Wyrok I C202/09

--- STRONA 1 --- ;.2 :;v 2 ._;: ' 2:.;. _ > 1. . sé '.' 5. .3?. .; . :."}. EE . . jig... ‘\ ' .<1:‘ . .. 5 .:.= =5..~ ' .=1: My ‘.. :=1'51 : “gr. _as; = .=EF2.‘. » ‘F \ ,, . Q4, . if ":"%Z"=;I='.¥Fj?5 1"/*3 3*“;. _ . '~:'|;=  5*I .=.= ' % 1  5.‘ E>z=~ .1 »s‘*3:" §_$*>: i:rEF;  1" '.'. F‘ .r if = ~99: ' P3. .=__',~.. d _F. ~\;. gu .: 9'1. "At > I§>‘5:;;='. 9,; 4;. 's rs4..  _<_=4:. év .5 r.,_‘ 1% 13 ' >:I.‘_ "5.'."r~'.‘." |_\e|'.' =:'3. ;._\i:§. Ka ‘Q1 !\,;_'=. .. 1, ':; ' f.\'" .a,,_>= '1.=_‘*§§@_==;''. J _... . . 23. ?_ : .:,§'=  F. $ \\>n 4 ;;_.. Ffi ,e::. .».' I=1 . z 3 1 2 I2 8 \ . . . . . . .= = ~ 1 " yr 2 Q P Sygn. akt I C202/09 \‘||';1¢ 2’ ';—;f‘ \ _ ~ i¢§:1'\)\. ~}' ‘<@f97’.. % / 7/[ \ /./0. \ _ WYROK . \ W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 Iistopada 2009 r. Sqd Okrggowy W Elblqgu I Wydzial Cywilnyl W skladzie nastegpujqcyln: . Przewodniczapy: SSO Arkadiusz Fall Pr0t01_;01a.nt:'sta2. Joanna Piqta V po rozpoznanip W dniu 26 Iistopada 2009 r. W Elblqgu na rozprawie sprawy z powédztwa v_.._  . przeciwko _ ' 0 zaplate; I. II. ' oddala powé dztwo, A A _ zasqdza od powoda na rzecz Skalfbu Pafistwa.  Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa w Warszawie kwotq 7.200 Z} tytukam zwrotu kosztéw proce su. A   ’§ ~¢ e ,< \w.r>q 2 ¢|\';,:.»<:.<\;u!'\www\'»='"'~"*‘" 3<: E. ifixfz?E$7J.';?‘5‘>':kq'1 fe. 15' Y: 9 A’ e \..’\re *§ $4 ?i 2 3‘? 2' ..\v '1 YE 5? 2* 8! 5 i A J 2 L .\.¢». F: } 1 ;_-'‹ -zy = ,_;-: '' sz;-_ _ › 1. _ ąš- '_-" za _E4---_ _; _ :_"}_- Ĺ'š` ._ _ Ę? '\ " --_‹~::' -_ .. «, .:-_= =§.-_-- ' -_=¿-= .¬«;- ¿._ .:='1'_=‹ : '~şr_ _-›'.-Ê; = -.=EF'-`,'f_ -›= 'F \ „, . .ąfs .- :Í ";'Ę‹`"=-;Í=`.t-FjŸÍ-- rfií F;-_ _ _' '~_".;= - 5*-I _=_¦- ' Ü L- - E35 žřzw -_' -›&`=3:' fäšmx f:r-EF; '- 5' `.". ff .r Ê., z '#92 -` fg. _=_-3;. « -_ř-_ -~\:. ;`J -.: 9".. -tt ›« Iê›*¬%:;;=`-_ -„-5; -rx, -':- "_<$__ - _<_=¿ :_ .sf _-'; f_„_` -.ss Ê- -' >:š.`_ "¿.'_"_'~'_*_" '_-`-8'|-'_' =:'-¿_ ;__\i<ř_' *ia 'z-'Ł :\,ş_',_ ._ e, ':,' ' :."" _¿¿,,_›«'- '-z¬=_“‹âfię¬==-:`-'. 4 __._ _ _ 23. ?_ ¦ _:,Š'= ' F Å- .W ¬› ş;_„. Få gre. .›.' I-5 _- Ł 5 Ľ › Ê Č \- -. -_ -_ .- _ _ -_-= -= ~ 2 " Y « C F Sygn. akt I _C202/09 \'||'¿1v 2' ";-;Ż"- \ _ « if§jl'\)\_ ~}' `<@t9f=.. à / 01 \ /_fm ~ _ WYROK _ \ W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2009 r. Sąd Okręgowy W Elblągu I Wydział Cywilny' W składzie następującym: _ Przewodniczący: SSO Arkadiusz Fall Protokolant: ' staż. Joanna Pięta O po rozpoznaniu W dniu 26 listopada 2009 r. W Elblągu na rozprawie sprawy z powództwa v_-.__-,-__- _ _-_ przeciwko _ ' o zapłatę I. H. " oddala' powództwo, › A _ zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa W Warszawie kwotę 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Ą - - °§' ¬-› 8 ¬‹ -.~«».t>‹‹ z «‹|\';..'¬›‹¦_f\;»‹!-'w‹wß'\'ß='-¬"""""" 34; š. íffixžg?Eà7J.`:?-%:'\`q". fe. 'Š- Ÿł 9 A' »e Låre =Ê âł řž r; Š 2' ...L 1 ÊÊ Ü 'zł SI. S ś A ś s z .,„„. F: l 5 --- STRONA 2 --- $ygn. akt I C 202f09 UZASADNIENIE Powéd 2.. » Wnosik 0 zasqdzenie od pozwanego . ~ r ‘ ~ .   .  _ ’ Zadoééuczynienia W kwocie 500.000 zl. Uzasadniajap Zqdanie powéd wskazal, 2e pozwany nie zapewnii mu nalezytych warunkéw bytowych podcias odbywania przez niego kary pozbawienia wolnoéci. Pozwany wskazal, i2 w kazdej 2 jednostek penitencjarnych W ktérej przebywal panowaiy nieludzkie Warunki przebywania i przéludnienie. A  l ' Pozwany Skarb Pafistwa Wniésk 0 ocldalenie powédztwa podnoszap, i2 podczas pobytu W .4. . I ' ' ,1 __ powéd méglz przebywac’: W celach, W ktérych powierzchnia przypadajqca na uskazanego nie zawsze Wynosila 3 m 2, jednakzc by¥a to podyktowane trudnq sytuacjq wystqpujqcq w \Vi_QZi6I1I1iC1IWi8, a decyzja W tym przcdmiocie byla zgodna z 0boWiq_z11jqcymi przepisami prawa. Pozwany podniésl ponadto, iz przyznanie powodowi jako przestqpcy, jakiegokolwiek zadoééuczynienia pieniqinego naruszaloby elementame zasady wspéizycia spoiecznego, okreélone W art. S k.“c. oraz elementarne poczucie sprawiedliwoéci spolecznej. Sqd ustalil nastqpujapy stan faktyczny: ” ~. przebywal W »;: ' Wnastqpujagzych okresach: 24.03.200317.06.2003 25.05.200430.06.2004 08.02.200519.07.2005 24.08.200515.12.2005 W_1atach 20032004 W .,>;.c r nie wystQp0wa1o zjawisko przeludnienia. W 2005 roku z uwagi na utrzymujqca‘ sic; duzq liczbq osadzonych, przekxaczaj apq w skali kraju 0gélnq liczbq miejsc W zakiadach karnych i aresztach éledczych, W .  " '~  podejmowane byly w uzasadnionych przypadkach, zgodnie z art; 248 k.k.w. decyzje 0 umieszczaniu osadzonych na czas okreélony W Warunkach, W ktérych powierzchnia W celi na jedna‘ osobg Wynpsila mniej niZ 3 m 2. Podczas pobytu powcbdaw _.r%._n2§~:_., r .  _ » . . _ powierzclmia'przypadajqca na jednego skazanego nie zawszs wynosila 3 m2.  _ ' i E i .% i .5 i i < E : I 1 1 £ 1 ? f E r l I i 1 z.5 O‘/F; §i E =':¢<;?*2s.¢z=:~a:||\|;‘>_3”.< 55 mm M4mm'r'v A Y#11 WWM5.! vI24!; H. w1.m.1 .3> 5 '=; = : .. . 1 \ : v' ..uma“..  <>. Sygn. akt I C 202!09 UZASADNIENIE Powód ›.. › Wnosił o zasądzenie od pozwanego _ ~ f “ ~ _ - ' . - _ ' zadośćuczynienia W kwocie 500.000 zł. Uzasadniając żądanie powód wskazał, że pozwany nie zapewnił mu nalezytych warunków bytowych podczas odbywania przez niego kary pozbawienia wolności. Pozwany wskazał, iż w każdej z jednostek penitencjarnych W której przebywał panowały nieludzkie warunki przebywania i przeludnienie. Å . I ' Pozwany Skarb Państwa wniósł o oddalenie powództwa podnosząc, iż podczas pobytu W _;_ _ I ' " _Ż __ powód mógł przebywać W celach, w których powierzchnia przypadająca na skazanego nie zawsze wynosiła 3 m 2, jednakże była to podyktowane trudną sytuacją występująca W więziennictwie, a decyzja W tym przedmiocie była zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Pozwany podniósł ponadto, iz przyznanie powodowi jako przestępcy, jakiegokolwiek zadośćuczynienia pieniężnego naruszałoby elementarne zasady współżycia społecznego, określone W art. 5 kfc. oraz elementarne poczucie sprawiedliwości społecznej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: ` :przebywał W »za '- wnastępujących okresach: 24.03.2003-17.06.2003 25.05.2004-30.06.2004 08.02.2005-19.07.2005 24.08.2005-15.12.2005 Wlatach 2003-2004 w __>¿.c f nie występowało zjawisko przeludnienia. W 2005 roku z uwagi na utrzymującą się dużą liczbę osadzonych, przekraczaj ącą W skali kraju ogólną liczbę miejsc W zakładach karnych i aresztach śledczych, W . - '- '¬ -' podejmowane były W uzasadnionych przypadkach, zgodnie z art; 248 k_k.w. decyzje o um-ieszczaniu osadzonych na czas określony W Warunkach, W których powierzchnia w celi na jedną osobę wynosiła mniej niż 3 m 2. Podczas pobytu powodaw _.‹'%__res:_.f r ._ - _ › _ _ '_ powie1fzcl1nia`p1'zypadająca na jednego skazanego nie zawsze wynosiła 3 mz. . _ ` i š i _Ê -š _š i i Ś Ê : E i i š' 1 Ê Í E r l r i 'i f., O'/7,1 š¿ Ê ='_'4‹¿`_'.*2.t.‹-z=z'¿'1||\g`›_.::\9'_‹ 55 mm if-faxmw'r'v 4 Y-"=1 WŃM5.! whßlln H. ¬'~›1.n‹=_¬-1 „.`.>„ 5 '=; = ¦ ›-.. , 1 i -: v' _-.u›«a„ - ‹›. --- STRONA 3 --- . . ,. .' ' ' . . . :'=$1=f:__ ' “ ‘H’ ' "'" ' 1' ‘J’ If 1’  .5!’ .“‘ _».v. .1‘ "¢\J'?»"1 /7'3".', .7 is ¢’?K'F? ' ,/dowéd: informacja z dnia 01 kwietnia 2005 r., bezspornel Powéd nie doznal szkody, zwiaszcza W postaci rozstroju zdrowia W zwiqzku z pobytem W izolacji Wiqziénnej. Przebywajap W . W _ . . “ _ powéd mial mozliwoéé korzystania z opieki medycznej, codziennych spaceréw, zajqé éwietlicowych, 1aé;ni,' gdyz jednostka ta prowadzfia szeroko Zakrojone dzialania w celu rekompensaty osadzonym niedogodnoéci zwiqzanych z przejéciowym pzzeludnieniem np. zapeWnia%a szeroki pfogram zajqé o§Wiatowych, sportowych, kulturalnych oraz mozliwoéépodjqcia pracy zarobkowej. Wykonywanie érodka zapobiegawczego tymczasowego aresztowania i kary pozbawienia wolnoéci, W okresie wskazanym W pozwie, odbywako siq W .. .. T?II _ _ legalnie, praworzqdxfie i prawidiowo. Prawa oséb osadzonych byiy respektowane, a tymczasowe aresztowanie i kara pozbawienia Wolnoéci wykonywvane byly W sposéb humanitarny, z poszanowaniem godnoéci ludzkiej. /dowéd: sprawozdanie z Wizytacji Za rok 2005 k. 3442, sprawozdanie z Wizytacji za rok 2003 k. 4250, sprawozdanie z wizytacji za rok 2004 k. 51SW  Podczas pobytu W izolacji Wiqziennej, W okresie objqtyxn pozwem powéd nic sldadgi Zadnych skarg na Warunki bytowe. By} natomiast kilka razy ukarany dyscyplinamie, miqdzy innymi za uzywanie Wulgamych i obelzywych sf0rn1u%0wa1i wobec wspélosadzonego, nieprzestrzeganie porzqdku prawnego, zaldécanie ciszy no cnej. ' I ./dowédz projekt oceny k. 61, pismo z dnia 11 maja 2006 r. k. 60, oéwiadczenie osadzonego k. 59,'Wywiad k. 58/ W  Sqd zwazyl, co nastzgpujer W pierwszej kolejnosici podzielié trzeba podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia zgloszonego W tej sprawie, bowiem dotyczy one osadzenia powoda W I I » . .» l.. co mialo miejsce Wkilku okresach czasu, przy czym ostatni przypadi pomiqdzy 24 sierpnia 2005 r. iA 15 grudnia 2005 r. ‘ Roszczenie 0 zadoééuczynienie z tytulu naruszenia débr osobistych, ktére zgioszone _ jest W tej sprawie, mieéci sir; W dyspozycji przepisu an. 120 § 1 zd. 2 k.c. bowicm Wymaga1no§é tego roszczenia zalezy od podjcgcia okreélonej czynnoéci przez uprawnionego, zatem bieg terminu przedawnienia rozpoczyna sig od dnia, W ktérym roszczenie sfaiobjl siq Wymagalne, gdyby uprawnitmy pocijajr czyrmoéé wjhajwczeéniej mozliwym terminie. To s’;w"ierdzeni'e ma u2a'sadnienie W fakcie, Ze przedmiotowc roézczenie posiada charakter éwiadczenia bezterminowego, t0' znaczy, Ze powinnb byé 'spe1ni0ne niezvdocznie po _ . .. .' ` ' .