Postanowienie I Ca 140/10 W składzie następującym

--- STRONA 1 --- .:Š\,¦~„"' __ _ =¿=-›1'.-- ¶ Ł; _` F1- .' ¿ 1 ._›.1 - '."“ .- '., › _-..',-_. ~_-=?_'!“§-2¦~:§f'.'š :5%- 5-_Ł ,_.¬_‹'„'~'.“.¿ __;__-f.'.-.- ;-f,:='l.=¦T_-'1.›z-'_-_ _ -|__'_' ›¬_.-_ .'_;-`` Ł' 'l'7: ""'¦5Ą" .Ł-Š Tw., _ fÊ';Ÿ”1=."._‹'*-'Ĺ'l‹!&=\ł:¿¿_Š`-'“ _ ' _ ..-_-:.‹- 1-:, ';‹.,-„-....,'~. ±'_ 8. - 'I '_-\„`-.'_- _ Åf wg., 1.. 1* 1 -.= i I ››_.›š 2 gāz _: „¬ '__ _ß '.} ti: 31 ."_- *Í .§„.~_*‹'_'. 1 . 0*: : ' --ø.›_i _ _.'_'.'.1`;‹._,\'_1l.- _ _ .="' '?Í›-:'..«'±.' '- .i±......._"f "-.~..=-„'-."¿'.._-...._. .'.' _`..›.‹-'- _-;Ê ` . -.‹ › .~ '.'- ››,_ f. Í ‹ -‹-¦¿ _ f':Í.=.å:1'1- 1*" .7.Íl':‹;7'¦-Í`\"` .. 1 Ĺ_‹,_' Z. 1 _:Í '. -. -1:' 1: ,'‹'.~.= '.¬." ..› ._ --3 . I I r-' ' 5-_; n. !'.' ... ._ za?? +.ff _ ;› '- ' <` ._'._I"_í.1_,\-` „._.\,` _ '-*.'.`\ .'. ř¿' _ gw... 1 m. ...;¿-¦',1 „f -ā F :»_-`-` ' :..›r=1'¬=;-_- : __,„... _ ?-›_›:.'. az-¬' . '‹"' 1'-. _.r *.u. oh? å f‹.,\ , ş ¬E$.‹ .'_l_ 1 ¦-' 4- .§.',-.:~.¿ ¿'¿› _. ‹\:'.'!';." 13.' ffł' 1 ¿,f_'‹›-.,-:ac '.*"' ;fa '_ _N '_- .'3L`-;.:.'_ .':L '; 'n' _ II \ T'-_±'~':'-_';_ :i_2:`ř Í | uş -- _ " "..\¬') -'. :'"„`-' 'Ê -." . . ŠÍ ß' :'.›f .- 'eŬ.|[:.1 .›ji.' : Y: 'ą-'-_'.'_~1 _'Í ‹¬";}'. 4 .E-"_¿" \ ł _Ĺ:_ 'Í . Č)- "ł›'_"' '= '-f`.IÍ 1-`-^ JT' Ê.-:",L'› -' 1 r - ø, .-Ă _ f'f¿'1"Í .` -'¦l|'i,-' 'q '\'- Y 5 '¬ ø_^."w 'I 5_.:.j,¬¦_'=; ._ . :-'.\ 1' Š? - ›‹._¿1‹ . ›-'- ‹| . '_':F' '7=¿~ . ›,*.'. _:_='». 8 -"›.¬ '.~'=: 'Í'‹;:_';_ '- . gg.. er „ ._ 1.- . ¬ „Ji ,__` .`. .- ¿-_ _ 5: 1 L 1|' ; '1-. Sąd Okręgow-y W Elblągu 1 wydział cywilny 5. › _ *wł '› -'."_¬':-'1l“ _, v-1-sf. ;ne _.,, _ _ "Š › HF T] I ,z 12:. _'x _.¿.:›;__; _.-441 .i \-¿r. 3)' '1`.- -„J ?¦` .< "\ -.L-'.,"-'Č Ż-'í z=.±.:; =¿ Sygn. akt I Ca 140/10 W składzie następującym ; 1| Ę Ü'-F, pl 'I-„ -2-_ -nr' áåßffi" .. Vf' '=^ă!!§=;"<¬“ \\\jll'4z, `\ \ _\`,.ø' 0 * ê`.l_ * WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSIQEJ Dnia 2 czerwca 2010 r r' ‹ Fx "\ r Przewodniczący: SSO Krzysztof Nowaczynski / spr./ Sfādzlowre : SO Aleksandra Ratkowska SO Dorota Twardowska Protokolant :st. sekr. sąd. Danuta Gołębiewska I.\. ... _ .x _¿-LŁ: '»\"`f-` ¦å'.Ĺ _ ,.¬_._.. _ Ł- :'.'“' -` il. ¿.,\'\.ş:ë' I) . __ 8 J 'Ê J C »ż 6' 1 *¬*= 4.. . 'řflř " .r.-_.z _ ;-1. „se ~ ‹ ~±_›.',_ __ .' J.‹ _ _ '_' 'Ĺ-Í.: - 'If Ĺ: -. '81' " āä „us _ '-"' ~ _ › Jf __ '_ .'‹_ 1....: _ ;idę _-F-if _› 'I' : _ 1... .- : Íi"Ĺf` :'\";~',¦ _ ':l` “ny '- A'-* - ,1 '1' ___ .'.-.'..- - ' ,-. _ \'‹:: *z-8' ¿:____. . ,J 71\›=' _ ƒ.'__r_ 1:1, E Gł-' ;f:|;_ 'Š " f-::š ' _:V J'¿..' _. ., A. ‹- :.¿: -- sa-1 _ .;__..'_ íaå __ ;fåé 12.] 122:, -. jf'-Yåz 3 z; ._ |'¬-5' . -. z' _'- '..*_-ʱ›-. ‹. ' x ' '. ._ üf ,ITI .qf ,_:¦. Ł ş .:› ;It .›¬' _fa na . _ .\.'\ '. . -„_ 1 *' ::"' . "; 43' üt Ĺ' _ '‹ _ .. .. 131.7 ;If-Z rw; r. _ _._ ..| › -,.'\' _ -'.'." 05'). .- bł .._«.1- _ po rozpoznaniu W dniu 2 czerwca 2010 r. W Elblągu na rozprawie sprawy z powödztw przeciWko 2 o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego W Braniewie z dn1a 26 lutego 2010 r. sygn. akt I C 58/09 oddala apelację. 4 _ an. --- STRONA 2 --- 4....-.'¿=;.-_-_¿.-_-.:..'._._.... -. ....›. -...---› " ' --"-'-"' -- " '-'›~ '-- ".-'f|'='_1--_sw¦'.='¿.:.;}‹ę.[¿1'_-',,.¿^,'2;;__;::='r¿. '-‹-'-'_‹-_'_.'¿-" km L' '›-'ý-_1›.|...._.1J._||* ' ' __ ' '\';_-Í 1'--.