Wyrok I KZP 2101

--- STRONA 1 --- _ __ _7 7_____H llr K}‘§_I§94:'U3 3 tekst Teksi‘ orzeczenia pochodzi z bazy orzeczefi Sqdu Najwyiszego dostgpnej poo‘ adresem l Wyrok Sqdu Najwyzszego z dnia 4 czerwca 2004 r. ll KK 394103 Wyrok iqczny, ktéry utracii moo w nastepstwie wydania nowego,~ prawomocnego, wyroku iqcznego, wypada na staie z obrotu prawnego i nie odzyskuje juz mocy nawet w razie uchylenia w postapowaniu karnym tego nowego wyroku lqcznego i umorzenia postepowania w przedmiocie jego wydania. i.EXnr126669 126659 :»mm Skiad orzekajqcy Przewodniczqcy: Sgdzia SN Jézef Szewczyk. Sedziowie SN: Rafa1Ma|arski, Andrzej Siuchnifiski (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Krajowej: Aleksander Herzog. A Sentencja ' Sad Najwyzszy w Warszawie  Izba Kama po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2004 r. sprawy Jarosiawa S. skazanego z at:t._2l8i_1 k.k. i innych, 2 powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generainego na korzyéé skazanego od prawomocnego wyroku %qcznego Sqdu Rejonowego 2 dnia 4 czerwca 2002 r., uchyla zaskarzony wyrok i sprawq przekazuje Sqdowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie faktyczne ' Sqd'Rejon'owy po rozpozhaniu sprawy Jarosiawa S., przy przyjgciu; ii"skazany byi on 'praw'omocny'miwyrokami:" 1. SqduRejonowego z dnia 14 paidziernika 1999 r. na kart; roku pozbawienia wolnoéci za popeinione w okresie od 31 lipca do 22 grudnia 1998 r. przestepstwo z k.k.  2. Sqdu Rejonowego z dnia 12 stycznia 2001 r. na Rare pieciu miesiecy pozbawienia wolnoéci za popeinione w dniu 25 paidziernika 1998 r. przestcgpstwo z a11..25A_§_3. i<.k.  objetymi wyrokiem iqcznym wydanym przez Sad Rejonowy w dniu 16 stycznia 2002 r., wymierzajqcym kare; tqcznq roku pozbawienia wolnoéci, a nadto 3. wyrokiem Sqdu Rejonowegoz dnia 1 lutego 2000 r. na kare roku pozbawienia woinoéci za przestepstwo Z a£L_2l9 §_1 k.k. popeinione w styczniu 1998 r. . wyrokiem iqcznym 2 dnia 4 czerwca 2002 r. rozwiqzai karg iqczhq rdku pozbawienia woinoéci wymierzonq Jarosiawowi S. wyrokiem iqcznym Sqdu Reionowego z dnia 16 stycznia 20021. i na podstawie §1.Et._5fi.9_§_‘L i<.p.k. w zw. z a.tL8.5 i B_6_§_1 k.k., w miejsce kar pozbawienia wolnoéci orzeczonych wobec niego wyrokami wymienionymi wyzej, wymierzyi mu Kare tqczna roku i szeéciu miesiegcy pozbawienia wolnoéci. ~ Wyrok ten uprawomocnii sie bez postepowania odwoiawczego. Kasacje od tego wyroku, na korzyéé skazanego, wniési Prokurator Generalny, zarzucajqc razqcq i majqcq wpiyw na treéé rozstrzygniecia obraze a_tt_3fifi§_’L i aLt._4J_0 k.p.k. polegajqcq na zaniechaniu wyjaénienia rzeczywistej treéci jednego z wyrokbw jednostkowych i rodzaju orzeczonej nim kary, na skutek czego doszio do wydania wyroku iqcznego oraz wymierzenia kary iqcznej bezwzglgdnego pozbawienia wolnoéci i wniési 0 uchylenie zaskarzonego wyroku igcznego i umorzenie postepowania w przedmiocie jego wydania, na podstawie a.ct...512 |<.p.l<. < Uzasadnienie prawne Sad Najwyzszy zwazyi, co nastepuje. Zaskarzony wyrok iqczny istotnie wydany zostai po oczywiécie wadiiwym odczytaniu treéci wyroku Sqdu Rejonowego z dnia 14 paidziernika 1999 r., gdy idzie 0 kare pozbawienia wolnosci wymierzonq skazanemu. Uwazna analiza treéci tego wyroku, mimo pewnej niezrgcznoéci stylistycznej, musiala prowadzié do wniosku, ze skazanemu wyrokiem tym wymierzono karg pozbawienia woinoéci z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Rzeczywiscie, z