- _ _ :'=.f1=f=__ " ¬ 'H' ' -""1 -' " 'J' 1/ 1, _ -Ă' ."" .»„.. .J `r\J".i""". ¿'}"1,." Ĺ' zgñl-ÊÊ ' ./dowód: informacja z dnia 01 kwietnia 2005 r., bezsporne/ Powód nie doznał szkody, zwłaszcza W postaci rozstroju zdrowia w związku z pobytem W izolacji Więziennej. Przebywając W . _ _ _ _ ` _ powód miał możliwość korzystania z opieki medycznej, codziennych spacerów, zajęć świetlicowych, łaźni, gdyż jednostka ta prowadziła szeroko zakrojone działania W celu rekompensaty osadzonym niedogodności związanych z przejściowym przeludníeniem np. zapewniała szeroki prbgram zajęć oświatowych, sportowych, kulturalnych oraz możliwośópodjęcia pracy zarobkowej. Wykonywanie środka zapobiegawczego tymczasowego aresztowania i kary pozbawienia wolności, W okresie wskazanym w pozwie, odbywało się W __ __ Ÿ-II _ _ legalnie, praworządnie i prawidłowo. Prawa osób osadzonych były -respektowane, a tymczasowe aresztowanie i kara pozbawienia Wolności wykonywane były w sposób humanitarny, z poszanowaniem godności ludzkiej. /dowód: sprawozdanie z wizytacji za rok 2005 k. 34-42, sprawozdanie z Wizytacji za rok 2003 k. 42-50, sprawozdanie z wizytacji za rok 2004 k. 51-52/ - Podczas pobytu w izolacji Więziennej, W okresie objętym pozwem powód nie składał żadnych skarg na warunki bytowe. Był natomiast kilka razy ukarany dyscyplinarnie, między innymi za używanie wulgarnych i obelżywych sformułowan wobec współosadzonego, nieprzestrzeganie porządku prawnego, zakłócanie ciszy nocnej. ' I ./dowód: projekt oceny k. 61, pismo z dnia ll maja 2006 r. k. 60, oświadczenie osadzonego k. 59,wywiad k. 58/ „ ' Sąd zważył, co następuje: W pierwszej kolejności podzielić trzeba podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia zgłoszonego w tej sprawie, bowiem dotyczy ono osadzenia powoda W J = ' _ ,› l.. co miało miejsce wkilku okresach czasu, przy czym ostatni przypadł pomiędzy 24 sierpnia 2005 r. i 15 grudnia 2005 r. ` Roszczenie o zadośćuczynienie z tytułu naruszenia dóbr osobistych, -które zgłoszone _ jest w tej sprawie, mieści się W dyspozycji przepisu an. 120 § -1 zd. 2 k.c. bowiem wymagalność tego roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, zatem bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od dnia, W którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność wjnajwcześniej możliwym terminie. To stwierdzenie ma uzasadnienie W fakcie, że przedmiotowe roszczenie posiada charakter świadczenia bezterminowego, to' znaczy, że powinno być "spełnione niezwłocznie po --- STRONA 4 --- ' .  i .11’ \i§;’,'_’§f. 73‘; _, .  . _;.¢ F: = .. ;f;;.?_';'=':§€:“. .\w;. .1 .. ):_f '‘;%,=§iIf g§1%" _f.;'::~.\II} =I'_=‘ fi$¥§* 5' F .2“; ;'.'.':I.';‘?E='1 .I':|_ '! § ~;@$= "FM%fl ' '.~~: ., _._..I“..= .. , :i==: n$%$2 2.=_.~»;,. . ww¢v¢ ¢'\.. $§ E53 flfifii" mfifiéi .mw,_ %fim¥ ,a'._.?3;_. @%§ ~<§;..,;"3. :r3< .1!=1" £' . . ':i1'1'. ;'.' . .5. _.\ 5 .L¢§ = >1=."2 ' =.,>.>t; 5' .=’=Z'.‘§. §§€ I"'="=='T.‘ $5‘ ._9:, . =.3: ;_| f.___h ; 3; .=! r\ E' _>.:;.=.';€{ 5:‘ix? :15 j§?% ki § E 3 !=l£% .. r,‘ ' ‘. :=;.sj€1 ". 0&0 'fi$@%w Won, E34. _»;:'._r;. :4‘. '22. z. =; :3‘ ; .¢_ .. I. 1? LEM? = ..= =  Q ¢ 1 :.='  :§ if Egié 5? iljlfI3i £1 V .15; .'.::§§':_ 2,: . _ "§1""a  ._; .:; ; _ 4 . .; 2.5 fl%i 1} 2 W .I .'.Ar :¢5 ¢n€$ . C _ _ _  \_=_'_ .=#~*:=: Q “Q5 “Y ‘ Wezwaniu dtuznika do jego wykonania (art. 455 k.c.). Z tego co powiedziano wynika, Ze roszczenie 0 zadoééuczynienie, ktore poddano pod osqd W tej sprawie powstawalo za kazdy dziefi, W ktérjim — Wedlug powoda  miato dochodzié do naruszania jego dobr osobistych i powéd powinion dla muchomienia terminu spelnienia tego roszczenia wezwaé pozwanego do jego Wykonania. Jednakowoz W tych okolicznoéciach rozpoczynal bieg termin przedawnienia roszozenia, innymi slowy, biegk on od nastopnej daty po dniu, W ktérym mialo dochodzié do namszonia dobr osobistych powoda.  Termin przedawnienia roszczenia, 0 jakim mowa W niniejszym postqpowaliiu Wynosi 3 lata, stosovmie do art. 442 k.c., ktory W tej sprawie ma zastosowanie na podstaWie art. 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007'r. o zmiahie ustawy Kodeks cywilny (Dz.U. nr 80, poz. 538), bowiem roszczenie obejmuje okres do dnia 10 sierpnia 2007r., a Wowczas dopiero przepis ten zostal uchylony. ' A W przypadku gdyby rzeczywiéoie mialo miejsoe inkryminowane przez powoda zachowanic pozwanego, miekihyémy do czynienia z zachowaniem bezpravmym, ktore nalozaloby kwalifikowaé W kategoriach czynu niedozwolonego, definiowanego jako kazde zachowanie oraz zdarzenie, z ktolynlustawa lqczy obowiqzek naprawienia szkody, W tym niemajagdtowej. Wymieniony Wyzej przepis prawa odwotuje sit; Wlaénie do szynu niedozwolonego. _ Zarzut przedawnienia dotyczqcy roszczenia o zadoééuczynienie z tytulu naruszenia dobr osobistych powstalego za okres przebywania powoda W izolacji WiQZi611n6j W .»  . ~ l " . _"_"" (z przerwami) odvdnia 24 marca 20031‘. do dnia 15 grudnia 20051‘. nalezy uznaé, jak juz akcentowano, za uzasadniony, bowiém, co jest niewajtpliwe, powod przed vmiesieniem pozwu nie Wzywal pozwanego do zapiaty zadoééuczynienia za naruszenie dobr osobistych, ktore mialy mieé miejscé W wymienionym okxesie czasu, a samo Wezwanie do zaplaty nastqpilo W momencie dorqczenia pozwanemu odpisu pozwu, tj. w dniu 31 sierpnia 2009 r. (k.l5). Z kolei Wniesienie pozwu Wdniu 10 sierpnia 2009 r. (k.4)., stosownie “do art. 123 § 1 pkt 1 k.c., moglo spowodowaét przerwanie biegu przedawnienia, 0 iic wczeéniej nie doszloby do przedawnienia zgloszonogo W tej sprawie roszczenia. _ W rezultacie powyiszych rozwazafi nasuwa sir; wniosek, 26 powod na skutek przedavmienia, co miato miejsce najpoiniej W dniu 16 grudnia 2008 r., utraoii mozliwoéé dochodzenia zadoééuclzynienia z tj/tulu, rzekomego, nomszenia dobr osobistych W okresio od dnia 24 maroa 2003 r. do dnia 15 grudnia 20051*. fifiow Ii =¢'alvi<a'€61?.5$."i\»'?E§|~'<h%* ,.=¢,t;.;.¢.......;=.;.__..‘. ..;....».; L ..;. ..._|_..t..\.n;.v.»_|¢ »...........~\I\1/\.A.|>¢\v.\|r>v'~.¢\—<.$n=l».u\|>\>~'. ...».<u.t=v_ 5 »n~m¢¢wn.¢4\i.4r.amn|W=riAQMflchWIl\K]¥hM>>cq afizmpouwmumpwmWM;ww<wmw.mm~w¢;mn»numMm@mm(~m ~vw~u=o'vvvrM~I~ac:|'mr'.mJ=v\~:~.— > :\  : I _ - Š .r¦' \iŠ;=,'f§Ê_- `åÍ`; l, ¬ - _ _¿_-„- ~'_‹: = .'-_ ;f;;_Ê_'¿'=ÍŠ'i?_ _v-;_ _1 -_~'_- ):_Í '-Íiziāiíf şfiiä' _f_;`::'_\Í'} =Ż'_=* §?ͧ* il 'Ę „„„n ¿'-_'_`:I_-'=';Íš`.1- .Ê'Í|_ '! ř ~şüä„ _rzad ` '-.~'¦-' ., `.__.-____'_.¦ .. --, -¦ł==-: nagmz i'.=-„.~~',,„ _ wwvzą ¬›'×.. -mš E53 ŠĘFÊ" mäåšf _„„__ ana* ,\'___f,-_Ą-;__ Êłš ~'_§=_-,,,-Ęz. nßaf '.ÍE'¦;`= Ę' _ _ `-:i5'5'_- ;'_' -_ -_¿;-_ -__\- ;- „LJÅ -= --na ' =.,›.›tş F' _=7=ł'_`Ŝ_ ÊÜÊ I"`="=='Í“ Š __¬ę›=„ -_ =-.~'.¬,-' ;_ . f._ _ __ 3- _;g- ,=! r\ Š-'I _›_:;-_=_Ź, ¿Í-iii? _'li ;gve mi Ê ā -g ł=lā#`- -__ ry -' `_ z=;__=jf1- '=_ däfi Inåwww nam, Ĺ°"'fi'~›. _;_'_-_r¿_- '-_„___ 12. zz f; _-Š- ;- -_Ć-_ .. I. Š „„ug =- ..= =- -' 'Ę @„ e ;-_=-' - :Ê flf ăāiā sš. ŠŜĹÍ-Êi ëż -„ -.fi-; _-'_:ÍĘ-Š':_- rz.: l _ ='§Í""a' - __; _--:L ;' _ t _ _ş „fig fifii 'Š ž a .I _'_-.tz :Ł-a nnäw _ C _ _ _› - \-_¦_'-_ .'-'-='~i~.*:=-:- Q “Q4 "`‹ ' wezwaniu dłużnika do jego wykonania (art. 455 k.c.). Z tego co powiedziano wynika, że roszczenie o zadośćuczynienie, które poddano pod osąd w tej sprawie powstawało za każdy dzień, W którym - Według powoda - miało dochodzić do naruszania jego dóbr osobistych i powód powinien dla uruchomienia terminu spełnienia tego roszczenia wezwać pozwanego do jego wykonania. Jednakowoż W tych okolicznościach rozpoczynał bieg termin przedawnienia roszczenia, innymi słowy, biegł on od następnej daty po dniu, W którym miało dochodzić do naruszenia dóbr osobistych powoda - Termin przedawnienia roszczenia, 0 jakim mowa W niniejszym postępowaniu wynosi 3 lata, stosownie do art. 442 k.c., który W tej sprawie ma zastosowanie na podstawie art. 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny (Dz.U. nr 80, poz. 538), bowiem roszczenie obejmuje okres do dnia 10 sierpnia 2007r., a Wówczas dopiero przepis ten został uchylony. ` A W przypadku gdyby rzeczywiście miało miejsce inkryminowane przez powoda zachowanie pozwanego, mielibyśmy do czynienia z zachowaniem bezprawnym, które należałoby kwalifikować W kategoriach czynu niedozwolonego, definiowanego jako każde zachowanie oraz zdarzenie, z którym----ustawa łączy obowiązek naprawienia szkody, W tym niemajątkowej. Wymieniony wyżej przepis prawa odwołuje .się właśnie do czynu niedozwolonego. _ Zarzut przedawnienia dotyczący roszczenia o zadośćuczynienie z tytułu naruszenia dóbr osobistych powstałego za okres przebywania powoda W izolacji Więziennej W _« - .