Wyrok I CKN 323/97

--- STRONA 1 --- _ _   . ..__J__Q}$N._2Qf!lQ1_;I<?1<§I _ Wyrok Sadu Najwyzszego z dnia 2 kwietnia 2003 r. I CKN 204101 W wyjatkowych okolicznosciaoh sad rnoze posiuzyo sio przy ooenie podniesionego zarzutu przedawnienia treéoia art. 5 k.c. Stosujao powoiany przepis trzeba mieé oczywiécie na wzgladzie jego szczegolny charakter wynikajacy z uzycia W nim klauzul generalnych. Z tej przyozyny dla oceny, czy podniesiony zarzut przedawnienia nie nosi znamion naduzycia prawa, konieczne jest rozwazenie charakteru dochodzonego roszczenia, przyczyn opéinienia ijego nienadmiernoéci. LEX nr 78814 78814 : a.r1..5; flLL_’i_“|1 Skiad orzekajacy Przewodniczacyz SSN Tadeusz Wiéniewski. Sadziowie SN: Bronisiaw Czech, Barbara Myszka (sprawozdawca). Sentencja Sad Najwyzszy w sprawie z powodztwa Wandy J. i Agnieszki J. przeciwko Skarbowi Panstwa  Wojewodzie P. 0 zaplato, po rozpoznaniu na rozprawie w lzbie Cywiinej w dniu 2 kwietnia 2003 r. kasacgi powodek Wandy J. iAgnieszki J. od wyroku Sadu Apelacyjnego w R. z dnia 21 grudnia 2000 r., uchyla zaskarzony wyrok oraz wyrok Sadu Okrogowego w R. z dnia 24 sierpnia 2000 r. w ozaéoi oddafajaoej powodztwo w stosunku do Skarbu Panstwa  Wojewody P. oraz w czaéci orzakajacej o kosztaoh procesu i przekazuje sprawo w tym zakresie wymienionemu Sadowi do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygniacia o kosztach postopowania kasacyjnego. _ . Uzasadnienie faktyczne  Sad Okragowy w R.  po rozpoznaniu sprawy z powodztwa Wandy J. ijej corki Agnieszki J. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zespoiowi Opieki Zdrowotnej w R. i Skarbowi Panstwa  Wojewodzie P. 0 zadoéouczynienie za doznana krzywda w kwooie po 35.000 zi na rzecz kazdej z powodek  wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2000 r. odda|i% powodztwo. Apeiacja powodek, Ktore zaskariyiy wymieniony wyrok w ozaéci oddaiajacej powodztwo w stosunku do pozwanego Skarbu Panstwa  Wojewody P., zostaia przez Sad Apelacyjny w R. oddalona wyrokiem z dnia 21 grudnia 2000 r. Ustalenia faktyczne przyjate przez Sad Apelaoyjny za podstawa wyroku przedstawiaiy sie nastepujaoo. Wdniach od 1? do 25 sierpnia 1989 r. powodka Wanda J. przebywaia na oddziaie ohlrurgioznym Szpitala Miejskiego w R., a nastopnie, w ozasie od 22 grudnia 1989 r. do 8 lutego 1990 r., na oddziale zakainym Szpitaia Miejskiego w L. z rozpoznaniem wirusowego zapaienia watroby typu B. Po opuszczeniu szpitala przez powodko I powrocie do domu zachorowaia jej oorka Agnieszka J., ktora byia wowczas maloletnia i mieszkaia razem z matka. Od 17 iutego do 9 marca 1990 r. Agnieszka J. plzebywaia na oddziale zakainym tego samego szpitala w L, gdzie rozpoznano u niej rowniez wirusowe zapalenie watroby typu B. W dniu 1 wrzeénia 1999 r. Wanda J. wystapiia w imieniu wiasnym i wowczas jeszcze maioletniej corki Agnieszki J. z pozwem 0 zadoééuczynienie, twierdzac, Ze zostaia zakazona wirusem Zoitaczki w czasie Ieczenia na oddziale chirurgioznym Szpitala Miejskiego w R., w wyniku czego zachorowala na wirusowe zapaienie watroby i zaraziia ta choroba pozostajaca pod jej opieka corke Agnieszka. Wobeo podniesienia przez Skarb Pansiwa zarzutu przedawnienia, powodka Wanda J. wyjaéniia, Ze nie wiedziaia o moztiwoéci dochodzenia odszkodowania i dlatego nie wystapiia