Postanowienie I Ca 477/10 Ę S Ą D O W Y

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I Ca 477/10 Ę S Ą D O W Y *Nu __ ¬-nu Ĺ f ;.:";‹ ""' p-.--0 Ĺ ;_ ß' JD' _ \ gr 1 WYROK 21. L|P. 2011 . - . . . ¬ . . . - › ~ › - ~ - - - o ø co młzotnoløolllvłł godz.. ............ ... W IMIENIU RZECZYPOSPOLITE] POLSKIE] Sąd Okręgowy W Tarnowie - Wydział I1Cywi]ny W składzie: Przewodniczący: SSO Wiesław Zachara Sędziowie: SSO Edward Panek (spr.) SSO Mariusz Sadecki Dnia 2 czerwca 2011 r Protokolant: 1 vsekr. sądowy Paweł Chrabąszcz po rozpoznaniu W drúuee2*cz"ierwcaii2011 r.s w Tarnowie nazrozprawre Ę s sprawy zpowództwa 2" P1'Z@CÍW1<° o ochronę własności na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Bochni z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt I C 200/10 1. oddala apelację; 2. zasadza od powoda na rzecz pozwanych kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów postepowania odwoławczego. ___ fllfíffifgßćfüaqýfi aż Ś --- STRONA 2 --- Sygn. akt l Ca 477/10 Uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia,2 czerwca 2011r. ` _ POWÓG W pßzwie Skiefßwaflymr›r2eciw i domagał się ochrony przysługującego mu prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjnasisiisnsrołożonej objętej KW wobrębie północnej granicy nieruchomości - pasem gruntu o szerokości 1,5 m i długości około 50 m , ciągnącym się przy granicy z nieruchomościąpozwanychoznaczonej jako działkaewidencyjna nr, poprzez zakazanie pozwanymißiwykonywania na przedmiotowym. gruncie przejazdu Í P"Ze°h°dU- Nadto domagał sięzasądzeniaiod pozwanych na jego rzecz zwrotu, kosztów postępowania. « Nakuzasadnienie iwskazał, iż jest0«właścicielem Zaznaczył, iż jego nieruchoimośćsnaiipodstawie ipostanowienia Sądu Rejonowego w Bochni z dnia 19 listopada 2009roku( sygn. akt) zmienionego częściowo postanowieniemSądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 20 maja 2010 roku ( sygn. akt ejest we wschodniej części obciążona służebnością drogi koniecznej na rzecz .działki pozwanych_0 Powód ipiodkreślił,,że pozwani jednak nie korzystają ze szlaku drogowego wkształciewyznaczonym przez Sąd, a na swoją posesję dojeżdżają naruszając własnośópowoda po tej częścidziałki która nie jest obciążona służebnością. Dodał, żewielokrotnie zgłaszał pozwanym, iż nie zgadza się na takie zachowania , ale jego żądania pozostają bezskuteczne. 1 | Pozwani w odpowiedzi na pozew domagali się H oddalenia powództwa w całości i zasądzenia na ich rzecz kosztów postępqwania. W uzasadnieniu swojego stanowiska przyznali, iż są właścicielami dzialki nr i "położonej wswskazując równocześnie, że wcześniej właścicielami tej nieruchomości byli rodzice i dziadkowie pozwanego. Ł' --- STRONA 3 --- ._,. "›¦ .¬'. .¿ ._J I' .ł¬ Wskazali , iż działka nr powstała międzyinnyml z parceli gruntowej nr a droga dojazdowa do niej od zawsze prowadziła przez parcelę gruntową nr której współwłaścicielem w przeszłości był dziadek pozwanego Wskazane wyżej parcela w wyniku zmian synchronizacyjnych weszła częściowo w skład działki nr która stanowi drogę dojazdową znajdującą się w administracji gminyŁapanćw, natomiast pozostała część tej parceli na wysokości wjazdu do posesjiizostała włączona do działek : nr nr i działki nr 1 W dalszej części pozwani podnieśli zarzut zasiedzenia służebności gruntowej na wskazanym w pozwie ipasie gruntu o szerokości 1,5 m biegnącym przez całą długość działki nr.ażdobramywjazdowejdosiedliska znajdującego się na działce nr Wskazali,iżod kilkudziesięclu ;latsporny szlak drogowy stanowił jedyną drogę dojazdowąido ich`Äposesji2 ,da jedyne .możliwe połączenie ich nieruchomości z sieciądrógiispublicznych. i Pozwani podkreślili, iizłionisaimi,'a wcześnsiej ich poprzednicy prawni dbali o tą drogę utwardzając ją kamieniem,kruszywem oraz materiałami budowlanymi , które wsypywali sw. koleiny tworząc w ten sposób twarde podłoże będące widocznym 'urządzeniemii Stantaki jak wskazall pozwanitrwałiod ponad 30 lat. szła ani utwardzeniana tej drodze . Wyrokiemdz dnia30września 2010 roku Sąd Rejonowy w Bochni oddalił powództwo. s Tym l instancji zasądziłod powoda. zwrotu kosztów procesu. Nakazał równieżściągnąć od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowegow Bochni kwotę 187 zł tytułem kosztów sądowych. Za okoliczności bezsporne Sąd l instancji uznał: V " .