Postanowienie IA Ca 1094fl2 WYROK Na iflodslawfa ustawy 2 zirala 6 09 2001 r

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IA Ca 1094fl2 WYROK Na iflodslawfa ustawy 2 zirala 6 09 2001 r :1 rlosigpig W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ d“ i“'°““"°“ P“b"°%"@J DI‘ U 110%.<. nés 1 pdén. zm _ przekazann infcrrmanjg pubéiczna w {onme .  a 1< ~ . . Dnia 26 marca 2013 r. ' QM Jfiifiub w kgani/EZZGEWUFZOHBI .......................... |_ hi  I .................... '19” :m|ga s nazwisko \',r:1ifl5F<EF<I:=‘_§;,'(;i||.................._, ......... adres wmeskodawcy ............. . Sqcl Apclacyj my w Warszawie I Wydzia& Cywilny W sldadzie: Przew0dniczqcy:SSA Edyta Jefirnko (spr.) SQdzi0wie:SA Barbara Trqbska 2 SO (de1.) Grzegorz Tylifiski L Pr0tokolant:st. sekr. sqd. Monika Likes po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powédztwa J. J. 1 przeciwko Skarbowi Pi3.f1SlIW8. reprezentowanemu przez Prezesa Sqdu Rejonowego dia W.i Prezesa Sqdu Ok1'Qg0weg0 w W. _ 0 zap}atQ na skutek apclacji powoda od wyroku Sqdu Okrqgowego w Warszawie z dnia 15 maja 2012 r., syg11.aktIC 695:’10 1. Oddalaapelacjg; 2. zasqdza od J. J. na rzecz Skarbu Pafistwa — Prokuratorii Geueralnej Skarbu Pafistwa kwotg 2700 zl (dwa tysiqce siedernset zlotych) tytulem zwrotu kosztéw procesu w postgpowaniu apelacyjnym. _ I ACa 1094112 UZASADNIENIE ,3 W pozwie z dnia 4 lipca 2010 1'. J. lwniésl 0 zasqdzenie najego rzecz od pozwanego Skarbu Pafistwa reprezentcwanego przez Prezesa Sqdu Rejonowego dla W.i Prezesa Sqclu Okrqgowego w W.kW0ty 80 000 zl tytukm odszkodowania i zadoééuczynienia za spowodowanie rozstroju jego zdrowia w postaci depresji 1121 skutek przcwlekloéci postigpowafi w sprawach, ktére t0czy%y siq zjego powédztwa przed Sagleln Rejonowym dla W.p0d sygn. akt I C 177/09 iprzed Sgdern Oknggowym w W.pod sygn. akt I C 493x'O9, a takze nievvyznaczenia mu pclnomocnika z urzqdu przez Sqd Okrqgowy w W., WSpl'E1Wi€ sygn. akt V S 29¢'09 , co rnogka miec’: wpiyw na rozstrzygniegcie skarg na przewleldoéci postqpowania. Pozwany Skarb Pafistwa reprezentowany przez Prezssa Saglu Rejonowego dla W.i Prezcsa Sqdu Okrqgowego w W., wniésl 0 oddalenie powédztwa i zasqdzenie od powoda najego rzecz kosztéw postgpowania wedlug norm przepisanych. Wyrokiem z d1_1ia15 maja 2012 r. Sqd Okrqgowy w Warszawie: _ 1. oddali} powédztwo; 2. nic 0bcia;y{ powoda koszfami procesu. Powyiszy wyrok Sqd Okrggowy “ydal na podstawie nastgpujqcych ustalefi faktycznych i wnioskfiw. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r., wydanym w sprawie sygn. aktl S 58/10, Sqd Apelacyjny w Warszawie oddalii skargq J. J .z dnia 2 maja 2010 r. 0 stwierdzenie przewlekhaéci postqpowania w sprawie toczqcej sig przed Sqdem Okrggowym W Warszawie pod sygn akt I C 493/09. W uzasadnicniu wydanego orzeczenia wskazano, ii czynnoéci procesowe w sprawie byly podejmowane bez zwhaki, a 0p6é.11ienie w rozpoznaniu wnioskéw powoda 0 zwolnienic od kosztéw sqdowych i ustanowienie pelnomocnika 2 urzgdu wynikalo __ Sygn. akt IA Ca 1094112 WYROK Na ifiedslawřa ustawy 2 dala 6 09 2061 r zz' dostępie W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ d° i“'°”““°“ P“bl'°%"fiJ U2- U~ 1102 raz. mis z pan. zm _ przekazano rnformaęję publiczną w tormíe . - a 1‹ ‹ . _ Dnia 26 marca 2013 r. " Q” Ã(::!::?`|b W ÍÊÄHĹŻEÜŸWÜVZUHGI .......................... __ ;¬1 - Í ..................._ O9” imię r nazwisko rrnśüāküdaijšý.................._, _________ adres wmeskodawcy ............. .. Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny W skladzie: Przewodniczący:SSA Edyta Jefimko (spf.) Sędziowie:SA Barbara Trębska › SO (del.) Grzegorz Tyliński L Protokolantst. sekr. sąd. Monika Likos po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa J. J. ‹ przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prezesa Sądu Rejonowego dla W.i Prezesa Sądu Okręgowego w W. _ o zapłatę na skutek apełacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie Z dnia 15 maja 2012 r., syg11.aktIC 695i'10 1. oddala-apelację; 2. zasądza od J. J. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedernset złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym. _ I ACa 1094112 UZASADNIENIE ,s W pozwie z dnia 4 lipca 2010 r. J. J.wniósł o zasądzenie najego rzecz od pozwanego Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezesa Sądu Rejonowego dla Wi Prezesa Sądu Okręgowego w W.kwoty 80 000 zł tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za spowodowanie rozstroju jego zdrowia W postaci depresji na skutek przewlekłości postępowań w sprawach, które toczyły się zjego powództwa przed Sądem Rejonowym dla W.pod sygn. akt I C 177/09 iprzed Sądem Okręgowym w W.pod sygn. akt I C 493r'09, a takze niewyznaczenia mu pełnomocnika z urzędu przez Sąd Okręgowy w W., w sprawie sygn. akt V S 29i'09 , co mogło mieć- wpływ na rozstrzygnięcie skarg na przewlekłość postępowania. Pozwany Skarb Państwa reprezentowany przez Prezesa Sądu Rejonowego dla Wi Prezesa Sądu Okręgowego w W., wniósł 0 oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda najego rzecz kosztów postępowania według norm przepísanych. Wyrokiem z dnia 15 maja 2012 r. Sąd Okręgowy w Warszawie: _ 1. oddalił powództwo; 2. nie obciążył powoda kosztami procesu. Powyższy wyrok Sąd Okręgowy wydał na podstawie następujących ustaleń faktycznych i wniosków. