Teza / krótkie omówienie
odmowy wszczęcia docltodzenia, zar1`oierdzor1e przez Prokuraturę Rt-.jonową w Ostródzie, k. 179-1.80; postanowienie Sądu Rejonowego w Ostródzie z dnia 19 września 2011 r., k.181; wyrok Sądu Rejonowego w Ostródzie dnia 29
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
|¿C¿73/1 3 treść orzeczenia -Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnegdosdw Gdańsku 3 "Strona 01 *6 al rzcz Szukanie Stat styki Regał anonimizacji Wsparcie Wyloguj się Bożena Zych I J Í 1 ¿.- . . .-„-. „.„._.,..-...-...-.- Wersja: rozszerzona zanonimizowana publiczna ›-M- .....'.-_.__ --¬v¬¬\w..¬.` ::;....,............. ....--. „„„„„„„„„„„ -, Metryka .-.--. -‹. .¬.-..¬,-,.f.-„\..-.-.......¬-.. 1 za ¬'‹-u~~›.„......_¬ , .............. .. ,....-.„.................¬..\ *Ĺ ._ .. ..... ..„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„ „„„„„„„„„„„„„„ aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa.- Sąd Okręgowy W Elblągu z 5 lipca 2013: l C 73/13 .......................................... .. , ,..-..¬-.nu „.~\..„.....-. nr zz ....¬«..............-...ş I w _ Treść Historia --..-¬'-.---...-.«.........._............«¬...........I Í...„_.........................-..›.............-.................3 ›--~-‹"›"-~ ~ ~"--›-'-~'--›-'¬›---zu-1-‹--'z'--.-.f.'..„~ W- ›-'--"'.-.-\-›.f.-f.~-'---.-‹-- \¬.,--¬ -.-„„..-„„...-'--llf,-.\...\....._-.-.-„...‹....„,„. _,___ . ....„.,_ Pobierz PDF Wycofajzpubtikacji Opublikowalœ): AGNIESZKA KRYSTOWSKA Sygn. akt I C '73/13 VVYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lipca 2013 roku r -Sąd OÍI-nčęgowy w Elblągu Wydzial' I. C}"wilny V 3' w 'śld'adz'íe' następującym: '-`P1*ze"i-codníczący: SSO .Dorota Zíentara 'Protokol.ant: sekr.sąd.o\f~?y.BogL1miła Kanclerz po rozpoznaniu w dniu. 4 lipca 2013 r. w El.b`lągu na roz_p1'awše s'prawy Z powództwa K. B. przeciwko B. (1) o ocłn°o11ę dóbr osobistyclt i, zap'la'tę 1. :nakazuje pozwanej- B. (1), by w liście poleconym, adreso“w'an1.'nf1 do powoda K. B. złożyła 'poc`l.p:isane przez siebie oświadczenie o treś'‹`:ž.: c g,,lPrzept'a's3za1n K. B. za to, że naruszyłam jego dobra osobiste w ten sposób, że wielokrotnie dopuściłam się zachowań skierowanych przecliwko E ` godnošcřosobistej K. B., polegających na używaniu wobec niego słów wu1ga1'n},-*cl1, powszechnie uznawanych za obelżywe” I 2. w pozostal}=m zakresie powództwo oddala; zasądza od powoda K. B. na rzecz pozwanej E. B. (1) kwotę 1.070 zł (jeden tysiąc siedemdziesiąt złotych) tym-lent zwrotu kosztów procesu; ' ze 4. nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Elblągu od pozwanej E. B. (1) 'kwotę 320,60 zł (trz},'sta?dwadzieścia złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądoxvych. ,_ ` _ Sygn. akt I C 73/13 _ 4 J lttpsż//10.11.93.22/ncourl-admin/Content/$N/'I5'l010000000503____ L_C__000073+2013+UZ___.2013-07-05 001/P... 2014-01-14
--- STRONA 2 ---
'C73/13t .. . __ . _ , . . . resc orzeczema Portal Orzeczen Sądu Apelacyjnego w Gdansku 3 "Stroina 2 z 6 .........................................................................................................................................................._ _Powód K. B. wystąpił z pozwem przeciwko B. (1) domagając się na _podstawie art. 23 k.c. w zw. z art. 24 k.c. oraz 448 k.c. ochrony dóbr osobistych. w postaci godności, czci i dobrego imienia, naruszonych na skutek Llżywania przez pozwaną pod jego adresem słów wulgarnşych, powszechnie uważanych za obelżywe. Powód. zażądał zobowiązania pozwanej, by opublikowała przeprosiny w prasie lokalnej, tj. Niezależnym Tygodniku Lokalnym Powiatu (...) 