¿ ¿‹ ýý._ý__¿:,,_._____;_____,_,._,_____.: ____~________ ____ ‹ _|__› _ 'á `”s;fgn_'~z1<±1 ca 140/10 Uzasadnienie ' _ Š _ _ Š Powód domagał się zasądzenia od pozwanego kW° 1.3-200 zł Wraz Z ustawowymi odsetkami od dnia 3 marca 2007 roku do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W S* .~..._.-.-......›-_--..... "uzasadnieniu podniósł, że dochodzona pozwem kwota stanowi zadośćuczynienie za krzywdę, .-.-.«-¬--'».„.|.._... jaką doznał w wyniku wypadku komunikacyjnego w dniu l lipca 2000 roku, za który sprawca ¬-¬.-In został skazany prawomocny wy1'ol<ie.m sądu kamego. _ ,----. `" Nakazem zapłaty z dniwydanym w postępowaniu upominawczym w sprawi W _ _ Rejonowy w Braniewie orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. 5 _ i_ W sprzeciwie od I powyższego nakazu zapłaty" pozwany ' Ę Wlfiösł 0 Oddfllßniß ipüwódflwfl W l całości oraz o zwrot kosztów procesu. Pozwany podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w . _ Ĺ ,_¿tokufjpoístępowania likwidacyjnego co do 80% przyczynienia się powoda do powstania « . _-.¬.-..¬¿..~..-._ 2 w tym zakresie na ustalenia poczynione W postępowaniu karnym W = › " 1 › ` nl ‹ łw 0' sprawi Sądu Rejonowegow Braniewie. _ ;r . “I ~ W piśmie z dnia 11 g1udnia 2009 roku powód rozszerzył żądanie pozwu do kwoty ___ ' .,. ..._..-...-IL. .. _,...__._|.¬..,.__,_...._: _ ¬...._. 33.950 zł, z uwagi na ffakt,¬że biegły w swojej opinii uznał 35% trwałego uszczerbku na - l . ; r ` | . za1~0w1up0w0aa._ _ 1 _ _ Rejonowy w Braniewie wyrokiem z dnia z dnia 26 lutego 2010 roku zasądził od _ › »-1. _. 110-2W&111@s0 _-...___ -.¬,.-.,-....-.-.-..¬....-,._-__.---«H-¬. › ' . 2 j › ' l na rzecz powod kwotę 33.950 zł wrazszodsetkarni od dnia -26 _ ,_ ¦.l el, - lutego 2010 roku, oddalaj ąc powództwo w pozostałej części. Nadto zasądził od pozwanego na. :_ - - . -}`ř ' .I 'l _.ą _ wg; rzecz :powoda kwotę- 2.417 zł- tytułem kosztów procesu, a także orzekł o zwrocie przez __ |` z _ " - 1.' .__ i ¦ 5 pozwaniego lina 'rzecz Skarbu Państwa --1 Sądu Rejonowego w Braniewie kwoty 1.982,50 zł » gg __ „U _ ...n -¬~..- _..|'.. _ Na ' ' " '.¦' wa Ü .llí tytułem kosztów sądowych, od uiszczenia których powód został zwolniony. S ww. 1:z` Y »tz Sąd ustalił, że w dniu 1 lipca 2000 _roku wspoln1e z kolegami' . . W 1' spożywali alkohol. Będąc pod jego wpływem, wsiadł do samochodu, którym kierował jego kolega Siedząc obok kierowcy, poczuł od niego woń alkoholu. W .-'_|.i|.-.-›-'|_--_¬.. _...›-J...._«± -..›-......-.- A ;Š 11. trakcie jazdy, kierowca zaczął nierozważnie ścinać słupki stojące na poboczu. Po 1, -1 ' -przejechaniu kilku kilometrów pojazd wjechał do rowu i dachował. 1 --- STRONA 3 --- _ W wyniku powyższego zdarzenia I doznał tępego urazu jamy brzusz.nej ze wstrząsem krwotocznym spowodowanym rozerwaniem śledziony oraz' pęknięciem wątroby z miernym uszkodzeniem jej funkcji. Po wypadku A został przewieziony do szpitala W Braniewie, gdzie poddano go operacji, W trakcie której dokonano resekcji śledzionyi zszycia wątroby. Skutkiem uszkodzenia wątroby były biegtutki i niedożywienie. Przez niemal rok po wypadku przebywał na zwolnieniu lekarskim, co Lmiemożliwiło mu kontynuowanie nauki i zdobycie zawodu cukiernika. ' › Q Sąd wskazał, że aktualnie nie korzysta z pomocy lekarskiej. Następstwa pourazowe są mało 11asilo11e. Ograniczają się do konieczności przestrzegania diety. Rokowania na przyszłość są dobre. ¿ 0 P W _ Sąd ustalił, że doznane wskutek wypadku z dnia 1 lipca 2000 roku obrażenia stanowią ¬ _ 0 V 35% trwałego uszczerbku zdrowiu. _ W -dacie zdarzenia' miał 17 lat. Nie posiadał prawa jazdy, nigdy wcześniej nie prowadził samochodu. . 