Postanowienie I C

--- STRONA 1 --- sąd om Sygn. akt: I C '13'7/ 12 /M. _ ~\§\'fł *§~ ' if* . &_ ..'.".._ - ='_, -'~.=".. s. *CI WYROK W ĹMIENIU RZECZYPOSP OLITEJ POLSKIEJ 1 . oddal 2. ° ' ęgowy we Włocł Dnia 3 kwietnia 2013 r awku Wydział I Cywilny W składzie następującym: Przewodnic zący: SSO An ' V eta Sudomir-Koc Protokolantz st. sek. sąd. W Halina Baszewska po zozpozazaiuwazfia 3 na rozprawie sprawy z powództwa J* A przeciwko J . P o zadośćuczynienie a powództwo; me obciąża powódld W kosztami procesu. --- STRONA 2 --- .......-.-Ü--›',,,.,,._.........-›--'-'-'-""" Sygnatura akt IC 137/ 12 Uzasadnienie Powódka J A; wniosła pozew przeciwko J P domagając się zasądzenia od pozwanej kwoty 500 000 złotych. ` W obszernym uzasadnieniu żądania powódka wskazała, iz pozwana naruszyła jej dobra osobiste poprzez zniewazenie publiczne wydanymi na jej szkodę - wyrokiem i postanowieniem z dnia 19 października 2011 roku W sprawie IC 2071/09, posługiwanie się sfabrykowanymi dowodami "i fałszywymi zarzutami. Pozwana zdaniem powódki naruszyła zasady postępowania (proces nie toczył się w formie sporu dwóch . ..+ - przeciwstawnych stron), zdziałała na szkodę powódki, zablokowała powódce dostęp do środków odwoławczych. ' Pozwana. wniosła o oddalenie powództwa w całości kwestionując swą Pozwana w uzasadriieniu 1swojego'iśfstanolwiiskaS rwiskazeała, “iz sprowadząc sprawę IC 2071/09 zachowała wszelkie standardy z poszanowaniem przepisów prawa procesowego i materialnego a także poszanowaniem J A ' jako osoby. Sąd Il instancji oddalił apelację powódki od wydanego w tej sprawie orzeczenia, nie wskazując na jakiekolwiek uchybienia. Ogromne niezadowolenie powódki wzbudziło postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności orzeczeniu Sądu Apelacyjnego sw zakresie dotyczącym obciążenia powódki kosztami procesu na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, tymczasem brak było jakichkolwiek podstaw do oddalenia wniosku złożonego przez Prokuratorię Generalna Skarbu Państwa o nadanie klauzuli wykonalności temu orzeczeniu. Powódka nie wskazała na czym miałoby polegać jej zniewazenie bądź zniesławienie. Pozwana wskazała ponadto, iz nie jest legitymowana biernie w sprawie i powołała przepis 8.11. 120 kp. Sąd ustalił, co następuje: I J A '- w dniu 5 pażdziernika 2009 roku wniosła do Sądu Okręgowego w Płocku pozew przeciwko Skarbowi Państwa, -~ Sądowi Rejonowemu w P ś --- STRONA 3 --- ........... o odszkodowanie w kwocie 500000 złotych za naruszenie przez sędziego Sądu Rejonowego W P. _ K M dóbr osobistych, dobrego imienia powódki poprzez jej pomówienie i zniesławienie. Sprawa ta zarejestrowana została w rep. C za numerem 2071/O9 i przydzielona do referatu sędziego Sądu Okręgowego W Płocku J P . W sprawie tej wyznaczone zostały na rozprawę posiedzenia: w dniach 19 stycznia 2010 roku, 10 sierpnia 2010 roku, 21 września 2010 roku. Wyrokiem wydanym W dniu 21 września 2010 roku powództwo J A zostało oddalone, gdyż powódka nie wykazała, iz w związku z działaniem sędziego Sądu Rejonowego w P poniosła szkodę, nadto nie sposób było uznać , iz pomiędzy wydaniem postanowienia o utrzymaniu w mocy postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego a nieuzyskaniem prawa do renty (jak twierdziła powódka) istniał normalny związek przyczynowo - skutkowy. Powódka nie zgadza się z orzeczeniami sądu ubezpieczeń społecznych rozstrzygających jej prawo do renty i emerytury i dopatruje się w związku z tym nieprawidłowych działań wszelkich organów, które zostały włączone w postępowanie dotyczące badania prawidłowości działania organów władzy sądowniczej i podmiotów związanych z ustaleniem prawa powódki do renty i do emerytury. 