Postanowienie IA Ca 999112 Sygn. akt IA Ca 999r

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IA Ca 999112 Sygn. akt IA Ca 999r’l2 I Na Podstawie ustawy 2 dnia 6.09.2051 . d I F WYROK ' do fnformacfi pubiicznei Dz. U. 112 poz. 1123; 2 _ przekazann informacje publicznzg w iormie W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ““““““*“‘“ mt’ ‘” ‘°”“’E P'"“”°'=°"°i _ " ' _ ........ ...... ................. Dnja 5 lutego 2()]3 1_ lmia 1' nazwiske jnnioskodawcy A .......... ...... Sqd Apclacyjny W Warszawie I Wydzizfl Cywilny W skladziet was wmogkgdawcy  Przewodniczqcy — Sgdzia SA Jan Szachuklwicz (spli) Sgdzia SA Dorota Markiewicz . S¢dzia SA Bogdan Swierczakov.‘ski Q Protokolant st. sekr. sqd. Joanna Baranowska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. w Warszawie na rozprawie ' sprawy z powédztwa J. J. przeciwko A. K.i Skarbowi Pafistwa reprezentowanemu przez Prczesa Sqdu Rejonowego G., Prezesa Sqdu Okrqgowcgo w G., Prezesa Sqdu Apelacyjnego w G. oraz Pierwszego Prezesa Sqdu Najwyzszego 0 zapiatq na skutek apelacji powoda od wyroku Sqdu Okrqgowego W Warszawie 2. dnia 4 kwietnia 2012 1'. sygn. akt I C 348s’11 1. oddala apelacjg; 2. zasqdza 0d J. J. na rzecz Skarbu Pafistwa ~ Prokuratorii Generalnej Ska:bu Pafisti?a kwotg 5400 (pigé tysisgcy czterysta) zlotych tytulem zwrotu kosztéw postgpowania apelacyjnego. _ Sygn. 31¢. 1A Ca 999x12 UZASADNIENIE Powéd  J. J.wnosi% 0 zasqdzenie od A. K.l<woty 237 000 zi tytulem odszkodowania i kwoty 10 000 2% tytuhem zadoééuczynienia oraz 0 zasqdzenie ocl Skarbu Pafistwa  Sqdu Rej onowego G. Sqdu Okrqgowego w G., Sa_du Apelacyjnego w G.i Sqclu Najwyzszego w Warszawie kwoty 80 000 2% tynfiem odszkodowania i kwoty 10 O00 zlc tytlflem zacloééuczynienia. Pozwani  A. K. i Skarb Pafistwa wnosili 0 oddalenie powédztflva. Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2012 r. Szgd Okmgowy w Warszawie ocldalil powédztwo i orzeki 0 kosztach postqpowania. Orzeczenie to oparte zostah na nastqpujqcych ustaletiiach i rozwazaniach. J. J.w dniu 14 grudnia 2010 r. wniésl skargg na naruszeniejego prawa do rozpoznanfa sprawy bez njeuzasadnionej zw%0ki w sprawie Z C 413.‘O7 Sqdu Rejonowego G.. Postanowieniem z 14 stycznia 2011 r. skarga zostah oclclalona. Postanowieniem z dnia 16 lutego 2011 r. Sqd Apelacyjny w G. w sprawie IA Ca I 136/10 ustanowfl dla J. J.peh1o1n0cnika z urzqdu w postqpowaniu przecl Sqdem Najwyzszymw osobie A. K.. Sygn. akt IA Ca 999112 Sygn. akt JA Ca 999fl2 l Na Podslawie ustawy z dnia 6.09.2001 _ d I F WYROK ' do řnformacíř publicznej Dz. U. 112 poz. iträřş z _ przekazano informację publiczną w formie w IMIENIU RzsczYP0s1=oL1Ts.r POLSKIEJ d““”““*“*” W W 'UW P-'2***“°'=°"°} _ " ' _ ........ ...... ................. Dnja 5 lutego 2013 T_ Imię Í nazwisko _wnioskodawcy V .......... ...... Sąd Apelacyjny w Warszawie l Wydział Cywilny W składzie: adres wfişüsküdawc), . Przewodniczący - Sędzia SA Jan Szachułowicz (spr.) Sędzia SA Dorota Markiewicz . Sędzia SA Bogdan Świerczakov.-'ski _ Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Baranowska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. w Warszawie na rozprawie ` sprawy z powództwa J. J. przeciwko A. K.i Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prezesa Sądu Rejonowego G., Prezesa Sądu Okręgowego w G., Prezesa Sądu Apelacyjnego w G. oraz Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2012 r. sygn. akt I C 348r'11 l. oddala apelację; 2. zasądza od J. J. na rzecz Skarbu Państwa ~ Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. _ sygn. ala; :A ca 999x12 UZASADNIENIE Powód - J. Łwnosił o zasądzenie od A. Kkwoty 237 000 zł tytułem odszkodowania i kwoty 10 000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego G. Sądu Okręgowego w G., Sądu Apelacyjnego w G.i Sądu Najwyższego w Warszawie kwoty 80 000 zł tytułem odszkodowania i kwoty 10 O00 zł tytułem zadośćuczynienia. Pozwani - A. K. i Skarb Panstwa wnosilš o oddalenie powództwa. Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo i orzekł 0 kosztach postępowania. Orzeczenie to oparte zostało na następujących ustaleniach í rozważaniach. J. .T.w dniu l4 grudnia 2010 r. wniósł skargę na naruszeniejego prawa do rozpoznania sprawy bez nienzasadnionej zwłoki w sprawie E C 413,-'07 Sądu Rejonowego G.. Postanowieniem z 14 stycznia 2011 r. skarga została oddalona. Postanowieniem z dnia 16 lutego 20l1 r. Sąd Apelacyjny w G. w sprawie IA Ca l 136/10 ustanowił dla J. J.pełnomocnika z urzędu w postępowaniu przed Sądem Najwyższymw osobie A. K.. --- STRONA 2 --- Pisrnem Z dnia 18 rnarca 2010 1'. A. K. poinformowai J. I., ii zostal Wyznaczony jego pehiomocnikiem, jak rowniei, Ze W dniu 14 marca 2011 r. zapoznai siq 2 aktami sprawy IA Ca 1136110 sporzqdzajqc fotokopie W celu dalszej analizy. Pozwany poprosii powoda, by W razie uznania, Ze posiada on istotne dla sprawy informacje (a nie wynikaj qce 2 akt sprawy) Wyznaczyi terrnin Widzenia. _ . Odpowiadaj qc na to pismo powocl Wskazai, i2 Widzenio moze nastqpié W kazdym czasie, jednoczeénie proszap o niepoclojmowanie Zaclnych krokow W sprawie oraz 0 nadesianie mu papieru A4 gladkiego i W kratko, koport malego i duzego formatu, kalek, kleju biurowsgo, znaczkow pocztowych, diugopisow, korektora, taémy przezroczystej, karty telefonicznej, linijki. Pismom 2 dnia 24 liiarca 201 1 1". A. Kpoinformowai powoda 0 braku podstaw do wniesienia skargi kasacyj nej ocl Wwoku Sqdu Apelaoyjnego W G. z dnia 13 stycznia 2011 r. wydanego W sprawie I ACa 1136110 oraz 0 braku podstaw do Wniesienia zaialenia na zawarte W pkt 2 wyroku rozstrzygniqcie 0 kosztach postqpowania, jak rowniez braku p0dst_aW do Wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodnoéci z prawem orzeczenia. D0 pisma pozwany doiqczyi opinie prawns. Zawiadomienie 0 braku podstaw do Wniesienia skargi kasacyjnej, zazalenia oraz skargi 0 stwierdzenie niezgoclnoéci wyroku z prawem A. K.skierowa% rowniez do Sqdu w G.oraz dziekana OIRP W G.. W ocenie Sqdu Okrogowcgo, powodztwo podlegaio oddaleniu W caloéci. W odniosieniu do Zqdania kierowanego przcciwko A. K. Sqd ten wskazai, Ze powod nio Wykazai, aby doszio do naruszeniajego dobr osobistych. Zgodnie z art. 24 k.c., ten czyje dobro osobiste zostaje zagrozone cudzym dziaianiem mozc Zqdaé zaniechania tego dziaiania, chyba 26 nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia moie on takze Zqdaé azeby osoba, ktora dopuéciia sio naruszenia, dopchiiia czynnoéci potrzebnych do usuniqcia jego skutkow, W szczegolnoéoi azoby ziofzyla oéwiadczenie odpowiedniej treéoi i W odpowiedniej formie. Jeieli Wskutek naruszenia zostaia \P\’:yTZQdZ.OT1E1 szkoda maj qtkowa poszkodowany moie Zqdaé jej naprawienia na. zasadach ogohlych. Na podstawie analizy materiahl dowodowego Sagi Okrqgowy ustalii, iZ pismo A. Kinfonnujape o braku podstaw do Wniesionia skargi kasacyjnej od W)’l'Ok.l.1 Sqdu Apelacyjnego W G. oraz 0 braku podstaw do wniesienia zaialenia na zawarte W wyroku rozstrzygniqcie o kosztach postopowania, jak rowniei 0 braku podstaw do wniesienia skargi 0 stwierdzenio niezgodnoéci z prawem W'W. Wyroku nie zawiera treéci naruszaj qcych dobra osobiste powoda. W pismaoh tych zawarto merytolycznq ocenq sytuacji prawnej powoda oraz analizq zapadiyoh rozstrzygniqé. Nie zawarto jakichkolwiek sfonnuiowafi rnogqoych stanowié naru szenie clobr osobistyoh powoda. Sama odmowa dokonania wnioskowanych przez powoda czynnoéci procesowyoh nie stanowi nanlszenia clobr osobistyoh powoda. , Zdaniem Sqdu Okrqgowego, Wbrew stanowisku powoda, niejest naruszeniern clébr osobistych brak osobistego kontaktu z pehiornocnikiem. Gclyby nawet powocl naruszyl zasady otyki wykonywania zawodu i przepisy prawa powszechnie obowisczuj apego, nie jest to jednoznaczne z naruszeniem dobr osobistych. Nadto opiniq o braku podstaw do podjocia czynnoéci pozwany wyrazii po analizie akt sprawy. Uczynii to W formic nie naruszajgcej dobr osobistych powoda, uznajqc, i2 analiza matoriaiow znajdujqcych sir’; W sprawia uzasadnia Wyrazone przez niego stanowisko boz osobistego kontaktu 2. powodem. Said Okrqgowy nie uznai, by zachowanie pozwanego miaio na celu instnlmentalne potraktowanie powoda, lekcewazenie, wykorzystanie poiozenia Zyciowego. Nie mozna W tej sytuacji uznaé za zasaclne twierdzenia o naruszeniu dobr osobistyoh powoda, staid Zqdanie zadoééuczynienia pocllegaio oddaieniu W caioslci. A Sqd Okrogowy nie znalazi W dziaianiach pozwanego A. K. rowniei zachowania aktualizuj agsego odpowiedzialnoéé za szkodo Wskazanq przez powoda na kwoteg 237 000 z%. Powod nie wskazai, by dziaiania lub zaniechania pozwanego doprowadziiy do ' szkocly maj qtkowej W tej wysokoéci, pozostaj qcej W normalnym zwiqzku przyczynowym z tymi dziaianiarni lub zaniechaniarni. Rozpatrujqc Zqdanie kierowane Wobec Skarbu Pafistwa, S351 Okrggoviqr rowniez doszedl do Wniosku o jego oczywistej bezzasadnoéci, co spowodowaio ograniczenie pO5tQpOW8.t1i8. dowodowego i ocldalenie Wnioskow dowoclowych powoda. Prowadzenie postqpowania dowodowego w sytuacji braku podstawowych przeslianek odpowiedzialnoéci pozwanych sprzyjaioby dh1gotrwa%o§ci