- -' I " _ _¬_"-='- (z przerwami) oddnia 24 marca 2003r. do dnia 15 grudnia 2005r_ należy uznać, jak już akcentowano, za uzasadniony, bowiem, co jest niewątpliwe, powód przed wniesieniem pozwu nie wzywał pozwanego do zapłaty zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych, które miały mieć miejsce W wymienionym okresie czasu, a samo wezwanie do zapłaty nastąpiło W momencie doręczenia pozwanemu odpisu pozwu, tj. W dniu 31 sierpnia 2009 r. (k.l5). Z kolei wniesienie pozwu wdniu 10 sierpnia 2009 r. (k.4)., stosownie "do art. 123 § l pkt 1 k.c., mogło spowodować przerwanie biegu przedawnienia, o ile wcześniej nie doszłoby do przedawnienia zgłoszonego W tej sprawie roszczenia. _ W rezultacie powyższych rozważań nasuwa się Wniosek, że powód na skutek przedawnienia, co' miało miejsce najpóźniej W dniu 16 grudnia 2008 r., utracił możliwość dochodzenia zadośćuczynienia z tytułu, rzekomego, naruszenia dóbr osobistych W okresie od dnia 24 marca 2003 r. do dnia -15 grudnia 2005r. fiünw Č. ›‹`=l›«í<é?‹=i1ř'_å3."i~›`ž55|-'ąháł -..¬‹.„¿_;-.s.-...-...z=„;.-_-_-..¬. -_.;.-.-..».t L ..;.- ..._._.-.›.~.\.;‹;.\z.-ma ».........¬_-.v.„.„.›‹..„.„›.-.\-<..>„=z.._...›.›..'_ „..-»vw-¬-\››=»-z-_ 5 „¬„„_.-..„...„..„..._.=.«m.w=':„‹t|nwwv=g›_|w\»=',\,.„,.„ „„=„=„ę„w'«n|›mpw-„„„.~iw›«wm«.„„‹~wm~„m›-n¬›Mi„mamm‹~m ~>‹~¬'›‹¿|-~‹›--v=v‹›‹'~'-.~‹=-=|-zm›'.›‹~›=\‹»›.=-_--- -> :\ ~' z --- STRONA 5 --- ( 4 ' _ _ _ . _ ___“;_'.;§;=:,.:"_   ./‘ " : , /" __ _ '_ 5::31.2 I‘ .... J',r , *3 _ . ._ /_ _, ../} J MA _; _'__\ ‘Q ..\§ >..1_/'_,__,Lt 2; ' W zwiqzku 2 powyzsza konstatacja, W istocie na marginesie, poczynié mozna rozwazaniz: dotyczace merytorycznej strony tej sprawy. Powod domaga sit; odszkodowania W zwiazku z pobytem W " _ t ' " 1 W ' Wskazujacc, i2 odbywal kart; pozbawienia Wolnoéci W, jak to ujal, nieludzkich Warunkach przebywania i przeludnienia. . Podstaw ewenuzalncj odpowiedzialnoéci pozwanego nalezalo upatrywaé W art. 24 k.c. Zgodnie jego treécia ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrozone cudzym dzialaniem, moze Zqdaé zaniechania tego dzialania, chyba Ze nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia moze on takze Zadaé, azeby osoba, ktora dopuécita sic; naruszenia, dopefniia czynnoéci potrzebnych do usuniqcia jego skutkow, W szczegolnoéci azeby ztozyta osiwiadczenie odpowiedniej treéci i W odpowiedniej formic. Zgodnie z art. 24 § 1zd.3 k.c. W na zasadach przéwidzianych W kodeksie uprawniony moze Zadaé zadoééuczynienia pieniozncgo lub zaplaty odpowiedniej sumy pieniqznej _na Wskazany cel spoleczzny. Takie ujqcie pozwala na stwicrdzenie, i2 przepis ten nie stanowi podstawy normatywnej dla zasadzenia zadoééuczynienia W kazdym Wypadku bezprawnego naruszenia dobr osobistych, Iecz odayla do przepisow szczegolnych, ktore przewiduja ten érodek. Zadoééuczynienie przyznane moze bye’: tylko W W3/padkach Wskazanych W ustawie. Przepisy to to: a) art. 445 k.c., ktory przewiduje mozliwoéé przyznania zadoééuczynienia W wypadku uszkodzenia ciata, Wywolania rozstroju zdrowia, pozbawienia Wolnoéci oraz skionicnja za pomoca pOdS’[Qpt1, gwahu‘ lub naduzyoia stosunku zaleznoéci do poddania siq czynowi nierzadnemu. Zdarzeniem Wyrzadzajacym szkodomusi byé . czyn niedozwolony, natomiast obojotna jest zasada odpowiedzialnoéci (Wina, ryzyko, stusznoéé); b) art. 448 k.c., zgodnie z ktorym W razie naruszenia dobra osobistego sad moze przyznaé temu, czyje dobro osobiste zostaio naruszone, odpowiedrna sumo tytulem zadoééuczynienia pienioznego za doznana krzywdq lub na jego Zadzmie zasadzié odpowiednia sumo pieniozna na Wskazany przez niego cel spoieczfly, niezaleznie od innych érodkow potrzebnych do usuniqcia skutkow namszenia. Rowniez W tym Wypadku zdarzeniom wyrzadzajacym szkodq ma byé czyn niedozwolony; jednakze zakresem przepisu obj ote sq Wypadki zawinionego naruszenia dobr osobistych, irmych niz Wymienione w art. 445 k.c. u ' u  '_ .i ' _ _ _ _ _ ___¿'.;-§;=:-=.:"_ - - ./“ " _' , f" __ _ '_ 5Ĺ:'¿'l„-2 I' ..._ J'.r- _ Ą) _ _ ._ /_ _-, _./} _V _¿-;A 5 _'__` IQ _„F ›_.1_f'_,__,'ş____ ;'¿' ' W związku z powyższą konstatacją, W istocie na marginesie, poczynić można rozważania dotyczące merytorycznej strony tej sprawy. Powód 'domaga się odszkodowania W związku z pobytem W ”* _ '_' ' '- 1 W ' wskazując, iż odbywał karę pozbawienia wolności w, jak to ujął, nieludzkich warunkach przebywania i przełudnienia. _ Podstaw ewentualnej odpowiedzialności pozwanego należało upatrywać' W art. 24 kc. Zgodnie jego treścią ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Zgodnie z art. 24 § 1zd.3 k.c. w na zasadach przewidzianych w kodeksie uprawniony może żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej _na wskazany cel społeczny. Takie ujęcie pozwala na stwierdzenie, iż przepis ten nie stanowi podstawy normatywnej dla zasądzenia zadośćuczynienia W każdym wypadku bezprawnego naruszenia dóbr osobistych, lecz odsyła do przepisów szczególnych, które przewidują ten środek. Zadośćuczynienie przyznane może być tylko w wypadkach wskazanych W ustawie. _Przepisy te to: a) art. 445 k.c., który przewiduje możliwość przyznania zadośćuczynienia w wypadku uszkodzenia ciała, wywołania rozstroju zdrowia, pozbawienia wolności oraz skłonienia za pomocą podstępu, gwałtu lub nadużycia stosunku zależności do poddania' się czynowi nierządnemu. Zdarzeniem wyrządzającym szkodęmusi być _ czyn niedozwolony, natomiast obojętna jest zasada odpowiedzialności (wina, ryzyko, słuszność); b) art. 448 k.c., zgodnie z którym w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało narusżone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezaieżnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Również W tym wypadku zdarzeniem wyrządzającym szkodę ma być czyn niedozwolony, jednakże zakresem przepisu objęte są wypadki zawinionego naruszenia dóbr osobistych, innych niz wymienione w art. 445 k.c. I ' I - --- STRONA 6 ---  _z;. ¥='=~" $13. | \....._ ._\_t 3! :=~. ~. 11. vi ,=_..;._, ii‘1:2 ‘ 3 f4‘43i5*?f"? §. fig. I‘? Z .7 é .rs vi? weMIv13¢. $ E a 2 .4. it S J s’ a 1 i Z ."?¥:=*fi'.1.."E sf!<.;";'!_';1’ 13* W; _;£;';' . .. .. ...._ .... .. . O :1......... . Jalcl Wyrtika z powyzszégo podstawa ewentualnoj Wodpowiedziahqoéci i przeslankami ochrony dobr osobistych, ktore 1nusvzat byé spetnione lacznie, sa: ' 1) zagrozenie Iub naruszenie tego dobra, 2) bezpravmoéé zagrozenia kub naruszenia. Pierwsza z W/W przeslanek udowodnié musi powod dochodzacy ochrony przed sqdem. Ptzepis art. 24 k.c. nie wymaga dia Wskazanej W nim odpowiedzialnoéci przeslanki W postaci Winysprawcy naruszonia dob: osobistych oraz przewidujedomniemanie bezprawnoéci jego dzialania, co powoduje, Ze dochodzqcy ochrony nie musi tejprzesianki udowadniaé. Na stronie pozwanej natomiast spoczywa obowiqzek wykazania, Ze jej dzialanie bylo zgodne z ptawem, a Vv'iQC Ze nie dzialal bezprawnie. Bezprawnoéé postqpowania to dziakanie (zanicchanie) sprzeczne z porzadkiem prawnym i zasadami Wspolzycia spolecznego. Zgodnie z powyzszym W niniejszej sprawie na powodzie spoczy'Wat_ciQZar odowodniexlia, Z6 odbywal kart; pozbawicnia Wolnoéci W Warunkach przeludnienia, W celach, ktoryoh nie bylo zapewnionych odpowiednioh Warunkao bytowych i sanitarnych, co W konsekwencji doprowadzilo do naruszenia jego dobr osobistych. Pozwanego natomiast obciazal obowiazek udowodnienia, Ze "dzjatal W mysil przepisow prawa i nie naruszyl dobra osobistego powoda. Podkreélil to rowniez Europejski Trybunal ?raW Cziowieka W orzeczeniach Wydanych na grtmcie art. 3 Konwencji Europejskiej Praw Cziowieka Wskazujap, to to na Pafistwie spoczywa ciegzar wykazania, Ze dozrnanc przez osadzonego W zaktadzie karnym tziorpienia i urazy nie zostaty spowodowane post:gpowaniem Wtadz (decyzja ETPC z 13.11.2003 Olszewski v. Polska 55264/00; LEX nr 81430). W ocenie sadu podczas osadzenia powodaw at ..... ‘ Ilie d0SZ¥O do naruszenia jego dobr osobistych. Wskazaé bowiem nalezy, it oceria, czy nastapiio naruszenie dobra osobistego, jakim jest min. czeéé, godnoéé osobista i nietykalnoéé cielesna (art. 23 § 1 k.c.), nie moze byé do1<ona1ta Wedlug miaty indywidualnej wrazliwoéci zainteresowanego (océna subiektywna). Ocena ta musi byé dokonana przy stosowaniu kryteriow obiektywnybh, istotne jest bowiem nie subiektywne odczucie osoby Zadajacej ochrony prawnej, ale obiektywna reakcja opinii publicznej /Apor. Wyrok Sadu Najwyzszego z dnia 26 paidiiemika 2001 r.V CKN 195/01, wyrok SN z dnia 11 marca 1997 r.III CKN 33/97/.  _ » _ ' Jak Wynika ze stanu faktycznego ustalonego W przedmiotowej sprawie powod przebywal podczas osadzenia W . . ;.= . ‘ A " .1 W przeludnionych celach, W kt6rych na skazanego przypadato mniej nit 3 m2 powierzchni, jednakze zdaniem sadu brak iest oodstaw do automatycznego prz'e>1o2enia'Wanu1k6W mieszkah1ych.W celi na doznanie .s a /51 J 1' Q i 1 3‘. E i 1 1 2 t t Q. 2 E‘ If . 3 > I a =: 1 : 3 2 f iz ? 5. § 1 E 5 Q 5 I > .4 Q 4 ‘5 E 3 E < \ 5 : 3 1 3.‘. =. if? .=i ..k i 4 ‘\ _i Qt ? § 2 i g kt‘ 1 .1 nmu09000‘ _____ \ = t ll l’?‘;:.."‘=.'.‘ki:'L'EZH.’§i‘f'.ti.'r’a'.>c'ii§_"*!"‘r if! iii ii i 52% =:! . 