Postanowienie I C

--- STRONA 1 --- Sygnatura akt I C (...) WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2020 roku Sąd Okręgowy w Koninie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Angelika Lewandowska Protokolant: p.o. sekr. sąd. Henryk Jachimski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2020 r. w Koninie na rozprawie sprawy z powództwa I. K. i K. K. (1) przeciwko A. Ś. o ochronę dóbr osobistych 1. Zasądza od pozwanego A. Ś. na rzecz powódki I. K. kwotę 2.500 (dwa tysiące pięćset) zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 06.10.2018 r. do dnia zapłaty. 2. Zobowiązuje pozwanego A. Ś. do usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych powódki I. K. poprzez przesłanie do powódki listem poleconym przeprosin podpisanych własnoręcznie przez pozwanego o następującej treści: „Ja, niżej podpisany A. Ś., wyrażam szczere ubolewanie z powodu naruszenia dóbr osobistych Pani I. K. w postaci jej niezbywalnej godności osobistej, dobrego imienia oraz prawa do poszanowania życia rodzinnego, które naruszyłem poprzez wysłanie jej wiadomości tekstowych o uwłaczającej, obraźliwej i wulgarnej treści”. 3. Umarza postępowanie co do kwoty 10.000 zł. 4. W pozostałym zakresie oddala powództwo. 5. Znosi koszty procesu poniesione przez powódkę I. K. i pozwanego A. Ś.. 6. Nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sąd Okręgowy w Koninie: – od powódki I. K. z zasądzonego w pkt. 1 roszczenia kwotę 425 zł, – od pozwanego A. Ś. kwotę 425 zł. --- STRONA 2 --- 7. Zasądza od pozwanego A. Ś. na rzecz powoda K. K. (1) kwotę 2.500 (dwa tysiące pięćset) zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 09.02.2019 r. do dnia zapłaty. 8. Zobowiązuje pozwanego A. Ś. do usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych powoda K. K. (1) poprzez przesłanie do powoda listem poleconym przeprosin podpisanych własnoręcznie przez pozwanego o następującej treści: „Ja, niżej podpisany A. Ś., wyrażam szczere ubolewanie z powodu naruszenia dóbr osobistych Pana K. K. (1) w postaci jego niezbywalnej godności osobistej, dobrego imienia oraz prawa do poszanowania życia rodzinnego, które naruszyłem poprzez wysłanie jemu wiadomości tekstowych o uwłaczającej, obraźliwej i wulgarnej treści”. 9. Umarza postępowanie co do kwoty 10.000 zł. 10. W pozostałym zakresie oddala powództwo. 11. Znosi koszty procesu poniesione przez powoda K. K. (1) i pozwanego A. Ś.. 12. Nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sąd Okręgowy w Koninie: – od powoda K. K. (1) z zasądzonego w pkt. 7 roszczenia kwotę 425 zł, – od pozwanego A. Ś. kwotę 425 zł. Angelika Lewandowska Sygn. akt I C (...) UZASADNIENIE Powódka I. K. (poprzednie nazwisko Ś.) w pozwie skierowanym przeciwko A. Ś. ( sygn. akt I C (...)) domagała się ochrony swoich dóbr osobistych i wniosła o: - zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kwoty 25 000 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty; - nakazanie pozwanemu w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, aby złożył i opublikował w prasie, tj., w tygodniku (...) oświadczenie zawierające przeproszenie powódki za naruszenie jej praw osobistych na stronie 1 w/w gazety o następującej treści: „ Ja, niżej podpisany A. Ś. wyrażam szczere ubolewanie z powodu naruszenia dóbr osobistych Pani I. Ś. w postaci jej niezbywalnej godności osobistej, dobrego imienia oraz prawa do poszanowania życia rodzinnego, które naruszyłem poprzez wysyłanie jej wiadomości tekstowych o uwłaczającej, obraźliwej i wulgarnej treści, pomawiając i obrażając ją przy użyciu słów powszechnie uznawanych za obelżywe, za co pragnę ją przeprosić”, / tytuł pogrubioną czcionką kroju Arial o rozmiarze 14 pkt, umieszczonego w prostokątnej ramce koloru czarnego o szerokości 3 punktów, napisanego czarną czcionką kroju A. o rozmiarze 12 punktów, na białym tle, tekstem oddzielonym od krawędzi ramki marginesem nie szerszym, aniżeli 16 punktów ze wszystkich stron, bez jakichkolwiek komentarzy, odniesień się do jego treści na tej samej i sąsiedniej stronie, bez sąsiedztwa jakichkolwiek innych przeprosin, bez zastosowania jakichkolwiek zabiegów formalnych i treściowych umniejszających znaczenie, rangę i powagę oświadczenia (względnie zaznaczających dystans do jego treści i formy), na koszt pozwanego/; - zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. --- STRONA 3 --- W uzasadnieniu powódka wskazała, że była żoną pozwanego. Pozwany od momentu rozstania wysyła do powódki obraźliwe smsy oraz przy każdej okazji kieruje do niej wulgaryzmy. Nadto pozwany kierował do pracodawcy powódki pisma, które zawierały nieprawdziwe i pomawiające powódkę treści, co naraziło ją na stres i tłumaczenie przed Komisją Etyki w zakładzie pracy i na utratę zaufania niezbędnego do wykonywania zawodu pielęgniarki. Epitety jakie pozwany kieruje do powódki nasuwają negatywne skojarzenia co do powódki i w oczywisty sposób naruszają jej godność osobistą i mają charakter bezprawny. Dobrem osobistym, którego ochrony powódka się domaga jest cześć i godność osobista. Powódka podkreśliła, że na skutek zachowania pozwanego doznała krzywdy, która ma charakter niemajątkowy, ale także odbiła się negatywnie na zdrowiu fizycznym. W odpowiedzi na pozew pozwany A. Ś. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na jego rzecz kosztów sądowych. Pozwany zarzucił, że od chwili orzeczenia rozwodu z powódką to ona nęka go różnymi oskarżeniami oraz doniesieniami na Policję o rzekomo popełnianych przez pozwanego przestępstwach na jej rzecz oraz że posługuje się treścią tych samych sms-ów, aby zaszkodzić mu w pracy i w życiu prywatnym. Argumentował, że powódka tymi doniesieniami na Policję, które kończą się odmową wszczęcia postępowań próbuje mu utrudniać życie oraz działa w zamiarze zdyskredytowania go w oczach pracodawcy i pozbawienia go pracy. Czyni to kierując się chęcią zemsty za pismo, które z kolei on przesłał do pracodawcy powódki. Zarzucił, że sam na skutek donosu powódki miał przeprowadzone w pracy postępowanie wyjaśniacie a jego efektem było pozbawienie go uprawnień licencjonowanego pracownika ochrony. Zdaniem pozwanego działania powódki nie zmierzają do ochrony jej dóbr osobistych, ale maja na celu pozyskanie w sposób nieuprawniony środków finansowych na ułożenie sobie nowego życia z kochankiem, który na skutek swojego rozwodu wpadł w kłopoty finansowe. Z analogicznym pozwem o naruszenie dóbr osobistych (sprawa o sygn. I C (...)) wystąpił przeciwko pozwanemu A. Ś. również K. K. (1) domagając się od pozwanego: - zasądzenia na jej rzecz kwoty 25 000 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty; - nakazania w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, aby złożył i opublikował w prasie, tj., w tygodniku (...) oświadczenie zawierające przeproszenie powoda za naruszenie jego praw osobistych na stronie 1 w/w gazety o następującej treści: „ Ja, niżej podpisany A. Ś. wyrażam szczere ubolewanie z powodu naruszenia dóbr osobistych Pana K. K. (1) w postaci jego niezbywalnej godności osobistej, dobrego imienia oraz prawa do poszanowania życia rodzinnego, które naruszyłem poprzez wysyłanie jemu wiadomości tekstowych o uwłaczającej, obraźliwej i wulgarnej treści, pomawiając i obrażając jego przy użyciu słów powszechnie uznawanych za obelżywe, za co pragnę ją przeprosić”, / tytuł pogrubioną czcionką kroju Arial o rozmiarze 14 pkt, umieszczonego w prostokątnej ramce koloru czarnego o szerokości 3 punktów, napisanego czarną czcionką kroju Arial o rozmiarze 12 punktów, na białym tle, tekstem oddzielonym od krawędzi ramki marginesem nie szerszym, aniżeli 16 punktów ze wszystkich stron, bez jakichkolwiek komentarzy, odniesień się do jego treści na tej samej i sąsiedniej stronie, bez sąsiedztwa jakichkolwiek innych przeprosin, bez zastosowania jakichkolwiek zabiegów formalnych i treściowych umniejszających znaczenie, rangę i powagę oświadczenia (względnie zaznaczających dystans do jego treści i formy), na koszt pozwanego/; - zasądzenia na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że jest w związku z byłą żoną pozwanego. Od tego momentu pozwany wysyła do powoda obraźliwe smsy oraz przy każdej okazji kieruje do niego wulgaryzmy. Epitety jakie pozwany kieruje do powoda nasuwają negatywne skojarzenia co do powoda i w oczywisty sposób naruszają jego godność osobistą i mają charakter bezprawny. Dobrem osobistym, którego ochrony powód się domaga jest jego cześć i godność osobista. Powód podkreślił, że na skutek zachowania pozwanego doznał krzywdy, która ma charakter niemajątkowy, ale także odbija się negatywnie na zdrowiu fizycznym. Pozwany w odpowiedzi na pozew (k. 102 akt I C (...)) wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów sądowych. Pozwany w uzasadnieniu odpowiedzi na pozew powołał te same zarzuty, które znalazły się w odpowiedzi na pozew zgłoszonej w sprawie z powództwa I. K.. Dodatkowo wskazał, że powód aby utrudnić życie pozwanemu robi mu zdjęcia, nagrywa go oraz że wspólnie z powódką oraz jej ojcem S. S. napisał donos do pracodawcy pozwanego. Zdaniem pozwanego działania powoda są --- STRONA 4 --- zemstą za to, że powód odkrył romans powoda z żoną pozwanego. Dodatkowo argumentował, że pozew jest przejawem pieniactwa procesowego za to, że małżeństwo powoda zostało rozwiązane przez rozwód wyłącznie z jego winy oraz że powód nie tylko nęka zgłaszanymi żądaniami pozwanego, ale też kierując się zemstą złożył pozew o zapłatę przeciwko swoim teściom. Podniósł, że powód dopuścił się napaści i pobił starszą córkę pozwanego w wyniku czego została wszczęta procedura Niebieskiej Karty. Pismami z dnia 01.04.2019 r. ( k. 149-150 w aktach I C (...) oraz k. 141 – 142 w aktach I C (...)) powodowie reprezentowani przez swojego pełnomocnika ograniczyli żądanie zapłaty z kwoty 25 000 zł do 15 000 zł. Pozwany wyraził zgodę na cofnięcie pozwu przez powodów co do kwoty 10 000 zł ( pismo k. 157 w aktach I C (...), k.167 w aktach I C (...) ) Postanowieniem z dnia 22.07.2019 r. wydanym na rozprawie w sprawie I C (...) sprawę I C (...) z powództwa K. K. (1) połączono do wspólnego rozpoznania ze sprawą I C (...) z powództwa I. K. (Ś.) i prowadzono ją dalej pod sygnaturą I C (...) ( k. 185v w aktach I C (...) ). W piśmie z dnia 05.08.2019 r. (k. 189 w aktach I C (...)) pełnomocnik powodów sprecyzował, że naruszenie dóbr osobistych powodów zostało wywołane na skutek różnych zachowań pozwanego. Nie było to tylko wysyłanie wiadomości tekstowych do powodów, lecz także zachowania bezpośrednie w konfrontacji z powódka i powodem, zakłócanie miru domowego powodów, śledzenie ich, używanie w przestrzeni publicznej, w obecności osób trzecich słów uznanych za obelżywe. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka I. K. ( wcześniej Ś.) jest byłą żoną pozwanego A. Ś.. Powód K. K. (1) jest obecnym mężem powódki, z którym powódka związała się emocjonalnie w trakcie trwania jej małżeństwa z pozwanym A. Ś.. Pozwem z dnia 15.03.2017 r. A. Ś. wystąpił przeciwko I. Ś. (obecnie K.) o rozwiązanie przez rozwód małżeństwa zawartego w dniu 18.10.1997 r. z wyłącznej jej winy. I. Ś. w odpowiedzi na pozew wniosła z kolei rozwiązanie małżeństwa z winy A. Ś.. Ostatecznie na rozprawie w dniu 25.04.2018 r. małżonkowie Ś. zgodnie wnieśli o orzeczenie rozwodu z winy obu stron. Jak ustalił Sąd w sprawie o rozwód I. Ś. zaangażowała się emocjonalnie w znajomość z K. K. (1) z końcem 2016 r. Wcześniejsze jej kontakty z K. K. (1) miały charakter koleżeński i wynikały z tego, że szukała u niego porady w jaki sposób ma pomóc swojemu mężowi, który miał