Postanowienie I KZP 2/2001

--- STRONA 1 --- ' >' '"'I‘I"‘~" ' '>'=='>~.'.~"'\*?>\\: . ' : ::Ya'\2~';e.:::.>e:.m:.='= . '. 4 =. 3.rv,=:=1.<a1><az¥>1#¥zzs==><?zm2><ssszxssssss>=rssws'z=w4:>==\s=ses=s~sa>=sew" .ss.>a2<\.:zs=zx;;':z2'.<:e:&";' ' I KZP 2/2001 Uchwala Szgdu Najwyiszego  Izba Karna _;a:  '1'_I_'_"1‘TI'?';,_' "'“'_'?':I”'~’"''*‘*” j"'“I?= ;$"'" ...';,>><§';;. .  _;_=<:y:::;';', ,» »_.==4,==,111=1111,,_,11=;=;1========m=,=,=_.__.,=,=,=,=,=,,.__w,=____._ _  ;»1; _.=.=., ~ ~,4,_; ,..  ,_ _ _. _     . 1 — W razle skazania za zbiegapgce sig przestgpstwa na kary pozbawienia W0li10§Ci z warunkowym zawleszenlem jej wykonania i bez Warunkowego jej zawieszenia  orzeczenie zawieszenia jej Wykonania W wyroku lqcznym (art. 89 §  Glosaz Matras 16161166 Prokuratura i Prawo 2002/1 str. 119 Krytyczna co do tezy. Aprobujqca 4:0 do uzasadnienia. Glosaz Marcinkowski Wojciech Woj skowy Przeglqd Prawniczy 2002/3 str. 160 Krytyczna. ' A Glosa: Grzegorczyk Kazimierz Wojskowy Przeglqd Prawniczy 2001/2 str. 150 Krytyczna. Glosa: Gajewski Marcin Monitor Pravmiczy 2001/18 str. 940 Krytyczna. Orzeczenie dotyczy: ' Dz.U.1997.88.553: a1"1_._69; art,__8,S!§_l,  Orzeczenie zostalo powolane W sprawach: V1414 1,111512013, V 1414 10212013, 111,1414,1,0_1,/,21J13,1111414 10212013, 111 1414 312013, _1_V1_414 40,1,/2012, 11,4146 1612013,11AI§a,1,012013, 1V 1414 32212012,1Y 1414 30912012, 1111146 412013,_1V 141419111/2012, 111414 8412012, V1414 36412012, V 1'1/2012, 1V 1414 19912012, V 1414 29012012, IV 141431112012, 11, 1414 215/2012, V 1414 ss/2012, 111 1414 21412012, V 1414 31612011, 11 1414 11412011,, V 1414 2061201111 1414 23 8120 1 1, Q1 1414 111/2011, IV 1414 162/2011, V 1414 21512011, 111141419912011,@1414,18612011,111<141Q8!2,Q11,1V 1414 15912011, V 141410s12011,1V 1414 3912011, y_1414,1412_011, 11 14141151612010, V 1414 36012010, 1V 1414 29112010, 111 1414 6712010, 111 1414 11212010, 1111414 11912010, V 1012010, Il,K14,7412010, V_1414,3,6412009, V 1414,3111200_9_, V1414 303/2009, 1114.146 364/2009,, 1,1421? 12/2009, 1111,1414 18310009, 111 1414 3112009, 111 1414 2312009, 111 1414 10112009, 11A14a_1_04/2009, 111 1414143/2009, IV_ 1414 6912009, 0 A141 4312009, V 141413,/2009, V 1414 31112009, 1V_ 1414 3,95/2008, 1111414 29112000, 111 1414 317112003, V 1414 34912008,, 111 1414 124/200$, 11 1414 471200s,11A146401200s, 1141414 4512008, 111 1414,4081_200"1, 111 395/20071, V KK 274/2001, V KK 13_1_/Z007, V 132/200?, IV KK 155/2001, H KK 612007, II AKZ 634/2006, IV KK 446/2006, V KK 320/2006, V KK 191/2006, V KK 15612006, V KK 41,4/2005, LV KK_256/2005, V KK 128/20,05, V KK22412004, H KK 395112003, 1612004, IV KK 113/20,03, ILI KK 403/2002, _V KK13/2002, LKZP 14/2001 W orzeczeniu powolano'sprawy: IV KKN 123/97» Przewodnicmcyz Prezes SN L. Paprzycki. Sqdziowie SN: A. Deptu1a(spraw02dawca), M. Sokolowski. Prokurator Pr014uratury Krajowej: R. Stefafiski. Sqd Naj wyzszy W sprawie Dariusza K., po rozpoznaniu, przekazanego na p0dstawi0 011. 