5. _i 5 .3 .1 =1 ? .s 1 I - za aa- âi-3. . \»..._ __\_¬ Ę, s~-. z. 's-'_ sl ,=_.-.=„_, _ižijā " Š ååfëšiřiiífiå Š. Ę. Ê Ż Í Š _rs 'Šš"`:vt'nH`›ił\Z='Jí&1_ -ă. `-Š s 'Ł :Ł 'ÍÊ S J 5' 1. 1 } Z Ĺ-iW.~Í1Ĺ.‹'š :f{‹<_ş;'-Í_'-z-1* Ä"= ei _^şfi;';' _ .. ._ .._._ _..._-- .. . O 1...-¬-.¬_._ _ Jak wynika z powyższego podstawą ewentualnej _odpowiedzialności i przesłankami ochrony dóbr osobistych, które muszą być spełnione łącznie, są: " 1) zagrożenie lub naruszenie tego dobra, 2) bezprawność zagrożenia iub naruszenia. Pierwszą z w/W przesłanek udowodnić musi powód dochodzący ochrony przed sądem. Przepis art. 24 k.c. nie wymaga dia wskazanej W nim odpowiedzialności przesłanki w postaci winysprawcy naruszenia dóbr osobistych oraz przewiduje domniemanie bezprawności jego działania, co powoduje, że dochodzący ochrony nie musi tejprzesłanki udowadniać. Na stronie pozwanej natomiast spoczywa obowiązek wykazania, że jej działanie było zgodne z- prawem, a więc że nie działał bezprawnie. Bezprawność postępowania to działanie (zaniechanie) sprzeczne z porządkiem prawnymi zasadami współżycia społecznego. Zgodnie z powyższym w niniejszej sprawie na powodzie spoczywałciężar udowodnienia, że odbywał karę pozbawienia wolności w warunkach przeludnienia, w celach, których nie było zapewnionych odpowiednich warunkaó bytowych i sanitarnych, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia jego dóbr osobistych. Pozwanego natomiast obciążał obowiązek udowodnienia, ze 'działał W myśl przepisów prawa i nie naruszył -dobra osobistego powoda. Podkreślił to równiez Europejski Trybunał Praw Człowieka W orzeczeniach wydanych na gruncie art. 3 Konwencji Europejskiej Praw Człowieka wskazując, że to na Państwie spoczywa ciężar wykazania, że doznane przez osadzonego w zakładzie karnym cierpienia- i urazy nie zostały spowodowane postępowaniem władz (decyzja ETPC z 13.11.2003 Olszewski v. Polska 55264/00; LEX nr 81430). W ocenie sądu podczas osadzenia powodaw fi .-„„'.- ` nie d0S2ł0 do naruszenia jego dóbr osobistych. Wskazać bowiem należy, iż ocena, czy nastąpiło naruszenie dobra osobistego, jakim jest min. cześć, godność osobista i nietykalność cielesna (art. 23 § 1 k.c.), nie może być dokonana według miary indywidualnej wrażliwości zainteresowanego (ocena subiektywne). Ocena ta musi być dokonana przy stosowaniu kryteriów obiektywnych, istotne jest bowiem nie subiektywne odczucie osoby żądającej ochrony prawnej, ale obiektywna reakcja opinii publicznej /por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 pażdziernika 2001 r.V CKN 195/01, wyrok SN z dnia 1-1 marca 1997 r_1I1 CKN 33/97/. - -_ › _ ' Jak wynika ze stanu faktycznego ustalonego w przedmiotowej sprawie powód -przebywał podczas `osadzeni'a w _ .- ;_'- . ^ A ' -„1 W przeludnionych celach, w których na skazanego przypadało mniej niż 3 mz powierzchni, jednakże zdaniem sądu brak iest podstaw do automatycznego przełożenia' warunków mieszkalnych .w celi na doznanie _-s 1 /ii J 1' Ê ł 1 32 E ā 1 i 3 r r Ê. i Ê Ĺj _ Š > I a =: ł -i i 2 i Š-; Š 5. š ł Ê ä ¦ Š Í ß Ã Š Š Š Ê Š Š < \ Ê ‹ Ê 1 Ŝ_'_ =-_ žaiā _,i ___ Š 4 '\ _i Šr Š Š 2 'i ä hh i _‹ mm-»-›-.»' ____ 1 = r ll Ã'?'„:.."'=.'."kĘ:"Å'E3ā.'¿Êi*¦'.ii.'r`¿'„>:'í¿ł_"'ł""f if! āij 1'Íi Š ti =:! 1 ;_ _i Š .Í ._, 1 i .s 1 ł --- STRONA 7 --- ' A 12., g '7 przez powoda cierpieii ozy uszczerbku na godnosci. Sad podziela bowiem poglad wy'r11Z:;¥i§§Q" przez Sad Najwyzszy W Wyroku z dnia 2 paidziernika 200'?’ I. 11 CSK 269107, zgodnirz 2;; ktoryrn samo osadzcnie W przeludnionej celi nie jest Wystarczajaca postawa do uwzglqdziicnia Zadania zasadzenia zadoséuczynienia. '\Va'1'unki, W ktorych przebywai powod nie mogzg by’: bowiem ocenione jako niegodziwe, gdyz osoba osadzona musi siq liczyé z ograniczcniami i dolegliwoéciami zwiazanym z wykonywaniem Wobec niej kaiy pozbawienia woinosoi. Twierdzenia powoda o odbywaniu kary pozbawienia wolnoéci w Warunkach byto\\'ydh. .. ponizajacych jego godnosé osobista uzasadnialoby jedynie, zdaniern sadu, polqczcrxic przebywania W przeludnionej celi dz jednoczesnym naruszeniem takich podstawowych standardow jak zapewnienie kazdemu osadzonemu oddzielnogo miejsca do spania albo oddzielenia Wozta sanitarnego od ogolnej przestrzeni celi. Zgodnie bowiem z pogiadcm Wyrazonym W wyroku SN z dnia 28 lutcgo 2007 r./V CSK 431;'06r' osadzenie skazancgo odbywajacego karq pozbawienia Wolnosci W przeludnionej coli, W ktorej nie oddziclono urzadzefi sanitarnych od reszty pomieszczenia i nie zapewniono Wszystkim skazanym osobnego miejsca do spania, mote stanowié naruszcnie dobr osobistych W postaci godnosci 1 prawa do intymnosci oraz uzasadniaé odpowiedzialnosé Skarbu Pahstwa na podstawie art. 24 i 448 k.c. W niniojszej zas sprawie brak bylo jalcichkolwick podstaw do przyjocia, i2 powod W takich Wlasnie Warunkach odbywal orzeczona W stosunku do  niego kart; pozbawienia Wolnosci. / . Zdaniem sadu rovmiez zarzut naruszenia art. 3 Europejskiej Konwencji PraW Cziowieka i Podstawowych Wolnosci nie moze sit; oostaé. Nalezy bowiem Wskazaé, Ze kaidy kraj ozionkowski Unii Europejskiej okresla W swoim ustawodawstwie Warunki odbywania kary pozbawienia Wolnosci, W tym norms; powierzchni celi mieszkalnaj przypadajaca na jednego skazanego, zatem nie funkcjonuje ujednolioony, niejako ,,narzucony” ustawodawstwem ouropejskim standard odbywvania tego rodzaju kary. Zgodnie ze stanowiskiem Europejskiego Trybunalu Praw Cziowieka W Strasburgu Wyrazonym na tlc art. 3 Europej skiej Konwencji Praw Cztowieka i Podstawowych Wolnosci powierzchnia coli przysltugujaca osadzonemu niejest samoistnai Wystarczaj aca przeslanka oceny, czy doszto do namszcnia praw zagwarantowanych Konwencja o Ochronie Praw Czlowieka i Podstawowych Wolnosci /orzeczenie Wyrok ETPC 2001.03.06 Dougoz v. G1ecja 40907/98; LEX nr 762291. Ustalenie. czy Warunki pobytu W zaktadzie przekraczaja. zakres dolegliwosci uzasadniajacych stwierdzenie, 2e nastapiio namszenie art. 3 Konwencji. podlcgaéipowinno kompleksowej ocenie Wszelkich Warunkow i Iygorow pobytu, takich jak min. przeludnienie W celach oraz nieodpowiednia infrastruktura zdrowotna, kaiializacyjna, waruiiki spania, jedzenic, sp_osoBy'spQdzania Wolnego czasu oraz 5 ' ^ zz., Ę '7 przez powoda cierpień czy uszczerbku na godności. Sąd podziela bowiem pogląd wy'r±rz‹;rri_tŠ-Š' przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 października 2007 r. ll CSK 269307, zgodnie 2;; którym samo osadzenie W przeludníonej celi nie jest wystarczająca postawą do uwzględnieitia żądania zasądzenia zadośćuczynienia. `\Va'runki, W których przebywał powód nie mogą być bowiem ocenione jako niegodziwe, gdyż osoba osadzona musi się liczyć z ograniczeniami i dolegliwościamí związanym z wykonywaniem wobec niej kary pozbawienia wolnośtsi. Twierdzenie powoda o odbywaniu kary pozbawienia wolności w warunkach bytowych, ,. poniżających jego godność osobistą uzasadniałoby jedynie, zdaniem sądu, połączerxic przebywania W przeludnionej celi iz jednoczesnym naruszeniem takich podstawowych standardów jak zapewnienie każdemu osadzonemu oddzielnego miejsca do spania' albo oddzielenia węzła sanitarnego od ogólnej przestrzeni celi. Zgodnie bowiem z pogląde-in wyrażonym w wyroku SN z dnia 28 lutego 2007 r./V CSK 43lf06f' osadzanie skazanego odbywającego karę pozbawienia wolności w przeludnionej celi, w której nie oddzielone urządzeń sanitarnych od reszty pomieszczenia i nie zapewniono wszystkim skazanym osobnego miejsca do spania, może stanowić naruszenie dóbr osobistych w postaci godności i prawa do intymności oraz uzasadniać odpowiedzialność Skarbu Panstwa na podstawie an. 24 i 448 k.c. W niniejszej zaś sprawie brak było jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, iż powód w takich właśnie warunkach odbywał orzeczoną W stosunku do - niego karę pozbawienia wolności. f _ Zdaniem sądu również zarzut naruszenia art. 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności nie może się _ostać. Należy bowiem wskazać, że każdy kraj członkowski Unii Europejskiej określa W swoim ustawodawstwie warunki odbywania kary pozbawienia wolności, w tym normę powierzchni celi mieszkalnej przypadającą na jednego skazanego, zatem nie funkcjonuje ujednolicony, niejako „narzucony” ustawodawstwem europejskim standard odbywania tego rodzaju kary. Zgodnie ze stanowiskiem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu wyrażonym na tle art. 3 Europej skiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności powierzchnia celi przysługujące osadzonemu niejest samoistnąi wystarczającą przesłanką oceny, czy doszło do naruszenia praw zagwarantowanych Konwencją o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności /orzeczenie wyrok ETPC 2001.03.06 Dougoz v. Grecja 40907/98; LEX nr 76229!_ Ustalenie, czy warunki pobytu w zakładzie przekraczają zakres] dolegliwości uzasadniających stwierdzenie, że nastąpiło naruszenie art. 3 Konwencji, podlegaćpowinno kompleksowej ocenie wszelkich warunków i rygorów pobytu, takich jak m.in. przeludnienie W celach oraz nieodpowiednia infrastruktura zdrowotna, kanaliżacyjna, warunki spania, jedzenie, sp_osoby'spędzania wolnego czasu oraz -6- --- STRONA 8 --- $2: :;_.; __ E‘, 3"» .3? 