0 treści sprecyzox-'ranej w pozwie, zasadzenia kwoty 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetka mi i ltosztarni procesu według norm prawem przepi_sanych. W uzasadnieniu żądania powód. podkreśli'-lr, w okres`ie' od stycznia 2009 r. do lipca 201.1. r. _pozwanai stale' naruszal;a jego dobra osobiste w postaci godności, czci, dobrego imienia i prestiżu, a jej zachowania polegały na kierowaniu pod. jego adresem słów powszechnie uważanych za obelżywe, takich jak: ,,chuj, cwel, idiota, dureń, kryminalista, sl0.1rwysyn,ł~ajdak, gnój, bezrobotny śmieć”, używaniu obraźliwych gcstów. Powód twierdził, że takie bezprawne d_ziala.nia pozwanej miały charakter permanentny, pozwana miała się ich dopuszczać w obecności osób trzecich, umyślnie, celem wywołania skutku. w postaci poniżenia powoda w -oczach opinii publicznej, w lokalnej społeczności. '1\›vierdził, że na skutek działania pozwanej doznał rozstroju zdrowia psychicznego, leczył się z powodu depresji, doświadczył krzywdy m0ra1n'ej o nieodwřacalnych skutkach. Zdaniem. powoda dowodem zacliowań pozwanej opisanych w pozwie jest. treść uzasadnien-:ia wyroltu Sądu Rejonowego w Ostródzie, uydaiiego w sprawie sygn. _II K(...) _Pozwana w odpowiedzi na pozew wniosła 0 oddalenie _powództwa oraz zasądzenie od powoda na jej :rzecz kosztów postępowania według ;norzn prawem przepisanych lub przedłożonego spisu kosztów. Wskazała, iż to zachowanie powod_a wobec niej bylo naganne, powód wielokrotnie znęcał sięnad nią fizycznie i psychicznie, był agresywny i wulga rny, naruszał jej nietykalność cielcsną oraz stosował wobec niej groźby karalne. Pozwana"podl<_reślił:a, iż nigdy _publicznie nie używała wobec powoda słów uwa ża nych powszechnie za obełżywe, przytaczanych w treści. pozwu, a '_i1i`ezgodn`e` 'z' prawem działania powoda potwierdza treść orzeczeń wydawanych w postępowaniacli karnych toczacych się przeciwko niemu. Sąd us't0'lił_, co następuje' Związek małżeński stron został rozwiązany przez rozwód wyrokiem z dnia 2 listopada 2009 r., wydanym przez Sąd Okręgowy w Elblągu w sprawie sygn. akt V C (...), z winy pozwanego. i W okresie poprzedzającym rozwiazanie małżeństwa, jak i w okresie późniejszym, pomiędzy stronami istniał i nadal istnieje silny konflikt, którego przejawem jest. m. in. wszczynanie zarówno przez powocla, jak i przez pozwana, szeregu. postępowań, sądowych. Powód ii pozwana po orzeczeniu rozwodu w dalszym ciągu zajmowali jeden lokal mieszkalny, co powodowało éskalację wzajemnie wrogich zacliowàń stron. Wyrokiem z dnia 19 listopada 2012 r. Sąd. Rcjoiiowjf* w Ostródzie w sprawie sygn. II K (...) z oskarżenia prywatnego p0`woida'isu"mo1*zył postępowanie wobec pozwanej oskarżonej 0 czyn z art. 216 § 1 k.k., tj. o to w okresie od bliżej nieustalonego dnia 2009 r. -do dnia 4 lipca 201.1 r. w O., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powzíętego zamiaru wielokrotnie znieważyłfa powoda słowami wulgarnymi, powszechnie uznawanymi za obelzžywe. , __ Z treści uzasadnienia przedniiotowego orzeczenia wynika, ze pozwana w okresie od 2009 r. do początku lipca 2011 r., podczas licznych awanmri kłótni używala wobec powoda słów powszechnie uważanych za obelżywe, tj. ,,chuj, dureń, idiota, kryminalista, skurwysyn, łajd_a`k,s.sgn'ó_j, bezrobotny śmieć, cwel”, wypowiadając te słowa w zamiarze znieważania byłego małżonka, używając przy tym znieważających gestów. Nieniniej jednal<,'¿.'zidaniem sądu, pozwana nie dopuści-ła się przestępstwa, gdyż zarzucany jej czyn nie był Íkairygodny, tj. społecznie szkodliwy w stopniu _wyższym "niż znikomy, co nie pozwalało na przyjęcie, że dopuściła się ona czynu karalnego. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostródzie z dnia 12 listopada 2008 r. w sprawie VII K (...) powód oskarżony 0 to, że w okresie od 1997 r. do dnia 13 marca 2007 r. W O.znęcał się fizycznic i psychicznie nad pozwaną w ten sposób, że bez powodu wszczynał awantury domowe, w trakcie Ĺktó_ -'ch bił ` 1' kami i ko al w różne cz ści ciała, W t 'aniał domu, roził .ozbawieniem życia. używał; w stosunku do niej słów wulgarllycli J . _ _ powszechnie uważanych za obelżywe, tj. o przestępstwo z art. 207 § 1 k.k., skazany został na karę pozbawienia wolności w wymiarze siedmiu miesięcy, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat czterech. _ Na skutek apelacji powoda, Sąd Okręgowy w Elblągu, wyrokiem. z dnia 13 marca 2009 r. wydanym w sprawie sygn. VI Ka(...), utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie, uznając apelację za- oczywiście bezzasadną. '- äi' W dniu 4 kwietnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt Ko 2153/10 Sąd „Rejonowy w Ostródzie zarządził wobec K. B.wyko_nanie kary pozbawienia. wolności wi nyriiiarze siedmiu miesięcy", oirzeczonej wyrokiern tego 'Sądu z dnia- 12 listopada 2008 r. w sprawie o sygnaturze akt V11' K (...). Zażalenie od _tego orzeczenia złożył powód. 1 ' ._ Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy w Elblągu. w sprawie sygn. VI Kzw (...), utrzymał zaltwestionowane postanowienie w _ J mocy. -- tips://10.11_93.22/nC0ult-admin/conteini/$N/151010000000503_ l=C____ 000073 2013 UZ 2013-07-05 001/P- __ 2014-O1-14
--- STRONA 3 ---
I C 73/13 treść orzeczenia -Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Gdańsku S ' Strona 3 z 6 .Komenda Powiatowa 'Policji w O. postanowieniem z dnia 2 czerwca 201.1. ir. odmówiła wszczęcia dochodzenia w sprawie, m.. in. psychicznego znęcanie się w okresie od dnia 5 kwietnia 2010 r. do dnia 4 maja 2011 r. w O. nad powodem przez pozwaną. Przedmiotowe postanowienie zostało zatwierdzone przez Prokuratora Prokuratury .Rejonowej w Ostródzie w dniu 7 czerwca 2011 r., Sąd Rejonowy w Ostródzie r. nie uwzględnił zażalenia powoda i w dniu 21.9 września 2011 r. ut rzyrnał w mocy zas'l<arżo ne posta1'1ow'ien1že. Wyrokiem z dnia 29 listopada 2021.1 r. Sąd Rejonowy w Ostródzie w sprawie o sygn. ll' K. (...)a.niewinni.ł pozwaną, oskarżona o to, że w dniu 27 października 2010 r. w O.ude1'zyla powoda w twarz i ręce, czym naraszyla jego nietykalność cielesną oraz oto, że w dnia 30 października 2010 r. w O.kilkakrotnie uderzyła powoda w głowę i kopnęla w nogi, czym naruszyła jego integralność cielesną, tj. o czyny z art. 217 § 1 k.k. Na skutek apelacji powoda od przedmiotowego orzeczenia Sąd Okręgowy w Elblągu wyrokiem z dnia 24 maja 2012 r. _wydanym w sprawie o sygn. akt VI Ka (...), utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie, uznając apelację powoda oczywiście bezzasadną. Powód i pozwana notorycznie wzajenmie się obwiniaja, nie przejawiaja jakiejko'lw.iek aktywności w dążeniu do osiągnięcia konsensusu. I'(`ażde z nich ma założoną „niebieską kartę”. Kontakty między stronami prowadzą do napięć i eskalacji utrwalonego pomiędzy nimi konfliktu, strony pokazują sobie wzajemnie obraźliwe gesty, używają wobec Siebie słów--wulgarnych.. " ›‹ Pozwana używala wobec powoda słów obraźliwych, takich jak: ,,idiota., kryminalista, dureń”, jej zachowanie bylo ,,odpowiedzią” na działania 'podej rnowane przez powoda. (dowód: wyrok Sądu Okręgowego to Elblągu z dnia 02 listopada 2009 r., sygn. V C581./09, k. 200 a,' wyrok Sądu .Rejonowego w Ostródzie z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. IIK K 234/12, k. 43-55,' wyrok Sądu Rey'o11‹nuego to Ostródzie z dnia 12 listopada 2008 r., sygn. VII K (), k.111- 121; wyrok Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. VI .Ka (...)k.1o9; wyrok Sądu Rejonowego w Ostródzie z dnia 12 listopada 2008 r., sygn. VU K (...)k. 1.11; wyrok Sądu. Okręgowego to Elblągu dnia 13 marca 2009 r. , sygn.. VI Ka(),' postanowienie Sądfu Rejonowego to Osnródzie z dnia 04 kwietnia 