Wyrok I CKN 179/99

--- STRONA 1 --- ______________ _ _______________________________ _ll CSK_§_92fO6  iekst Tekst orzeczenfa pochodzf 2 bazy orzeczefi Sadu Najwyzszego dostepnej pod adresem M Wyrok Sadu Najwyzszego z dnia 11 stycznia 2007 r.  II CSK 392106 1. Sad drugiej instancji rozpoznajacy sprawe na skutek apelacji powimen wziaé pod uwaga, w granicach zaskarzenia, wszystkie naruszenia prawa materialnego popemione przez sad pierwszej instancji, niezaleznie od tego, czy zostaly wytkniate w apelacji. 2. Zadanie dopeinienia czynnoéci poirzebnych do usuniocia skutkow naruszenia débr osobistyoh przez z1oZenie oéwiadczenia odpowiedniej treéci i w odpowiedniej formie powinno byé przez powoda skonkretyzowane. Powod nie moze pozostawié sformuiowania treéci oéwiadczenia sadowi, poniewaz dopiero konkretna treéé postulowanego oéwiadozenia moze byé poddana osadowi. Nie oznacza to jednak, Ze sad orzekajqcy jest sciéie zwiqzany wskazanq przez powoda treécia oéwiadczenia. Sad moze ingerowaé w Zadana treéé oéwiadczenia przez ograniczenie jej zakresu czy uéciélenie okreélonych sformu1owar’1. 3. Dobra osobiste osoby prawnej nie moga byé iaczone jedynie z organami tej osoby, poniewaz nie wypelniaja one substratu osobowego osoby prawnej. Dobr osobistych osoby prawnej nie nalezy rowniez hqczyé z poszczegoinymi osobami fizycznymi tworzqcymi substrat osobowy osoby prawnejjlstota osoby prawnej jest bowiem to, Ze jest ona odrobnym podmiotem prawa, wobec czego naruszenie dobra osobistego osoby prawej dotyka caloéci substratu osobowego, a nie niektorych tylko wchodzacych w jego skiad osob fizycznych. 4. Dobre imie osoby prawnej jest iaczone z opéniq, jaka maja 0 niej inne osoby ze wzgiadu na zakres jej dzialalnoéci. Nie ulega zatem watpliwoéci, Ze dobre imie osoby prawnej naruszaja wypowiedzi, ktore obiektywnie oceniajac, przypisu}a osobie prawnej niewiasciwe postopowanie mogqce spowodowaé utrat<; do niej zaufania potizebnego do prawidiowego jej funkcjonowania w zakresie swych zadafi. LEX nr 276219, OSP 2009/5/55 276219 : aLL3l& : aLL2£L; £lE|1._§L?z glosa aprobujaca: Sk1ad orzekajqcy Pazewodniczacy: Sedzia SN Gerard Bieniek. Sodziowie SN: Antoni Gorski, Barbara Myszka (spr.). Sentencia Sad Najwyzszy w sprawie z powodztwa Powiatu przeciwko Markowi M. 0 ochrono dobr osobistych, po rozpoznaniu na rozprawie w lzbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2007 r. skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sadu Apeiaoyjnego z dnia 21 kwietnia 2006 r., oddala skarga kasacyjna. Uzasadnienie fakfyczne A Sad Okragowy  po rozpoznaniu sprawy z powodztwa Powiatu przeciwko Markowi M. 0 ochrona dobr osobistych  wyrokiem z dnia 15 czerwca 2005 r. nakazai pozwanemu, aby opublikowai w Gazecie Powiatowej "Ziemia 0.", na co najrnniej ‘A pierwszej strony, w sposob wyrainie zaznaczony, w terminie 14 dni od uprawomocnienia sie; wyroku, nastqpujacej treéci oéwiadczenie: "Marek M.  Redaktor Naczelny Gazety Powiatowej przeprasza Powiat za umyélne naruszenie jego dobra osobistego  dobrej siawy i czci, dokonane przez opublikowanie w tej Gazecie ar1yku1u pod tytulem "Man|<o w Starostwie" w numerze 35 2 28 czerwca 2004 roku oraz artykulu pod tytulem "Bzdurna Obrona Z1odziejstwa"w numerze 37 z 11 lipca 2004 roku, zawierajacych nieprawdziwe informacje uw1aczaja1ce dobrej siawie i czci Powiatu  dotyczacych rzekomych nieprawidlowosci dzialania siuzb Starostwa Powiatowego poprzez tolerowanie przez nie rzekomego procederu omijania przez osoby rejestrujace pojazdy opiat rejestracyjnych poprzez przekazywanie przez kolejne osoby dowodow wniesienia op%at rejestracyjnych oraz doprowadzenie, wskutek kilkukrotnego uzycia przez te osoby tych samych dowodow wniesienia op%at rejestracyjnych, do sporego manka w budzecie Powiatu, i tym samym odw01uje wszelkie zawarte w tych artykulach pomowienia", zasqdzii od pozwanego na 12ecz_FundacjiZdr0wia kwoto 5.000 z1, natomiast dale] idqce powodztwo oddalii. Za podstawo orzeczenia Sad Okrogowy przyjai nastepujace ustalenia i Systeminformacji Prai§nzejLex(LexWOi'nega) 3712013 Stan prawny progra}‘hl]:201*31002 W T 1 0 7 V ___ ____ _ _____ _-ll CSK_§_9__2_›"Üß -ÍEKEÍ Tekst orzeczenia pochodzi z bazy orzeczeń Sądu Najwyższego dostępnej pod adresem M Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 200? r. ' ll CSK 392r'06 1. Sąd drugiej instancji rozpoznający sprawę na skutek apelacji powinien wziąć pod uwagę, w granicach zaskarżenia, wszystkie naruszenia prawa materialnego popełnione przez sąd pierwszej instancji, niezależnie od tego, czy zostały wytknięte w apelacji. 2. Żądanie dopełnienie czynności potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych przez złożenie oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie powinno byc przez powoda skonkretyzowane. Powód nie może pozostawić sformułowania treści oświadczenia sądowi, poniewaz dopiero konkretna treść postulowanego oświadczenia może byc poddana osądowi. Nie oznacza to jednak, ze sąd orzekający jest ścisłe związany wskazaną przez powoda treścią oświadczenia. Sąd może ingerować w żądaną tresc oświadczenia przez ograniczenie jej zakresu czy uściślenie określonych sformułowań. 