischania zs strony Arssztu Slsdczsgo (jsgo funkcjonariuszy), ktore byiyby niszgodns z prawsm. Jak wykazalo przsprowadzons postspowanis dowodowe, w trakcis pobytu msia powodki vv Arsszcis wszslkis dzialania podsjmowans przsz jsgo funkcjonariuszy byiy zgodns z prawsm, nie dopuszczono sis rownisi iadnych. niszgodnych z prawsm zanischan. W ocsnis Sadu brak bylo rownisi podstaw do tsgo, aby w stosunku do powodki zastosowaé przspis art. 4172 k.c., ktéry przswidujs, is jsisli przsz zgodns z prawsm. wykonywanis wladzy publicznsj zostala wyrzadzona szkoda na osobie, poszkodowany mois iadaé caikowitsgo lub czssciowsgo jsj naprawisnia oraz zadosouczynisnia pisnisinsgo za doznane krzywds, gdy okolicznosci, a zwlaszcza niszdolnosfi poszkodowansgo do pracy lub jsgo cisikis poloisnie matsrialns, wskazuja, is wymagaja tego wzglsdy siusznosci. Nis zostala bowism powodcs przsz pozwanego wyrzadzona iadne szkoda na osobis. Samobojstwo msia powodki nie zostab spowodowans iadnym dziaianism, ani zanischanism pozwansgo ramach wykonywania wiadzy publicznej. .J. Í. /_'Í' §` . U; i; 4; H `› ā ‹E" ›.| li..-0 -y'ÍŸ{ iw' kl-'_= nm. El. li. ill Š ,. 2 . -ry' fi. Ę- il H =r ..„l,...` Ę i 1 lt . āü 10 stanowi statio fisci Skarbu Państwa powinien odpowiadać za szkody wyrządzone przez to statio fisci przy wykonywaniu przez nie władzy publicznej. Jednak wskazany przepis jednoznacznie precyzuje, iż za te szkody Skarb Państwa odpowiada jedynie wówczas, gdy zostały wyrządzone przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie. W procesie cywilnym, na podstawie ogólnej zasady zawartej w art. 6 k.c., to na powódce spoczywał ciężar wykazania wszystkich okoliczności niezbędnych do zasądzenia dochodzonego zadośćuczynienia. Tymczasem powódka nie wykazała tej podstawowej przesłanki niezbędnej do ustalenia odpowiedzialności Skarbu Państwa, a mianowicie nie wykazała, aby miały miejsce jakiekolwiek działania lub zaniechania ze strony Aresztu Śledczego (jego funkcjonariuszy), które byłyby niezgodne z prawem. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe, w trakcie pobytu męża powódki vv Areszcie wszelkie działania podejmowane przez jego funkcjonariuszy były zgodne z prawem, nie dopuszczone się również żadnych. niezgodnych z prawem zaniechań. W ocenie Sądu brak było również podstaw do tego, aby w stosunku do powódki zastosować przepis art. 4172 k.c., który przewiduje, że jeżeli przez zgodne z prawem. wykonywanie władzy publicznej została wyrządzoną szkoda na osobie, poszkodowany może żądać całkowitego lub częściowego jej naprawienia oraz zadośćuczynienia pieniężnego za doznane krzywdę, gdy okoliczności, a zwłaszcza niezdolność poszkodowanego do pracy lub jego ciężkie położenie materialne, wskazują, że wymagają tego względy słuszności. Nie została bowiem powódce przez pozwanego wyrządzoną żadne szkoda na osobie. Samobójstwo męża powódki nie zostab spowodowane żadnym działaniem, ani zaniechaniem pozwanego ramach wykonywania władzy publicznej. --- STRONA 11 --- 11. W konsskwsncji wisc Sad nis znalazl podstaw do zasadzsnia na rzscz powodki dochodzonsj kwoty i dlatsgo w I. punkcis wyroku powodztwo oddalil. Majac jsdnak na uwadzs trudna sytuacjs matsrialna powodki w II. punkcis wyroku Sad odstapii, na podstawie art. 102 k.p.c., od obciaiania jsj kosztami procssu, ktors zostaly przsjsts na rachunsk Skarbu Panstwa. Poniswai powodcs, ktora przsgrala procss, udzislona zostala pomoc prawns z urzsdu, dlatsgo w punkcis III. wyroku Sad na podstawie § 19 Rozporzadzsnia Ministra Sprawiedliwosci 2 dnia 28 wrzssnia 2002 r. w sprawis oplat za czynnosci adwokackis oraz ponoszenia przsz Skarb Panstwa kosztow nisopkaconsj pomocy prawnsj udzislonsj z urzsdu (D2.U. nr 163, poz. 1348 z poin. zm.) przyznal rsprszsntujacsmu powodks adwokatowi wynagrodzsnie w wysokosci ustalonsj na