3 2 1 Dalej Sąd wskazał, że prawomocnym wyrokiem z dnia 11 stycznia 2001" roku ,Sąd Rejonowy W Braniewie w sprawieuznał za wirmego 1. lipca 2000 roku na trasie -z gmina, województwo Ĺwarrnińsko - mazurskie, .umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym W ten sposób, że, ;kieruj ąćniesprawnym technicznie samochodem osobowym~marki bez numerów rej eistrlacyjnych, W stanie nietrzeźwości, tj. posiadając we krwi_około l promila alkoholu,yfinieiizacliował należytej ostrożności, tj. zjeżdżał bez úzasadnioneƒgo powojidufina*praweSípobocze ei enietunyślnie *przeprowadził korektę toru jazdy, skutkiem czego zijjeichałi>'njaisprawe:pobocze drogi, a następnie do przyd1'ożnego rowu, gdzie wywrócił pojazd na _11agręp,s_1:;ąz„ie._.nm___i.p_oÄdoznał obrażeń ciała w postaci tępego urazu jamy "brzusznej z uszkodzeniem wątroby ci śledziony oraz Ä wśtrząsu krwotocznego, które naruszyły prawidłówe czymiości jego ciała na okres powyżej dni sied1n_iu, tj. czynu z art. -177 § l kk W zb. z art. 1 178 kk. Za tenczyn wierzono karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na ol<res=p1'óbySwynoszący-4 lata. ` W ' W toku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego przez zakład ubezpieczeń Sprawcy _ Ha' mocy decyzji z- dnia 13 marca 2007 roku 'uznał swoją odpowiedzialność wobec z tytułu wypaidku zjdnia l lipca 2000 roku. Przyjmując, że doznał on 20% uszczerbku na zdrowiu, zaś W 80% przyczynił się do powstanialszkody, wypłacone mu kwotę 2.800 zł tytułem zadośćuczynienia z art. 445 § lk.c. 0 . ' 2 --..._ O 5 í. r I 1 l í l l l l l l l ł l la l E I 'Ł _l 1 1 I 1 | 1 I I F 'I ¿ _1 4 š í . I ll l l l Ê l l .›' n l l '.'=Ê\. ' Ĺ HH-"¬':' “'.r.:::..': IĘŃ_.".':"›\-¦""-'A' “ .¦f“` \|"'Ĺ„^- \ 1 1' I ¦l.› ll › .Š I. L | ." '\ AÍ,¬f-Ĺ 34'Í-:Í N › l l j. lp l ll -_-..._ ._...... `\ zł 3. lşl ll` l l lll l ł :di ll l lt l. ;_._+:_~_.;¿;;';.?.ë'„"ͬ.k¬.¿ ą fg:„;._;3..ä .::__¬i_^_::_ 444 _¬4_,:f¬»-nur.-;fiz-.=-:u¬¬¬ 4.e+_._¬='--- -¬-.- . = - -4-f, 4 l l 4 41«..¬ l l l l -l ll „I l l '-4 l l --wf.¬„...-+~í 44 l l --- STRONA 4 --- _ _ Aktualnienie pracuj e, pozostaje na utrzymaniu rodziców Sąd wskazał, że podstawę prawną żądania pozwu stanowił art. 445 § 1 k.c. Odpowiedzialność pozwanego uzasadniona jest W świetle z art. 19 ust. l ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. Nr 124, póz. l 152 ze zm.). _ ' _ Sąd podkreślił, iż pozwany nie podważał podstaw swojej odpowiedzialności wobec powoda, podnosząc jednak, że W ioku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego zaspokoił w całości jego roszczenie. _ _ 1 Dalej Sąd. wskazał, iż bezspomym było, że powód przyczynił się do powstania szkody, jednocześnie jednak podkreślił, że pozwany nie wykazał okoliczności stanowiących przesł'a_nki ustalenia stopnia przyczynienia siępowoda do powstania' szkody W 80%. W ocenie Sądu _I instancji dowodu na potwierdzenie wskazanych wyżej ltwierdzeń pozwanego nie mogły stanowić akta sprawy karnej. Stąd też za podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie przyjęto - zgodnie z art. " 11 k.p`.c.,- wyłącznie prawomocny wyrok _ skazujący Sądu Rejonowego w Braniewie