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r., wydanym w sprawie sygn. aktI S 58/10, Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił skargę J. J .z dnia 2 maja 2010 r. o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym w Warszawie pod sygn akt I C 493/09. W uzasadnieniu wydanego orzeczenia wskazano, iż czynności procesowe w sprawie były podejmowane bez zwłoki, a opóźnienie w rozpoznaniu wniosków powoda o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z. urzędu wynikało __ --- STRONA 2 --- wy1qoznie z wniosku J. J.0 przecfiuzonie terminu do uzupe1nionia brakow formalnych z1oZonych wnioskow. Postanowicniom z dnia 12 styoznia 2011 1'. wydanym na skutek skargi powoda z dnia 1 paidziernika 2010 r., Sqd Okrogowy w Warszawio stwierdzi1, ze w postrgpowaniu toczqcym sio przed Sqdem Rejonowym dla W. pod sygn. akt I C 177109 2 powodztwa J . J .skierowa.nego przeciwko Skarbowi Pafistwa roprezentowanomu prze; Ministra Sprawied1iwo§cinastqpi1o naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy ‘oez nieuzasadnionej zwioki iprzyzna1 skarZag:emu kwotq 2 000 21, oddalajqc skargq w pozostalej czqéci. Sod Okrogowy wskazal, iz podstavw; stwiordzenia przowiekloéoi postqpowania 1::y1o uchybienie Sqdu Rcjonowego po1egajag:e na doroozeniu powodowi odpisu wyroku z dnia 24 lutego 2010 r. dopiero w dniu 13 Iipca 2010 r., tojest po up1ywie 5 miesiocy odjego og1oszenia. Przewlekloéé tego postQ_p0wania11is wp1ynQ1a negatywnie na stan zdrowia powoda i nie wywo1a1a u niogo depresji, gdyz objawy tej ohoroby byly zg1aszane przez J. J. jut wiele lat wozcénicj. Powyzszy Stan faktyczny Sqd Okrgggowy ustalil na podstawie dowodow z dokumentow, znajdujqcych sio w aktach spraw o sygn. : I S 5 8/ 10 Sqdu Apelacyjnego W Warszawie i V S 214/10 Sqdu Okrqgowcgo w Warszawie oraz opinii biegkago sqdowego z zakrosu psychiatrii w osobie doktora nauk 1nedycznyoh W. Z.. Sqd podzielil ustalenia opinii biog1ego, ktory opieraj qo sio na dokumentacji medycznej powoda ,jednozuacznie stwierdzih iz obj awy depresji wyst¢powa1y u J. lzanim doszlo do przewleklosfci postopowania toozqcego siq przed Sqdem Rejonowym dla W., pod sygn. akt I C 177/09. Nie z0sta1 uxvzgfqdniony wniosek o uzupelnienie opinii poprzez nakazanie bieglemu wykonania badania powoda, gdyz dokumentacja medyczna zostala uznana przez lekarza psychiatrq ga wystarczajqcq podstawq do wydania stanowczej opinii, a ponadto przedmiot opinii dotyczyl stanu z 2010 r., stqd zbadanie obecnie J. J.nie mogioby wp1yna_é na ocenq jego stanu zdrowia w przeszloéci. Sagl nie da1 wiary zeznaniom powoda w kwestii wplywu przewleldoéci postqpowania najego stan zdrowia, gdyz byly one sprzeczne z wnioskami opinii bieghego i oraz dowodami 2 dokumentow (dokumentacjq medycznat J. J.) . Sa_d Okreggowy odda1i1 w oaloéoi powodztwo, uznajag: je za bezzasadne. 1 Zgodnie z art. 417 § 1 k.o. za szkodg wyrzqdzona_ przez niezgodne 2 prawem dzialanie lub zaniochanie przy wykonywaniu wladzy publicznoj ponosi odpowiedzialnoéé Skarb Paiistwa lub jednostka samorzqdu tcrytorialnego lub inna osoba prawna wykonujqoa to W1i1£1ZQ z mocy prawa. Przes1a.nkarni odpowiedzialnoéci opartej na powohmym przepisie sq: bezprawnoéé dzialania przy wykonywaniu wladzy publioznej, szkoda oraz zwiagzek przyczynowy pomiqdzy tym dzialanioin a szkoda, Natomiast jak stanowi art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1'7 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy W postopowaniu przygotowawczyrn prowadzonyrn lub nadzorowanym przez prokuratora i postopowaniu sqdowym bez nieuzasadnionej zwloki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843, z poinzm. — dalej powolywanej jako u.s.n.p.) strona, ktorej skargg uwzglqdniono, mozo w OC1l‘@bl1y1‘[1 pO5tQpOW8.l‘lil.l dochodzié naprawienia szkody wy11ik1ej ze stwierdzonej przt:w1ek1o§ci od Skarbu Paiistwa albo solidarnie od Skarbu Pafistwa i komornika; postanowienie uwzglqdniajqco skargo wiaje sqd w postopowaniu cywilnym 0 odszkodowanie lub zados'ouozynienie, co do stwierdzenia faktu przewleldoéci postfgpowania. Postanowioniom z dnia 12 styoznia 2011 r. , vwdanym w sprawio, sygn. akt V S 214110 Sa_d Okrogowy w Warszawie stwierdzil, to w postopowaniu toczqcym sir; przed Sa_dem Raj onowym dla W. , pod sygn. akt I C 177109 z powodztwa J. Lskiorowanego przeciwko Skarbowi PB.l‘1S1IW3. reprezentowanemu przez Ministra Sprawiedliwoéci nastqpilo naruszenic prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zw1oki i przyznal J. J.1{WO1Q 2 000 zl. Powc1uja£c siq na wydanie poviyzszego orzeozcnia skarzapy wykazal , iz nastqpilo niezgodne z prawem zaniechanie przy wykonywaniu w1adzy publioznej, za ktére odpowiedzialnoéé ponosi Skarb Par'1stwa.Natomiast nie udowodnii , aby na skutek przewlokhzgo rozpoznawania tej sprawy dozna1 szkody maj qtkowej lub niemajajkowoj. Z opinii bieghego sqdowego z zakresu psychiatrii wynika, iZ przewleklméé togo postqpowania nie wplynqla negatywnie na stan zdrowia powoda i nie v»3=wo1a1a u niego depresji, gdyz objawy deprosyjne by1y zg1aszane przez J. J.ju2 wiolo 1at wczeéniej. Ponadto jak “ynika z tej opinii, a. co Sqdowi Olcrogowemu by1o takze wiadomc z urzqdu, powéd kieruje szerog pozwow do saidéw, ktére sq bezzasadne, co spowodowanejest przede wszystkim jego potrzebq uatrakoyjnienia rnonotonii pobytu w warunkach izolacj 1. Oko1iczno§é ta tym bardzicj czynila niewiarygodnymi twierdzenia powodag 2:: na skutek opozinionia w rozpoznaniu apelacji w jednoj z kilkunastu, ozy kilkudziesiociu spraw toczqoyoh siq pl'Z»6d sqdarni , dozna1ja1£i*‘ejkolwiek krzywdy w posfaci rozstroju zdrowia. Podkrsélié nalozy, ze opéinienie w dorqczeniu powodowi wyroku nie spowodowalo pozbawionia go prawa do wniesionia apelaoji od tego orzeczenia, co zresztq J. J.uczyni1 .ApCl8.Cj8. ta z0sta1a przez sa_d oc1wo1awczy oddalona. W ocenie Sqd Okrggowego , tyllco w przypadku uwzglqdnienia zlozonego érodka odwolawczego , moina by by1o rozwazaé, ozy powod nio poniésl szkody na slcutek zbyt péinego dorqczenia mu odpisu wyroku. Mog1oby wéwczas bowiom dojéé do sytuacji, w ktorej powéd zostalby pozbawiony mozliwoéci wozeéniejszego egzckwowania zasqdzonego roszozenia oraz legitymowania sis; orzoozonioin uwzgkgdniaj qoym apelacjq i zmieniaj apym zaskarzony wyrok, W11'lI‘lyC1'l celaoh. Powéd nie wskazywa1natomiast na Zadnq szkodq maj qtkowa, ktéra mialaby wystapic po jcgo stronie w Wyniku przewleldoéci postqpowania. Odnoszqc sir; do zqdafi powoda w zakresie dotyczqcym przewlekloéci postqpowania w sprawie toczapej sio przed Sqdem Okraggowym w Warszawie pod sygn. akt I C 493109, Sqd Okrggowy wska.za1,i2 fakt przewlekloéci nie zostal stwierdzony , poniewaz postanowieniem z dnia 22 czerwoa 2010 1., wydanym w sprawie sygn. akt I S 58/10, Sagl Apelacyjny w Warszawie oddalii skargeg J. J. .Wprawdzic tylko postanowienio stwierdzajqoe przewleklosié postopowania wiqze sqd w postqgpowaniu cywilnym, co wynika