› 1 Nieruchomość oznaczona jako działka ewidencyjna nr _położona x. ` _ w stanowi własność na podstawie umowy „przekazania gospodarstwa rolnego z dnia 4 marca 1985 roku. ę - --- STRONA 4 --- Pozwanisą współwłaścicielami nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr położonej ww sąsiedztwie nieruchomości powoda po stronie północnej. Pozwani właścicielem i nieruchomości od let 70 - tych XX wieku są od let 90 - tych XX wieku , a wcześniej przynajmniej właścicielem tej nieruchomości był ojciec pozwanego- Nieruchomość pozwanych zabudowana jestdwome budynkami mieszkalnymi. W celu dojazdu do domu pozwani korzystają w zakresie“przejazdu i przechodu z pasa gruntu wyznaczonego przez punkty : T - R - E -- D wskezenegosna szkicu syluacyjnym - wersja A sporządzonymkprzez biegłego sądowego w sprawie I Nss .. siedliskowej jest ogrodzone 'ebreme wjazdowa 'o szero Na mocypostanowienia Sądu Rejonowego w Bochni z dnia19 listopada 2009 roku (sygn. l Ns _ następnie zmienionegoprzezsąd Okręgowy w Tarnowie postanowieniem z dnia 20 maja 2010 roku ( sygn. ekt | ) ustanowiona została na rzecz działki ewidencyjnej nrłpołożonejw objętej KW nr TR*jsłużebność przejazdu, .przechodu i przegonu szlakiem co szerokości 1,5 m , bieg_nącym północnym skrajemdziałki ewidencyjnej nrp‹›ł0z0nej gminabjętej kw nr TR opisanym szkicu sytuecyjnymi wyzneczenia pssłużebnoścl sporządzonym przez awmonegoinżtdniuzkwiezoo 9 1 e rsja A literamize'-c*-R-T. Nadto Sąd Rejonowy ustalił następujące faktyistotne.dlarozstrzygnięcia: Nieruchomość oznaczona jako działka ewidencyjna nr Ĺ w części kośoi5m urządzone jest od strony południowej. .Naspołudnie -¿patrząc.~odbramy wjezdowej - znajduje się nieruchomość oznaczone jako działka .nr , które w tej części jest ęniezebudowane i tworzy grunt orny. Wzdłuż granic obu wskazanychwyżej nieruchomości w terenie urządzone jest droga z koleinami utwardzonymi żwirem i cegłąjo szerokości około 3 m , biegnąca po południowej stronie ogrodzenie pozwanych , które kończy się na wysokości bramy wjezdowej ne siedlisko pozwenychŸ,Droga ta jest ulwardzona w koleinech na całej długości biegnącej między działkami stron. Pas gruntu zajęty pod drogęfme spadek I --- STRONA 5 --- wzdłużny w kierunku wschodnim i znajduje się kilkanaście centymetrów powyżej gruntu powoda (działki . W okresie , gdy właścicielami gruntów byli dziadkowie stron droga dojazdowe stanowiła wyodrębnioną parcelę gruntową nrår, której współwłeścicielem w 1/6 części był dziadekpozwenegoi Już wówczas sporna droge stanowiła przedmiot konfliktów. Przy opracowywaniu map ewidencji gruntów dawna droga katestralna (parcela gruntowa nrrzostała zakończona na wysokości wjazdu na posesję , a pozostała jej część została włączone do działek nr ,nr nr przy czym . na mapie ewidencyjnejterenwykorzystywany jekodroga oddzielone od pozostałej części gru ntówliniąprzeryweną. Sporna droga od kilkudziesięciu lat wykorzystywane. była przez poszczególnych właścicieli działki nri stenowiłaona jedyną drogę dojazdową do siedliska , pomimo że od 'strony północnej działkanr ma ustanowioną służebność drogi koniecznej działki nr ii nrf. W przeszłości oprócz Z przedmiotowej drogi korzystali też mieszkańcy Pobliskiej miejscowoścByła to wówczas nejkrótsza droga 0 xx wieku tą drogąze rzeszłakilkapagrzebów , ałakze w 1971 roku przejechały nią fu rmanki na wesel ~ Do wjazdu na posesjędroga byla utvvardzone | przejezdna , ga dalej występowała w terenie wydeptanadość szeroka ścieżka - błotnista i śliska - kusra biegła przezl‹ł=.|u|‹ęnap‹›±0ku 1 las, azuo siedlisk mieszkan . Ojciec pozwanegjori.ji.i.isprowadził gospodarstwo rolne , hodował konie. Wskazenjąkdrogą .dowoził opeł , transportował płody rolne. Wspomniane ścieżka była na -rtyleiszeroka, że umożliwiała przejazd zaprzęgup konnego. Już w latach 70 - tych XX wieku a potem stale dbali o to, by droga dojazdowa do ich posesji była przejezdna i utwardzone. Na bieżąco łetane były dziury w koleinach żwirem i kamieniami „0krąglekami" przywiezionymi furmankami z pobliskiej rzeki Z uwagi na to, że droge miała spadek wzdłuzny w kierunku wschodnim wodespływająca z pól położonych 'ͦ . J- --- STRONA 6 --- ..=.=„zflfi wyżej płynęła w koleinach i wypłukiweła żwir, stąd też zechodziła konieczność systematycznego uzupełniania utwerdzenia drogi. Przy utwardzeniach drogi , 'pomagali także mieszkańcy Wprawdzie miejscowość -*miała połączenie z siecią dróg publicznych, ale droga ta była okrężna i miała długość około 4 km, poza tym stan techniczny drogi był tak zły, że nie dało się nią dojechać do części domów, które znajdowały się na granicy z'.Z czasem ta droge niemal całkiem zerosłe. Dlatego mieszkańcy korzystając ze spornejdrogi czuli się zobligowani do pomocy przy jej utwardzeniu. Nedsypany iczesieiprzejazdów był ubijany samoczynnie ,I I iw ten Sposób tworzyła się tvverdarnewierzchnia. Pod koniec lat 70 - tych XX wiiekuĄi*wiilatasch180N--tychXX wieku mieszkańcy posiadający samochody (typ'ur..rSyrenel Fiat) często dojeżdżali na posesję lub albo, gdy byłosuchoprzejeżdżali niżej na łąkę koło potoku i zostawieli tam samochody , a do domów szli pieszo ścieżką. Byweło równiez i tak , ze mi‹-zszkańzzyodcinek drogi za posesją pokonywali w gumowych -butach, .ponieważ ścieżka była tem błotnista i śliska. W 1992 roku rozpoczął budowę domu na działce nr i miotowądrogądowoziłsamoch iciężarowymi wszystkie materiały buu bud co dodatkowo utwardzeł podłoże. W tym czasie.fzekupił również ciągnik i dowoził nim żwir na utvvardzenie drogi. , a wcześniej jego poprzednicy prawni jeździli przedmiotową drogą bez żadnych przeszkód. Ĺ" Sąsiedzi nie sprzeciwiali się przejazdom i utwerdzeniom drogi. .nie pytali też nikogo o zgodę na przejazdy. Konflikt pomiędzy stronamijrozpoczął się wiosną 2008 roku , kiedy to pozwany chciał dowieżć podkład pod kostkę brukową (tzw. szlakę). Ciężki samochód ciężarowy wiozący kamień zapadł się w koleinach drogi i uszkodził ją. Ponadto na odcinku biegnącym od drogi asfaltowej do wjazdu ne siedlisko powoda droga byłe tak zniszczona ,y że zechodziła potrzeba przywiezienie kilku przyczep żwiru do wyrównaniadrogj. _ 4-_ ' W rozważaniach prawnych Sąd Rejonowy wskazał , że podstawę roszczenia powoda stanowił art. 222 § 2 k.c.? Roszczenie negatoryjne pozwala właścicielowi .. _w ` _.