2011 r., sygn. Ko (), k. 162; postanowienie Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 07 czerwca 2011 VI Kzw (...), k.165-168,' postanowienie Komendy Powiatowej Pol1`‹,y'i w O.w przedmiocie odmowy wszczęcia docltodzenia, zar1`oierdzor1e przez Prokuraturę Rt-.jonową w Ostródzie, k. 179-1.80; postanowienie Sądu Rejonowego w Ostródzie z dnia 19 września 2011 r., k.181; wyrok Sądu Rejonowego w Ostródzie dnia 29 listopada 20.11 r., .II K (...)k.182-192; wyrok Sądu Okręgowego to Elblągu z dnia 24 maja. 2012 r., sygn. VI Ka ()k.193; sprawozdamez kuratorskiego wywiadu kontrolnego z dnia 14 marca 2011 r., lc. 229-230,' zeznania świadków: S. K., k. 81 verte, E. B. (2), k. 81 uerte, A. Z., k. 82, M. W., k. 8; zeznania K. B., k. 267-267 verte; zeznania E. B. (1), k. 267 verte-268) Sąd zważyl, co następty'e.' Powództwo zaslugiwalo na częściowe uwzględnienie. Podstaw prawnych ewentualnej odpowiedzialności pozwanej należało upatrywać w art. 23 w zw. z art. 24 k.c. Zgodnie z treścią.'.~`ostatnio wy1n.ie:ni.onego p rzepiisu ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym. d.zi.a-laniem, może żądać zaniechaní.a. tego działania, chyba`że"'nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopościla się naruszenia, dopełnila czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła. oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych. w kodeksie uprawniony może również żądać zad.ośću.czynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Ż. powyższego wyn.ž,ka, iż przywolany przepis nie stanowi podstawy normatywnej dla zasądzeinia zadośćuczynienia w każdym wypadku. bezprawnego naruszenia dóbr osobistych, lecz odsyła do przepisów szczególnych, które przewidują ten środek, mianowicie- art. 448 k.c., zgodnie z którym w razie naruszenia dobra osobistego sad może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za cloznaną krzywdę lub na jego ża_da:n.ie zasądzić od_po'wied.nią sumę _pienięż:na_ na wskz1za.11y'pi'zez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. .. ._ ' _ . -- Przesłankaini ochrony dóbr osobistych, które muszą być spełnione lacznie, są: 1) zagrożenie' '.ltżb`11aru.szenie tego dobra, 2) bezprawność zagrożenia lub naruszenia. Pierwszą. z w/w przesłanek. udowodnić musi powód dochodzący ochrony _przed sądem. Przepis art. 24 k.c. nie 'wymaga dla wskazanej w nim od_po'wiedzia1nośc'i przesłanki w postaci winy sprawcy naruszenia dóbr osobistych oraz prze'widuje domnieriianie `bezprawr1ości jego dzialania, co powoduje, że dochodzacy ochrony nie musi tej przesłanki ud.owadniać. Na stronie pozwanej natomiast spoczywa obowiązek wykazania, że jej działanie bylo zgodne z prawem. Bezprawność postępowania oznacza działanie lub zaniechanie sprzeczne z porządkiem prawnym i zasadami współżycia społecznego. 111' '-Ń' Zgodnie _powyższym w okolicznościach 'przedmiotowej sprawy . na powodzie spoczywa! obowiązek wykazania, pozwana poprzez 'formułowania _pod _jego ad.resem słów powszechnie uważanych ='obe'lżywe naruszy-la jego dobre imię, godność, cześć' oraz prestiż. kolei pozwaną obciążało wykazanie, iż nie działała bezprawnie. l. - I . 'I= I , Oceniając zniesławiający charakter wypowiedzi należy każdorazowo badać, czy o`l‹reś,lona~wypowiedź mogła nie tylko u adresata, ale u przeciętnego,...rozsądnie zachowującego się czlowieka wywołać negatywne oceny i odczucia (por. wyrok Sądu Najwyższego dnia 08 marca 2012 Każdą wypowiedź, co do której pod noszony jest zarzut -narnszeinia dóbr osobistych, należy badać w ko:n.te'kśc:ie sytuacyjnym, a definicja słownikowa poszczególnych 'sformułowa'ń, ma jedynie znaczenie posiłkowe (por. wyrok _Sądu Apelacyjnego w › httpsż//10.11.93.22/ncoU11-admin/Content/$iN/151010000O00503____ l____C_000O73_20'| 3_______ Uz___2013-07-05_0O1/P... 2014-01-14
