Postanowienie I C 985/12 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 października 2013 r. Sąd Okręgowy w K

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 985/12 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Ewa Olszewska Protokolant: Sylwia Piwowarska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. w Krakowie sprawy z powództwa (…) przeciwko (…),(…) o ochronę dóbr osobistych i zapłatę I. nakazuje pozwanej (…) złożenie do akt niniejszej sprawy pisemnego oświadczenia o następującej treści: „ ja, (…) przepraszam pana (…) za moje zachowanie polegające na bezprawnym naruszaniu jego dóbr osobistych poprzez kierowanie do jego przełożonych informacji dotyczących konfliktu sąsiedzkiego a nie związanych z działalnością zawodową powoda”; II. nakazuje pozwanemu (…) złożenie do akt niniejszej sprawy pisemnego oświadczenia o następującej treści: „ ja, (…) przepraszam pana (…) za moje zachowanie polegające na bezprawnym naruszaniu jego dóbr osobistych poprzez kierowanie do jego przełożonych --- STRONA 2 --- informacji dotyczących konfliktu sąsiedzkiego a nie związanych z działalnością zawodową powoda”; III. oddala powództwo w pozostałym zakresie; IV. umarza postępowanie w zakresie objętym cofnięciem pozwu; V. zasądza od pozwanych (…) i (…) na rzecz powoda (…) solidarnie kwotę 120,00 (słownie: sto dwadzieścia 00/100) złotych tytułem zwrotu części kosztów procesu, a pozostałe koszty wzajemnie znosi. Sygn. akt I C 985/12 UZASADNIENIE wyroku z dnia 7 października 2013 roku W pozwie z dnia 21 maja 2012 roku powód (…) , reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o nakazanie pozwanym (…) i (…) usunięcie kamer monitoringu zlokalizowanych na ich działce, które to urządzenia nakierowane są wprost na nieruchomość zajmowaną przez powoda oraz służą do bezprawnego śledzenia i dokumentowania szczegółów jego życia prywatnego, usunięcia mikrofonów kierunkowych zainstalowanych na ich parceli, które to urządzenia skierowane są bezpośrednio na nieruchomość zajmowaną przez powoda i w sposób niezgodny z prawem wykorzystywane są do podsłuchiwania oraz nagrywania szczegółów jego życia osobistego, nie rozpowszechniania i wykorzystywania nagrań pozyskanych dzięki monitorowaniu oraz podsłuchiwaniu życia prywatnego powoda, złożenie przed sądem zaprotokołowanego oświadczenia w formie przeprosin za bezprawne naruszanie --- STRONA 3 --- prawa do prywatności powoda, kierowanie pod jego adresem obelg, pomówień i fałszywych oskarżeń między innymi o pobicie, grożenie bronią, straszenie pozbawieniem życia, zasądzenie od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwoty 10 000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną przez powoda krzywdę, z odsetkami liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, zasądzenie od pozwanych solidarnie na rzecz (…) kwoty 10 000 złotych tytułem odpowiedniej sumy pieniężnej za naruszenie dóbr osobistych z odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanych solidarnie kosztów procesu. Na uzasadnienie swojego żądania powód wskazał, że razem z rodziną od 2011 roku mieszka w domu jednorodzinnym przy ul. (…) w (…) , a pozwani zajmują sąsiednią nieruchomość. Już od 2009 roku, od rozpoczęcia budowy domu przez powoda pozwani w sposób rozmyślny naruszają jego dobra osobiste, jak dobre imię, cześć, godność, nietykalność mieszkania, prawo do prywatności i wizerunku, spokój rodzinny. Działania te polegały w szczególności na śledzeniu procesu budowlanego prowadzonego przez powoda oraz składaniu bezpodstawnych zawiadomień do różnych instytucji jak Inspektorat Nadzoru Budowlanego, Straż Miejska, Policja, Państwowa Inspekcja Epidemiologiczna, Inspektorat Ochrony Środowiska o rzekomo występujących na budowie przypadkach łamania prawa. Kontrole przeprowadzane przez powyższe instytucje nie wykazały jednak żadnych nieprawidłowości. Od sierpnia 2011 roku pozwani prawie codziennie kierowali do powoda wyzwiska, groźby i inne zaczepki. Od marca 2012 roku rozpoczęli natomiast monitorowanie nieruchomości powoda za pomocą zamontowanych kamer. Nagrania uzyskane dzięki temu monitoringowi są gromadzone i przetwarzane, były między innymi wykorzystywane w toczącym się miedzy stronami postepowaniu sądowym. Ponadto w dniu 23 kwietnia 2012 roku pozwani zainstalowali na swojej nieruchomości także dwa mikrofony --- STRONA 4 --- kierunkowe, które umożliwiają podsłuchiwanie i rejestrowanie zdarzeń na działce powoda. Ponadto pozwani od 2009 roku uporczywie i złośliwie oczerniają powoda, który jest (…) . Poprzez składanie fałszywych oskarżeń pod jego adresem narażają (…) na trudności w pracy, godzą w jego cześć i godność. W ocenie powoda nakazanie pozwanym dokonania czynności wskazanych w pozwie spowoduje zaprzestanie dokonywania naruszeń jego dóbr osobistych, a zasądzenie zadośćuczynienia i odpowiedniej sumy na cel społeczny zrekompensuje doznaną przez niego krzywdę. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych pozwu powód wskazał, że cofa żądanie pozwu odnośnie zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na rzecz (…) . Jednocześnie sprecyzował swoje żądanie dotyczące przeprosin wskazując, iż powinny mieć one następującą treść: „ja (…) / (…) przepraszam Pana (…) za moje naganne zachowanie wobec jego osoby polegające na bezprawnym naruszaniu jego dóbr osobistych, w tym prawa do prywatności poprzez podglądanie i podsłuchiwanie jego życia osobistego, kierowania pod jego adresem obelg, krzywdzących pomówień i fałszywych oskarżeń między innymi o pobicie, grożenie bronią, straszenie pozbawieniem życia”. W piśmie z dnia 4 października 2012 roku zawarto oświadczenie o cofnięciu przez powoda pozwu w stosunku do (…) . W odpowiedzi na pozew pozwani wnieśli o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda kosztów procesu. Wskazali, iż zarzuty powoda są bezpodstawne, ponieważ wszelkie