Teza / krótkie omówienie
zapłatę
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
_,.,.;,_,. V . ,. 12*I ' ‘I ;“\1 3\§'>,=.‘7‘%£"%‘,>' q. '1' " .j 1.11: ‘t‘ “; ‘~‘»,’g ‘: '1 1‘. " ' 4 Sygn. a_kt I ACa 196/09 I, 1. '~:/~§,~j3;§>§~’$ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sqd Alpelacyjny W Gdafisku — Wydziai I Cywilny W skIadzie: Przewodniczapyz SSA Maryla DomelJasifiska Sqdzibwie: SA Michal Kopeé (spr.) 1 SA Katarzyna Przybylska Dnia 24 marca 2009 r. Protokolantz sekretarz sqdowy MaIgorzata Chehzhowska p0 rozpoznaniu W dniu 24 marca 2009 r. W Gdafisku na rozprawie sprawy z powédztwa J J przeciwko Skarbowi Pafistwa Zaldadowi Karnemu W B: 0 zapiatq na skutek apelacji powoda 0d Wyroku Sqdu Okrqgowego W E. z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt I C oddala apelacjg. Na oryginale Wlaéciwe podpisy - _„.,›;,-_,. v _ ,, '.:‹--2 -' 'Ę .:“\› ͬ¿'›,=..7`ř¿"śÍ›' -¿. 'I' " .Å iq: 't' 'Ê `›“¬ł'¿ '_' 'Ł 1. " -' . Sygn. a_kt I ACa 196/09 ›¿._ 2. >/~¿,‹Ź¦;Ч'$ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Ąpelacyjny W Gdańsku - Wydział I Cywilny W składzie: Przewodniczący: SSA Maryla Domel-Jasińska Sędziowie: SA Michał Kopeć (spr.) Í SA Katarzyna Przybylska Dnia 24 marca 2009 r. Protokolant: sekretarz sądowy Małgorzata Chełchowska po rozpoznaniu W dniu 24 marca 2009 r. W Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa J J przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu W B: o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego W E. z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt I C oddala apelację. Na oryginale właściwe podpisy
--- STRONA 2 ---
Sygn. akt I AC21 196/09 UZASADNIENIE Powédj I W pozwie skierowanym przeciwko Skarbowi Pafistwa — Zakladowi Karnernu W B domagal si¢ zasqdzenia od pozwanego kwoty 103.000 21 Wraz z ustawowymi odsetkami od dnia Wniesicnia pozwu do dnia zapIaty tytulem zadoééuczynienia za pogorszenie stanu zdrowia, spowodowane niewlaéciwym zapewnieniem mu opieki medycznej podczas pobytu W placéwce pozwanego. Wyrokiern z dnia 18 grudnia 2008r. Sad Okrcggowy W G oddaliI powédztwo. Sad ten ustalil, 2c powéd przebywal W placéwce penitencjarnej ~ Zakladzie Karnym W B . W okrcsic tcgo pobytu powéd trzykrotnic korzystal z porad lekarza ogélnego. Podczas Wizyty W dniu 21 lipca 2003 roku zalecono mu konsultacjcg psychiatryczna_, W dniu 05 grudnia 2003 roku W zwiqzku ze zglaszanymi przez niego dolegliwoéciami przczi<;bicnioWymi zalecono stosowanie Polopityny S dWa razy dziennie po jednej tabletce przez oktes trzcch dni, natomiast W dniu 29 grudnia 2003 roku na skutek zglaszanych dolegliwoéci natury dcrmatologicznej przypisano poWocI0Wi 5°/o 261 Benzacne. Od dnia ostatniej porady Iekarskiej majqcej miejscc W dniu 29 gmdnia 2003 roku do kofica pobytu W pozwanyrn zakladzie karnyrn powéd nie zglaszal sir; na Zadne Wizyty i konsultacje do lekarza ogélnego. Podczas Wymienionych Wyiej konsultacji lekarskich powéd nie zgIaszal innych nii stwierdzone W dokurnentacji medycznej dolegliwoéci, W tym dolegliwoéci natury kardiologicznej, okulistycznej, Iaryngologicznej i gasttologicznej. Kazda Wizyta skazanego u lekarza Wicgziennego, W tym réwniei powoda, jest szczcgélowo odnotowywana W prowadzonej przez zaklad dokurnentacji ze Wskazaniem podjgtych metod leczenia oraz przypisanych érodkéw farrnakologicznych. Wykluczone jest, aby jakakolwiek dolegliwoéé zglaszana przez osadzonego mogla zostaé przez lckarza zignorowana, czy tez pominigta. W takcie pobytu W ZakIadzie Karnym W B powéd nie skarzky1' siq Wspélosadzonym na stan swojego zdrowia, czuI siq Wéwczas rewelacyjnie, a Warunki panujqce W celi caIkowicic mu odpowiadaIy. W tak ustalonyrn stanie faktycznym Sad OkIQgOWY uznaI, Ze powéd, na ktérym spoczywal cigzar