Postanowienie I PK 241/14

--- STRONA 1 --- Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2015 r. I PK 241/14 Kryteria oceny istnienia warunków do zatrudnienia nauczyciela na czas nieokreślony. TEZA aktualna Ocena, czy istnieją warunki do zatrudnienia nauczyciela na czas nieokreślony, choćby w niepełnym wymiarze zajęć (art. 10 ust. 6 ustawy z 1982 r. - Karta Nauczyciela), powinna uwzględniać dłuższą perspektywę czasową trwania takiej umowy. Warunki te nie występują, gdy z oceny konkretnej sytuacji wynika, że występowała uzasadniona niepewność co do możliwość takiego zatrudnienia w kolejnych latach szkolnych. Istnienie stanu niepewności oceniane jest na datę zatrudniania nauczyciela, a nie z perspektywy czasowej. UZASADNIENIE Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia SN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca). Sędziowie SN: Bogusław Cudowski, Maciej Pacuda. Sentencja Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa B. G. przeciwko Gminnemu Przedszkolu Publicznemu w O. o ustalenie stosunku pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 9 lipca 2015 r., skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. z dnia 13 marca 2014 r., I. oddala skargę kasacyjną, II. zasądza od B. G. na rzecz Gminnego Przedszkola Publicznego w O. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie faktyczne Wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy w T. oddalił powództwo B. G. przeciwko Gminnemu Przedszkolu Publicznemu w O. o ustalenie, że umowa o pracę zawarta przez strony w dniu 1 września 2009 r., na podstawie której powódka zatrudniona była na stanowisku dyplomowanego nauczyciela w pełnym wymiarze czasu pracy, była umową o pracę na czas nieokreślony. W sprawie tej ustalono, że pozwane Przedszkole Publiczne w O. jest placówką dwuoddziałową, co roku przyjmuje 50 dzieci. Do 2009 r. było w nim zatrudnionych, łącznie z dyrektorem, trzech nauczycieli dyplomowanych. Ilość nauczycieli była wystarczająca. W związku z zamiarem korzystania z urlopu zdrowotnego przez nauczycielkę J. C., zaproponowano powódce zastępstwo za nieobecnego nauczyciela w roku szkolnym 2009/2010, na co powódka wyraziła zgodę. Strony zawarły umowę o pracę na czas określony, jednak powódka miała świadomość, że jest to umowa na zastępstwo. Umowa ta została wykazana w aneksie do arkusza organizacyjnego Przedszkola na rok szkolny 2009/2010 jako umowa na czas określony za nauczycielkę, której udzielono rocznego urlopu zdrowotnego (w miejsce planowanego wakatu). Dalej Sąd Rejonowy ustalił, że przed zatrudnieniem powódki wszyscy nauczyciele, oprócz pracy w ramach pensum, pracowali w godzinach ponadwymiarowych (łącznie 12,5 godziny), związanych z funkcjonowaniem Przedszkola. Nauczycielki dyplomowane prowadziły zajęcia dydaktyczne w swoich grupach w godzinach od 8.00 do 13.00, realizując program nauczania (tzw. "godziny wypracowane"). Ponieważ dzieci mogły przebywać w placówce w godzinach od 6.30 do 16.00, należało zapewnić im w tym czasie opiekę i nadzór. Z tego względu praca w godzinach od 6.30 do 8.00 oraz od 13.00 do 16.00 (tzw. "godziny niewypracowane") była "ponadwymiarowa i niepewna", gdyż nie zawsze było wiadomo, ile dzieci będzie przebywało w Przedszkolu w tych godzinach. Z tego względu były one traktowane jako godziny ponadwymiarowe, którymi dzieliły się nauczycielki i dyrektor. Organ prowadzący wyraził zgodę na przydzielenie tych godzin powódce i zatrudnienie jej na 1/2 etatu. W sierpniu 2010 r. powódka została zatrudniona w roku szkolnym 2010/2011 na podstawie umowy o pracę na czas określony z uwagi na potrzeby wynikające z organizacji pracy Przedszkola - niepewność przydzielonych powódce godzin oraz stan