--- STRONA 4 ---
I 73/13t " C resc orzeczenia -Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego cwi Gdańsku Strona 4 z 6 Poznan. iu dnia ..-'20 marca 2007 r.) Prawnej .Lex (...) nr ()). Przy ocen.ie, czy doszło do naruszenia dobra osobistego, .nie można jednak zupełnie wykluczyć subiektywnego odczucia osoby' żądającej ochrony' prawnej. Zależy to, m.in. od istoty zda1'zen'ia,,_na które powołuje się osoba uwa żająca, że nastąpiło naruszenie jej dóbr osobistych (por. wyrok Sądu Ncy'wyższeyo z dnia 19 maja 2004 (...) .Prawnej Lex (...) nr (...)). Oceniając zasadność argurnentacji _podnoszonej przez powoda priorytetowe znaczenie Sąd. _przypisał zeznaniorn przesluclianych w sprawie świadków oraz zeznaniom stron postępowania, jak również treści dokumentów zgromadzonych'-= w sprawie w postaci orzeczeń wydax-'wanych w toku wielu postępowań karnych, inicjowa nych zarówno przez powoda, jak i pozwaną. Nie ulega wątpliwości, iż pomiędzy stronami »istnieje silny konflikt, który potęgowany był koegzystencją -'w jednym lokalu mieszltalnyrn po rozwodzie w roku 2009. Ze zgromadzonego w sprawie niateriału dowodowego wynika., że żadna ze stron. nie dążyła do osiągnięcia jakiegokolwiek konseinsusu w sytuacjach konfliktowych, nawet dotyczących drobnych. spraw związanych z codziennym funkcjonowaniem. Negatywne działania powoda podejmowane wobec pozwanej skutkowaly wszczęciem postępowań karnych z jej inicjatywy, a w konsekwencji wydaniem wobec niego wyroków skazujących. Z kolei z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wszczynane przez powoda przeciwko pozwanej postępowania karne kończyły się wydaniem wyroków uniewinniających lub umarzających postępowanie. Pozwana w toku całego postępowania podkreślala, iż jej dzialania były konsekwencją nagannych. zachowań powoda względem niej, dochodziło zatem do wzajemnego naruszenia dóbr osobistych. Sąd w skladzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd., że w razie wzajemnych naruszeń nietykalności cielesnej i czci nie znoszą. się wzajemnie przysługujące stronom roszczenia o zakazanie tych naruszeń (art. 24 k.c.). Nie byloby też uzasadnione tu stosowanie art. 5 k.c., w wyniku. którego powództwo z art. 24 k.c. 'podlegałoby oddaleniu z tyn1tylk.o uzasadrtienjiern, że .powód. dotknięty naruszeniem dóbr osobistych nadużywa swego prawa (por. wyrok Sądu Ncyivyższego z dnia~3o kwz`etm'a 1970 r., Prffwflej Lex nr 4697). Wzajeinność naruszeń dobra osobistego (czci, nietykalności cielesnej, itp.) nie pozbawia pok1'zywd.zonego prawa do ochrony n.aruszonego dobra, .nie wyłącza bowiem bezprawności działania sprawcy naruszenia, byloby zaś sprzeczne z za.sada1ni społecznego współżycia nieudzielenie ochrony dobru .naruszonemu., lecz tolerowanie - przez odmowę udzielenia tej ochrony - bezprawiności postępowaltia. -Przepis art. 5 k.c. Ł1n1oż_lijwia jedynie odpowiednie zróżnicowanie w tym przypadku stosow_ą1jycl1 sankcji (por. wyroki Sądu Najwyższego -z dnia 2 czerwca 1977 r.. Prawnej Lex nr' 7940 i z dnia .'24 stycznia 2000 r., () Pro wnej Lex nr 52737). W ocenie powoda okol.iczność, 'iż pozwana naruszyła jego dobra' (osobistej w 'postaci godności, czci, dobrego imienia i prestiżu, poprzez używanie .pod jego adresem słów powszechnie uważanych za obelżywe, miała wy:nikač'. wprost orzeczenia Sądu Rejonowego w Ostródzie wydajnego w sprawie sygn. II K (...) Twierdzenie powoda w tym zakresie uznać należy za chybionei Zgodnie z treścią-przepisu art. 11 zd.. 1 k.p.c. ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postępowaniu cywilnym. Zasada prejudykatu. wynikającego ze zdania 'pierwszego art. 11 k.p.c. ma charakter bezwzględnie obowiązujący w s'tosnnlo.1 do sprawcy przestępstwa skazanego w procesie l<arnym. Osoba taka, jako pozwana w sprawie cj.