dowodu, nie Wykazal podstaw odpowiedzialnoéci deliktowej pozwanego. Sa__d nie daI wiary twierdzeniom powoda 0 zaniedbaniach funkcjonariuszy pozwanego sprawujqcych opiekq zdrowotnq W Zakladzie Karnym W B , a 1 Sygn. akt I ACa 196/09 UZASADNIENIE Powód] j W pozwie skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu W B domagał się zasądzenia od pozwanego kwoty 103.000 zł Wraz z ustawowymi odsetkarni od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia za pogorszenie stanu zdrowia, spowodowane niewłaściwym zapewnieniem mu opieki medycznej podczas pobytu W placówce pozwanego. Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2008r. Sąd Okręgowy W G oddalił powództwo. Sąd ten ustalił, że powód przebywał W placówce penitencjarnej ~ Zakładzie Karnym W B . W okresie tego pobytu powód trzykrotnie korzystał z porad lekarza ogólnego. Podczas Wizyty W dniu 21 lipca 2003 roku zalecono mu konsultację psycłiiatryczna, W dniu 05 grudnia 2003 roku W związku ze zgłaszanymi przez niego dolegliwościarni przeziębieniowymi zalecono stosowanie Polopiryny S dwa razy dziennie po jednej tabletce przez okres trzech dni, natomiast W dniu 29 grudnia 2003 roku na skutek zgłaszanych dolegliwości natury derrnatologicznej przypisano powodowi 5% żel Benzacne. Od dnia ostatniej porady lekarskiej mającej miejsce W dniu 29 grudnia 2003 roku do końca pobytu W pozwanym zakładzie karnym powód nie zgłaszał się na zadne wizyty i konsultacje do lekarza ogólnego. Podczas wymienionych Wyżej konsultacji lekarskich powód nie zgłaszał innych niż stwierdzone W dokumentacji medycznej dolegliwości, W tym dolegliwości natury kardiologicznej, okulistycznej, laryngologicznej i gasttologicznej. Kazda Wizyta skazanego u lekarza więziennego, W tym równiez powoda, jest szczegółowo odnotowywana W prowadzonej przez zakład dokumentacji ze wskazaniem podjętych metod leczenia oraz przypisanych środków farrnakologicznych. Wykluczone jest, aby jakakolwiek dolegliwość zgłaszana przez osadzonego mogła zostać przez lekarza zignorowana, czy też pominięta. W takcie pobytu W Zakładzie Karnym W B powód nie skarżył się współosadzonym na stan swojego zdrowia, czuł się wówczas rewelacyjnie, a Warunki panujące W celi całkowicie mu odpowiadały. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał, że powód, na którym spoczywał ciężar dowodu, nie wykazał podstaw odpowiedzialności deliktowej pozwanego. Sąd nie dał wiary twierdzeniom powoda o zaniedbaniach funkcjonariuszy pozwanego sprawujących opiekę zdrowotna W Zakładzie Karnym W B , a I
--- STRONA 3 ---
polcgajzgcych na zignorowaniu szeregu zglaszanych przez powoda dolegliwoéci, W tym dolegliwoéci okulistycznych, kardiologicznych oraz proéby o dostosowanie diety do dolegliwoéci Zolqdkowych powoda. Sad Okrogowy przychylil si¢ W tym Wzglgdzie do zeznafi §WiadkoW H G i M . S , ktérzy udzielali konsultacji oraz porad rnedycznych osadzonym W pozwanym Zakladzic Karnyrn W B . W oparciu 0 ich twierdzcnia Sad Oktcggowy przyjzd, ii kazda Wizyta powoda W gabinecie lekarskim i Wszelkie zglaszanc przez niego dolegliwoéci zostaly odnotowane W karcie rnedycznej powoda. Sqd Wykluczyl moiliwoéé zignorowania jakiejkolwiek dolegliwoéci przez opickujqcych si¢ powodem lekarzy, Wskazujqc na obowiqzujqcy obecnie W zakladach karnych znaczny formalizrn W zakresie opieki zdrowotnej skazanych, zwiqzany z drobiazgowym i precyzyjnym odnotowywanicrn kaidej Wizyty bez Wzgl¢du na jej celowoéé i charakter oraz szeroki dostQp skazanych do Iekarzy odpowicdnich spccjalnoéci. Sad podkreélil, iz z zeznaniami powoIanych Wyicj éwiadkéw, co do zakresu rzeczywiécie zgloszonych przez powoda dolegliwoéci, korcluje treéé karty ambulatoryjncj, przedstawiajqca W sposob szczegélowy zaréwno daty Wizyt, jak i