niepewności co do dzieci 6- letnich, które na wniosek rodziców mogły w roku szkolnym 2010/2011 rozpocząć naukę w szkole. Chociaż w maju 2010 r. rodzice zapisywali dzieci 6-letnie do Przedszkola, to do sierpnia 2010 r. nie było wiadomo, ile dzieci zostanie, a ile na wniosek rodziców będzie przeniesione do szkoły z początkiem września 2010 r. Gdyby dzieci 6-letnie odeszły z Przedszkola, nauczycielce tej grupy należałoby zwiększyć pensum o 3 godziny do wymiaru 25 I PK 241/14, Kryteria oceny istnienia warunków do zatrudnienia nauczyciela na czas nieokreślony. - Wyrok Sądu Najwyższego --- STRONA 2 --- godzin, co można byłoby uzupełnić jedynie z 12,5 godzin przyznanych powódce, a to oznaczałoby ich zmniejszenie do wymiaru poniżej 1/2 etatu. W sierpniu 2010 r. żadne z rodziców nie zdecydowało się na przeniesienie swojego dziecka do szkoły. W Przedszkolu utworzono grupę 6- latków liczącą około 15 dzieci. Powódka podjęła pracę na 1/2 etatu, nie miała przypisanej grupy dzieci, nie była wychowawczynią żadnej z grup, a jedynie prowadziła 2-3 godziny zajęć tygodniowo, aby realizować program. Podobna sytuacja miała miejsce w roku szkolnym 2011/2012, w którym dodatkowo - w związku z podwyższeniem opłaty za każdą dodatkową godzinę pobytu dziecka w Przedszkolu - wystąpiła kwestia podwyższenia odpłatności z kwoty 40 zł miesięcznie za całodniowy pobyt do kwoty 180 zł. Nie wpłynęło to jednak na zmianę godzin funkcjonowania placówki i wymiaru czasu pracy powódki. W roku szkolnym 2011/2012 powódka została zatrudniona na czas określony z uwagi na niepewną sytuację co do ilości dzieci. Sąd Rejonowy ustalił również, że w związku z korzystaniem przez nauczycielkę J. C. z urlopu zdrowotnego w roku szkolnym 2012/2013, powódka została zatrudniona w pełnym wymiarze na podstawie umowy na zastępstwo nieobecnej nauczycielki, a przypadające jej dotychczas 12,5 godzin rozdzielono pomiędzy nauczycieli jako godziny ponadwymiarowe.Z dniem 1 lutego 2013 r. J. C. powróciła z urlopu zdrowotnego, a umowa o pracę z powódką wygasła. Powódka była informowana o ograniczonych możliwościach jej zatrudnienia z uwagi na brak godzin i grupy dzieci, stanie niepewności związanym z możliwością przejścia dzieci 6- letnich do szkoły oraz możliwością zmiany godzin funkcjonowania przedszkola w związku z wprowadzoną odpłatnością za dodatkowe godziny, a nadto o długoterminowych planach (2013/2014) organu prowadzącego utworzenia zespołu szkolno- przedszkolnego, co wprowadzało stan niepewności odnośnie do funkcjonowania Przedszkola i możliwości zatrudnienia w nim w przyszłości. Na rok szkolny 2013/2014 do Przedszkola zapisano 36 dzieci, z których utworzono dwie grupy, żaden z rodziców nie zadeklarował pobytu dziecka w placówce od godz. 6.30, w związku z czym miało ono funkcjonować w godzinach od 7.00 do 16.00, a ponadto dodatkowo jedną godzinę (religii) przydzielono katechecie, co spowodowało zmniejszenie się ilości godzin "niewypracowanych". W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał, że w spornych latach szkolnych nie było możliwości zatrudnienia powódki na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. To, że w 2009 r. strony podpisały umowę o pracę na czas określony a nie na zastępstwo, nie ma znaczenia, gdyż z okoliczności sprawy wynika, że była to umowa na zastępstwo i powódkę zatrudniono na rok w miejsce planowanego wakatu po nauczycielce korzystającej z urlopu zdrowotnego. Z kolei w roku szkolnym 2010/2011, po powrocie J. C. z urlopu zdrowotnego, powódka mogła zostać zatrudniona jedynie na 1/2 etatu, który stanowiły godziny ponadwymiarowe przypadające dotychczas do podziału między nauczycieli. Dotychczasowy stan zatrudnienia w Przedszkolu był