problemy z nadużywaniem alkoholu. K. K. (1) jako że sam zmagał się z chorobą alkoholową i skutecznie zerwał z nałogiem chętnie dzielił się swoimi doświadczeniami związanymi z trwaniem w trzeźwości. Poznał i utrzymywał też relacje koleżeńskie z pozwanym, z którym wspólnie jeździł na spotkania Anonimowych Alkoholików oraz spędzał wolny czas na siłowni. W kwietniu 2017 r. K. K. (1) w obecności swojej żony, A. Ś. oraz I. Ś. oznajmił, że kocha I. Ś. i że jeżeli ona będzie tego chciała to jest zdecydowany tworzyć z nią związek. Z końcem maja 2017 r. I. Ś. wyprowadziła się z córką K. do wynajętego mieszkania w K. przy ul. (...) i następnie zamieszkała tam ze swoim partnerem K. K. (1). Pełnoletnia córka D. pozostała z ojcem A. Ś.. Wyrokiem z dnia 25.04.2018 r. małżeństwo powódki i pozwanego zostało rozwiązane przez rozwód z winy obu stron. W uzasadnieniu wyroku rozwodowego Sąd wskazał, że zgodzić się należy z I. Ś., że A. Ś. przedmiotowo ją traktował i że pomimo tego, że zerwał z nałogiem nie zmienił swoich zachowań wobec niej i nie liczył się z jej zdaniem, jej potrzebami, nie konsultował z nią decyzji dotyczących zaciąganych kredytów czy pożyczek. Szczególnie poniżające było dla I. Ś. to w jaki sposób jej mąż traktował sferę życia intymnego, zmuszając żonę do współżycia, wyrażając swoją złość kiedy nie miała ona ochoty na zbliżenie. Nadto Sąd wskazał, że A. Ś. nie potrafił kontrolować emocji, był osobą porywczą, cyniczną i bezwzględną. Dalej Sąd uzasadnił, że I. Ś. angażując się uczuciowo w znajomość z K. K. (1) doprowadziła do pogłębienia rozpadu pożycia małżeńskiego i nie ulega wątpliwości, że zaangażowała się uczuciowo w tę znajomość w czasie kiedy pomiędzy małżonkami nie nastąpił jeszcze całkowity rozpad więzi, albowiem małżonkowie mieszkali ze sobą, prowadzili wspólnie gospodarstwo domowe, spędzali razem święta i wolny czas. (dowód: uzasadnienie w sprawie o sygn. akt I C (...), zeznania I. K. k. 224-226v w aktach I C (...)) Na początku 2017 r., kiedy powódka i pozwany mieszkali ze sobą prowadzona była przeciwko pozwanemu Niebieska Karta i w związku z tym ich mieszkanie odwiedzał dzielnicowy. Kiedy powódka wyprowadziła się od męża żaliła się dzielnicowemu, że ten ją śledzi, wydzwania, obraża, wysyła wulgarne, obraźliwe smsy, grozi jej. --- STRONA 5 --- (dowód: zeznania świadka M. S. k. 218v-219, zeznania świadka P. L. k. 219-219v w aktach I C (...)) Strony pozostają w silnym konflikcie. Pozwany obarcza powoda i powódkę winą za to, że ich relacja doprowadziła do rozpadu jego małżeństwa. (dowód: bezsporne) Pozwany na telefon powódki i pozwanego w okresie od 2017 r. do kwietnia/maja 2018 r. wysyłał sms- y, które zawierały następujące sformułowania dotyczące powódki i powoda: - „ty jednak nie jesteś normalna, jesteś matka, chyba cudzołożnica za to co zrobiłaś z małżeństwem i przysięgą zamiast medalika nosić i różańca powinnaś sobie na ten pusty łeb koronę ciernia wbić, zachowuj się zacznij myśleć, bo bryndziorz cię zaczarował, ale jeszcze będziesz cierpieć z jego powodu i swojej głupoty”; - „widzę, że mózg ci nie pracuje za to dupa jak najbardziej, nie przyprowadzaj tego wymoczka, azora, bryndziorza, cwela bezdomnego, bo to nie on jest ojcem naszych dzieci i nie musi małpować, że tak doprowadziłaś że szuszfol został sam jak palec a tańczy jak mu każesz to już jego wina, bo stracił przez ciebie wszystko, nie życzę sobie aby śmieć był w pobliżu dziewczyn jak ja będę, zapamiętaj albo w sądzie się ponownie spotkamy bezczelna świnio. A policją to dworusów straszcie, nie mnie, bo nic innego nie potraficie i nic nie wskóraliście, patologeny”; - „ładnie bryndziorza, obszczymura własne dzieci poniewierają, wypracował sobie to przez wiele lat teraz bezdomny azor, biały murzyn, sługas wchodzi w dupę bez wazeliny, pogratulować stanowiska i autorytetu, terapeuta, sensej szuszi i jego uczennica M.. A jak nie masz sługusie co robić to se te wielkie jaja wąchaj a nie dupę dzieciakom obcym zawracasz i pieniądze przeznaczaj swoim choć mają cię głęboko w dupie”; - „nie rób z siebie większego pustaka”; - „ładnie masz ten łeb sprany przez bryndziorza”; - „jak dworusy nowa fura złom (...) z narciarzem, proponuję kupić konia, bo jak się zepsuje można przerobić na kiełbasę”; - „chciałeś mieć panią to jeb na nią, chciałaś hrabiego to jeb na niego”; - „szuszfolu jak będziesz złomował szuszfomobila to nie zapomnij oddać pieniędzy D. Ś. (1), bo chyba zapomniałeś”; - „od kiedy dworusy naprawia się pożyczony samochód i tak szuszfolmazda na złom pójdzie, nie warto tej rdzy robić, a teraz lans, nie ma jazdy bez gwiazdy, się dobrali szuszfole, kurwy, dworusy, to tak jak szuszfol chce się odmłodzić przy Mani kupuj sobie ciuchy męskie a nie dziecięce w 5,10,15, bo cała huta ryczy, tak samo samochodu nie odmłodzisz, buras jeden, dziad bez zębów, cwel”; - „zostałeś chłopcem na posyłki, teraz trzeba tańczyć jak każą, taka twoja godność”, - „frajer”, - „ojciec miał chyba duże pole, że takiego buraka wyhodował”, -„szuszfol”, „meliniarz”, - „gdzie ten gargamelowaty, pierdolony, bezzębny ryj wysyłasz dzieciom, nie strasz ich cwelu, zajmij się swoimi dziećmi”; - „mówiłem, że będziecie żur jedli”, - „nieładnie, jak Z. się dowie co za kutas z ciebie”; - „no i szuszfol, nie dość że bezdomny, to przegrany w procesie, skompromitowany błazen terapeuta”; --- STRONA 6 --- - „golas, ale może z 20 zł pożyczy od kogoś to na kołowrotek starczy albo na kręcone fajki, bo w PGR-ach też takie palą, zjeby”; - „a Mani kochance już napisałeś, że torbę pod prysznicem myjesz i szykujesz się do wyjścia. B. B. widzi”; - „nie zrozumieliście psychole przekazu”; -„wieprze zrobili z siebie pośmiewisko, już gadają, że szuszfol dał szuszfomobila w rozliczeniu za ruchanie suki, dach nad głową za miskę zupy”; - „Mania co za