›'.:'. "f`f3ÍI ' ' Jasia --- STRONA 7 --- 491 wytoczyć powództwo o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i zaniechanie ruszeń przeciwko osobie , które narusza własność w inny sposób , aniżeli poprzez na zbawienie właścicielafaktycznego wladztvva nad rzeczą. . t .e po Sąd zaznaczył , że z uwagi na to , iż żądanie powoda dotyczyło w is oci przygranicznego pasa gruntu , to należało w pierwszej kolejności ustalić granicę między nieruchomościami stron. Sąd ustalił , że granica ta przebiega w sposób wskazany na szkicu sytuacyjnym przez biegłą z zakresu geodezji inż. sprawie o ustanowienie słuzebnosci drogi koniec j Sąd l instancji wskazał , że pozwani dojeżdżając do swojej nieruchomości ` bu nieruchomości częściowo jeżdżą po drogą biegnącą wzdłuż granic o * za az.iai<a nłu‹-ana koieina drogi .nieruchomości powoda oznaczonej ja ł ) Jednakże żądanieiipowoda dotyczące zakażenia znajduje się bowiem na tej dzia ce . pozwanym przejeżdżenia i przechodzenia po tym gruncie nie uwzględnienie , gdyż pozwanym przysługuje w stosunku dotej części nieruchomości - powoda ograniczone prawo rzeczowe w postaci służebnościdrogi koniecznej, które ' ` ' 292 k.c. to prawo nabyli wdrodze zasiedzenie - zgodnie z art. SądRejonowypodniósł ,ewcześniej ich poprzednicy prawni od ‹›na"iai‹‹;› uziałi‹aewiœncvina kiikudziesięciuiatacz j samą drogąco oi:›‹=.'cnie. Ĺi jej granic nie Nawet zmiana kształtu dawnej parceli gruntowej nr ' i inaaai zmieniła sposobu użytkowanie tej częsci gruntu i Y korzystał z niej jak jegopoprzednicy. Od tego też czasu , czyli od lat 70 - tych, 9 zapoczątkowane zostełorrposiadenie służebności przez.. a potem kontynuowanebyłoprzez pozwanych _ W . „ . *h_ d lat 70 _ tych XX Ponadto , droga prowadzącedosiedliskapozwanyc o d ona w koleinach żwirem i kamieniami przez ojca pozwanego wieku była utwar z pomagałmu w tym syn i mieszkańcy sąsiedniej wioski którzy w tym czasie często korzystali z tej drogi. Utwardzenie wykonywane były systematycznie , a powstałe na skutek przejazdów ii opadów deszczu dziury w koleinachłna bieżąco byly zasypywane żwirem i kamieniami. Do utwerdzenia drogi: najczęściej wykorzystywany był żwir i kamienie 1 ' ' b ł samoczynnie z pobliskiej rzeki , a nasypany na drogę kamien ubijany y _ "'i=l__{ if' Å '- .J .- . _..._ 'Í Ê-'Í.=" .~-5 _:-:‹Y-ř_;.j;'§ -f* --- STRONA 8 --- przez przejeżdżające tą drogą pojazdy. Sąd l instancji wskazał , iż utwardzenie drogi ie było zdaizeniem jednorazowym , ale trwało przez kilka lat. będący właścicielem do posesji Wreszcie Sąd Rejonowy zwrócił uwagę , iż działki nrie czynił żadnych przeszkód przy utwardzeniach , a w ten sposób akceptował istniejący stan rzeczy. Dopiero w 2008 roku zgłosił zastrzeżenia dotyczące takiego użytkowaniaijego nieruchomości. Do tego jednak czasu pozwani nabyli w drodze zasiedzenia służebność drogi koniecznej północnym skrajem działki ewidencyjnej nr,bowiem pozwani mogli sobie doliczyć do okresu w którym sami posiadają służebność okresposiadania przez swojego poprzednika. Łączny czas posiadania wynosi więc więcej niż 30 lat. r O kosztach postępowanie Sąd Rejonowyiorzekł po myśli art. 98k.p.c. Z powyższym rozstrzygnięciemiSądu .Rejosn"oweigoliniezgodził się powód _,który wzłożonejsapelacjiizarzucił 1 - naruszenie prawaprocesowegooraz niewyjaśnieniewszystkichokoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy , wadliwą ocenędowodów , brak uwzględnienia zasad doświadczenie życiowego , sprzeczność ustaleń .z treścią zebranego materiału dowodowego, ochrony własności Formułując tej treści zarzuty powód domagał się zmiany zaskarżonego wyroku w kierunku uwzględnieniapowództwa i zasądzenia od pozwanych na jego rzecz kosztów postępoweniatza 'obie instencje ; ewentualnie wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku iprzekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. H Ponadto powód wniósł o przeprowadzenie w postępowaniu apelacyjnym następujących dowodów: dnia 19 pażdziernika 2010 roku na 1. zpisme Urzędu . okoliczność stanu drogi głównej na przestrzeni czesudla wykazania, że _ h. i- ' -. w warunkach miejscowych stan połączeń był bardzo prymitywny ifobecny stan spornego szlaku wynikaąz działań pozwanego z czasu przystąpienia do -budowy tj. od połovvy lat 90 -- tych , a głównie z okresu l'-łZ i Y-'Í-Ê Y 'iii _E _ I- Í 2.-":"-Ĺ'_"3-5`=:=` ' ;_ ş ' -'. 'j;_,¬.-._- . -_ _ ,-.. _›`ł'¦ i'{l"¦5' __'_='ÊÍ=,i_=':_"I-:Ĺ- `_':== I`;`:"-E";-“;" ~- -sz' _‹_.8:‹._5¦-.-.-§_:-„' .-'_' =' "¦ " "¬-. I -. fi-"I".-'z ‹. ' - _ .-. -.› " ' _ .-= .__-;_-._';'_'-'_-___ _-.-_-;=;__=:=.'_: . _ _':_'1."?‹'ĘÅ -' ' ` :'._¿...',' _Å _ ':- _ ¬._._ -- _ . ‹¿._¿¿._._ş ,¿_.