3. Dobra osobiste osoby prawnej nie mogą byc łączone jedynie z organami tej osoby, poniewaz nie wypełniają one substratu osobowego osoby prawnej. Oóbr osobistych osoby prawnej nie należy również łączyć z poszczególnymi osobami fizycznymi tworzącyrni substrat osobowy osoby prawnejƒlstotą osoby prawnej jest bowiem to, ze jest ona odrębnym podmiotem prawa, wobec czego naruszenie dobr_a osobistego osoby prawej dotyka całości substratu osobowego, a nie niektorych tylko wchodzących w jego skład osób fizycznych. 4. Dobre imię osoby prawnej jest łączone z opinią-, jaką mają o niej inne osoby ze wzgłędu na zakres jej działalności. Nie ulega zatem wątpliwości, że dobre imię osoby prawnej naruszają wypowiedzi, które obiektywnie oceniając, przypisują osobie prawnej niewłaściwe postępowanie mogące spowodowac utratę do niej zaufania potrzebnego do prawidłowego jej funkcjonowania w zakresie swych zadan. LEX nr 2?6219, OSP 2009r'5r'55 2'i'6219 : aLt._3l& : a_Ľt_2a; a.ĽLeL3z '. glosaaprobująca: ±¬_.-. nr ...ru ' .-.u›u. 1.. Ł -1. 1.. ll' _ r. .'. .I-. Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia SN Gerard Bieniek. Sędziowie SN: Antoni Górski, Barbara ly1yszka{spr.). Sentencja Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Powiatu przeciwko lyiarkowi lyi. o ochronę dóbr osobistych, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 200? r. skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 kwietnia 2000 r., oddala skargę kasacyjną. Uzasadnienie faktyczne - Sąd Okręgowy - po rozpoznaniu sprawy z powództwa Powiatu przeciwko Markowi M. o ochronę dóbr osobistych - wyrokiem z dnia 15 czerwca 2005 r. nakazał pozwanemu, aby opublikował w Gazecie Powiatowej "Zien¬±ia O.", na co najmniej If; pierwszej strony, w sposob 'wyraznie zaznaczony, w terminie 14 dni od uprawornocnienia się wyroku, następującej treści oświadczenie: "lrrlarek tyl. - Redaktor Naczelny Gazety Powiatowej przeprasza Powiat za umyślne naruszenie jego dobra osobistego - dobrej sławy i czci, dokonane przez opublikowanie w tej Gazecie artykułu pod tytułem "Manko w Starostwie" w numerze 35 z 28 czerwca 2004 roku oraz artykułu pod tytułem "Bzdurna Obrona Złodziejstwa" w numerze 37 z 11 lipca 2004 roku, zawierających nieprawdziwe informacje uwłaczające dobrej sławie i czci Powiatu - dotyczących rzekomych nieprawidłowości działania służb Starostwa Powiatowego poprzez tolerowanie przez nie rzekonrego procederu orrrijania przez osoby rejestrujące pojazdy' opłat rejestracyjnych poprzez przekazywanie przez kolejne osoby dowodów wniesienia opłat rejestracyjnych oraz doprowadzenie, wskutek kilkukrotnego użycia przez te osoby tych samych dowodów wniesienia opłat rejestracyjnych, do sporego manka w budżecie Powiatu, i tym sarnym odwołuje wszelkie zawarte w tych artykułach pomówienia", zasądził od pozwanego na rzecz _Fundacji Zdrowia kwotę 5.000 zł, natomiast dalej idące powództwo oddalił. Za podstawę orzeczenia Sąd Okręgowy przyjął następujące ustalenia i synem rnfsrmazji Płáiiíriej Lex (Le›'¿"o'rn'sga) srrzors stan prawny r=rugraifiü`: zinc-`1o-oz " " --- STRONA 2 --- ____j______ _ _ _ ll CSK 392,106  tekst wnioski. Pozwany jest redaktorem naczelnym tygodnika "Gazeta Powiatowa", ktory ukazuje sit"; w kilku tysiacach egzemplarzy. W numerze 35 tej Gazety z dnia 28 czenzvca 2004 r. ukazai sie artykui pt. "Manko w Starostwie“, informujacy o powstaniu w Starostwie Powiatu sporego manka z powodu posiugiwania sie przez petentow tymi samymi dowodami uiszczenia optat rejestracyjnych przy rejestracji roznych pojazdow. W tresci artykuiu stwierdzono, 2e petenci po okazaniu urzednikowi dowodu wpiaty opiaty rejestracyjnej przekazywali ten dowodnastepnemu petentowi‘ ktory z Kolei okazywai go przy skiadaniu wniosku o rejestracje innego pojazdu. W konsekwenoji, praktyka urzedu poiegajaca na przyjmowaniu kserokopii zamiast oryginatu dowodu wptaty doprowadziia do powstania niedoboru. Po ukazaniu sie tego artykuiu powod zamieécii w intemecie sprostowanie, w ktorym wyjasnii, Ze wielokrotne uzycie tego samego dowodu uiszczenia opiaty rejestracyjnej nie jest moziiwe, poniewaz dowod jest wystawiany na konkretna osobe, zawiera jej nazwisko i adres oraz date wniesienia opiaty, a poza tym orygina1 dowodu podlega doiaczeniu do dokumentowjejestracyjnych i pozostaje w urzedzie. Powod przesiai pozwanemu tekst sprostowania z Zqdaniem jego opubiikowania na podstawie ant 31 pigt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r.  Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24 ze zm.  dalejz "Pr. pras."). Pozwany nie opubiikowai sprostowania, natomiast w numerze 37 Gazety z dnia 11 lipca 2004 r. zamieécit artykut pt. "Bzdurna obrona ziodziejstwa“, w ktorym twierdzii, 2e tymi samymi dowodami wptaty postugiwali sie petenci rejestrujacy kilka swoioh pojazdow oraz 2e dopiero po jakims czasie urzednicy w Starostwie zaozeii przystawiad pieczqtki na dowodach wpiat, aby zapobieo ich ponownemu uzyciu. W miesiacach lipcu i sierpniu 2004 r. przeprowadzono w Starostwie kontroie pobierania opiat rejestraoyjnyoh, w cz_asie ktorej nie wykryto nieprawidiowoéci ani niedoboru. Ustalono, Ze urzednicy pobierali od petentow oryginaiy dowodow uiszczenia opiaty rejestracyjnej i pozostawiali je w aktach urzedu. Na Zyczenie petentow wydawaii im kserokopie poswiadczone za zgodnoéé z oryginaiem, wobec czego nie byio mozliwosci ponownego uzyoia tego samego dowodu wpiaty. Kazdorazowo raz w miesiacu kontrolowano w Starostwie