dzidziusia z przodu wozi, dzieci przewozimy w foteliku, albo kondoma w bagażniku, akurat się tam zmieści. N. piecowy jaki kogut. Na K. go nie pokazuje, bo tam kasę cwel wisi i go będą ścigać”; - „Prezes cwel w końcu na wymarzonym stanowisku i tak do łopaty trzeba mieć szkołę, więc proponuję zapisać się do podstawówki”; - „kurwiszon po zboka jeździ, a dziecko głodne w domu. Małżeństwo pierdolone, wstyd śmieją się wszyscy z kondomów, do miotły pojebusie a nie do domu, którego nie masz bezdomny cwelu”; - „szuszfol pomału wykańcza dworusów z PGR, brawo wy szmaciarze, Bóg jest sprawiedliwy i wykończy kołchoźników, za dużo w lany poniedziałek było lane i starą kurwę też wykończyliście, bękarta chwała”; - „szmaty dworskie wstydu nie macie. Łacha z was ciągną jak szmata się skurwiła z byle brudasem. Jeszcze ta twoja stara rura się nie przyznała do tego z kim się pierdoliła, że się na świecie znalazłaś poczęta w stodole, na gnoju, jeszcze się poznają oszuście, bryndziorzu, meliniarz”; - „kurwiszony i cwele”; - „debile zostawcie sobie szuszfomobila, ja zboczeńcu nie dawałem tobie umowy użyczenia mojej żony, a ruchałeś ją pod mostem bez mojej zgody cwelu zjebany, maciora może złomem jeździć albo lubicie biegać to w galop ruszać na oklep”; - „zboczeńcu do Mani obiad robić a nie do M. spierdalasz cwelu taki z ciebie dobry kondom, chuj posrany, synowi kasę być dał na prawko a nie na kurwę tracisz i moje dziecko”; - „zboczony szuszfol i tania szmata tylko jeden kierunek obrali, tylko te stare dziady śmierdzące wam zostali, patologeny, szumowiny społeczne, niech ci cwel pokaże, w których rowach leżał brudny, zesrany, bryndziorz psychiczny”; - „bezdomny zboczeniec”; - „psychiczny zboczony cwel”; -„ ale dobierzemy się temu zbokowi alkoholowemu terapeucie, seksmaniakowi, otwórz oczy kobieto, bo że ciebie zmanipulował i cię posuwa to pikuś, ale nie pozwolę kondomowi robić to dalej i tym dworusom też otworzę w końcu oczy co za zjeb rozjebał rodzinę; - „oj przedszkolanka szuszfol już się wychorował, no tak ferie się kończą to błazna nie potrzeba”; - „Mania dyżur przejęła po kierowniku przedszkola szuszfolowi już się tatusiowanie znudziło za duży raban tyle dzieci aż szczęki wypadają same”; - „tatuś terapeuta został w domku z obcym dzieckiem czy na bajeczki poszedł z resztą przedszkola popapraniec genetyczny”; - „ a cwel hobbit w przedszkolankę się bawi”; - „azor jak piesek służy, będzie jak błazen zachowywać się żeby dach nad głową mieć i za seks płacić grubą kasę, to debil się doigrał w tym wieku chłop prawie 50 lat a pusty jak wiadro”. --- STRONA 7 --- Przesyłanie tych wiadomości przez pozwanego powodom zakończyło się dopiero kiedy wszczęto przeciwko pozwanemu postępowanie karne o nękanie. Wcześniejsze zawiadomienia powodów o popełnieniu przez pozwanego przestępstwa były umarzane, co powodowało, że pozwany uaktywniał swoje działania mające na celu dokuczenie powodom. Zdarzało się, że pozwany tego samego obraźliwego sms-a wysyłał zarówno do powodów jak i do rodziców powódki. (dowód: wiadomości sms- k. 9-14 w aktach I C (...) oraz wiadomości sms- k. 143-162 w aktach I C (...), zeznania I. K. k. 224-226v w aktach I C (...) oraz k.185 w aktach I C (...), stenogram k. 184-188v w aktach I C (...), zeznania K. K. (1) k.177-179 i k.226v-227v w aktach I C (...) ), W miejscu zamieszkania powodów w K. przy ul. (...) w okresie od 2017 r. do 2018 r. przeprowadzono 7 interwencji Policji, z czego jedna odbyła się telefonicznie. Powódka I. K. (Ś.) zgłaszała na Policję, że jest nękana przez męża, śledzona oraz że dokonano uszkodzenia jej pojazdu. Do interwencji Policji dochodziło na skutek nieporozumień stron i następowało to zwykle przy okazji wizyt pozwanego u córki K.. Pierwsza interwencja miała miejsce 27.07.2017 r. Kolejna odbyła się w dniu 06.10.2017 r. i wówczas powódka wezwała Policję, albowiem na klatce schodowej doszło do szarpaniny pomiędzy pozwanym, który przyszedł zobaczyć się z ich córką a jej partnerem K. K. (1), który stanął w obronie obrażanej przez pozwanego powódki. Pozwany A. Ś. z kolei zgłosił, że żona z którą jest w trakcie rozwodu jest w pracy i pozostawiła ich wspólne 10 – letnie dziecko pod opieką swojego obecnego partnera K. K. (1). Pozwany domagał się wówczas wyrzucenia K. K. (1) z mieszkania, co argumentował obawą o swoje dziecko. W dniu 14.11.2017 r. A. Ś. zgłosił również interwencję Policji, że nie może spotkać się z chorą córką. Jak okazało się małoletnia K. przebywała wówczas w mieszkaniu pod opieką swojej babci, która nie wpuściła do mieszkania pozwanego tłumacząc to tym, że pozwany ma założoną Niebieską Kartę. W dniu 09.04.2018 r. Policję wezwał powód K. K. (1), albowiem pozwany miał go nachodzić w miejscu zamieszkania i wyzywać, straszyć, zachowywać się wulgarnie. Pozwany tłumaczył swoją obecność w okolicach miejsca zamieszkania powoda tym, że chciał odebrać córkę ze szkoły i przypadkowo spotkał powoda. Kolejna interwencja odbyła się 30.07.2018 r. i dotyczyła zgłoszenia przez powódkę, że jej były mąż dzwoni do niej domofonem i domaga się zwrotu komputera, kluczy oraz pościeli. Pozwany tłumaczył funkcjonariuszom Policji swoją wizytę w miejscu zamieszkania powódki tym, że ich córka D. Ś. (2) wyprowadziła się od niego i dokonała kradzieży komputera z monitorem. (dowód: pismo K. w K. z dnia 09.05.2019 r. k. 169, notatniki służbowe (koperta 170 w aktach I C (...)) Kiedy powódka zamieszkała z K. K. (1) zaczęło dochodzić do niszczenia ich mienia: nie ustalone osoby przebiły dwukrotnie opony w samochodzie powodów, uszkodzony został też dach samochodu. W dniu orzeczenia rozwodu uległ spaleniu samochód powódki, a sprawcą okazał się kolega pozwanego. Kiedy kwestia spalenia samochodu została poruszona na spotkaniu grupy roboczej działającej przy (...) w związku z