z art. 15 ust. 2 u.s.n.p. , a WLQC ustalenie braku przcwlekioéci postgpowania dokonane w postanowiciiiu pddalajqcym skargq na opieszaloéé Sqdo nie bqdzie wiqzalo sa_du cywilnogo rozpoznaj qoego powodztwo odszkodowawozc, to jcdnak dokonanie odmicnnej oceny tej kwestiiprzoz sqd oywilnyjest malo prawdopodobne . Z uzasadnienie orzeozenia Sqdu Apeiacyjnego wynika wprost, iz czynnoéci w sprawie byly podejmowane bez zwioki, a opozhionie w rozpoznaniu wnioskow powoda o zwolnienic od kosztow saldowych i ustanowienie pdnomocnika z urzgdu wynika1o wy1a‘ozni.2 z wniosku skarzapego o przedluzenie tenninu do uzupelnienia ich brakow fonnalnyoh. Sqd odwo1awozy w pe1ni podziola to ustalenia. W konsekwencji nie by1o podstaw do przyjqcia odpowiedzialiioéci Skarbu Pafistwa za rzokoine zaniechania przy wykonywaniu w1adzy publicznej W tej sprawie . A Odstqpujqc od obciagania powoda kosztami procesu (kosztami zastqpstwa procesowogo strony pozwanej Wykonywanogo przoz Prokuratoiiq Generalnq Skarbu Pafistwa), Sqd Okrqgowy oparl siq na art. 102 k.p.c., biorqc pod uwagq fakt dhigohwaiego osadzenia wyłącznie z wniosku J. J.o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych złożonych wniosków. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2011 r. wydanym na skutek skargi powoda z dnia I października 2010 r., Sąd Okręgowy w Warszawie stwierdził, ze w postępowaniu toczącym się przed Sądem Rejonowym dla W. pod sygn. akt I C 177109 z powództwa J. J .skierowanego przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Sprawiedliwości nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki iprzyznał skarżącernu- kwotę 2 000 zł, oddalając skargę w pozostałej części. Sąd Okręgowy wskazał, iż podstawą stwierdzenia przewłekłości postępowania było uchybieníe Sądu Rejonowego polegające na doręczeniu powodowi odpisu wyroku z dnia 24 lutego 2010 r. dopiero w dniu 13 lipca 2010 r., tojest po upływie 5 miesięcy odjego ogłoszenia. Przewlekłość tego postępowania nie wpłynęła negatywnie na stan zdrowia powoda i nie wywołała u niego depresji, gdyż objawy tej choroby były zgłaszane przez J. J. już wiele lat wcześniej. Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dowodów z dokumentów, znajdujących się w aktach spraw o sygn. : I S 5 8! 10 Sądu Apelacyjnego w Warszawie i V S 214/10 Sądu Okręgowego W Warszawie oraz opinii biegłego sądowego z zakresu psychiatrii w osobie doktora nauk medycznych W. Z.. Sąd podzielił ustalenia opinii biegłego, który opierając się na dokumentacji medycznej powoda ,jednoznacznie stwierdził, iż objawy depresji występowały u J. J.zanim doszło do przewłekłoścí postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym dla W., pod sygn. akt I C 177/09. Nie został uwzględniony wniosek o uzupełnienie opinii poprzez nakazanie biegłemu wykonania badania powoda, gdyz dokumentacja medyczna została uznana przez lekarza psychíatrę ga wystarczającą podstawę do wydania stanowczej opinii, a ponadto przedmiot opinii dotyczył stanu z 2010 r., stąd zbadanie obecnie J. J.nie mogłoby wpłynąć na ocenę jego stanu zdrowia w przeszłości. Sąd nie dał wiary zeznaniom powoda w kwestii wpływu przewlekłości postępowania najego stan zdrowia, gdyz były one sprzeczne z wnioskami opinii biegłego i oraz dowodami z dokumentów (dokumentacją medyczną J. J.) _ Sąd Okręgowy oddalił w całości powództwo, uznając je za bezzasadne. ‹ Zgodnie z art. 417 § 1 k.c. za szkodę wyrządzoną przez niezgodne 2 prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Przesłankami odpowiedzialności opartej na powołanym przepisie są: bezprawnośó działania przy wykonywaniu władzy publicznej, szkoda oraz związek przyczynowy pomiędzy tym działaniem a szkodą. Natomiast jak stanowi" art. 15 ust. I i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanyrn przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843, z późn.zm. - dalej powoływanej jako u.s.n.p.) strona, której skargę uwzględniono, może w odrębnym postępowaniu dochodzić naprawienia szkody wynikłej ze stwierdzonej przewlekłości od Skarbu Panstwa albo solidarnie od Skarbu Państwa i komornika; postanowienie uwzględniające skargę wiąże sąd w postępowaniu cywilnym o odszkodowanie lub zadośćuczynienie, co do stwierdzenia faktu przewlekłości postępowania. Postanowieniern z dnia 12 stycznia 2011 r. , wydanym w sprawie, sygn. akt V S 214110 Sąd Okręgowy w Warszawie stwierdził, że w postępowaniu toczącym się przed Sądem Rejonowym dla W. , pod sygn. akt I C 177109 z powództwa J. J.skierowanego przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Sprawiedliwości nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki i przyznał J. J.kwotę 2 000 zł. Powołując się na wydanie powyższego orzeczenia skarżący wykazał , iż nastąpiło niezgodne z prawem zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej, za które odpowiedzialność ponosi Skarb Państwa. Natomiast nie udowodnił , aby na skutek przewlekłego rozpoznawania tej sprawy doznał szkody majątkowej lub niemajątkowej. Z opinii biegłego sądowego z zakresu psychiatrii wynika, iż przewlekłość tego postępowania nie wpłynęła negatywnie na stan zdrowia powoda i nie wywołała u niego depresji, gdyż objawy depresyjne były zgłaszane przez J. J.już wiele lat wcześniej. Ponadto jak wynika z tej opinii, a co Sądowi Olcręgcwemu było także wiadome z urzędu, powód kieruje szereg pozwów do sądów, które są bezzasadne, co spowodowanejest przede wszystkim jego potrzebą uatrakcyjnienia rnonotonii pobytu w warunkach izolacji. Okoliczność ta tym bardziej czyniła niewiarygodnyini twierdzenia powoda że na skutek opóźnienia w rozpoznaniu apelacji w jednej z kilkunastu, czy kilkudziesięciu spraw toczących się przed sądami , doznałjakiejkolwiek krzywdy w postaci rozstroju zdrowia. Podkreślić należy, że opóźnienie w doręczeniu powodowi wyroku nie spowodowało pozbawienia go prawa do wniesienia apelacji od tego orzeczenia, co zresztą J. J.uczynił .Apelacja ta została przez sąd odwoławczy oddalona. W ocenie Sąd Okręgowego , tylko w przypadku uwzględnienia złożonego środka odwoławczego , można by było rozważać, czy powód nie poniósł szkody na skutek zbyt późnego