podejmowane przez nich działania były usprawiedliwione. W szczególności stanowiły reakcję na niestosowanie się przez (…) do norm wynikających z prawa budowlanego. Natomiast zamontowane kamery i mikrofony skierowane są jedynie na działkę pozwanych i drogę dojazdową do niej, nie służą natomiast rejestrowaniu życia prywatnego --- STRONA 5 --- powoda. Sprzęt do monitoringu został zamontowany z uwagi na działania (…) , który dopuszczał się wobec pozwanych i ich mienia nieprawidłowych zachowań. Zachowania te były również przedmiotem zawiadomień, jakie składali pozwani przełożonym powoda. Miały one służyć jedynie ochronie słusznych interesów małżonków (…) , a nie złośliwemu oczernianiu (…) . W piśmie z dnia 22 października 2012 roku powód cofnął złożone uprzednio oświadczenie o cofnięciu pozwu wobec (…) . Na rozprawie w dniu 5 marca 2013 roku pełnomocnik powoda wskazał, iż powód cofa żądanie pozwu odnośnie zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na rzecz (…) wraz ze zrzeczeniem się roszczenia, wskazał jednocześnie, że oświadczenie o przeprosinach ma nastąpić do protokołu rozprawy. Pozwani natomiast podtrzymali swoje stanowisko wnosząc o oddalenie powództwa. Informacyjnie wysłuchany (…) wskazał, że pozwani dopuścili się naruszenia jego dobrego imienia poprzez zamontowanie kamer, które skierowane były wprost na jego posesję. Dopiero w listopadzie 2012 roku, po zgłoszeniu sprawy do Prokuratury, zostały one przestawione w ten sposób, że obejmują jedynie drogę dojazdową do posesji stron i obecnie nie powodują dalszych naruszeń. W podobnym czasie zdemontowano mikrofony, które nie stanowią obecnie źródła naruszeń dóbr osobistych powoda. Powód wskazał dalej, iż sprzęt monitorujący był ulokowany w bliskiej odległości od jego posesji i stąd wie, iż były nakierowane na jego działkę, nie widział jednak, ani nie słyszał zarejestrowanych nagrań. Twierdzi jednak, że istnieje realne ryzyko ich rozpowszechnienia przez pozwanych, którzy stale składają na niego skargi u przełożonych. Ponadto pozwani wyzywają powoda, kiedy znajduje się na on podwórku. Kiedy powód odśnieżał, widział iż pozwany trzymał w ręku aparat nakierowany na jego osobę. --- STRONA 6 --- (…) przesłuchany informacyjnie podał natomiast, że kierował wraz z żoną do przełożonych (…) skargi na powoda i załączał zdjęcia wskazujące na zasadność tych skarg. Dotyczyły one zastawiania wjazdu na posesję i drogę dojazdową, złośliwego otwierania bramy, wylewania na drogę wody, ustawiania na niej kamieni, przerzucania przez płot chwastów i śmieci, wylewania na drogę nieczystości. Wskazał, iż powód zastrasza jego i żonę. Zaprzeczył tez jakoby mikrofony i kamery kiedykolwiek był nakierowane na posesję powoda. W przedmiotowej sprawie bezspornym było , że (…) , (…) wraz z rodziną zamieszkuje w domu jednorodzinnym położonym w (…) przy ul. (…) . (…) i (…) mieszkają natomiast na sąsiedniej nieruchomości, przy ul. (…) . Działka na której posadowiony jest dom, w którym mieszka powód stanowi własność żony powoda, siostrzenicy (…) . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pomiędzy stronami postępowania od 2009 roku ma miejsce spór sąsiedzki. Rozpoczął się on kiedy (…) przygotowywał działkę pod budowę domu. Nie jest on właścicielem przedmiotowej działki, stanowi ona własność jego żony (…) . W najbliższym sąsiedztwie zamieszkują również teściowie (…) . Dojazd do domu pozwanych odbywa się drogą prywatną stanowiącą własność (…) siostry (…) , a teściowej (…) . Obecnie toczy się sprawa o ustanowienie służebności drogi koniecznej biegnącej po wskazanej drodze prywatnej na rzecz (…) i (…) . Jest to bowiem jedyna istniejąca obecnie droga do ich domu. Dowód : zeznania świadka (…) k.75-76, (…) k.76, (…) k. 198, (…) k.207, zeznania pozwanego (…) k. 210 Konflikt pomiędzy stronami postępowania stanowi kontynuację konfliktu pomiędzy pozwanymi a teściami powoda. Polegał on głównie na wzajemnym kierowaniu wobec siebie wyzwisk i pogróżek. Nieporozumienia były związane --- STRONA 7 --- przede wszystkim z korzystaniem z drogi dojazdowej do domu małżonków (…) , które odbywały się po terenie działki (…) . Zdarzały się bowiem sytuacje, około 4- 5 razy w roku, kiedy (…) , bądź osoby go odwiedzające zostawiały zaparkowane na brzegu drogi samochody, które z uwagi na niezbyt dużą jej szerokość utrudniały przejazd do domu małżonków (…) . Powód za każdym razem przestawiał samochód w ciągu 10 – 15 minut, aby umożliwić przejazd, jednak łączyło się to z negatywnymi komentarzami ze strony (…) . Problemy z użytkowaniem drogi miały także miejsce w trakcie trwania budowy domu (…) , kiedy to zdarzały się sytuacje zanieczyszczania drogi materiałami z budowy. Ponadto (…) po obfitych deszczach latem 2010 roku wylewał na drogę wodę z zalanej piwnicy, co spowodowało powstanie kałuży przez krótki czas utrudniało dostęp do domu pozwanych, chociaż nie umożliwiało to dojazdu i dostępu do ich domu. Dowód: częściowo zeznania świadków (…) k.75-76, (…) k.76, (…) k.197, (…) k. 198, (…) k.207- 208, częściowo zeznania pozwanego (…) k.209-210, częściowo zeznania powoda (…) k. 209, 210 Na początku 2011 roku (…) i (…) zainstalowali na swojej posesji jedną kamerę skierowaną bramę wjazdową, ponieważ często zdarzały się „głuche” dzwonki, jak też dlatego, że nieznana osoba uszkodziła kłódkę do bramy wjazdowej. Kolejne kamery zostały zamontowane w lutym 2012 roku po rzekomym pobiciu pozwanego przez (…) . Były one skierowane na drogę wjazdową do posesji małżonków (…) oraz bezpośrednio na teren tej działki. Urządzenia te miały poprawić poczucie bezpieczeństwa rodziny (…) , a także pomóc w udokumentowaniu sprawców ewentualnych naruszeń mienia oraz spokoju pozwanych. Około trzech tygodni później zamontowane zostały również atrapy mikrofonów. Powyższe miało przyczynić się do zaprzestania wzajemnych wyzwisk stron. Obecnie atrapy zostały