Postanowienie i C t 2

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: i C t 2 'Wn / Sąd Okręgowy W Bydgoszczy I W d y ział Cywilny W składzie n ` astępującym: Przewodnicz c _ *wüfif <\\ ., ,/”.*':°š§> ., „łž åiiřäkw n' głrş” 'Å WYROK VV INHENIU RZECZYPO /' ß_'¦.'›„4 " ...._.„ P170 Ířl' ą y: SSOHannaRucińska Protokolant: po rozpoznaniu W dniu st. sekr. sądowy Beata 26 marca 2012 r. W Bydgoszczy Dnia 4 Skrzypiec SPOLITEJ POLSKEEJ kwietnia 2012 r n" I I M o zapłatę 1/ oddala powództwo, 2/ zasądza od powódek soiidarniena r ( dwana' ' ` zecz pozwanego kwot 12 scietysięcy sześćset ` ę .617 zł siedemnaście zł) tytułem kosztów zastępstwa procesowego. --- STRONA 2 --- sygn. akt: I C 610/11 Uzasadnienie Powódki H Mi wniosły o zasądzenie od Pßzwfiflßao 1~ Spray W kwoty l69.520,28 zł tytułem odszkodowania za poniesione szkody w związku z dewastacją majątku ruchomego oraz za szkody powstałe w toku postępowania egzekucyjnego. Ponadto wniosły o zasądzenie od pozwanego kwoty 1.000 zł miesięcznie tytułem renty za powstanie dalszego znacznego uszczerbku na zdrowiu. Oprócz tego powódki zaządały od pozwanego Banku Spółdzielczego w PP kwoty 50.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę /k.5-14/. W W uzasadnieniu powódki podały, iż pozwany J KW dniu 6 stycznia 1999 roku zajął ruchomości, w tym część maszyn objętych umową przewłaszczenia, na rzecz wierzycieli B.Z.E. B SA. i sw P P a w dniu 15 kwietnia 1999 roku zawiadomił powódki o zajęciu rachunku bankowego, wierzytelności i praw oraz o wszczęciu egzekucji z nieruchomości. Zdaniem powódek, pozwany komornik dokonywał szeregu zajęć bez podejmowania faktycznych czynności egzekucyjnych zmierzających do wyegzekwowania wierzytelności, co doprowadziło do utraty ich płynności finansowej, wstrzymania dostaw produkcji, a takze do utraty wiarygodności u kontrahentów. Powódki dodały także, ze w ich ocenie czynności podejmowane przez asesora w dniu 15 i 16 czerwca 2000 roku polegające na dokonaniu oględzin oraz zdemontowaniu linii technologicznej szwalni i krojowni, stanowiących całość majątku ruchomego, były bezprawne, gdyż sporządzony protokół nie odpowiadał ilości wywiezionych ruchomości, nadto ruchomości te zostaly wywiezione w nieznane miejsce bez ustanowienia dozoru. w Bi postanowieniem z dnia 12 grudnia 2000 roku oraz postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2001 roku, utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 26 września 2001 roku, uchylił powyższe czynności egzekucyjne dokonane przez asesora. Powódki wskazały, ze kwota odszkodowania wynika z szacunkowego wyliczenia strat poniesionych z tytułu braku zwrotu ruchomości. Pismem z dnia 15 października 2008 roku powódki cofnęły powództwo przeciwko BW P P/1<.'71/. 171. 1 --- STRONA 3 --- POZWā‹lI1y J wt odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie 'powództwa oraz o zasądzenie od powódek solidarnie na jego rzecz kosztów procesu /k.154~l57/. W uzasadnieniu pozwany stwierdził, iż jego zdaniem roszczenie jest zdecydowanie przedawnione, albowiem czynności egzekucyjne, które zostały przytoczone przez powódki jako zdarzenia wywołujące szkodę, miały miejsce w 1999 roku. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 29 grudnia 2010 roku oddalił powództwo i orzekł o kosztach procesu (sygn. akt: 1 C 215/09) /k.427/. Na skutek apelacji powódek, Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 roku uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Bydgoszczy, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego (sygn. akt: l ACa 472/11)/k.498/. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd ten stwierdził, iż Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy, albowiem nie rozważył wątpliwości co do rzeczywistej treści żądania powódek. Przy ponownym rozpoznaniu Sąd Okręgowy w Bydgoszczy winien zobowiązać powódki do dokładnego sprecyzowania żądania pozwu m.in. poprzez wskazanie, z jakiego tytułu domagają się kwoty w wysokości 169.520,28 zł, w tym wskazania konkretnych działań lub zaniechań pozwanego, na skutek których powódki poniosły szkodę, a także określenia tej szkody oraz j ej wysokości. Dopiero po sprecyzowaniu żądania i podstawy faktycznej powództwa będzie możliwa jego merytoryczna ocena przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy. Pismem z dnia 29 listopada 2011 roku powódki sprecyzowały żądanie podając, iz dochodzona kwota stanowi 50 “/0 szkody wyrządzonej im w wyniku działań pozwanego polegających na nieuprawnionym zbyciu nieruchomości, odebraniu oraz uszkodzeniu ruchomości i doprowadzeniu do ich bezużyteczności. Na żądaną kwotę składają się poniesione straty, jak i utracone korzyści. Powódki w piśmie tym wskazały szereg czynności, które ich zdaniem zostały przeprowadzone przez pozwanego nieprawidłowo, między innymi bezpodstawnie prowadził on egzekucje w sprawach o sygn. akt: I KM 1398/98 i 1 KM 1474/98. Ponadto bezpodstawnie pozwany doprowadził do licytacji z 19/25 części nieruchomości stanowiącej współwłasność łączną wspólniczek spółki cywilnej /k.525-528/. Sąd ustalił, co następuje: Przeciwko powódkom, prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą í„T” 8. c. Mi P20Stał0 2 Š --- STRONA 4 --- wszczęte postępowanie egzekucyjne prowadzone przez K S przy S w =sJ K oraz przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w oko/iczność bezsporna Pozwany I w dniu 6 stycznia 1999 roku dokonał zajęcia ruchomości, pozostawiając je pod dozorem powódek, a w dniu 9 kwietnia 1999 roku dokonał zajęcia rachunku bankowego, wierzytelności i praw oraz wszczął postępowanie egzekucyjne z nieruchomości doprowadzając do jej licytacji. W dniu 15 i 16 czerwca 2000 roku aplikant S"D"idokonał oględzin, a następnie zdemontował linię technologiczna szwalni, krojowni i odebrał ruchomości powódkom, » ' ' protokół zajecia tz dnia Oó. 0]. ]999 roku /k.] 7//,' Donod. zawiadomienie o nowym zajęciu /k. ] 72/; protokół zajecia z dnia ] ó. Oó. 2/000 roku /k. ] 73-] 74/; p dokumenty zawarte tw akrac/'z komorniczych o sygn. I KM _/398/98 /k. ó- 8, /3, 72, 76,173/,' . zeznania powódki Hi/l/;//k.i42 Oy--42/11/,' zeznania powódki /k. 422/; zeznania pozwanegoigfit/k. Ĺ/22~423v/,' protokół opisu i oszacowania z dnia 07. 03.200] roku /k. 55 ó-558/,' protokół licytacji /k. 560-56]/,' obwieszczenie /k. 562/. Postanowieniemz dnia 12 grudnia 2000 roku Sąd Rejonowy w uchylił zajęcie ruchomości powódek dokonane w dniu 16 czerwca 2000 roku w sprawie toczącej się z wniosku wierzyciela BOS' w P. Dowód: po.s¬i`anowienie SRS w z dnia /2. 12.2000 roku, sygn. akt: 1 Co 269]/00 /k. Z 7ó/,' postanowienie Sądu Rejonowego wz dnia 70.0-4.200] roku, sygn. aki: I Co 269//00 /k. J 77/. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2002 roku pozwany umorzył postępowanie egzekucyjne z ruchomości powódek prowadzonej z wniosku wierzyciela B SA. 3 68 --- STRONA 5 --- Postępowanie egzekucyjne z wniosku BS w uległo L1I`1'lO1"ZC1'llU. Z 1TlOCy pI`8.V\/El. Š Dowód: postanowienie komornika z dnia 28. 06.2002 roku /k.35/,' pismo z dnia 28.08.2007 roku /k. 320/ Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w pismem z dnia 25 lipca 2002 roku poinformował powódki o uchyleniu zajęcia ruchomości należących do spółki ' 5 pismo z dnia 25. 07.2002 roku /k.3ó-3 7/ Dowod Powódki zaprzestały prowadzenia działalności gospodarczej. Qg'Q'c;_ł_.'_ decyzja o wykreśłeniu wpisu z ewidencji działałności gospodarczej/k.42-4% Pozwany prawoinocnymsiswyrokiem Sądu Rejonowego w Bz dnia 21 listopada 2007 roku został :uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu niedopełnienia obowiązków" ii ipirizekroicszenia uprawnień W związku z prowadzonym przeciwko powódkom 'postępowaniemegzekiucyj nym. Dowód: wyrok SaduiR'ejonowegostwtsiz dnia 2/./1.2007 roku, sygn. akt: X] K]/9/05/k.5ó/,' K W . . wyrok/Sa/du "O/cregowego"dnz`a 07.08.2008 raku, sygn. akt." IV Ka /2ó/08/k.57/_ 3 Powyższy stan fakty3cznyi"'Sią id ustalił w oparciu o przedstawione przez strony dokumenty, a