doręczenia mu odpisu wyroku. Mogłoby wówczas bowiem dojść do sytuacji, w której powód zostałby pozbawiony rnożłiwości wcześniejszego egzekwowania zasądzonego roszczenia oraz legitymowania się orzeczeniem uwzględniaj ącym apelację i zmieniającym zaskarżony wyrok, winnych celach. Powód nie wskazywał natomiast na żadną szkodę maj ątkową, która miałaby wystąpic po jego stronie w wyniku przewlekłości postępowania. Odnosząc się do żądań powoda W zakresie dotyczącym przewiekłości postępowania W sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym w Warszawie pod sygn. akt I C 493109, Sąd Okręgowy wskazał, iż fakt przewlekłości nie został stwierdzony , ponieważ postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r., wydanym w sprawie sygn. akt I S 58/10, Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił skargę J. J. .Wprawdzie tylko postanowienie stwierdzające przewlekłość postępowania wiąże sąd w postępowaniu cywilnym, co wynika z art. 15 ust. 2 u.s.n.p. , a więc ustalenie braku przewlekłości postępowania dokonane w postanowieniu _odclalającym skargę na opieszałość Sądu nie będzie wiązało sądu cywilnego rozpoznaj ącego powództwo odszkodowawcze, to jednak dokonanie odmiennej oceny tej kwestiiprzez sąd cywilnyjest mało prawdopodobne . Z uzasadnienie orzeczenia Sądu Apelacyjnego wynika wprost, iż czynności w sprawie były podejmowane bez zwłoki, a opóźnienie w rozpoznaniu wniosków powoda o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu wynikało wyłącznie z wniosku skarżącego o przedłużenie terminu do uzupełnienia ich braków formalnych. Sąd odwoławczy w pełni podziela te ustalenia. W konsekwencji nie było podstaw do przyjęcia odpowiedzialiiości Skarbu Państwa za rzekome zaniechania przy wykonywaniu władzy publicznej w tej sprawie . i Odstępując od obciązania powoda kosztami procesu (kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej wykonywanego przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa), Sąd Okręgowy oparł się na art. 102 k.p.c., biorąc pod uwagę fakt długotrwałego osadzenia --- STRONA 3 --- powoda w zakiadzio karnym oraz zwiqzana z tym syruacjo materialna, ktora uzasadniala rownioz zwolnienie go od kosztow sadowych W ca1o§oi. Apelaojg od pow}/zszogo wyroku wnios1powéd, zaskariajac go W czqéci oddalajacej powodztwo ( punkt pierwszy) na podstawio nastopuj aoych zarzutow: 1)naruszenia prawa prooesowego na skutek :  l"1i€pI‘5.Wid1OW6j w rozurnieniu art. 233§ 1 k.p.c. oceny zebranego w sprawie materia1u dowodowego W postaoi dokumentacji medyoznej powoda, Z6ZI13fl J. J. oraz zeznafi éwiadkéw , a takie opinii biegjego,  pozbawienia powoda udziahz Wp1'OCBS1B, ~ zaniechania ustanowienia dla J. J . pdnomocnika z urzqdu,  sporzadzenia uzasadnienia zaskarzouego Wyroku w sposob , ktéry nie odpowiada kryteriom z art. 328§ 2 k.p.c., 2)naruszen1a prawa niaterialnego na skutek nieuwzglqdnienia powédztwa pomimo istnienia ku temu podstawy faktyoznej i prawnoj. W oparciu o powyzsze zarzuty apelujapy wniosl o zmiano zaskarzonego wyroku poprzez uwzglgdnienie powédztwa W ca1o§ci. Sad Apelacyjny zwaiyl, co nastgpuje: Apelaoj a nie jest zasadna.  Nietrafnyjest przodo Wszystkim zarzut naruszenia an. 328 § 2 k.p.c. Sad Apelaoyjny podziela dominujaco W judykaturzc stanowisko , iz strona mote powo1aé sit; na zarzut wadliwego sporzadzenia uzasadnienia i zarzut taki mozna ooonié jako zasadny, gdy z powodu braku W uzasadnioniu olomentéw Wskazanyoh W art. 328§2 k.p.c. zaskarzony wyrok nie poddaje sixg kontroli instanoyjncj. Niemoznoéé przeprowadzenia takioj kontroli mialaby micj soc, gdyby Sad odwolawczy nie byl W stanie dokonaé oceny toku Wywodu, ktozy doprowadzil Sad piorwszej instanoji do wydania orzeozonia lub W przypadku zastosowania prawa materialnego do niedostatocznie jasno ustalonego stanu faktycznogo ( por. orzeozonia Sada Najwyiszogo z dnia 16 paidziemika 2009 r., I UK 129109, LEX nr 558286 , z dnia 30 Wrzesinia 2008 r.,1IUI< 385107, Lex nr 741082, z dnia 26 iistopada 1999 r., Ill CKN 460198, OSNC 2000151100 oraz z dnia 261ipca 2007 r., V CSK 115107, M. Prawn. 20071171930}. Analiza uzasadnionia zaskarzonego wyroku pozwala na odtworzenie motywéw , jakimi kie_roWa1 siq sad piorwszoj instancji , Wydajac zaskarzony wyrok orazjakio poozyni1 ustalonia faktyczne, stanowiacc podstawq do zastosowania przopisow prawa matorialncgo, co 1"nusia1o skutkowaé negatywna ooena zarzutu naruszonia art.328§ 2 k.p.c. Nie doszlo takze do pozbawienia powoda moznoéci obronyjego praw na skutok zanioohania doprowadzenia go na l'OZpl'&WQ, na ktorej zapadi zaskarzony wyrolc oraz nieuwzgiqdnienia jogo Wniosku 0 ustauowienie pehiornoonika z urzqdu. Pozbawionio strony moznoéci obrony jej praw W rozumioniu art. 379 pkt 5 k.p.c. ma miejsoe,igdy 2 powodu Wadliwoéoi prooesowych sadu lub strony przooiwnej, bodaoych skutkiom naruszonia konkretnyoh przopisow kodeksu postopowania oywilnego strona nie mog1a braé i nie brala I.l(.121fl1l.1 W postopowaniu Iub jogo istotnoj ozqéci ( por. Wyrok Sa_du Najwyzszego z dnia 10 maja 1974 r., II CR 155174, OSP 197513166; postanowienio Sadu Najwyiszego z dnia 6 marca 1998 r., III CKN 34198, Prok. i Pr. 1999, nr 5, poz. 41; wyrok Sqdu Najwyiszogo z dnia 13 ozsrwca 2002 r., V CKN 1057100, LEX or 55517). Sytuaoja taka nie zaistnia1a W rozpozfiawanej sprawic . Kodeks postopowania oywilncgo nie przewiduje obowiazku doprowadzania pozbawionych wo1no:~§ci stron na poszozegélne rozprawy, na co wskazuje ohooiazfzby art. 327 § 2 k.p.c. (por. Wyrok Sadu Apelaoyjnego WPOZI‘18l'l11.l z dnia 10 wrzeénia 2009 r., I Aca 573109, Lox nr 756668). Podkroélio nalozy, 12 W toku postqpowania powéd korzystai ze swoioh uprawniofi proocsowyoh, wypowiadaj ac si; W sprawio W formie pisenmej. Ponadto Sad Okrogowy przeprowadzil dowéd z przesluchania stron, ogralliczajac go do zeznaii powoda, W drodze pomocy sadowej przez Sad Rejonowy W Wejherowie ( protokél k 139). Natomiast zgodnie z pogladem przyjmowanym W orzeczniotwie Sa_du Najwyiszogo, odrnowa uwzglc;dnienia przez Sad wniosku strony o ustanowienie dla niej adwokata lub radoy prawnego nic mote byé oceniana, jako powodujapa niewaznoéé