Wyrok I CK 166/04

--- STRONA 1 --- WYROK Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2004 I CK 166/04 Ustalenie wiedzy poszkodowanego o szkodzie w rozumieniu art 442 § 1 kc nie stanowi rekonstrukcji rzeczywistego stanu świadomości poszkodowanego. Ustalenie to stanowi przypisanie poszkodowanemu – w oparciu o obiektywne sprawdzalne okoliczności – stanu świadomości wystąpienia szkody/ LEX nr 277853 277853 Dz.U.1964.16.93; art 442(1) § 1 Skład orzekający: Przewodniczący: Sędzia SN Tadeusz Domińczyk Sędziowie Sn Irena Gromska – Szuster, SA Wojciech Kościołek (sprawozdawca) Sentencja: Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Haliny L. Przeciwko Skarbowi Państwa – Ministrowi Zdrowia o zapłatę, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2004r, kasacji powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 28 października 2003r oddala kasację i odstępuje od obciążania powódki kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego. Uzasadnienie faktyczne. W pozwie z dnia 27 grudnia 2000r powódka Halina L. Domagała się od pozwanego Skarbu Państwa – Ministra Zdrowia zapłaty 10.160.000 zł odszkodowania z tytułu utraconych korzyści za okres od 9 stycznia 1951r do 30 czerwca 1993r, wynikających ze sprawowanego przez pozwanego zarządu nad apteką, która stanowiła przedmiot własności powódki. W uzasadnieniu podała, iż mimo prawnej możliwości pozwany nie zakończył postępowania nacjonalizacyjnego apteki, skutkiem czego od 1951r jest niezmieniony stan własności apteki. Powódka jest legitymowana do dochodzenia straty, której wysokość odpowiada utraconym korzyściom, a których poziom wyznaczony jest m.in. atrakcyjnością położenia apteki i tradycyjnym zainteresowaniem ze strony mieszkańców L. Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w W oddalił apelację powódki, wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego oddalającego powództwo. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że do zadysponowania mieniem przez pozwany Skarb Państwa na rzecz przedsiębiorstwa farmaceutycznego doszło sprzecznie a art 3, 4 i 6 dekretu z dnia 16 grudnia 1918r w przedmiocie przymusowego zarządu państwowego (Dziennik Praw poz 67), które miały zastosowanie do przymusowego zarządu nad aptekami (art 9 ust 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1951r o przejęciu aptek na własność Skarbu Państwa) Działanie to uznać należy za bezprawne, skutkujące deliktową odpowiedzialność pozwanego Skarbu Państwa Odpowiedzialność ta ustała z chwilą zadysponowania mieniem powódki na rzecz przedsiębiorstwa państwowego i wówczas rozpoczął bieg termin przedawnienia. Z kolei istnienie tytułu po stronie pozwanego do faktycznego objęcia w posiadanie apteki i zarządzania nią wyklucza możliwość traktowania Skarbu Państwa, jako negotiorum gestio z konsekwencjami rozliczenia opartego na treści art 754 § 2 kc. --- STRONA 2 --- A skoro tak, to brak podstawy prawnej z ostatniej przyczyny i fakt przedawnienia odszkodowawczego roszczenia deliktowego uzasadniły oddalenie apelacji. Kasację od wyroku złożyła powódka. Opierając kasację na zarzucie naruszenia prawa materialnego podniosła. – błędną wykładnię art 9 ust 1 oraz art 2 ust 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1951r o przejęciu aptek na własność Państwa a także § 1, 2, 3, 5, 7, 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 kwietnia 1951r w sprawie zasad i trybu postępowania w zakresie przejmowania aptek na własność Skarbu Państwa przez przyjęcie, że zarząd państwowy ustał z chwilą zadysponowania mieniem powódki, – naruszenie art 3, 4, 6 dekretu z 16 grudnia 1918 r w sprawie przymusowego zarządu państwowego, przez przyjęcie, że dopuszczalne było zadysponowanie mieniem apteki z naruszeniem prawa, – błędną wykładnię art 417 kc przez przyjęcie, że wraz z bezprawnym zadysponowaniem mieniem powódki przez pozwanego ustała odpowiedzialność odszkodowawcza pozwanego, – naruszenie art 442 § 1 kc przez błędną wykładnię, polegająca na przyjęciu, że upłynął 10 letni termin przedawnienia.