problemy zdrowotne powoda, z ktoryrni pojawial sir; W gabinetach specjalistéw. Jednoczeénie Sad Okrggowy nie dal Wiary twierdzeniorn powoda o nicprawdziwoéci Wpisow W dokumentacji medycznej. Sqd podkteélfl, ii poWc'>d W Zadne sposéb nie Wykazal tej okolicznoéci, a nadto jego twierdzeniom przeczy fakt, ii jedynie ttzykrotnie zglosil sig do lekarza ogolnego, podczas, gdy iloéé zglaszanych przez niego dolegliwoéci uzasadnialaby czqstsze Wizyty. Ponadto Sad zauwaiyl, 2e skoro W dokumentacji lekarskiej umieszczono Wzmianki o takich dolegliwoéciach powoda jak przczigbienie, to fli€Wfl_tpIIWIC znalazlby sic; Wpis dotyczqcy powazniejszych schorzefi. W dalszej kolejnoéci Sqd Okr¢goWy Wskazal, I2 okolicznoéci majqce uzasadniaé racjc powoda nie zostaly potwierdzone zcznaniami éwiadkow, o ktorych Wnioskowal powéd L B i L L osadzonych 2 powodem W Zakladzie Karnym W B. . Obaj éwiadkowie Wskazali, i2 Warunki panujqce W tej jednostce byly bardzo dobre, a éwiadek L L~ , osadzony z powodem W jednej celi od stycznia do lutego 2004r. zeznaI, i2 powod W tym okresie nie skariyl sig na stan swojego zdrowia, czuI siq; rewelacyjnie, a Warunki panujqce W celi calkowicie rnu odpowiadaly. W konsekwencji Sqd Okrggowy uznal, Ze powod nie Wykazal bezprawnoéci dziaIafi funkcjonariuszy pozwanego, ktérc rnialyby doprowadzié do pogorszenia stanu jcgo zdrowia ipowodztwo oddalil. Sqd dodaI, Ze urnorzone zosta10 z uwagi na brak znamion czynu zabronionego postopowanic karne dotyczqcc przekroczenia uprawniefi i nicdopclnicnia obowiqzkéw 2 polegających na zignorowaniu szeregu zgłaszanych przez powoda dolegliwości, W tym dolegliwości okulistycznych, kardiologicznych oraz prośby o dostosowanie diety do dolegliwości żołądkowych powoda. Sąd Okręgowy przychylił się W tym względzie do zeznań świadków H G i M . S , którzy udzielali konsultacji oraz porad medycznych osadzonym W pozwanym Zakładzie Karnym w B _ W oparciu o ich twierdzenia Sąd Okręgowy przyjął, iż każda Wizyta powoda W gabinecie lekarskim i Wszelkie zgłaszane przez niego dolegliwości zostały odnotowane W karcie medycznej powoda. Sąd Wykluczył możliwość zignorowania jakiejkolwiek dolegliwości przez opiekujących się powodem lekarzy, wskazując na obowiązujący obecnie W zakładach karnych znaczny formalizm W zakresie opieki zdrowotnej skazanych, związany z drobiazgowym i precyzyjnym odnotowywaniem każdej wizyty bez względu na jej celowość i charakter oraz szeroki dostęp skazanych do lekarzy odpowiednich specjalności. Sąd podkreślił, iż z zeznaniami powołanych wyżej świadków, co do zakresu rzeczywiście zgłoszonych przez powoda dolegliwości, koreluje treść karty ambulatoryjnej, przedstawiająca W sposób szczegółowy zarówno daty wizyt, jak i problemy zdrowotne powoda, z którymi pojawiał się W gabinetach specjalistów. jednocześnie Sąd Okręgowy nie dał wiary twierdzeniom powoda o nieprawdziwości wpisów W dokumentacji medycznej. Sąd podkreślił, iż powód W żadne sposób nie wykazał tej okoliczności, a nadto jego twierdzeniom przeczy fakt, iż jedynie trzykrotnie zgłosił się do lekarza ogólnego, podczas, gdy ilość zgłaszanych przez niego dolegliwości uzasadniałaby częstsze Wizyty. Ponadto Sąd zauważył, że skoro W dokumentacji lekarskiej umieszczono Wzmianki o takich dolegliwościach powoda jak przeziębienie, to niewątpliwie znalazłby się Wpis dotyczący poważniejszych schorzeń. W dalszej kolejności Sąd Okręgowy wskazał, iż okoliczności mające uzasadniać racje powoda nie zostały potwierdzone zeznaniami świadków, o których wnioskował powód - Ł Ś' i L L osadzonych z powodem W Zakładzie Karnym W B. _ Obaj świadkowie Wskazali, iż warunki panujące W tej jednostce były bardzo dobre, a świadek L L' , osadzony z powodem W jednej celi od stycznia do lutego 2004r. zeznał, iż powód W tym okresie nie skarżył się na stan swojego zdrowia, czuł się rewelacyjnie, a warunki panujące W celi całkowicie mu odpowiadały. W konsekwencji Sąd Okręgowy uznał, że powód nie wykazał bezprawności działań funkcjonariuszy pozwanego, które miałyby doprowadzić do pogorszenia stanu jego zdrowia ipowództwo oddalił. Sąd dodał, że umorzone zostało z uwagi na brak znamion czynu zabronionego postępowanie karne dotyczące przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków 2