postgpowania z powodu pozbawienia strony moznoéci obrony swych pl‘8.W (por. Wyroki Sadu Najwyzszego 2 dnia 16 lutego 1999 r., II UKN 418/98, OSNP 2000/9/359, z dnia 5 lipca 2000 r.,.I.C1<N 787100, Lex nr 1170494. i z dnia 12 wrzeénia 2007 r., 1 CSK 199/07, Lox 461625 oraz postanowienia Sqdu Najwyzszego z 14 stycznia 2009 r., IV CZ 106108, Lox nr 78420712 dnia 3 siorpnia 2012 r., I CSK 106112, Lox nr 1228766). A Réwniez ocena dowodow z dokumentow W postaoi orzeczefi sadow , wydanych na skutek skarg o stwierdzonio przeWlek1oéoi postopowania , dokumentaoji medycznej powoda, za1apzonej do akt sprawy ,jeg0 zoznafi oraz dowodu z opinii bieglego sadowego z zakrosu psyohiatrii na narusza loyteriow z art. 233§ 1 k.p.c. Dla skutecznoéci zarzutu naruszenia art.233§1 k.p.c. niejest Wystarczajaoo samo stwiordzenie o wadliwoéoi dokonanych usta1ofi faktycznych, odwoiujqce siq do stanu faktycznogo, ktory W przokonaniu skarzacego odpowiada rzeczywistoéci. Koniooznejest tu wskazanie przyczyn dys1<walifikuja_cych postqpowaiiie Sadu w tym zakrosie. W szozegohtosioi apelujaoy powinien Wskazaé, jakie Iqyteria zostaly naruszone przy ocenie doWod6W (por. postanowienie Sadu Najwyiszogo z dnia 23.01.2001 r. , IV CKN 970100 Lox nr 52753). Jeicli z materiahz doWodoWego Sad wyprowadza Wnioski Iogicznic poprawno i zgodno z doéwiadczeniem zyciowyzn, to ooena Sadu nie narusza regul swobodnoj ooeny dowodow i musi sio ostaé, choéby W rownym stopniu, na podstawie tego matcriahl dawa1y sio Wysnué wnioski odmienno. Tylko W przypadku, gdy brakjest iogiki W Wiazaniu Wnioskow z zobranymi dowodarni lub gdy Wnioskowanic Sadu Wykraoza poza sohematy logiki formalnej albo, Wbrew zasadom doéwiadogenia Zyoiowogo, nio uwzglodnia _iE3C1l1OZI13CZ_l‘lyC1'1 praktycznych zwiazkow przyozynowmskutkowych, to przcprowadzona ooena dowodow mozo byo skutooznie podwazona (por. Wy_rok Sqclu Najwyzszogo z 27 Wrzeénia 2002 r. sygn. I1 CKN 817100, Lox nr powoda w zakładzie karnym oraz związaną z tym sytuację materialną, która użasadniała również zwolnienie go od kosztów sądowych w całości. Apelację od powyższego wyroku wniósł powód, zaskarżając go w części oddalającej powództwo ( punkt pierwszy) na podstawie następujących zarzutów: 1)naruszenia prawa procesowego na skutek : - nieprawidłowej w rozumieniu art. 233§ 1 k.p.c. oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci dokumentacji medycznej powoda, zeznań J. J. oraz zeznań świadków , a także opinii biegłego, - pozbawienia powoda udziału W procesie, ~ zaniechania ustanowienia dla J. J _ pełnomocnika z urzędu, - sporządzenia uzasadnienia zaskarżonego wyroku w sposób , który nie odpowiada kryteriom z art. 328§ 2 k.p.c., 2)naruszenia prawa materialnego na skutek nieuwzględnienia powództwa pomimo istnienia ku temu podstawy faktycznej i prawnej. W oparciu o powyższe zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacj a nie jest zasadna.. - Nietrafnyjest przede wszystkim zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. Sąd Apelacyjny podziela dominujące w judykaturze stanowisko , iż strona może powołać się na zarzut wadliwego sporządzenia uzasadnienia i zarzut taki można ocenić jako zasadny, gdy z powodu braku w uzasadnieniu elementów wskazanych w art. 328§2 k.p.c. zaskarżony wyrok nie poddaje się kontroli instancyjnej. Niernożność przeprowadzenia takiej kontroli miałaby miejsce, gdyby Sąd odwoławczy nie był w stanie dokonać oceny toku wywodu, który doprowadził Sąd pierwszej instancji do wydania orzeczenia lub w przypadku zastosowania prawa materialnego do niedostatecznie jasno ustalonego stanu faktycznego ( por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2009 r., I UK l29›'09, LEX nr 558286 , z dnia 30 września 2008 r., Il UK 385707-, Lex nr 741082, z dnia 26 listopada 1999 r., Ill CKN 460798, OSNC 200067100 oraz z dnia 26 lipca 2007 r., V CSK 115707, M. Prawn. 200771 7l930). Analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku pozwala na odtworzenie motywów , jakimi kierował się sąd pierwszej instancji , wydając zaskarżony wyrok orazjakie poczynił ustalenia faktyczne, stanowiące podstawę do zastosowania przepisów prawa materialnego, co musiało skutkować negatywną oceną zarzutu naruszenia art.328§ 2 k.p.c. Nie doszło także do pozbawienia powoda mozności obronyjego praw na skutek zaniechania doprowadzenia go na rozprawę, na której zapadł zaskarżony wyrok oraz nieuwzgiędnienia jego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pozbawienie strony mozności obrony jej praw w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. ma miejsce, gdy z powodu wadliwości procesowych sądu lub strony przeciwnej, będących skutkiem naruszenia konkretnych przepisów kodeksu postępowania cywilnego strona nie mogła brać i nie brała udziału w postępowaniu lub jego istotnej części ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 1974 r., II CR 155r'74, OSP 197573766; postanowienie Sądu Najwyższego Z dnia 6 marca 1998 r.. III CKN 34f98, Prok. i Pr. 1999, nr 5, poz. 41; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2002 r., V CKN 1057!00, LEX nr 55517). Sytuacja taka nie zaistniała w rozpoziiawanej sprawie _ Kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje obowiązku doprowadzenia pozbawionych wolności stron na poszczególne rozprawy, na co wskazuje chociażby art. 327 § 2 k.p.c. (por. wyrok Sądu Apelacyjnego W Poznaniu z dnia 10 września 2009 r., I Aca 573i'09, Lex nr 756668). Podkreślió należy, iż w toku postępowania powód korzystał ze swoich uprawnień procesowych, Wypowiadaj ąc się w sprawie w formie pisemnej. Ponadto Sąd Okręgowy przeprowadził dowód z przesłuchania stron, ograniczając go do zeznań powoda, w drodze pomocy sądowej przez Sąd Rejonowy w Wejherowie ( protokół k- 139). Natomiast zgodnie z poglądem przyjmowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego, odmowa uwzględnienia przez Sąd wniosku strony o ustanowienie dla niej adwokata lub radcy prawnego nie może być oceniana, jako powodująca níeważność postępowania z powodu pozbawienia strony mozności obrony swych praw (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 1999 