postqpowania i nie prowadziioby do Wyj aénienia okolicznoéci istotnych dla rozstrzygnigcia sprawy. Przesimlkq odpowiedzialnoéci z art. 448 k.c. jest nie tylko bezprawne ale i zawinione dziaianie sprawcy naruszenia dobra osobistego. Zdaniem Sqdu Okrqgowego, by mowié o tych przesiankach niezbqdne jest wskazanie faktu, z ktorego moze powstaé szkoda w dobraoh 2giaszajatoego Zqdanie. Powod opréoz przewiekioéci postopowania nie wskazal irmego aktu, ktory mogiby skutkowaé odpowiedziainoéciq odszkodowawczq pozwanego. Powod nie Wykazai, aby w sprawach, ktore powoiai zostaia stwierdzona przewlekioéé postqpowania, przeciwnie ziozona przez niego skarga zostaia odclalona. Z defmicji przewlekioéci postqpowania Wynika, Ze zzichodzi ona wtedy, gdy ,,p0stQpowanie W sprawie trwa diuiej, niz konieczne clla Wyj aénionia tych okolioznoéci faktycznych i prawnych, ktore sq istotne dla rozstrzygniqcia sprawy, albo dl'u2ej nit konieczne clla zaiatwicnia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyozapej wykonania orzeczenia sqdowego". Powocl w uzasadnieniu pozwu nawet poéreclnio nie Wskazai, ktora ze wskazanych przez niego sprawtrwaia diuzej nii to konieczne dla jej rozsnzygniocia. Sqd Okrqgowy uznai zatem, 2e powod nie tylko nie udowodnil, ale nawet nie uprawdopodobnii zaistnienia nie tylko przewiekloéci, ale i opieszaioéoi W rozpoznaniu jego spraw. Pismem z dnia 18 marca 2010 r. A. K. poinformował J. J., iż został wyznaczony jego pełnomocnikiem, jak również, że w dniu 14 marca 2011 r. zapoznał się z aktami sprawy IA Ca 1136! 10 sporządzając fotokopie w celu dalszej analizy. Pozwany poprosił powoda, by w razie uznania, że posiada on istotne dla sprawy informacje (a nie wynikające z akt sprawy) wyznaczył termin widzenia. _ . Odpowiadając nato pismo powód wskazał, iż widzenie może nastąpić w każdym czasie, jednocześnie prosząc o niepodejmowanie żadnych .kroków w sprawie oraz o nadesłanie mu papieru A4 gładkiego iw kratkę, kopert małego i dużego formatu, kalek, kleju biurowego, znaczków pocztowych, długopisów, korcktora, taśmy przezroczystej, karty telefonicznej, linijki. Pismem z. dnia 24 marca 201 l r. A. Kpoinformował powoda o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyj nej od wyroku Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 13 stycznia 2011 r. wydanego w sprawie I ACa 1136!10 oraz o braku podstaw do wniesienia zażalenia na zawarte w pkt 2 wyroku rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, jak również braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia. Do pisma pozwany dołączył opinie prawne. Zawiadomienie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem A. Kskierował również do Sądu w G.oraz dziekana OIRP W G.. W ocenie Sądu Okręgowego, powództwo podlegało oddaleniu W całości. W odniesieniu do żądania kierowanego przeciwko A. K. Sąd ten wskazał, że powód nie wykazał, aby doszło do naruszeniajego dóbr osobistych. Zgodnie z art. 24 k.c., ten czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Jeżeli wskutek naruszenia została wyrządzoną szkoda majątkowa poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych. Na podstawie analizy materiału dowodowego Sąd Okręgowy ustalił, iż pismo A. Kinformujące o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w G. oraz o braku podstaw do wniesienia zażalenia na zawarte w wyroku rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, jak również 0 braku podstaw do wniesienia skargi 0 stwierdzenie niezgodności z prawem ww. wyroku nie zawiera treści naruszających dobra osobiste powoda. W pismach tych zawarto merytoryczną ocenę sytuacji prawnej powoda oraz analizę zapadłych rozstrzygnięć. Nie zawarto jakichkolwiek sformułowań mogących stanowić naruszenie dóbr osobistych powoda. Sama odinowa dokonania wnioskowanych przez powoda czynności procesowych nie stanowi naruszenia dóbr osobistych powoda. , Zdaniem Sądu Okręgowego, wbrew stanowisku powoda, niejest naruszeniem dóbr osobistych brak osobistego kontaktu z pełnomocnikiem. Gdyby nawet powód naruszył zasady etyki wykonywania zawodu i przepisy prawa powszechnie obowiązującego, nie jest to jednoznaczne z naruszeniem dóbr osobistych. Nadto opinię o braku podstaw do podjęcia czyrmości pozwany wyraził po analizie akt sprawy. Uczynił to w formie nie naruszającej dóbr osobistych powoda, uznając, iż analiza materiałów znajdujących się w sprawie uzasadnia wyrażone przez niego stanowisko bez osobistego kontaktu z powodem. Sąd Okręgowy nie uznał, by zachowanie pozwanego miało na celu instrumentalne potraktowanie