wczeéniej na drogo sqdowa. Sad Apelaoyjny uznai za trafne stanowisko Sadu pierwszej instancji, ze do roszczen powodek ma zastosowanie tmyietni termin przedawnienia okreéiony w art. 442 § 1 k.c. oraz 2e termin ten upiynai w 1993 r. Powodka Wanda J. dowiedziaia sio o szkodzie najpoiniej w miesiacu marcu 1990 r. i w tym samym ozasie znaia Zrédio zakaienia, skoro w toku informacyjnego przesiuchania twierdziia, ze do zakazenia zoitaczka mogio dojso tyko na oddziale ohirurgicznym, gdzie przebywaia w 1989 r. W ooenie Sadu Apelacyjnego podniesienie przez Skarb Panstwa zarzutu przedawnienia nie mote byo uznane za naduzycie prawa (art. 5 k.c.). Poniewaz od kilku lat érodki masowego przekazu nagiaéniaiy problem zakaien pacjentow w piacowkach siuzby zdrowia i dochodzenia z tego tytuiu odszkodowan na drodze sadowej, wskazana przez powodka przyczyna opoinienia w doohodzeniu roszczenia nie jest przekonujaca. Sad Apelaoyjny podkreslii, Ze instytucja przedawnienia roszczen ma charakter stabilizujacy stosunki prawne i gwarantujacy ich pewnoéo, wobec czego przy ocenie zarzutu przedawnienia niezbodny jest iygoryzm, a nie nadmierny liberalizm "kwitowany ogolna formuika o naduzyciu prawa lub sprzecznoéci z zasadamiwspoizycia spoiecznego". Za pozbawiony raoji uznai Sad Apeiacyjny System Informacji Prawnej Lex (Lox Omega) 2412014 Stan prawny programu: 20140715 _ _ - - _|__Ĺͱ"._ł1Š_i§|___2_.l'Íi'_=iŁ'i-i__1_' iżlíżi _ Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2003 r. i SKN 204r'01 W wyjątkowych okolicznościach sąd może posłużyć: się przy ocenie podniesionego zarzutu przedawnienia treścią art. 5 k.c. Stosując powołany przepis trzeba mieć oczywiście na względzie jego szczególny charakter wynikający z użycia w nim klauzul generalnych. Z tej przyczyny dla oceny, czy podniesiony zarzut przedawnienia nie nosi znamion nadużycia prawa, konieczne jest rozważenie charakteru dochodzonego roszczenia, przyczyn opożnienia ijego nienadmiernosci. LEX nr 78814 ?8814 : a.rt...5; art. 111 Skład omekający Przewodniczący: SSN Tadeusz Wiśniewski. Sędziowie SN: Bronisław Czech, Barbara Myszka rfsprawozdawcaj. Sentencja Sąd Najwyższy w sprawie z powodztwa Wandy J. i Agnieszki J. przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie P. o zapłatę, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 2 kwietnia 2003 r. kasacji powodek Wandy J. iAgnieszki J. od wyroku Sądu Apelacyjnego w R. z dnia 21 grudnia 2000 r., uchyla zaskarżony wyrok oraz wyrok Sądu Okręgowego w R. z dnia 24 sierpnia 2000 r. w części oddaiającej powodztwo w stosunku do Skarbu Państwa - Wojewody P. oraz w części orzekającej o kosztach procesu i przekazuje sprawę w tym zakresie wymienionemu Sądowi do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. _ _ Uzasadnienie faktyczne - Sąd Okręgowy w R. - po rozpoznaniu sprawy z powodztwa Wandy J. ijej corki Agnieszki J. przeciwko Samodzielnemu Publicznernu Zespołowi Opieki Zdrowotnej w R. i Skarbowi Państwa - Wojewodzie P. o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie po 35.000 zł na rzecz kazdej z powodek - wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2000 r. oddalił powodztwo. Apeiacja powodek, które zaskarżyły wymieniony wyrok w części oddalającej powództwo w stosunku do pozwanego Skarbu Państwa - Wojewody P., została