r., II UKN 418/98, OSNP 2000/9/359, z dnia 5 lipca 2000 r.,«I .CKN 787/00, Lex nr 1170494. i z dnia 12 września 2007 r., 1 CSK 199/07, Lex 461625 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z 14 stycznia 2009 r., IV CZ 106!08, Lex nr 784207 i z dnia 3 sierpnia 2012 r., I CSK 106/12, Lex nr 1228766). A Również ocena dowodów z dokumentów w postaci orzeczeń sądów , wydanych na skutek skarg o stwierdzenie przewlekłości postępowania , dokumentacji medycznej powoda, załączonej do akt sprawy ,jego zeznań oraz dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu psychiatrii na narusza kryteriów z art. 233§ I k.p.c. Dla skuteczności zarzutu naruszenia art.233§l k.p.c. niejest wystarczające samo stwierdzenie o wadliwości dokonanych ustaleń faktycznych, odwołujące się do stanu faktycznego, który w przekonaniu skarżącego odpowiada rzeczywistości. Koniecznejest tu wskazanie przyczyn dyskwalifikuj ących postępowanie Sądu W tym zakresie. W szczególności apelujący powinien wskazać, jakie kryteria zostały naruszone przy ocenie dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23.01.2001 r. , IV CKN 970700 Lex nr 52753). Jeżeli z materiału dowodowego Sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena Sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów i musi się ostać, choćby w równym stopniu, na podstawie tego materiału dawały się wysnuć wnioski odmienne. Tylko w przypadku, gdy brakjest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie Sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacżnych praktycznych związków przyczynowo-skutkowych, to przeprowadzona ocena dowodów może być skutecznie podważona (por. wyrok Sądu Najwyższego z 27 września 2002 r. sygn. Il CKN 817700, Lex nr --- STRONA 4 --- 56906). B11gdow takich Sad Okrqgowy, oocniaj ac oaly zgromadzony W sprawie material dowodowy, nio [JOp6‘1l111. Natomiast Sad nie ocenia1 dowodu z zoznafi slwiadkow, gdyi. dowodu takiogo W ogole nie przeprowadzil. W pozwio 1. .I.Wnios1 o przeprowadzenie dowodu z zoznafi éWiadl<6W W osobaoh: M. 14., M. E.i A. R.na oI<oIicznoéé ciorpiefi fizycznyoh i psychicznych WyWo1anych przewlekloécia, postopowafi W sprawaoh Sadu Rojonowego dla W., sygn. akt I C 1771091 Sadu Okrqgowogo W W., sygn. akt 1 C 493109. Postanowionioln z dnia 28 lutego 2011 r. k» 64 Sad Okrqgowy dopuéoii dowéd 2. Zoznali tylko jednogo éwiadka K.i nal<aZa1 go przoprowadzié W drodze pomocy sadowej przez Sad Rejonowy G.. Odezwa zostaia zwrocona bez Wykonania, poniewaz éwiadek nie przebywal pod adrosom Wskazanym Sadowi. Sad pierwszej instancji nio zmicnil swojogo postanowicnia o dopuszczeniu dowodu z zeznafi tego éwiadka ; ponadto 2 nieznanych przyozyn , z naruszoniem art. 236 k.p.c. W ogole nio rozstrzygnal Wniosku o przeprowadzonio doWodu z zeznafi pozostakych éwiadkow (art. 236 k.p.c.). Zarzut naruszonia przcpiséw prawa procesowego tylko wtedy rnoze Zostaé uznany za skuteozny, gdy wskazane naruszenie cechuje sio kauzalnoéoiac Oznacza to, 2o Sad odwolawozy musi stwierdzio istnieiiio zwiazku przyczynowego pomiadzy naruszoniom przepisu prooeduralnogo a troéoia orzoozcnia. Togo rodzaju zwiazku nie ma potrzeby Wyjasfniaé, jezeli zachodzi naruszcnie przcpisow obwarowanyoh rygorem niewaznoéci (W. Siediocki, Uchybtenia procesowe W sqdowym poslqpowaniu cywilnym, Warszawa 1971, s. 21 i n. 0l‘£lZ tenio, Niewamoéé procesu cywilnego. Warszawa 1965, s. 112). Pominiqcie zeznafi éwiadkow nio mia10 W ocenie Sadu Apelacyjnego Wptywu na 1roéé Wyroku. Wydanie postanowicnia dowodowego powinno poprzedzaé zbadanie: ,,istotno§ci" danego faktu dla rozstrzygniqcia sprawy (art. 227 k.p.c.), potrzeby udowodnienia takiego faklu, dopuszczalnoéci przeprowadzenia danego érodka dowodowego, stopnia przyczynienia sio okreélonego érodka dowodowego do dostatecznego wyjaénienia okolipznoéci, na ktéra dowéd zosta1zg1oszony lub kwestii, czy dowod nio zostal powo1any wy1acznie dla opozlnienia rozpoznania sprawy (art. 217 § 2 k.p.c.) Art. 217 § 2 przesadza, ze o zakresie postqpowania ‘= dowodowcgo rozstrzyga Sad, ktory pominie érodki doWodowc,je2e1i okolicznoéci sporne zostalyjuz dostatecznie wyj aénione. Sad nie jest obowiqzany do llwzglqdniania ko1ejnych wnioskow dowodowych strony tak dlugo, az udowodni ona korzysma, d1a siebie tezq i pomija je od momentu dostateozncgo Wyjaénionia spomych okolicznoéci sprawy (por. orzeozcnia Sadu Najwyzszego z dnia 9 styoznia 1951 r., C 478150, OSNC 195112156, z dnia 27 WI‘Z6§1‘11fi 1960 r., 1 CR 601159, OSNC 1962/2/43 oraz 2 dnia 26 paidziernika 1960 r., Il CR 444159, OSNCK 1961141118 , z dnia 19 marca 1997 r.,I1UKN 45/97, OSNAPiLfS 1998/1124). W ocenie Sadu Apelaoyjnego zbodno ‘oy1o przoprowadzonio (.10W0d0W na okolicznoéé doznanej przez J. lkrzywdy W postaci rozstroju zdrowia ( deprosji) W sytuacji, gdy z zebranego W sprawie materialu dowodowego ( opinii bieghago Iekarza psychiatry oraz dokumentacji mcdyozncj skarzacego ) Wyni1<a1o, 12 nio zachodzi zwiazek przyozynowy pomigdzy przewlekioéciq postqpowania, a schorzoniom W postaci depresji. Podkre§1ié nalezy, iz dowéd 2. opinii bicghego 2: uwagina skladnik w postaci Wiadomoéci specjalnych jest dowodem tego rodzaju, iz nie moze byé zastapiony inna ozynnoéoia dowodowa, np.'przes11.1chaniem éwiadka [ por. wyrok Sqdu Najwyzszego z dnia 24 listopada 1999 r., I CKN 223198, Lox nr 39411).W éwietle stanowiskajudykatury Zadaniem bieglego nie jest ustalenie stanu faktycznego sprawy, Iooz naéwietlonie i Wyjaénienio przez Sad okolicznosloi z punktu Widzenia posiadanyoh przez bi::g1ego Wiadomoéoi speojalnyoh przy uwzglqdnieniu zebranego i udostopnionego bieghzmu mat::ria1u sprawy (por. Wyrok Sadu Najwyzszogo z dnia 11 lipoa 1969 r., 1 CR 140169, OSNC 1970151 85; uzasadnionio wyroku Sada Najwyzszego z dnia 19 grudnia 2006 r., V CSK 360106, LEX nr 23 8973).W kwestiaoh Wymagajaoyoh Wiadornoéci specjalnyoh  a takaj est bez Watpienia kwcstia istnienia choroby  Winion sig Sad posilkowao bieg1ymi. ]3ieg1y 1oIzarz psychiatra to osoba, ktora dzioki posiadaniu specjalistycznych W1fld01‘I108G1 z zakrcsu niodycyny przekazujo segdziemu Wiaclomoéoi uzyskane przy badaniu ohorogo, ktoro