zdemontowane. Po --- STRONA 8 --- zamontowaniu kamer (…) wzniósł nad swoim ogrodzeniem prowizoryczną wysoką zasłonę oddzielająca działki stron. Dowód : częściowo zeznania świadka (…) k.76, (…) k. 198, (…) k.208, częściowo zeznania powoda (…) k. 208-209, częściowo zeznania pozwanego (…) k. 209- 2010 Uzyskane materiały z monitoringu były wykorzystywane przez (…) i (…) jako dowody w postepowaniu o ustanowienie drogi koniecznej (nagranie) oraz załączane jako dowody w postępowaniach inicjowanych przez pozwanych wobec (…) (zdjęcia). Powyższe materiały były bezpośrednio związane z konfliktem między stronami i nie zawierały szczegółów życia rodzinnego (…) . Dowód : zeznania powoda (…) k. 209 (…) wielokrotnie zgłaszał na policji telefonicznie nieprawidłowości w zachowaniu (…) . W dniu 2 marca 2012 roku wskazał, że sąsiad zastawił wyjazd z posesji, jednak przybyły na miejsce patrol nie potwierdził takiego zdarzenia. Podobna sytuacja miała miejsce w dniu 6 marca 2012 roku, z tym że zgłaszający zarzucił również kierowanie pod jego adresem gróźb. Analogiczna sytuacja miała też miejsce 8 lutego 2007 roku, kiedy to patrol policji stwierdził, że blokujący samochód odjechał przed interwencją. Dowód: raporty historii działania oraz przeglądy zdarzeń koperta k. 182 W dniu 9 kwietnia 2010 roku (…) , podając w nagłówku pisma także nazwisko swojej żony, w piśmie do (…) w (…) zawarł opis swojej wersji konfliktu sąsiedzkiego pomiędzy nim, a (…) . Przedstawiono w nim sąsiada jako niezrównoważonego psychicznie, agresywnego. Podano, że groził małżonkom (…) i ubliżał im, nie wywoził śmieci i nieczystości płynnych, blokował dojazd do posesji powoda, palił ogniska na działce stwarzając zagrożenie pożarowe, nieprawidłowo ustawił ustęp na placu budowy. --- STRONA 9 --- Dowód: pismo koperta k. 182 W dniu 12 maja 2010 roku (…) złożył zawiadomienie o popełnieniu przez (…) przestępstwa w postaci kierowania złośliwości wobec zawiadamiającego i jego żony (…) , kierowania wobec nich gróźb karalnych, wyzywania ich. Zachowania (…) miały także obejmować zastawianie wjazdu na posesję i drogi dojazdowej do domu (…) , złośliwego ustawienia przenośnej toalety naprzeciwko okien zgłaszającego. Ponadto w zgłoszeniu podano, iż ostatnio nieznana osoba otruła psa, rzucała w innego psa kamieniami, zdarzały się też głuche dzwonki do furtki, uszkodzenie kłódki do bramy wjazdowej. Na skutek zgłoszenia zostało wszczęte w dniu 24 maja 2010 roku śledztwo. Postępowanie to, w sprawie kierowania w nieustalonym okresie 2009 roku gróźb pozbawienia życia pod adresem (…) i (…) oraz w sprawie znieważania tych osób w nieustalonych dniach 2008, 2009 i 2010 roku zostało następnie umorzone postanowieniem prokuratora Prokuratury (…) z dnia 29 czerwca 2010 roku, sygn. akt 6Ds (…) wobec braku w czynie znamion przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego oraz braku interesu społecznego w kontynuowaniu ścigania z urzędu odnośnie przestępstwa znieważania oraz z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa odnośnie gróźb karalnych. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, iż brak było podstaw do ustalenia, iż (…) kierował wobec pokrzywdzonych groźby karalne, czy też znieważał ich. Podkreślono, że w sprawie występowały dwie sprzeczne wersje zdarzeń – pokrzywdzonych i (…) , którzy pozostają ze sobą w długotrwałym sporze sąsiedzkim. Przeciwko wersji zdarzeń prezentowanych przez pokrzywdzonych zdaniem Prokuratora przemawiała okoliczność, iż upłynął znaczny okres od chwili ewentualnie kierowanych gróźb do momentu ich zgłoszenia, co nastąpiło bezpośrednio po otrzymaniu przez (…) pozwolenia na budowę domu mieszkalnego w sąsiedztwie pokrzywdzonych. Odnośnie zarzutu znieważenia wskazano, że jest to czyn ścigany w trybie prywatnoskargowym, a --- STRONA 10 --- potencjalny czyn nie godził w żadne dobra ogólne poza interesem pokrzywdzonego. Powyższe postanowienie zostało doręczone (…) i (…) z pouczeniem o możliwości zaskarżenia, jednak żadne z nich nie złożyło zażalenia. Z akt śledztwa zostały wyłączone materiały do odrębnego postępowania odnośnie uszkodzenia w październiku 2008 roku kłódki o wartości 40 złotych na szkodę (…) . Dowód: akta Prokuratury (…) , sygn. akt 6 Ds. (…) k. 33-36, k.37 tych akt W dniu 17 lutego 2012 roku (…) złożył zawiadomienie o popełnieniu przez (…) przestępstwa polegającego na groźbach uszkodzenia ciała, uderzeniu go pięścią w nos i uszkodzeniu okularów. W sprawie tej zostało wszczęte dochodzenie odnośnie kierowania od października 2011 roku do lutego 2012 roku pod adresem (…) i (…) gróźb karalnych oraz odnośnie naruszenia nietykalności cielesnej (…) w dniu 17 lutego 2012 roku poprzez uderzenie go pięścią w twarz, spowodowanie upadku a następnie kopniecie, w wyniku czego doszło do uszkodzenia okularów (…) w postaci rozbicia szkieł i wygięcia oprawek co spowodowało stratę w wysokości 300 złotych, które zostało następnie umorzone postanowieniem prokuratora Prokuratury (…) z dnia 18 maja 2012 roku, sygn. akt 6Ds (…) wobec braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie czynu. W sprawie nie było bowiem możliwości zweryfikowania wersji stron w oparciu o relacje postronnych świadków. Ponadto przybyli na miejsce zdarzenia z dnia 17 lutego funkcjonariusze policji nie stwierdzili na ciele pokrzywdzonego żadnych obrażeń, nie zauważyli także na śniegu śladów świadczących o upadku lub szamotaninie, nie zostały okazane rzekomo zniszczone okulary. --- STRONA 11 --- Powyższe postanowienie zostało doręczone (…) i (…) z pouczeniem o możliwości zaskarżenia, jednak żadne z nich nie złożyło zażalenia Dowód: akta Prokuratury (…) , sygn. akt 6 Ds. (…) k. 50- 53 tych akt (…) wraz ze swoją żoną (…) , poza złożeniem powyższych zawiadomień o popełnieniu przestępstwa wysyłał do wielu instytucji szereg skarg i informacji dotyczących działań (…) : - w mailu z dnia 11 