31 _ ‘fit. I 5'11} i!E=1 :r 1' .:' __' <_. . .»' '~ .* 3 :1 ' 1= : "7. 27;’:'=,'. . 3,... Q;i:'::§3§='i >~ 321. = :12’g.‘::'; . . .  e. . ,,___ \f'f1¥.fi.I'I 2 P.  2'  .' ‘<i3E??.=.FE." . . : 35>‘: ,: >1'2:  ;= =1 .~.  ..1 _. L. _ ‘$5 "I . a;<1l1'*?j"  $151; . 3,2 >§_‘'l ' 5'I.‘." >' ’IE. ‘F .' 7’ . ~ 1: ,; r. *\"*!==r=\*e,.@: “‘"*:=r=::s>a=%;r ;<=,2... 1'?*€.=§:i*= §:;ié:_:§a::.:1 =.'. rs,‘ :_ ::. 3 1?. .' 2. L 11:‘I" " 4.'bE'F P?=. "5 ._ D _. .>,_ .,: . . |. < 552.  . ..,~»; .3 _. .»._. ,7. . <1'_r_§_a.: s.r < ._¢ .; F\ \_Q  1 /J_E;}'_=; f=_!.;<e.;*§‘\'.*'\‘;!. .‘' ';:'_'ii=;:.1. .>I_I¥.' :.".I.'1*_?==_.1TI*. 2.:1%.. >1' ».<_§= 15;. 3 .: . _ §l >11'.:.  F5515 =v;'~.?~='25 3 =':''.>3».. 1|'.{P“FL?‘< f ' ».;.=;4~.;;=~_. I2 ..»;£?a '3 . >9»\. . »8='‘$5.’?'1’.'5. . "'.' 9 V3“ ' 32? .:'   .1; 3;./;§5_;_ .= . ~..'=>; '*=.  <»E'q§;{=§;.:_;z w.":=.'=' .  ''a\ ;<;~j:“?s!i§*5. ... r.' ‘<"i"°°( :' ’~?{J'.<‘..°. 1:. Wat." 5I12 ’I’'5 \‘ "‘ ' 1:1';;:.>1.<;< ... kontakty ze swiatem zewnqtrznym. Oceniajac Warunki pozbawienia Wolnosci trzoba rozpatrzyé powyzsze okolicznosci kumulatywnie, tak jak i konliretne zarzuty podniesionc przez skarzacego / Wyrok ETPCV 2001.03.06 Dougoz v. Grecja 40907/98; LEX nr 76229/. Zaznaczyé nalozy rowniez, iz zgodnie ze stanowiskiem Trybunaiu sposob traktowania, by Znaleié sir; W zakresie regulacji art. 3 Konwencji, musi osiagnaé pewien minimalny poziom dolegiiwosci. Ocena tego minimum jest relatywna; zalezy od Wszystkich okolicznosci lsprawy, takich jak diugosé trwania traktowania, nastqpstwa psychiczne i fizyczne oraz, W nieictorych przypadkaoh, pteé, Wick, stan zdrowia ofiary / por. min. Wyrok  ETPC 2004.03.11 Iorgov v. Bulgaria 40653/98; LEX nr 108270./. Podkroélenia Wymaga, ii W swych orzeczeniach Europejski Trybunai Praw Cziowieka W Strasburgu niejednolcrotnié stwierdzal, iz cierpienie i upokorzenie aby stanowic’: naruszenie art. 3 Konwencji musza W kazdym razio przekraczaé nieunikniony element cierpienia lub upokorzenia Wlasciwego dla danej formy prawnego tralctowania lub karaiiia. /por Wyrok ETPC 2003.04.29 Poltoratskiy v. Ukraina 38812/97 LEX nr 79498/. Ponadto, oceniajac, ozy traktowanie jest "ponizajace" W rozumieniu art. 3 Konwencji, Europojski Trybunal Praw Cziowieka bierze pod uwagq, czy tral<to_Wanie W swyin zarnierzcniu ma ponizyé i upokorzyé dana osobt; oraz czy, W odniesieniu do nastqpstw, Wywaflo negatywny Wplyw na jej osobowosé W sposob niezgodny z art. 3./Wyrok BTPC 2001.04.19 Peers v. Grecja 28524/'95 LEX nr 76215/;  Odnosnie niewiaéciwych Warunkow bytowych panujapyoh W . _. " _ W Elblagu stwierdzié nalezy, ze zarzuty powoda W tym Wzglodzie nie znajduja potwierdzenia. Kwestia Wyposazenia celi micszkalnej W urzadzenia sanitarnc regulowana jest W rozporzadzeriiu Ministra Sprawiedliwosci z dnia l7.10.2003r. W sprawie Wartmkow bytowych osob osadzonych W zaldadach karnych i aresztach sledczych (Dz.U. I11‘ 186, poz. 1820). Jak Wynika z przeprowadzonych dowodow Wszystkie cele mieszkalne‘ sq wyposazone W Wqzei sanitarny zgodnie 2 § 28 ust. 1 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 25.08.2003r. W spawie regulaminu organizacyjnoporzadkowego wykonywania kary pozbawienia Wolnosci (Dz.U. Nr 152, poz. 1493), a osadzonym na podstawie art. 111 k.k.w. zapewnia siq wanmki niezbqdne do utrzymania higieny osobistej, szczegoinosci otrzymuja oni z zakiadu karnego posciel oraz irine srodki do utrzymania higieny i czystosciw ceii Wediug norm, o ktorych mowa W Zestawie UH do _rozporzaLdzenia Ministra Sprawiedliwosciuz dnia 17.10.2003r.W sprawie Warunkow bytowych osob.osadzonych W zakladach karnyoh i aresztach sledczych ( Dz.U.nr186, poz. 1820). _ ‘  )7”.‘— 376’ _ Cb x 1 5,5 :¿_.¿ __ Św řfx' Ê, :Iz -_ Ŝčř. I älêł i!ž=-1 :r 1' _:' __' ‹__ . .a~' '~ .* Ê :'; ' í¦ ¦- *T 3Tāž›'=.'. _ pg.. Ę;-¿:'::fÍå="f =›- 32:.- = i¬i*:-'č¿›¿`f._“I=': .- _ -_ - --‹-. _ „___ \f'f1Ê1.fi.i'¦ ā f. -' Z' - _' `<łŠEřÊÍ=Íł: _ _ : `.EŸ;¿=>'f ,:- ›;¬'a-'_ = ¿= =›: _~_ - _¿_, __ L. _ ZŠČE “I _ ?;<=Ĺ1"Êj¬- _ şżäç; _ 5,; ›fii-'J ' řĹĹf_" .~›` ”-ŻE. *F _' *_ _ ~ 1.' ,¿. .'_ -*\"'!=='°=\=±,_@: *`¬*-:=r=:=a='%r. ;‹=,-2... š'?-Êåš-:í*= §:;í=āz_:ëa-:iii ='.'. :='„' :-_ ::. -1' 'LE _ ` "›:. .L ¬'s:'-¦' "- ¿.'b5'F '-'?-¦. '=_r- ._ „ __ .-›--,, .,¦. . _ |. -<- iz.. . _ _.wg .,` _. _»_--_-_ _T_ -_ -‹j;¿Š_-ga: ='_r ‹ ._‹ -.; \"\ \_Q . 1 "/j_ê;}'_=¦ f=_!_;‹e_Śč*\`ř`-„'¿!. .`-' '¿:'-_'-;Ę-'=-3:.: _ _>1_1fi_' :_'-_-I_`f*-_?='=_.1TĹ*-_ 5.1-1%.. -›1"' »_-‹_ş= -1-5;. 3-- -.J -. -_ Š? »ii-'..'. - -i5Š¦Í= -»;'¬_:‹‹zş 3 ='-:~'='_›3›«-._ ='.'.{'.'-Hřålřfi Š ` "‹;.=;‹'~.;;=~,-'_ Lr-2 -.'.»~;fiř¿ 'ř .' '‹,„-\. _ Ã='řé`C¿.'1i'='›_'i_ _ "'.` 9 7.3" ' szř' .".;'- - . .z_.- ¿ş¿,¿_;_ .= . ~-_-_'=ą' -"=-. - ‹›E"¿ş;';=å;.:_¿z -w.':--2'-=" . - ''ai ;<;~2§ŜāĘ*_ ,.'-. r.'- '‹"¦."°°( :` '~?§"_‹“„-.°_ ?>:2 °›_a‹.a.¿..-' 5-IÍÊ Äl'-'¦ " "' ' '-'‹ =-1›'-;;:.-›=-_‹;‹ .__ kontakty ze światem zewnętrznym. Oceniając warunki pozbawienia wolności trzeba rozpatrzyć powyższe okoliczności kumulatywnie, tak jak i konkretne zarzuty podniesione przez skarżącego / wyrok ETPC, 2001.03.06 Dougoz v. Grecja 40907/98', LEX nr 76229/_ Zaznaczyć należy również, iż zgodnie ze stanowiskiem Trybunału sposób traktowania, by "znależć się w zakresie regulacji art. 3 Konwencji, musi osiągnąć pewien minimalny poziom dolegliwości. Ocena tego minimum jest relatywna; zalezy od wszystkich okoliczności sprawy, takich jak długość trwania traktowania, następstwa psychiczne i fizyczne oraz, w niektórych przypadkach, płeć, wiek, stan zdrowia ofiary / por. m.in. wyrok _ ETPC 2004.03.11 lorgoy v. Bułgaria 40653/98; LEX nr 1082701./_ Podkreślenia wymaga, iz W swych orzeczeniach Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu niejednokrotnie stwierdzał, iz cierpienie i upokorzenie aby stanowić naruszenie art. 3 Konwencji muszą w kazdym razie przekraczać nieunikniony element cierpienia lub upokorzenia właściwego dla danej formy prawnego traktowania lub karania. /por wyrok ETPC 2003.04.29 Poltoratskiy v. Ukraina 38812/9? LEX nr 79498/_ Ponadto, oceniając, czy traktowanie jest "ponizające" w rozumieniu art. 3 Konwencji, Europejski Trybunał Praw Człowieka bierze pod uwagę, czy tral<tp_wanie w swym zamierzeniu ma poniżyć i upokorzyć daną osobę oraz czy, W odniesieniu do następstw, wywarło negatywny wpływ na jej osobowość W sposób niezgodny z art. 3./wyrok ETPC 2001.04.19 Peers v. Grecja 28524195 LEX nr 76215/; ' Odnośnie niewłaściwych warunków bytowych panujących w .~ __ " _ w Elblągu stwierdzić należy, że zarzuty powoda w tym względzie nie znajdują potwierdzenia. Kwestia wyposażenia celi mieszkalnej w urządzenia sanitarne regulowana jest w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 17.10.2003r. w sprawie warunków bytowych osób osadzonych W zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U. nr 186, poz. 1820). Jak wynika z przeprowadzonych dowodów wszystkie cele mieszkalne są wyposażone w węzeł sanitarny zgodnie z § 28 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25.08.2003r. w spawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz.U. Nr 152, póz. 1493), a osadzonym na podstawie art. 111 k.k.w. zapewnia się warunki niezbędne do utrzymania higieny osobistej, szczególności otrzymują oni z zakładu karnego pościel oraz inne środki do utrzymania higieny i czystościw celi według norm, o których mowa w Zestawie HH do _rozporządzenia Ministra Sprawiedliwościz dnia 17.10.2003r.-w sprawie warunków bytowych osób.-osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych ( Dz.U. nr 186, póz. 1820). _ .` - 273:- 3725” _ C5 1 Š --- STRONA 9 --- ;  ._). . H  Nie mote Wiec ujsé 'uWadze stwierdzenie, Ze odczuwalny przez skaz.an§"t~h._ 1» 1_}.‘€1;1 powoda, dyskomfort codziennego zycia W izolacji Wieziennej jest — W istocic :'zer."2.§ elementem odbywania kary pozbawienia Woinosci, z ktoiym poWod powinien Sir‘ 1':ir;e;.ti popeiniajac przestepstwo. Subiektywne jedynie przekonanie powoda, Ze sum rm.2; przedstawia sie odmiennie nie moie stanowié podstawy uwzgledniariia Zadania, innymi siow}. uznania, Ze Warunki odbywania kary przez powoda iaczyiy sie z 1'1EK'11SZ€I'l1€I11 jego ito1~r osobistych. To stwierdzenie tyczy sie takze kwestii usytuowania toalety W celi i sposobu. 2;: pomoca ktorego jest ona oddzieiona od pozostaiej jej czqsci. Zapewniono skazanym moizliwoai: nieskrepowanego uzytkowania urzadzefi sanitamych, czego wymaga § 28 ust. 1 cyt. wyrlfj rozporzadzenia. Trzeba tefz zauwazyé, Ze rozwiazarda W kwestii usytuowania urzadzefi sanitamych W celach i korzystanie 2 nieh przez kilka osob, siia rzeczy musza laczyé sie 2. pewnymi niedogodnosciami dla osadzonych W porownaniu do Wanmkow, ktore na tym polu Wystepuja poza zaldadami karnymi ale jest to sytuacja obiektywna, ktora ma swoje irodio glcownie W tym fakcie, 2e na stosunkowo niewielkiej powierzchni przyrnusowo przebywaja ze soba osoby dla siebie oboe. ' _ Analizujac powyzsze kwestie zdaniem sa,_du Zadne z tWierdzefi powoda dotyczacych Warunkow W jakich przebywai W .. . " .2.   