powoda, lekceważenie, wykorzystanie położenia życiowego. Nie można w tej sytuacji uznać za zasadne twierdzenia o naruszeniu dóbr osobistych powoda, stąd żądanie zadośćuczynienia podłegało oddaleniu w całości. -.ai Sąd Okręgowy nie znalazł w działaniach pozwanego A. K. również zachowania aktualizuj ącego odpowiedzialność za szkodę wskazaną przez powoda na kwotę 237 000 zł. Powód nie wskazał, by działania lub zaniechania pozwanego doprowadziły do ' szkody majątkowej w tej wysokości, pozostaj ącej W normalnym związku przyczynowym z tymi działaniami lub zaniechaniami. Rozpatrując żądanie kierowane wobec Skarbu Państwa, Sąd Okręgouqf również doszedł do wniosku o jego oczywistej bezzasadności, co spowodowało ograniczenie postępowania dowodowego i oddalenie wniosków dowodowych powoda. Prowadzenie postępowania dowodowego w sytuacji braku podstawowych przesłanek odpowiedzialności pozwanych sprzyjałoby długotrwałości postępowania i nie prowadziłoby do wyj aśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Przesłanką odpowiedzialności z art. 448 k.c. jest nie tylko bezprawne ale i zawinione działanie sprawcy naruszenia dobra osobistego. Zdaniem Sądu Okręgowego, by mówić o tych przesłankach niezbędne jest wskazanie faktu, z którego może powstać szkoda w dobrach zgłaszającego żądanie. Powód oprócz przewlekłości postępowania nie wskazał innego aktu, który mógłby skutkować odpowiedzialnością odszkodowawczą pozwanego. Powód nie wykazał, aby w sprawach, które powołał została stwierdzona przewlekłość postępowania, przeciwnie złożona przez niego skarga została oddalona. Z defmicji przewlekłości postępowania wynika, że zachodzi ona wtedy, gdy „postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż konieczne dla załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego”. Powód w uzasadnieniu pozwu nawet pośrednio nie wskazał, która ze wskazanych przez niego spraw-trwała dłużej niż to konieczne dla jej rozstrzygnięcia. Sąd Okręgowy uznał zatem, że powód nie tylko nie udowodnił, ale nawet nie uprawdopodobnił zaistnienia nie tylko przewlekłości, ale i opieszałości w rozpoznaniu jego spraw. --- STRONA 3 --- W oeenie Sadu Okregowego, nawet gdyby rzeczywiécie doszio do przewlekloéei postepowania, przywolywany przez poWoda rozstroj zdrowia psychicznego lub fizycznego nie jest normahiyrn nastopstwem przewlekioéei W sprawie eywilnej. Zwiazek przyczynowy jest kategoria obiektywna i nalezy go pojmowaé jako obiektywnc powiazanie ze sobq zjawiska nazwanego nprzyozynaf’ ze zjawiskiem okreélanym jako ,,skutek”. Sad Najwyiszy W uzasadnieniu Wyroku z dnia 6 kwietnia 201 1 r. W sprawie I CSK 475110 Wskazai, Ze ,,ustaWodaWea Wprowadzajap W art. 361 § 1 k.c. dla p0f1‘Z8b odpowiedziainoéci oywilnoj ograniczenie odpowiedzialnoéei tylko za normaine (typowe, xvystopujqce zazwyozaj) nastepstwa dzialania iub zaniechania, z ktoiych szkoda Wynikla, nie Wprowadza poj ecia zwiqzku przyozynowego W rozumieniu prawnym, odmiennego od istniejqeego W rzeczywistoéci (...). Istota regulacji art. 361 § 1 I<.c. pozwala wiqo na przyjecie odpowiedzialnoéci sprawcy szkody tyiko za typowe, a Wiec za normalne skutki bezprawnych zachowafi, a nie za Wszelkie mozliwe nastepstwa. Anormalne jest nastepstwo, gdy do niego doszio tylko Wskutek nadzwyczajnego zbiegu okolicznoéci, ktorego przecietnie nikt nie bierze pod uwage [...) np. przy ustrojowej prodyspozycji do nienormalnej reakcji na bodice zewnetrzne. Sad Oloe;gowy powoiai orzeczenia Sadu NajWyZszego, W tym stanowisko Wyraione W uzasadnieniu wyroku 2 6 maja 2010 1'. wydanego W sprawie II CSK 640109, W ktérym podkreélono, Ze ,,prawo do rozpoznania sprawy przez Sad bez nieuzasadnionej zwtoki nie jest dobrem osobistym”. Sad ten Wskazai rowniez, i2 co prawda katalog dob; osobistych jest otwafly, 1ecz nie ma jakiehkolwiek podstaw, by zaliczaé do niego prawo do sa_du. Nie wszystkie bowiem uprawnienia jednostki moga_ korzystaé 2 oehrony z art. 24 k.c., Europejski Trybuna1Praw Cziowieka nie wy1'azi1zapatryWania, by prawo do sadu traktowaé jako dobro osobiste. Pony?sze, W ocenie Sada Okrogowego, przemawiaio za oddaleniem Zadania w zakresie szkody niemajqtkowej W caioéci. W zakresie dotyczapym szkody maj atkowej W Wysokoéci 80 000 Z1, Sad Okregowy zauWaZy1, ii powod nie Wskazai, co skiada sie na ten uszozerbek rnaj atkowy oraz jakie konkromie zdarzcnie wynikajqce bezpoérednio z przewlekloéci slgutkowaio szkoda W jego majqtku. Powod nie tylko nie Wykazai istnienia zwiazkn przyczynowo  skutkowego, ale nawet go nie oznaozyi, tzn. nie Wskazai, na ezym W tej