ilosé dokonanych rejestracji z sum:21 wniesionych opiat w celu rozliczenia sie z Centralna Ewidencja Pojazdow i Kierowcow. Dokonane wpiaty byty porownywane 2 raportem systemu Centralnej Ewidencji Pojazdow i Kierowcow, co wykiuczaio moiiiwoéé zarejestrowania pojazdu bez wniesienia opiaty. Pozwany ani zaden z dziennikarzy Gazety przed opubiikowaniern zakwestionowanych artykuiow nie zwracat sie do Starosty badi do urzednikow Starostwa o informacje Iub wyjaénienie. Sad Okregowy uznai, 2e oba artykuiy naruszaja czeéé i wizerunek powoda jako wspolnoty samorzajdowej, sugerujq bowiem stosowanie przez urzednikow Starostwa nieefektywnych procedur, brak dbaiosoi o przychody, niegospodarnosé oraz toierowanie niedoborow. Powod ma osobowosé prawnq, wobec czego jego dobra osobiste podlegaja ochronie na podstawie EJZLAQ w zwiazku 2 a|:t_221 k.c., a zarzuty dotyczajce Starostwa, bedqcego urzedem, przy pomocy ktorego dzia%a powod, godza wjego ozesé. i wizerunek. Zarzuty te byiy nieptawdziwe, a dziaianie pozwanego bezprawne, gdyz nie podjei on zadnych dziaialfi zmierzajejoych do weryfikacji posiadanych informacji, przez co naruszyi obowiqzek rzetelnosoi wynikajacy z m Pr. pras., a odmawiajac opubiikowania sprostowania  dodatkowo flE,L_§3_1 Pr. "pres. Z tych przyczyn Sad Okregowy uwzglednii powodztwo, 2 tym ze za odpowiednia w rozumieniu aLt._4§fi k.c. uznai kwote 5.000 2% zamiast zadanej przez powoda kwoty 10.000 zi. ' . Po rozpoznaniu sprawy na skutek apeiaoji pozwanego, Sad Apeiacyjny wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2006 r. zmienit zaskarzony wyrok w ozesci dotyczecej tresci oswiadczenia, ktore ma opublikowao pozwany, a w pozostaiym zakresie apelacje oddalii. Nadai temu oswiadczeniu nastepujacej treéo: "Marek M.  Redaktor Naczeiny. Gazety Powiatowej przeprasza Powiat za naruszenie dobrego imienia Powiatu nieprawdziwymi zarzutami, opublikowanymi w artykuiach pt. "Manko w Starostwie" z dnia 28 czerwca 2004 r. oraz pt. "Bzdurna obrona ziodziejstwa" z dnia 11 lipca 2004 r., jakoby w dziaianiu siuib Starostwa Powiatowego wystepowaiy nieprawidtowoéci polegajqce na tolerowaniu prooederu kilkakrotnego posiugiwania sie przez osoby rejestrujajce pojazdy jednym dowodem optaty rejestracyjnej, a przez to na doprowadzeniu do powstania sporego manka w budzecie Powiatu." V Sad Apelacyjny ocenii ustalenia Sadu pierwszej instancji jako prawidiowe i uznai je za wiasne, stwierdzajac, 2e podniesiony w apeiaoji zarzut bezpodstawnego pominiecia dowodu z zeznari éwiadka C2. K. jest nieuzasadniony. Z wniosku o przeprowadzenie dowodu zgioszonego z pismie pozwanego 2 dnia 14 czerwca 2005 r. nie wynika bowiem istotna, spojna z twierdzeniami zawartymi odpowiedzi na pozew tub w apelacji, okolicznosc faktyczna, ktora miataby byo przy pomocy tego dowodu wyjasniona w sposob odmienny od dokonanych ustaiefi. . lstota sporu sprowadzata sie  stwierdzii Sad Apelacyjny  do rozstrzygniecia, czy moziiwe jest naruszenie dobr osobistych powiatu przez opubiikowanie w prasie nieprawdziwych informacji o sposobie dziaiania jego siuzb pomocniczych i wynikajqoych 2 tego dziaiania niekorzystnych skutkach finansowych. Pozwany podnosii bowiem, 2e w takim wypadku mozna by mowié jedynie o naruszeniu dobr osobistych konkretnych osob wchodzacych w skiad organow powiatu lub jego pracownikow odpowiedzialnych za dziatania danych siuzb, a nie powiatu jako wspolnoty samorzadowej. Zapatrywanie pozwanego jest, zdaniem Sadu Apelacyjnego, nieuzasadnione, powiat posiada bowiem osobowoéo prawnaj, jest zorganizowana struktura dziaéajaca przez swoje organy i wykonujqcq zadania 0 charakterze pubiicznym zarowno z zakresu administracji rzadowej, jak i samorzadowej, samodzieinie prowadzi gospodarke finansowa na podstawie budzetu, jest stronq w stosunkach cywilnoprawnych dotyczacych mienia powiatu, a ponadto moze wraz z innymi powiatami tworzyé zwiqzek o odrebnej osobowosci prawnej. Powierzone mu zadania powiat wykonuje przez swoje organy, ktorymi sa rada i zarzqd, a ponadto pizy pomocy jednostek twomacych powiatowa administracje Z6Sp0|0fl&1. Sposob dziaiania organow System informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 37.‘201 3 Stan prawny programu: 20131002 __ M _ _ _ rr csk sezros - tekst wnioski. Pozwany jest redaktorem naczelnym tygodnika "Gazeta Powiatowa", który ukazuje się w kilku tysiącach egzemplarzy. W numerze 35 tej Gazety z dnia 26 czerwca 2004 r. ukazał się artykuł pt. "Manko w Starostwie", informujący o powstaniu w Starostwie Powiatu sporego manka z powodu posługiwania się przez petentów tymi samymi dowodami uiszczenia opłat rejestracyjnych przy rejestracji różnych pojazdów. W treści artykułu stwierdzono, że petenci po okazaniu umędnikowi dowodu wpłaty opłaty' rejestracyjne] przekazywali ten dowódnastępnemu petentowi, który z kolei okazywał go przy składaniu wniosku o rejestrację innego pojazdu. W konsekwencji, praktyka urzędu potegająca na przyjmowaniu kserokopii zamiast oryginału dowodu wpłaty doprowadziła do powstania niedoboru. Po ukazaniu się tego artykułu powód zamieścił w internecie sprostowanie, w którym wyjaśnił, że wielokrotne użycie tego samego dowodu uiszczania opłaty rajestracyjnej nie jest możliwe, ponieważ dowód jest wystawiany na konkretną osobę, zawiera jej nazwisko i adres oraz datę wniesienia