podstawie § GS pkt. 6 i. § 2 pkt. 2 wskazansgo Rozporzadzsnia. ' Powyiszy wyrok zaskariyia apslacja powodka, ktora zarzucajac sprzscznosé istotnych ustalen faktycznyoh z trescia zsbransgo w sprawis matsrialu wniosla o jsgo zmians przez uwzglsdnisnis powodztwa oraz przyznanis na rzscz kancslarii adwokackisj wynagrodzenia za pomoc prawna z urzsdu za obis instancjs sadowe. Pozwany wniosl o oddalsnis apslacji. Sad Apslacyjny ustalil i zwaiyl co nastspujs: Apslacja powodki nie jest zasadna. Sad Apslacyjny w psini podzisla ustalenia i wnioski Sadu I instancji czyniac z nich intsgralna czsso swych ustalsn. Zdanism Sadu Apslacyjnsgo jako chybiony ocsnio nalsiy zarzut apslacji sprzscznosci istotnych ustalsn Sadu z trescia zsbransgo w sprawis matsrialu. ll. W konsekwencji więc Sąd nie znalazł podstaw do zasądzenia na rzecz powódki dochodzonej kwoty i dlatego w I. punkcie wyroku powództwo oddalił. Mając jednak na uwadze trudną sytuację materialną powódki w II. punkcie wyroku Sąd odstąpił, na podstawie art. 102 k.p.c., od obciążania jej kosztami procesu, które zostały przejęte na rachunek Skarbu Państwa. Ponieważ powódce, która przegrała proces, udzielona została pomoc prawna z urzędu, dlatego w punkcie III. wyroku Sąd na podstawie § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) przyznał reprezentującemu powódkę adwokatowi wynagrodzenie w wysokości ustalonej na podstawie § (5 pkt. 6 i. § 2 pkt. 2 wskazanego Rozporządzenia. " Powyższy wyrok zaskarżyła apelacją powódka, która zarzucając sprzeczność istotnych ustaleń faktycznych z treścią zebranego w sprawie materiału wniosła o jego zmianę przez uwzględnienie powództwa oraz przyznanie na rzecz kancelarii adwokackiej wynagrodzenia za pomoc prawną z urzędu za obie instancje sądowe. Pozwany wniósł O oddalenie apelacji. Sad Apelacyjny ustalił i zważył co następuje: Apelacja powódki nie jest zasadna. Sąd Apelacyjny w pełni podziela ustalenia i wnioski Sądu I instancji czyniąc z nich integralną część swych ustaleń. Zdaniem Sądu Apelacyjnego jako chybiony ocenić należy zarzut apelacji sprzeczności istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału. --- STRONA 12 --- 12 Skariaca argumsntujs w apelacji, is wykazala wins pozwansgo za targniscis sis na iycis przsz jsj msia. Wina ta jsj zdanism polsga na braku wlasciwsgo nadzoru nad osadzonym i spoznionsj pomocy msdycznsj. Ts uchybisnia zdanism powodki stanowia niszgodns z prawsnl zanischania IN rozumisniu art. 417 § 1 kc. Tymczassm jak wynika z zsznan przssluchanych przsz Sad I instancji swiadkow: wspolosadzonych, w csli msia powodki oraz funkcjonariuszy pozwansgo i psychologa nadzor nad msism powodki byl prawidiowy a akcja rsanimacyjna zostala przsprowadzona bsz zbsdnsj zwloki. Ts zeznania w ocenie Sadu Apslacyjnsgo bsz naruszsnia zasady swobodnsj ocsny dowodow wyraionsj w art. 233 § 1 kpc pozwalaiy Sadowi I instancji na ustalsnis, is nis zachodza przsslanki do przyjscia odpowisdzialnosci pozwansgo za targniscis sis przsz msia powodki na iycis. Zgodnis z art. 417 k.c. ta przsslanka jest niszgodnosé z prawsm dzialania lub zaniechania funkcjonariuszy pozwansgo. Przsprowadzons przsz Sad I instancji postspowanis dowodows nie wykazalo by istnialy podstawy do ocsny postspowania funkcjonariuszy jako bszprawnsgo. Nis wykazaio rownisi wbrsw twierdzsnionl powodki winy funkcjonariuszy pozwansgo. Skariaca w apslacji nie wskazujs jakis to dowody pozwalaiy na ustalsnis, is zachodza przsslanki do przypisania pozwansmu odpowiedzialnosci za smisré msia powodki. W tsj sytuacji jsj zarzut sprzscznosci istotnych ustalsn Sadu z trescia zsbransgo w sprawis matsrialu ocsnié nalsiy jako bszzasadny. Skoro zarzuty apslacji okazaly sis niszasadns Sad Apelacyjny na mocy art. 385 kpc ja oddalii. Jsdnoczesnis Sad Apslacyjny oddalii wniossk psinomocnika z urzsdu powodki o przyznanis wynagrodzsnia za pomoc prawna udzislona powodce 2 urzsdu za obis instancjs. 