konkretnej sprawie zWia_z.e1< ten polega. Same zaé wskazanie, i2 poniosi on straty finansowe jest niewystarczaj ace. W tej sytuacji Sad Okregowy uznai Zadania powoda za nieuzasadnione W caioéci. ' O kosztach postepowania Sad Olcregowy orzekt, stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 98 k.p.c. Uznaj ac powoda za strone przegiywajaca spér W caioéci obciazyi go obowiazkiem zwrotu kosztow poniesionyoh przez pozwanych. Wyrok Sqdu Okregowego powod zaskarz},'1 apelaojq W caioéci Wnoszqc o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownogo rozpoznania. W ocenie apeluj qcego Sad pierwszej instancji naruszyi prawo procesowe i materiaine, co wyraiaio sie W:  podj eoiu rozstrzygniecia arbitralnego, pomij ajqoego rnateria1doWodowy, bez zweryfikowania caioksztahu sporu,  naruszeniu przepisow art. 217, 228, 229, 233 i 328 k.p.c. poprzez nieprzestrzeganie kryteriow W nioh Wskazanych,  niewaznoéci postepowania wynikajqoej z braku udziahl powoda W rozprawie oraz z nieprzyznania mu peinonlocnika z urzedu,  naniszeniu przepiséw art. 23, 415 do 445 i448 k.c., ktore pozwalaty na przyjooie odpowiedzialnoéoi deliktowej pozwanych,  nieuzasadnionyrn oboiazeniu poWoda kosztami procesu, podczas gdy mozliwe byio zastosowanie art. 102 k.p.o. Wobec oéwiadczenia powoda o jego stanie maj atkowym. .3 Sa_d Apelacyjny zwazyi oo nastopuje. Apelacja jest bezzasadna, natomiast ustalenia faktyczne Sqdu Okrogowego 1 przywiazane do nich Wnioski o charakterze prawnym trafne. ~  Sad Okregowy oddalajac powodztwo w stosunku do obu pozwanych podjqt Wlaéciwa decyzj Q, albowiem powod nie udowodnit przesianek ioh odpowiedzialnoéci ani W zakresie odszkodowania, ani zadoééuczynienia. Analiza przeprowadzona W tym zakresie przez Sad pierwszej instancji nie nasuwa zastrzezefi. Apelacja powoda sformuiowana zostaia W sposob zWi<gziy, co jednak z pewnoécia nie miaio wplywu na moiliwoéé jej Wiaéciwego rozpoznania, poniewaz bez zadnych Watpliwoéci dz110 sie z niej wyprowadzié zarzuty apelacyjne, wyiej juz przytoczone. Nawiazuj ac do tych zarzutow naleiy Wskazaé co nastepuje. Nie doszio do naruszenia prawa materialnego. Poezynione w pierwszej instanoji ustalenia daiy bowiem powody do przyjecia, Ze brak jest podstaw do dokonania takiej subsumpcji, ktora umozliwiiaby zastosowanie Wobec obu pozwanyoh Wskazanych przez powoda W apelacji przepisow prawa materialnego. Sad Apelacyjny dziaiajac z urzedu nie dostrzegi takze innych ewentuahlyoh naruszefi prawa materialnego. 0 Wynik niniejszej sprawy uwarunkowany zostai ustaieniami faktycznymi. Z tej przyczyny nalezy przejéé do oceny zarzutow apelacyj nych z zakresu p1'aWa procesowego. ' _ W ocenie Sądu Okręgowego, nawet gdyby rzeczywiście doszło do przewlekłości postępowania, przywoływany przez powoda rozstrój zdrowia psychicznego lub fizycznego nie jest normalnym następstwem przewlekłości' w sprawie cywilnej. Związek przyczynowy jest kategorią obiektywną i nalezy go pojmować jako obiektywne powiązanie ze sobą zjawiska nazwanego „przyczyną” ze zjawiskiem określanym jako ,,skutek”. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 kwietnia 201 1 r. w sprawie I CSK 475r'10 wskazał, ze „ustawodawca wprowadzając w art. 361 § 1 k.c. dla potrzeb odpowiedzialności cywilnej ograniczenie odpowiedzialności tylko za normalne (typowe, występujące zazwyczaj) następstwa działania lub zaniechania, z których szkoda wynikła, nie wprowadza pojęcia związku przyczynowego w rozumieniu prawnym, odmiennego od istniejącego w rzeczywistości (...). Istota regulacji art. 361 § 1 k.c. pozwala więc na przyjęcie odpowiedzialności sprawcy szkody tylko za typowe, a więc za normalne skutki bezprawnych zachowań, a nie za wszelkie mozliwe następstwa. Anornialne jest następstwo, gdy do niego doszło tylko wskutek nadzwyczajnego zbiegu okoliczności, którego przeciętnie nikt nie bierze pod uwagę (__.) np. przy ustrojowej predyspozycji do nienormalnej reakcji na bodźce zewnętrzne. Sąd Okręgowy powołał orzeczenia Sądu Najwyższego, W tym stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku z 6 maja 2010 r. wydanego w sprawie II CSK 640109, W którym podkreślono, że „prawo do rozpoznania sprawy przez Sąd bez nieuzasadnionej zwłoki nie jest dobrem osobistym”. Sąd ten wskazał również, iż co prawda katalog dóbr osobistych jest otwarty, lecz nie ma jakichkolwiek podstaw, by zaliczać do niego prawo do sądu. Nie wszystkie bowiem uprawnienia jednostki mogą korzystać 2 ochrony z art. 24 k.c., Europejski Trybunał Praw Człowieka nie wyraził zapatrywania, by prawo do sądu traktować