441 § 1 l4p14, przez S041 Apelacyjny W K., postanowieniem z dnia 19 grudnia 2000 1., zagad111en1a prawnego Wymagajqcego zasadniczej wyk1ad11i_ustaV\1y: ,,Czy przy zbiegu skazari na kary pozbawienia w0ln0.§cz', z ktcirych wyko12am'ejednejz nick zostalo warunkowo zawieszone 1' bra/cu wamnkdw okreuélonych w arr. 69 kk ma zasrosowame za/caz pogarszarzia sy1uacjiprm»vnejskaza_11eg0 przy orzekaniu kary iqcznej w wyro/:11 iqcznym? ' .' ¦-` '.`-""I¦I"i"`¦. "' `. -¦."'^-'-." "':-'.:i'}". `.'¬ři'~`3?“›'¬\¦~ '_ ` .' .¦'$'-`¦'-5-"`¬3"-`-Ii'.¦..".¦'.-¦'-Š `.¦-Cåäi' :'.¦-`:'- - . . .` `. "¬' ¦ . `.--. "¦"-¦.-:'.*:e'fiä*iä?$'~3$'¿fi55¦ř?.$$C$ä§äää'ä'ä'ä-E?-ä$r§$'¿± '¦-¦-¦-I-I-25':-¦-`“-iä'i'5-iå'a'i'E¦-¦'i'i"-r¦'i"" "-"'-"'›'- .'i=i‹ø¿?'i-":Ŝfš'›iăŠř}"*i?G`{3'»č}rř"¿` 5».-I--`-E'S-I-¦¬Ĺ-I3'EEÍ-`-5-¦`-"'I-.-ii'-I-"-I..`-I `-I.-"` ` I KZP ZIZÜÜI Uchwała Sądu Najwyższego - Izba Karna .- J ==-i '_ '- * ›"”""" 1 -- ' W razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warnnkowyni zawieszeniem jej wykonania i bez warnnkowego jej zawieszenia - orzeczenie _wa_rnnkowego zawieszenia jej wykonania W wşfroku łącznym (art. 89 § :F-.--.:Ł;r .ww-' *-'-.=-'~1'¬"i=?ā-" ._ .__---'-"' :~e!iaIHł!:eas.ae›l=nß~:- - Giosa: Matras Jarosław. Prokuratura i Prawo 2ÜÜ2f'1 str. 119 Krytyczna co do tezy. Aprobnjaca _co do uzasadnienia. Glosaz MarcinKows1‹Li Wojciech Woj skowy Przeglad Prawniczgr 2002.3 str. 160 Krytyczna. ' Glosaz Grzegorczyk Kazimierz Wojskowy Przegląd Prawniczy 2ÜÜif2 str. ISÜ Krytyczna. Glosa: Gajewski Marcin Monitor Prawriiczy 2ÜÜIr'1 3 str. 940 Krytyczna. Orzeczenie dotyczy: " Dz.U.1997.88.553: a1't_._{§9; a1ft,___8_9¿_§__1_ - Orzeczenie zostało powołane W sprawach: ÍFrĹIšK,,11,e5¿2e13, v KK 1032013,, I,11,KK1,1,ü.1r_2o13, 111 KK 102120113., LII KK 3/zorz, W §i_(l_1,/2łĹ_}12, II AKa i6f2013, Ii AK_a,1_Üf2Ü13, IV KK 3732012, _I__Ív' KK 309/2012, II ĄKĘ1, 432013, _IV IšK,1,,9e/2012, 11 KK 84{2,Q,112.„ KK 364/2012, V K1š;,,3..,1,.?¿2o12, W KK 19,9Ę21Q,1,,2, V KK 29of201,2, IV,K,Iś,,31w2012, V„1ślś1211,V KK 85r2Ľ:'12_. 1I1I,11KI{1112,r,4r2012,V 31?6¿2,Q.,íJ,,, 11 ,1,74no11,, V KK 206/;ç¿1,1,, KK 238x20 1 1, W ';"_1r2o1 1, IV KK gş2r2o11_, V KK 27§r2,o1_1, 111 KK 19w2011, 1Y,KK_186/2011, 11 I<1<Llfl3r'2,{1111, W KK 1551-ār'2{3›,,1 1, V KK 108x291 1, _Iv KK 39r2011, V_1š.I<í,1,?eł1f2_o11, 11 KK__1_şo'2o111J_, if KK seorżalü. LV KK 29rr21i}11D. 111 KK erfzgogglo. 111 KK 1r2rgo1,0, 111KK 119f21{1l1fl. V, rorzoro, 1I,íśZI~í¬,,,1?1er2o1íł, Ÿr`Ĺ1š1<,,3,64r2o09, Y111KK,1131111f2oo_a, KKK somüüa, 111aKa ßeeoooa, 1_Kzr rznooa, 183512181991, 111 KK 3730019, 111 KK gngooa. 