z dnia 11 stycznia 2000 roku znajdujący się nafk. Przedmiotowe orzeczenie nie zawiera jednakże jakichkolwiek ustaleń co do"zacl1owania powoda mających wpływ na ustalenie stopnia jego przyczynienia ' się do wypadku. Í - ll Reasu1nując"ŸÍSiądu Rejonowy uznał, że brak było podstaw do przyjęcia, by powód przyczyniłfsiięidio~ powstania szkody W 80%. Sąd ten wskazał, że w dacie zdarzenia powód nie posiadał prawa jazdy, nigdy wcześniej także nie prowadził pojazdu. Stąd też jego ocena możliwych skutków prowadzenia _pojazdu przez osob`ę'inilet1'zeźwą nie może być uznana za pełną i dojrzałą. Zachowanie powoda decydującego się na jazdę z nietrzeźwym kierowcą Sąd ocenił jednak jako nierozważne i nieodpowiedzialne wskazując, iż powód zeznał, że woń alkoholu od kierowcy poczuł po zajęciu miejsca obok w samochodzie.. Sąd podkreślił jednocześnie, że w toku niniejszego postępowania nie wykazano jednak by to powód kierował pojazdem i miał wpływ na tor jazdy. Stąd też, w przekonaniu Sądu I instancji, wystarczającym było określenie stopnia przyczynienia się powoda do powstania . ' - Í szkody na 30%. ' Sąd wskazał, ze czyniąc ustalenia faktyczne W zakresie wpływu wypadku stan zdrowia powoda, oparto się na opinii biegłego z zakresu chirurgii z której wynikało , że wskutek wypadku powód doznał 35% uszczerbku na zdrowiu Biegły wyjaśnił nadto, że aktualnie rokowania co do stanu zdrowia powoda są dobre i nie należy 'spodziewać 1' " D . ` 3 ¦ l 1 1 v ¦ tt. Ł | ---¬- ._._._...-.__ Ê I 1 '-'1-¬« ¬.--.-..v¬\_-« lz 4% 4›'¬f4A-r-rr l. ll' › ll l l. l t l“l ._ .„„.|_-.¬..._.v4-Q'-»J--.-.-,..._ 3`il §',l r-_-= l'l l llj ll l l l l -;fe_- .|--vu. A-_¿4_1_4_«_--_Í-:_;;_-uv |-.zl '\."'¦›':v'uc:T¬f_- čŁr.r~|-8-L±_~_ lz l" _F ._ Ê I . s ll ll 1 ll ł ll t `l Ê ll = r " l il ll -1 Š ll =l_ ł 5 Í I l --- STRONA 5 --- ' ø się radykalnych zmian na niekorzyść. Skutki wypadku W chwili obecnej ograniczają się do konieczności przestrzegania przez powoda specjalnej diety, uchybienia w zakresie której mogą być korygowane środkami farmakologicznymi dostępnymi bez recepty. " _ pl Sądu Rejonowy uznał, że wnioskowana kwota 52.500 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną w wyniku wypadku z dnia l lipca 2000 roku przez powoda krzywdę jest adekwatna do zakresu doznanych przez powoda cierpień fizycznych i psychicznych. Sąd miał na uwadze bardzo młody wiek powoda W chwili wypadku. Wypadek przekreślił jego plany na przyszłość, uniemożliwiając zdobycie wykształcenia w preferowanym przez powoda kierunku. Podkreślił również, że powodowi usunięto jeden z podstawowych organów, jakim jest śledziona. W połączeniu z uszkodzeniem wątroby rodzi to konieczność przestrzegania przez powoda do końca życia specjalnej diety. Wskazał też, że mimo możliwości leczenia dorażnie objawów, ze strony układu pokarmowego wej własnym zakresie przez samego powoda dostępnymi 'bez receptyśrodkami “farmakologicznymi okoliczność ta stanowi jednak ograniczenie w codziemtym życiu. .Sąd ten uwzględnił także nasilenie stopnia dolegliwości bólowych powoda będących wynikiem wypadku oraz pogorszenie się w związku z nim stanu zdrowia psychicznego. ' . _ _ ` _ A _ Zdaniem Sądu Rejonowego, kwota 52.500 zł rekompensuje doznaną przez powoda w -krzywdę. W ocenie Sądu nie sposób podzielić argumentacji pozwanego, że przy ustalaniu zadośćuczynienia Sąd winien brać pod uwagę miemiki z daty wypadku. Takie stanowisko stoi -- zdaniemvtego Sądu- w sprzeczności z dyspozycją. a_rt.