jako dobro osobiste. Powyższe, w ocenie Sądu Okręgowego, przemawiało za oddaleniem żądania w zakresie szkody niemajątkowej w całości. W zakresie dotyczącym szkody majątkowej w wysokości 80 000 zł, Sąd Okręgowy zauważył, iż powód nie wskazał, co składa się na ten uszczerbek majątkowy oraz jakie konkretnie zdarzenie wynikające bezposrednio z przewlekłości skutkowało szkodą w jego majątku. Powód nie tylko nie wykazał istnienia związku przyczynowo - skutkowego, ale nawet go nie oznaczył, tzn. nie wskazał, na czym w tej konkretnej sprawie związek ten polega. Samo zaś wskazanie, iż poniósł on straty finansowe jest niewystarczające. W tej sytuacji Sąd Okręgowy uznał żądania powoda za nieuzasadnione w całości. " O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł, stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 98 k.p.c. Uznaj ąc powoda za stronę przegrywającą spór w całości obciązył go obowiązkiem zwrotu kosztów poniesionych przez pozwanych. Wyrok Sądu Okręgowego powód zaskarżył apelacją w całości wnosząc o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W ocenie apeluj ącego Sąd pierwszej instancji naruszył prawo procesowe i materialne, co wyrażało się w: - podjęciu rozstrzygnięcia arbitralnego, pornij ającego materiał dowodowy, bez zweryfikowania całokształtu sporu, - naruszeniu przepisów art. 217, 228, 229, 233 i 328 k.p.c. poprzez nieprzestrzeganie kryteriów w nich wskazanych, - nieważności postępowania wynikającej z braku udziału powoda w rozprawie oraz z nieprzyznania mu pełnomocnika z urzędu, - naruszeniu przepisów art. 23, 415 do 445 i-448 k.c., które pozwalały na przyjęcie odpowiedzialności dełiktowej pozwanych, - nieuzasadnionym obciążeniu powoda kosztami procesu, podczas gdy możliwe było zastosowanie art. 102 k.p.c. wobec oświadczenia powoda o jego stanie maj ątkowym. .,¬ Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Apelacja jest bezzasadna, natomiast ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego i przywiązane do nich wnioski o charakterze prawnym trafne. ~ - Sąd Okręgowy oddalając powództwo w stosunku do obu pozwanych podjął właściwą decyzję, albowiem powód nie udowodnił przesłanek ich odpowiedzialności ani w zakresie odszkodowania, ani zadośćuczynienia. Analiza przeprowadzona w tym zakresie przez Sąd pierwszej instancji nie nasuwa zastrzeżeń. Apelacja powoda sformułowana została w sposób zwięzły, co jednak z pewnością nie miało wpływu na mozliwość jej właściwego rozpoznania, ponieważ bez żadnych wątpliwości dało się z niej wyprgwadzić zarzuty apeiacyjne, wyzej już przytoczone. Nawiązując do tych zarzutów należy wskazać co następuje. Nie doszło do naruszenia prawa materialnego. Poczynione W pierwszej instancji ustalenia dały bowiem powody do przyjęcia, ze brak jest podstaw do dokonania takiej subsumpcji, która umożliwiłaby zastosowanie wobec obu pozwanych wskazanych przez powoda w apelacji przepisów prawa materialnego. Sąd Apelacyjny działając z urzędu nie dostrzegł takze innych ewentualnych naruszeń prawa materialnego. A Wynik niniejszej sprawy uwarunkowany został ustaleniami faktycznymi. Z tej przyczyny należy przejść do oceny zarzutów apelacyj nych z zakresu prawa procesowego. " _ --- STRONA 4 --- W ocenie Sadu Apelacyjnego nie ma Zadnych podstaw do podzielenia pogladu apeluj acego o nieWa2nosci postepowania, tak z przyczyn przez poWoda Wskazanych, jak i ewentualnych innycli_ ' Powod o terminie rozprawy byt powiadorniony, natomiast udziai strony postepowania cywilnego W rozprawie zazWyozaj nie jest obowiazkowy, co miaio rowniez rniejsce W tym przypadku. Co do pelnomocnika z urzedu, W postepowaniu W pierwszej instancji powod W ogole nie ubiegai sie o ustanowienie pehiomocnika, Wnosii o zwoinienie od kosztoW sadowych i uzyskat caikowite z nioh zwolnienie. Sidadane przez pozwanych pisma procesowe byly powodowi, W odpisaoh, doreczane. Powod miai rnoiliwoéé sktadania pism procesouq/ch, z ktorej to rnozliwosci korzystat. Wniosek o V\’§"13LCZfil116 sedziego orzekaj acego W Sqdzie Okregowym powod sporzadzit i z1oZy1ju2 po Wydaniu Wyroku W pierwszej instancji, a przy tym rowniei dopiero po Wydaniu tego Wyroku sarn ,,WytWorzy1” podstawe swego Wniosku o Wylaczenie tego sedziego (k. 199 i 200). Wniosek ten zostal oddalony postanowienieni Sadu Okregowego z dnia 16 maja 2012 r. (k. 214). Zazalenie powoda na to postanowienie oddalone zostaio postanowieniem Sadu Apelacyjnego W Warszawie z dnia 3 Wrzesnia 2012 r. (k. 271). Wniosek powoda 0 ustanowienie dla niego pe1*n0mocni.ka ztozony zostat rowniez juz po ogtoszeniu wyroku i zostat oddalony postanowieniem Sa_du Okregowego z dnia 16 maja 2012 r. (k. 212). Zaialenie powoda na to postanowienie zostato oddalone postanowieniem Sa_du Apelaoyjnego W Warszawie z dnia 3 wrzesnia 2012 r. (k. 266). W uzasadnieniu tego postanowienia Wskazano miedzy innymi, 2e Sadowi Apelacyjnemu Z urzedu jest wiadome, i2 powod wszczyna wiele postepowali cywilnyoh, jest zorientowany W procedurze, korzysta Z niozliwosci inicjowania postepowafi odwolawczych i nie jest osoba nieporadna. Nie doszio takze do zarzucanego W apelacji naruszenia przepiséw art; 217, 228, 229, 233 i 328 k.p.o. poprzez nieprzestrzeganie kryteriow W nioh Wskazanych.  