Wyrok I11 C 85010

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I11 C 85010 _ W Y R O K W IMYENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKmJF3°d5|FW16 usfawy 3 dnla 0.00.2001 r. 0 d0§1$P*9 do Iniormacji pubflcznej Dz. Li. 112 poz. 1108 2 pain. zm. k I 1 m bl wf m prze azanu n or acle pu Eczna o zie Dnia 13 ma]a 2010 mku _ dokumentu Jub of Iormie przetworzonaj ' . /§’0CC>}~/(Z,O/ll. , . . . . """'I'§'1'Bé{§»¥iéEi£§'é}Hi'5'é1{5é§1i»}E§"""""""""'“ " Sqd Okrqgowy w V» arszawle Wydzzal III Cywllny W skladzlcz Im ‘ Przewodniczqfiy I SSO Joanna Skotarek " 3"” Protokolant: protokolant sqdowy stazysta Anna Danielak  E;5;EH?'é1éadéilz  ‘ po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2010 r., Warszawic . L,{6_ W sprawy z powodztwa M.J. przeciwko Skarbowi Pafistwa Centralncrnu Zarzqdowi Shliby Wiqzicnnej w Warszawic . o odszkodowanie 100 000 zlotych 1.. powédztwo oddala; . 2. zasqdza od M. J. na rzccz Skarbu Pafistwa  Pmkuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kwotq 3600 (trzy tysiagc szcfiéset) z1ctych tyrulem kosztow zastopstwa proccsowcgo; 3. nieuiszczone koszty procesu przejrnuje na rachunek Skarbu Pafxstwa. Sygn. akt III C S8!!!) . _ V UZASADNIENIE ‘» W pozwie, 1<1<')ry_wp1ynq1 do tutej szego Sqdu w dniu 20 stycznia 20101:, powéd M. J. wniésl 0 zasqdzenie od pozwanegcl Skarbu Pafiszwa Ccntralnego Zarzqdu Siuiby Wigziennej w Warszawie kwoty 100.000 21 tytuicm zadoééuczynicnia za znqcanie siq psychiczne, cicrpicnia fizyczne i moralne, za nagminne iamanie praw zagwarantowanych mu w art. 30, 32, 40, 45, 68, 7'7, S7 i 89 Konstytucji Rzcczpospolitej Polskiej (wprost wskazywal na naruszenie jego godnoéci osobistcj) oraz himanic praw pacjcnta wraz 2 ustawowymi odsetkami ad dnia osadzcnia go W Zakladzic Karnym w S. do dnia zaplaty oraz 0 zasqdzeni:: 0:1 pozwancgo na jcgo rzccz kosztdw proccsu {pozew  k. 2, pismo procesowe powoda k. 4;‘. Pozwany Skarb Pafistw  Zarzqd Siuzby WiQ2icnn6j w Warszawic wniésl ostatecznie 0 oddalcnic powédztwa w caloéci oraz 0 zasqclzcnic od powuda kosztow postqpowania, w tym kosztow zastqpstwa proccsowcgo wcdhlg norm przcpisanych. Pierwotnie pozwany wnosil rovvnici 0 oclrzuccnie pozwu w caloéci, jeclnakze podczas rozprawy w dniu 06 maja 2010 r. cofiuaj ten wniosek z uwagi na fakt, i2 powéd dochodzil w niniej szej sprawic roszczcnia dotyczqcego Ieczenia jcgo osoby fodpowiedrl napozew  Ir, F924, protokdi rozprawy z dn. O6. 05.2010 r.  k. 4'6). _ ' Maj qc na uwadzc ww. okolicznoéci Sad umorzy1 postgpowsmic w czqéci dotyczqccj wuiosku doiyczqcego oclxzuccnia pozwu w calosici na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. (k. 49). A Sqd ustalii nastgpujqcy stan faklyczny: MJ. przebywal z przerwami w jednostkach penitencjarnych od 1988 r. na mocy legalnych orzcczefi zapad1ych w sprawach karnych. W Ostatniln dzicsiqciolcciu byl on osadzony w naslqpujqcych jednostkach: w Areszcie Sledczyin (...) (od 21 marca 1999r. do 26 kwicmia 