zestawione z naukowymi zasadami psyohiatrii stanowia diagnozo ohoroby ( por. postanowionia Sqdu Najwyzszogo z dnia 12 lipca 1968 r., I CR 279169, Lox nr 6371 iz dnia 9 rnaja 2000 r., IV CKN 1209100, Lox nr 52621). W ocenio Sadu Apolaoyjnego Sad Okrqgowy do prawidlowo ustalonego stanu faktycznogo rozpoznawanej sprawy , W sposob w1a§oiWy zastosoWa1 przepisy prawa materialnego. Przepis art. 15 u.s.n.p. nic tworzy swoistogo uprawnienia do domagania sio odszkodowania lub zadoééuownienia, gdyz ma oharakter nonny odsy1aja,cej 1 ol<1'e§Ia_ia,cej zakres prejudyojalncgo zwiazania. Nie zwalnia jednac strony od obowiazku Wykazania pozosta1yoh przeslanek odpowiedzialnoéoi Skarbu Pafistwa, zozwalajapych na zastosowanio art. 417 § 1, art. 445 k.o. Iub art. 448 k.o. W postaoi szkody 1 zwiazku przyczynowego pomiqdzy jej powstaniom a pTZ6“’1€k10§C1Q(pO1‘. Wyrok Sa_du Najwyzszogo z dnia 6 maja 2010 r., II CSK 640109, Lex nr 598758). Siuszne jest stanowisko Sadu piorwszx:j instancji, i2 skariaoy nio udowodnil , ii pomigdzy Wskazywana, przez niogo szkoda,niemaja,tk0wa,( deprosja) a przowlekloécia posttgpowania zachodzil zwiazek przyczynowy, co musia%o skutkowaéoddaleniem powodztwa. "3 Uznajac apelacjo za. bezzasadna Sad Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. orzcld 0 jej oddaleniu. O kosztach postegpowania apelacyjnego orzeozono stosownie dojego Wyniku na podstawio art.98§ 1 i § 1 k.p.c. W 2W. z art.99 k.p.c., art. 108§ 1 k.p.c. , a1t.391§ 1 k.p.c. oraz § 13 ust.1 pkt 1 1 §6 pkt 6 rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwoéci z 28 Wrze§nia 2002 roku W sprawie op1at za ozynnoslci adwokackie oraz. ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieopiaconej pomocy prawnej udziclonej 2 urzqdu (_ Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz.1348, z péz’:n.zm.).Sad Apelacyjny nie znaiazi podstaw do zastosowania ant. 102 k.p.c. Przepis ten stanowi , I2 w Wypadkach szczegoinie uzasadnionych Sad moze zasqdzié od strony przegrywajacej tylko czgéé kosztow albo nie obciaziaé jej w ogéle kosztami. Do krqgu ,,Wypadkow szczegolnie uzasadnionych" nalezq okolicznoéci zaréwno zwiazane z samym przebiegiem procesu, jak i 1eza_ce na zewna_trz. Do pierwszyoh zalicza sis; np. charakter zadania poddanego rozstrzygniqciu, jego znaczenie d1a strony, subiektywne przekonanie strony o zasadnoéci roszczefi, przedawnienie, do drugich  sytuacjg majatkowa, i zyciowa strony. Podlcreélié nalety, 2e fakt, iz strons. zosta1a zwolniona od kosztow sadowych, nie prowadzi automatycznic do oceny, 12 zaohodzi ,,vt/ypadok _szczegé1nie 1.lZ&S3.dl11OI1}’" W rozumieniu ait. 102 k.p.o.( por. postanowienie Sadu Najwyzszego z dnia 27 wrzeénia 2012 r., 111 CZ 70112, Lox nr 1232787). Strona przegrywajaca proces przod Sadem pierwszej instancji, decydujac sio na wniesienie apelaoji, musi liczyé sio z rnozliwoéciajej oddalonia i zwiazanym z tym obowiazkiom zwrotu przcciwnikowi kosztow poniosionych \Vp0S'[QpOW8.I111.l apelaoyjnyrn. Deoyzjo taka powinna podj Q0 z uwzglodnieniem Wynikow postopowania przed Sadem picrwszej instancji, ktoro pozwolily zweryfikowaé slusznoéé zajmowanego W pozwis stanowiska. W judykaturze Sadu Najwyzszego przyjrnuje siq, ze przokonanie strony o zasadnoéci zajmowanego stanowiska, ktore moze przemawiaé za nieobciazanicm jej kosztami przegranego procesu przed Sadem pierwszoj instancji, przostaje byé aktualne W postopowaniu apelaoyjnym (por. postanowienia Sqdu Najwyzszogo: z dnia 30 maroa 2012 r., [II CZ 13112, Lox nr 1164738, z dnia 15 czerwca 2011 r., V CZ 24111,Lex nr 898277.; z dnia 5 paidziomika 2011 r., IV CZ 48111, nio pub1.).Maja_o powyzsze okolioznoéci na uwadze Sad Apelacyjny zasadzi1 od powoda , zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy Z_dnia 8 lipoa 2005 r. o Prokuratorii Generalnoj Skarbu Pafistwa ( Dz.U. Nr 169, poz. 1417 z poimzm.) na rzooz Skarbu Pafistwa  Prokuratorii Generalnoj Skarbu Pafistwa kwoto 2700 zl tytukem zWrotu koszt6W zastopstwa proccsowogo za druga instanojo.  56906). Błędów takich Sąd Okręgowy, oceniając cały zgromadzony w sprawie' materiał dowodowy, nie popełnił. Natomiast Sąd nie oceniał dowodu z zeznań świadków, gdyz. dowodu takiego w ogóle nie przeprowadził. W pozwie J _ .Lwniósł o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków w osobach: M. K., M. E.i A. R.na okoliczność cierpień fizycznych i psychicznych wywołanych przewlekłością postępowań w sprawach Sądu Rejonowego dla W., sygn. akt I C 177.109 i Sądu Okręgowego w W., sygn. akt 1 C 493ƒ09. Postanowieniern z dnia 28 lutego 2011 r. k- 64 Sąd Okręgowy dopuścił dowód z zeznań tylko jednego świadka K.i nakazał go przeprowadzić w drodze pomocy sądowej przez Sąd Rejonowy G.. Odezwa została zwrócona bez wykonania, poniewaz świadek nie przebywał pod adresem wskazanym Sądowi. Sąd pierwszej instancji nie zmienił swojego postanowienia o dopuszczerriu dowodu z zeznań tego świadka ; ponadto z nieznanych przyczyn , z naruszeniem art. 236 k.p.c. w ogóle nie rozstrzygnął wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań pozostałych świadków (art. 236 k.p.c.). Zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego tylko Wtedy może zostać uznany za skuteczny, gdy Wskazane naruszenie cechuje się kauzalnością. Oznacza to, że Sąd odwoławczy musi stwierdzić istnienie związku przyczynowego pomiędzy naruszeniem przepisu proceduralnego a treścią orzeczenia. Tego rodzaju związku nie ma potrzeby wyjaśniać, jeżeli zachodzi naruszenie przepisów obwarowanych rygorem nieważności (W. Siedlecki, Uchybieaia procesowe W sądowym postępowaniu cywilnym, Warszawa 1971, S. 21 i n. oraz tenże, Nieważność procesu cywilnego, Warszawa 1965, s. 112). Porninięcie zeznań świadków nie miało w ocenie Sądu Apelacyjnego wpływu na treść wyroku. Wydanie postanowienia dowodowego powinno poprzedzać zbadanie: ,,istotności" danego faktu dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 227 k.p.c.), potrzeby udowodnienia takiego faktu, dopuszczalności przeprowadzenia danego środka dowodowego, stopnia przyczynienia się określonego środka dowodowego do dostatecznego wyjaśnienia okoliczności, na którą dowód został