informacji uzyskanej w Krajowym Rejestrze Karnym wynikaio, ze w sprawie tej wymierzono skazanemu karg roku bezwzglednego pozbawienia wolnoéci. Jednak nie ten dokument winien byc podstawq dla ustalenia rzeczywistego charakteru wymierzcmej kary, lecz anaiiza zapiséw treéci wyroku, a ta  jak juz powiedziano  prowadzi do niebudzqcego wqtpliwoéci wniosku, ii wykonanie wymierzonej Jarosiawowi S. kary roku pozbawienia woinoéci zostaio warunkowo zawieszone na dwuletni QKTES préby. Systemfifdrmécji Prawnej Lex (Lex Omega) 2012014 Stan prawiny pr0gramu’:22D14061 0 _ __ _ __ __ __ __ _ i[_K_1§_Ę94iÜ3 :__t'¿eł<st Tekst orzeczenia pochodzi z bazy orzeczeń Sądu Najwyższego dostępnej pod adresem i Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2004 r. II KK 394i`03 Wyrok łączny, który utracił moc w następstwie wydania nowego, prawomocnego, wyroku łącznego, wypada na stałe z obrotu prawnego i nie odzyskuje już mocy nawet w razie uchylenia w postępowaniu karnym tego nowego wyroku łącznego i umorzenia postępowania w przedmiocie jego wydania. LEX nr 126659 126659 åā:_ar:t._āĽ5 Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia SN Jozef Szewczyk. Sędziowie SN: Rafał Malarski, Andrzej Siuchninski (sprawozdawcaj. Prokurator Prokuratury' Krajowej: Aleksander Herzog. _ Sentencja ` Sąd Najwyższy w Warszawie - lzloa Karna po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2004 r. sprawy Jarosława S. skazanego z an. 2159 § 1 k.k. i innych, z powodu kasacji wniesione] przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od prawomocnego wyroku łącznego Sądu Rejonowego z dnia 4 czerwca 2002 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie faktyczne ' Sąd`Rejon'owy po rozpoznaniu sprawy "Jarosława S., przy przyjęciu, iż-skazany był on -'praw'omocnyrni-wyrokarni.:-----" 1. Sądu'Rejonowego z dnia 14 pażdziernika 1999 r. na karę roku pozbawienia wolności za popełnione w okresie od 31 lipca do 22 grudnia 1998 r. przestępstwo z k.k. - 2. Sądu Rejonowego z dnia 12 stycznia 2001 r. na karę pięciu miesięcy pozbawienia wolności za popełnione w dniu 25 pażdziernika 1998 r. przestępstwo z art. 294 § 3 k.k. - objętymi wyrokiern łącznym wydanym przez Sąd Rejonowy w dniu 10 stycznia 2002 r., wymierzającym karę łączną roku pozbawienia wolności, a nadto 3. wyrokiem Sądu Rejonowego: dnia 1 lutego 2000 r. na karę roku pozbawienia woiności za przestępstwo z a.tL_2l9 §_1 k.k. popełnione w styczniu 1998 r. . wyrokiem łącznym z dnia 4 czerwca 2002 r. rozwiązał karę łączną roku pozbawienia wołności wymierzoną Jarosławowi S. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego z dnia 16 stycznia 2002r. i na podstawie e.Ľt._5.l'i9_§_1 k.p.k. w zw. z a1It.__0.ä i ß_6_§_í k.k., w miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec niego wyrokami wymienionymi wyżej, wymierzył mu karę łączną roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności. - Wyrok ten uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego. Kasację od tego wyroku, na korzyść skazanego, wniosł Prokurator Generalny, zarzucając razącą i mającą wpływ na tresc rozstrzygnięcia obrazę a_r:t._3ßE›_§_'Ł i ar1_-=1L1_0 k.p.k. polegającą na zaniechaniu wyjaśnienia rzeczywistej treści jednego z wyroków jednostkowych i rodzaju orzeczonej nim kary, na skutek czego doszło do wydania wyroku łącznego oraz wymierzenia kary łącznej bezwzględnego pozbawienia wolności i wniosł o uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego i umorzenie postępowania w przedmiocie jego wydania, na podstawie ar:t.E k.p.k. - Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zaskarzony wyrok łączny istotnie wydany został po oczywiście wadliwyrn odczytaniu treści wyroku Sądu Rejonowego ż dnia 14 pażdziernika 1999 r., gdy idzie o karę pozbawienia wolności wyrnierzoną skazanemu. Uważna analiza treści tego wyroku, mimo pewnej niezręczności stylistycznej, musiała prowadzić do wniosku, ze skazanemu wyrokiem tym wyrnierzono karę pozbawienia woiności z warunkowyrn zawieszeniem jej wykonania. Rzeczywiście, z informacji uzyskanej w Krajowym Rejestrze Karnym wynikało, że w sprawie tej wymierzono skazanemu karę roku bezwzględnego pozbawienia wolności. Jednak nie ten dokument winien być podstawą dla ustalenia rzeczywistego charakteru wyrnierzonej kary, lecz anaiiza zapisow treści wyroku, a ta - jak już powiedziano - prowadzi do nieloudzącego wątpliwości wniosku, iż wykonanie wymierzonej Jarosławowi S. kary roku pozbawienia wołności zostało warunkowo zawieszone na dwuletni okres proby. System"ln"forrna"cj"i Prawnej Lex (Lex Ümegaj 20i2014 Stan "prawny programuÊ"2014-05-10 --- STRONA 2 --- _______________ ___Z_ __ _____ _ Z H KK 394f03  tekst Wprawdzie ZGSKGTZOHY kasacjq wyrok nie zawiera uzasadnienia, jednak analiza dzia1ar‘1 Sqdu podjotych juz po uprawomocnieniu sio tego wyroku, zmiemajqcych do ustaienia, czy skazanemu istotnie wymierzono bezwzgiodnq Karo pozbawienia wolnoéci, wskazuje jednoznacznie, Ze Sod ten wydajqc wyrok iqczny pozostawai w biodnym przekonaniu co do bezwzgiodnoéoi tej kary. Siusznie zatem podniosi prokurator w kasacji, Ze prawidiowo odczytawszy treéé ww. wyroku co do rodzaju kary wymierzonej oskarzonemu Sad Rejonowy bqdi powstrzymalby sio od wydania nowego wyroku iqcznego i aktualnoéé zachowaiby, obejmujqcy pozostaie skazania (w sprawie ll K 242199 i ll K 264.00), wyrok iqczny wydany 16 stycznia 2002 r. pmez Sqd Rejonowy, bqdz tez rozwazyiby zasadnoéé orzeczenia nowej kary iqcznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, po myéli mm Sqdu Najwyzszego z dnia 27 marca 2001 r., sygn. I KZP 2101 (OSNKW z 2001 r. z. 56, poz. 41), bqdi wreszcie, co trzeba dodaé, nie podzieiajqc tego ostatniego poglqdu (krytykowanego w doktrynie) wymierzyéby karo iacznq, rozwazajqc, czy naieiy jej wykonanie warunkowo zawiesié, czy tez skazany na takie dobrodziejstwo nie zasiuguje. Reasumujqc skoro do wydania okreélonej treéci wyroku iqcznego doszio przy wadliwym odczytaniu treéci jednego z objotych nim wyrokow co do charakteru orzeczonej nim kary pozbawienia wolnoéci, to jasne jest, i2 zarzucono zasadnie w kasacji razqoq dowolnoéé w zakresie ustalenia przesianek prowadzqcych do orzeczenia zawartej w zaskarionym wyroku fqcznym kary lqcznej pozbawienia wolnoéci, mogqcq mieé oczywisty wpiyw na jej vvymiar, co musi z'kolei prowadzio w sposob nieuchronny do uchylenia zaskarionego wyroku. Problemowq staia sir.3 jednak kwestia tzw. "orzeczenia nastopczego". Prokurator Generalny wnoszqc o uchylenie zaskarzonego wyroku iqcznego i umorzenie postopowania w przedmiocie jego wydania, na podstawie aL’£._512 k.p.k., wyszed1 najpewniej (bo wniosku w kasacji nie uzasadniono) z zaiozenia, Ze skoro skazanie Jarosiawa S. w sprawie Sqdu Rejonowego (wyrok z 19 paidziernika 1999 r.) ulegio zatarciu 2 dniem‘ 9 sierpnia 2002 r. na podstawie a|:L_Z_6_§_1 k.k., to po uohyleniu zaskarzonego kasacjq wyroku iqoznego nie ma