prowadzoną przeciwko pozwanemu Niebieską Kartę ze strony pozwanego padły słowa do powódki: „nie udowodnisz mi tego, byłem wtedy w kinie”. Sprawcy pozostałych szkód nie zostali ustaleni. (dowód: zeznania świadka M. B. k. 218-218v, zeznania świadka M. S. k. 219 w aktach I C (...) ) Kiedy pozwany spotykał powodów na ulicy, przed blokiem lub w innym miejscu publicznym kierował do nich wulgaryzmy i obrażał ich oraz groził używając wobec powódki słów: „ty suko, kurwo i tak cię zniszczę, skończysz pod mostem”, a powoda wyzywając słowami: „szuszfol, cwel, chuj, cham, zajebię cię, twoje miejsce jest pod mostem z kumplami menelami”. Zdarzały się też sytuacje, że pozwany widząc samochód powodów jechał za nimi, próbował zepchnąć samochód powódki na pobocze, a kiedy zobaczył powódkę na pasach dla pieszych celowo przyspieszył tak by ją przestraszyć. Pozwany pojawiał się w miejscach, w których znajdowali się powodowie i wówczas powodowie robili mu zdjęcia, albowiem chcieli wykazać, że czują się śledzeni przez niego. W trakcie sprawy rozwodowej pozwany wysłał do powódki zdjęcie jej krwawiącego odbytu, które ona wykonała przed wizytą u proktologa. Zdjęcie to podpisał: „a szuszfolek już to widział? Jak chcesz to mam więcej takich zdjęć” . W dniu 02.01.2019 r. powód nagrał pozwanego telefonem komórkowym. Doszło wówczas do utarczki słownej pomiędzy powodem a pozwanym, albowiem pozwany miał pretensję do powoda, że ten go nagrywa z kolei powód zarzucał pozwanemu, że ten go nachodzi w miejscu zamieszkania pod pretekstem spotkań z dzieckiem. Podczas tej wymiany zdań pozwany użył wobec powoda słów: „do odstrzelenia jesteś”. W dniu 08.03.2019 r. pozwany kopnął powoda i wytrącił mu z ręki telefon komórkowy. Wielokrotnie pozwany opluł też powoda. (dowód: nagranie na płycie CD k.151, stenogram nagrania k. 172 w aktach I C (...), zeznania I. K. k. 224-226v w aktach I C (...) oraz k.185 w aktach I C (...), stenogram k. 184-188v w aktach I C (...), zeznania K. K. (1) k.177-179 i k.226v-227v w aktach I C (...)). --- STRONA 8 --- W lutym 2018 r. pozwany wysłał do Dyrekcji Wojewódzkiego Szpitala (...) w K. pismo, kierując je również do wiadomości Marszałka (...), w którym wniósł o wszczęcie postępowania wyjaśniającego w stosunku do powódki z uwagi na działanie przez nią na niekorzyść zakładu pracy. Zarzucił w nim, że powódka przez wiele lat przywłaszczała sobie mienie szpitalne, dopuszczała się czynów niezgodnych z kodeksem pracy, upokarzała personel, używała komputera do celów prywatnych, serfując po stronach internetowych nie mających nic wspólnego z jej pracą zawodową, przyjmowała w pracy kochanka (alkoholika) K. K. (1) i w tym czasie nie odbierała telefonów od personelu, niejednokrotnie uprawiała w godzinach pracy sex z mężem oraz kochankiem. Wskazał w tym piśmie, że powódka leczy się psychiatrycznie, jest osoba niestabilną emocjonalnie, nerwową z zaburzeniami adaptacyjnymi, co budzi wątpliwości co do kierowania przez nią zespołem pielęgniarek. Zaznaczył, że w związku ze zbliżającym się konkursem na stanowisko Oddziałowej Oddziału Obserwacyjno- Zakaźnego w K. karygodnym byłoby dopuszczenie osoby z takimi zaburzeniami i zarzutami do pełnienia tej funkcji. Do pisma dołączył dokumentację dotycząca leczenia psychiatrycznego powódki jaką posiadał ze sprawy rozwodowej. Powódka pracowała wówczas jako pielęgniarka w Wojewódzkim Szpitalu (...) w K., pełniła funkcję oddziałowej na Oddziale Obserwacyjno- Zakaźnym i zamierzała przystąpić do konkursu, by pełnić tę funkcję na kolejną kadencję. Powyższe pismo spowodowało, że powódka miała nieprzyjemności w pracy, albowiem musiała stanąć przed Komisją Etyki Zawodowej i wyjaśniać zarzuty sformułowane przez pozwanego. Sytuacja ta zmusiła ją także do ujawnienia przed członkami komisji, w skład której wchodzą przedstawiciele wszystkich grup zawodowych pracujących w szpitalu oraz przed dyrekcją szpitala intymnych szczegółów z życia prywatnego. W związku ze stawianymi przez pozwanego zarzutami dotyczącymi zaboru mienia przez powódkę na oddziale, którym kierowała powódka przeprowadzano niezapowiedziane kontrole, które nie wykazały żadnych nieprawidłowości. We wrześniu 2018 r. powódka została powołana na kolejne 6 lat do pełnienia funkcji pielęgniarki oddziałowej. (dowód: pismo powoda z 23.02.2018 r. k. 192-193, pismo dyrektora (...) w K. z dnia 17.04.2018 r. k. 194, zeznania powódki k.224-226v, zeznania pozwanego k.227v-229) Powódka od lutego 2017 r. pozostaje pod opieką lekarza psychiatry oraz uczęszcza na psychoterapię do psychologa w (...) Centrum (...) z rozpoznaniem „reakcja na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjne”. Ujawnia nasilone objawy lękowo- depresyjne. Podczas spotkań u psychologa był on świadkiem jak powódka otrzymywała od pozwanego obraźliwe smsy. Powódka odczytała psychologowi ich treść. Powód również korzysta z pomocy psychiatry, do którego udał się pod koniec 2017 r. i przyjmował leki antydepresyjne. Powód obawiał się, że stres związany z zachowaniami pozwanego może doprowadzić do tego, że zerwie ze stanem trzeźwości, który utrzymuje od 13 lat. (dowód: zaświadczenie o stanie zdrowia z 31.07.2019 r. k. 191, zeznania I. K. k. 224-226v w aktach I C (...) oraz k.185 w aktach I C (...), stenogram k. 184-188v w aktach I C (...), zeznania K. K. (1) k.177-179 i k.226v-227v w aktach I C (...)) W Sądzie Rejonowym w Koninie w Wydziale Karnym toczy się aktualnie sprawa II K (...) z oskarżenia publicznego o nękanie powodów przez pozwanego (art. 190a § 1 k.k.) (dowód: dokumenty zawarte w aktach SR w Koninie II K (...) k. 156 i k.148) Pozwany utrzymuje się z renty w wys. 1500 zł miesięcznie oraz dodatkowo pracuje uzyskując z tego tytułu 2000 zł miesięcznie. Płaci alimenty na rzecz młodszej córki, która mieszka z powódką w wys. 500 