¿ -. 'e ‹.'I. ' _ _ . I ._ _ _ _ l ł l l .t--u--._-.-un-niu'-8-‹-....„.._._¬........._-..»..---ż l --- STRONA 9 --- zagospodarowywanie obejścia , szczególnie w roku 2008 i w toku postępowanie o ustanowienie drogi koniecznej , _ 2. z opinii biegłego gospodarczego na okoliczność ustalenia rodzaju materiałów utwardzających przedmiotowy szlak oraz określenie czasu , w jakim te materiały mogły być położone , 3. z ponownych oględzin z udziałem biegłego ds. gospodarczych dla okazania przez rświedków powołanych przezpozwanych przebiegu ścieżki, począwszy od składki przez łąkę powoda i dalejwkierunku sdrogi powiatowej na terenie i w ojkolicy przedmiotu sprawy. \ W uzasadnieniu środka odwoławczego powód wskazał , że Sąd l instancji błędnie ocenił zebrany w sprawie .materiał dowodowy ,aw konsekwencji _„błędnie ustalił , że zachodzą przesłanjkizasiedzeniasłużebności spornego gruntu przez pozwanych. W niniejszej sprawie -X w ocenie skarżącego - brak 9 było podstaw do ustalenia, że sporny grunt zostałutwardzony tnivele i widocznie co najmniej w roku 1970 oraz że iw tymzltczasie rodzice zł-pozwanego 1 przystąpili do korzystania Zd powodej z zeznań świedków jednoznacznie wynika , że sporny szlak posypywano żwirem w koleinach w zależności od potrzeby , w szczególności gdy woda wymyła koleiny oraz , że nie ubijano żwiru. A takie podsypywanie zdaniem powoda nie może być uznane za tnivałe urządzenie. Skarżący podkreślił żemieszkańcy uż od conajmniej 20 let nie korzystają ze spornegoszleku więc niemożna na ich podstawie ustalić , że stan w jakim znajduje się sporny szlaktnuaijużod 30lat. _ Nadto z faktu , że w pewnym momencie spornym szlakiem zaczęły przejeżdżać samochody i pozostawiano je naposesji Świątków wynika , iż dalej I droga była nieprzejezdna. ;_ Wobec powyższego - zdaniem powoda - tylko zeznaniaświedków . 'il rsą wiarygodne w stwierdzeniach, że przed budową domu przez pozwanych., a w zasadzie .przed rokiem2000 przedmiotowy grunt nie 8 --- STRONA 10 --- miał takich widocznych utwardzeń , które miałyby cechy stałości i funkcjonalności iktóre spełnialyby swoje przeznaczenie jako trwałe i widoczne urządzenie. Na koniec powód podkreślił , że Sąd Rejonowy na skutek błędnie ocenionego materiału dowodowego naruszył prawo materialne nie udzielając powodowi należnej mu ochrony , chociaż zarzut zasiedzenia był bezzasedny. Pozwani w odpowiedzi na apelację wnieśli o jej oddalenie i o zasądzenie na ich rzecz od powoda kosztów 'postępowania odwoławczego według norm przepisanych. _ _ e' .Í W uzasadnieniu wskazall , że bezzasadne są zarzuty podniesione w ap acj o niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy J Podkreślili , że Sąd Rejonowy prawidłowooceniłzebrany w sprawie materiał dowodowy. Dowody , które stałysiępodstawą orzeczeniasąlogiczne i wiarygodne i wbrew twierdzeniom powoda , nie można w nich dostrzec subiektywizmu , nieścisłości i braku logiki. Zdaniem-pozwanych to zeznania.powoda i zawnioskowanych przez niego nieprzekonywujące ą . i ±~.i‹uii‹u pratzasowaga . a w pizypadku syna powoda - jak chociażby co do kwestii usytuoweniabramy w ogrodzeniuspoziivanych - wręcz nieprawdziwe. Podkreślili nadto,sżerbezpodstawne są również twierdzenia powoda , iż Sąd I instancji dopuścił rzeskerżonym wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego . W uznaniu pozwanychpostępowanie dowodowe ponad wszelką wątpliwość wykazało , że sporny szlak drogowy od zawsze stanowił drogę dojazdową do posesji ozwenych e następnie dalej do miejscowości Już poprzednicy prawni P . pozwanych , a następnie sami pozwąni uznawali sporny szlak za drogę dojazdową do ich posesji i dbali o niego jak o własną drogę. Utwardzali go wielokrotnie kamieniem i kruszywem oraz materiałami budowlanymi 1, wysypując je w koleiny i tworząc twarde podłoże. . iii 3 --- STRONA 11 --- Pozwani na koniec podkreślili, że część spornego szlaku jako służebność przejazdu posiadali przez 30 let i dlatego ich zdaniem spełniają warunki określone w treści przepisu art. 292 k.c. SądiOkręgowy¿ rozważył , co następuje : Apelacja powoda nie zasługuje na uwzględnienie. I Na wstępie należy odnieść się do zarzutów traktujących o wadliwości podstawy faktycznej , wskutek niewyjaśnienia okoliczności istotnych dla srozstrzygnięcia oraz dopuszczenia się sprzecznych ustalen z treścią zg w sprawie materiału dowodowego _ Z niewyjaśnieniem ristotnych okolicznościsjssprewyjimamy do czynienia , przy występowaniu niepełnychustaleń faktycznych . Dzieje się tak w przypadku naruszenie przez Sądprzepisówprocesowych , .wskutek nieprzeprowadzenie wyczerpującego oddalenia wniosków dowodowych stron , ewentualnie niewyjaśnieniapewnychokoliczności z urzędu ; przy czym W „ ę tanie prawnymdziałaniaSąduzurzędu do vwpaakaw Nieprzeprowedzeniewyczerpującegopostępowanie dowodowego na sporne pomiędzy stronami okoliczności może ,rownież uzasadniać zarzut naruszenia przepisu art. 233 § 1 k_p.c. , bowiem z uwzględnieniem pominiętego dowodu Sąd R mógłby z całości materiału.wyprowadzić wnioski odmienne od zaprezentowanych w uzasadnieniu orzeczenia(zob. wyrok SąduNaj. z dnia 4 lutego 1999r., ll UKN 439/98 , OSNP Z 2000r. ,Z. 6 ,B p0Z;'248 ) . ~ lstotnie Sąd I instancji nie uwzględniłwszystkich wniosków dowodowych powoda , tj. : - o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy Sądu Rejonowego w Bochni ( l Ns ) w szczególności z dokumentów w postaci fotografii i protokołu z wizji lokalnej, zeznań świadków złożonych na rozprawie w dniu 13 stycznia 2009 roku , opinii biegłych sądowych :I 7 I .