przesianek do wydania nowego wyroku iqcznego, aibowiem zachowa (odzyska) moc wyrok iqczny wydany przez Sad Rejonowy w dniu 16 stycznia 2002 r., wymierzajqcy mu karo kqczna roku pozbawienia wolnoéci. Jednak literalne brzmienie a_|1._5Z_5,‘5,21 k.p.k. powadzi do wniosku, ze wskazana tam “utrata mooy prawnej" wyroku hqcznego nastegpuje ex lege i w konsekwencji przestaje istnieo wozei wynikajocy 2 orzeczonej uprzednio kary iqcznej. Nie ulega zatem watpliwoéci, 2e najpoiniej z chwilq uprawomocnienia sio zaskarzonego kasacjq wyroku iqcznego z dnia 4 czerwca 2002 r., wyrok iqczny wydany przez Sod Rejonowy w dniu 16 stycznia 2002 r. z mocy a|1._5.Z5_§_’L k.p.k. utracii moo. Pojocie "utraty mocy prawnej" jest pojooiem wyjqtkowym w polskiej ustawie karnej procesowej, uzytym wyiqoznie w odniesieniu do instytucji "wyroku iqcznego", a jego treéf: bliska jest'treéci pojociu "niewazno$o". Rozni je tylko éiiutek procesowy; w razie prawomocnego stwierdzenia niewaznoéci orzeczenie nie wywieralo skutkow "ex nunc" natomiast w razie " utraty mocy" nie wywiera ono skutkow "ex tunc", tj. od chwili prawomocnoéci nowego wyroku Jqcznego. Ponadto, o ile uchylenie w trybie kasacji lub wznowienia post:gpowania prawomocnego ozzeczenia stwierdzajqcego niewaznoéfi: (w czasie obowiqzywania tej instytucji) orzeozenia skutkowaio jego powrotem do obrotu prawnego, to wyrok iqczny, ktoryjuz raz utracii moc w warunkach przewidzianyoh w a[L515 k.p.k., nie powraca do obrotu prawnego, czyii inaczej mowiqc jego "moo" nie odzywa. Wynika to stqd, ze niewaznoéé byla skutkiem ustawowo okreéionych, wyjqtkowej wagi uchybiefi, ktorymi dotknigte by%o postopowanie prowadzqce do wydania niewaznego orzeczenia lub samo to orzeczenie ijeieli w postopowaniu kasaoyjnym stwierdzono wadliwe przy}¢cie istnienie takiego uohybienia, to konsekwencjq tego musi byo powrot do obrotu prawnego wadliwie uniewaznionego oizeczenia. Natomiast utrata mooy wyroku iqcznego nie jest konsekwencjq wad tego postopowania, w ktoryrn zapadk ow wyrok iqczny, lecz innego postopowania, tj. o wydanie nowego wyroku iqcznego bqdi uchylenia lub zmiany (w odrobnym postopowaniu) jednego 2 wyrokow stanowiqcych podstawe wydania tego (dotychczasowego) wyroku iqcznego. Poza tym, w plzypadku utraty mocy wyroku izgcznego, powstaje sytuacja, w ktorej zachodzi "potrzeba wydania nowego wyroku iqcznego" i nie ma .racji nakazujqcych przyjmowao za%ozenie 0 "odzywaniu" wyroku iqcznego, ktory juz utracii moo. Rzecz oczywista natomiast, ze przy wydawaniu nowego wyroku iqcznego tizeba rnieé na uwadze, ze orzekanie go wiaze sie 2 interesem procesowym skazanego, zatem nie moze prowadzié do skutkow dla niego mniej korzystnych. W konsekwencji, nalezy uznaé, Ze wyrok iqczny, ktory utracii moo w nastepstwie wydania nowego, prawomocnego, wyroku iacznego, wypada na staie z obrotu prawnego i nie odzyskuje juz mocy nawet w razie uchylenia w postopowaniu karnym tego nowego wyroku 1a1cznego i umoizenia postrgpowania w przedmiocie ,iego wydania. Jarosiaw S. w dniu 27 lutego 2002 r. zosta1 warunkowo przedterminowo zwolniony z odbycia reszty kary roku pozbawienia woinoéci orzeczonej omawianym wyzej wyrokiem iagcznym Sqdu Rejonowego z dnia 4 czerwca 2002 r. Nie jest natomiast jednoznacznie wyjasnione, czy skazanie wyrokiem z 14 paidziernika 1999 r. ulegéo zataroiu z dniem 9 sierpnia 2002 r. na podstawie a_ct_7_6§_1 k.k. lnformacje na k. 52 i 57 nie sq po temu wystarczajqce. Dlatego tez, z