zł. Zeznania powodów zasługiwały w całości na wiarę, albowiem były konsekwentne, wzajemnie się uzupełniały a nadto znalazły potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Zeznania pozwanego Sąd uznał za częściowo wiarygodne. Sąd nie dał wiary zeznaniom pozwanego, że on również był opluwany przez powoda oraz że powód chciał go uderzyć „z główki”, pokazywał mu nóż na gardle, pokazywał obraźliwe gesty oraz aby powódka groziła mu, że go zniszczy i „wsadzi do więzienia”, albowiem poza swoimi twierdzeniami powód nie zaoferował na tę okoliczność żadnego dowodu, a powodowie zaprzeczyli, aby takie sytuacje miały miejsce. Zeznania I. K. (Ś.) złożone w charakterze świadka w sprawie I C (...) oraz zeznania K. K. (1) przesłuchanego również w charakterze świadka w sprawie i C (...) zasługiwały na wiarę, albowiem znalazły potwierdzenia w zeznaniach M. B., M. S., P. L. oraz korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym w tym z notatkami służbowych policjantów, z zaświadczeniem wystawionym --- STRONA 9 --- przez psychologa, z wiadomościami sms dołączonymi do pozwów, pismem pozwanego skierowanym do Dyrekcji Wojewódzkiego Szpitala (...) w K. z dnia 23.02.2018 r. Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadków: M. B., M. S., P. L., albowiem były one spójne, wzajemnie się uzupełniały. Nadto świadkowie – funkcjonariusze Policji – jako osoby postronne, nie zaangażowane w konflikt stron nie miały żadnego powodu aby zeznawać na korzyść powodów lub pozwanego. Sąd ustalając stan faktyczny posiłkował się uzasadnieniem jakie sporządził w sprawie o rozwód powódki i pozwanego I C (...), albowiem było ono znane Sądowi z urzędu, jako że sprawa ta toczyła się w składzie tego samego przewodniczącego, na którą to okoliczność Sąd zwracał uwagę stronom w trakcie rozprawy. Sąd oddalił wniosek pełnomocnika powodów o przeprowadzenie dowodu z dokumentów związanych z prowadzeniem Niebieskiej Karty, albowiem uznał go za spóźniony. Dodatkowo wskazać należy, że okoliczność iż procedura taka wobec pozwanego była prowadzona nie była okolicznością sporną. Oddaleniu podlegał również wniosek pełnomocnika pozwanego o przesłuchanie świadka L. K., albowiem okoliczności na jaki powołany został ten dowód nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy dotyczyły bowiem konfliktu pomiędzy świadkiem a powodem, a kwestia sugerowanych przez pozwanego kłopotów finansowych w jakie miał popaść powód K. K. (1) na skutek rozpadu małżeństwa i związania się z powódką pozostawała irrelewantna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wnioski dowodowe zgłoszone przez pełnomocnika pozwanego na ostatniej rozprawie należało pominąć na podst. art. 235 2 § 1 kpc jako zmierzające do przedłużenia postępowania. Sąd zważył, co następuje: Powodowie I. K. (Ś.) i K. K. (1) naruszenia swoich dóbr osobistych przez powoda upatrywali w tym, że: - wysyłał on do nich wulgarne, obraźliwe sms-y, które dotyczył powódki, powoda oraz rodziców powódki; - obrażał powodów w przestrzeni publicznej używając wobec nich wulgaryzmów; - naruszał ich mir domowy; - śledził ich. Nadto I. K. (Ś.) dodatkowo za naruszenie swoich dóbr osobistych uważała przesłanie przez pozwanego pisma do wiadomości Urzędu Marszałkowskiego zawierającego nieprawdziwe informacje, pomawiające powódkę o czyny których się nie dopuściła oraz zdradzającego krępujące dla powódki szczegóły życia prywatnego. Roszczenie powodów zasługuje na uwzględnienie, choć nie w pełnym zakresie. Zgodnie z 23 kc dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. W przypadku osoby fizycznej jej dobre imię, czy też cześć, honor, uczciwość, rzetelność osobista i zawodowa stanowią dobra osobiste podlegające ochronie na mocy w/w przepisu prawa. Niewątpliwie jednym z dóbr osobistych jest prawo do wizerunku oraz prawo do niezakłóconego życia rodzinnego. Powodowie wywodzili swoje roszczenie z treści art. 24 § 1 kc, zgodnie z którym ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Podstawą zaś żądania zasądzenia na rzecz powodów kwot po 15 000 zł jest przepis art. 448 kc - zgodnie z którym w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. --- STRONA 10 --- Zgodnie z art. 24 § 1 kc w sprawie o ochronę dóbr osobistych Sąd powinien w pierwszym rzędzie ustalić, czy do ich naruszenia doszło i dopiero w razie pozytywnej odpowiedzi na to pytanie oceniać, czy działanie pozwanego było bezprawne, mając przy tym na względzie, że powołany przepis posługuje się konstrukcją domniemania bezprawności, a zatem ciężar dowodu obalenia tego domniemania spoczywa na pozwanym. Jako przyczyny wyłączające bezprawność działania w nauce prawa wymienia się: działanie w ramach porządku prawnego, wykonywanie prawa podmiotowego, obronę interesu zasługującego na ochronę, zezwolenie uprawnionego. Przesłanka bezprawności jest ujmowana szeroko i brak możliwości sformułowania precyzyjnych kryteriów, jakimi należy kierować się przy ocenie bezprawności naruszenia dóbr osobistych. Odpowiedzi należy poszukiwać w realiach konkretnej sprawy, a nadto o naruszeniu dóbr osobistych nie mogą decydować subiektywne odczucia osoby pokrzywdzonej, a chodzi o reakcję, jakiej należy oczekiwać od rozsądnie myślących ludzi. Przy ocenie, czy doszło do naruszenia takich dóbr jak cześć człowieka, jego godność osobista i dobre imię miarodajne są przeciętne opinie ludzi rozsądnie i uczciwie myślących w środowisku, do którego należy osoba żądająca ochrony. Odwołanie się do obiektywnych kryteriów nie oznacza, że decydujące znaczenie ma reakcja, jaką dane zachowanie wywołuje w społeczeństwie, art. 24 kc bowiem nie uzależnia ochrony prawnej od tego, czy oceniane zachowanie doszło do wiadomości szerszego kręgu osób. Przenosząc te ogólne rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że na powodach