Deoyzja Sadu Okraggowego o oddaleniu Wnioskow dowodowych byla trafna. Mogta byé podjeta jut po zapoznaniu sie przez Sad pierwszej instancji z dotychczas zgromadzonyrn materialem. Z koiei powéd rnial zapewniona moiliwoéé skladania Wllioskéw dowodowyoh (art. 217 k.p.c.). Reguta procesowa odnoszaca sie do faktow znanych powszechnie oraz faktéw znanych sa,doWi Z urzedu (art. 228 k.p.c.) nie zostata takze naruszona. Powod nie W3/1<aza1 W swej apeiacjijej naruszenia. Sad Okr'egoWy prawidtowo zastosowai art. 328 1<.p.c. Uzasadnienie Wyroku zostaio na pismie sporzadzone, a zjego tresci wynikaja przyozyny oraz podstawy faktyczno — prawne oddalenia powodztwa. Uzasadnienie to zawiera elementy pozwalajatce na odtworzenie sposobu Wnioskowania Sadu pierwszej instancji, przedstawiono W nim W sposob transparentny Wywody faktyozne i prawne oraz stanowisko W przedmiocie dowodow. Sad Olcregowy nie naruszyt takze przepisu art. 233 k.p.c. i nie podjat rozstrzygniecia arbitrahiego, pornij ajapego materiai dowodowy, bez zweryfikowania Cfl:10kSZTfl1tLl sporu. Dokonana przez Sad pierwszej instancji ooena zgromadzonego rnateriahl nie nasuwa ZE1S1Il‘ZBZ6f1 i nie Wykracza poza tamy okreélone Wskazanym przepisem prawa procesowego. Sad ten Wyj asnit nadto, z jakich przyozyn podj at decyzje o oddaleniu Wnioskow dowodowych. Nie moina podzielié stanowiska apelujacego 0 arbitralnosci rozstrzygniecia, o czym przesadza Wtasnie trese pisemnych motywow zaskarzonego orzeczenia. A Negatywnej oeenie nalezy poddaé takz'e zarzut apelacyjny nieprawidtowego rozstrzygniecia o kosztaoh postepowania. Sad Okregowy zastosowai bowiem W tym zakresie podstawowa, W tej mierze regute  odpowiedzialnoéoi za wynik sprawy (art. 98 k.p.o.). Apeluj apy zaé, Wskazuj ac na moiliwoéé zastosowania art. 102 k.p.c., odwoiat sie tylko do tej okolicznosoi, 2e korzystal W tym postepowaniu ze zwoinienia od kosztow sadowych. Tymczasem sam fakt zwohlienia strony od kosztow sadowyoh nie jest WyS1El1'CZB.jQ_Cy do zastosowania reguly szczegolnej, wynikajapej z art. 102 k.p.o. Mozliwoéé skorzystania z instytucji nieobciaienia strony przegrywajacej kosztami albo obciazenia jej nimi tylko czeéciowo ‘i.1W&1'Lll‘1.k0W81'1&_iBSI wystapieniern ,,Wypadku szczegolnie uzasadnionego”, ktora to przesianka nie Wynika rnechanicznie, czy automatycznie z faktu korzystania przez strone ze zwolnienia od kosztow sadowych. Przestanka ta jest szersza i Wymaga urzeozywistnienia sie innych lub takze irmych okolicznoéci, pozwalajacych na stwierdzenie, 2e zachodzi ,,wypadek szczegolnie uzasadniony”. Okolicznosci takich powod W tym postepowanitt nie Wyka.za1, zaé Sad Okregowy sam ich nie dostrzegi, co W ocenie Sada Apelacyjnego nie nasuwa zastrzezefi. Z Wyzej podanych Wzgiedow apelaojo nalezato oddalié na podstawie art. 385 k.p.c. orzekfl ac o kosztach za druga instancje na podstawie art. 108 § 1 k.p.c. W ZW. z art. 98 § 1, § 3, §4 k.p.c. i art. 99 k.p.c. Koszty postepowania apoiacyjnego zasadzone zostaly jedynie na rzeoz jednego pozwanego, poniewai drugi z nich, reprezentowany przez zawodowego peinomocnika, nie ubiegai sit5 0 to koszty i Z tej przyczyny stosowne roszczenie wygaslo (art. 109 § 1 k.p.c.). _ W ocenie Sądu Apelacyjnego nie ma żadnych podstaw do podzielenia poglądu apeluj ącego o nieważności postępowania, tak z przyczyn przez powoda wskazanych, jak i ewentualnych innych. ' Powód o terminie rozprawy był powiadomiony, natomiast udział strony postępowania cywilnego w rozprawie zazwyczaj nie jest obowiązkowy, co miało również miejsce w tym przypadku. Co do pełnomocnika z urzędu, w postępowaniu w pierwszej instancji powód w ogóle nie ubiegał się o ustanowienie pełnomocnika, wnosił o zwolnienie od kosztów sądowych i uzyskał całkowite z nich zwolnienie. Składane przez pozwanych pisma procesowe były powodowi, w odpisach, doręczane. Powód miał możliwość składania pism