wystarczający, a w kolejnych latach powstało zagrożenie, że przeniesienie 6-latków do szkoły spowoduje konieczność wyrównania pensum nauczyciela prowadzącego tę grupę do wymiaru 25 godzin kosztem godzin przypadających powódce, co z kolei spowoduje obniżenie ilości przypisanych jej godzin poniżej połowy ich wymiaru. Niebezpieczeństwo to istniało również w roku szkolnym 2011/2012, a dodatkowo - z uwagi na podwyższenie opłat - część rodziców skróciła pobyt dzieci w placówce. Wreszcie w roku szkolnym 2012/13 zawarto z powódką umowę na zastępstwo, która wygasła po powrocie J. C. z urlopu zdrowotnego. W tej sytuacji nie zaistniały warunki do zatrudnienia powódki w pełnym wymiarze godzin na czas nieokreślony (art. 10 ust. 5 pkt 6 Karty Nauczyciela). Wyrokiem z dnia 13 marca 2014 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację powódki od powyższego wyroku, podzielając ustalenia faktyczne i ocenę prawną Sądu pierwszej instancji. Powołując się na treść art. 10 ust. 5 pkt 6, ust. 6 i 7 Karty Nauczyciela, Sąd Okręgowy stanął na stanowisku, że umowa o pracę na czas określony, na podstawie której powódka została zatrudniona w pozwanym Przedszkolu od 1 września 2009 r., była w rzeczywistości umową na zastępstwo za nieobecnego nauczyciela. Umowa ta została zawarta do 31 sierpnia 2010 r., ponieważ od początku było wiadome, że J. C. zamierza wykorzystać urlop zdrowotny w całości. Zresztą z protokołu z narady organizacyjnej Rady Pedagogicznej z dnia 31 sierpnia 2009 r., w której powódka uczestniczyła jako protokolant, jednoznacznie wynika, że miała ona prowadzić grupę przedszkolaków w zastępstwie za J. C., co znajduje również potwierdzenie w aneksie do projektu arkusza organizacyjnego na rok szkolny 2009/2010. W pozwanym Przedszkolu nie utworzono zatem nowego wakatu w związku z potrzebami organizacyjnymi, ale wakat ten powstał w związku z zamiarem skorzystania z rocznego urlopu zdrowotnego przez jedną z nauczycielek. W konsekwencji nie doszło do naruszenia art. 65 § 1 i 2 k.c. w związku z art. 300 k.p., gdyż - bez względu na dosłowne brzmienie umowy z dnia 1 września 2009 r. - w rzeczywistości zamiarem stron umowy oraz jej celem było zatrudnienie powódki w pełnym wymiarze czasu pracy na zastępstwo za nieobecną nauczycielkę. Nie byłoby możliwe zatrudnienie powódki, i to w pełnym wymiarze czasu pracy, gdyby J. C. nie skorzystała z urlopu zdrowotnego. Zachodziła zatem jedna z przesłanek przewidzianych w art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela, uzasadniająca zatrudnienie powódki na czas określony. Brak jest w tej sytuacji podstaw do uznania, że umowa o pracę z dnia 1 września 2009 r. w rzeczywistości była umową o pracę na czas nieokreślony oraz że od tego czasu powódka pozostaje w zatrudnieniu w pozwanym Przedszkolu na podstawie takiej umowy. W ocenie Sądu odwoławczego, również w następnych latach szkolnych brak było możliwości zatrudnienia powódki na czas nieokreślony. Godziny przydzielone jej w latach szkolnych 2010/2011 oraz 2011/2012 były niepewne, a ich ilość była ściśle związana z organizacją Przedszkola i w każdym roku mogła ulec zmianie, o czym powódka była informowana. Ruchomość przydzielonych powódce godzin potwierdza okoliczność, że znaczne podwyższenie opłat za pobyt dziecka w przedszkolu w dodatkowych godzinach w roku szkolnym 2011/2012 przyczyniło się do skrócenia czasu pobytu dzieci w Przedszkolu, a w roku szkolnym 2013/2014 faktycznie doszło do zmniejszenia ilości godzin pedagogicznych z tego powodu. Powyższe okoliczności dotyczą organizacji nauczania i organizacji działalności Przedszkola, a tym samym mogły uzasadniać zatrudnienie powódki na czas określony. Dodatkową niepewność co do możliwości dalszego