ponadto na podstawie dokumentów zawartych aktach spraw komorniczych o sygn. I KM 1398/98 i 1 KM 1474/98,sktórych prawdziwość nie była kwestionowana przez strony. Oprócz tego ustalenia wt sprawie zostały poczynione na podstawie zeznań stron, które Sąd ocenił jako wiarygodne. Korespondowały one z treścią dokumentów zawartych w aktach sprawy. Sąd zważyl, co następujeçż Na wstępie wskazać należy, iż z uwagi na uchylenie wyroku przez sąd drugiej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, zgodnie z treścią art. 386 § 6 kpc sąd ten jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku sądu drugiej instancji. Wobec tego, kierując się wskazaniami Sądu Apelacyjnego w Gdańsku wyrażonymi w uzasadnieniu 4 --- STRONA 6 --- fi Í/ Ê -e wyroku z dnia 21 czerwca 2011 roku, Sąd Okręgowy w Bydgoszczy zobowiązał powódki do dokładnego sprecyzowania żądania pozwu. W piśmie z dnia 29 listopada 201 1 roku powódki wskazały, iż domagają się odszkodowania za poniesione straty i utracone korzyści, zaś dochodzona kwota l69.520,28 zł stanowi jedynie 50 % całości szkody wyrządzonej im przez pozwanego. Oprócz tego wskazały one, że pozwany bezpodstawnie prowadził postępowania egzekucyjne W sprawach o sygn. I KM 1398/98 i I KM 1474/98, co doprowadziło do odebrania i uszkodzenia im ruchomości, które wskutek tego stały się bezużyteczne, a ponadto do bezpodstawnego zlicytowania 19/25 części nieruchomości stanowiącej współwłasność łączną powódek prowadzących spółkę cywilną. Na rozprawie w dniu 26 marca 2012 roku powódki oświadczyły, że nie składają żadnych wniosków dowodowych oraz potrzymały zeznania złożone w niniejszej sprawie na posiedzeniu wyznaczonym na rozprawę w dniu 13 grudnia 2010 roku /k.585-585V/_ Wskazane czynności przeprowadzone w toku ponownego rozpoznania niniejszej sprawy pozwoliły na ustalenie, iż powódki wywodzą swoje roszczenie z treści art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji (tekst jednolity - Dz. U. 2011 r. Nr 231, poz. 1376) w zw. z art. 415 kc. Tym samym, na skutek podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia, pogląd prawny wyrażony w uzasadnieniu uchylonego wyroku z dnia 29 grudnia 2010 roku nie uległ ostatecznie zmianie. Poczynione dodatkowe czynności w ramach postępowania' dowodowego nie pozwoliły na odmienną ocenę zaistniałego stanu rzeczy. Skuteczne podniesienie zarzutu przedawnienia jest wystarczające do oddalenia powództwa bez potrzeby ustalenia, czy zachodzą wszystkie inne przesłanki prawnomaterialne uzasadniające jego uwzględnienie, a ich badanie w takiej sytuacji jest zbędne (uchwała Sądu Najwyższego Izby Cywi/nej z dnia 1 7. 02.2006 r., /H CZP 84/05, OSNC 2006, z. 7~8, poz. 1/4). W myśl nieobowiązującego już art. 442 § 1 kc, który ma zastosowanie w niniejszej sprawie, roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże w każdym wypadku roszczenie przedawnia się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę. Przepis ten, zastąpiony w dniu 9 sierpnia 2007.roku art. 4421 kc, ma charakter szczególny w stosunku do ogólnej regulacji przedawnienia zawartej w art. 120 kc. Cel i funkcja tej instytucji w Kodeksie cywilnym sprowadza się do usunięcia stanu niepewności prawnej w sytuacji, gdy uprawniony przez bardzo długi czas nie wykonuje swoich praw podmiotowych, nie realizuje przysługujących mu roszczeń (./āldedłiriski [wf] A. Kidyba [red], 5 Š Š --- STRONA 7 --- K. Kopaczyriska-Pieczniak, E. Niezłiecka, Z. Gawłik, A. Janiak, A. Jedłiriski, T. Sokołowski, Kodeks cywi/ny. Komentarz. Tom I. Część ogó/na, LEX 2009). Dla uznania, że rozpoczął się bieg trzyletniego przedawnienia niezbędne jest, aby poszkodowany dowiedział się zarówno o szkodzie, jak i o osobie odpowiedzialnej do jej naprawienia. Oba te elementy są traktowane przez ustawodawcę kumulatywnie. Przy czym rozpoczęcie biegu przedawnienia jest niezależne od świadomości uprawnionego co do przysługującego mu roszczenia i rozpoczyna bieg od chwili, w której przy zachowaniu należytej staranności powód mógł uzyskać informacje o szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia _/7. 