Postanowienie I CZ 47/15

--- STRONA 1 --- Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2015 r. I CZ 47/15 Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy jako podstawa uchylenia orzeczenia sądu pierwszej instancji. Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego. TEZA aktualna Samo niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy nie jest równoznaczne z nierozpoznaniem jej istoty. UZASADNIENIE Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia SN Marian Kocon (sprawozdawca). Sędziowie SN: Irena Gromska-Szuster, Krzysztof Strzelczyk. Sentencja Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Z. L. przeciwko P. D. S.A. w L. oddział w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r., zażalenia strony pozwanej na wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 4 listopada 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok. Uzasadnienie faktyczne Wyrokiem z dnia 4 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w W. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 30 września 2013 r. w sprawie z powództwa Z. L. przeciwko P. D. S.A. w L. Oddział w W. Powódka domagała się zapłaty z tytułu bezumownego korzystanie z nieruchomości przez pozwaną. Orzeczenie zaskarżyła pozwana zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. i art. 382 k.p.c. Pozwana wniosła o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Orzecznictwo Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. występuje wtedy, gdy sąd pierwszej instancji w zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania pozwu lub zarzutów merytorycznych przeciwstawionych zgłoszonemu roszczeniu. W rozważanej sprawie taka sytuacja nie występuje. Sąd Rejonowy bowiem oddalił powództwo o zapłatę z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości z uwagi na skuteczne podniesienie przez pozwaną zarzutu zasiedzenia służebności odpowiadającej w swojej treści służebności przesyłu. Zdaniem Sądu Rejonowego zasiedzenie służebności wykluczyło możliwość domagania się wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy również w okresie poprzedzającym zasiedzenie. Powołał się przy tym na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2011 r., III CZP 7/11 (OSP 2012, Nr 10, poz. 93). Odmienny pogląd Sądu Okręgowego nie uzasadnia uchylenia wyroku Sądu I instancji na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. Należy podkreślić, że samo niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy nie jest równoznaczne z nierozpoznaniem jej istoty (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 22 kwietnia 1999 r., II UKN 589/98, OSNP 2000, Nr 12, poz. 483), zaś sąd odwoławczy, kontynuując postępowanie przed sądem pierwszej instancji, rozpoznaje sprawę na nowo w sposób w zasadzie nieograniczony. Uznając zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. za uzasadniony Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 § 1 w związku z art. 394 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżony wyrok. 15 1 I CZ 47/15, Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy jako podstawa uchylenia orzeczenia sądu pierwszej instancji. - Postanowienie Sądu Najwyższego