zatrudnienia powódki w następnych latach powodowały zmiany wprowadzane od 2009 r. w ustawie o systemie oświaty dotyczące 6-latków, skoro już w tym okresie istniała realna możliwość przeniesienia dzieci z przedszkola do szkoły na wniosek rodziców, co z kolei mogło doprowadzić do zmniejszenia ilości godzin pedagogicznych w pozwanym Przedszkolu. W konsekwencji zatrudnienie powódki na czas określony wynikało z potrzeby organizacji nauczania i działalności Przedszkola i nie było uzależnione od dowolnej decyzji pracodawcy, lecz wynikało z braku możliwości zagwarantowania powódce stałego zatrudnienia w ustalonym wymiarze czasu pracy w następnych latach. --- STRONA 3 --- Sąd Okręgowy wskazał, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, iż ocena czy istnieją warunki do zatrudnienia nauczyciela na czas nieokreślony powinna uwzględniać dłuższą czasową perspektywę trwania takiej umowy. Warunki te nie występują, jeżeli z oceny konkretnej sytuacji wynika, że możliwość zapewnienia takiego zatrudnienia występuje tylko w danym roku szkolnym (tak w wyroku z dnia 13 września 2006 r., II PK 4/2006, OSNP 2007 nr 17-18, poz. 249). Wprawdzie pogląd ten został wyrażony na tle art. 10 ust. 5 pkt 6 Karty Nauczyciela, jednakże - zdaniem Sądu Okręgowego - znajduje również zastosowanie do art. 10 ust. 7 Karty. W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj.: 1) art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela w związku z art. 1 pkt 19 i art. 13a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 marca 2009 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz o zmianie niektórych innych ustaw Dz. U. Nr 56, poz. 458 z późn. zm., dalej jako ustawa zmieniająca), przez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że wynikającą z organizacji nauczania potrzebą zatrudnienia nauczyciela na podstawie umowy o pracę na czas określony jest subiektywny "stan niepewności" pracodawcy - przyjmującego od lat taką samą liczbę dzieci i prognozującego na przyszłość przyjęcie takiej samej liczby dzieci - co do ilości dzieci 6-letnich, które mogły potencjalnie pójść w danym roku do szkoły (a faktycznie do szkoły nie poszły); 2) art. 65 § 1 i 2 k.c. w związku z art. 300 k.p., przez błędną wykładnię oświadczeń woli stron wyrażonych w umowie o pracę z dnia 1 września 2009 r., polegającą na przyjęciu, że strony mające pełną zdolność do czynności prawnych i składające oświadczenia woli o zawarciu umowy o pracę określonego rodzaju, miały zamiar zawrzeć i zawarły umowę o pracę o innej treści (umowę na zastępstwo w rozumieniu art. 25 § 1 zdanie drugie k.p.) niż tę, którą zawarły (umowę o pracę na czas określony niebędącą umową na zastępstwo w rozumieniu art. 25 § 1 zdanie drugie k.p.). Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w części oddalającej apelację oraz rozstrzygającej o kosztach postępowania i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych zarzutów. W pierwszym rzędzie niezasadny jest zarzut naruszenia art. 65 § 1 i 2 k.c. w związku z art. 300 k.p., upatrywany przez skarżącą w błędnym przyjęciu, że strony zawarły umowę na zastępstwo, o której stanowi art. 25 § 1 zdanie pierwsze k.p. Tak sformułowany zarzut nie może być uznany za skuteczny już tylko dlatego, że po pierwsze - zastosowana konstrukcja wymagałaby powiązania art. 25 § 1 k.p. z art. 91c § 1 Karty Nauczyciela, zgodnie z którym w zakresie spraw wynikających ze stosunku pracy, nieuregulowanych przepisami ustawy, mają zastosowanie przepisy Kodeksu pracy, a po drugie - pełna regulacja nawiązywania z nauczycielem stosunku pracy, w tym zawarcia umowy na czas określony, znajduje się w art. 10 Karty Nauczyciela, a więc brak jest podstaw, aby poprzez art. 