pmez Sąd Apelacyjny w R. oddalona wyrokiem z dnia 21 grudnia 2000 r. Ustalenia faktyczne przyjęte przez Sąd Apelacyjny za podstawę wyroku przedstawiały się następująco. W.dniach od 1? do 25 sierpnia 1080 r. powodka Wanda J. przebywała na oddziaie chirurgicznym Szpitala Miejskiego w R., a następnie, w czasie od 22 grudnia 1080 r. do 8 lutego 1000 r., na oddziale zakażnym Szpitala Miejskiego w Ł. z rozpoznaniem wirusowego zapalenia wątroby typu B. Po opuszczeniu szpitala przez powodkę i powrocie do domu zachorowała jej corka Agnieszka J., ktora była wowczas małoletnia i mieszkała razem z matką. Od 1? lutego do 0 marca 1000 r. Agnieszka J. przebywała na oddziale zakażnym tego samego szpitala w Ł., gdzie rozpoznano u niej rowniez wirusowe zapalenie wątroby typu B. W dniu 1 wrzesnia 1000 r. Wanda J. wystąpiła w imieniu własnym i wowczas jeszcze małoletniej córki Agnieszki J. z pozwem o zadośćuczynienie, twierdząc, że została zakażona wirusem żołtaczki w czasie leczenia na oddziale chirurgicznym Szpitala Miejskiego w R., w wyniku czego zachorowała na wirusowe zapalenie wątroby i zaraziła tą chorobą pozostające pod jej opieką corkę- Agnieszkę. Wobec podniesienia przez Skarb Państwa zarzutu przedawnienia, powodka Wanda J. wyjaśniła, że nie wiedziała o możliwości dochodzenia odszkodowania i dlatego nie wystąpiła wcześniej na drogę sądową. Sąd Apelacyjny uznał za trafne stanowisko Sądu pierwszej instancji, że do roszczeń powódek ma zastosowanie tmyietni termin przedawnienia określony w art. 442 § 1 k.c. oraz że termin ten upłynął w 1003 r. Powodka Wanda J. dowiedziała się o szkodzie najpożniej w miesiącu marcu 1000 r. i w tym samym czasie znała zrodlo zakażenia, skoro w toku informacyjnego przesłuchania twierdziła, że do zakażenia żołtaczką mogło dojść tyko na oddziale chirurgicznym, gdzie przebywała w 1089 r. W ocenie Sądu Apelacyjnego podniesienie przez Skarb Państwa zarzutu przedawnienia nie może być uznane za nadużycie prawa (art. 5 k.c.). Ponieważ od kilku lat środki masowego przekazu nagiaśniały problem zakażeń pacjentow w placówkach służby zdrowia i dochodzenia z tego tytułu odszkodowań na drodze sądowej, wskazana przez powodkę przyczyna opóźnienia w dochodzeniu roszczenia nie jest przekonująca. Sąd Apelacyjny podkreślił, że instytucja przedawnienia roszczeń ma charakter stabilizujący stosunki prawne i gwarantujący ich pewnosc, wobec czego przy ocenie zarzutu przedawnienia niezbędny jest rygoryzm, a nie nadmierny liberalizm “kwitowany ogolną formułką o nadużyciu prawa lub sprzeczności z zasadamiwspołżycia społecznego". Za pozbawiony racji uznał Sąd Apeiacyjny System informacji Prawnej Le:-.': [Lex Omega] 24r2014 Stan prawny programu: 2014-0?-15 --- STRONA 2 --- _ _ _ _ _ _ _ I C_l_(N 204101  tekst podniesiony w apelaoji zarzut obrazy art. 299 k.p.c., uznajac, Ze dowod 2 przestuchania stron nie wptynatby na inne rozstrzygniacie sprawy. W kasacjach od wyroku Sadu Apetacyjnego powodki  powotujac sia na obydwie podstawy okreélone w art. 3931 k.p.c.  wnosiiy o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sadowi Apeiacyjnemu tub Okragowemu w R. do ponownego rozpoznania. W ramach pierwszej podstawy kasacyjnej obie powodki wskazaty na naruszenie przepisu art. 5 k.c. przez przyjaoie, 2e uwzgiadntenie podniesionego zarzutu