opłaty, a poza tym oryginał dowodu podlega dołączeniu do dokumentów,rajestracyjnych i pozostaje w urzędzie. Powód przesłał pozwanemu tekst sprostowania z żądaniem jego opubiikowania na podstawie art. 31 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowa (Dz. U. Nr 5, poz. 24 ze zm. - dalej: "Pr. pras."). Pozwany nie opublikował sprostowania, natomiast w numerze 3? Gazety z dnia 11 lipca 2004 r. zamieścił artykuł pt. "Bzdurna obrona złodziejstwa", w którym twiardził, że tymi samymi dowodami wplaty posługiwali się petenci rejestrujący kilka swoich pojazdów oraz że dopiero po jakimś czasie urzędnicy w Starostwie zaczęli przystawiaó pieczątki na dowodach wpłat, aby zapobiec ich ponownemu użyciu. W miesiącach lipcu i sierpniu 2004 r. przeprowadzono w Starostwie kontrolę pobierania opłat rejestracyjnych, w czasie której nie wykryto nieprawidłowości ani niedoboru. Ustalono, że urzędnicy pobierali od patentów oryginały dowodów uiszczenia opłaty rejestracyjnej i pozostawiali je w aktach urzędu. Na życzenia patentów wydawałi im kserokopie poświadczone za zgodność z oryginałem, wobec czego nie było możliwości ponownego użycia tego' samego dowodu wpłaty. Każdorazowo raz w miesiącu kontrolowane w Starostwie ilość dokonanych rejestracji z sumą wniesionych opłat w celu rozliczenia się z Centralna Ewidencją Pojazdów i Kierowców. Dokonane wpłaty były porównywane z raportem systemu Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, co wykluczało możiiwośó zarejestrowania pojazdu bez wniesienia opłaty. Pozwany ani żaden z dziennikarzy Gazety przed opubiikowaniem zakwestionowanych artykułów _nia zwracał się do Starosty bądź do urzędników Starostwa o informacje lub wyjaśnienie. Sąd Okręgowy uznał, że oba artykuły naruszają cześó i wizerunek powoda jako wspólnoty samorządowej, sugerują bowiem stosowanie przez urzędników Starostwa nieefektywnych procedur, brak dbałości o przychody, niegospodarnośó oraz toierowanie niedoborów. Powód ma osobowość prawną, wobec czego jego dobra osobiste podlegają ochronie na podstawie aJ:t._śt& w związku z ar:t._22t k.c., a zarzuty dotyczące Starostwa, będącego urzędem, przy pomocy którego działa powód, godzą wjego cześć i wizerunek. Zarzuty te były nieprawdziwe, a działanie pozwanego bezprawne, gdyż nie podjął on żadnych działań zmierzających do weryfikacji posiadanych informacji, przez co naruszył obowiązek rzetelności wynikający z .ft Pr. pras., a odmawiając opublikowania sprostowania - dodatkowo art. 31 Pr. pras. Z tych przyczyn Sąd Okręgowy uwzględnił powództwo, z tym że za odpowiednią w rozumieniu artjśfi k.c. uznał kwotę 5.000 zł zamiast żądanej przez powoda kwoty 10.000 zł. ' _ Po rozpoznaniu sprawy na skutek apelacji pozwanego, Sąd Apaiacyjny wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2006 r. zmienił zaskarżony wyrok w części dotyczącej treści oświadczenia, które ma opublikować pozwany, a w pozostałym zakresie apelację oddalił. Nadał temu oświadczeniu następującą treśó: ”ly1arek lyl. - Redaktor Naczeiny. Gazety Powiatowej przeprasza Powiat za naruszenie dobrego imienia Powiatu nieprawdziwymi zarzutami, opublikowanymi w artykułach pt. "łylanko w Starostwie" z dnia 26 czerwca 2004 r. oraz pt. “Bzdurna obrona złodziejstwa" z dnia 11 lipca 2004 r., jakoby w działaniu służb Starostwa Powiatowego występowały nieprawidłowości polegające na tolerowaniu procederu kilkakrotnego posługiwania się przez osoby rejestrujące pojazdy jednym dowodem opiaty rejestracyjnej, a przez to na doprowadzeniu do powstania sporego manka w budżecie Powiatu." _ Sąd Apelacyjny ocenił ustalenia Sądu pierwszej instancji jako prawidłowe i uznał je za własne, stwierdzając, że podniesiony w apeiacji zarzut bezpodstawnego pominięcie dowodu z zeznań świadka Cz. K. jest nieuzasadniony. Z wniosku o przeprowadzenie dowodu zgłoszonego z piśmie pozwanego z dnia 14 czerwca 2005 r. nie wynika bowiem istotna, spójna z twierdzeniami zawartymi odpowiedzi na pozew lub w apelacji, okoliczność faktyczne, która miałaby być przy pomocy tego dowodu wyjaśnione w sposób odmienny od dokonanych ustałan. _ Istota sporu sprowadzała się - stwierdził Sąd Apelacyjny - do rozstrzygnięcia, czy możliwa jest naruszania dóbr osobistych powiatu przez opublikowanie w prasie nieprawdziwych informacji o sposobie działania jego służb pomocniczych i wynikających z tego działania niekorzystnych skutkach finansowych. Pozwany podnosił bowiem, że w takim wypadku można by mówić jedynie o naruszeniu dóbr osobistych konkretnych osób wchodzących w skład organów powiatu lub jego pracowników odpowiedzialnych za działania danych służb, a nie powiatu jako wspólnoty samorządowej. Zapatrywanie pozwanego jest, zdaniem Sądu Apelacyjnego, nieuzasadnione, powiat posiada bowiem osobowość prawną, jest zorganizowaną strukturą działającą przez swoje organy i wykonującą zadania o charakterze publicznym zarówno z zakresu administracji rządowej, jak i samorządowej, samodziainie prowadzi gospodarkę finansową na podstawie budżetu, jest stroną w stosunkach cywilnoprawnych dotyczących mienia powiatu, a ponadto może wraz z innymi powiatami tworzyc związek o odrębnej osobowości prawnej. Powierzone mu zadania powiat wykonuje przez swoje organy, którymi są rada i zarząd, a ponadto przy pomocy jednostek tworzących powiatową administrację zespoloną. Sposób