2000 r., ad 10 maja 2002 r. do 30 czerwca 2003 r., 0d 15 grudnia 2003 r. do 04 sierpnia 2005 r., _od 07 listopada 2005 r. do 25 lipier: 2006 12], w Zakladzic Kamym w R. (04 sicrpuia 2005 r.  0? listopacla 2005 r., 25 lipca 2006 r. ~ 19 wrzeénia 2006 r., 02 kwietnia 2009 r.  06 kwiemia 20.09 r.), w Zakladzic Karnym w P. (19 wrzeénia 2006 r.  11 paidzicrnika 2006 r.), w Areszcic Sleclczym (. . .) (11 paidziernika 2006 r.  24 stycznia 2007' r., 16 wrzcénia 2009 r.  15 paidziernika 2009 r.), w Zakkadzie Kamym w S. (24 slycznia 200? r. 21 lutego 200? r., 15 paidzienflka 2009 r.  17 lutego 2010 r.), w Zakladzie Karnym w G. (21 Iutego 2007 r.  29 maja 2007 r.), w Zakladzie Karnym w L. (29 maja 2007 r.  20 paidzicrnika 2007 r.), w Areszcie Sledczym (...) (04 lutego 2009 r.  01 lcwietnia 2009 r.) oraz w Zakladzie Karnym w S. (07 kwietnia 2009 r.  15 wrzcsinia 2009 r.). M. J. lcczyl siq na cllorobn; wrzcd0waLi w zwia_z1cu Z niq n'lia1 Zalcconq dictq. W Iipcu 2009 r., kiedy przebywai w Zaldadzic Karnym w S., mial on wykonanq gastroskopig, ktéra nic potwicrdzila u niego czynnej choroby wrzodowcj. Gdy bqdqc W Zakhadzie Kamym w S. M. J. uskaiza1 siq na dolcgliwoéci dypcptycznc i bole glowy, otrzymal leki oslaniajqcc éluzowkq zolqdka oraz preparaty przcciwbolowc. Nadto w Zakhadzie Karnym w S. M. J. by} lcczony na nadciénicnic, na doiegliwofici dotyczage uklady krqienia. W ww. jednostce stosowano wobcc nicgo kary dyscyplinanm. M.J. pali papierosy, mimo szkodliwfléci powyzsmgo nalngu, n¢gatyvm€go wp1ywu najcgo schorzcnia. Powyiszy stan faktyczny Sqd ustaiil w oparciu 0: bczspomc twicrdzcnia stron, info:macjg 0 pobytachi orzeczeniach (k. 2534), informacjq kicrownika | (. . .) w Zakladzic Karnym w S. (k. 44), a czqéciowo takzc zcznania powoda M. J. sluchancgo w charaktcrze strony (k. 4546), ktérym zdaniem Sqdu w czgéci zgodncj z innymi wiarygodnymi dowodami w postaci ww. dokumentbw, istotnymi dla rozslrzygnigcia niniejszej sprawy, nalczalo daé wiarg. Sod odmdwik wiary jedynie zeznaniom powodaz zakresie, w jakim wskazywal on, it minw churoby wrzodowcj nie byl na niqleczony w Zaldadzie Karnym w S.. Powyzszc okolicznoéci nie zna1az1y bowicm potwicrdzcnia w dowodach zgromadzonych w ninicjszcj sprawic. Z infommcji podanej przez kierownika (. . .) wZa1<1acIzic Karnym w S. wynika bowicm, £2 choroba wrzodowa powoda  w czasie pobytu w tej jednostcc  nic byla W fazie czynncj, ergo nie wymagala specjalnego leczenia (k. 44). Ponadto sam powéd wskazywal, is byl on w lym zakladzie leczony na nadciénienie czy dolegliwoéci uklaclu luqzenia, a zatcm niclogicznym by byio, aby w jcdncj jcclnostce pewne schorzenia powoda byly leczone, a inne nie. Konldudujag: w ocenie Sqdu  w tej czqéci zoznania powoda nic byiy W1&l'yg0dl'1€, gdyz mialy na cclujcdynie wzlnocnicnic argumcntacji strony powodowcj zn1ierza_ja_cc_j W kierunku sldonienia Sqdu do uwzglodnicnia przcdmiotowcgo powc'|dztwa. Sqd zwaiyl co nastppujc: W ocenie Sqdu