- dowodu z opinii biegłego *ds. gospodarczych na okoliczność ustalenia 0 ¬ trwałości szlaku drogowego, --- STRONA 12 --- .f - dowodu z opinii biegłego z zakresu geodezji na okoliczność ustalenie jaką jakość ma mapa ewidencyjna, ~ dowodu z opinii biegłego geodety inż. celem wyjaśnienia , czy sporny szlak drogowy ma taką szerokość jaką wymierzyła biegła, czy taką jak 'wynika z mapy ewidencyjnej oraz ustalenia jaką skuteczność ma oznaczenie szlaku na mapie ewidencyjnej. Aby jednak z tegopowodu można było Sądowi postawić skuteczny zarzut naruszenia prawa procesowego skarżący musiałby wykazać , iż nieuwzględnienie określonego wniosku dowodowego miało wpływ na wynik sprawy . Pominięcie pewnego dowodu będzie miało wpływ na wynik sprawy zazwyczaj wtedy",gdy nastąpiło z naruszeniem przepisu art. 217 k.p.c. w zw.z art. 227 k.p.c. Przepis art. 227 k.p.c. stanowi , iżprzedmiotem“dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia istotne znaczenie . O tym zaś jakie.okoliczności - jako istotne - wymagają wyjaśnienia decydują przepisy prawa materialnego , które powinny być zastosowane w sprawie ( zob. uzasadnienie wyroku SąduNaj. z dnia 30 sierpnia 1990r. , IV CR 236/90 , OSNCP z 1991r. , Z. 10 - 12 , poz. 125) _ Ponieważ w rozpoznewenym przypadku sporne były jedynie okoliczności stanowiące podstawę doceny istnienia przesłanek do zasiedzenia służebności ,iojauyniapominięcie-(oddalenia) uaw‹›‹i‹›vwchaiuza‹=y‹zn iwykazaniu tychisifaktow'mogłoby ituzasedniećzarzut niewyjaśnienia istotnych okoliczności sprevvy . i Rodzaj zgłoszonych wnioskow dowodowych , a przede wszystkim okoliczności na jakie je zgłoszono nie uzasednlają twierdzenia , że pominięcie tych dowodów miało wpływ nawyniksprawy , a przynajmniej skarżący takiego wpływu w apelacji nie wykazał . _ W zakresie w jakimto było niezbędne dla poczynienia ustaleń 'istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszejsprawy Sąd l instancjiwykorzystał dokumenty znajdujące się w aktach sprawy I S ąduRejonowego w Bochni , między innymi opinię biegłego sądowego inż. _ _ Iwraz ze szkicem sytuacyjnym obrazującym przebieg szlaku na spornym odcinku . Nieprzydatna zaś dla oceny przesłanek do zasiedzenia służebności gruntowej byłaby opinia biegłego sądowego inż. , w której biegły wypowiadełkksię jedynie w kwestii wyboru szlaku służebnego z punktu widzenia interesu społeczno - gospodarczego oraz-iokreejłł 's \ wynagrodzenie za ustanowienie służebności drogikoniecznej _ Taksamo f _ . " -c.. ;'-z:-;__-':_-I ` " I' .I. " - ‹_"' _ 71.; . ¿ .-"' ' '„'¦l_-_.=_.'¿;. _ , f ş ' ,"'1,:¿_':"_-'._:7:.-._ _ , if. ..1.- --- STRONA 13 --- W byłoby przeprowadzanie dowodu z fotografii oraz protokołu oględzin sądowych w sprawie o ustanowienie służebności drogi koniecznej , skoro w aktach niniejszej sprawy zalega obszerne dokumentacja fotograficzna , a nadto Sąd Rejonowy przeprowadził także dowód z oględzin przedmiotu sporu _ Co się tyczy wniosku o przeprowadzenie dowodu z protokołu rozprawy z dnie 13 stycznia 2009 roku ze sprawy I Ns , to wskazać trzeba , iż Sąd nie może uwzględniać zeznań świadków złożonych w innej sprawie , bez próby przesłuchania ich w konkretnej sprawie..W niniejszej sprawie zostali przesłuchani świadkowie _,ii 'era złożyli zeznanie doprotokołu z dnie13 stycznia 2009 roku w sprewiel Ns) , toteż Sąd mogł jedynie uwzględnić przy ocenie dowodów treść zeznań tych samych świadków złożonych w sprawie l Ns", przy uwzględnieniu że tamta sprawa dotyczyła ustanowienie służebności drogi koniecznej , a nie zasiedzenia służebności gruntowej. _ _ Nieprzydatna dla wyjaśnienia wskazanych przez powoda okoliczności ( ustalenia istnienia na spornym odcinku szlaku trwałych i widocznych urządzeń ) /byłaby rownież opinia _sbiegsłegor dstgospodarczych _ Biegły mógłby co najwyżej wypowiedzieć .natemat na szlaku N, .natomiast nie szlaku w latach 70 - tych wieku , choćby zuwagi na niekwestionowanyprzez pozwanych fakt , że utwerdzenia były wykonywane na przestrzeni wielu lat _ Ze względu na to , że żwir oraz kamienie były vvypłukiwane przez wodę trzeba było wykonywać utwerdzenia przy użyciu nowego materiału _ Dla ustaleń , czy utwerdzenia kolein żwiremorazkamieniami były dokonywane już w latach 70 - tych XX wieku istotne byłyrprzedewszyśtkimdowody osobowe, zaś same ocena tych utwardzeń z punktu widzenia przesłanki z art..292 k.c. należała już do Sądu , a nie do biegłego. Zupełnie bezprzedmiotowy byłby rownież dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu geodezji , przy powołanych wyżej okolicznościach na które został on zgłoszony _ W sprawie I Ns biegły sądowy z zakresu geodezji opisał i oznaczył na szkicu sytuacyjnym,,_aktuaIny przebieg szlaku , w tym şporny jego odcinek _ Już natomiast to , czytaki sam miał przebieg szlak , poczynając od lat 70 '- tychXX wieku nieubyło możliwe doustelenia opinią biegłego _ W tym zakresie Sąd musiał odwołać się rownież do dowodów osobowych , tj. zeznań świadków oraz - ' Ł' ; 5? I Š;-fr I `- _ \_ . _ _ ' _ . - 1`- -2 ›'_i_Í__:'-_ ¬ -.