12 Skarżąca argumentuje w apelacji, że wykazała winę pozwanego za targnięcie się na życie przez jej męża. Wina ta jej zdaniem polega na braku właściwego nadzoru nad osadzonym i spóźnionej pomocy medycznej. Te uchybienia zdaniem powódki stanowią niezgodne z praweni zaniechania Yu rozumieniu art. 417 § 1 kc. Tymczasem jak wynika z zeznań przesłuchanych przez Sąd I instancji świadków: współosadzonych. w celi męża powódki oraz funkcjonariuszy pozwanego i psychologa nadzór nad mężem powódki był prawidłowy a akcja reanimacyjna została przeprowadzona bez zbędnej zwłoki. Te zeznania w ocenie Sądu Apelacyjnego bez naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 233 § 1 kpc pozwalały Sądowi I instancji na ustalenie, że nie zachodzą przesłanki do przyjęcia odpowiedzialności pozwanego za targnięcie się przez męża powódki na życie. Zgodnie z art. 417 k.c. tą przesłanką jest niezgodność z prawem działania lub zaniechania funkcjonariuszy pozwanego. Przeprowadzone przez Sąd I instancji postępowanie dowodowe nie wykazało by istniały podstawy do oceny postępowania funkcjonariuszy jako bezprawnego. Nie wykazało również wbrew twierdzenioni powódki winy funkcjonariuszy pozwanego. Skarżąca w apelacji nie wskazuje jakie to dowody pozwalały na ustalenie, że zachodzą przesłanki do przypisania pozwanemu odpowiedzialności za śmierć męża powódki. W tej sytuacji jej zarzut sprzeczności istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału ocenić należy jako bezzasadny. Skoro zarzuty apelacji okazały się niezasadne Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 kpc ją oddalił. Jednocześnie Sąd Apelacyjny oddalił wniosek pełnomocnika z urzędu powódki o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzielona powódce z urzędu za obie instancje. --- STRONA 13 --- 0‘ Q 4.: Wskazaé bowism nalsiy, is w pkt. III zaskarionsgo wyroku zostalo przyznane przsz Sad I instancji wynagrodzsnis za pomoc prawna z urzsdu udzislona powodce przsd tym sadsm, zas w apslacji nie wykazano by istnialy podstawy do zasadzsnia wyiszsgo wynagrodzsnia. Z kolsi zgodnie Z § 20 rozporzadzsnia Ministra Sprawisdliwosci z dnia 28 wrzssnia 2002 r. w sprawis oplat za czynnosci adwokackis oraz ponoszsnia przsz Skarb Panstwa kosztow nisoplaconsj pomocy prawnej udzielonsj z urzsdu (Dz.U.Nr 1163, poz. 1348 zs zm.) wniossk o przyznanis kosztow nisoplaconsj pomocy prawnsj powinisn zawisraé oswiadczsnie, is oplaty nis zostaly zaplacons w calosci lub w czssci. Wniossk pslnomocnika powodki zawarty w apslacji nie zawisral takisgo oswiadczsnia stad zostal przsz Sad Apslacyjny oddalony. 5 \?x: ./' \ ‘/' ' 7“: ;’ ,V.1': /\'Q .$‘i’\ 1  15; 5% If \ “J H 1 / ' 7 ~ Yygina1ew%aéciwep0dD\$Y Q K.‘v. . I, '  '.1.=‘7+=’=>.» W ’ ~»o€H'1°'§'° *2? L . m §5§zj;»wni1< '5€1§I6rC11'1(.‘.t Véo/ %"='z;§?‘~;z?'=‘/ ,‘ a..»k(> M" _.____,.../‘g » ' Ewa f'r;_ybyl!1 ._ 5 II I. {Q £1‘; T;_"": \7' \'\ F 0. ą.: Wskazać bowiem należy, że w pkt. III zaskarżonego wyroku zostało przyznane przez Sąd I instancji wynagrodzenie za pomoc prawną z urzędu udzielona powódce przed tym sądem, zaś w apelacji nie wykazano by istniały podstawy do zasądzenia wyższego wynagrodzenia. Z kolei zgodnie Z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.Nr 1163, poz. 1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wniosek pełnomocnika powódki zawarty w apelacji nie zawierał takiego oświadczenia stąd został przez Sąd Apelacyjny oddalony. 5 az../' `\ `/' ' T"\:- ;' ,v.'¦`: /\'Ü :TX r- - li; 5% if \ 3 „¬ 1 /' ' ` ~ fyginalewłaścíwepøöplsy kä- ¬l.'.v-. -_ 1. ' . '.=.f?›===f‹. r ' ~0<‹n0ś°- Ê? „ . .N şfişzpwrula Sekxeicmct Véo/ ?@"~"'~-'z¿.-*Ÿ¿~'~='z`l"-`</ ,.„ a..vL(>‹ M* _.____,../K; › ` Ewa P7';_ybyČł1 ._ S ,I I. fü C1 T;_"'_'¦ \ƒ' "\