przedawnienia nie godzi w zasady wspotzycia spotecznego, natomiast w ramach drugiej podstawy postawity zalzut obrazy art. 299 k.p.o. przez pominiacie dowodu z przesiuohania stron, ktow pozwolitby na petne przedstawienie przyczyn opoinienia w dochodzeniu zgtoszonych roszczen. _ Uzasadnienie prawne Sad Najwyzszy zwazyt, co nastapuje: Skarzace nie zakwestionowaiy stanowiska Sadu Apelacyjnego co do tego, 2e do doohodzonych przez nie roszczen 0 zadoééuczynienie z powodu wywotania rozstroju zdrowia ma zastosowanie trzyletni termin przedawnienta przewidziany w art. 442 § 1 k.c. oraz 2e w éwietle tego przepisu dochodzone roszczenia ulegty przedawnieniu. Kwestia wymagajaca rozwazenia pozostaje zatem tyiko ocena, czy skorzystanie przez Skarb Panstwa z uprawnienia do uchylenia sia od zaspokojenia zgtoszonyoh roszczen 2 uwagi na uptyw terminu przedawnienia nie pozostaje w sprzecznoéci 2 treécia art. 5 k.c. Po nowelizaoji Kodeksu cywitnego ustawa 2 dnia 28 lipca 1990 r. (Dz. U. Nr 55, poz. 321) w orzeoznictwie wyrazony zostat pogiad, 2e sad moze wyjatkowo nie uwzgiadnic uptywu przedawnienia dochodzonego roszczenia, je2e|i podniesienie przez dtuznika zarzutu przedawnienia nastapito w okoticznoéciach objatyoh hipoteza art. 5 k.c., tzn. nosi znamiona naduzycia prawa (por. np. uchwata Sadu Najwyzszego 2 dnia 10 marca 1993 r., ill CZP 8193, OSNC 1993, nr 9, poz. 153, oraz wyroki Sadu Najwyzszego 2 dnia 13 listopada 1997 r., I CKN 323/97. OSNC 1998, nr 5, poz. 79 czy 2 dnia 27 czerwca 2001 r., ll CKN 604100, OSNC 2002, nr 3, poz. 32). Nie negu}ac potrzeby dostrzegania w praktyce orzeozniozej roli instytucji przedawnienia jako gwaranta pewnoéci w obrocie i stosunkach prawnych, sktad orzekajaoy Sadu Najwyiszego podziela poglad, 2e w wyjatkowych okolicznoéciach sad moze postuzyo sia przy ocenie podniesionego zarzutu przadawnienia treéoia art. 5 k.c. Stosujac powolany przepis trzeba mieé oozywiécie na wzgladzie jego szczegoiny oharakter wynikajacy z uzycia w nim klauzut generainych. Z tej przyozyny dla oceny, ozy podniesiony zarzut przedawnienia nie nosi znamion naduzycia prawa, konieczne jest rozwazenie charakteru dochodzonego roszczenia, przyozyn opoinienia i jego nienadmiernoéoi (por. uzasadnienie wyroku Sadu Najwy2szego z dnia 13 Iistopada 1997 r., I CKN 323197, OSNC 1998, nr 5, poz. 79). W rozstrzygane} sprawie, 2e w2gtadu na szozegolny oharakter roszczenia o zadoééuozynienie 2 powodu wywoiania rozstroju zdrowia, zachodzita p0t|2eba wyjaanienia subiektywnych przyczyn, dla ktorych powodka Wanda J. dopiero w dniu 1 wrzeénia 1999 r. wystapita 2 pozwem o zadoééuczynienie w imieniu wtasnym i pozostajacej wowczas pod jej wtadza rodzioieiska corki Agnieszki. Przyczyny opoinienia w dochodzeniu roszczenia powinny byo przy tym postrzegane indywidualnie, poniewaz powodka Agnieszka J. osiagnaia pelnoletnoéé dopiero w toku postapowania przed Sadem pierwszej instanoji. Sad Apelacyjny w zaskarionym wyroku przyjai, 2e przyczyna opoinienta w dochodzeniu roszczenia byta niewiedza o moztiwoéci Zadania naprawienia szkody, na ktora powotywata sia powodka Wanda J., sktadajac informacyjne wyjaénienia przed Sadem pierwszej instancji. Trzeba zgodzié sia z pogladem wyrazonym w kasacji, 2e wypowiedzi inforrnaoyjne stron nie maja charakteru dowodowego, oharakter