--- STRONA 4 ---
przez funkcjonariuszy Zakladu Karnego W B. W stosunku do powoda W czasie odbywania przez niego kary pozbawicnia Wolnoéci W tej jednostce pcnitencjarnej. Nadto zdaniem Sqdu Oktggowego roszczenie powoda ulegIo przedawnieniu, skoro powod WywodziI powstanie szkody ze zdarzeniami, ktore rnialy miejsce W okresie od dnia 17 lipca 2003r. do dniu 4 lutego 2004r., a pozew W niniejszej sprawie zostaI Wniesiony W dniu 28 Iipca 2007r., 21 zatem po up~1'yWie okreélonego W art. 442 § 1 kc 3 letniego terminu przedawnienia. Apelacjo od powyzszego Wyroku Wyvviodl powéd, \Vf1OSZ£LC o jego zmiane; poprzez orzeczenie zgodnie z Zqdaniern pozWu, ewentualnie o uchylenie zaskarzanego Wyroku i przekazanie sprawy Sqdowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarionemu orzeczeniu skariqcy zarzucilz 1. naruszenic przepisow prawa procesowego, tj. naruszenic art. 217 kpc poprzez nieuzasadnione oddalenie Wnioskow dowodowych powoda o przesluchanie Wskazanych W pozwie i innych pismach procesowych §Wiadkc'>W, dowodu z opinii bieglych lekarzy internisty, psychiatry i neurologa oraz z akt mcdycznych i osobowych powoda; naruszenie art. 233 kpc poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodéw i Wnioskéw dowodowych piowoda; naruszenic art. 117 kpc poprzez odmowq przyznania powodowi pelnomocnika z urzqdu; a tyrn samym niezagwarantowanie poWodoWi moinoéci obrony jego praw; 2. biqd W ustaleniach faktycznych polegajqcych na przyjqciu, Ze na skutek dzialari funkcjonariuszy pozwanego powod nie doznal uszczerbku na zdrovviu; 3. naruszenic art. 23 kc, art. 24 kc, art. 445 kc, art. 448 kc i nastqpnych przez przyjtgcic, 2e zachowanie funkcjonariuszy pozwanego nie stanowiIo naruszenia dobr osobistych powoda. W uzasadnicniu apelacji skariqcy zarzucil, Ze Sttd Okrggowy podaI jako przyczyno oddalenia powodztwa niewykazanic przez powoda podstaw odpowiedzialnoéci pozwanego, podczas, gdy W toku posttgpowania oddalil szereg jego Wnioskow doWodoWych. Skariqcy podkreélil, i2 W przypadku przeprowadzenia zawnioskowanych przez niego d0W0déW Wykazane zostalyby podstawy odpowiedziainoéci pozwanego. Sqd Apelacyjny zwaiyi, co nastqpuje: 3 przez funkcjonariuszy Zakładu Karnego W B. W stosunku do powoda W czasie odbywania przez niego kary pozbawienia Wolności W tej jednostce penitencjarnej. Nadto zdaniem Sądu Okręgowego roszczenie powoda uległo przedawnieniu, skoro powód wywodził powstanie szkody ze zdarzeniami, które miały miejsce W okresie od dnia 17 lipca 2003r. do dnia 4 lutego 2004r., a pozew W niniejszej sprawie został wniesiony W dniu 28 lipca 2007r., a zatem po upływie określonego W art. 442 § 1 kc 3- letniego terminu przedawnienia. Apelację od powyższego wyroku Wywiódł powód, wnosząc o jego zmianę poprzez orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu, ewentualnie o uchylenie zaskarżanego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił: 1. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. - naruszenie art. 217 kpc poprzez nieuzasadnione oddalenie Wniosków dowodowych powoda o przesłuchanie wskazanych w pozwie i innych pismach procesowych świadków, dowodu z opinii biegłych lekarzy internisty, psychiatry i neurologa oraz z akt medycznych iosobowych powoda; - naruszenie art. 233 kpc poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i Wniosków dowodowych powoda; - naruszenie art. 117 kpc poprzez odmowę przyznania powodowi pełnomocnika z urzędu; a tym samym niezagwarantowanie powodowi możności obrony jego praw; 2. błąd W ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu, że na skutek działań funkcjonariuszy pozwanego powód nie doznał uszczerbku na zdrowiu; 3. naruszenie art. 23 kc, art. 24 kc, art. 445 kc, art. 448 kc i następnych przez przyjęcie, że zachowanie funkcjonariuszy pozwanego nie stanowiło naruszenia dóbr osobistych powoda. W uzasadnieniu apelacji skarżący zarzucił, że Sąd Okręgowy podał jako przyczynę oddalenia powództwa niewykazanie przez powoda podstaw odpowiedzialności pozwanego, podczas, gdy W roku postępowania oddalił szereg jego Wniosków dowodowych. Skarżący podkreślił, iż W przypadku przeprowadzenia zawnioskowanych przez niego dowodów wykazane zostałyby podstawy odpowiedzialności pozwanego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: 3
--- STRONA 5 ---
_ Apelacja powoda nie zasluguje na uwzglednienie. W ocenie Sqdu Apelacyjnego Sztd Okregowy poczyniI praWid1'oWe ustalenia stanu faktycznego sprawy znajdujqce odzwierciedlenie W materiale doWodoWym ocenionym zgodnie z zasadq swobodnej oceny dowodow. Poczynione przez Sztd Oktegowy ustalenia Sad Apeiacyjny podziela i uznaje za \VI21S1'1€. Przychylié naleiy sie do oceny Sqdu Okregowego o bezzasadnoéci dochodzonego pozwem roszczenia zarowno z uwagi na jego przedawnienie, jak i brak Wykazanie przez powoda podstaw odpowiedzialnoéci deliktowej pozwanego Skarbu Pafistvva. Wobec nie kwestionowania przez powoda twierdzefi Sqdu pierwszej instancji W zakresie, W jakim Said ten uwzgledniI podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia zbedne jest powtarzanie WyWodc'>W przernawiajqcych za twierdzeniern, Ze roszczenie powoda W chwili Wnoszenia pozwu do sqdu bylo przedawnione. Dodaé jeclynie naleiy, ie jak Wynika z tteéci zeznaii powoda fakt pogarszania sie stanu zdrowia na skutek rzekornych zaniedbafi funkcjonariuszy pozwanego powéd odczuwal juz W takcie pobytu W Zakladzie Karnym W B , a zatem niewqtpliwie okreélony W art. 442 § 1 kc 3letni terrnin przedawnienia rozpoczql bieg najpééniej 2 momentem opuszczenia tego zakladu przez powoda, tj. W dniu 4 lutego 2004r. Odnoszqc sie do poszczegélnych zarzutow apelacji Wskazaé nalezy, i2 nie zasluguje na uwzglednienie zarzut nie zagwarantowania powodowi W naleiyty sposéb rhoznoéci obrony jego praw przed sztdern, ktory to zarzut powod \viaj:e z odrnowzt ustanowienia pelnornocnika 2 urzedu. Podkreélié naleiy, ii Wniosek 0 ustanowienie pelnomocnika 2 urzedu podlega uwzglednieniu jedynie Wéwczas, gdy sad uzna udzial profesjonalnego peInornocnika procesowego za potrzebny (art. 117 § 4 kpc). Sytuacja taka moze zachodzié Wtedy, gdy nieporadnoéé strony prowadzi do tego, Ze przy faktycznym lub prawnym skomplikowaniu sprawy nie jest ona W stanie Wykorzystaé prawnych rnozliwoéci prawidlowego jej prowadzenia. Skladane przez powoda W toku postepowania przed Sqdern pierwszej instancji Wnioski o ustanowienie pelnornocnika z urzedu istotnie nie zostaly uwzglednione, jednak W okolicznoéciach niniejszej sprawy nie sposéb uznaé, by W nastepstwie Wydania tych orzeczeri doszIo do ograniczenia powodowi rnoznoéci obrony jego praw. Przeciwnie, podejmowane przez apelujqcego W sprawie czynnoéci éwiadczq o tym, 2e nie ma on ttudnoéci ze sformulowaniern stanowiska procesowego i reprezentowaniem sWoich interesow W proccsie. Réwniei ocena, 2e sprawa nie naleiy do skornplikowanych pod Wzgledem prawnym i faktycznym, nie nasuwa zastrzeiefi, skoro jej przedmiot stanowiio typowe roszczenie odszkodowawcze. Odmowa ustanowienia 4 _ Apelacja