- 316. k.p.c.., nakazuj ącego _uwziględnianie przy wyrokowaniu stanu rzeczy istniejącego iw chwili za1nl‹:nięcia”1*ozprawy. ‹ - _ _ r f ' 1 _ ".'›- ¿ “_ ' I Sąd wskazał, że powyższa kwota podlega pomniej szevniu o 30% z tytułu przyczynienia sisięefpowoda do powstania szkody, a w dalszej kolejności o kwotę -2.800 zł wypłaconą powodowi przez pozwanego w toku. postępowania likwidacyjnego. Wynikiem przedmiotowyclt obliczeń jest zasądzona przez Sąd I instancji kwota 33.950 zł. S . ' Sąd wskazał, ze oddaleniu podlegało z kolei żądanie odsetek od _d11ia 3 marca 2007 roku do dniaiwyrokowania, ,gdyż w razie ustalenia wysokości zadośćuczynienia według stanu rzeczy istniejącego W chwili zamknięcia rozprawy uzasadnione jest przyznanie odsetek dopiero od chwili wyrokowania. _ _ 1 _ _ ' I. „O kosztach procesu Sąd orzekł na mocy art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 -k.p.c. _ 1 _ Natomiast na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych W sprawach cywilnych U. Nr 167, póz. 1398 ze zm.) _w zw. z art. 98 § 1 k.p.c., 'zasądzono od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego W Braniewie kwotę 1982,50 zł tytułem zwrotu '4 _ l | l l i ¦ ..._-_._-_ .. -..........›---.-...-.¬....._ _. Í 1 --- STRONA 6 --- ;gi *Fr :‹'íłł‹' O . kosztów sądowych`, od uiszczenia których powód został zwolniony postanowieniem z dnia_7 kwietnia 2009 roku. ` ' . p S W. apelacji od powyższego _ wyroku pozwany domagał się jego zmiany 'p1-zaz aaaalamę powództwa, ewentualnie jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, przy uwzględnieniu kosztów postępowania apelacyj11ego. Skarżący zarzucił temu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 445 k.c. ' z “poprzez rażące zawyżenie kwoty zadośćuczynienia oraz art. 362 k.c. poprzez nie uwzględnienie znacznego przyczynienia się powoda do szkody. Nadto apelant postawił zarzut naruszenia prawa procesowego, a w szczególności: art. 244 § 1 k.p.c. poprzez pominięcie akt "S2ieiśiełiiifpoistępowariia karnego Sądu Rejonowego wBraniewie sygn. , art. 252 k.p.c. poprzez dokonanie rozstrzygnięcia bez wymagania od strony powodowej dowodów na okoliczności inne niż wynikające z akt postępowania karnego sygn. akt. oraz art. 235 k.p.c. poprzez niedopuszczenie dowodu z akt sprawy karnej. " . ¿ ,W uzasadnieniu wskazał, iż bezsporne jest, że powód był pod wpływem alkoliolu, ?z kierowcąsamochodu, zatem wiedział i powinien był przewidzieć eniebiezpiieiczeństwo. W- ocenie śskarżącego powód - pomimo swojego wieku- powinien mieć rozeznanie tego co robi. Zdaniem skarżącego Sąd rażąco zawyżył kwotę zadośćuczynienia nie uwzględniając tych okoliczności. Zarówno orzecznictwo jak i praktyka wskazują, iż kwota ,zadośćuczynienia nie może być niewspółmiernie nieodpowiednia i rażąco wygórowana. Sąd' - _Najwyższy wwyroku z dnia 28.01.2001 ( sygn. akt. III. CKN 427/00)" stwierdził, że suma _ - ‹ 8. ' .zadośćuczynienia musi byćodpowiednia, utrzymana w rozsądnych granicacli, odpowiadająca i-aktualliyrii wartulkom i przeciętnejj stopie życiowej społeczeństwa. Dalej apelant powołując się' naorzeczniotwo z Sądu Najwyższego stwierdził, że Sąd I instancji był niekonsekwentny, gdyż zwolnił powoda od kosztów sądowych, natomiast zasądził rażąco wygórowane zadośćuczynienie , nieadekwatne do poziomu życia powoda. Ponadto w ocenie pozwanego Sąd winien przy miarkowaniu wziąć pod uwagę, że wypadek wydarzył się przed dziesięciu laty. Wbrew twierdzeniom Sądu nie stoi to w sprzeczności z art.3l6 § 1 k.p.c., bowiem stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy nie oznacza, że należy zasądzać kwoty przyznawane dzisiaj ofiarom wypadków. ` '- , ł « ~ Skarżący wskazał, ,że.Sąd I instancji niezasadnie przyjął, że W przyczynienie się do szkody» powoda wynosi 30 %. W ocenie skarżącego takie stanowisko -Sądu I instancji jest niezgodne z orzecznictwem Sądu Najwyższego, zgodnie z _którym osoba która decyduje się na _ p _5 . _ --- STRONA 7 --- jazdę samochodem z kierowcą będącym w stanie po spożyciu alkoholu przyczynia się do szkody, a spożywanie alkoholu z takim kierowcą przed jazdą uważać należy za przyczynienie się do powstania szkody w stopniu znacznym. Według skarżącego oczywistym jest, iż słowo ,, w stopniu znacznym" nie może oznaczać 30 %. " " Dalej -skarżący podniósł, że już w pierwszym piśmie procesowym w sprawie .wniósł o dołączenie do niniejszej sprawy» i przeprowadzenie dowodu z akt sprawy karnej Sądu Rejonowego w Braniewie, sygn. akt.. Tymczasem - w ocenie skarżącego - Sąd I instancji dokonał ustaleń tylko na podstawie k. 173 tych akt. Postępowanie dowodowe, które zgodnie z art.235 k.p.c. odbywa się przed sądem orzekającym nie wyłącza, ani nie eliminuje przeprowadzenia dowodów z akt innej sprawy sądowej. Co więcej pozwany podniósł, że zgodnie gz art. 252 k.p.c., strona, którazaprzecza prawdziwości dokumentów urzędowycl1s( zatem iw tym wypadku dokurnentów zgromadzonych w „aktach sprawy karnej), powinna te `. _ ‹ I ,Ĺ |- okoliczności udowodnić. Zatem pominięcie przez Sąd I instancji wnioskowanych dowodów ze spawy karnej stanowiło naruszenie przepisów postępowania. - I t Powód w odpowiedzi na apelację wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej oraz o zasądzenie kosztów procesuiza drugąśkinistancję. ' z = . - _ Sąd 01<r;=.s0n¿§f2vvaż.Ył¬@0naStepHiß " Í 8 ' Apelacja pozwanego jako bezzasadnapodlegała oddaleniu. Wskazać trzeba,.iż Sąd Rej oiniowyssdokoiiał w oparciu o zgromadzony materiał, dowodowy prawidłowych ustaleń w zak"1'eisie rstanu=‹›fakt e.f=nmanw-iśc.-%@ął z tych ~n«sta-leń trafne wrlioslši, bez naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów określonej przepisem art. 233i_§ 1 k.p.c. Dokonane w ten sposóbustalenia faktyczne Sąd Okręgowy ap1'obuje, przyjmując je za podstawę własnego rozstrzygnięcia. ś . _ ę - A _ ' _ _ a I W« ocenie Sądu Okręgowego za bezzasadny należało uznać pod11iesio11y przez skarżąceiśgo zarzut naruszenia prawa *materialnego tj. przepisu art. 445 k.c. poprzez rażące zawyżeniekwoty zadośćuczynieriia. Pamiętać trzeba, że zadośćuczynienie pieniężne ma na celu przede wszystkimi złagodzenie cierpień i powinno stanowić rekompensatę pieniężną za całą krzywdę doznaną przez poszkodowanego. Wprawdzie Sąd Okręgowy podziela stanowisko pozwanego, że wysokość zadośćuczynienia nie -może być nadmierna w odniesieniu aktualnych stosunków majątkowych społeczeństwa oraz sytuacji _ekonomicznej powoda, ale okoliczności te nie mogą mieć w tym zakresie decydującego znaczenia. Przy --- STRONA 8 --- :¿'Š »f «-. ¬'-».1'.^ ?