powodu potrzeby uzupemienia postepowania dowodowego w tym zakresie, Sqd Najwyzszy orzeld o uchyieniu zaskarzonego kasaojq wyroku 1a1cznego i o przekazaniu sprawy Sqdowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, w trakcie ktorego Sqd ton powinien ustalié, czy istotnie skazanie w tej sprawie ulegio zatarciu, a nastopnie wydao nowy wyrok 1qczny, obejmujqcy, stosownie do ustalefi, dwa pierwsze (objote wozeéniejszym wyrokiem iqcznym) iub wszystkie wyroki skazujqce Jarosiawa S. System lnformaoji Prawnej Lex (Lex Omega) 2012014 Stan prawny programuz 20140610 _ _ __ _ ____ _ __________ H KK 394."03 -tekst Wprawdzie zaskarżony kasacją wyrok nie zawiera uzasadnienia, jednak analiza działań Sądu podjętych już po uprawomocnieniu się tego wyroku, zmierzających do ustaienia, czy skazanemu istotnie wymierzono bezwzględną karę pozbawienia wolności, wskazuje jednoznacznie, że Sąd ten wydając wyrok łączny pozostawał w błędnym przekonaniu co do bezwzględności tej kary. Słusznie zatem podniósł prokurator w kasacji, że prawidłowo odczytawszy treść ww. wyroku co do rodzaju kary wymierzonej oskarzonemu Sąd Rejonowy bądz powstrzymałby się od wydania nowego wyroku łącznego i aktualność zachowałby, obejmujący pozostałe skazanie (w sprawie ll K 242i99 i ll K 264.00), wyrok łączny wydany 16 stycznia 2002 r. przez Sąd Rejonowy, bądź też rozważyłby zasadność orzeczenia nowej kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, po myśli ucbtuałşt Sądu Najwyższego z dnia 2? marca 2001 r., sygn. I KZP 2i01 (OSNKW z 2001 r. z. 5-6, poz. 41), bądż wreszcie, co tmeba dodać, nie podzieiając tego ostatniego poglądu (krytykowanego w doktrynie) wymierzyłby karę łączną, rozważając, czy naieży jej wykonanie warunkowo zawiesić, czy też skazany na takie dobrodziejstwo nie zasługuje. Reasumując skoro do wydania określonej treści 'wyroku łącznego doszło przy wadliwym odczytaniu treści jednego z objętych nim wyroków co do charakteru orzeczonej nim kary pozbawienia wolności, to jasne jest, iż zarzucono zasadnie w kasacji razącą dowolność w zakresie ustalenia przesłanek prowadzących do orzeczenia zawartej w zaskarżonym wyroku łącznym kary łącznej pozbawienia wolności, mogącą mieć oczywisty wpływ na jej wymiar, co musi z`"kolei prowadzić w sposób nieuchronny do uchylenia zaskarżonego wyroku. Problemową stała się jednak kwestia tzw. "orzeczenia następczego". Prokurator Generalny wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego i umorzenie postępowania w przedmiocie jego wydania, na podstawie a_r:t_5Ł2 k.p.k., wyszedł najpewniej (bo wniosku w kasacji nie uzasadniono) z założenia, że skoro skazanie Jarosława S. w sprawie Sądu Rejonowego (wyrok z 19 pażdziernika 1999 r.) uległo zatarciu z dniem' 9 sierpnia 2002 r. na podstawie a.|:t.._Ż_6_§_l k.k., to po uchyleniu zaskarzonego kasacją wyroku łącznego nie ma przesłanek do 'wydania nowego wyroku łącznego, aibowiem zachowa (odzyska) moc wyrok łączny wydany przez Sąd Rejonowy w dniu 16 stycznia 2002 r., wymierzający mu karę łączną roku pozbawienia wolności. Jednak literalne brzmienie ar1„.5_Z5„¬§„„1 k.p.k. powadzi do wniosku, że wskazana tam "utrata mocy prawnej" wyroku łącznego następuje ex Iege i w konsekwencji przestaje istnieć węzeł wynikający z orzeczonej uprzednio kary łącznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że najpóźniej z chwilą uprawomocnienia się zaskarzonego kasacją wyroku łącznego z dnia 4 czerwca 2002 r., wyrok łączny wydany przez Sąd Rejonowy w dniu 16 stycznia 2002 r. z mocy a.