05.2006 roku, I CSK /76/05, LEX nr /9] 238). Wiedza o szkodzie nie musi łączyć się z wiedzą o jej zakresie, czy też trwałości jej następstw (wyrok Sadu Najwyższego z dnia 24.1./.ł97] roku, Í CR 49//7], OSN / 972, Nr 5, poz. 95). W toku ponownego rozpoznania sprawy powódki zgodnie wskazywały, iż poniosły szkodę w związku z czymiościami egzekucyjnymi pozwanego podjętymi w dniu 9 kwietnia 1999 roku, a następnie w dniu 16 czerwca 2000 roku. Zatem zdaniem Sądu, uzyskały one wiedzę o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia w 2000 roku. Powódki podały, że wszczęcie egzekucji z nieruchomości doprowadziło do jej nieuprawnionego zbycia, natomiast czynności demontażu i wywiezienia maszyn i urządzeń, które miały miejsce w dniu 16 czerwca 2000 roku skutkowały ich uszkodzeniem i doprowadziły do ich bezużyteczności. Ponadto ich następstwem była niemożność wdrożenia planu naprawczego i wznowienia produkcji. W wyniku przytoczonych czynności powódki oszacowały całość wyrządzonej szkody na kwotę 339.040 zł. Dochodzona kwota stanowiła 50 % poniesionych i strat i utraconych korzyści. Z przedstawionych przez powódki okoliczności bezsprzecznie wynika, iż miały one wiedzę o szkodzie po uzyskaniu informacji o podjęciu czynności egzekucyj nych w dniu 9 kwietnia 1999 roku, najpóźniej zaś w 2000 roku. W tym czasie uzyskały także wiedzę o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Dla świadomości szkody nie jest konieczne, aby powódki potrafiły od razu ustalić jej zakres, a także trwałość wywołanych przez nią następstw. Sam fakt szkody jest wystarczający w tym zakresie do rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia. Wobec tego przyjąć należało, iż najpóźniej od 2000 roku biegł trzy letni termin przedawnienia. Tym samym przedawnienie roszczenia nastąpiło znacznie przed wniesieniem niniejszego powództwa, co miało miejsce dopiero w dniu 6 czerwca 2006 roku. Uznając zarzut przedawnienia za zasadny, Sąd nie badał faktu zaistnienia przesłanek materialnopranwych uzasadniaj ących roszczenie powódek. Ewentualne uznanie, iż działanie pozwanego jako funkcjonariusza publicznego było obiektywnie bezprawne i doprowadziło do 6 Š8 / X --- STRONA 8 --- powstania szkody w majątku powódek z racji powyższego nie wpłynęłyby na treść rozstrzygnięcia. W tej kwestii godzi się jedynie zauważyć, iż pozwany wyrokiem Sądu Rejonowego w tz dnia 21 listopada 2007 roku został uniewinniony od zarzucanego mu przestępstwa niedopełnienia obowiązków i przekroczenia uprawnień w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym przeciwko powódkom. ,Wyrok ten został utrzymany w mocy orzeczeniem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 7 sierpnia 2008 roku. W toku postępowania karnego uznano, iż działania pozwanego były prowadzone na podstawie tytułów) wykonawczych, w celu wyegzekwowania określonych nimi wierzytelności, zaś czynności pozwanego były zgodne z wnioskami wierzycieli. Mając powyższessnattuwadze, Sąd na 'podstawie art. 23 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji iart. :415 kc a conrrario w zw. z aitj 442 § 1 kc powództwo oddalił (punkt 1 wyroku). Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2009 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy zwolnił powódki od kosztów sądowych w całości /k.l27/. Jednakże powyższe zwolnienie nie jest równoznaczne ze zwolnieniem od obowiązku uiszczenia kosztów procesu, co wynika wprost z art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2005 r. Nr 167, poz. 1398). Zgodnie z art. 98 § 1 kpc strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Wobec tego Sąd na podstawie art. 98 § 1 kpc i § 6 pkt. 7 i § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2002 r. Nr 163, poz. 1348) zasądził od powódek solidarnie na rzecz pozwanego kwotę 12.617 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego (punkt 2 wyroku). i SSC