=3"'-št* ustalaniu wysokości zadośćuczynienia Sąd ma bowiem obowiązek wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy. W niniejszej sprawie na wysokość kwoty zadośćuczynienia miał niewątpliwie wpływ młody wiek pokrzywdzonego, jak również dotkliwość skutków doznanego przez niego uszczerbku. .Tak słusznie zauważył Sąd Rejonowy powód w chwili wypadku miał l7 lat. Wkraczał dopiero w dorosłe życie, mając wiele planów i nadziei na przyszłość oraz potencjalne możliwości ich realizacji. Na skutek doznanych obrażeń, a w szczególności _uszczerbku związanego z układem pokarmowym, powód musiał zrezygnować z obra11ego przez siebie kierunku w szkole zawodowej. Istot11y1n przy ustaleniu wysokości zadośćuczynienia ' był również fakt, że skutkiem wypadku było uszkodzenie wątroby i resekcja śledziony. Wskazane okoliczności świadczą, że Sąd Rejonowy, zasadnie uznał, iż kwota 52.500 zł, przy niekwestionowa11y1n, ustalonym przez biegłego uszczerbku na zdrowiu, rekompensuje doznaną przez powoda w wyniku wypadku krzywdę, nie stanowiąc jednocześnie dla niego żródła nadmiernej korzyści. , I ~ W ocenie Sądu Okręgowego nie można zgodzić się ze skarżącym, że Sąd I instancji nie uwzględnił znacznego stopnia przyczynienia się powoda do powstania szkody. Nie ulega I wątpliwości, że osoba, która decyduje się na jazdę samochodem z kierowcą będącym w stanie ;P.srşpiofsipoiżyiciualkoholu, przyczynia się .wistopniu znacznym do określonej szkody powstałej ćw wyiiilśuvtfypadku komtmikacyjnego, gdy stan nietrzeźwości kierowcy pozostaje w związku z wypadkiem. Przy ustaleniuirstopnia p1'zyczynienia się poszkodowanego uwzględnić .trzeba fakt, iż znacznie poważniej szy jest stopień zawinienia kierowcy, który wbrewfwyraźnemu zakazowi, .prowadził pojazd tw stanie nietrzeźwym. _Stopień przyczynienia się pok1'zywidżonego do *powstania szkody nie może zatem przewyższać stopnia zawinienia samego (kierowcy. .W aktualnym_ orzecznictwie Sądu __ Najvnfższego za stopień znaczny uznawano już stopień przyczynienia się poszkodowanego odpowiadający 25% udziałowi w powstaniu szkody. Podkreślić przy tym należy, że taki stopień przyczynienia Sąd Najwyższy przyjął w sytuacji, gdy ze stanu faktycznego sprawy wynikało, iż poszkodowany, zdecydował się na jazdę samochodem prowadzonym przez -kierowcę, z którym wcześniej spożywał alkohol ( por. uzasadnienie do wyroku SN z dnia 20 listopada 2003 roku, III CKN 606/00). Tymczasem w niniejszej sprawie, jak wynika z materiału dowodowego, pokrzywdzony .nie spożywał alkoholu razem z kierowcą przed jazdą, a woń alkoholu od niego poczuł .dopierow momencie, gdy wsiadł do pojazdu. Wprawdzie pozwany twierdził, że powód przed wypadkiem pił alkohol wspólnieze sprawcą szkody, jednakże okoliczności tej nie wykazał, zgodnie z wymogami art. 6 k.c. Pomimo, iż był on reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, nie złożył żadnych wniosków dowodowych maj ących potwierdzić tą 7 I ł ¦ _.Ê r 1 Ż "Í '_ .'_'|` Š 1¬.„-¬.,..*.'›". Í. 1 |. ¬í'-¬¬'-'›.'” 9*-'-#'=.'::r:'^1'."~ I i "'\'¬T-11'. if Ê '-A *gi ITI -IF tv . .» ?:'Å ¿r¿1‹n'›;'-=_.'sf'='..‹-.=='-:-,›3|_-_ Ê”- [ft '?T'¬*?'‹': ‹ uz: A'-1; E2 v Ã? 5->;n:rp;1ę:'n¬:'s:z1:='¿-;-rfflż-ar.wz'z'zr¿mws=a+.L'fi'mf.Y Ę z L ti l 1" ;.Í"-.."'.".Ĺf.i'f-Ti? ll' 'r › '¬='.-::!'f'-'-."::r:: :=ž'š*-ŻTřS?řC‹'{F$.1P2?à1'-3?fšE'?J?TzwrL±-„'¿5f.fi±Ł±ß=¬Iz?'-T Ł 'tz' ;(1 1-. W 1* ti 1.- \. _.,1 1. Š; -›-„_- ir 1.- -.„,„_.. nx --- STRONA 9 --- -.