zgłoszony lub kwestii, czy dowod nie został powołany wyłącznie dla opóźnienia rozpoznania sprawy (art. 217 § 2 k.p.c.) Art. 217 § 2 przesądza, ze o zakresie postepowania `=- dowodowego rozstrzyga Sąd, który pominie środki dowodowe,jezeli okoliczności sporne zostałyjuż dostatecznie wyjaśnione. Sąd nie jest obowiązany do uwzględnienia kolejnych wniosków dowodowych strony tak długo, aż udowodni ona korzystną dla siebie tezę i pomija je od momentu dostatecznego wyjaśnienia spornych okoliczności sprawy (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 1951 r., C 478150, OSNC 1951ƒ2!56,z dnia 27" września 1960 r., I CR 601f59, OSNC 1962/2/43 oraz z dnia 26 października 1960 r., Il CR 4-441159, OSNCK 1961r'4!l18 ,z dnia 19 marca 199? r., Il UKN 45/97, OSNAPÍUS 1998/1124). W ocenie Sądu Apelacyjnego zbędne było przeprowadzenie dowodów na okoliczność doznanej przez J. lkrzywdy w postaci rozstroju zdrowia ( depresji] w sytuacji, gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego ( opinii biegłego lekarza psychiatry oraz dokumentacji medycznej skarżącego ) wynikało, iz nie zachodzi związek przyczynowy pomiędzy przewlekłością postępowania, a schorzeniem W postaci depresji. Podkreślić nalezy, iz dowód z opinii biegłego z uwagina składnik w postaci wiadomości specjalnych jest dowodem tego rodzaju, iz nie może być zastąpiony inną czynnością dowodową, np. "przesłuchaniem świadka Ĺ por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1999 r., I CKN 223ƒ98, Lex nr 39411).W świetle stanowiskajudykatury zadaniem biegłego nie jest ustalenie stanu faktycznego sprawy, lecz naświetlenie i wyjaśnienie przez Sąd okoliczności z punktu widzenia posiadanych przez biegłego wiadomości specjalnych przy uwzględnieniu zebranego i udostępnionego biegłernu materiału sprawy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 1969 r., l CR 140..*'69, OSNC 1970."5! S5; uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2006 r., V CSK 360›"06, LEX nr 23 8973).W kwestiach wymagających wiadomości specjalnych - a takąj est bez wątpienia kwestia istnienia choroby - winien się Sąd posiłkować biegłymi. Biegły lekarz psychiatra to osoba, która dzięki posiadaniu specjalistycznych wiadomości z zakresu medycyny przekazuje sędziernu wiadomości uzyskane przy badaniu chorego, które zestawione z naukowymi zasadami psychiatrii stanowią diagnozę choroby ( por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 1968 r., I CR 279,*'69, Lex nr 6371 iz dnia 9 maja 2000 r., IV CKN 1209f00, Lex nr 52621). W ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd Okręgowy do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy , w sposób właściwy zastosował przepisy prawa materialnego. Przepis art. 15 u.s.n.p. nie tworzy swoistego uprawnienia do domagania się odszkodowania lub zadośćucwnienia, gdyz ma charakter normy odsyłającej i określającej zakres prejudycjalnego związania. Nie zwalnia jednmr strony od obowiązku wykazania pozostałych przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa, zezwalających na zastosowanie art. 417 § 1, art. 445 k.c. lub art. 448 k.c. w postaci szkody i związku przyczynowego pomiędzy jej powstaniem a przewlekłością( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2010 r., II CSK 640r'09, Lex nr 598758). Słuszne jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, iz skarżący nie udowodnił , iz pomiędzy wskazywaną przez niego szkodąniemajątk0wą( depresją) a przewlekłością postępowania zachodził związek przyczynowy, co musiało skutkować-oddaleniem powództwa. 'Š Uznając apelację za bezzasadną Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. orzekł o jej oddaleniu. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono stosownie dojego wyniku na podstawie art.98§ 1 i § 1 k.p.c. w zw. z art.99 k.p.c., art. 108§ 1 k.p.c. , art.391§ 1 k.p.c. oraz § 13 ust.1 pkt 1 i §6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz. ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (_ Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348, z póz':u.zm.).Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do zastosowania art. 102 k.p.c. Przepis ten stanowi , iz w wypadkach szczególnie uzasadnionych Sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Do kręgu „wypadków szczegolnie uzasadnionych" należą okoliczności zarówno związane z samym przebiegiem procesu, jak i leżące na zewnątrz. Do pierwszych zalicza się np. charakter żądania poddanego rozstrzygnięciu, jego znaczenie dla strony, subiektywne przekonanie strony o zasadności roszczeń, przedawnienie, do drugich - sytuację majątkową i zyciową strony. Podkreślić należy, że fakt, iz strona została zwolniona od kosztów sądowych, nie prowadzi automatycznie do oceny, iz zachodzi „wypadek _szczególnie uzasadniony" w rozumieniu art. 102 k.p.c.( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2012 r., Ill CZ 70312, Lex nr 1232787). Strona przegrywająca proces przed Sądem pierwszej instancji, decydując się na wniesienie apelacji, musi liczyć się z mozliwościąjej oddalenia i związanym z tym obowiązkiem zwrotu przeciwnikowi kosztów poniesionych w postępowaniu apelacyjnym. Decyzję taką powinna podjąć z uwzględnieniem wyników postępowania przed Sądem pierwszej instancji, które pozwoliły zweryfikować słuszność zajmowanego w pozwie stanowiska. W judykaturze Sądu Najwyższego przyjmuje się, że przekonanie strony o zasadności zajmowanego stanowiska, które może przemawiać za nieobciązaniem jej kosztami przegranego procesu przed Sądem pierwszej instancji, przestaje być aktualne w postępowaniu apelacyjnym (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 30 marca 2012 r., [Il CZ 13l12, Lex nr 1164738, z dnia 15 czerwca 2011 r., V CZ 24i'l1,Lex nr 898277,; z dnia 5 paździemika 2011 r., IV CZ 48191, nie publ.).Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Apelacyjny zasądził od powoda , zgodnie z art. ll ust. 3 ustawy' z_dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa ( Dz.U. Nr 169, poz. 1417 z późnzm.) na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2700 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję. -