-węil_n_ej,__ r}ie_,__1__r1__oże podważać ustaleń wyrokt1 skazującego ją za popełnienie przestępstwa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2013 r., )Prawnę7` Lex ()nr (...)). Sąd cywilny nie jest związany oceną dowodów dokonaną. przez sąd karny w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia "11 parździcrníka 201.12 Lex ()nr (...)). Z kolei wedlug art. 11 k.p.c. w postępowan.i.u cywilnyrn sąd jest związany tylko prawornocnyrn xifşfrokiein karnego. .Wyrok takiego sądu, urnarzający postępowanie z 'powodu okoliczności wy'łączającyc'h dopuszczalrlośčz postępowania karnego, min. z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu (art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.), nie jest zaś wyrokiem skazującym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 _pa.':/Ídzierr1.ika .zooa (Ĺ -~)P'›"01Ufif”»J' U21' Č- - -)F1'f` (- --))- c Odnosząc powyższe do stanu. 'faktycznego sprawy wskazać należy, 'iz prawoinocny wyrok Sądu .Rejonowego w Ostródzie dnia 19 listo_pada"20 12 r., wydany w sprawie o sygn. akt II K (...)jeSt orzeczeniem umarzającyrn postępowanie wszczęte przeciwko pozwanej przez powoda działającego w roli oskarżyciela prywatnego. Skoro zatem nie jest to wyrok skazujący za przestępstwo z art. 216 § 1 k.k., mające polegać na wielokrotnym znieważeniu powoda słowami. wulgarn.yn:1í, _powszechnie uznanymi za obelżywe w okresie od blizăsej nieustalonego dnia 2009 r. do 4 lipca 9.011 r., to tym samym nie stanowi on dla sądu cywilnego wiążącego p1'ejud.ykatu. Ustalenia stanu faktycznego poczynione przez Sąd Rejonowy w Ostródzie w uzasadnieniu. wyroku wydanego w sprawie sygn. akt II K (...) z których wynika, iż pozwana w odniesieniu. do powoda używala słów powszechnie uzna.wa11ych za obelżywe, również nie mają znaczenia. dla stanu faktycznego ustalanego w postępowaniu cywi.1nym, Ĺ-gdyż '- jak wskazano wyżej - wtym ostatnirn. postępowaniu sąd nie jest związany oceną dowodów, dokonaną 'przez sąd. ka my w uzasadni eniu wyroku. . Mimo braku związania wyrokiem, na który 'powoływal się powód., zd.a_-niem Sądu, zebrany rnateria-l dowodowy pozwala na u"stalen:ie, że pozwa na używając. słów obraźliwych dopuściła się naruszenia jego dóbr osobistych, nie udowodniono jednak, by do tego naruszenia doszło publicznie, w obecności osób trzecich. Za taką konstatacją przemawlała treść zeznań świadków _przesłuchanycl1 w sprawie, tj. S. K., E. B. (2), A. Z. oraz M. W.. Pierwszy wymienionych świ'adków, pełniący :Fu nkcję dzielnicowego w rejonie zairnieszkania stron postępowa nia wskazał, iż o kontli.l<cie między stronaini wie, gdyż podejmował czynności służbowe w ramach tzw. niebieskiej kary, _jaką założoną mieli zarówno powód., jak i pozwana, niemniej jednak świadek nie przypominał sobie, aby pozwana. używala jakichkolwiek słów obrażaj ących powoda (lc. 8.1 iierte). „- ittpsż//10.1 1.93.22/ncourl-admin/Content/$N/151010000000503___ l_C___O00073_20'| 3 UZ 2013-07-05 O01/P... 2014-01-14
--- STRONA 5 ---
'C73/13t , , 4 (_ _;_ _ , _ to co _ resc orzeczema Portal Orzeczen Sądu APe|acYJne90wGdansku *í”Stronia5 z E ł I I Ł 1 Z '‹ 7' |tipS://10.11_93.22/ncourl-admin/Conteńt/$N/151010000000503___LC__000073____201030 ƒUz 120134-07-05 001/P... 2014-01 14 E.. B. (2) - kurator zawodowy sprawujące dozór nad powodem w okresie od 2009 r. d.o czerwca 2011. r. zeznała natomiast, żew obecności osób trzecich strony nigdy sobie wzajemnie nie ubłiżały, nigdy też nie była konieczna interwencja osób postronnych w związku z nagannym zachowaniem stron, świadek przyznała natomiast, że powód skarżyl się jej na zachowanie pozwanej, która miała wyzywać go i poniżać, czego świadek jednak nigdy osobiście nie słyszała (lc. 82). _ Świadek A. Z. - kurator społeczny sprawujący dozór nad powodem - zezna-la, że w lokalu mieszkalnym stron postę_powania bywa'-ła co naj.m.niej raz w miesiącu, w jej obecności pozwana nigdy nie użyła w stosunku do powoda słów powszechnie uważanych za obelżywe, wulgarne, zaś powód nie skarżył się świadkowi, że pozwana go publicznie obraża i poniża (k. 8.2). Analogicznie zeznawał- świadek M. W.. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uzi1a'ći `na1e`ży,"`iż pozwana nie dopuszczała się publicznie, fw obecności osób trzecich, zacliowań przypisywanych jej przez powoda, co jednak nie świadczy o tym, iż takie zachowania z jej strony w ogóle nie miały w ogóle miejsca. Zauważyć należy, że B. (1) przesłuch_iwana w cha:rakterze strony przyznała, iż ,,czasa:rni” używa'-ła wobec powoda obrarziliwych słów; w momentach. kiedy nie mogła się już opanować, używała określeń „kryminalista”, „śmieć” „dureń” „idiota” - nie1nniej jednak wszystkie te sformułowania' były 'użyte jako reakcja na naganne zachowanie powoda. Jednocześnie' zeznała, nie chciała W ten sposób powoda' urazić, była to jedynie 'ocena _ _,I zachowa nia powoda wobec niej. Zaprzeczyła, by używała gestów uznawanych. za wulgarne lub obraźliwe. W ocenie Sądu _przytoczona wyżej argunientacja pozwanej nie dowodzi braku bez_prawności jej dział-ania. Nie 'ulega' wątpliwości, że stopień skonfliktowania E. B. (1) oraz K. B. odbiega znacznie od relacji występujących między większością byłych małżonków po rozwiązaniu związku małżeńskiego - czego przejawem jest choćby wzajemne inicjowanie szeregu postępowań karnych. Niemniej jednak określenia użyte _przez pozwaną wobec powoda, takie jak ,,kryminalista”, „śmieć”, „dureń”, ,,:id:iota” :mają niewątp1iw'ie pejoratywny wydżwięk, a samo ich 'użycie w íş;wai*i1in'l`<ach domowych”, tj. podczas licznych kłótni i scysji stron bez udziału osób trzecich, nie niweczy twierdzenia; iż takie działanie pozwanej Ímiałoi"`.Ł`iha1'akter' bezprawny, stanowiący przejaw naruszenia dóbr osobistych powoda. Jak była już o tym mowa wcześniej, sama ewentualna -.wz'aje`riino'ść naruszeń dóbr osobistych, nie mogła stanowić podstawy dla odmowy udzielenia K. B. ochrony prawnej wywodzonej w oparciu o art. 24 k.c. w zw. z art. 448 k.c. Uznając powództwo .K. B. za częściowo -zasadney Sąd zobowiązał pozwaną do _przeproszenia powoda w sposób i w formie wskazanej w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Z treści oświadczenia sforinułowanego przez powoda wyeliininowano przeproszenie za używanie ,,wulgarnycl'1 gestów, 'powszechnie uzna_wa11ych -a obelżywe”, ponieważ jak wskazano wyżej powód nie udowodnił, takich zachowań pozwa_nej, a pozwana `kon'se'l<ł`went`nie zaprzecżała, by 't.ego"rod.zaju sytuacje mia-ły miejsce. Jednocześn'i_e za 'ni.e'adek"watną 'do' okoliczności, w jakich doszło do :na1'usz`enia -dóbr oso`bistych, uznać :należało formę, w jakiej przeprosin domagał się powód. 1 K. B. żądał- nakazania pozwanej przeproszenia go publicznie poprzez umieszczenie oświadczenia o określonej treści w Nieuzauleżnymi'Tygodniku Lokalnym Powiatu (...), dom_a_gał się nadto zapłaty kwoty 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Ocenie sądu pozostawia art. 24 § 1 k.c. kwestię, czy postulowana przez powoda treść i fo:r.m_a"_0świadczenia są odpowiednie i celowe oraz proporcjonalne w odniesieniu do naruszenia, jako zmierzające do usunięcia skutków pokrzywdzenia naruszeniem dobrapsobistego (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2010 ) Prawnej Lex (...) 