powoda nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd Okręgowy poczynił prawidłowe ustalenia stanu faktycznego sprawy znajdujące odzwierciedlenie W materiale dowodowym ocenionym zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Poczynione przez Sąd Okręgowy ustalenia Sąd Apelacyjny podziela i uznaje za Własne. Przychylić należy się do oceny Sądu Okręgowego o bezzasadności dochodzonego pozwem roszczenia zarówno z uwagi na jego przedawnienie, jak i brak Wykazanie przez powoda podstaw odpowiedzialności deliktowej pozwanego Skarbu Państwa. Wobec nie kwestionowania przez powoda twierdzeń Sądu pierwszej instancji W zakresie, W jakim Sąd ten uwzględnił podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia zbędne jest powtarzanie wywodów przemawiających za twierdzeniem, że roszczenie powoda W chwili wnoszenia pozwu do sądu było przedawnione. Dodać jedynie należy, że jak Wynika z treści zeznań powoda fakt pogarszania się stanu zdrowia na skutek rzekomych zaniedbań funkcjonariuszy pozwanego powód odczuwał już W takcie pobytu W Zakładzie Karnym W B ', a zatem niewątpliwie określony W art. 442 § 1 kc 3-letni termin przedawnienia rozpoczął bieg najpóźniej z momentem opuszczenia tego zakładu przez powoda, tj. W dniu 4 lutego 2004r. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów apelacji wskazać należy, iż nie zasługuje na uwzględnienie zarzut nie zagwarantowania powodowi W należyty sposób rnożności obrony jego praw przed sądem, który to zarzut powód Wiąże z odmową ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Podkreślić należy, iż wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu podlega uwzględnieniu jedynie Wówczas, gdy sąd uzna udział profesjonalnego pełnomocnika procesowego za potrzebny (art. 117 § 4 kpc). Sytuacja taka może zachodzić Wtedy, gdy níeporadność strony prowadzi do tego, że przy faktycznym lub prawnym skomplikowaniu sprawy nie jest ona W stanie wykorzystać prawnych możliwości prawidłowego jej prowadzenia. Składane przez powoda W toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji wnioski o ustanowienie pełnomocnika z urzędu istotnie nie zostały uwzględnione, jednak W okolicznościach niniejszej sprawy nie sposób uznać, by W następstwie wydania tych orzeczeń doszło do ograniczenia powodowi możności obrony jego praw. Przeciwnie, podejmowane przez apelującego W sprawie czynności świadczą o tym, że nie ma on trudności ze sformułowaniem stanowiska procesowego i reprezentowaniem swoich interesów W procesie. Również ocena, że sprawa nie należy do skomplikowanych pod względem prawnym i faktycznym, nie nasuwa zastrzeżeń, skoro jej przedmiot stanowiło typowe roszczenie odszkodowawcze. Odmowa ustanowienia 4
--- STRONA 6 ---
pelnomocnika z urzedu przez Sad Okregowy nie stanowi zatem naruszenia art. 117 § 4 kpc. Za bezzasadny uznaé naleiy rowniez zarzut nieuzasadnionego pominiecia przez Sad pierwszej instancji Wnioskow dowodowych powoda o dopuszczenie dowodu z opinii biegiych lekarzy internisty, psychiatry i neurologa oraz z akt rnedycznych poWoda znajdujacych sie W Areszcie Bledczyrn W G na okolicznoéé stanu 2droWia powoda. Okolicznoéé ta miaiaby znaczenie, jedynie Wowczas, gdyby powéd Wykazal uprzednio, Ze jego aktualny stan zdrowia stanowi konsekwencje niezgodnych prawern dziaIafi badi zaniechafi funkcjonariuszy pozwanego Skarbu Pafistwa, czego jednak nie uczynil. Pominiecie Wnioskéw powoda 0 dopuszczenie dowodu z opinii bieglych sadovvych i akt rnedycznych nie stanowi zatem naruszenia przepisu art. 278 § 1 kpc. Z analogicznych poW0doW, nie uchybia treéci art. 217 § 2 kpc pominiecie doWodu z przesiuchania Wnioskowanych przez powoda éwiadkéw, skoro mieli oni zeznawaé na okolicznoéé stanu zdrowia powoda, a nie rnogli