spoczywał obowiązek wykazania, iż pozwany poprzez wysyłanie obraźliwych sms-ów, formułowanie pod ich adresem słów powszechnie uważanych za obelżywe, „zaczepianie” ich w okolicach ich miejsca zamieszkania, przesyłanie nieprawdziwych treści dotyczących powódki I. K. (Ś.), śledzenie naruszył ich dobra osobiste w postaci: dobrego imienia, godności i cześci, prawo do niezakłóconego, spokojnego życia rodzinnego– takie bowiem ostatecznie dobra osobiste wskazała strona powodowa w niniejszym procesie, jako te, które zostały naruszone przez pozwanego. Z kolei pozwanego obciążało wykazanie, iż nie działał bezprawnie. Nie ulega wątpliwości, że wysyłane przez pozwanego sms-y, które otrzymywali na swoje telefony powodowie naruszały ich dobra osobiste. Zaznaczyć przy tym należy, że pozwany przyznał, że był autorem wszystkich sms-ów jakie zostały dołączone do pozwów. Sposób w jaki pozwany określał w wysyłanych wiadomościach powodów, to jak o nich pisał był nie tylko wulgarny, obraźliwy, ale zmierzał też do upokorzenia, poniżenia ich, dokuczenia powodom, sprawienia im przykrości. Oczywistym jest, że używanie w stosunku do innej osoby wulgarnych, obrażających ją słów narusza godność osobistą tej osoby. Zgodzić się należy także z powódką, że pozwany zawiadamiając pismem z dnia 23.02.2018 r. jej przełożonych o dopuszczeniu się przez powódkę nadużyć, które nie zostały w żaden sposób potwierdzone naruszył jej dobra osobiste, albowiem pozwany pomówił ją o przywłaszczanie mienia, nie wywiązywanie się z obowiązków pracowniczych, sugerował stosowanie mobbingu wobec pracowników. Powyższe pomówienia wyrządziły powódce istotną krzywdę, albowiem poddawały pod wątpliwość jej uczciwości, rzetelność i naraziły ją na utratę zaufania niezbędnego do pełnienia przez nią funkcji oddziałowej. Nadto pozwany wykorzystał i upublicznił szczegóły z życia osobistego powódki, tak aby przedstawić ją w złym świetle. W ocenie Sądu powodowie wykazali też, że pozwany kierując wobec nich w miejscach publicznych słowa powszechnie uważane za obraźliwe nie tylko godził w ich godność osobistą, ale też naruszył ich prawo do spokojnego życia. Powodowie w spójnych i konsekwentnych zeznaniach znajdujących również potwierdzenie w nagraniu na płycie CD udowodnili, że pozwany wykorzystywał każdą okazję, aby dokuczyć powodom kierując pod ich adresem obraźliwe słowa, jeżdżąc za nimi swoim samochodem, kierując pod ich adresem groźby czy też opluwając powoda K. K. (1). Powodowie mieli prawo czuć się zagrożeni, skoro od czasu wspólnego zamieszkania zaczęły ich spotykać niecodzienne sytuacje związane z uszkadzaniem ich mienia. Powodowie nie wykazali, że za tymi czynami stał pozwany, ale skoro pozwany miał świadomość, że powodowie łączą jego osobę ze zdarzeniami jaki zaczęły ich spotykać, to tym bardziej winien zachować powściągliwość w kontaktach z nimi, a nie grozić powodom, że ich zniszczy. Z uwagi na domniemanie bezprawności naruszenia dobra osobistego pozwany chcąc uwolnić się od odpowiedzialności winien wykazać, iż jego działanie nie było bezprawne. Pozwany usprawiedliwiając swoje zachowania powoływał się na to, że działał pod wpływem silnych emocji i frustracji wywołanej tym, że za sprawą powoda, którego znał i spędzał z nim wspólnie czas rozpadło się jego małżeństwo. Pozwany zdaje się jednak nie zauważać, że jak wynika ze sprawy rozwodowej orzeczenie rozwodu nastąpiło z winy obu stron, a znajomość powódki z powodem jedynie pogłębiła rozkład pożycia małżeńskiego a nie doprowadziła do tego rozpadu. Małżeństwo pozwanego rozpadło się nie tylko z uwagi na relacje jaką powódka nawiązała z powodem, lecz przede wszystkim z uwagi na zachowania pozwanego, jakich dopuszczał się w trakcie wspólnego pożycia wobec swojej żony. Skala i okres w jakim pozwany dopuszczał się niewłaściwych zachowań wobec powodów powodują, że nie sposób uznać, by zachowania te mogły zostać usprawiedliwione okolicznościami. Oczywistym jest, że pozwany miał prawo czuć żal, wzburzenie, złość na sytuację w jakiej się znalazł, ale nie uprawniało to go do obrażania powodów i zakłócania ich życia. --- STRONA 11 --- Nie można uznać jak to sugerował pozwany, że to powodowie nękali go składając różnego rodzaju powiadomienia na Policję, albowiem jak podkreśla się w doktrynie oraz orzecznictwie sam fakt zawiadomienia o przestępstwie co do zasady nie nosi cech bezprawności. Okoliczności sprawy wskazują, że powodowie nie kierowali się złośliwością oraz chęcią dokuczenia pozwanemu, lecz szukali ochrony swoich praw i interesów czując się bezsilni wobec zachowań pozwanego. Pozwany poza swoim twierdzeniem nie zdołał wykazać, że to powodowie stali za pismem przesłanym do jego pracodawcy. Nie wykazał również, aby powód pobił starszą córkę pozwanego. Wskazać należy, że pozwany zaprzestał działań godzących w dobra osobiste powodów dopiero po tym jak skierowano wobec niego akt oskarżenia z art. 190 a § 1 kk , który stanowi: „Kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”. Co najdobitniej świadczy o tym, że gdyby nie podjęli takich kroków wobec pozwanego, to nie uczyniłby on żadnej refleksji nad swoim niewłaściwym postępowaniem. Mając na uwadze, że doszło do naruszenia dóbr osobistych powodów Sąd uznał na podstawie art. 24 § 1 kc za zasadne roszczenie dotyczące zobowiązania pozwanego do złożenia stosownych przeprosin, z tym że nie znalazł uzasadnienia do tego, by przeprosiny te opublikowane zostały w tygodniku (...). Wskazać należy, że powodowie domagali się przeproszenia za naruszenie dóbr osobistych, ale z tekstu przeprosin wynikało, że pozwany ma ich przeprosić nie za naruszenie wszystkich dóbr, w które godził, lecz konkretnie za „wysyłanie wiadomości tekstowych o uwłaczającej obraźliwej treści”. Zatem skoro żądanie przeproszenia dotyczyło obraźliwych sms-ów