|i._5_Z5_§_'t k.p.k. utracił moc. Pojęcie "utraty mocy prawnej" jest pojęciem wyjątkowym w połskiej ustawie karnej procesowej, uzytym wyłącznie w odniesieniu do instytucji "wyroku łącznego"-,- a. jego treść bliska jesttreści pojęciu "nieważność". Różni je tylko skutek procesowy; w razie prawomocnego stwierdzenia nieważności orzeczenie nie wywierało skutków "ex nunc" natomiast w razie " utraty mocy" nie wywiera ono skutków "ex tunc", tj. od chwili prawomocności nowego wyroku łącznego. Ponadto, o ile uchylenie w trybie kasacji lub wznowienia postępowania prawomocnego orzeczenia stwierdzającego nieważność (w czasie obowiązywania tej instytucji) orzeczenia skutkowało jego powrotem do obrotu prawnego, to wyrok łączny, który juz raz utracił moc w warunkach przewidzianych w artjlă k.p.k., nie powraca do obrotu prawnego, czyli inaczej mówiąc jego "moc" nie odzywa. Wynika to stąd, ze nieważnosć była skutkiem ustawowo okreśionych, wyjątkowej wagi uchybień, którymi dotknięte było postępowanie prowadzące do wydania nieważnego orzeczenia lub samo to orzeczenie ijezeli w postępowaniu kasacyjnym stwierdzono wadliwe przyjęcie istnienie takiego uchybienia, to konsekwencją tego musi być powrót do obrotu prawnego wadliwie unieważnionego orzeczenia. Natomiast utrata mocy -wyroku łącznego nie jest konsekwencją wad tego postępowania, w którym zapadł ów wyrok łączny, lecz innego postępowania, tj. o wydanie nowego wyroku łącznego bądż uchylenia lub zmiany (w odrębnym postępowaniu) jednego z wyroków stanowiących podstawę wydania tego (dotychczasowego) wyroku łącznego. Poza tym, w przypadku utraty mocy wyroku łącznego, powstaje sytuacja, w której zachodzi "potrzeba wydania nowego wyroku łącznego" i nie ma .racji nakazujących przyjmować założenie o "odżywaniu" wyroku łącznego, który już utracił moc. Rzecz oczywista natomiast, że przy wydawaniu nowego wyroku łącznego trzeba mieć na uwadze, ze orzekanie go wiąże się z interesem procesowym skazanego, zatem nie może prowadzić do skutków dla niego mniej korzystnych. W konsekwencji, należy uznać, że wyrok łączny, który utracił moc w następstwie wydania nowego, prawomocnego, wyroku łącznego, wypada na stałe z obrotu prawnego i nie odzyskuje już mocy nawet w razie uchylenia w postępowaniu karnym tego nowego wyroku łącznego i umorzenia postępowania w przedmiocie jego wydania. Jarosław S. w dniu 27 lutego 2002 r. został warunkowo przedterminowo zwolniony z odbycia reszty kary roku pozbawienia woiności orzeczonej omawianym wyżej 'wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego z dnia 4 czerwca 2002 r. Nie jest natomiast jednoznacznie wyjaśnione, czy skazanie wyrokiem z 14 października 1999 r. uległo zatarciu z dniem 9 sierpnia 2002 r. na podstawie ar:t_7_6_§_'t k.k. Informacje na k. 52 i 5? nie są po temu wystarczające. Dlatego też, z powodu potrzeby uzupełnienia postępowania dowodowego w tym zakresie, Sąd Najwyższy orzekł o uchyieniu zaskarzonego kasacją wyroku łącznego i o przekazaniu sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, w trakcie którego Sąd ten powinien ustalić, czy istotnie skazanie w tej sprawie uległo zatarciu, a następnie wydać nowy wyrok łączny, obejmujący, stosownie do ustaleń, dwa pierwsze (objęte wcześniejszym wyrokiem łącznym) łup wszystkie wyroki skazujące Jarosława S. System informacji Prawnej Lek (Lex Omega) 20,"2014 Stan prawny programu: 2014-06-10