powodztwo w niniejszej sprawie nie zaslugiwalo ono na uwzglgdnienic. Zgodnie z treéciq art. "23 k.c. dobra osobisle czlowieka, jak w szczcgélnoéci zdrowic, wolnoéé, czeéé, swoboda sumicnia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nielykalnosé mieszkania, tworczoéé naukowa, artystyczna, wynalazcza iracjonalizatorska, pozostajq pod uclmmq prawa cywiincgo niezalcznie od och:ony przewidziancj w innych przepisach. Natomiast art. 24 § 1 zdanie 3 1<.c. przewiduje, ze ten czyje dobro osobiste zostaio naruszonc rnoze zqdaé zadoééuczynicnia pienigzncgo lub zaplaty odpowiadniej sumy pienigznej na ccl spoleczny. Moiliwoslé zasqdzenia zadoééuczynienia pieniqtnego w przypadku I13IlJ.SZ6l'1121 dobra osobistego reguluje art. 448 k.c, zgodnie z ktorym w razie naruszenia dobra osobistego sod moie przyznaé temu, czyje dobro osobiste zostalo naruszone, oclpowiedniqsumg pieniqzng tytu1cm zadoééuczynicnia picnigznego za doznazm krzywdq lub na jcgo Zqdanic zasqdzié odpowiedniq sumr; pieniqznq na wskazany przez niego ce1 spo1ec2ny, niezaleznie od innych érodkow potrzcbnych do usunicgcia skutkow naruszcnia. Przcpis an. 445 § 3 stusuje siq. Ponadto art. 4 ust 1 ustawy z dnia 6 listopada 2003 r. o prawach pacjcnta i Rzeczniku Praw Pacjenla (Dz. U. Dz.U.09.52.417) stanowi, Ze W razic zawinioncgo naruszenia praw pacjenla Sa_d mozc przyznac’: pCl5ZkCldOWfll1€]111l odpowiedniq Sums; tytulcm zadoééuczynienia pianiqincgo za doznana_ krzywdg I121 podstawic art. 448 k.c. Zaé art. 20 ust. l tE:_jZ<> ustavqi wskazujc, it pacjcnt ma prawo do poszannwania intymnoéci i godnoslci, w szczegélnoéci w czasie udzielania mu éwiadczofi zdrowutnych. W tym miejscu warlo przytoczyé sluszne stanowisko Sqdu Apclacyjncgo we W. w sprawie lACa 1150/06 (wyrok z dn. 24.07.2008 r., OSAW 20081101 10), w ktorym Sa_d ten stwicrdzih iz w przypadku naruszcnia dobr oéobistych bczprawnym dzia1aniem sprawcy pokrzywdzoncmu przede wszystkim przyslugujq érodki 0 charakterze niemajqtkowyln przewidziane w arl. 24 k.c, a w przypaclku gdy dzialanic naruszyciela jest takze zawinionc érodki o charakterze 1naj a,_Lkowym, 0 ktorycll stanowi art. 448 k.c. Zatem roszczenia, jak tra_fi1ie podniosl Sqcl Najvwyiszy w uchwalc Z dnia 9 wrzeénia 2008 1'. (Ill CZP 31103, OSNC 200913136, Biul.SN 20081914), przcwidzianc w a.rt. 448 k.c. mogq byé dochodzone wyiapznie w wypadku zawinioncgo narusicnia dobra osobislego. ' Z utrwalonego orzecznictwa jednoznacznie wynika, ze mozliwoéé zasqdzchia odpowicclniej sumy pi6I1iQ2l‘16_j na wskazany przez powoda cal spo1cczny okreélonej w art. 448 k.c. zaleiy od ustalenia bezpravmoéci naruszenia dobra osobistego oraz od zawinicnia pozwancgo, chuciai w nujlzejszej poszaci. Warto takze podlqeélié, ii przy ocenie zaistnienia naruszenia dobra osobistego halezy posiugiwaé si; krytciiami natury obicktywnej, nie zaé jedynic subicktywnymi oclczuciami osoby wystqpujqccj 0 przyznanic ochrony. Powyiszc stsmowisko wyrazil m.in. Sa_d Najwyzszy