111 KK 10312009, 11 .»f~.Ka roşrrzooa, 111 r<_¬K¿fi_1_sr2ooe, 1V_ KK e9f2oo9,11a1§z esnooa, l'š1š,1,3r2ooe, rr KK. 311112009, I\'ĹI§K1113,95r2oos, Ill KKK zairzooa, 111 KK 3132098, V KK Ęšł19f2,ü,ü$_. III žezřaüüß, II IfíK14?1'f2008. lI111aKa1140f20ü,$. 4§¿2101{},3.1I1 KKaü3r20U?. 11.1 KK sesnocr, Y KK zrerzctür, rr KK 13_1r2cor, V 1132x2001 W KK rsszizcor, rr KK efzoor, 11,aKz 63-macos, iv KK şrfrerzooe, V 32o."20o6, 3! KK 191132006, ir KK isarzooe, V KK arrlerzoofi, 115 Kzsofzootşt, Y KK 1,2_$»f21J,ü5, V KK1122er2oce. 11 KK 39_er21ü03, raooote. Bf i13f2¬ii_Ü3..„ 111 KK,,ři_Ü_3{20Ü2= .KK__,?3f2Qí}_2= 1_..1<ZP 14?2001 W orzeczeniu powołano-'sprawyr W KKN 123f9T"- Przewodniczący: Prezes SN L. Paprzycki. Sędziowie SN: A. Deptuła (sprawozdawca), M. Sokołowski. Prokurator Prokuratury Krajowej: R. Stefański. Sad Naj wyższy w sprawie Dariusza K., po rozpoznaniu, przekazanego na podstawie air. 441 § I kpk, przez Sad Apelacyjny w K., postanowieniem z dnia 19 grudnia 2000 r., zagadnienia prawnego wyrnagaj ącego zasadniczej wykładni nstawy: ,,Czy przy zbiegu .rkazari na kary pozbawienia woiności, z ktorych wykonanie jednej: z nich zostało warankowo zawieszone 1' braka warankow oioeśfonyck w arr. 69 kk rna zastosowanie zakríz pogarszanfa sytuacji' prawnej skazanego przy orzekania kary łączne; w wyroku łocznyrn? --- STRONA 2 --- uchWa1i1 udzielié odpowiedzi jak Wyzej. Uzasadnienie ' Przedstawione przez S614! Apelaoyjny W K. zagadnienie pravme Wy1'nagaja,ce  zdaniem tego sqdu  dokonania zasadniczej Wykiadni ustawy na podstawie art. 441 kpk zrodziio sig W nastqpuj a,ccj sytuacji procesowej. Dariusz K. zostal skazany prawomocnymi Wyrokami: 1. Sgdu Wojewédzkiego W K. z dnia 23 paidziemika 1995 r., za przestqpstwo Z art. 210 § 1 dkk W zw. z art. 158 § 1 dkk popeinione W nooy Z 12 na 13 grudnia 1994 r.  na 142110 m.in. 4 lat pozbawienia W01I10SCi, , 2. Sqdu Wojewédzkiego W K. z dnia 16 grudnia 1997 r. za przestqpstwo z art. 201 dkk W zw. z art. 208 dkk i 60 § 1 dkk popelnione W nocy z 5 na 6 lutego 1997 r.  na l4ar<,3‘ 2 lat i 6 miesic,30y pozbawienia Wolnoéci i 2.000 zt grzywny, 3. Sqdu Rejonowego W Z. 2 dnia 30 kwietnia 1998 r. za przestqpstvvo Z art. 11 § 1 dkk W zw. z art. 288 § 1 dkk popeinione W dniu 27 listopada 1996 1'. na kart; roku pozbawienia WO111OSCi z Warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat i 500 Z1 grzywny. S6141 Okr1=;g0W"y W K. W postqpowaniu WSZCZQIYID na wniosek skazanego Wydai W dniu 4 VVI‘Z6S1'].1E1 2000 r. Wyrok 1a,ozny ktérym obj a,1 kary grzywny orzeczone W wyrokach Wymienionych Wyzej W pkt 2 i 3, umarzaj ace postqpowanie W pozostalym zakresie. . Wyrok ten zaskarzyi prokurator zarzucajegc obrazt; art. 85 1414, polegajqca, na nieobj Qoiu Wyrokiem iqcznyrn 140.1" pozbawienia