kwietnia 2010 roku do Straży Miejskiej informował o ustawieniu przez (…) drewnianego ustępu w zbyt bliskiej odległości od swojego domu oraz o nieszczelności zbiornika na nieczystości, natomiast w dniu 16 kwietnia 2010 roku poinformował Straż Miejską, że pomimo interwencji drewniany ustęp jest w dalszym ciągu wykorzystywany, czego dowodzić miały załączone zdjęcia przedstawiające wychodzących z ubikacji mężczyzn (k.106- 108); - w dniu 19 lutego 2012 roku w mailu do Biura Skarg Wewnętrznych (…) zarzucono, iż (…) już od dwóch lat nęka (…) i jego żonę, czyni im liczne złośliwości, grozi zastrzeleniem i wyzywa, w związku z czym oboje obawiają się o swoje życie. Wskazano na zdarzenie z dna 17 lutego 2012 roku- pobicie i zniszczenie okularów zgłaszającego. Ponadto zarzucono, że (…) złośliwie wylewa wodę na drogę dojazdową do domu zgłaszającego, utrudniając przejście. Także brat (…) ma udział w nękaniu zgłaszającego - zniszczył kłódkę do bramy wjazdowej do jego domu. Zgłoszono także zastrzeżenia co do prawidłowości działania policji wzywanej na kolejne interwencje, poprzez podejmowanie działań na korzyść (…) (k.109); - w dniu 6 marca 2012 roku w mailu do Biura Skarg Wewnętrznych (…) zgłosił sprawę zastawiania wjazdu na teren jego domu. Podkreślił, że policja --- STRONA 12 --- przyjeżdża zbyt późno na interwencje, a w tym czasie (…) ma czas na przestawienie samochodu (k.111); - w dniu 8 marca 2012 roku w mailu do Biura Skarg Wewnętrznych (…) zgłoszono zastawienie drogi dojazdowej w dniu 6 marca- (…) musiał dojeżdżać do domu przez trawnik, wezwana o godzinie 19.29 policja przyjechała dopiero o godzinie 23.12, co zgłaszający odebrał jako szykanę. Wskazał też na okoliczność wzniesienia przez (…) 5 metrowej konstrukcji, która uniemożliwia mu monitorowanie odcinka drogi, na którą w sposób złośliwy wyrzucane są śmieci i wylewana jest woda (k.112); - w dniu 4 czerwca 2012 roku zgłosił w mailu do Biura Skarg Wewnętrznych (…) , że (…) „nasłał na niego kolegów w (…) ”, którzy straszyli go „podaniem do sądu”(k.113); - w dniu 10 czerwca 2012 roku w mailu do Biura Skarg Wewnętrznych (…) , powielając informacje z wcześniejszego zgłoszenia dodał, że (…) przerzuca na jego posesje chwasty, wyśmiewa i obraża zgłaszającego. Do tego maila załączono zdjęcia przestawiające wiszące na ogrodzeniu fragmenty roślin (k.114-119); - w piśmie - mailu do Punktu Obsługi Klienta (…) , przekazanym do Komendanta (…) z dnia 24 lipca 2012 roku po raz kolejny opisał konflikt z sąsiadem, podając, że wylewa on wodę na drogę dojazdową, wyrzuca na nią gwoździe i śmieci, ostre kamienie, przerzuca śmieci na posesje zgłaszającego, zastawia mu dojazd do domu poprzez otwieranie swojej bramy, postawił naprzeciw jego okien drewniany ustęp, zastawia drogę dojazdową swoim samochodem, ponadto uderzył zgłaszającego i zniszczył mu przez to okulary. Podkreślono również brak odpowiedniej reakcji policji na zgłaszane zdarzenia (k.173-174); --- STRONA 13 --- - w dniu 7 listopada 2012 roku w mailu do Biura Skarg Wewnętrznych (…) wskazał, że (…) w dalszym ciągu utrudnia zgłaszającemu dostęp do domu, a prowadzone postępowania nie dają efektu. Załączył także zdjęcia na których widnieje zaparkowany na drodze samochód (k.120, 124- 125); - w dniu 26 grudnia 2012 roku w mailu do Biura Skarg Wewnętrznych (…) zwrócił uwagę na brak obiektywnego rozpoznania swoich skarg oraz nie przesłanie odpowiedzi na niektóre z jego pism przesłał także zdjęcia obrazujące zaparkowane na drodze samochody marki (…) i (…) (k.126-129); - w dniu 28 grudnia 2012 roku w mailu do Biura Skarg Wewnętrznych (…) po raz kolejny wskazano na brak należytej interwencji odnośnie zastawiania drogi przez (…), wskazano na toczące się postępowanie administracyjne przed Powiatowym Inspektoratem nadzoru Budowlanego w (…) w sprawie ogrodzenia i bramy wjazdowej ustawionych przez (…) , w którym stwierdzono naruszenie prawa budowlanego (k.130). W odpowiedzi na skargi zgłoszone w dniach 19 lutego, 6 i 8 marca 2012 roku (…) , pismem (…) w (…) z dnia 12 kwietnia 2012 roku został poinformowany o przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym. W jego trakcie ustalono, że zarzuty związane z konfliktem sąsiedzkim były już przedmiotem postępowania zainicjowanego skargą z dnia 9 kwietnia 2010 roku, które to postępowanie nie potwierdziło zasadności zarzutów. Wszczęte w sprawie 6 Ds. (…) postępowanie o przestępstwo gróźb karalnych zostało umorzone z uwagi na brak znamion, a w sprawie o zniszczenie kłódki odstąpiono od skierowania do sądu wniosku o ukaranie, a pokrzywdzony nie skorzystał z możliwości samodzielnego złożenia takiego wniosku. Wskazano jednocześnie na toczące się postępowanie 6 Ds. (…) w sprawie zniszczenia okularów. Wyjaśniono też, że czas dojazdu radiowozów na zgłaszane --- STRONA 14 --- interwencje jest uwarunkowany wieloma czynnikami, jak choćby kolejnością zgłoszeń i hierarchią zdarzeń (k.164-165). W odpowiedzi na skargi z dnia 4 i 10 czerwca oraz 26 lipca 2012 roku (…) , pismem (…) w (…) z dnia 2 sierpnia 2012 roku został poinformowany o przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym. Wskazano w szczególności na umorzone dochodzenie odnośnie gróźb karalnych, uszkodzenia mienia oraz naruszenia nietykalności cielesnej, która to decyzja nie została zaskarżona przez pokrzywdzonego i uprawomocniła się. Podkreślono, iż zgłaszający wielokrotnie przytacza te same okoliczności, które były już przedmiotem badania. Ponadto zgłoszenia (…) oceniono jako ogólnikowe, a przez to trudne do zbadania, natomiast dołączona dokumentacja fotograficzna nie pozwalała na jednoznaczne potwierdzenie twierdzeń skarżącego. Pouczono go także o możliwości zgłoszenia popełnienia przestępstwa w przypadku zaistnienia czynu zabronionego popartego konkretnymi faktami, o czym powinna zostać zawiadomiona najbliższa jednostka Policji lub Prokuratury (k.169-170). Także skarga z dnia 7 listopada 2012 roku została uznana za bezzasadną, o czym (…) został poinformowany pismem (…) w (…) z dnia 11 grudnia 2012 roku (k.175). Podobnie oceniono zarzuty (…) zawarte w skargach z dnia 26 i 28 grudnia 2012 roku- pismo (…) w (…) z dnia 5 lutego 2013 roku (k.177-178). Dodatkowo (…) w mailu do powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w (…) z dnia 23 lipca 2012 roku poprosił o interwencje w sprawie nieprawidłowo zbudowanego ogrodzenia przez (…) (k.121). W odpowiedzi na to pismo, pismem z dnia 19 grudnia 2012 roku poinformowano zgłaszającego o przeprowadzonych czynnościach wyjaśniających. W ramach tych czynności została przeprowadzona kontrola, podczas której ustalono, że ogrodzenie wraz z bramą przy posesji na ul. (…) zostało wybudowane bez zgody właściwego --- STRONA 15 --- organu administracji architektoniczno- budowlanej, w związku z czym z urzędu wszczęto w tej sprawie postępowanie administracyjne (k.131). Dowód: pisma (…) w (…) k. 163-180, korespondencja mailowa wraz ze zdjęciami k. 106- 131 W związku z licznym skargami małżonków (…) na działania (…) było prowadzone w stosunku do niego od lutego 2012 roku postępowanie wyjaśniające dotyczące możliwości naruszenia przez niego dyscypliny i etyki zawodowej. (…) był w związku z powyższym rozpytywany, musiał składać pisemne wyjaśnienia. Wiązało się to dla niego ze stresem, negatywnym odbiorem wśród kolegów. Powód był przez to postrzegany jako osoba uciążliwa, trudna do współżycia. Ostatnie czynności w postępowaniu kontrolnym podejmowano w lutym 2013 roku, celem ustalenia istnienia na drodze przy ul. (…) znaków zakazu parkowania. Dowód: akta postępowania wyjaśniającego koperta k. 182, zeznania powoda (…) k. 209 (…) w dniu 18 kwietnia 2012 roku złożył w Prokuraturze (…) zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa uporczywego nękania bądź wykroczenia złośliwego niepokojenia przez małżonków (…) . W zawiadomieniu wskazał na okoliczności związane z montażem kamer i mikrofonów, wyzwiskami, groźbami, fałszywymi zawiadomieniami do różnych instytucji, w tym do przełożonych (…) . Prowadzone postępowanie pod sygn. akt (…) zostało umorzone. Na powyższe postanowienie zostało złożone zażalenie przez pokrzywdzonego w sprawie, jednak Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego. Dowód: akta Prokuratury (…) , sygn. akt 6 Ds. (…) k. tych akt (brak tych akt w sprawie- choć zostały dopuszczone jako dowód k. 207) --- STRONA 16 --- Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wymienione wyżej dokumenty, których prawdziwość i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron postepowania. Ponadto Sąd posiłkował się wskazanymi w treści ustaleń faktycznych zdjęciami w celu ustalenia sposobu wykorzystywania materiałów z monitoringu, czy obejmował on szczegóły z życia prywatnego powoda i w jakim zakresie był on wykorzystywany. Sąd opierał się także na zeznaniach świadka (…) teściowej powoda (k.7- 5-76) w zakresie w jakim przedstawiła ogólny zarys sytuacji pomiędzy stronami postępowania, a także odnośnie toczącego się postepowania o ustanowienie drogi koniecznej. W tym zakresie jej zeznania całkowicie pokrywały się z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Sąd dał wiarę temu świadkowi także w odniesieniu do relacji o wypompowywaniu wody na drogę dojazdową w trakcie powodzi. W tym zakresie jej zeznania, w których wskazała na analogiczne zachowania innych sąsiadów, były bardziej przekonywujące niż wersja (…) i (…) o złośliwym i bezcelowym wylewaniu wody na drogę. Także zeznania (…) (k.76) – żony powoda zostały uznane w przeważającej mierze za wiarygodne. Dotyczyło to zwłaszcza ogólnego przedstawienia stosunków panujących między stronami postepowania, kwestii własności domu przy ul. (…). Także jej zeznania o kierowanych do różnych instytucji zawiadomieniach znajdowały co do zasady (za wyjątkiem inspekcji ochrony środowiska- co nie zostało poparte żadnymi dokumentami) odzwierciedlenie w zebranych dokumentach, a jednocześnie nie były kwestionowane przez stronę pozwaną. Kwestia zasadności składanych zawiadomień nie może być natomiast rozważana na gruncie wiarygodności zeznań tego świadka. Jako osoba bezpośrednio zaangażowana w konflikt sąsiedzki, (…) może mieć swój własny pogląd na te sprawę, a subiektywnych ocen nie można klasyfikować według kryterium prawdziwości. Jako niemające --- STRONA 17 --- mocy dowodowej Sąd uznał zeznania tego świadka w zakresie, w jakim wskazywała na zasięg kamer zamontowanych na posesji pozwanych. Takie twierdzenia były bowiem oparte jedynie na przypuszczeniach – świadek nie widziała nigdy nagrań z kamer, a samo skierowanie kamery w stronę domu powoda nie przesądza o technicznej możliwości rejestracji określonego obszaru. Także okoliczność ustawienia zasłony ponad ogrodzeniem świadczy jedynie o subiektywnym odczuciu możliwości bycia nagrywanym, nie może natomiast stanowić podstawy do ustalenia rzeczywistego zasięgu kamer. W sposób podobny Sąd ocenił zeznania (…) (k.197), (…) (k.207-208) synów pozwanych i (…) k. (198) ich synowej. A zatem były one wiarygodne w zakresie ogólnego opisu konfliktu stron. Wprawdzie świadkowie nie widzieli nigdy sytuacji kiedy pozwani wyzywali powoda, jednak nie mieszkają oni w domu przy ul. (…), są tam jedynie okazjonalnie. Wiarygodne były ich twierdzenia o parkowaniu przez powoda na drodze, co utrudniało wjazd na posesję pozwanych. Powyższe znajduje pośrednie potwierdzenie w zgłoszeniach telefonicznych na policję. Wprawdzie w ramach interwencji nie stwierdzano blokowania przejazdu, jednak sam pozwany wskazywał, że na żądanie jego lub kogoś z rodziny powód zawsze odjeżdżał w stosunkowo niedługim czasie. Pośrednio wskazują na to również załączone zdjęcia z monitoringu obrazujące stojące na drodze samochody. Nie zasługują natomiast na wiarę twierdzenia