W wyroku Z dnia 26 paidzicrnika 2001 r. (V CKN 195101 ,_ LEX nr S3107), w ktérym stwimdz11,'2c occna, czy pzcéé czmwicka zostala zagrozona bqdi naruszona, musi byé clokonana przy stosowaniu krytcriow obicktywnych. Istotnc jcs_t bowicm nic subicktywnc odczucic osoby Zqdajqccj ochrony prawnej, ale obieklywna reakcja opinii publiczncj. Ni: kazdy --- STRONA 2 --- bowiem przypadck dyskomfortu psychicznego, jak slusznie zauwaiyi Sqd Apelacyjny w W. (uzasadnicnie wyroku z dn. 08.05.2009 r. w sprawic V1ACa 1242108), spowodowany bczprawnym zachowanicm sig inncj osoby, jest wystarczajapa podstawq do poszukiwania ochrony sadowej ddbr osobistych, bowiern nalezy "mi::6 na ilwadzc rownicz zobiektywizowana occn; Z6wr1¢trz.nq_. Konieczne jest takzc zachowanie proporcji oraz umiaru 1 nie moic naduzywaé instrumontow prawnych w1a_§_ciwych _t§j_.pp_hroni_c_ do przypadkéw drobnych, opierajqcych sig w gkownej mierze na subiektywnych odczuciach zainteresowanego, gdyz taki'sp0sc':b postqpowania ptowadizilbji 00,111C1Il1'BCj0I10\K‘EH12! samego pfzcdmiutu ochrony. Przechodzac na grunt przcdmiotowej sprawy nalciako Zatcm odpowiedzieé na pytanic, czy dzialania pozwanego w sposéb obiektywny spowodowaly nafuszcnic ddbr 0sobistyc11_powoda_o'raz czy dzialanie to byio bezprawnc i zawinione. ' Powod uzasadniajap swoje roszczcnic wskazal, ze w zwiqzku z posiadanymi przcz niego pmbiernami zdrowotnymi naruszona zostala przcz podlcgk pozwanemu jednostki pcnitcncjarne jego godnosié osobista, na co mia1o wplyw podawanic mu zimnych posilkow, odmowa leczenia choroby wrzodowej, brak w Zaldadach Karnym (.. . ),(.. . ), w S. 1 w S. lodowek jak rownicz pomicszczcfi, w ktorych mozna odgrzcwaé posflki, strormicze, wuigarne i prowoklljace zachowania funkcjonariuszy jednostck pcnitcncjamych wobec powoda, a lakze lcpiny i iarty pracownikow pozwancgo (fimkcjonariuszy sluzby wiozienncj oraz pracownikow siuzby zdrowia) i wspolosadzonych z jcgo stanu zdrowia, ktore powod oceniaijako znqcanie siq psychicznc wywolujace jcgo cierpienia. Cigzar dowodu w zakresic wykazania naruszcnia dobr osobistych, zgodnie z ogolnymi rcguhmi wyrazonymi w art. 6 k.c. i 232 k.p.c, obciazg:11 powoda. Powod jcdnakze nie sprostal ciagacemu na nim obowiazkowi, nie wykazal on bowiem, iz w przedmiotowych jednostkach penitencjamych naruszone zostaly jalcickolwick jego dobra osobistc, jakq krzywdq on poni6s1. Powéd poclnosil wprawdzie, ii w pozwany naruszyl jcgo godnoéé, nie zapewnfl mu odpowicdnicgo leczcnia choroby wrzodowej (W tym odpowiedniego sprzglu W ceii w postaci Iodéwki czy tez dogodncgo miejsca do podgrzewania posi11<ow), podawa1 tcz, i2 jego schorzcnie bylo przedmiotern kpin i iartow pracownikow pozwancgo oraz wspefdosadzonych, lecz nie‘ udowodnil tych okolicznoéci, nie wykazaf ewentualnych negatywnych ich konsekwencji. W zakrcsie odmowy leczenia choroby wrzodowej wiarygodnoéé zeznan powoda byla jut poddana ocenie Sadu powyzej i zdaniem Sqdu nie miala