WOiI1OSCi orzeczonych W wyrokach, W pkt 2 i 3 i umorzeniu postqpowania W tym zakresie, co byio konsekwencja, przyjcgcia biqdnej  zdaniem prokuratora  wykladni art. 89 § 1 1414, polegaj qcej na przyj cpoiu, Ze Wymierzajap kart; lqczng pozbawienia Wolnoéci za. zbiegaj gee sit; przestegpstwa, za 141616 Wymierzono kary bezWzglegdne i 2 W£1I'LL1'Lk0WyI11 zawieszeniem jej Wykonania mozliwe jest jedynie Wymierzenie 14ary1_qcz_n&_:j_ z Warunkowym __zaWi1i.§sz__1.=_:_1_1_io1fr1_ jej . __  '. .'; ' ' 14" ' ' 1=='t=‘0_;\fi.w:=s:21w“=.=:3'5*::.t=:' ~. .    ' '    ,_<119:.114=1;.3":=<a’§1'12;>f9,~%’§"?§I%°$~*§71¥§$§¥%1F.=%s4=¥.'+=='=5=11v:=r:::==.‘.=T.=L1."I: " _ '5;};_..'Q_,,,_5,_;;;_;__ . _ .  ._   . . . ... . . ,. . _ Sqd Apelaoyjny W K. uznai, i2 ,,a'la rozpoznania apelacji niezbgdne jest rozstrzygnigcie zagadniema prawnego ” o treéci ujfgtej W pytaniu pravmym. Rozpoznajqc spraW1=; S1111 Najwyzszy zwazyl, co nastz;puje: Z treéci uzasadnienia zgioszonego pytania wynika, Ze Sa,d Apelacyj ny nie ma Wqtpliwoéci co do mozliwosloi objocia 1421121 lqczng W Wyroku 161cznym kary orzeozonej bez Warunkowego zawieszenia jej Wykonania i kary orzeczonej z Warunkowym zawieszeniem, i tak jest W istocie, albowiem §__l obowiqzuj qcego 1414 jest jasno Sformulowany ijednoznacznie przewiduje 111621101666 lqgczerua takich kar. Koniecznoéé dokonania Vvyldadni, i to zasadniczej, Sqd Apelacyjny upatruje dla sytuacji, W 14t6rej sekwencja skazafi jest tego rodzaj u, i2 z uwagi na wysokoéé orzeczonej prawomocnie jednej z kar pozbawienia wolnoéci, co do 106161 rozwazana jest kwestia obj Qcia jej wyrokiem iqcznym Wystopuje brak ustawowej przesianki do orzeczenia kary 16102116} z warunkowym zawieszeniem jej W’)/i{011€I11iE1. Sad Apelacyj ny nie wskazuje jednak, ktory konkretnie przepis mialby podlegaé zasadniczej Wykladni. Wykladnia taka miataby W tym Wypadku poiegaé na ustaleniu  czy na gruncie obowiagujzgcego stanu prawnego aktualna pozostaje zasada niepogarszania W Wyroku %6,cznym sytuacji prawnej skazanego. "B12114 Wskazania przepisu ustawy, o ktorego wyktadniq, i to zasadniczq, zwraca sie; Sa,c1 Apelaoyj ny stanoWi biqd W sposobie uj ocia zagadnienia prawnego na tyle istotny, i2 mog%oby to'uzasadn161é odmowq udzieienia odpowiedzi. Dostrzegajqc jednak, ze W istocie rzeczy  przy uwzglgdmenzu u14%adu procesowego, ktory Wywolal Wysta,pienie Sqdu Apelacyjnego  chodzi tu o praW1d1oWe rozumienie, a W 14onsel4WencjiW1aéciWe stosowanie W praktyoe art. 89 § 1 1414, S6141 Naj W31zs_zy _ uznal, Z0 kwestia Wya1"ty14u1oWa11a W pytaniu ma oparcie w art. 441 § 1 kpk i uzasadnia 11dZi6i8IlI6 uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyzej. Uzasadnienie ` Przedstawione przez Sąd Apelacyjny w K. zagadnienie prawne wymagające - zdaniem tego sądu - dokonania zasadniczej wykładni ustawy na podstawie art. 441 kpk zrodziła się w nastepuj ącej sytuacji procesowej. Dariusz K. został skazany prawoniocnymi wyrokami: 1. Sądu Woj ewćdzkiego w K. z dnia 23 pazdziernika 1995 r., za przestępstwo z art. 210 § 1 dkk w zw. z art. 158 § 1 dkk popełnione w nocy z 12 na 13 grudnia 1994 r. - na karę n1.in. 4 lat pozbawienia wolności, _ 2. Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia lo grudnia 199? r. za przestępstwo z art. 201 dkk w zw. z art. 203 dkk i 60 § l dkk popełnione w nocy z 5 na 6 lutego 199? r. - na karę' 2 lat i 6 miesiecy pozbawienia wolności i 2.000 zł grzywny, 3. Sądu Rejonowego w Z. z dnia 30 kwietnia i993 r. za przestępstwo z art. ll § 1 dkk w zw. z art. 233 § 1 dkk popełnione w dniu 2? listopada i996 r. na kare roku pozbawienia wolności z wariuikowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat i 500 zł grzywny. Sąd Okręgowy w K. w postępowaniu wszczetyrn na wniosek skazanego wydał w dniu 4 września 2000 r. wyrok łączny ktorym objął kary grzywny orzeczone w wyrokach wymienionych wyzej w pkt 2 i 3, umarzaj ąc postępowanie w pozostałym zakresie. . Wyrok ten zaskarzył prokurator zarzucając obraze art. 35 kk, polegającą na níeobj eciu wyrokieni łącznym kar pozbawienia wolności orzeczonych w wyrokach, w pkt 2 i 3 i umorzeniu postępowania w tym zakresie, co było konsekwencją przyjęcia biednej - zdaniem prokuratora - wykładni art. 89 § 1 kk, polegającej na przyj eciu, ze wymierzaj ąc kare łączną pozbawienia wolności za zbiegaj ące sie przestępstwa, za które wyinierzono kary bezwzględne i z warunkowym zawieszeniem jej wykonania mozliwe jest jedynie wyinierzenie kary ł_ączr1ej__ z_warunkowy_n;_1 _zaw__ieşz_enie1'n_ jej - - .- _. ' - - "' -'-."-.'i*'.'-I".¦" =`¬3""ä-'.' "I'-' " F-""` ' ¦"- ¦" """.2"¦¿"-?>¦¬_'='.ŜÍ"Š-_. -3'7"""I"'Í'^ ÍFÍ' "' Ĺ . ' ' . . . .- _ .-__.- -."¬ = 1 ¦-..-_-.¬::- T: - . - . . __ . __..i=i1¦ .-¿,_::._¿E._Ši.;|:5':_-;..¦Í¿:-:";_¿"E§.'~¿¿¦'-;;`Ĺfş'ă'._5--_ ='-_'¬;=<¿u__'f.: :'. :'Ż.'ŠŜ.'.`-.¿;;'..t'¿_¿:¿__:_-_:._=':_-."-;__ - -_ - - ;_ i ___._:_¿_______ ş___._,_______ _____. ___ _ ; . _ .. ___ _._._._.__ .__._,_______ ____¿,__¿___._.___ _._:_¿.__ _ _. _ . __ . ._ _, 2-. __ ._. _._,.__ _. __; _ :_ _ .. _____ _ ___ __ _ _ . _ _ .T_. . :_:__'__ ___|¿|. _.¦_;__:ş_:__Ł:-__.___:č___-__,_:_ :__ ___ _ . -¬.._ !.--._ 1*. _._ . . Sąd Apelacyjny w K. uznał, iż ,,dla rozpoznania apeiacji niezbędne jest rozstrzygnięcie zagaolnienia _prawnego ” o treści uj ętej w pytaniu prawnym. Rozpoznając sprawę Sąd Naj wyzszy zwazył, co następuje: Z treści uzasadnienia zgłoszonego pytania wynika, ze Sąd Apelacyjny nie ma wątpliwości co do mozliwości objęcia karą łączną w wyroku łącznym kary orzeczonej bez warunkowego zawieszenia jej wykonania i kary orzeczonej