Ê'=r'¦.ł-`±-.]_'I.' __ ` ` _"."_==`_I ' .` I' if-`1=Í.'-;`1=Ę=Š.=`z`= ›" --- STRONA 14 --- __ › -..'_...._ _3"'.r,.-_'Ü'-_ .. .„____ _.._ _ -,_-_v-".'.'Ę" '-- -"'.-"'- .\|'Š.ČÊ:"' :;f.~.Í _-1' ' 'f"› Č . -f_____- _______ _ _ __ _.__:¬ ___¿“_? gi._¿.___.„____'_¿.¿|-W›'|..._ .1_.\,__\ ... ___..' \:.'T_'źI^;_±'~1ż':'-íj j;1¿= postępowanie , zwłaszcza że większość świadków została przesłuchana na gruncie w trakcie oględzin sądowych w dniu _28 września 2010 roku _ Sąd Okręgowy oddalił wnioski dowodowe zgłoszone przez powoda w apelacji. Strona , które składa wniosek o przeprowadzenie dowodu w postępowaniu apelacyjnym Powinna Przynalmniel Uprawdopodobnić istnienieprzyczyn określonych w art. 381 k.p.c. (że nie mogła powołać tegoż dowodu wpostępowaniu przed Sądem I instancji lub że potrzeba.powołanie się na ten dowód wynikłe póżniej ), usprawiedliwiających jegopowołenie dopiero przed Sądem ll instancji ( zob. wyrok Sądu Naj. Z dnie 7 marce 2i00'3r. ICKN 91/01 , Lexrnr 78899 oraz Postanowienie Sądu Naj. z dnia 18 pażdziernika 2001 r. , IV CKN481/00 , Lex nr 52802 ) _ Na uzasadnienie powołaniaidowodoww .postępowaniu przed Sądem ll instancji w apelacji podano , że z uwagi nawydaniewyroku przez Sąd I instancji w dniu 30 września 2010 roku ( w dwa dni po oględzinachsądowych ) pełnomocnik nie był w stanie skontaktować się z powodem i omówić wynikow dotychczasowego postępowania dowodowego , jak rownież powód nie mogł przewidzieć jaka będzie treść zeznańświadkowzawnioskowenychprzezpozwanych _ rawuapauabniama przyczyn r›i‹raśi‹›ny‹zh w art. 381 k.p.c. Trzeba wskazać, żezerzutzasiedzenia służebności gruntowej został podniesiony przez pozwanych już w odpowiedzi na pozew z dnia 27 lipca 2010 roku _ Takwięc powod reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika mogł zgłosić wszystkie wnioski sdowodowesłużące wykazaniu , że jednak pozwanym uprawnienie do korzystanie zjego nieruchomości nie przysługuje _ _ Niezależnie od tego wniosekio dopuszczenie dowodu ze opinii biegłego sądowego ds. gospodarczych I tak podlegełby oddaleniu z przyczyn , które uzasadniały jego pominięcie przed Sądem linstancji _ Wyżej akcentowano już , że Sąd l instancji przeprowadził" oględziny przedmiotu sporu i w trakcie oględzin przesłuchał zdecydowaną większość świadków. Ponawlanie więc tego dowodu , w sytuacji gdy świadkowie opisyweli przebieg szlaku byłoby zupelnie nie__celowe _ _._ W odniesieniu do załączonej do apelacji informacji można powiedzieć jedynie tyle , że zarówno pozwani jak i zewnioskowani przez nich świadkowie nie twierdzili , że stan szlaku w latach 70 - tych wieku pod względem 'I U. _ '.. v .- - ` \ Il., =._ iż' L .ar L? --- STRONA 15 --- I zakresu utwardzeń odpowiadał ektualnemu jego stanowi. Twierdzili jednak , że w tamtym okresie widoczne były koleiny utwardzone żwirem , e w środku i po obu stronach tych kolein rosła trawa _ Nieco więcej uwagi należy poświęcić zarzutowi sprzeczności istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego. " Sprzeczność istotnych ustaleń obejmuje wszelkie wadliwości wynikające z naruszenie przez Sąd reguł oceny dowodów określonych w art. 233 § 1 k.p.c. Aby jednak zarzut naruszenia przepisu art. 233 § 1 k.p.c. był skuteczny niezbędne jest wykazania -- przy użyciu argumentów jurydycznych - że Sąd naruszył ustanowione w nim zasady oceny wiarygodności i mocy dowodów , a więc że uchybił podstawowym regułom logicznego myślenia , zasadzie doświadczenia życiowego i właściwego kojarzenia faktów oraz że naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy _ Za niewystarczające należy zaś uznać zaprezentowanie przez skarżącego stanu faktycznego wynikającego z odmiennego od Sądu l instancji przekonania o doniosłości ( wadze ) poszczególnych dowodów ( zob. wyrok Sądu Naj. z dnia 14 stycznia 2000r. , Ill CKN 1169/99 , OSNC z 2000r. , Z. 7-8 poz. 139 , wyrok Sądu Naj. z dnia 25 listopada 2003r. , ll CK 293/02 , Lex nr 151622 oraz wyrok Sądu Naj. z dnia 7 stycznia 2005 r., IVCK 387/04 , Lex nr 177263 ) _ W przypadku dowodów osobowych (zeznań świadków I stron postępowania) , przy weryfikacji których istotne znaczenie odgrywa bezpośredni kontakt składu orzekejącego ze świadkiem bądż stroną postępowanie istnieją ograniczenia , jeśli chodzi o możliwość ingerencji Sądu ll instancji wi ustalenie faktyczne poczynione przez Sąd l instancji na ich podstawie _ Ewentualne zmiana tychże ustaleń może być dokonywana zupełnie wyjątkowo , w razie jednoznacznej wymowy materiału dowodowego z zeznań świadków i przesłuchania stron oraz oczywiste] błędności oceny tegoż materiału ( zob. uzasadnienie uchwały Sądu Naj. zdnia" 23" marca 1999r. _ iii czi=> , 59/es , osNc