przesyłanych na telefony powodów i rodziców powódki, to nie dotarło ono do jakiejś szerokiej grupy osób, a jedynie do powodów, rodziców powódki i ewentualnie tych, którzy zostali zaznajomieni z ich treścią przez samych powodów. Zatem grono osób, które zapoznały się z treścią tych sms-ów jest znane powodom, a skoro tak to będą oni mieli możliwość okazania przeprosin pozwanego wszystkim tym, którzy wiedzieli o tych sms-ach. Nie ma zatem potrzeby nakazania pozwanemu aby przeprosił powodów w lokalnym tygodniku. W sprawach o ochronę dóbr osobistych Sąd może zmodyfikować tekst oświadczenia o przeproszeniu pokrzywdzonego w taki sposób, aby odpowiadało ono stopniowi naruszenia (tak: Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 28 maja 2015 r. w sprawie I ACa 158/15, LEX nr 1747243). W ocenie tutejszego Sądu żądany przez stronę powodową tekst przeprosin wymagał modyfikacji, albowiem sms-y zawierały wulgaryzmy, obraźliwe sformułowania, ale nie można było ich rozpatrywać w kategorii pomówień, a zatem należało wyeliminować sformułowanie „pomawiając”. Mając na względzie ustalony w sprawie zakres i charakter naruszenia dóbr osobistych powodów, Sąd stwierdził, że nakazanie pozwanemu, aby przesłał do powodów listem poleconym przeprosin o treści wskazanej w punkcie 1 i 8 sentencji wyroku, stanowi wystarczający środek niemajątkowej ochrony dóbr osobistych powodów. W ocenie Sądu zbędnym było zawieranie w tekście przeprosin słowa „przepraszam”, skoro pozwany został zobowiązany do wyrażenia ubolewania z powodu naruszenia dóbr powodów. Sąd uznał za zasadne żądanie zasądzenia na rzecz każdego z powodów zadośćuczynienia, aczkolwiek nie w kwotach przez nich żądanych. Powodowie wykazali, że na skutek działań pozwanego doznali krzywdy polegającej na fizycznych dolegliwościach i psychicznych cierpieniach. Zmuszeni byli do korzystania z pomocy psychiatry, przyjmowania leków antydepresyjnych. Powódka I. K. (Ś.) na zachowania pozwanego reagowała płaczem, biegunką, obniżonym nastrojem. Z kolei powód K. K. (1) obawiał się, że stres jakiego doświadczał za sprawą pozwanego może spowodować, że przerwany zostanie jego okres 13-letniej abstynencji. Przy zastosowaniu art. 448 kc stanowiącego podstawę zadośćuczynienia przepisu Sąd bierze pod uwagę całokształt okoliczności faktycznych, w tym winę sprawcy naruszenia dóbr osobistych, rodzaj naruszonego dobra oraz rozmiar i intensywność doznanej krzywdy, w tym stopień i rozmiar ujemnych następstw naruszenia dóbr osobistych dla dotkniętego tymi naruszeniami jak i stopień winy sprawcy. Oceniając stopień winy pozwanego przy naruszeniu dóbr osobistych powodów, Sąd miał na uwadze, że za sytuację w jakiej znalazły się strony odpowiedzialni są również powodowie, którzy winni być świadomi, że ich związek nie będzie akceptowany przez pozwanego i jakkolwiek oczywistym jest, że nie uprawniało to pozwanego do naruszania dóbr osobistych powodów, to jednak nie sposób nie brać pod uwagę przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia całego kontekstu sytuacji. Wskazać należy, że podstawowymi środkami ochrony dóbr osobistych jest usunięcie skutków naruszeń i złożenie odpowiedniej treści i formy oświadczenia przez naruszyciela. Zasądzenie zadośćuczynienia w sprawie o ochronę dóbr osobistych ma charakter uzupełniający i fakultatywny. Do jego zastosowania może dojść jedynie w sytuacji kiedy zakres naruszenia dóbr osobistych danej osoby jest tak znaczny, że te podstawowe roszczenia związane z usunięciem skutków danego naruszenia i przeproszenie pokrzywdzonych okażą są niewystarczające. Zdaniem --- STRONA 12 --- Sądu okoliczności faktyczne sprawy wyżej opisane wskazują, że dla usunięcia skutków naruszeń nie będzie wystarczające jedynie przeproszenie powodów, ale że winni oni otrzymać zadośćuczynienie, z tym że nie w kwotach żądanych, albowiem nie może ono stanowić źródła wzbogacenia powodów. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że adekwatną i rekompensującą doznaną krzywdę powodów będzie kwota 2500 zł i taką też kwotę zasądził na rzecz każdego z nich. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc w zw. z art. 100 kpc znosząc pomiędzy stronami poniesione przez nich koszty procesu. W orzecznictwie wskazuje się, że o wyborze przez sąd zasady wzajemnego zniesienia kosztów lub ich stosunkowego rozdzielenia decydują względy słuszności i nie jest konieczne w każdym przypadku arytmetyczne ścisłe ich rozliczenie według stosunku części uwzględnionej do oddalonej (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1952 r., C 290/52, OSN 1953, nr 4, poz. 99; postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 stycznia 1961 r., IV CZ 143/60, OSPiKA 1961, z. 11, poz. 317; z dnia 4 października 1966 r., II PZ 63/66, Lex nr 6049 i z dnia 17 czerwca 2011 r., II PZ 10/11, Lex nr 1068033 oraz wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 21 lutego 2002 r., I PKN 932/00, OSNP 2004, nr 4, poz. 63; z dnia 11 grudnia 2007 r., I PK 157/07, Lex nr 375735; z dnia 14 kwietnia 2011 r., IV CZ 4/11 i z dnia 17 czerwca 2011 r., II PZ 10/11, Lex nr 1068033). Wobec powyższego Sąd uznał za zasadne zniesienie już poniesionych przez strony kosztów procesu a nieuiszczonymi kosztami sądowymi obciążył strony po połowie na podst. art. 113 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j.Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.). Na koszty sądowe złożyła się opłata od pozwu, od której powodowie zostali częściowo zwolnieniu. Opłata od pozwu dla każdego z powodów stanowiła kwotę 1850 zł (600 zł od roszczenie niemajątkowego + 1250 zł od roszczenia majątkowego). Powodowie uiścili opłaty po 1000 zł a zatem w punktach 6 i 12 wyroku Sąd nakazał pobrać od każdego z powodów po 425 zł oraz od pozwanego po 425 zł. Angelika Lewandowska