91c stosować w tym zakresie przepisy Kodeksu pracy (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 2 września 1999 r., I PKN 235/99, OSNAPiUS 2001 Nr 3, poz. 64 oraz z dnia 29 czerwca 2000 r., I PKN 709/99, OSNAPiUS 2001 Nr 24, poz. 716). Skarżąca co prawda zarzuca obrazę art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela, ale zupełnie w innym kontekście, a mianowicie w odniesieniu do braku zawartej w tym przepisie przesłanki potrzeby wynikającej z organizacji nauczania. Rozważany zarzut jest niezasadny także z innych względów. Z ustaleń stanowiących podstawę zaskarżonego wyroku wynika, że możliwość zatrudnienia skarżącej w roku szkolnym 2009/2010 w pełnym wymiarze zajęć powstała wyłącznie w związku z potrzebą zastępstwa nauczycielki korzystającej z urlopu zdrowotnego, na co skarżąca wyraziła zgodę zawierając z pracodawcą umowę o pracę na czas określony i co znalazło odzwierciedlenie w aneksie do arkusza organizacyjnego pozwanego Przedszkola. Ustaleń tych skarżąca nie kwestionuje, wywodzi natomiast, że sporna umowa była umową podlegającą kwalifikacji prawnej jako umowa na czas nieokreślony wobec braku wskazania w niej ustawowych przesłanek z art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela. Jest to pogląd błędny. Przewidziany w art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela wyjątek przewidujący możliwość zatrudnienia nauczyciela na podstawie umowy o pracę na czas określony wymaga zaistnienia jednej z dwóch określonych w tym przepisie przesłanek - potrzeby wynikającej z organizacji nauczania lub potrzeby zastępstwa nieobecnego nauczyciela. Przepis ten nie wymaga ani wskazania w umowie terminowej przyczyny (celu), dla której została zawarta, ani nawet wyjaśnienia przez pracodawcę przy zawieraniu takiej umowy z nauczycielem, jakie konkretnie przesłanki zadecydowały o konieczności nawiązania z nim umownego stosunku pracy na czas określony, zamiast na czas nieokreślony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2014 r., I PK 237/13, LEX nr 1646071). Istotne jest to, aby jedna z przesłanek określonych w art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela faktycznie zachodziła, gdyż w przeciwnym wypadku umowę zawartą na czas określony należy traktować jako zawartą na czas nieokreślony (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 1993 r., I PZP 14/93, OSNC 1993 Nr 11, poz. 189 oraz uchwały tego Sądu z dnia 14 czerwca 1994 r., I PZP 28/94, OSNAPiUS 1994 Nr 10, poz. 160 i z dnia 4 października 2013 r., I PZP 3/13, OSNP 2014 Nr 2, poz. 18). Uchodzi również uwadze skarżącej, że z niekwestionowanego przez nią stanu faktycznego sprawy wynika, iż wiedziała ona o przyczynie zawarcia umowy na czas określony w pełnym wymiarze zajęć, a po jej rozwiązaniu się z upływem roku szkolnego, na który została zawarta i powrocie nieobecnej nauczycielki z urlopu zdrowotnego, skarżąca nie domagała się dopuszczenia jej do pracy na warunkach określonych w tej umowie, ale przystała na propozycję zawarcia następnej umowy terminowej na kolejny rok szkolny i to w niepełnym wymiarze. Już tylko to stanowi o bezzasadności zarzutu obrazy art. 65 § 1 i 2 k.c. w związku z art. 300 k.p. Przy wykładni oświadczenia woli należy bowiem - poza kontekstem językowym - brać pod uwagę także okoliczności jego złożenia, czyli tzw. kontekst sytuacyjny (art. 65 § 1 k.c.) oraz kierować się celem umowy (art. 65 § 2 k.c.). Nie jest przy tym konieczne, aby cel ten był uzgodniony przez strony, gdyż wystarczy cel zamierzony przez jedną stronę, który jest wiadomy drugiej. Ponadto dla ustalenia, jak --- STRONA 4 --- Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego. strony rzeczywiście pojmowały oświadczenie woli w chwili jego złożenia może mieć znaczenie także ich postępowanie po złożeniu oświadczenia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2013 r., II PK 293/12, Monitor Prawa Pracy 2013 nr 11, s. 186-588 i powołane w nim szeroko orzecznictwo). Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela w związku z art. 1 pkt 19 i art. 13a ust. 1 i 2 ustawy zmieniającej. W jego ramach skarżąca prezentuje stanowisko, że obawa co do tego, czy dzieci 6-letnie rozpoczną naukę w szkole, czy pozostaną w przedszkolu, nie może stanowić przyczyny organizacyjnej zawierania z nauczycielem umów okresowych, zwłaszcza gdy faktycznie liczba dzieci w przedszkolu pozostała taka sama z uwagi na nieskorzystanie przez rodziców z możliwości objęcia dzieci 6-letnich obowiązkiem szkolnym. Ponieważ skarżąca nie kwestionuje dokonanych w sprawie ustaleń, że w latach szkolnych 2010/2011 i 2011/2012 nie było możliwości zatrudnienia jej w pełnym wymiarze zajęć, sformułowany zarzut miałby rację bytu wówczas, gdyby domagała się ustalenia, że od dnia 1 września 2010 r. łączyła ją z pozwanym Przedszkolem umowa o pracę na czas nieokreślony w niepełnym wymiarze zajęć (art. 10 ust. 6 Karty Nauczyciela). Jednak takiego żądania skarżąca w sprawie nie zgłosiła. Niezależnie od tego należy stwierdzić, że zastosowanie art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela w zakresie, w jakim ustanawia przesłankę potrzeby wynikającej z organizacji nauczania, jest ściśle uzależnione od konkretnych okoliczności faktycznych. W dotychczasowym orzecznictwie Sąd Najwyższy wielokrotnie wypowiadał się na temat sposobu, w jaki należy to pojęcie interpretować, wyjaśniając, że należy je odnosić do zasad funkcjonowania szkoły (przedszkola), a więc liczby klas (grup), rodzaju przedmiotów, liczby godzin lekcyjnych, liczby etatów, czasu nauczania poszczególnych przedmiotów, zmianowości pracy szkoły, przypadków ograniczonego wymiaru godzin nauczania określonego przedmiotu w całym roku lub jego części, czy też niepewności co do czasu prowadzenia określonej działalności, liczby uczniów lub uzyskania zgody podmiotów zewnętrznych (por. wyroki z dnia 5 września 1997 r., I PKN 226/97, OSNAPiUS 1998 Nr 11, poz. 328; z dnia 19 stycznia 1998 r., I PKN 487/97, OSNAPiUS 1999 nr 1, poz. 6; z dnia 9 grudnia 1998 r., I PKN 499/98, OSNAPiUS 2000 Nr 3, poz. 105). Do takich okoliczności niewątpliwie należała niepewność co do liczby dzieci 6- letnich, których rodzice skorzystają z możliwości poddania ich obowiązkowi szkolnemu w latach szkolnych 2009/2010 - 2011/2012 (art. 12 ustawy zmieniającej) oraz 2012/2013 i 2013/2014 (art. 13a tej ustawy), a nadto - co wynika z niekwestionowanych przez skarżącą ustaleń - co do zmiennej w każdym roku szkolnym liczby dzieci przebywających w placówce w dodatkowych godzinach przydzielonych skarżącej w ramach ustalonego dla niej wymiaru zajęć, a w konsekwencji co do ewentualnej konieczności ograniczenia godzin pracy Przedszkola, a w związku z tym możliwości zapewnienia skarżącej zatrudnienia. Za trafne należy uznać stanowisko Sądu drugiej instancji, że ocena, czy istnieją warunki do zatrudnienia nauczyciela na czas nieokreślony, choćby w niepełnym wymiarze zajęć (art. 10 ust. 6 Karty Nauczyciela), powinna uwzględniać dłuższą perspektywę czasową trwania takiej umowy. Warunki te nie występują, gdy z oceny konkretnej sytuacji wynika, że występowała uzasadniona niepewność co do możliwość takiego zatrudnienia w kolejnych latach szkolnych. Istnienie stanu niepewności oceniane jest na datę zatrudniania nauczyciela, a nie z perspektywy czasowej, jak zdaje się uważać skarżąca. Z powyższy względów skarga kasacyjna podlega oddaleniu na podstawie art. 398 k.p.c. 14