działania organów System informacji Prawnej Lek (Lek Omega] 3T"i2013 Stan prawny programu: 2013-10-02 --- STRONA 3 --- N u CSK 392106tekst powiatu i ioh séuzb pornocniozyoh moze mieé znaczenie dla renomy i dobrego imienia wspoinoty samorzedowej, dta wizerunku wspolnoty nie jest bowiem obojetne to, czy jej organy dziaiajq sprawnie i nalezycie dbaja o interesy ozionkow wspolnoty. Powszechnie wiadorno  stwierdzii dalej Sad Apelacyjny  2e istnieje konkurencja miedzy powiatami, gdyz poclejmuja one dziaiania majace na celu zachecanie przedsiebiorcow do inwestowania, uzyskanie pomocy finansowej die swoich przedsiewzieo czy wreszcie przyciegniecie turystow. Dla potencjalnych adresatow tych inicjatyw jest natomiast istotne, by mogli liczyo na sprawne i podyktowane troska 0 efektywnoéo dziaianie organow powiatu. Dla sprawnego wykonywania zadan istotne znaozenie ma przy tym takze zaufanie spoiecznoéci Iokalnej do stworzonej przez nia struktury organizacyjnej oraz zaufanie miedzy czionkami tej spoiecznosci. Oba ar1yku1‘y przypisujq natomiast naganne dziaiania takze niektorym mieszkancom powiatu. W tej sytuacji Sad pienrvszej instanoji trafnie uznai, ze przedmiotowe artykuiy naruszyty dobre imie iokalnej wspoinoty samorzadowej, konieczne dla jej prawidtowego funkcjonowania. Postepowanie pozwanego, ktory nawet nie podjai proby weryfikaoji pozyskanych informacji przed ioh opublikowaniem, a nastepnie  pomimo wyjasnien udzielonych przez zarzad powiatu  obstawai przy swoioh zarzutach,‘ naruszato obowiqzek starannego dziatania okreslony w a.tt._‘L2_u_sl._1_pJsi_1 Pr. pras., wobec czego byto bezprawne. Sad Apelacyjny uznai jedynie za wiaéciwe zrnienio treéé oswiadczenia na bardziej zwiezhq, a przez to bardziej czytelne, dla odbiorcow, zachowujac przy tym wszystkie istotne eiementy oéwiadczenia zadanego przez powoda. . ' W skardze kasacyjnej od wyroku Sadu Apelacyjnego pozwany  powoiujac sie na obydwie podstawy okreslone w all 3.9.8_3“§_1 k.p.c.  wnosii o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W ramach pi8I'WSZ8j podstawy kasaoyjnej wskazai na naruszenie a1i_24_§_1 i 43 k.c. przez przyjecie, 2e opubiikowanie przedmiotowych artykuiow naruszyio dobra osobiste Powiatu. W ramach drugiej podniosi natomiast zarzut obrazy a£L_22l k.p.c. przez uznanie okolicznosci wskazanych w pismie prooesowym 2 dnia 14 czenwca 2005 r. za nieistotne dia rozstrzygniecia, oraz a£t_§iZ8_§ 1 k.p.c. przez zmiane tresci oswiadczenia zawartego wwyroku Sadu pierwszej instancji. Uzasadnienie prawne , Sad Najwyzszy zwazyi, co nastepuje: Sposrod powoianych podstaw kasaoyjnych rozwazenia w pierwszej kolejnosci wymaga podstawa z a.£i:._3.9fi3“_§_J_p|&t 2 k.p.c., w ramach ktorej skarzajcy zarzuoit Sa_dowi Apelacyjnemu obraze a1:t_221 i act 328 § 1 k.p.c. Piezwszy z wymienionych przepisow miai przy tym doznaé naruszenia przez biedne uznanie, ze okolicznoéoi, ktore mogi potwierdzio swiadek Cz. K. powoiany w pismie z dnia 13 czerwca 2005 r., doiajczonym do akt po rozprawie odbytej przez Sadem pierwszej instancji w dniu 15 czerwca 2005 r.,jnie miaiy istotnego znaozenia dla rozstrzygniecia sprawy. Drugi natomiast przez zmiane tresci nakazanego przez Sad pierwszej instanoji oéwiadozenie, poiaczona 2 wykroozeniem poza granice apetacji. , Odnoszao sie do zarzutu obrazy a_:;t._22I k.p.c. trzeba podkresiié, ze skarzaoy niepreoyzyjnie przedstawit stanowisko Sedu Apelaoyjnego w kwestii pominiecia dowodu z zeznafi zgioszonego swiadka. Sad ten stwierdzii bowiem, ze z wniosku dowodowego skarzecego ani z apelaoji nie wynika okolioznosé faktyczna, ktora miaia byo za pomooq tego dowodu wyjasniona, a przedmiotem dowodu nie sa wszystkie fakty, lecz  jak wynika z a:i_22Z k.p.c.  jedynie fakty majape dla rozstrzygniecia sprawy istotne znaczenie. Konstatacja ta nie jest natomiast rownoznaozna z ocenaj, ze konkretne fakty nie maja dla sprawy istotnego znaczenia..Nieza|eznie jednak od tego spostrzezenia trzeba stwierdzio, ze skarzacy  kwestionujajc zasadnosé odmowy przeprowadzenia zgioszonego dowodu  powinien wskazao na naruszenie a£L_2jLZ..§_2 k.p.c., w tym bowiem pnzepisie okreslone zostaiy przesianki dopuszozainosci pomijania srodkow dowodowych. W braku powotania sie na naruszenie wymienionego przepisu wywody skariacego dotycza_ce pominiecia zgtoszonego dowodu sq nieadekwatne do tresci zarzutu postawionego w skardze kasacyjnej (zob. MQLLQK Sadu Najwyzszego z dnia 29 stycznie 2002 r., V CKN 721100, OSNC 2002, nr 12, poz. 153). Skaiiacy nie ma rowniez racji zarzucajac Sedowi Apeiacyjnemu naruszenie a.Lt._318_§_1 k.p.c. Przewidziane w tym przepisie zwiqzanie sqdu drugiej instancji granicami srodka odwotawczego w aspekoie przedmiotowym oznacza niedopuszczainosé takiego rozpoznania apelacji, ktora dotyczyiaby niezaskarzonej czesci orzeczenia. Wnoszqc apelacje w niniejszej sprawle pozwany domagai sie uchylenia zaskarzonego wyroku w czesci uwzgledniajacej powodztwo i przekazania sprawy w tyrn zakresie do ponownego rozpoznania. Zaskarzone zostaio tym samym zawarte w wyroku orzeczenie o obowiazku ziozenia okreslonej tresoi oswiadczenia. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sadu Najwyzszego, sad drugiej instancji rozpoznajacy sprawe na skutek apelacji powinien wziaé pod uwage, w granicach zaskarzenia, wszystkie naruszenia prawa materialnego popelnione przez sad piemvszej instancji, niezaleznie od tego, czy zostaiy wytkniete w apeiacji (zob. mngoig Sadu Najwyzszego 2 dnia 5 wrzesnia 2001 r., I CKN 179/99, OSNC 2002, nr 4, poz. 54 i Sadu Najwyzszego 2 dnia 4 pazdziernika 2002 r., Ill CZP 62102, OSNC 2004, nr 1, poz. 7). Z tak rozumianego zakresu uprawniefi i obowiazkow sadu drugiej instancji wynika, ze Sad Apelaoyjny wtadny byt objeé SWOjEj kontrole tress nakazanego oswiadczenia. Przepis act. 24 § 1 k.c. wymienia ziozenie oswiadczenia jako jeden ze sposobow usuniecia skutkow naruszenie dobra osobistego, nie preoyzujac jaka powinno mieé ono tress. Przyjmuje sie, ze oswiadozenie to moze poiegao miedzy innymi na odwoianiu stawianych zarzutow, sprostowaniu nieprawdziwych informacji, stwierdzeniu i przyznaniu pewnych faktow pominietych w publikacji, wyrazeniu zalu lub przeproszeniu za naruszenie dobr osobistych. Zadanie dopetnienia czynnosoi potrzebnych do usuniecia skutkow naruszenia dobr osobistych przez ziozenie oswiadczenia odpowiedniej treéci System lnformacji Prawnej Lex (Lex Omega) 3712013 Stan prawny programu: 20131002 _____ li CSK _3_92r'06 ştekst powiatu i ich służb pomocniczych może mieć znaczenie dla renomy i dobrego imienia wspóinoty samorządowej, dia wizerunku wspólnoty nie jest bowiem obojętne to, czy jej organy działają sprawnie i należycie dbają o interesy członków wspólnoty. Powszechnie wiadomo - stwierdził dalej Sąd Apelacyjny - że istnieje konkurencja między powiatami, gdyż podejmują one działania mająca na celu zachęcenie pmedsiębiorców do inwestowania, uzyskanie pomocy finansowej dia swoich przedsięwzięć czy wreszcie przyciągnięcie turystów. Ola potencjalnych adresatów tych inicjatyw jest natomiast istotne, by mogli liczyć na sprawne i podyktowane troską o efektywność działanie organów powiatu. Dla sprawnego wykonywania zadań istotne znaczenie ma przy tym także zaufanie społeczności lokalnej do stworzonej przez nią struktury organizacyjnej oraz zaufanie między członkami tej społeczności. Oba artykuły przypisuje, natomiast naganne działania także niektórym mieszkańcom powiatu. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że przedmiotowe artykuły naruszyiy dobre imię lokalnej wspólnoty samorządowej, konieczne dla jej prawidłowego funkcjonowania. Postępowanie pozwanego, który nawet nie podjął próby weryfikacji pozyskanych informacji przed ich opublikowaniem, a następnie - pomimo wyjaśnień udzielonych przez zarząd powiatu - obstawał przy swoich zarzutach, naruszało obowiązek starannego działania określony w art t2 ust 1 pkt 1 Pr. pras., wobec czego było bezprawne. Sąd Apelacyjny uznał jedynie za właściwe zmienić treść oświadczenia na bardziej zwięzłą, a przez to bardziej czytelną dla odbiorców, zachowując przy tym wszystkie istotne elementy oświadczenia żądanego przez powoda. . ` W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego pozwany - powołując się na obydwie podstawy określone w ad.. 3t9¬8_3"§_1_ k.p.c. - wnosił o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W ramach pierwszej podstawy kasacyjnej wskazał na naruszenie ar:L_2a_§_'L i 43 k.c. przez przyjęcie, że opublikowanie przedmiotowych artykułów naruszyło dobra osobiste Powiatu. W ramach drugiej podniósł natomiast zarzut obrazy ar:L_.221 k.p.c. przez uznanie okoliczności wskazanych w piśmie procesowym z dnia 14 czerwca 2005 r. za nieistotne dla rozstrzygnięcia, oraz ar:t_3I6_§ 1 k.p.c. przez zmianę treści oświadczenia zawartego w wyroku Sądu pierwszej instancji. Uzasadnienie prawne ._ Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Spośród powołanych podstaw kasacyjnych rozważania w pierwszej kolejności wymaga podstawa z a.d._3_S63"_§„J_pk.t 2 k.p.c., w ramach której skarżący zarzucił Sądowi Apelacyjnemu obrazę ar:t_221 i art. SES § 1 k.p.c. Pierwszy z wymienionych przepisów miał przy tym doznać naruszenia przez błędne uznanie, że okoliczności, które mógł potwierdzić świadek Cz. K. powołany w piśmie z dnia 13 czerwca 2005 r., dołączonym do akt po rozprawie odbytej przez Sądem pierwszej instancji w dniu 15 czerwca 2005 r. ,-1 nie mialy istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Drugi natomiast przez zmianę treści nakazanego przez Sąd pierwszej instancji oświadczenia, połączoną z wykroczeniem poza granice apeiacji. _ Odnosząc się do zarzutu obrazy a_r;t._2„21 k.p.c. trzeba podkreśiić, że skarżący nieprecyzyjnie przedstawił stanowisko Sądu Apelacyjnego w kwestii pominięcie dowodu z zeznań zgłoszonego świadka. Sąd ten stwierdził bowiem, że z wniosku dowodowego skarżącego ani 2 apelacji nie wynika okoliczność faktyczne, która miała być za pomocą tego dowodu wyjaśnione, a przedmiotem dowodu nie są wszystkie fakty, lecz - jak wynika z a_r1t._22E k.p.c. -jedynie fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie. Konstatacja ta nie jest natomiast równoznaczne z oceną, że konkretne fakty nie mają dla sprawy istotnego znaczenia..Niezależnie jednak od tego spostrzeżenia trzeba stwierdzić, że skarżący - kwestionując zasadność odmowy przeprowadzenia zgłoszonego dowodu - powinien wskazać na naruszenie ar:L_2l'Ĺ..