'Przedstawion"e*przez'powódkę 'okoliczności (niezdały .także podstaw do uznania, iz w toku postępowania przed sądem rej isntarutszone jakiekolwiek" "dobra" osobiste powódki. Apelacja powódki od tego wyroku oddalona została wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 marca 2011 roku. Kosztami postępowania apelacyjnego w kwocie 5400 złotych naleznymi Skarbowi Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa została obciążona powódka. Zdaniem Sądu Apelacyjnego w Łodzi w okolicznościach sprawy nie można Sądowi 1 instancji zarzucić wadliwości procesowych. Za pozbawiony słuszności Sąd ten uznał zarzut nieważności postępowania i stwierdził, iz zarówno ustalenia faktyczne jak i prawna ich ocena są prawidłowe. Postanowieniem z dnia 19 pażdziernika 2011 roku Sąd Okręgowy w Płocku nadał klauzulę wykonalności pkt 2 (w zakresie dotyczącym kosztów postępowania apelacyjnego) wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi lWydział Cywilny z dnia 15 marca 2011 roku, sygn. akt lACa 31/11 (dowód: protokół posiedzenia z dnia 3 grudnia 2009 roku, karta 93-103, protokół S posiedzenia z dnia 19 stycznia 2010 roku, karta 120-124, protokół posiedzenia z dnia 10 sierpnia 2010 roku, karta 175, protokół posiedzenia z dnia 21 września 2010 roku, karta 185-186, wyrok Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 21 września 2010 roku, --- STRONA 4 --- na-~ karta 187 i 193-199, wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi, karta 253-259, postanowienie Sądu Okręgowego w Płocku, karta 369). Sąd zważył, co następuje: Z wywodów powódki wynika, iż dochodzi ona ochrony majątkowej z tytułu naruszenia dóbr osobistych (art. 448 kc w zw. z art. 23, 24 kc) i odpowiedzialności na podstawie przepisów o czynach niedozwolonych. Ogólnie sformułowane zarzuty dotyczyły głównie znieważenia powódki poprzez posłużenie się „sfabrykowanymí \ r dowodami na szkodę powódki w toczącym się postępowaniu” poprzez blokowanie dostępu do środków odwoławczych. Powódka nie wykazała, aby pozwana w jakikolwiek sposób naruszyła jej dobra osobiste. Pozwana podejmowała działania w ramach porządku prawnego. Przesłanką odpowiedzialności za naruszenie dóbr osobistych jest bezprawność naruszenia, którą z mocy art. 24 § 1 kc domniemywa się, co oznacza, że to pozwany ma obowiązek udowodnienia faktu, iż naruszenie nie było bezprawne. Obowiązek pozwanego taktualizuje=-ręrsięidopiero¿¿wówczas,„gdy _osoba (powód) dochodząca ,ochrony z tego tytułu wykaże, że pozwany rzeczywiście ii rdopušcił "naruszentiasiidobirattirotsoibistesgoi. FZ"Íko1ei 5 to, jakie dobro osobiste zostało naruszone może wynikać już z samych okoliczności faktycznych, ale ocena czy doszło do naruszenia dóbr osobistych należy do Sądu orzekającego, który dokonując tej oceny powinien kierować się kryteriami obiektywnymi, tj. ocenami racjonalnymi, wyważonymi i uzasadnionymi społecznie. Subiektywna ocena zdarzenia przez samego zainteresowanego nie ma więc zasadniczego znaczenia dla oceny samego naruszenia, co najwyżej intensywność jego przeżyć może wpływać na zakres udzielonej ochrony. A Przechodząc na grunt niniejszej sprawy trudno uznać, iż pozwana naruszyła w jakikolwiek sposób dobra osobiste powódki -- znieważyła ją. Przede wszystkim nie pozwala na takie stwierdzenie analiza dokumentów w aktach sprawy IC 2071/09 powołanych wyżej. Zawarte w nich sformułowania nie są obraźliwe i nie poniżają pgwódkj ą jedynie stanowią uzasadnienie podjętych w ramach kompetencji. pozwanej decyzji i w ocenie Sądu nie wykraczają poza tę potrzebę. Stanowią rzeczowe ii merytoryczne wyjaśnienie podstawy faktycznej i prawnej decyzji, nie zawierają nieprawdziwych informacji uwłaczających powódce. Powódka zdaje się być oburzona samym faktem oddalenia jej powództwa oraz wydaniem w dniu 19 pażdziernika 2011 roku --- STRONA 5 --- postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności. Wszystkie decyzje i działania podejmowane w sprawie