procesowych, z której to możliwości korzystał. Wniosek o wyłączenie sędziego orzekaj ącego W Sądzie Okręgowym powód sporządził i złożył już po wydaniu wyroku w pierwszej instancji, a przy tym również dopiero po wydaniu tego wyroku sam „wytworzył” podstawę swego wniosku o wyłączenie tego sędziego (k. 199 i 200). Wniosek ten został oddalony postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 16 maja 2012 r. (k. 214). Zażalenie powoda na to postanowienie oddalone zostało postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2012 r. (it. 271). Wniosek powoda 0 ustanowienie dla niego pełnomocnika złożony został również już po ogłoszeniu wyroku i został oddalony postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 16 maja 2012 r. (k. 212). Zażalenie powoda na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2012 r. (k. 266). W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano między innymi, że Sądowi Apelacyjnemu z urzędu jest wiadomo, iż powód wszczyna wiele postępowań cywilnych, jest zorientowany w procedurze, korzysta z możliwości inicjowania postępowań odwoławczych í nie jest osobą nieporadną. Nie doszło także do zarzucanego w apelacji naruszenia przepisów art; 217, 228, 229, 233 i 328 k.p.c. poprzez nieprzestrzeganie kryteriów w nich wskazanych. - Decyzja Sądu Okręgowego o oddaleniu wniosków dowodowych była trafna. Mogła być podjęta już po zapoznaniu się przez Sąd pierwszej instancji z dotychczas zgromadzonym materiałem. Z kolei powód miał zapewnioną możliwość składania wniosków dowodowych (art. 217 k.p.c.). Reguła procesowa odnosząca się do faktów znanych powszechnie oraz faktów znanych sądowi z urzędu (art. 228 k.p.c.) nie została także naruszona. Powód nie wykazał w swej apelacji jej naruszenia. Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował art. 328 k.p.c. Uzasadnienie wyroku zostało na piśmie sporządzone, a zjego treści wynikają przyczyny oraz podstawy faktyczno - prawne oddalenia powództwa. Uzasadnienie to zawiera elementy pozwalające na odtworzenie sposobu wnioskowania Sądu pierwszej instancji, przedstawiono W nim w sposób transparentny wywody faktyczne i prawne oraz stanowisko w przedmiocie dowodów. Sąd Okręgowy nie naruszył także przepisu art. 233 k.p.c. i nie podjął rozstrzygnięcia arbitralnego, pomij ającego materiał dowodowy, bez zweryfikowania całokształtu sporu. Dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena zgromadzonego materiału nie nasuwa zastrzeżeń i nie wykracza poza ramy określone wskazanym przepisem prawa procesowego. Sąd ten wyjaśnił nadto, z jakich przyczyn podjął decyzję o oddaleniu wniosków dowodowych. Nie można podzielić stanowiska apelującego o arbitralności rozstrzygnięcia, o czym przesądza właśnie treść pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia. '41 Negatywnej ocenie należy poddać także zarzut apelacyjny nieprawidłowego rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Sąd Okręgowy zastosował bowiem w tym zakresie podstawową w tej mierze regułę - odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 98 k.p.c.). Apeluj ący zaś, wskazując na możliwość zastosowania art. 102 k.p.c., odwołał się tylko do tej okoliczności, że korzystał w tym postępowaniu ze zwolnienia od kosztów sądowych. Tymczasem sam fakt zwolnienia strony od kosztów sądowych nie jest wystarczający do zastosowania reguły szczególnej, wynikającej z art. l02 k.p.c. Możliwość skorzystania z instytucji níeobciążenía strony przegrywającej kosztami albo obciążenia jej nimi tylko częściowo uwarunkowane jest wystąpieniem ,,wypadku szczególnie uzasadnionego”, która to przesłanką nie wynika mechanicznie, czy automatycznie z faktu korzystania przez stronę ze zwolnienia od kosztów sądowych. Przesłanka ta jest szersza i wymaga urzeczywistnienia się innych lub także innych okoliczności, pozwalających na stwierdzenie, ze zachodzi ,,wypadek szczególnie uzasadniony”. Okoliczności takich powód w tym postępowaniu nie wykazał, zaś Sąd Okręgowy sam ich nie dostrzegł, co w ocenie Sądu Apelacyjnego nie nasuwa zastrzeżeń. Z wyżej podanych względów apelację należało oddalić na podstawie art. 385 k.p.c. orzeký ąc o kosztach za drugą instancję na podstawie art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 98 § l, § 3, §4 k.p.c. i art. 99 k.p.c. Koszty postępowania apelacyjnego zasądzone zostały jedynie na rzecz jednego pozwanego, ponieważ drugi z nich, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, nie ubiegał się o te koszty i z tej przyczyny stosowne roszczenie wygasło (art. 109 § 1 k.p.c.). _