- Ó .I okoliczność np.: .wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków, na których powoływał się w treści odpowiedzi na pozew. Słusznie Sąd Rejonowy uznał, że dowodu na potwierdzenie wskazanych wyżej twierdzeń pozwanego nie mogą stanowić akta sprawy karnej. Wbrew twierdzeniom skarżącego, cywilnemu prawu procesowemu nie jest bowiem znany ,,dowód z akt”. Co więcej, zwrócić 11ależy uwagę, że dokonywanie ustaleń faktycznych na podstawieakt innej sprawy stanowiłoby uchybienie procesowe, a dokonanie przez sąd cywilny ustaleń wyłącznie na podstawie zeznań świadków zawartych w aktach .sprawy karnej pozostaje w jaskrawej sprzeczności z zasadą bezpośredniości i dlatego jest niedopuszczane - nie można pozbawić stron możliwości zadawania pytań świadkom celem usuwania wątpliwości, które mogą wynikać z ich zeznań ( por. wyrok Sądu Najwyższegoz dnia 29 marca 1973 roku, II CR 75/73, LEX nr 7273). Zatem również zarzuty pozwanego w tym zakresie okazały się chybione. Błędne było też stanowisko skarżącego, że na stronie. powodowej ' ciążył obowiązek- wykazania,- że okoliczności wypadku i zachowanie się przed _wypadkieni były odmiemie niż ustalono w postępowaniu karnym. Sąd cywilny związany jest- tylko ustaleniami sądu karnego co do popełnienia przestępstwa ( por. art. ll k.p.c.). Wszystkie inne ustalenia sądu w postępowaniu karnym, wykraczające poza elementy stanu faktycznego przestępstwa, nie mają mocy wiążącej dla sądu cywilnego. Z tych względów niezaisadrie" były również zarzuty naruszenia przepisów art. 244 § lĹk.p.c., art. 252 k.p.c. i art. 235 k.p.c.å ` _ I ę p I . W świetle powyższychrozważań dokonana przez Sąd rejonowy ocena .stopnia przyczynienia się powoda do powstałej szkodyna 30% nie może budzić zastrzeżeń, gdyżw ustalonym staniefaktycznyni odpowiada zawartej w art. 362 k.c. dyrektywie ,,odpowiedniego z1rn_1iej szenia stosowanie do okoliczności” obowiązku naprawienia szkddy przez sprawcę. - s Ę riReas¿nmL1jąc jprzed sądem odwoławczym ze skutecznym zarzutem zawyżenia kwoty zadośćuczynienia za krzywdę można sprowadzić jedynie do spraw, w których zapadłe rozstrzygnięcie .w sposób oczywisty narusza zasady ' - _ustalenia zadośćuczynienia. Taka sytuacja w niniejszej sprawie, wedle powyższych rozważań, nie zachodzi. Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił wniesioną przez pozwanego apelację. _ .p Nadto Sąd - zgodnie z art.351 § l i § 2 k.p.c.- uwzględnił, wniesiony w terminie, wniosek powoda o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów procesu za drugą instancję. Wniosek o zasądzenie zwrotutych kosztów powód złożył bowiem w odpowiedzi na apelację. . Koszty te stanowiło jedynie wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 1.200 zł (§ 6 pkt›5 w zw. z § 12 ust. lz pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2002 r. 8 . . . --- STRONA 10 --- “Ilu Í' _ r_...' .If .¿‹.,. 1.:-- : 'fi:_¿. L. T* ........_.. rg ...' '11' Ę. :ma 5.-f»'f."'. „Ĺ Ê ¿11.-“Ł Í :-Ê`:i-iş zr. T___ “J-± -_- ¬.2'-_;._-Ê* '_-_'.__;-_" "'¬"'_ f';›.':._;;~_'._:-›;,›.'. Ń . 3. 1"Ę E- l. -".'. gn: .ø :tir 11|. r '- ` ' :M --.' 4-' w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztow pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. 02, Nr 163, poz. 1349). O kosztach procesu za drugą instancję Sąd orzekł w oparciu o art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedziahiości za wynik procesu. A