§_2 k.p.c., w tym bowiem przepisie określone zostały przesłanki dopuszczainości pomijania środków dowodowych. W braku powołania się na naruszenie wymienionego przepisu wywody skarżącego dotyczące pominięcia zgłoszonego dowodu są nieadekwatne do treści zarzutu postawionego w skardze kasacyjnej (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2002 r., V CKN T"21r'00, OSNC 2002, nr 12, poz. 153). Skarżący nie ma również racji zarzucając Sądowi Apelacyjnemu naruszenie a.r:t_3l6_§_t k.p.c. Przewidziane w tym przepisie związania sądu drugiej instancji granicami środka odwoławczego w aspekcie przedmiotowym oznacza niedopuszczalność takiego rozpoznania apelacji, które dotyczyłaby niezaskarżonej części orzeczenia. Wnosząc apelację w niniejszej sprawie pozwany domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku w części uwzględniające] powództwo i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Zaskarżone zostało tym samym zawarte w wyroku orzeczenie o obowiązku złożenia określonej treści oświadczenia. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, sąd drugiej instancji rozpoznający sprawę na skutek apelacji powinien wziąć pod uwagę, w granicach zaskarżenia, wszystkie naruszenia prawa materialnego popełnione przez sąd pierwszej instancji, niezależnie od tego, czy zostały wytknięte w apeiacji (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2001 r., I CKN 179ƒ90, OSNC 2002, nr 4, poz. 54 i Sądu Najwyższego z dnia 4 pażdziernika 2002 r., Ill CZP 62.ł02, OSNC 2004, nr 1, poz. 7). Z tak rozumianego zakresu uprawnień i obowiązków sądu drugiej instancji wynika, że Sąd Apelacyjny władny był objąć swoją kontrolą treść nakazanego oświadczenia. Przepis art. 2a § 1 k.c. wymienia złożenie oświadczenia jako jeden ze sposobów usunięcia skutków naruszenia dobra osobistego, nie precyzując jaką powinno mieć ono treść. Przyjmuje się, że oświadczenie to może poiegać między innymi na odwołaniu stawianych zarzutów, sprostowaniu nieprawdziwych informacji, stwierdzeniu i przyznaniu pewnych faktów pominiętych w publikacji, wyrażeniu żalu lub przeproszeniu za naruszenie dóbr osobistych. Żądanie dopełnienie czynności potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych przez złożenie oświadczenia odpowiedniej treści System lnuforrnacji Prawnej""Lerł'iĹek Omega) 3?r2013 Stan prawny prog ramu: 2013-10-02- __ "_ " " " l _ --- STRONA 4 --- _ ____ __ _ Z II CSK 392106  tekst i w odpowiedniej formie powinno byo przez powoda skonkretyzowane. Powod nie moze pozostawio sformuiowania tresci oswiadczenia sadowi, poniewaz dopiero konkretna tress postuiowanego oswiadczenia moze byé poddana osadowi. Nie oznacza to jednak, ze sad orzekajacy jest scisle zwiazany wskazana przez powoda trescia oswiadczenia. Przeciwnie, przepis a11._24_§,_i k.c. pozostawia ocenie sadu kwestie, czy Zadana przez powoda tresé i forma oswiadczenia jest odpowiednia i celowa do usuniecia skutkow naruszenia, co prowadzié musi do wniosku, ze sad moze ingerowaé w zadana tresé oswiadczenia przez ograniozenie jej zakresu czy uscisienie okresionyoh sformuiowan (zob. wyroki S€jC|Ll Najwyzszego ., ll CKN 546/97, OSNC 1998, nr 78, poz. 119 oraz , IV CK 413104, niepubl.). W niniejszej sprawie Sad Apeiacyjny dokonat zmiany tresci oswiadczenia, poiegajacej jedynie na nadaniu mu przejrzystosci i poprawnoéoi pod wzgiedem jezykowym, wobec czego nie moze byé w ogoie mowy o naruszeniu aLt._3l8_§_’L k.p.c. Zarzucajac Sadowi Apelacyjnemu obraze a|:t..ié_§_1 1 43 k.c. skarzacy wyszedi z zaiozenia, ze o naruszeniu dobr osobistych osoby prawnej trescia publikacji prasowej mozna mowié tylko wtedy, gdyidotyczy ona organow tej osoby. Twierdzii, Ze, zgodnie z a_1:t_8_usi_2 ustawy z dnia 5 czenuca 1998 r. o samorzadzie powiatowym (tekst jedn.: Dz. U. 2 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), organami powiatu sa rada powiatu izarzad powiatu, natomiast starostwo powiatowe jest jedynie aparaiem pomocniczym zarzadu. Stosownie bowiem do a|:1.._3.3 powotanej ustawy, zarzad wykonuje zadania powiatu przy pomocy starostwa powiatowego oraz jednostek organizacyjnych powiatu. Gdyby zatem przyjaé, Ze opublikowanie zakwestionowanych artykutow naruszyio czyjekolwiek dobra osobiste, nie byiy to dobra powiatu, poniewaz artykuiy te nie dotyozyty jego organow, a jedynie pracy urzedu zorganizowanego z zespotu osob fizycznych. Nie jest natomiast naruszeniem dobr osobistych powiatu wskazanie, ze osoby opisane w publikacji prasowej, nawet jezeli tworza urzad, dopusciiy sie nieprawidiowosci. W takim wypadku  zdaniem skarzacego  mozna by jedynie mowio o ewentualnym naruszeniu dobr osobistych tych osob, a nie powiatu jako osoby prawnej. Odnoszac sie do pzzytoczonego zarzutu trzeba podkreslié, ze dobra osobiste osoby prawnej nie moga byo iajczone jedynie z organami tej osoby, poniewaz nie wypeiniaja one substratu osobowego osoby prawnej. Dobr osobistych osoby prawnej nie nalezy rowniez taczyd z poszczegolnymi osobami fizycznymi tworzacymi substrat osobowy osoby prawnej. lstota osoby prawnej jest bowiem to, ze jest ona odrebnym podmiotem prawa, wobec ozego naruszenie dobra osobistego osoby prawej dotyka caiosci substratu osobowego, a nie niektorych tylko wchodzacyoh w jego skied osob fizycznych. Jak wyjasniai ju_2 Sad Najwyzszy w swoich oizeczeniach, dobra osobiste osob prawnych to wartosci niemajatkowe, dzieki ktonym osoba prawna moze funkcjonowao zgodnie ze swym zakresem zadan. Zarowno w orzecznictwie, jak i w nauce prawa za dobro osobiste osob prawnych