taki maja bowiem tylko wypowiedzi uzyskane w wyniku dowodu z przestuchania stron, o ktorym mowa w art. 299 k.p.c. Powotany przepis obliguje sad do przeprowadzenia dowodu z pizesiuohania stron dla wyjasnienia dotychczas nie wyjaénionyoh faktow, ktore sa istotne dla rozstrzygniaoia sprawy. Do takich faktow nalezaiy w rozstrzyganej sprawte przyczyny opoinienia w doohodzeniu roszczen o zadoééuczynienie, gdyz wynikaty one jedynie z informacyjnych wypowiedzi powodki Wandy J. nie majaoych oharakteru dowodowego. W tym stanie rzeczy podniesiony w kasacji zarzut naruszenia przepisu art. 299 k.p.c. trzeba uznao za usprawiedliwiony. Skoro ustalenia faktyozne przyjate za podstawa zaskarzonego wyroku nie zostaty poczynione w sposob prawidtowy, uzasadniony staje sta rowniez podnieslony w kasacji zarzut naruszenia art. 5 k.c. Z przytoczonych wyzej powodow Sad Najwyzszy na podstawie art. 39313 § 1 k.p.c. uchylit zaskarzony wyrok oraz wyrok Sadu Okragowego w R. 2 dnia 24 sierpnia 2000 r. w czaéci oddalajacej powodztwo w stosunku do Skarbu Panstwa  Wojewody P. i w tym zakresie przekazat sprawa wymienionemu Sadowi do ponownego rozpoznania, postanawiajac o kosztachn postapowania kasaoyjnego po myéli art. 108 § 2 w zwiazku 2 art. 39319 k.p.c. System Enformacji Firawnej Lax (Lax Omega) 2412014 Stan prawny prozgiramij: 201407—1 5 __ _ ____ __ __ _|_C_łŚN2Ü%i_łÜ1-iokāi podniesiony w apelacji zarzut obrazy art. 200 k.p.c., uznając, że dowod z przesłuchania stron nie wpłynąłby na inne rozstrzygnięcie sprawy. W kasacjach od wyroku Sądu Apeiacyjnego powódki - powołując się na obydwie podstawy określone w art. 3031 k.p.c. - wnosiły o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu lub Okręgowemu w R. do ponownego rozpoznania. W ramach pierwszej podstawy kasacyjnej obie powódki wskazały na naruszenie przepisu art. 5 k.c. przez przyjęcie, że uwzględnienie podniesionego zarzutu przedawnienia nie godzi w zasady współżycia społecznego, natomiast w ramach drugiej podstawy postawiły zarzut obrazy art. 200 k.p.c. przez pominięcie dowodu z przesłuchania stron, który pozwoliłby na pełne przedstawienie przyczyn opóżnienia w dochodzeniu zgłoszonych roszczeń. _ Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarżące nie zakwestionowały stanowiska Sądu Apelacyjnego co do tego, że do dochodzonych przez nie roszczeń o zadośćuczynienie z powodu wywołania rozstroju zdrowia ma zastosowanie trzyletni termin przedawnienia przewidziany w art. 442 § 1 k.c. oraz że w świetle tego przepisu dochodzone roszczenia uległy przedawnieniu. Kwestia wymagającą rozważania pozostaje zatem tylko ocena, czy skorzystanie przez Skarb Państwa z uprawnienia do uchylenia się od zaspokojenia zgłoszonych roszczeń z uwagi na upływ terminu przedawnienia nie pozostaje w sprzeczności z treścią art. 5 k.c. Po nowelizacji Kodeksu cywiinego ustawą z dnia 28 lipca 1000 r. (Oz. U. Nr 55, poz. 321) w orzecznictwie wyrażony został pogląd, że sąd może wyjątkowo nie uwzględnić upływu przedawnienia dochodzonego roszczenia, jeżeli podniesienie przez dłużnika zarzutu przedawnienia nastąpiło w okolicznościach objętych hipoteza art. 5 k.c., tzn. nosi znamiona nadużycia prawa (por. np. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1003 r., łll CZP 8r'03, OSNC 1003, nr 0, poz. 153, oraz wyroki Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 100? r., I CKN 323r'0?, OSNC 1008, nr 5, poz. ?0 czy z dnia 2? czerwca 2001 r., ll CKN 604ł00, OSNO 2002, nr 3, poz. 32). Nie negując potrzeby dostrzegania w praktyce orzeczniczej roli instytucji przedawnienia jako gwaranta pewności w obrocie i stosunkach prawnych, skład orzekający Sądu Najwyższego podziela pogląd, że w wyjątkowych okolicznościach sąd może posłużyć się przy ocenie podniesionego zarzutu przedawnienia treścią art. 5 k.c. Stosując powołany przepis trzeba miec oczywiście na względzie jego szczegoiny charakter wynikający z użycia w nim klauzui generainych. Z tej przyczyny dla oceny, czy podniesiony zarzut przedawnienia nie nosi znamion nadużycia prawa, konieczne jest rozważenie charakteru dochodzonego roszczenia, przyczyn opóżnienia i jego nienadmierncści (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 iistopada 100? r., i CKN 323ł07, OSNC 1008,nr5,poz.70j W rozstrzyganej sprawie, ze wzgiędu na szczególny charakter roszczenia o zadośćuczynienie z powodu wywołania rozstroju zdrowia, zachodziła potrzeba wyjaśnienia subiektywnych przyczyn, dla których powódka Wanda J. dopiero w dniu 1 września 1000 r. wystąpiła z pozwem o zadośćuczynienie w imieniu własnym i pozostającej wówczas pod jej władzą rodzicielska córki Agnieszki. Przyczyny opóżnienia w dochodzeniu roszczenia powinny być przy tym postrzegane indywidualnie, ponieważ powódka Agnieszka J. osiągnęła pełnoletnośó dopiero w toku postępowania przed Sądem pienyszej instancji. Sąd Apelacyjny w zaskarzonym wyroku przyjął, 'że przyczyną opóżnienia w dochodzeniu roszczenia była niewiedza o możłiwości żądania naprawienia szkody, na którą powoływała się powódka Wanda J., składając informacyjne wyjaśnienia przed Sądem pierwszej instancji. Trzeba zgodzic się z poglądem wyrażonym w kasacji, że wypowiedzi informacyjne stron nie mają charakteru dowodowego, charakter taki mają bowiem tylko wypowiedzi uzyskane w wyniku dowodu z przesłuchania stron, o którym mowa w art. 200 k.p.c. Powołany przepis obliguje sąd do przeprowadzenia dowodu z przesłuchania stron dla wyjaśnienia dotychczas nie wyjaśnionych faktów, które -są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Do takich faktów należały w rozstrzyganej sprawie przyczyny opóżnienia w dochodzeniu roszczeń o zadośćuczynienie, gdyż wynikały one jedynie z informacyjnych wypowiedzi powódki Wandy J. nie mających charakteru dowodowego. W tym stanie rzeczy podniesiony w kasacji zarzut naruszenia przepisu art. 200 k.p.c. trzeba uznac za usprawiedliwiony. Skoro ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę zaskarżonego wyroku nie zostały poczynione w sposób prawidłowy, uzasadniony staje się również podniesiony w kasacji zarzut naruszenia art. 5 k.c. Z przytoczonych wyżej powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 30313 § 1 k.p.c. uchylił zaskarzony wyrok oraz wyrok Sądu Okręgowego w R. z dnia 24 sierpnia 2000 r. w części oddalającej powództwo w stosunku do Skarbu Państwa - Wojewody P. i w tym zakresie przekazał sprawę wymienionemu Sądowi do ponownego rozpoznania, postanawiając o kosztach postępowania kasacyjnego po myśli art. 108 § 2 w związku z art. 30319 k.p.c. "System informacji Prawnej Lex [Lex Omega) 24ł0014 Stan prawny programu: 0014-0?»15