mieé wiedzy o rodzaju zglaszanych przez powoda funkcjonariuszom pozwanego dolegliwoéciach, skoro nie byli obecni przy Wizytach lekarskich powoda. Bezzasadny jest réwniei zarzut naruszenia przez Sad Okregowy art. 233 § 1 kpc. Wskazaé nalezy, ii skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przez sad przepisu art. 233 § 1 kpc Wymaga Wykazania, ie sad uchybil zasadom logicznego rozumowania lub doéwiadczenia Zyciowego, to bowiem moie byé jedynie przeciwstawione uprawnieniu sadu do dokonywania swobodnej oceny doWodéW. Nie jest natomiast Wystarczajace przekonanie o innej niz przyjal sad doniosloéci poszczegélnych dowodow i ich odmiennej od sadu ocenie. Skaraacy, podnoszac zarzut naruszenia powolanego Wyzej przepisu, nie Wskazal Zadnych okolicznoéci éwiadczacych 0 uchybieniach Sadu, ograniczajac sie do ogolnego stwierdzenia, Ze zgioszony zarzut opiera na naruszeniu przez Sad swobodnej oceny doW0doW. Twierdzenia 0 swobodnej ocenie Wnioskéw doWod0Wych powoda nie rnoga byé zaé oceniane przez pryzmat przepisu art. 233 kpc, bowiem przepis ten dotyczy WyIacznie kwestii oceny Wiarygodnoéci i mocy przeprowadzonych W sprawie dowodéw. Sad Apelacyjny W pelni podziela ocene Sadu pierwszej instancji 0 braku podstaw uzasadniajacych odpowiedzialnoéé deliktowapozwanego z tytulu doznanej przez powoda krzywdy. Jak slusznie stwierdziI Sad Okregowy nie znalaziy potwierdzenia W zgromadzonym W sprawie materiale dowodowyrn zarzuty skarzacego o zaniedbaniach funkcjonariuszy pozwanego zWia_zanych z niezapewnieniern poWodoWi naleézytej opieki zdrowotnej. Twierdzeniom pozwanego 0 zgIaszaniu przez niego W trakcie Wizyt 5 pełnomocnika z urzędu przez Sąd Okręgowy nie stanowi zatem naruszenia art. 117 § 4 kpc. Za bezzasadny uznać należy również zarzut nieuzasadnionego pominięcia przez Sąd pierwszej instancji wniosków dowodowych powoda o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych lekarzy internisty, psychiatry i neurologa oraz z akt medycznych powoda znajdujących się w Areszcie Sledczym w G na okoliczność stanu zdrowia powoda. Okoliczność ta miałaby znaczenie, jedynie wówczas, gdyby powód wykazał uprzednio, że jego aktualny stan zdrowia stanowi konsekwencje niezgodnych prawem działań bądź zaniechań funkcjonariuszy pozwanego Skarbu Państwa, czego jednak nie uczynił. Pominięcie wniosków powoda o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych sądowych i akt medycznych nie stanowi zatem naruszenia przepisu art. 278 § 1 kpc. Z analogicznych powodów, nie uchybia treści art. 217 § 2 kpc pominięcie dowodu z przesłuchania wnioskowanych przez powoda świadków, skoro mieli oni zeznawać na okoliczność stanu zdrowia powoda, a nie mogli mieć wiedzy o rodzaju zgłaszanych przez powoda funkcjonariuszom pozwanego dolegliwościach, skoro nie byli obecni przy wizytach lekarskich powoda. Bezzasadny jest również zarzut naruszenia przez Sąd Okręgowy art. 233 § 1 kpc. Wskazać należy, iż skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przez sąd przepisu art. 233 § 1 kpc wymaga wykazania, że sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego, to bowiem może być jedynie przeciwstawione uprawnieniu sądu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie o innej niż przyjął sąd doniosłości poszczególnych dowodów i ich odmiennej od sądu ocenie. Skarżący, podnosząc zarzut naruszenia powołanego wyżej przepisu, nie wskazał żadnych okoliczności świadczących o uchybieniach Sądu, ograniczając się do ogólnego stwierdzenia, że zgłoszony zarzut opiera na naruszeniu przez Sąd swobodnej oceny dowodów. Twierdzenia o swobodnej ocenie wniosków dowodowych powoda nie mogą być zaś oceniane przez pryzmat przepisu art. 233 kpc, bowiem przepis ten dotyczy wyłącznie kwestii oceny wiarygodności i mocy przeprowadzonych w sprawie dowodów. Sąd Apelacyjny W pełni podziela ocenę Sądu pierwszej instancji o braku podstaw uzasadniających odpowiedzialność deliktową pozwanego z tytułu doznanej przez powoda krzywdy. jak słusznie stwierdził Sąd Okręgowy nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym zarzuty skarżącego o zaniedbaniach funkcjonariuszy pozwanego związanych z niezapewnieniern powodowi należytej opieki zdrowotnej. Twierdzeniom pozwanego o zgłaszaniu przez niego w trakcie wizyt 5