zainicjowanej przez J A znajdowały uzasadnienie w kompetencjach podejmującego je organu oraz w przepisach procedury. Zawarte w protokołach i wydanych crzeczeniach stwierdzenia nie Wylttaßítljžt, p0Zt1 merytoryczny zakres prowadzonego postępowania, poza fakty będące jego przedmiotem. Natomiast merytoryczna ich zasadność podlegała kontroli instancyjnej sądu wyższej instancji. Zauważyć należy, iż odpowiedzialność cywilna sędziego, który wydawał kwestionowane rozstrzygnięcie może być rozpatrywana tylko w wypadkach, gdy sędzia przy sprawowaniu w ramach porządku prawnego i w granicach zastrzeżonych czymiości orzeczniczych, wykroczył w swoich działaniach poza materię potrzebną do wydania rozstrzygnięcia w sprawie a informacje i oceny zawarte w motywach wydanego przez niego orzeczenia w sposób bezprawny naruszyły dobra osobiste strony postępowania, których ochrony może ona dochodzić z mocy art. 23 i 24 kc wraz z żądaniem zadośćuczynienia wynikającym z art. 448 kc, o ile przy tym domagający się ochrony dóbr osobistych wykaże przy tym, że uszczerbek a więc doznana szkoda z tym związana pozostaje w normalnym związku przyczynowym z bezprawnym działaniem lub zaniechaniem sędziego. _pSubiektywne ,poczucie _powódki co do rzekomej zbezprawności wyroku wydanego orazposranowiernaonaaanrunauzuriwyronanośzr,jasrwsarzzajaaa uznania, że naruszone zostały jej dobra osobiste. Pozwana, co zostało już podniesione wyżej, podejmowała działania w ramach porządku prawnego i w granicach zastrzeżonych jej ustawowo kompetencji, a powódka nie wykazała, by nastąpiło przy tym przekroczenie granic orzekania niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia. Orzeczenia kwestionowane przez powódkę poddane zostały kontroli instancyjnej, co czyni oczywiście bezzasadny zarzut, iż pozwana blokowała jej dostęp do środków odwoławczych. Niezrozumiałe jest twierdzenie powódki dotyczące fałszowania, fabrykowania dokumentów oraz szantażowania jej dokumentami jak również twierdzenie o dokonanym oszustwie w sprawie. Z wszystkich powyższych względów Sąd uznał, że powódka nie udowodniła, że pozwana naruszyła jej dobra osobiste i na podstawie art. 448 kc a contrario oddalił jej powództwo jako pozbawione podstaw. Brak jest również jakichkolwiek podstaw (mając na uwadze stan faktyczny sprawy) do przypisania pozwanej winy na podstawie przepisu art. 415 kc. W wyroku SN z 5 sierpnia 2005 r. (Il CK 27/05, LEX nr 311305) stwierdzono, że należy odróżnić odpowiedzialność osobistą podmiotu orzekaj ącego lub podejmującego decyzję i odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z --- STRONA 6 --- prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej. Ta pierwsza oparta jest na zasadzie winy (art. 415 k.c.), zaś przesłanką odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę jest bezprawność, którą należy rozumieć jako niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie także sędziego przy wykonywaniu władzy sądowniczej. Nietrafność jednak orzeczenia lub decyzji i ich wzruszenie w toku instancji (co nie miało zresztą miejsca w przedmiotowej sprawie) nie oznaczają winy wykonawcy władzy publicznej: "Obciążenie sędziego "wizją" odpowiedzialności dyscyplinamej czy cywilnoprawnej "za wyrok" oznaczałobybowiem pozbawienie go niezawisłości i swobody orzekania". Zawinione działanie sędziego występuje wyłącznie w wypadku rozmyślnego wydania błędnego na torzectzenia,.a"za°Ít)akie”postępowanie może być uznane tylko działanie wbrew niewątpliwejtreści przepi:sów,=bądż jasnym okolicznościom sprawy. Wskazuj ąc zatem na powyższeinależałoorzec: jak w sentencji. Powódka w niniejszym postępowaniu była zwolniona od kosztów sądowych zatem na podstawie art. 113 ust.1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167,p.1398 ze zm.) w zw. z art. 98 § 1 kpc koszty te ponosi Skarb