Wyrok I Ca 175/12 Dnia 13 czerwca 2012 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny w składzie następując

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I Ca 175/12 Dnia 13 czerwca 2012 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anna Bartoszewska Sędziowie: SO Joanna Składowska SO Katarzyna Powalska Protokolant: st. sekr. sąd. Elwira Kosieniak po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2012 roku w Sieradzu na rozprawie sprawy z powództwa W. S. przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu w S. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Sieradzu z dnia 13 kwietnia 2012 roku, sygn. akt I C 84/10 oddala apelację; przyznaje adwokatowi S. C. wynagrodzenie za reprezentowanie powoda w postępowaniu apelacyjnym w kwocie 1476 (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) złotych brutto, w tym VAT w wysokości 276 złotych, które nakazuje wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Sieradzu. Sygn. akt I Ca 175/12 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Sieradzu oddalił powództwo R. S. skierowane p-ko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu w S. o zadośćuczynienie w kwocie 50.000,00 zł. Orzeczenie zapadło po następujących ustaleniach i wnioskach: 9 października 2008r. w trakcie konwojowania samochodem służbowym policji z miejsca czynności procesowych powód doznał urazów głowy , klatki piersiowej oraz kręgosłupa. Po odwiezieniu karetką pogotowia do szpitala w zduńskiej W. powód po zdiagnozowaniu w tym , w tym wykonaniu stosownych zdjęć rtg , został wypisany w tym samym dniu w stania dobrym , z zaleceniem leczenia zachowawczego , bez wskazania celowości czy konieczności zastosowania kołnierza ortopedycznego . Powód tego samego dnia , po dwóch godzinach bytności w Zakładzie Karnym w S. został przewieziony do samochodem więźniarką do szpitala więziennego w zakładzie Karnym Nr 2 w Ł. . W --- STRONA 2 --- szpitalu był do 22 października 2008r. Był konsultowany przez neurologa i okulistę . Nie stwierdzono u powoda uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Do szpitala więziennego w Ł. powód był transportowany pojazdem konwojowym przeznaczonym do celów specjalnych , przystosowanym do przewozu 11 osób na miejscach siedzących. Na taki transport zezwolił lekarz więziennej służby zdrowia , przy jednoczesnym zaleceniu obecności pielęgniarki w trakcie transportu. Na czas transportu powód miał zapewnione stosowne leki . Pielęgniarka w trakcie przewożenia nie podawała powodowi żadnych medykamentów. Była oddzielona od niego kratą , przy zachowaniu kontaktu słownego. Po przewiezieniu do szpitala więziennego w ZK Nr 2 w Ł. powód otrzymał środki przeciwbólowe. Stan zdrowia powoda , obrażenia prze niego doznane , nie były przeciwwskazaniem do przetransportowania go w pozycji siedzącej . Zastosowany rodzaj transportu nie pogorszył jego stanu. Od 30 czerwca 2011r. do 18 sierpnia 2011r. powód przebywał na Oddziale(...)- Szpitala Zakładu Nr (...) w Ł. . Badania nie potwierdziły zgłaszanych dolegliwości. W związku z obrażeniami doznanymi bezpośrednio w przedmiotowym zdarzeniu powód otrzymał od ubezpieczyciela sprawcy zdarzenia 10.000,00 zł odszkodowania. W powyższych okolicznościach Sąd Rejonowy uznał , że roszczenie powoda nie jest zasadne, nie znajdując podstaw w przepisie art. 415 k.c. Koniecznymi warunkami odpowiedzialności z przywołanego przepisu są zawinione zachowanie sprawcy , szkoda oraz związek przyczynowy między zachowaniem sprawcy a szkodą . W trakcie transportu powoda do szpitala nie doszło do naruszenia przepisów rozporządzenia Min. Spr. z dnia 23 grudnia 2010r. w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych osobom pozbawionym wolności ( Dz. U. Nr 1z 2011r. poz. 2).Użyty środek transportu uwzględnił zabezpieczył potrzebę „… zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego oraz zapewnienia bezpieczeństwa zarówno samemu powodowi, jak i towarzyszącej mu pracownicy więziennej służby zdrowia . Zgodnie z § 9 ust . 8 przywołanego rozporządzenia „…zalecenie dotyczące rodzaju środka transportu , w celu przetransportowania osoby pozbawionej wolności do szpitala , w tym szpitala więziennego , oraz zalecenie podczas tego transportu osoby wykonującej zawód medyczny określa lekarz decydujący o konieczności przeniesienia tej osoby do szpitala .” Decyzja o transporcie i jego sposobie została podjęta przez lekarza służby więziennej , który określił warunki przewozu. Opinia biegłego sporządzona w toku postępowania potwierdza trafność tej decyzji jako uwzględniającej aktualny w jej dacie stan zdrowia powoda. Stosownie do § 10 ust. 5 pkt 1 cyt. wyżej rozporządzenia w trakcie transportu zostały powodowi zapewnione „…niezbędne ze względu na stan zdrowia leki”. Wskutek zastosowanego sposobu transportu nie doszło do pogorszenia stanu zdrowia powoda , co potwierdza opinia biegłego . Doznania bólowe powoda nie były tak duże , jak powód przedstawia , a na pewno nie uległy zwiększeniu w wyniku zastosowanych środka i metody transportu. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się powód . Pełnomocnik powoda w apelacji zarzucił: „ 1) –naruszenie prawa materialnego art. 10 ust1 Obywatelskich i Politycznych (…Dz. U. z 1977r. nr 38 poz. 167 ) w zw. z art. 3 Kodeksu karnego przez przyjęcie ,że „potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego oraz zapewnienia bezpieczeństwa zarówno samemu powodowi jak i towarzyszącej mu pracownicy … zwalniała pozwanego z obowiązku zapewnienia powodowi humanitarnych warunków transportu ; 2 ) sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego przez przyjęcie , że - transport na twardej ławce w pozycji siedzącej nie miał niekorzystnego wpływu na odczuwany ból przez powoda , - nie było potrzeby usztywnienia nie było potrzeby usztywnienia odcinka szyjnego kręgosłupa tzw. kołnierzem S. , - strona pozwana wywiązała się z obowiązku prawidłowej opieki , przewożąc powoda w obecności pielęgniarki , posiadającej zestaw leków przeciwbólowych. 3 ) naruszenie prawa procesowego ( art. 380 k.p.c. ) przez odmowę dopuszczenia drugiego biegłego – chirurga w sytuacji , gdy biegły Ż. na rozprawie w zasadzie zmienił swoją opinię wyrażoną na piśmie , ale nie był w stanie wypowiedzieć się jednoznacznie a miało to istotny wpływ na treść wyroku.” --- STRONA 3 --- W konkluzji skarżący zażądał zmiany zaskarżonego wyroku zasądzenia dochodzonej pozwem kwoty , względnie jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania . Sąd Okręgowy zważył , co następuje : apelacja jest bezzasadna . Sprowadza się do bezskutecznej polemiki z prawidłowymi ustaleniami sądu I instancji i ich ocenami w związku z cytowanymi przepisami. Powód z dużym prawdopodobieństwem mógł odczuwać pewne dolegliwości bólowe w trakcie transportu po incydencie , w którym doznał, jak się okazało niegroźnych urazów , co potwierdziła późniejsza obserwacja szpitalna . Z opinii biegłego nie wynika ,że sposób transportu , w zasadzie krótkotrwałego , mógł spowodować lub zwiększyć istotnie zakres tych dolegliwości. Biegły w pisemnej opinii wykluczył konieczność angażowania do transportu powoda karetki pogotowia , która , co jest zrozumiałe , winna służyć w cięższych i rzeczywiście wymagających tego przypadkach . Stwierdził ,że przejazd karetką pogotowia „… w istotny sposób nie zmniejszyłby cierpień fizycznych doznanych podczas urazu komunikacyjnego”, a w ustnej części opinii potwierdził nieistotny z punktu widzenia skali cierpień powoda wpływ zastosowanego sposobu transportu. Wbrew ocenie pełnomocnika powoda biegły nie zaprzeczył treści opinii pisemnej. Nawet gdyby przyjąć , że zastosowany transport był hipotetycznie bardziej uciążliwy , aniżeli transport w pozycji leżącej i z zastosowaniem kołnierza ortopedycznego , czego ostatecznie biegły nie wykluczył , acz nie potwierdził istotnego wpływu , to nie można w okolicznościach sprawy uznać , że pewne dodatkowe cierpienia z zastosowanego sposobu transportu uzasadniają roszczenia powoda z art. 415 w zw. z art. 444 k.c.czy 445 §1 k.c. Stan zdrowia powoda w żadnym stopniu nie uległ pogorszeniu w związku z transportowaniem go w pozycji siedzącej . Nie było żadnego , zwłaszcza bezwzględnego wskazania medycznego , do zastosowania innego rodzaju transportu , czy użycia kołnierza ortopedycznego. Dolegliwości wywołane samym transportem nie trwały długo. Powód miał w trakcie przewozu zapewnioną stosowną opiekę pielęgniarską . Trafnie sąd I instancji nie uwzględnił wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego . Zarzuty w związku z treścią opinii pisemnej w konfrontacji z ustną opinią nie zostały umotywowane w jakimkolwiek stopniu dyskredytującym ustalenia i wnioski opinii pisemnej. W żadnym razie w okolicznościach sprawy nie można uznać , że zastosowany sposób transportu powoda , poprzedzony stosowną diagnostyką , potwierdzoną w czasie pobytu na obserwacji w szpitalu , miał cechy działania niehumanitarnego w rozumieniu art. 10 ust1 Obywatelskich i Politycznych (…Dz. U. z 1977r. nr 38 poz. 167 ) w zw. z art. 3 Kodeksu karnego, mogącego być podstawą roszczeń powoda. W związku z powyższym i w oparciu o art. 385 k.p.c. bezzasadna apelacja podlegała oddaleniu.