z 1999r. , z. 7-8 , poz. 124 oraz wyrok sadu Naj. z dnia 13 listopada 2003 r. , IV CK 183/02 , Lex nr 164006 ) _ _ Skarżący w środku odwoławczym podniósł , że Sąd błędnie ocenił materiał dowodowy , e w szczególności dow_ody osobowe i w następstwie tego; wedliwie ustalił dwa istotne fakty , mające zasadnicze znaczenie _dla rozstrzygnięcie w niniejszej sprewief i 2 “"1 ii' 'Lu-U? '_ --- STRONA 16 --- › 1. wadliwie ustalił , że poprzednicy prawni pozwanych - a póżniej sami pozwani - już w latach 70 - tych XX wieku zaczęli korzystać ze spornego szlaku w sposób odpowiadający treści służebności, 2. wadliwie przyjął , że utwerdzenia na szlaku mają charakter trwałego i widocznego urządzenia. W ocenie Sądu Okręgowego kontrola materiału dowodowego prowadząca do ustalenia obu powołanych wyżej faktów nie została dokonana z naruszeniem przepisu art. 233 § 1 k.p.c. , a zarzuty w tym zakresie zgłoszone przez skarżącego w wywiedzionej apelacji stanowią jedynie polemikę z właściwie dokonaną przez Sąd Rejonowy oceną dowodów _ _ Skarżący formułując zarzuty apelacji zaproponował własną ocenę przeprowadzonych dowodów, tj. korzystną dla siebie ich interpretację. Należy jednak stwierdzić , że ta interpretacje w żaden sposób nie przysteje do zebranego materiału dowodowego l wyprowadzonych na jego podstawie przez Sąd I instancji logicznych wniosków _ _ Wbrew więc twierdzeniom skarżącego Sąd I instancji prawidłowo ustalił , że pozwani oraz ich poprzednicy prawni korzystali ze spornego szlaku w sposób odpowiadający treści służebności. Sporny szlak jeszcze za życia dziadka pozwanego ( ) stanowił wyodrębnioną parcelęgruntową nr w której przysługiwał mu udział w prawie własności wynoszący 1/6 części _ Droga ta prowadziła do nieruchomości obecnych pozwanych , a w zasadzie skręcałe na siedlisko pozwanych. Dalej - jak prawidłowo ustalił Sąd Rejonowy - w latach 70 - tych przy opracowywaniu map ewidencyjnych i synchronizacji ta dawna droga , czyli wskazana wyżej parcela została zakończona na wysokości wjazdu na posesję powoda, e pozostała jej część została włączona do działek : nr , nr 703/4. Tym samym poprzednicy prawni pozwanego - jego ojciec utracili prawną drogę do swojej nieruchomości. Jakkolwiek droga została wcielone do poszczególnych działek , to jednak 'o z mapy ewidencyjnej jednoznacznie wynika , iż przedmiotowy grunt był nadal wykorzystywany jako droga. Ten stan ma odzwierciedlenie w mapie ewidencji gruntów , na której ten pas gruntu został oddzielony od pozostałych części gruntów ` I linią przerywaną. ~ . -_ 3 F __ (¿".Ê_ş--_--¦¦==..__ r U. i '12 Ĺ'-':ÊÊ Iř'Í;25Í;-"=Ĺ= 'i po .ri --- STRONA 17 --- 1 ø r _If >' .i' . '_f'fr`- „_. __ Opisany przez Sąd I instancji szlak , pomimo przekształceń w latach 70 - tych, nadal był wykorzystywany przez poszczególnych właścicieli nieruchomości nr jako droga dojazdowa do siedliska _ Nie powinno dziwić takie zachowanie , bo skoro dziadek pozwanego ( który dawniej był wspołwłaścicielem spornego gruntu ) wykorzystywał ten grunt jako dojazd do swojej nieruchomości , to dlaczego - po dokonanych zmianach - ojciec pozwanego , czy też sami pozwani mieliby nie korzystać z, tego szlaku, tym bardziej, że w zasadzie była to jedyne droga do siedliska pozwanych. Ten stan rzeczy , czyli fakt; korzystania ze spornego szlaku , w tym na szerokości 1,5 m z nieruchomości powoda jednoznacznie wynika z zeznań pozwanych oraz świadków ( mieszkańców wioski ) , którzy jak podkreślił Sąd są osobami bezstronnymi , niespokrewnionymi z pozwanymi i w zasadzie nie mającymi żadnego interesu w korzystnym dla stron rozstrzygnięciu ( zob. zeznania świadków: . .. Świadkowie ci słucheni w trakcie przeprowadzonych przez Sąd Rejonowy oględzin przedmiotu sporu potwierdzili ,wyżej wskazane okoliczności , okazując jednocześniew tereniektórędy przebiegasporny szlak i jak wyglądało korzystanie z niego. Stwierdzili , iż co najmniej._od let 70 -r- tych - czyli po zmianach i wcieleniu drogi w inne nieruchomości - ojciec pozwanego i jego rodzina , a także mieszkańcy wsi korzystali w zakresie przejazdu I przechodu ze spornego gruntu. Zeznenia świadków w tym zakresie są zgodne z tvvierdzeniemi pozwanych. Podzielając zatem stanowisko Sądu Rejonowego należało stwierdzić, że zarówno pozwany jak i jego poprzednik prawny dojeżdżali do swojej nieruchomości stanowiącej działkę nr drogą biegnącą wzdłuż granicy znieruchomością powoda, tj. działką nr , przejeżdżając przy tym częściowo po wymienionej działce powoda. _ Q Jeśli zaś chodzi o ustalenia Sądu l instancji w zakresie istnienia na przedmiocie sporu - przez okres prowadzący do zasiedzenia służebności ( czyli od lat 70 - tych) - urządzeń w postaci utwardzeń , to również nie można zgodzić się ze skarżącym , że pozostają one w sprzeczności z materiałem zgromadzonym --- STRONA 18 --- w sprawie . Jak już wyżej podniesiono powód nie wykazał , by Sąd Rejonowy przy ocenie dowodów stanowiących podstawę dla tych ustaleń uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego. Sąd Rejonowy wyjaśnił także jak należy rozumieć pojęcie trwałego i