odnośnie celowego zanieczyszczania drogi odpadami z budowy. Sam (…) podał, że nie widział żeby powód wysypywał jakieś materiały na drodze, tylko że leżały na niej resztki z budowy. Tymczasem jest rzeczą całkowicie naturalną, że w procesie budowy domu na placu budowy i jego okolicach mogą znajdować się materiały budowlane i ich resztki. Nie oznacza to oczywiście usprawiedliwienia „rozsypywania” odpadów naokoło budowy, jednak świadek wskazał, że opisane odpadki leżały w jednym miejscu przy ogrodzeniu, a zatem były w pewnym stopniu uporządkowane, a nie przypadkowo porzucone. --- STRONA 18 --- Na pełną wiarę zasługiwały natomiast zeznania świadka (…) i (…) odnośnie zamontowania atrap mikrofonów, monitoringu i jego zakresu, a także przyczyn dla których zostało to zrobione – poczucie zagrożenia z uwagi na trwający konflikt sąsiedzki. Brak było natomiast podstaw do ustalenia na podstawie ich zeznań, iż (…) pobił w lutym 2012 roku (…) - te informacje świadkowie posiadali od swoich rodziców, nie uczestniczyli osobiście w takim zdarzeniu. Zeznania powoda (…) Sąd uznał za wiarygodne jedynie częściowo, a to w zakresie czasu zamontowania monitoringu, dotychczasowego sposobu wykorzystywania uzyskanych zdjęć, toczących się postepowań przygotowawczych w Prokuraturze oraz prowadzonego wobec niego postepowania kontrolnego i jego skutków. Powód nie miał jednak wiarygodnych informacji na temat zasięgu kamer, opierały się one jedynie na jego przypuszczeniach. Za przyjęciem za wiarygodną w tej materii wersji pozwanych przemawia również okoliczność, że w toku postepowania przygotowawczego 6 Ds. (…) nie stwierdzono nieprawidłowości w zamontowaniu kamer. Sąd nie uznał za wiarygodne twierdzeń powoda, iż wyzwiska i obelgi były jednostronne i pochodziły od pozwanych. Powyższe przeczy nie tylko zeznaniom pozwanych, ale także zasadom doświadczenia życiowego, zgodnie z którymi w konfliktach sąsiedzkich agresja słowna dotyczy obu stron. Także zeznania pozwanego (…) (k.209-210) były wiarygodne w zakresie genezy konfliktu między stronami, czasu i sposobu rozmieszczenia kamer oraz atrap mikrofonów, czasowych trudności w dostępie do domu z uwagi na zaparkowane samochody. Z przyczyn analogicznych jak wskazano powyżej nie sposób było uznać za wiarygodne twierdzeń o jednostronnej agresji słownej powoda. Gołosłowne były także jego twierdzenia o budowaniu przez powoda piramid z kamieni w celu utrudnienia wjazdu na posesję pozwanych, bowiem nawet zdjęcie przedłożone przez pozwanego przeczy temu faktowi. Nadmienić --- STRONA 19 --- trzeba że powód nie zaoferował w tym procesie dowodu z oględzin posesji pozwanych w celu ustalenia czy kamery zamontowane na ich działce mogą być również nastwione w kierunku posesji powoda i w jaki zakresie. Sąd zważył, co następuje: Powództwo (…) okazało się być częściowo zasadne. Podstawą prawną jego roszczenia były przepisy art. 23 i 24 § 1 k.c., zgodnie z którymi dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Aby skutecznie domagać się ochrony przewidzianej w powyższych przepisach konieczne jest zatem wykazanie zaistnienia zdarzenia, które naruszyło określone dobra osobiste powoda. Trzeba przy tym podkreślić, że na skutek domniemania zawartego w art. 24 § 1 zd. 1 k.c. powód został zwolniony od udowodnienia bezprawności działań naruszającego. Obowiązek wykazania ewentualnej legalności takich czynów spoczywa zgodnie z tą regulacją na pozwanym. --- STRONA 20 --- We wniesionym przez (…) pozwie w pierwszej kolejności postawiono zarzut naruszenia prawa do prywatności, nietykalności mieszkania, spokoju życia rodzinnego oraz prawa do wizerunku poprzez zamontowanie kamer oraz mikrofonów, które zdaniem powoda od już 2009 roku nakierowane były bezpośrednio na jego posesję. Zasadnym jest twierdzenie powoda, że naruszeniem prywatności i nietykalności mieszkania jest już samo nagrywanie człowieka, nawet bez późniejszej publikacji takich materiałów, ponieważ godzi w spokój psychiczny, ogranicza swobodę we własnym domu. Jak jednak ustalił Sąd kamery na działce pozwanych pojawiły się dopiero w 2011 roku i swoim zakresem nie obejmowały bezpośrednio działki powoda. Służyły one bowiem do monitorowania drogi dojazdowej do domu pozwanych, ich bramy wjazdowej oraz terenu samej działki. Ponadto celem ich zamontowania nie było uzyskiwanie materiału dotyczącego życia prywatnego lub rodzinnego powoda, lecz zapewnienie poczucia bezpieczeństwa małżonkom (…). Niewątpliwie w ramach uprawnień właściciela nieruchomości znajduje się możliwość objęcia monitoringiem przedmiotu własności. Zwłaszcza było to usprawiedliwione z uwagi na zaistniałe okoliczności w postaci „głuchych” dzwonków do bramy, zniszczenia kłódki. Wobec braku możliwości ustalenia osób dokonujących powyższych czynów zainstalowanie monitoringu było racjonalnym działaniem mającym na celu odstraszenie potencjalnych sprawców i zidentyfikowanie ich. W świetle powyższego Sąd nie dopatrzył się zaistnienia zdarzenia naruszającego wskazane dobra osobiste pozwanego. (…) wskazywał wprawdzie, że widział jedno nagranie, na którym zarejestrowano obraz z jego działki, jednak takie twierdzenie nie zostało poparte żadnymi dowodami. Także sam powód przyznał, że obecnie kamery monitoringu są ustawione prawidłowo i nie dochodzi do naruszania jego dóbr osobistych. Wobec braku naruszenia nie było zatem podstawy do uwzględnienia możliwości żądania powoda co do usunięcia kamer. --- STRONA 21 --- Podobnie sytuacja przedstawia się w odniesieniu do zarzutu podsłuchiwania powoda przy użyciu dwóch kierunkowych mikrofonów, które jak wykazało postepowanie dowodowe były jedynie atrapami, a zatem nie mogły rejestrować prowadzonych przez powoda rozmów. Także powód przyznał, że obecnie nie ma miejsce rejestracja dźwięku. Dlatego żądanie usunięcia tych urządzeń było bezprzedmiotowe. W związku z powyższym brak było również