uznaje sie dobra siawe, okresiana tez mianem dobrego imienia. Dobre imie osoby prawnej jest iaczone" z opinia, jaka majaj o niej inne osoby ze wzgledu na zakres jej dziaialnosci. Nie ulega zatem watpliwosci, ze dobre imie osoby prawnej naruszajaj wypowiedzi, ktore obiektywnie oceniajac, pizypisuja osobie prawnej niewiasciwe postepowanie mogace spowodowaf: utrate do niej zaufania potrzebnego do prawidiowego jej funkcjonowania w zakresie swyoh zadan (zob. wyroki Sadu Najwyzszego , ll CR 295186, OSNC 1988, nr 23, poz. 40, 1 CKN 16198, OSNC 2000, nr 2, poz. 25, lli CK 622104, niepubl. V CK 314l05, niepubl.). Skoro skarzacy wyszedi z b¥ednego zaiozenia, przyjmujac, ze dobra osobiste osoby prawnej iacza sie tylko z dziaianiem jej organow, podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut obrazy aEt..24_§_1 i 46 k.c. trzeba uznao za pozbawiony |'ElCjl. Z powyzszych wzgledow Sad Najwyzszy, na podstawie a[£._3_9.8,_J““ k.p.c., oddalii skarge kasaoyjnajako pozbawiona uzasadnionych podstaw. S§istem lnformasji Prawnej Lex (Lex Omega) 3712013 Stan prawny programu: 20131002 __ __ __ _ _ ______|| CSK 392r'ÜG - tekst i w odpowiedniej formie powinno być przez powoda skonkretyzowane. Powód nie może pozostawić sformułowania treści oświadczenia sądowi, ponieważ dopiero konkretna treść postulowanego oświadczenia może być poddana osądowi. Nie oznacza to jednak, że sąd orzakający jest 'ściśle związany wskazaną przez powoda treścią oświadczenia. Przeciwnie, przepis arIi.._2ś_§._l k.c. pozostawia ocenie sądu kwestię, czy żądana przez powoda treść i forma oświadczenia jest odpowiednia i celowa do usunięcia skutków naruszenia, co prowadzić musi do wniosku, że sąd może ingerować w żądaną treść oświadczenia przez ograniczenie jej zakresu czy uściśienie określonych sforrnułowań (zob. wyroki Sądu Najwyższego ll CKN 546r'9T", OSNC 1998, nr Tf'-8, poz. 119 oraz IV CK 413.104, niepubl.). W niniejszej sprawie Sąd Apelacyjny dokonał zmiany treści oświadczenia, polegającej jedynie na nadaniu mu przejrzystości i poprawności pod względem językowym, wobec czego nie może być w ogóle mowy o naruszeniu a_rt_3_Ĺ8_§_1. k.p.c. Zarzucając Sądowi Apelacyjnemu obrazę adiś_§_1 i dł k.c. skarżący wyszedł z założenia, że o naruszeniu dóbr osobistych osoby prawnej treścią publikacji prasowej można mówić tylko wtedy, gdydotyczy ona organów tej osoby. Twierdził, że, zgodnie z aĽt_8u.1s_L2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2981 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), organami powiatu są rada powiatu izarząd powiatu, natomiast starostwo powiatowe jest jedynie aparatem pomocniczym zarządu. Stosownie bowiem do a[t.„.3.§.'i powołanej ustawy, zarząd wykonuje zadania powiatu przy pomocy starostwa powiatowego oraz jednostek organizacyjnych powiatu. Gdyby zatem przyjąć, że opublikowanie zakwestionowanych artykułów naruszyło czyjekolwiek dobra osobiste, nie były to dobra powiatu, ponieważ artykuły te nie dotyczyły jego organów, a jedynie pracy urzędu zorganizowanego z zespołu osób fizycznych. Nie jest natomiast naruszeniem dóbr osobistych powiatu wskazanie, że osoby opisane w publikacji prasowej, nawet jeżeli tworzą urząd, dopuścily się nieprawidłowości. W takim wypadku - zdaniem skarżącego - można by jedynie mówić o ewentualnym naruszeniu dóbr osobistych tych osób, a nie powiatu jako osoby prawnej. Odnosząc sie do przytoczonego zarzutu trzeba podkreśiić, że dobra osobiste osoby prawnej nie mogą być łączone jedynie z organami tej osoby, ponieważ nie wypełniają one substratu osobowego osoby prawnej. Dóbr osobistych osoby prawnej nie należy również łączyć z poszczególnymi osobami fizycznymi tworzącymi substrat osobowy osoby prawnej. Istotą osoby prawnej jest bowiem to, że jest ona odrębnym podmiotem prawa, wobec czego naruszenie dobra osobistego osoby prawej dotyka całości substratu osobowego, a nie niektorych tylko wchodzących w jego skład osób fizycznych. Jak wyjaśniał już Sąd Najwyższy w swoich orzeczeniach, dobra osobiste osób prawnych to wartości niemajątkowe, dzięki którym osoba prawna może funkcjonować zgodnie ze swym zakresem zadań. Zarówno w orzecznictwie, jak i w nauce prawa za dobro osobiste osób prawnych uznaje się dobrą sławę, okreśianą też mianem dobrego imienia. Dobre imię osoby prawnej jest łączone" z opinią, jaką mają o niej inne osoby ze względu na zakres jej działalności. Nie ulega zatem wątpliwości, że dobre imię osoby prawnej naruszają wypowiedzi, które obiektywnie oceniając, przypisują osobie prawnej niewłaściwe postępowanie mogące spowodować utratę do niej zaufania potrzebnego do prawidłowego jej funkcjonowania w zakresie swych zadań (zob. wyroki Sądu Najwyższego , li CR 295ƒ88, OSNC 1988, nr 2-3, poz. 48, ł CKN 18r'98, OSNC 2888, nr 2, poz. 25, Ill CK Ei22łü4, niepubl. V CK 314.835, niepubl.). Skoro skarżący wyszedł z błędnego założenia, przyjmując, że dobra osobiste osoby prawnej łączą się tylko z działaniem jej organów, podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut obrazy a.ĽL_2.4å_1 i ±1L8 k.c. trzeba uznać za pozbawiony racji. Z powyższych względów Sąd Najwyższy, na podstawie ar:L_3_9_8_'H k.p.c., oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną uzasadnionych podstaw. System Informacji Prawnej Lex (Lek Omega) 3792913 Stan prawny programu: 2913-19-82