z warunkowym zawieszeniem, i tak jest w istocie, albowiem §__1 obowiązującego kk jest jasno sforinułowany i jednoznacznie przewiduje mozliwość łączema takich kar. Konieczność dokonania wykładni, i to zasadniczej, Sąd Apelacyjny upatruje dla sytuacji, w ktorej sekwencja skazań jest tego rodzaju, iz z uwagi na wysokość orzeczonej prawomocnie jednej z kar pozbawienia wolności, co do ktćrej rozwazana jest kwestia obj ecia jej wyrokiem łącznym występuje brak ustawowej przesłanki do orzeczenia kary łącznej z warunkowyin zawieszeniem jej wykonania. Sąd Apelacyjny nie wskazuje jednak, ktory konkretnie przepis miałby podlegać zasadniczej wykładni. Wykładnia taka miałaby w tym wypadku poiegać na ustaleniu - czy na grimcie obowiązującego stanu prawnego aktualna pozostaje zasada niepogarszania w wyroku łącznyrn sytuacji prawnej skazanego. Brak wskazania przepisu ustawy, o ktorego wykładnia, i to zasadniczą, zwraca się Sąd Apelacyjny stanowi błąd w sposobie ujęcia zagadnienia prawnego na tyle istotny, iz mogłoby touzasadniać odmowę udzieienia odpowiedzi. Dostrzegaj ąc jednak, ze w istocie rzeczy - przy uwzględnieniu układu procesowego, ktory wywołał wystąpienie Sądu Apelacyjnego - chodzi tu o prawidłowe rozumienie, a w konsekwencji właściwe stosowanie w praktyce art. 89 § I kk, Sąd Naj wyższy _ uznał, ze kwestia wyartykułowana w pytaniu ma oparcie w art. 441 § 1 kpk i uzasadnia udzielenie ¬. --- STRONA 3 --- odpowiedzi w formic uohwaly. Przepis ten istotnie wzbudza powazne wqtpliwoéci W praktyce, o czym moze éwiadczyé liozba pytafi jaka naplynefla dota,d do Sqdu Najwyzszego, a roine jego interprotacje W piémiennictwio wqtpliwoéci te dodatkowo potqgujq. W punkcie wyjsicia nalezy rozwaiyé jakich sytuacji dotyczy przepis art. 89 § 1 kk. oroz przepis ten nie dotyozy i nie reguluje podstawowych zasad orzekania kary {qcznej W wyroku iqcznym, nie mowi wszak kiedy moze dojéé do wydania wyroku lqcznego i w jakich granicach moze byé orzekana kara hgczna. Przepis ten ustala jedynie jeden ze sposobow ksztaltowania W Wyroku kqoznym kary hcznej, a mianowicie: po pierwsze  pozwala lqozyé karo, ktorej W'y1(01'1E111i6 zostalo warunkowo zawieszone z kara; bez waruslkowego zawieszenia, po drugie  dopuszcza, przy takiej sekwencji kar podlegaj egcych Iqczeniu, orzeczenie kary lqcznej z Warunkowym zawieszeniem jej wyk0nania,je2e1i zachodza, przeslanki okreélone w art. 69 kk. Zakres regulacji zawartej w tym przepisie jest taki, Ze nie pozwala ustalié innej funkcji keuy iqcznej w polskim systemic prawnym, nii racj onalizacja odpowiedzialnoéci karnej. Z tego wynika, Ze lqczenie kar nie moze prowadzié do skutkow nmiej korzystnych dla skazanego nit te, ktore wynikal}/by z wykonania kar jednostkowych. tego przepisu sprowadza siq: zatem do dv»/och elementow: pierwszy okreéla rodzaj kar, ktore moga, byé obj Qte karq Iapznq W wyroku lqcznym, drugi zaé wyznaoza koficowy, dopuszczalny wynik tqczenia wyraiaj a,cy si<; w karze z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Nie ma tu Wioc W ogole mowy o mozliwosici orzeczenia kary ¢j§ @'dyb¥:mstaWodawca dla ukladu okreélonego art. 89W‘§ I kk dopuszczal mozliwoéé wymierzenia kary bez Warunkowego zawieszenia jej wykonania. to przepis ten musialby mieé inns brzmienie, a mianowioie: ,,sqd m0z‘e orzec kare; fqcznq bez warunkowego zawieszenia, albo zawiesiéjej wykonanie jezreli zachodzq przesianki okreflone w arr. 69”. Wagcpliwoéci Sqdu Apelacyjnego co do obowiqzywania W obeonym stanie prawnym zakazu ' pogarszania sytuacji prawnej skazanego W wyroku lqcznym sag nieuzasadnione, albowiem Zaden z przepisow obowiqzujqcego kodeksu karnego nie daje podstaw do zmiany dotychczasowej Wyidadni. Nie traca, zatem na aktualnoéci wczeéniej wyrazone poglqdy zarowno W orzecznictwie Sa,du Najwyiszcgo, jak i W piémiennictwie. Sqd Najwyzszy zaicaz ten sytuowaé w ogolnych zasadaoh postqpowania kamego, wskazujqc na nonm; art. 3 § dkpk, jako na norms; W ktorej zakaz ten jest zakotwiczony (por. wyrok Sqdu Najwyzszego z dnia 28 maja 1997 r. EV KKN 123»’97  Prokuratura i Prawo  dodatck 1997/ 11 poz. 14). Z kolei przedstawioiele doktryny wywodzili, Ze instytuoje kary hqcznej i wyroku lqcznego sq instytucjami ,,sv|/ego rodzaju usrawowego zhzgodzenia kary” (tak M. Cieélak, Pokskie prawo karne. ._y1j_qc;_ie1_,_Y\/'21_r_js;2;1\_¢§I_r;=1_ Q90, str. 467),_ bqdi Wskazywali na racje ." odpowiedzialnoéci karnej, gdy istniaia mozliifioéojédnoczesnego postaWiehia'sptaWcy zarzutow obejmuj qcych wszystkie popetnione przez niego przeste;pstwa, a W konsekwencji jednoczesnego ich osqdzenia jest spowodowany niedoskonaloécia, funkcjonowania organow éoigania, co nie moze obciqiaé sprawcy. Tak wigs sprawca nie powinien byé W gorszej sytuacji prawnej z punktu widzenia ocipowiedzialnoéci i vrymiaru kary od tej ktora by nastqpiia W przypadku pociggnigcia od odpowiedzialnoéci kamej za wszystkie przestqapstwa jednoczeénie. odpowiedzi w formie uchwały. Przepis ten istotnie wzbudza poważne wątpliwości w praktyce, o czym może świadczyć liczba pytan jaka napłynęła dotąd do Sądu Najwyższego, a rożne jego interpretacje w piśniienuictwie wątpliwości te dodatkowo potęgują. W punkcie wyjścia nalezy rozważyć jakich sytuacji dotyczy przepis art. 39 § l kk. Otoż przepis ten nie dotyczy i nie reguluje podstawowych zasad orzekania kary łącznej w wyroku łącznym, nie mowi wszak kiedy może dojść do wydania wyroku łącznego i w jakich granicach może być orzekana kara łączna. Przepis ten ustala jedynie jeden ze sposobow kształtowania w wyroku łącznym kary łącznej, a mianowicie: po pierwsze - pozwala łączyć karę, ktorej wykonanie zostało warunkowo zawieszone z karą bez warunkowego zawieszenia, po dru.gie - dopuszcza, przy takiej sekwencji kar podlegających łączeniu, orzeczenie kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jezeli zachodzą przesłanki określone w art. 69 kk. Zakres regulacji zawartej w tym przepisie jest taki, że nie pozwala ustalić innej funkcji kary łącznej w polskim systemie prawnym, niz racj onalizacja odpowiedzialności karnej. Z tego wynika, ze łączenie kar nie może prowadzić do skutkow mniej korzystnych dla skazanego niz te, ktore wynikałyby z wykonania kar jednostkowych. tego przepisu sprowadza się zatem do dwoch elementow: pierwszy określa rodzaj kar, ktore mogą być obj ęte karą łączną w wyroku łącznym, drugi zaś wyznacza końcowy, dopuszczalny wynik łączenia wyrażaj ący się w karze z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Nie ma tu więc w ogole mowy o mozliwości orzeczenia kary jp ś@'dyby:mstawodawca dla układu określonego art. 39"i§ 1 kk dopuszczał możliwość wymierzenia kary bez warunkowego zawieszenia jej wykonania to przepis ten musiałby mieć inne brzmienie, a mianowicie: „sąd inoze orzec kare łączna bez warunkowego zawieszenia, aioo zawiesićjlzf wykonanie jezeli zachodzą przesłanki określone w art. 69”. Wątpliwości Sądu Apelacyjnego co do obowiązywania w obecnym stanie prawnym zakazu " pogarszania sytuacji prawnej skazanego w wyroku łącznym są nieuzasadnione, albowiem żaden z przepisow obowiązującego kodeksu karnego nie daje podstaw do zmiany dotychczasowej wykładni. Nie tracą zatem na aktualności wcześniej wyrażone poglądy zarowno' w orzecznictwie Sądu Najwyższego, jak i w piśmiermictwie. Sąd Najwyższy zakaz ten sytuował w ogolnych zasadach postępowania karnego, wskazując na normę art. 3 § dkpk, jako na norrnę w ktorej zakaz ten jest zakotwiczony (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 1997 r. EV KKN_____123.f9_Íi_ - Prokuratura i Prawo - dodatek l99?."l1 poz. 14). Z kolei przedstawiciele doktryny wywodzili, że instytucje kary łącznej i wyroku łącznego są instytucjami „swego roo'zay'u ustawowego złagorizenia kary” (tak M. Cieślak, Polskie prawo karne. ._uj__ęcia,_ ll\farszawą_ 1990, str. 4o?),_ bądz wskazywali na racje _'- odpowiedzialności karnej, gdy istniała moż1iwo`ść`"jodnoczesnego postawieniasprawcy zarzutow obejmujących wszystkie popełnione przez niego przestępstwa, a w konsekwencji jednoczesnego ich osądzenia jest spowodowany niedoskonałością funkcjonowania organow ścigania, co nie może obciążać sprawcy. Tak więc sprawca nie powinien być w gorszej sytuacji prawnej z punktu widzenia odpowiedzialności i wymiaru kary od tej ktora by nastąpiła w przypadku pociągnięcie od odpowiedzialności karnej za wszystkie przestępstwa jednocześnie.