ona miejsca. Zaé pozostale okolicznoéci nie byly poparte przez strong powo<iowa_ zadnymi dowodami, ergo :11; byly przez powoda udowodnione. zakresie zarzulu powoda dotyczapego niewyposazeniajego ccli w lodowkg oraz niezapewnienia mu micjsca do podgrzewaxfia posilkow nalciy zauwazyé, is wyposaicnie eel, pomieszczefx przcznaczonych dla osadzonych, jest éciéle okreélone przepisami prawa I/vfde Rozporzqdzenie Ministra Sprawiedfiwoéci z dnia 1? paidzicrnika 2003 r. w sprawie warun1<ow bytowych oséb osadzonych w zakladach kamych i arcsztach silcdczych), ktore nie nak1ada na jednostki penitencj arne takiego obowiqzku. Warm podkreélié, it talczc w przcdmiocie ogolnikowych twierdzefl powoda Zwiqzanych z zachowania pracownikow xwv. jcdnostck penitencjamych odbieranych przez niego jako szykanowanie czy nawct znqcanie sic; nad nim nie moglo byé traktowane jako przejaw naruszenia débr Osobistych powoda. Powédjedynie nicprecyzyjnie wskazywal, ii takie stanjego Zdrowia byi przcdmiotem iartéw, lckcewaienia, lecz nie popari tych okolicznoéci konkrctnymi przykladami, dlatego tci nie mogly one skutkowaé przyjociem Odpowicdzialnoéci pozwancgo réwniei w tym zakresie. Zdaniem Sadu nie wykluczonc jest, ii niektore zachowanie pracownikéw ww. jcdnostck penitencjarnych czy tcz wspc':10sadzonyc11 byly odbicranc przez powoda ncgatywnie, lecz na tlc niniejszcj sprawy brak by1o podstaw do przyjgcia obicktywnego naruszenia débr osobistych M. J.. Rcasumuj a_c, nalezaio zatem przyjaé, iz na gruncie przedmiotowej sprawy nie doszlo do naruszcnia débr osobistych powoda, a co za tym idzie brak jest podstaw do zasadzcnic zadoééuczynienia Zadancgo przcz strong powodowa. Na rnargincsic mozna jeszcze zauwazyé, 12 przcdmiotowc postgpowanie nie dalo rovmici podstaw do zasqdzenia na rzecz powoda od pozwanego Zqdancj kwoty jako odszkodowania na podstaw1'e art. 41? § 1 k. c, bowicm nie zostala wykazanajakakolwiek szkoda. O kosztach postcgpowania natomiast Sad orzekl zgodnie 2 zasadq odpowicdzia1no:§ci za wynik procesu wyraicma, w art. 98 § I k.p.c. w zw. § 6 pkt 6 rozporzqdzenia Ministra Sprawicdliwoéci z dnia 28 wrzeénia 2002 r. w sprawic opiat za czynnoéci radcéw prawnych oraz ponoszcnia przez Skarb Pafistwa kosztéw ni::op1ac0nej pomocy prawns} udzielonej plzez radcg prawncgo 2 urzgdu. Wskazaé siq bowiem winno, iz powod nie jest jui pozbawiony wolnoéci, a zatem posiada mozliwoéci zarobkowe, ktorc uzasadniaja przypuszczenie, it obecnie jest on w stanic uisicié na rzecz swojego przeciwnika procesowego nalcznc mu koszty proccsu, a zdaniem Sadu na tie ninicjszcj sprawy nie wystgpuja pnzeslanki z art. 102 k,p.c. W pkt 3 wyroku Sad nieuiszczone koszly sadowc przéjafi na rachunek Skarbu Paflslwa, bowicm powod byl zwolniony na mocy postanowienia z dnia 16 lutcgo 2009 r. (K 9) od k0sztow'sadowych we caloéci (per. art. 100 ust. 2i art. 113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 1'. 0 kosztach sadowych w sprawach cywilnych).