2011 nr (), .z dnia 8 lutego 2008 ` _: ”P'odziełići należy pogląd, wedle którego iniead,el<watne1do' spo`sob'u naruszenia dóbr osobistych jest domaganie się przeproszenia w prasie,*Íjeże1i do -naruszenia dóbr osobistych doszło -nie'p'ubłieznie (tok np.: Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 31 stycznia 2007 konsekwencji, ocenie Sądu_,' _'zobow'ią_za'nie -'pożwanej do _przeproszenia powoda poprzez oświadczenie złożone w 'formie " listu' Ľ`"jŜiółie:ć'ö"i'iê”gó"wysłanego na jego adres "zamieszkania będzie stanowić odpowiednią i wystarczającą formę zadośćuczynienia namszonym dobrem osobistym . W ocenie Sądu również żądanie -'za's:ądzen`ia kwoty 10.000 zl' tytułem zadośćuczynienia należało uznać za nieusprawiedłiwione. Skala udowodnionych_ naruszeń w' 'porównaniu z zarzutami stawianymi pozwanej przez powoda, jest znikolna. .Przy uwzględnieniu. tej okoliczności oraz-wzajeinności krzywd, uwzględnienie roszczenia finansowego byłoby nieuzasadnione. i W tym kontekście zauważyć należy, że w związku zeskazaniem pozwanego za czyn lnyałifikowany z art. 207 § 1 k.k, zasądzono od niego na rzecz _pozwanej kwotę 10.000 zł (wyrok Sądu Rejonowego w Ostródzie z dnia 1.9 czerwca 2012 r. w sprawie I C (...)zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w Elblągu dnia 17 maja 2013 r. w sprawie .I Ca(...))_ W- ocen'ie'Sądu roszczenie finansowe zgłoszone przez pówoda w ninfiejszej sprawie w istocie rzeczy miało prowadzić do kompensaty wzajemnych zobowiązań. Na marginesie jedynie zauważyć należy, że jest to kolejne postępowanie wytoczone przez powoda byłej małżonce o ochronę dóbr osobistych, w roku którego żąda zasądzenia kwoty 10.000 zł tytułem _ 4' - zadośćuczynienia (poprzednie I C (...) _ Podkreśłić należy, że ska_1a naruszeń i rodzaj dóbr podlegających ochronie w óbu sprawach. (niniejszej i w sprawie I C (...) Sądu Rejonowego w Ostródzie są nieporównywałne. Nie każde naruszenie dóbr osobistych wiązać się może przyzna niem świadczenia w trybie art. 448 kc. J ._ (_ a
--- STRONA 6 ---
I Q 73/13 treść orzeczenia - Portal Orzeczeń Sądu Apelacylnegow Gdańsku I “ Strona 6 cz 6 O obowiązku. ściągnięcia od 'pozwanej na rzecz Skarbu Państwa -- Sądu. O`l<ręgowego w Elblągu kwoty 320,60 zl tytułem nieu`iszczonych kosztów § sądowych orzeczono na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnycli (Dz. U. 2005, Nr167', ł poz. 1398 ze zm.) w zw. z art. 100 kpc, przy uwzględnieniu zakresu, w jakim uwzględniono powództwo (25 %), wysokości nieuiszczonej przez _powoda oplaty od pozwu (zwo›lni.en“ie postanowieniem. z dnia 15 kwietnia 20.13 r.) oraz wyda1:1<ów poni esiionych tym czasowo przez Skarb Państwa w związku ze stawiennictwem świadków (p1.mkt4 wyroku). O obowiązku uiszczenia przez powoda na rzecz pozwanej kwoty 1.070 zł tytułem zwrotu kosztów procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. z I @ oraz w oparciu o rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września. 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz - 8 ¦ . 1 r ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopl-aconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2013, poz. 490 j.t.) (punkt 4 wyroku), przy uwzgledliieniu., że _pozwana poniosła koszty procesu w kwocie 1.451. zł (spis kosztów Ĺk. 265), a powód w g kwocie 70,20 zł (koszty d.ojazd.u, bilety k. 266). . . . . .. ._....‹-..-,„¬„.. Neurocourt Admin 2.0.3 © 1992 - 2014 Neurosoft Sp. z o.o.. Wszelkie prawa zastrzeżone Zgłoszenie błędu I { I' 4 _ | › lips://10.11.93.22/ncourł-admin/Content/$N/151010000000503__ |_C_O00073_2013_ UZ 2013-07-05 001/P... 2014-01-14
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 31 stycznia 2007 konsekwencji#I C#art. 23 k.c.#art. 24 k.c.#art. 216 § 1 k.k.#art. 207 § 1 k.k.#art. 217 § 1 k.k.#art. 448 k.c.#art. 5 k.c.#art. 11 zd..#art. 11 k.p.c.#art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.#art. 24 § 1 k.c.#art. 207 § 1 k.k#art. 448 kc.#art. 113 ust. 1 ustawy#art. 100 kpc#art. 100 k.p.c.