--- STRONA 7 ---
lekarskich, innych jeszcze, niz podane W dokumentacji lekarskiej powoda, dolegliwoéci Wraz z Zadaniern konsultacji u specjalisty oraz 0 zglaszaniu Zadania Wprowadzenia specjalnej diety przeczy nie tylko treéé zeznafi sIuchanych W sprawie éwiadkow H G ' i M S », ale réwniez tresé zapisow ksiegi ambulatoryjnej. Powod nie Wykazai przy tym, by zapisy te nie odzwierciedlaIy rzeczywistego przebiegu konsultacji i nie uwzglednialy Wszystkich zglaszanych przez niego dolegliwoéci i Zadari. Podniesiony przez powoda zarzut nie znalaz1" powteirdzenia W zeznaniach osob Wspoiosadzonych z powodern W pozwanyrn zakiadzie karnym L . S" i L L W tej sytuacji brak bylo podstaxv do przyjecia odpovviedzialnoéci deliktowej pozwanego. Kwestie te Sad Okregowy W zaskarionyrn Wyroku oceniI' praWicIIoWo, a oceny tej nie podwazyIy skutecznie podniesione W apelacji zarzuty. Majac powyisze okolicznoéci na uwadze Sad Apelacyjny na mocy art. 385 kpc oddalii apelacje powoda, uznajac ja za bezzasadna. ;. ,.,‘:_\\l ~; 1 X ”\ .v _. ,x 3 ,.. .31,“ u_ ~._, L1,. _\»,,“<fl; 1,, U»\~ ,~._;,._. 1' I / 1,,» Q1111 0? ;;§13i~»1@'. _»i.:~.:».w_*t 1 Z" W ,.;r 3.7 _ _ ‘W5 __ \ ' . ‘ . e:§£:»tA:m»»_~;. .. v.<4_. 3 I . . . .=' . §‘».=:2;¢as;1~'s~.*1".1_'1k 89$?‘f1'§¢?‘i?3*'14***4 * "“?.;_1~1(“IM1 ~.\ ,1", '.,"‘<1 xi: rv cw 2' ~ 1'» .9" . '.='"v= _ ::=’ " _’=t ,,; _;111»if?' 1 IA¥~ t\ . ~ F,’ .. » ‘1 L 6 lekarskich, innych jeszcze, niż podane w dokumentacji lekarskiej powoda, dolegliwości wraz z żądaniem konsultacji u specjalisty oraz 0 zgłaszaniu żądania wprowadzenia specjalnej diety przeczy nie tylko treść zeznań słuchanych w sprawie świadków H G ' i M S ›, ale również treść zapisów księgi ambulatoryjnej. Powód nie wykazał przy tym, by zapisy te nie odzwierciedlały rzeczywistego przebiegu konsultacji i nie uwzględniały wszystkich zgłaszanych przez niego dolegliwości i żądań. Podniesiony przez powoda zarzut nie znalazł powteirdzenia w zeznaniach osób współosadzonych z powodem w pozwanym zakładzie karnym - Ł -, S' i L L W tej sytuacji brak bylo podstaw do przyjęcia odpowiedzialności deliktowej pozwanego. Kwestię tę Sąd Okręgowy w zaskarżonym wyroku ocenił prawidłowo, a oceny tej nie podważyły skutecznie podniesione w apelacji zarzuty. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 kpc oddalił apelację powoda, uznając ją za bezzasadną. J. ,.,v„I¬\\l ~-.' ,' 1 `\ .V _. ,x _fr ,_ ._¬`¿,,¿ “_ ‹„_› Lg., _\«„“j`~, _Ê-.› .›.„\. ,‹._¿,._, 1, 1 / f_,.' .xgjiątí ti? ;ş„tz3i~'„1@'~.› .»l.:~.¬;'„=*.'f 1 2-* W - ,.-;R Ł.-lz _ _ 'Wg __ \- ' . ` , azşf:-›ia'n'‹ws.›».:. ._ v.‹_. Ê 1 _ .~ . .=' _ š*»›:;&'a:i==¬.f1".›_'Łłt Süä-2`fß`ł?ł?*iŸ*Í'-1›1-*-*e t °¬?.,;u ĹŸMĹ ¬.\ /'Í 'ŰM Ä: r¬ sw 2' ›' "› .Y-' . - -',="'vf _ :-:-=' " _'ft „.¿ _L-_¬,1'1›āf?' 1 'A-Y' ti ._ ~ ,.,› .. › „- i 6
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Wyrok#Sąd Apelacyjny W pełni podziela ocenę Sądu pierwszej instancji o braku podstaw uzasadniających odpowiedzialność delikt#I C oddala apelacjg. Na oryginale Wla#art. 442 § 1 kc#art. 217 kpc#art. 233 kpc#art. 117 kpc#art. 23 kc#art. 24 kc#art. 445 kc#art. 448 kc#art. 117 § 4 kpc#art. 117 § 4 kpc.#art. 278 § 1 kpc.#art. 217 § 2 kpc#art. 233 § 1 kpc.#art. 233 § 1 kpc#art. 385 kpc