nie pozwalaja na stWierdze11ie,' i2 ' odbywanie kary pozbawienia Wolnosci miaio miejsce W Warunkach naruszajacych prawa ez1oWieka, a W szczegolnosci jego godnosé i zasady humanitarnego traktowania. W przedmiotowej sprawie nie ma dowodow, ktorefl Wskazywalyby na zamiar ponizenia i upokorzenia powoda przez organy postepowania Wykonawczego. Warunki W jakieh powod odbywal kare pozbawienia Wolnosci podyktowane sa W zasadzie bardzo trudna sytuaeja ekonorrficzna istiiiejaca W polskim systernie Wieziennictwa 11W'El.I‘1.1.I]1€OWfl1'1Q mozliwosciami fnansowymi pafistwa. Oceny Warunkow izolacji Wieziennej, W ktorych przebywal powod nie sposob bowiem dokonaé W odeiwaniu od reaiiow Wystepuj aeyeh W Poisce np_. dotyczacych czasami Wrecz fatalnej sytuacji bytowej osob przebywajacych np. W szpitalach, domach dziecka czy plaoowkach oswiatowych, co Wynika gtownie z ich niedoinwestowania. Pafistwo Polslde nie jest na tyle zasobne finansowo aby byio W stanie zapewnié tym osobom, jak tez osobom skazanym, Warunki bytowe Wedlug poziomu i standardow wystepujacych W zamoinych pafistwach Europy. Przykladowo mozna Wskazaé, ie szkolne schronisko miodziezowe powinno posiadaé powierzchnie mieszkalna nie mniejsza niz _2,5 mg na osobe przy Wyposazeniu W tozka. jednopoziomowe lub nie mniej sza niz 1,5 1112 przywyposazeniu W iozka pietrowe (§ 7 'Ro2porzad2enia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu 2 dnia 7 marca 2005 r. W sprawie rodzajow i szczegolowych zasad dzialania dia osob publicznych, Warunku poblym _g_ <1 ; ›' __, -_ Ę - Nie może więc ujść uwadze stwierdzenie, że odczuwalny przez sl<azanyt~h__ tt 2;-_=‹:=n powoda, dyskomfort codziennego zycia w izolacji więziennej jest - w' istocie ¦'zcc'z_ş- elementem odbywania kary pozbawienia wolności, z którym powód powiníe1'1`siç lătaşe popełniając przestępstwo. Subiektywne jedynie przekonanie powoda, ze stan rz=:t'_¬.'_ş- przedstawia się odmiennie nie może stanowić podstawy uwzględnienia żądania, innymi siriiwj-„ uznania, że warunki odbywania kary przez powoda łączyły się z naruszeniem jego il-oł~r osobistych. To stwierdzenie tyczy się także kwestii usytuowania toalety w celi i sposobu. za pomocą którego jest ona oddzieiona od pozostałej jej części. Zapewniono skazanym mozliwoać nieskrępowanego użytkowania urządzeń sanitarnych, czego wymaga § 28 ust. 1 cyt. wyżiřj rozporządzenia. Trzeba też zauważyć, że rozwiązania w kwestii usytuowania urządzeń sanitarnych w celach i korzystanie z nich przez kilka osób, siłą rzeczy muszą łączyć się z pewnymi niedogodnościami dla osadzonych w porównaniu do warunków, które na tym polu występują poza zakładami karnymí ale jest to sytuacja obiektywna, która ma swoje źródło głównie w tym fakcie, że na stosunkowo niewielkiej powierzchni przymusowo przebywają _ze sobą osoby dla siebie obce. i _ Analizując powyższe kwestie zdaniem sądu zadne z twierdzeń powoda dotyczących warunków W jakich przebywał w __ _- v Í 1 -- nie pozwalają na stwierdzenie, iż ' odbywanie kary pozbawienia wolności rniało miejsce w warunkach naruszających prawa człowieka, a w szczególności jego godność i zasady humanitarnego traktowania. W przedmiotowej- sprawie nie ma dowodów, którefl wskazywalyby na zamiar poniżenia i upokorzenia powoda przez organy postępowania wykonawczego. Warunki w jakich powód odbywał karę pozbawienia wolności podyktowane są w zasadzie bardzo trudną sytuacją ekonomiczną istniejącą w polskim systemie więziennictwa uwarunkowaną możliwościami finansowymi państwa. Oceny warunków izolacji więziennej, w których przebywał powód nie sposób bowiem dokonać W oderwaniu od realiów występujących w Polsce np_. dotyczących czasami wręcz fatalnej sytuacji bytowej osób przebywających np. w szpitalach, domach dziecka czy placówkach oświatowych, co wynika głównie z ich niedoinwestowania. Państwo Polskie nie jest na tyle zasobne finansowo aby było w stanie zapewnić tym osobom, jak też osobom skazanym, warunki bytowe według poziomu i standardów występujących w zamożnych państwach Europy. Przykładowo można wskazać, że szkolne schronisko młodzieżowe powinno posiadać powierzchnię rnieszkalną nie mniejszą niż 2,5 m2 na osobę przy wyposażeniu w łóżka. jednopoziomowe lub nie mniejszą niż 1,5 mz przywyposazeniu w- łóżka piętrowe (§ 7 'Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie rodzajów i szczegółowych zasad działania dla osób publicznych, warunku pobytu _g_ -‹1 --- STRONA 10 --- ...) '1. 1'77:=*.'= z. .3 .1" \l .}_‘'5f5<',.¢e'.,.. ._..‘_ . <e=" ?’¥I... #5»: ._y>,v_ ..;;. ‘.7 .6__,_. §.¢=£in = » =1 ¢ £5 '3‘? =+¢ 5,; ‘ 1:~‘§ ’:>='3.'., 3' a> 2“ E .3 3 5' 3. Q. g. 9 3... Q; dla dzieci i rnlodziezy W tych placowkach oraz wysokoéci i zasad odpiatnoéci wnoszonej przez rodzicow za pobyt ich dzieci W tych placowkach  Dz. U. nr S2, poz. 467 ze 2111.). Okazuje siq zatem, Ze prawodawca okreélii nizsze normy powierzchniowc dla schronisk mlodziezowych anizeli dla zaldadow karnych. . ‘ Za stwierdzeniern o braku naruszenia dobr osobistych powoda przemawia takze fakt, ze przed Wystagnieniem na dxogeg sqdowq nie sygnalizowai personelowi " ~' " ._ W .1 swoich zastrzezefi i uwag do wanmkéw odbywania kzuy pozbawienia polegaj apych na przeludnieniu W celach i oraz nie skladai tez skarg w tym przedmiocie, a przynaj m1iiej_ na Zadne tego rodzaju dowody nie powoiywai sir; w toku postegpowania. Podkreélenia jednoczeénie Wymaga falct, co wynika nie tylko z twierdzefi pozwanego, ale tal<z'c ze sprawozdaji z wizytacji aresztu, ii na poziomie wiadz pafistwowych jak i poszczegolnych jednostsk penitencjarnych ustawiczznie podejmowane sq kroki zmierzajqce do poprawy warunkrfiw odbywania kary pozbawienia wolnoéci. Powéd miai réwniez mozliwoéé korzystania z opieki medycznej, zajqé éwietlicowych, laini, codziennych spacerow. __ Wobec powyzszego stwierdzié naleiy, iii powod nie sprostai ciajqcemu na nim obowiagkowi procesowemu i nie wykaza} by W przedmiotowej sprawie dofszio do naruszenia jego dobr osobistych, I ' Przechodzap do analizy prawnej dzialgui podejmowanych przez pozwanego wskazaé nalezy, i2 ustawodawca w art. 110 § 2 k.k.w. zawarl wymogi dotyczape wanmkow bytowych W oelach mieszkalnych Wskazujqc, Ze powierzchnia przypadajzgca na skazanego nie mote wynosié nmiej niz 3 m2, cele muszq byé WypOSflZO1'16 w odpowiedni sprzqt zapevxmiajagzy skazanemu osobne miejsce do spania i odpowiednie wamnki higieny, dostateczny doplyw powietrza oraz oclpowiedniq temperaturq i oéwietienie. Jedynie w szczegolnie uzasadnionych wypadkach, okreélonych W art. 248 k.k.w. i przy zachowaniu trybu postqpowania wskazanego w tym przepisie oraz w przewidzianych w nini przepisach wykonawczych, mote dojéc’: do ograniczenia wielkoéci powierzchni celi na jednego skazanego .poniZej 3 m2., jednakze jedynie na czas okreélony. Zgodnie z tym przepisem W szczegélnie uzasadnionych wypadkach dyrektor zakiadu kamego lub aresztu éledczego moze umieécié osadzonych, na czas okireélony, W wamnkach, w ictorych ipowierzchnia W celi na jednq osobq wynosi mniej niz 3 m2. O takim umieszczeniu nalezy bezzwlocznie powiadomié sqdziego penitencjarnego, co miaio miejsce W przedmiotowej sprawie. ' Z powyzej przytoczonej normy wynika jednak ten wniosek, Ze 'okre's przebywania W wamnkach przeludnienia nie powinien byé nadmiernie dlugi, chodzi bowiem o odstopstwo od '::<E4.€=2'1;:'..'if =r.. . " W ‘ .:'f.§$:':\£;?$1{‘.= '\_;:.\1::1:"=3;  ‘5.'.''<':'L=i.9r~=>‘§‘=5'.'§~$‘L.= .q=_ 2.; ii‘) = .. ...I "=_ :'T7:-=-*.'= ¿.- .3 .|" \l -.`‹_ł`řfś‹',-„1-e'.,'.. ._..,_ _ -‹„=›=' .if-'... _ř;-:' .-„v2',"_. ..,-;_ .„.v .ñ__,_. '.<'.¿=¿-?s„ = ' ='. a Ha F..- =-ef. 5,' ” =-:~“§'- *-:›z'5.'., Ê-` 'a› Š- E .S -3 Ś' 3. Ę. Š. ř- gr. *Ł dla dzieci i młodzieży w tych placówkach oraz wysokości i zasad odpłatności wnoszonej przez rodziców za pobyt ich dzieci W tych placówkach - Dz. U. nr 52, poz. 46? ze zm.). Okazuje się zatem, że prawodawca określił niższe normy powierzchniowe dla schronisk młodzieżowych aniżeli dla zakładów karnych. . Ą Za stwierdzeníern 0 braku naruszenia dóbr osobistych powoda przemawia także fakt, że przed wystąpieniem na drogę sądową nie sygnalizcwał personelowi ° f " ._ w _.; swoich zastrzeżeń i uwag do warunków odbywania kary pozbawienia polegających na przeludnieniu w celach i oraz nie składał też skarg W tym przedmiocie, a przynajmniej na żadne tego rodzaju dowody nie powoływał się w toku postępowania. Podkreślenia jednocześnie wymaga fakt, co wynika nie tylko z twierdzeń pozwanego, ale także ze sprawozdań z wizytacji aresztu, iż na poziomie władz państwowych jak i poszczególnych jednostek penitencjarnych ustawicznie podejmowane są kroki zmierzające do poprawy warunków odbywania kary pozbawienia wolności. Powód miał również możliwość korzystania z opieki medycznej, zajęć świetlicowych, łaźni, codziennych spacerów. __ Wobec powyższego stwierdzić należy, iz powód nie sprostał ciązącemu na nim obowiązkowi procesowemu i nie wykazał by W przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia jego dóbr osobistych, Í, ' Przechodząc do analizy prawnej działań podejmowanych przez pozwanego wskazać należy, iż ustawodawca w art. 110 § 2 k.k.w. zawarł wymogi dotyczące warunków bytowych w celach mieszkalnych wskazując, że powierzchnia przypadająca na skazanego nie może wynosić- mniej niż 3 mz, cele muszą być wyposażone w odpowiedni sprzęt zapewniający skazanemu osobne miejsce do spania i odpowiednie warunki higieny, dostateczny dopływ powietrza oraz odpowiednią temperaturę i oświetlenie. Jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach, określonych W art. 248 k.k.w. i przy zachowaniu trybu postępowania wskazanego w tym przepisie oraz w przewidzianych W nim przepisach wykonawczych, może dojść do ograniczenia wielkości powierzchni celi na jednego skazanego .poniżej 3 mz., jednakże jedynie na czas określony. Zgodnie z tym przepisem w szczególnie uzasadnionych wypadkach dyrektor zakładu karnego lub aresztu Śledczego może umieścić osadzonych, na czas określony, W warunkach, W których ,powierzchnia w celi na jedną osobę wynosi mniej niż 3 mz. O takim umieszczeniu należy bezzwłocznie powiadomić sędziego penitencjarnego, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. ` Z powyżej przytoczonej -normy wynika jednak ten wniosek, że 'okres przebywania w warunkach przeludnienia nie powinien być nadmiernie dlugi, chodzi bowiem o odstępstwo od '::¬-E!