widocznego urządzenia. Trafnie zauważa Sąd l instancji , że tnlvałe i widoczne urządzenie musi powstać w wyniku celowego działania ludzkiego uzewnętrznionego w trwałej postaci widocznych przedmiotów , czy urządzeń wymagających do swego powstania pracy ludzkiej. Nie wystarcza więc do stwierdzenia zasiedzenia służebności samo wyjeżdżenie drogi i widoczne na powierzchni koleiny , czy też zniwelowanie terenu. Za tnlvałe i widoczne urządzenie gruntowe uważa się dopiero utwardzone żwirem koleiny drogi , gdyż mają one na celu przystosowanie do korzystania z gruntu służebnego jako konkretnego szlaku drożnego o jednoznacznie wskazanej trasie przebiegu ( zob. orzeczenie Sądu Naj. Z dnia 11 maja 2000r., l CKN 273/00, Lex nr 51335, orzeczenie Sądu Naj. Z dnia 10 stycznia 1969r., ll CR 516/68, OSNC z 1969r., Z. 12, poz. 220) W trakcie oględzin Sąd linstancji stwierdził , że sporny obszar gruntu, w okolicach granic obu działekjrpoiręśniętyjest częściowo trawą , a częściowo jest utwardzony żwirem i cegłą. iPasisigruntufzajętypod drogę ma spadek wzdłużny w kierunku wschodnim i znajdujesię kilkanaście centymetrów powyżej gruntu powoda. Słusznie stwierdził Sąd Rejonowy , że skoro nieruchomość pozwanych , tj. działkapołożona jest na stoku o spadku w kierunku wschodnim to woda opadowa z nieruchomości położonych wyżej musiała spływać w dół i niewątpliwie prowadziło to do rozmoknięcia podłoża na odcinku spornej drogi _ Dlatego , aby możliwe było korzystanie ze spornego szlaku w zakresie przechodu, przejazdu koniecznym było systematyczne utwardzanie przedmiotowego szlaku, zasypywanie na bieżąco żwirem i kamieniami kolein tworzących się na szlaku . W związku z tym , że woda opadowa często wypłukiwała nawieziony na drogę żwir i kamienie powstawała więc konieczność ciągłego dokładania utwardzeń (nadsypywania żwiru i kamieni , który to materiał najczęściej był Ęfpiobierany z pobliskiej rzek) . ą ' Takie działania podjął już. Pomagali mu mieszkańcy wioski , również korzystający ze spornego szlaku. Czynności te kontynuowyi -J' f.fŠ!_ł - |'\'Í'Í:_-' , - .4_.= ,_- _'--^ '."'-.:z:'_'=-' ' " _ _ ` . ››" _;fal . _-__ 5 I' ' .: .i _ -'› _ . _ I , .„|¬_'_,;. - - _ ft _,' "_!ř'_';`&'_¦= _ ¿ ' . 1' _ ' _' :". ¦'f_\ _._'Í='Š=_-I' I:-`_`IÍ Í';`;`Ĺ=Í 'I-Š ` *'51 .'-'Ÿ"_=ë:::"::`±`":ř§Íś.;=Š'ÍÍ=Í-Ê`-.Š- -' ' - 5:.-1. -ł'“ ,- : --- STRONA 19 --- następca prawny , a więc pozwany i jego żona _ Twierdzenia więc skarżącego , jakoby dopiero od roku 1990 pozwany czynił na szlaku ulepszenia , a dopiero od 2005 roku dokonał w tym zakresie zasadniczych zmian nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym . Podobnie nieuimają oparcia w całokształcie materiału dowodowego twierdzenia , że działania pozwanych i ich poprzedników miały charakter tylko okazyjnego podsypywania żwirem kolein i tym samym nie może być mowy o powstaniu - w następstwie takich działań -j widocznego i trwałego urządzenia . Rzeczywiście w powołanym w apelacji orzeczeniu dnia 5 pażdziernika 2006 roku ( IV CSK 165/06 ) Sąd Najwyższy stwierdził , że o trwałym urządzeniu w rozumieniu art. 292 k.c. nie można mówić , gdy polega na utwardzeniu kolein w niektórych zagłębieniach np. tam, gdzie gromadzi się woda _ W niniejszej sprawie -- na co już wcześniej zwracano uwagę - z takim stanem faktycznym nie mieliśmy do czynienia _ Tnrvałe i widoczne urządzenie w okolicznościach rozpozniawanej sprawy przybrało bowiem postać utwardzonych żwirem i kamieniami kolein . 1. Słusznie zatem przyjmujetSądisliiiinstancji , że pozwany i jego poprzednik prawny byli posiadaczami służebności gruntowej ( korzystali z trwałego i widocznego urządzenia ) , że byli posiadaczami służebności w złej wierze i dlatego wymagany był okres 30 lat do stwierdzenia zasiedzenia . Wszystkie wskazane wyżej okoliczności znajdują potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz poczynionych na jego podstawie ustaleniach faktycznych , które Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne. Sąd ll instancji akceptuje również przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku argumentację prawną. Pomimo więc niespornego w sprawie faktu wykonywania przez pozwanych przejazdów i przechodu przez opisany w pozwie fragment działki nr powództwo negatoryjne nie mogło być uwzględnione z uwagi na ,skutecznie podniesiony zarzut obronny w postaci nabycia w drodze zasiedzenia *służebnośçl 3 -,Z |- if;-L5 przejazdu i przechodu _ ` Í 1' --- STRONA 20 --- Wskazane w rozważaniach powody zadecydowały więc , że apelacja powoda podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w oparciu o treść art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. oraz w zw. § 6 pkt 2 i § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu _ ‹` v' - 8 I I 1' II -1 ‹ .- :łf Ł ± f ...Ł -» ' ._. 1.±iz.w.|fi-“..'" 1' 131/ *Š.": _¿¿,^' ._ \ _ .r-_I . .-.«.r.-. ' ';f_'‹'-.=._'_--=- '22 -F 1-- '_!¿-:-; -=- :V “* _-1 . .-._ __ ;'.~."' .., -. --'ryż-zf ,-=- ;, . .' ›;¿›;_-';. ..`.-z-"'= ' -_r. r. ._ _ ul 5.1 *Ê-= 31" 1.!-_-í -W '.' Ę .-'„_\_-\¦¿'í;` ş' i. ' 'O' _ ş¦:'¦_'.ār':. _"'_I'_I_