-.ř=2'-13:-".-.'--'-;T =:.. _ " -¬, ' a'_f.±ş:'-:\¿;3čŠ".= `\-_}:.\1::=:-"=,§; ' ”5.'.'-'‹':'-±-=-Ł-.ż'Y~=>'š-'=¿-'.'ë-~¿“Ĺ.= .1¿=_ sf žči 1. ,. --- STRONA 11 --- "‘ ‘Q *2 zasady, przewidziane jedynie W Wyjatlcowqrch sytuacjach (por. uzasadnicniu \\y:=oL:: f§¥.;.s§»iii'.:: Najwyzszego z dnia 27 lutego 2007r., V CSK 4311406). Analizujac przedmiotowe zagadnienie W pierwszej kolejnoéci WSKLIZUC 11;11¢:z.§_. ":5; dziaiania pozwanego nie nosza znamienia bezprawnoéci, byiy bowiem zgodnc 2 r1o|':n:m'.:¢ prawn}/mi obowiazujacyini W odniesieniu do omawianego zagadnienia, a W szczcgoino.<u.i .:=.:i Wskazanym art. 248 k.k.W. oraz Z I'OZpOl'Z8,_dZ61'1iE1I‘fli Ministra Sprawiedliwoéci 2 dnia ..?.{j1 sierpnia 2003r. (DZ. U nr 152, poz. 1497) i 2 dnia 19 kwietnia 2006r. (Dz. U nr 65, poz. 459}  Wszystkie»W sprawie izasad i trybu postqpowania Wiaéciwych organéw W wypadku. .g¢..ly liczba osadzonych W zaldadach karnych i aresztach éledczych przekroczy W skali kn;nju . .1 ogolna poj emnoéc’: tych zakiadow oraz 2 przcpisami kocleksu karnego Wykonawczego. W tym wzglqdzie Wskazaé nalezy, it zgodnie Z Wyrokiem Trybunahz Konstytucyjnego 2. dnia 26 maja 2008 r. ( SK 25%)?) art. 248 § 1 ustawy Z dnia 6 czerwca 1997 r.  Kodeks karny Wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 55?, ze zm.) jest niezgodny Z art. 40, art.41 ust. 4 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospoiitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Przepis Wymienjony W czcgéci I Wyroku traci moo obowviazujapa z uplywem 18 (osiemnastu) miesiqcy od dnia ogioszenia Wyroku W Dzicnniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. I Trybunal Konstytucyjny postanowii na podstawie art. 190 ust. 3 Konstytucji odroczyé termin utraty mocy obowiazujacej zakwestionowanego art. 248 § 1 k.k.W., biorac pod uwagq sytuacjq faktyczna W polskim WiQziém1ictWii=:, tj. pennanentne przeludnienie W zakiadach karnych i brak miejsc do odbywania kary pozbawienia Wolnoéci. Iak wskazai Trybuna} Konstytucyjny W uzasadnieniu Wyroku decyzja 0 odroczcniu tltraty mocy obowiazujacej art. 248 § 1 k.k.W. byla spowodowana nie tyle potrzeba dokonania zmian W przepisach prawn}/ch, ile korliecznoécia podjqcia. wielu dzialafi natuly organizacyjnej, W celu Wyeliminowania przeludnienia W zakiadach karnych. Natychmiastowa utrata mocy obowiazujapej art. 248 § 1 k.k.W., jak dalej Wskazai Trybunai Konstytucyjny, poglgbilaby istniejaca jut obecnie patologiczna sytuacjg, W ktorej z powodu braku miejsca W zakiadach karnych Wielu skazanych nie moie odbywaé kary. Problem ten dotyczy aktuainie ponad 40 tysicgcy skazanych. » Art. 248 k.k.W. zgodnie 2 Wyrokiein Trybimalu Konstytucyjnego Wymieniony traci moc z dniem 6 grudnia 2009 1". Odroczenie utraty mocy obowiazujacej przepisu przez Trybunal Konstytucyjny wyraza jednoczeénie jego stanowisko 0 prospektywnym dzialaniu takiego orzeczenia. Oznacza to, 26 do czasu upiywu okresu utraty mocy obowiazujacej przepisu, sady i inne organy pafistwowe winny stosowaé ten przepis. Zgodnie z powyiszym sady powszechne W toku postqpowania powinny uwzglqdniaé zakwestionowane przez 194 .. _ _  =.1. _(—'1:;$ . . .  ,..,_. .. .. _ “ c wz zasady, przewidziane jedynie w wyjątkowych sytuacjach (por. uzasadnieniu wy1=ol«c řś.¿aiti_: Najwyższego z dnia 27 lutego 2007r., V CSK 431f'06). Analizując przedmiotowe zagadnienie w pierwszej kolejności wskazać 1iz1lt±.}.ş-,. ar; działania pozwanego nie noszą znamienia bezprawności, były bowiem zgodne z r1t›|":u.en'.u prawnymi obowiązującymi w odniesieniu do omawianego zagadnienia, a W szczcgräliioui .aż wskazanym art. 248 k.k.w. oraz z rozporządzeniami Ministra Sprawiedliwości z dnia .?_{j'= sierpnia 2003r. (Dz. U nr 152, poz. 1497) i z dnia 19 kwietnia 2006r. (Dz. U nr 65, poz. 459) - wszystkiew sprawie 'zasad i trybu postępowania właściwych organów w wypadku. gdy liczba osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych przekroczy w skali k1¿_.'-1_jx_¦ . -1 ogólną pojemność tych zakładów oraz 2 przepisami kodeksu karnego wykonawczego. W tym względzie wskazać nalezy, iż zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego Y. dnia 26 maja 2008 r. ( SK 25»'0?) art. 248 § 1 ustawy Z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 55?, ze zm.) jest niezgodny z art. 40, art.-4i ust. 4 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Przepis wymieniony w części I wyroku traci moc obowiązującą z upływem 18 (osiemnastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. I Trybunał Konstytucyjny postanowił na podstawie art. 190 ust. 3 Konstytucji odroczyć termin utraty mocy obowiązującej zakwestionowanego art. 248 § 1 k.k.w., biorąc pod uwagę sytuację faktyczną w polskim więziermictwie, tj. permanentne przeludnienie w zakładach karnych i brak miejsc do odbywania kary pozbawienia wolności. Jak wskazał Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku decyzja o odroczeniu utraty mocy obowiązującej art. 248 § 1 k.k.w. byłą spowodowana nie tyle potrzebą dokonania zmian w przepisach prawnych, ile koniecznością podjęcia wielu działań natury organizacyjnej, w celu wyeliminowania przeludnienia w zakładach karnych. Natychmiastowa utrata mocy obowiązującej art. 248 § 1 k.k¿w., jak dalej wskazał Trybunał Konstytucyjny, pogłębiłaby istniejącą już obecnie patologiczną sytuację, W której z powodu braku miejsca w zakładach karnych wielu skazanych nie może odbywać kary. Problem ten dotyczy aktualnie ponad 40 tysięcy skazanych. ' Art. 248 k.k.w. zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego wymieniony traci moc z dniem 6 grudnia 2009 r. Odroczenie utraty mocy obowiązującej przepisu przez Trybunał Konstytucyjny wyraża jednocześnie jego stanowisko 0 prospektywnym działaniu takiego orzeczenia. Oznacza to, że do czasu upływu okresu utraty mocy obowiązującej przepisu, sądy i inne organy państwowe winny stosować ten przepis. Zgodnie z powyższym sądy powszechne w toku postępowania powinny uwzględniać zakwestionowane przez _ 100- ¬. _ _ - =-..._ _,--„sf _ _ _ - ,..,_. ._ ._ _ --- STRONA 12 --- . vi’ o_z_ I 2 .,":;,__..,p :ji. ye SQ ch 131 rt. 11. ia 1 ie iu ‘Y zi :2 u . n z 5:."5=  1'?Fii;=:." * 9* ‘ '   :C . ;=?'1;?§=..'_'§_ =:.":3'r'E:'\_'§'~=I=§.'.?' 1''='‘i=1 :.:  =.~.*.' . _;r._. . =1 , 1. .5, ;_: . _: '2' .='_:f<‘_.T ‘=2 .r . 8 _ '.:I Konstytucyjny nonny prawne do oceny zdarzefi, ktore Wystapiiy przed utrata przez norme mocy obowiazujacej (pot. Wyrok Sadu Najwyzszego z dnia 20 kwietnia 2006 LIV (ISK 38/06). Z tego rodzaju sytuacja mamy do czynienia W _przedmiotowe] sprawie, gdyi okres obj qty Zadaniem pozwu dotyczy zdarzefi, ktore Wystapiiy przed dniem 6 grudnia 2009 r. :1 Wiqc zdarzefi, ktore miaiy rniejsce przed utrata mocy obowiagujacej normy, ktora dopuszczaia W szczegolnie uzasadnionych wypadkach umieszczenie osadzonych, na czasfi okreélony, W Warunkach, W ktorych’ powierzclmia W celi na jedna osobq Wynosi rnniej niz 3 .1112. Zwazyé przy tym nalezy, i2 Trybuna1Konstytucyjny uwypuklaj ac zagrozenia jakie niesie za soba; przebywanie osadzonych W przeludnionych celach Wskazai na koniecznoéé Wyeiiminowania przepisu W alt. 248 § 1 k.k.W z uwagi na fakt, i2 okreéla on uprawnienia organu penitencjarnego W sposob niejasny, nieptecyzyjny, umozliwiajacy bardzo szeroka interpretacje, przez co stanowi namszenie zasad przyzwoitej legislacji. Trybunat Konstytucyjny nie Wykluczyt jednak, W rzeczywiécie nadzwyczajnych sytuacjach (np. nagiy wzrost przestqpstw i Wyrokow skazujacych) lmozliwoéci czasowego osadzenia skazanych W celach o powierzchni na osobq mniejszej niz 3 1112 (zgodnie 2 art. 110 § 2 k.k.W.), przy jednoczesnym okreéleniu braku xvatpliwoéci co do Wyjatkowoéci sytuacji, W ktorych to mote nastapié, maksymalnego czasu umliesiczenia skazanego W mniejszej celi, dopuszczalnoéci i ewentualnych zasad Wielokrotnego umieszczania W takiej celi oraz ttybu takiego postepowania. Reasumujac powyzsza kwestq zdaniem sadu pozwany Skarb Pafistwa sprostat ciaiacemu na nim obowiazkowi dowodowemu i Wykazat, Ze jego dziatanie, ktore Wedtug twierdzefi pozwu opieralo sie na osadzeniu powoda W ceti W Warunkach, W ktoiych powierzchnia na jedna osobe Wynosiia mniej niZ 3 m2, byio zgodne z prawem. Decyzja dyrektora . . Wydana zostata stosownie do art. 248 § 1 k.k.W. zgodnie z przytoczonymi wyzej rozporzadzeniami Ministra Sprawiedliwoéci i przepisami kodeksu kamego Wykonawczego min. o powyzszym powiadomiono wiaéciwego terytorialnie sqdziego penitencjamego W my§1 art. 248 § 1.k.k.w., byia podjeta na éciéle okreélony czas i stanowiia ona Wynik szczegolnej sytuacji W postaci znacznej W skali kraju liczby osob odbywaj acych bezwzgledna Kare pozbawienia Wolnoéci badé tyrnczasowo aresztowanych. Dziaianiu pozwanego nie sposob Wiec przypisaé znamion bezprawnoéci. Niezaleznie od powyzszego sad podziela zaprezentowane W odpowiedzi na pozew stanowisko pozwanego, ii przyznanie powodowi zadoééuozynietaia pienieinego naruszaloby zasady W'spot2ycia spoiecznego okreélone W art. S k.c. Gdyby bowiein przyjaé, 2e doszlo do naruszenia dobr osobistych powoda, nalezaloby rozwazyé, czy powod moze domagaé sic; a <.<=»§1;. Q}0 . #4' 3_z_ I 2- .,¬-:;.__..„_› :ji. yć SQ ch tał IT. 11, ia 1 ie lu =Y :i =z u _ n z 5-:_-"5f . 1-'Êf-:;*`¿Í';=:_` `¿ 5* ` 1-' - - :~¬.` . ;=7-191?=.-.'-_'¿.';_' ==.-32-z'--:_-ā_e:eŠ.-.:' 1''¿S='- :-.: -- '-.¬.›.'- . _;t__. _ =¬ , ;_ _;- ;_: . '_: 'I' .=`_:f‹`_.-Í 'zł .r _ Ê _ '.:I Konstytucyjny normy prawne do oceny zdarzeń, które wystąpiły przed utratą przez normę mocy obowiązującej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2006 r.lV CSK 38/06). Z tego rodzaju sytuacją mamy do czynienia W _przedmiotowej sprawie, gdyż okres obj ęty żądaniem pozwu dotyczy zdarzeń, które wystąpiły przed dniem 6 grudnia 2009 r. a więc zdarzeń, które miały miejsce przed utratą mocy obowiązującej normy, która dopuszczała w szczególnie uzasadnionych wypadkach umieszczenie osadzonych, na ezas“'‹ określony, w warunkach, w których» powierzchnia W celi na jedną osobę wynosi mniej niż 3 niz. Zważyć przy tym należy, iz Trybunał Konstytucyjny uwypuklaj ąc zagrożenia jakie niesie za sobą przebywanie osadzonych W przeludnionych celach wskazał na 'konieczność wyeliminowania przepisu W art. 248 § 1 k.k.w z uwagi na fakt, iż określa on uprawnienia organu penitencjarnego w sposób niejasny, nieprecyzyjny, umożliwiający bardzo szeroką interpretację, przez co stanowi naruszenie zasad przyzwoitej legislacji. Trybunał Konstytucyjny nie Wykluczył jednak, W rzeczywiście nadzwyczajnych sytuacjach (np. nagły wzrost przestępstw i wyroków skazujących) 'możliwości czasowego osadzenia skazanych W celach o powierzchni na osobę mniejszej niż 3 mz (zgodnie z art. 110 § 2 k.k.w.), przy jednoczesnym określeniu braku wątpliwości co _do wyjątkowości sytuacji, w których to może nastąpić, maksymalnego czasu uniieszczenia skazanego W -mniejszej celi, dopuszczalności i ewentualnych zasad wielokrotnego umieszczania w takiej celi oraz trybu takiego postępowania. Reasumując powyższą "kwestę zdaniem sądu pozwany Skarb Państwa sprostał ciążącemu na nim obowiązkowi dowodowemu i wykazał, że jego działanie, które według twierdzeń pozwu opierało się na osadzeniu powoda W cełi W warunkach, W których powierzchnia na jedną osobę wynosiła mniej niż 3 mz, było zgodne z prawem. Decyzja dyrektora r -. wydana została stosownie do art. 248 § 1 k.k.w. zgodnie z przytoczonymi wyzej rozporządzeniami Ministra Sprawiedliwości i przepisami kodeksu karnego wykonawczego min. o powyższym powiadoiniono właściwego terytorialnie sędziego penitencjamego W myśl art. 248 § l,k.k.w., była podjęta na ściśle określony czas i stanowiła ona wynik szczególnej sytuacji W postaci znacznej w skali kraju liczby osób odbywających bezwzględną karę pozbawienia wolności bądź tymczasowo aresztowanych. D-ziałaniu pozwanego nie sposób więc przypisać znamion bezprawności. Niezależnie od powyższego sąd podziela zaprezentowane w odpowiedzi na pozew stanowisko pozwanego, iż przyznanie powodowi zadośćuczynienia pieniężnego naruszałoby zasady współżycia społecznego określone W art. S k.c. Gdyby -bowiem przyjąć, że doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda, należałoby rozważyć, czy powód może domagać się -1 ‹.‹~›š1:. Qi --- STRONA 13 ---    . . t... .\'..'.. .=. ._....._. .. . .,_;,,.;. ‘;_';;,_ ___._ ,  1:.1..... . . .  ... 'I..< ,..=.;,...:.;, ' .a.=.'.""." "~="===''==“P"'—'““""' “=\' ‘ "  \  ' '  . ' .   =     =' .   ,. >11    = . .l.“.' .“1'...\.g. Mei  “. 7 .. . " _ . ._ . __. .. . . . .. .. . . . .1in .. '.. ... j=:=."'"‘Fj'5'= 'ij_ ochrony prawnej, skoro sam postepuje sprzecznie z zasadatni Wépoizycia spotecznego. Wyniaga bowiem szacunku dla swych dobr osobistych, a tymczasem sam nie dba o zachowanie tych débr Wzglqdcm innych osob. Takie postepowanie mote uzasadniaé odmowe udzielcnia poszkodowanemu ochronyt prawnej na podstawiei art. S kc./ pot. Wyrok Sadu Apelacyjnego W Poznaniu z dnia 29 grudnia 1993 r. I AC1" 604/93/. Przy analizie zachowania powoda zwraca uwage nie tylko fakt, it powod znalazt siq W izolacji Wi.QZi611Il6j na sicutek Wielokrotnego popetniania ciezkich przestepstw, ale rowniez postawa powoda zaprezentowana W trakcie procesu, ktérej nie sposob odméwié 1i tylko roszczeniowego charakteru, o czym éwiadczy chociazby wybér dochodzonego przez powoda roszczenia, a takze jego Wysokoéé pozostajaca W calkowitym oderwaniu od realiow spo1eczno go spodarczych Wystepuj acych W Polscc. ' W podsumowaniu dotychczasowych rozwazati podkreélié jeszcze raz nalezy, iz W przedmiotowcj sprawie nie ma. dowodow, ktore Wskazywaiyby na zamiar ponizenia i upokorzenia powoda przez organy post:gpowania Wykonawczego. Dziatania pozwanego nie —Wyf11ika1y 2 celowej i nacech0Wanej__;}a,wo1z1 postawy Wobec powoda, a zostaty podyktowane bardzo tiudna sytuacja ekonomifiztia istniejaca W polskjm systemie Wieziennictwa uwanmkowana mozliwoéciami finansovwymi pafistwa. Zasatdzenie W takich realiach na rzecz powoda zadoééuczynienia lezaloby W sprzecznoéci z powszechnym poczuciem sprawiedliwoéci, od czego nie mozna abstrahowaé przy orzekaniu o zadoééuczynieniu. Z tych przyczyn powodztwo zostalo oddalone jako bezpodstawne. O poniesionyeh przez pozwanego kosztach procesu sad orzeld na podstawie art. 98 § 1 i 3, 99 k.p.c. i § 6 pkt 7 rozporzadzeifia Ministra Sprawiedliwoéci z dnia 28 Wrzeénia 2002r. W sprawie opiat za czynnoéci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieoplaconej pomocy prawns} udzielonej z urzedu (Dz. U nr 163, pOZ. 1348 ze zm.), jak tt:2 art. 11 ust. 3 ustawy 2 dnia 8 Iipca 2005 r. 0 Prokuratorii Generalnej Skarbu Paiistwa (Dz. U n1'169, poz. 1417 ze zm.). . ' - - . -_ \... .\'..'.-. .=-_ ...___--.--__ ._ _ .',_-;-,-,,-;-. ¬;.';,,_ ___._ „ - :_=.-.-'=--_.-„. _ _ _ - _¬,-. 'j..< „-.¬._=_;,„„_:.¿",' ' '_-a.=.'.""_" ""=-"-=='=-"'='=-W-""'-"*“""' "=" ` " ' Å- ' ' " -' -_ '- -. - - = -- - -- -- --='-'- . - - ,_ #1-1 -- - - = . .l.“.' .`ÍÍ'...`.g. .mší . “_ Ÿ __ _ ' _ _ __ _ _„_ __ _ _ _ _. _. _ _ _ .zza __ '__ _._ j-'=':=."'=_fĹ`5`= `fj_ ochrony prawnej, skoro sam postępuje sprzecznie z zasadami współżycia społecznego. Wymaga bowiem szacunku dla swych dóbr osobistych, a tymczasem sam nie dba o zachowanie tych dóbr względem innych osób. Takie postępowanie może uzasadniać odmowę udzielenia poszkodowanemu ochrony. prawnej na podstawie art. S kc./ por. 'wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 29 grudnia 1993 r. I AC1' 604/93/. Przy analizie zachowania powoda zwraca uwagę nie tylko fakt, iż powód znalazł się w izolacji Więziennej na skutek wielokrotnego popełniania ciężkich przestępstw, ale również postawa powoda zaprezentowana W trakcie procesu, której nie sposób odmówić li tylko roszczeniowego charakteru, o czym świadczy chociażby wybór dochodzonego przez powoda roszczenia, a także jego wysokość pozostająca W całkowitym oderwaniu od realiów społeczno- gospodarczych występujących W Polsce. ` W podsumowaniu dotychczasowych rozważań podkreślić jeszcze raz nalezy, iż W przedmiotowej sprawie nie ma dowodów, którc wskazywałyby na zamiar poniżenia i upokorzenia powoda przez organy postępowania wykonawczego. Działania pozwanego nie '-wyiiikały z celowej i nacechowanejzłą .wolą postawy wobec powoda, a zostały podyktowane bardzo trudną sytuacją ekonomiczną istniejącą w polskim systemie więziennictwa uwarunkowaną możliwościami finansowymi państwa. Z-asądzeníe w takich realiach na rzecz powoda zadośćuczynienia leżałoby W sprzeczności z powszechnym poczuciem sprawiedliwości, od czego nie można abstrahować przy orzekaniu o zadośćuczynieniu. Z tych przyczyn powództwo zostało oddalone jako bezpodstawne. O poniesionych przez pozwanego kosztach procesu ,sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3, 99 k.p.c. i § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U nr 163, poz. 1348 ze zm), jak też art. ll ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. 0 Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U nrl69, poz. 1417 ze zm.). _