podstaw do uwzględnienia kolejnego roszczenia powoda o zakazanie rozpowszechniania i wykorzystywania nagrań pozyskanych z monitoringu i podsłuchu życia prywatnego powoda - skoro wykazano, że takie sytuacje nie miały miejsca. Powyższy zarzut opierał się jedynie na przypuszczeniach powoda, co do zakresu rejestrowania obrazu i dźwięku z jego posesji oraz sposobu wykorzystywania pozyskanych materiałów. Nie wykazano natomiast żadnych okoliczności, które wskazywałyby na realne zagrożenie przetwarzania i rozpowszechniania takich materiałów ze strony pozwanych. Zwłaszcza, że pomimo istnienia monitoringu od 2011 roku do chwili obecnej pozwani nie rozpowszechniali i wykorzystywali tego typu nagrań, co przyznał sam powód (k.74). Tymczasem roszczenie o zaniechanie może być dopiero wówczas uwzględnione, gdy istnieje uzasadniona obawa dalszych naruszeń, a zatem muszą to być okoliczności obiektywne, a nie jedynie wyobrażone przez powoda. W dalszej kolejności Sąd badał kwestię naruszenia dóbr osobistych poprzez kierowanie skarg do różnych instytucji, w tym do przełożonych powoda. Pozwani nie kwestionowali, iż byli autorami poszczególnych zawiadomień, wskazywali jednak, że były one reakcją na nieprawidłowe działania powoda, służyły ochronie ich własnych praw, a zatem nie miały cech bezprawności. W tym zakresie zasadnym było zróżnicowanie poszczególnych rodzajów skarg na (…). --- STRONA 22 --- W pierwszej kolejności w pozwie zwrócono uwagę na zawiadomienia pozwanych dotyczące trwającego procesu budowlanego. Powód pomimo wskazania w pozwie na zawiadomienia w tym przedmiocie składane w takich instytucjach jak Inspektorat Nadzoru Budowlanego, Straż Miejska, Policja, Państwowa Inspekcja Epidemiologiczna, Inspektorat Ochrony Środowiska, wykazał jedynie zgłoszenia do Staży Miejskiej (z 11 i 16 kwietnia 2010 roku) oraz do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w (…) (z dnia 23 lipca 2012 roku). Wbrew twierdzeniom pozwu nie zostało wykazane w jaki sposób zakończyły się powyższe zgłoszenia, a w szczególności, że były one bezzasadne. Wręcz przeciwnie z pisma od PINB w (…) wynika, że zgłoszenie pozwanego co do bramy zostało ocenione jako uzasadnione i wszczęto z urzędu postepowanie administracyjne. Wprawdzie, jak ustalono (…) nie jest właścicielem działki, której dotyczyło zgłoszenie, lecz jest mężem takiej właścicielki, brał czynny udział w budowie domu, w którym teraz zamieszkuje. W związku z takimi okolicznościami uzasadnione mogło być przekonanie zgłaszającego o osobie właściciela nieruchomości wskazanego w zawiadomieniu. A zatem wskazywanie nazwiska (…) w poszczególnych pismach nie mogło zostać ocenione jako samo w sobie naganne. Ponadto powód nie wskazał jakie konkretnie dobra osobiste miały by zostać naruszone poprzez złożenie tych trzech zawiadomień. Kolejnym rodzajem zgłoszeń są składane przez (…) zawiadomienia o popełnionych przestępstwach, które zapoczątkowały postępowania przygotowawcze 6 DS. (…) oraz 6 Ds. (…). Zawiadomienie o popełnieniu przez kogoś przestępstwa samo w sobie stanowi naruszenie dóbr osobistych przede wszystkim czci i dobrego imienia. Jednak w większości wypadków nie może zostać ono uznane za bezprawne, ponieważ stanowi środek ochrony praw obywatela. Ponadto osoba zgłasza jedynie możliwość popełnienia przestępstwa, a do organu prowadzącego postepowanie należy weryfikacja takich twierdzeń. --- STRONA 23 --- Nie można zatem przyjąć, że w każdym wypadku umorzenia postepowania przygotowawczego dochodzi do bezprawnego naruszenia dóbr osobistych poprzez zgłaszającego. Takie stwierdzenie byłoby jedynie wówczas usprawiedliwione, jeżeli określone zgłoszenie było poczynione z premedytacją, jedynie w celu oczernienia drugiej osoby, a nie dla ochrony własnych praw. W przedmiotowej sprawie nie zostało w żaden sposób wykazane, aby taki właśnie charakter miały zgłoszenia (…). Dotyczyły one bowiem okoliczności związanych z konfliktem sąsiedzkim, w ramach którego obie strony stosowały wobec siebie agresję słowną, a zatem gróźb i znieważania. Poza tym jednego przypadku naruszenia nietykalności cielesnej i zniszczenia mienia. Są to zatem czyny, których obiektywna ocena przez osobę bezpośrednio zaangażowaną w spór jest niezwykle trudna. Nie można zatem tak po prostu przyjąć, że (…) składał powyższe zawiadomienia z pełną świadomością, że postępowania w tych sprawach zostaną umorzone, nie mając subiektywnego poczucia, że pozwany popełnił wobec niego przestępstwo. Nie można było zatem uznać powyższych zgłoszeń jako bezprawnych. Inaczej sprawa przedstawia się ze skargami (…) kierowanymi do (…), w trakcie toczącego się postępowania 6 Ds. (…) oraz po jego zakończeniu. Takie zachowanie było bowiem ewidentnie nastawione na zepsucie opinii powoda w miejscu pracy, nie miało natomiast na celu ochrony jego praw. (…) wyrażał w nich w prawdzie swoje niezadowolenie na sposób zakończenia poszczególnych postepowań, jednak nie była to właściwa droga ochrony jego ewentualnie naruszonych praw. Jako pokrzywdzeni oboje pozwani byli informowani o możliwości zaskarżenia decyzji o umorzonych postępowaniach przygotowawczych, czego nie uczyli. Tym samym wyrazili akceptację dla zapadłych decyzji powodując, że się one uprawomocniły. Wprawdzie umorzone postępowanie przygotowawcze może być w każdym czasie podjęte na nowo na mocy postanowienia prokuratora, jeżeli nie będzie się toczyć przeciwko osobie, --- STRONA 24 --- która w poprzednim postępowaniu występowała w charakterze podejrzanego – jak w niniejszej sprawie postepowanie umarzano w fazie in rem (art.327 § 1 k.p.k.). Jednak składane pisma zawierały jedynie powielenie uprzednio przekazanych informacji, nie wskazywały na żadne nowe okoliczności, które uzasadniałyby konieczność zweryfikowania postanowień umarzających postępowania. Skargi powyższe zawierały także wprawdzie informacje o kolejnych zachowaniach (…) , jednak jak wskazano nie była to właściwa droga do obrony ich praw, o czym byli informowani w odpowiedziach na poszczególne skargi. (…) otrzymał odpowiedź na każde ze swoich pism, w których informowano go o toczącym się postępowaniu kontrolnym wobec (…). Ponadto jak wskazują dokumenty zawarte w aktach kontrolnych żadne z zawiadomień (…) nie było ignorowane, podejmowano czynności sprawdzające- ostatnie w lutym 2013 roku. W odpowiedziach na skargi wskazywano ponadto na możliwość oficjalnego zgłoszenia o przestępstwie w najbliższej jednostce Policji lub Prokuratury. Wydział Skarg i Wniosków (…) nie zajmuje się bowiem przyjmowaniem takich zawiadomień. Zwracano także uwagę, że odpowiedzialność dyscyplinarna funkcjonariusza za nieprzestrzeganie zasad etyki zawodowej policjanta dotyczy zachowań funkcjonalnie związanych z działaniem funkcjonariusza na służbie, a nie jako osoby prywatnej (pismo z dnia 12 kwietnia 2012 roku k.164). Pomimo tych wszystkich informacji (…) w okresie niemal roku kontynuował wysyłanie pism do przełożonych powoda. Dlatego też od lutego 2012 roku do 2013 roku toczyło się wobec (…) postępowanie kontrolne. Wprawdzie zostało ono zapoczątkowane na skutek zawiadomienia z dnia 17 lutego 2012 roku, jednak nie zostało definitywnie zakończone nawet po umorzeniu postepowania przygotowawczego, a to z uwagi na liczne skargi – łącznie 9 z okresu od 19 lutego do 28 grudnia 2012 roku. --- STRONA 25 --- Powyższe skargi zarzucające pozwanemu liczne nieprawidłowe zachowania w stosunkach sąsiedzkich niewątpliwie naruszyły dobre imię powoda w szczególności w rozumieniu czci zewnętrznej, czyli w zakresie postrzegania go przez kolegów i przełożonych w pracy. Takie stwierdzenie pozostaje aktualne bez względu na kwestię prawdziwości stawianych przez pozwanych zarzutów. Wprawdzie ustalono, że (…) kierował pod adresem pozwanych wyzwiska i pogróżki, zdarzały się sytuacje kiedy utrudniony był przejazd do nieruchomości pozwanych, jednak negatywna ocena drugiej osoby, także oparta na prawdziwych faktach ma swoje granice. Dla oceny bezprawności takiego zachowania konieczne jest rozważenie formy wypowiedzi, a także okoliczności związanych z jej uzewnętrznieniem. Tymczasem w niniejszej sprawie zawiadomienia (…) nie miały jedynie informacyjnego charakteru, lecz były zabarwione emocjonalnie, zwłaszcza pismo z dnia 9 kwietnia 2010 roku skierowane do (…) w (…). Ponadto należy mieć na względzie cel rozpowszechniania takich wiadomości. Jak już wskazywano pozwani byli pouczani o przysługujących im środkach obrony praw, jednak nie skorzystali z nich i w dalszym ciągu wysyłali informacje do przełożonych powoda, choć stawiane zarzuty dotyczyły konfliktu sąsiedzkiego, a nie prawidłowości wykonywania obowiązków zawodowych. A zatem podejmowane czynności nie mogły w żaden sposób doprowadzić do obrony ewentualnie naruszonych interesów pozwanych. Nie bez znaczenia pozostaje też fakt, że pozwani nie byli bierną stroną konfliktu sąsiedzkiego, ale także dopuszczali się kierowania wobec powoda wyzwisk i pogróżek. Powyższe naruszenie miało charakter obiektywny, albowiem w powszechnym odczuciu społeczeństwa zarzucanie komukolwiek złośliwych i agresywnych zachowań w życiu prywatnym przed przełożonym służbowym jest krzywdzące. Powód jest wprawdzie (…), który z racji swojego zawodu powinien liczyć się z możliwością zwiększonej krytyki dotyczącej jego osoby, --- STRONA 26 --- jednak stwierdzenie to odnosi się jedynie do zarzutów związanych z jego działalnością zawodową. Tymczasem zarzuty podnoszone w skargach przez (…) odnoszą się do (…) jako osoby prywatnej, dotyczą jego stosunków sąsiedzkich. Dlatego też, dla usunięcia skutków wskazanego naruszenia koniecznym było nakazanie obojgu pozwanym złożenia do akt niniejszej sprawy oświadczenia zawierającego przeprosiny o treści wskazanej w punkcie I i II wyroku. Wprawdzie w zakresie treści oświadczenia decydujące znaczenie powinna mieć wola powoda, jednak Sąd nie jest zwolniony od obowiązku zbadania czy jego forma jest adekwatna do poczynionego naruszenia. Dlatego też konieczna była modyfikacja zaproponowanej przez powoda treści oświadczenia, poprzez zawężenie jego zakresu. Nie wszystkie bowiem zarzuty (…) okazały się zasadne, a zatem nie mogły znaleźć odbicia w treści przeprosin. Dotyczyło to stwierdzenia o naruszeniu prawa do prywatności poprzez podglądanie i podsłuchiwanie, a także sformułowania o nieprawdziwości wszystkich formułowanych wobec niego zarzutów. Jak bowiem wynika z ustaleń faktycznych (…) dopuszczał się agresji słownej wobec pozwanych w postaci wyzwisk i pogróżek, a zatem twierdzenia zawarte w skargach były w tym zakresie prawdziwe- niezależnie od tego czy takie zachowanie wypełniało znamiona przestępstwa bądź wykroczenia. Kierowanie wielokrotnych pism, skarg do przełożonych powoda z oskarżeniami dotyczącego konfliktu sąsiedzkiego nie było dopuszczalne i przekraczało granice obowiązku obywatelskiego. W zawężeniu uległ ten sposób zamieszczenia przeprosin wnioskowanych w pozwie, bowiem „ złożenie przed Sądem zaprotokołowanego oświadczenia w formie przeprosin” nie jest możliwe do wykonania po zamknięciu rozprawy i wydaniu wyroku. Zatem jedynym możliwym sposobem wykonania wyroku --- STRONA 27 --- Sadu w zakresie pkt. I i pkt II jest złożenie do akt sprawy przez pozwanych pisemnego oświadczenia o treści zawartej w wyroku. W zakresie żądanego zadośćuczynienia żądanie (…) było natomiast oparte o art. 448 k.c., wedle którego w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Jak wskazuje redakcja przytoczonego przepisu, zasądzenie zadośćuczynienia jest środkiem fakultatywnym. Uwzględnienie takiego żądania jest szczególnie wówczas zasadne, jeżeli inne zastosowane w celu ochrony dóbr osobistych środki okażą się niewystarczające dla zrekompensowania doznanych krzywd. W przedmiotowej sprawie niewątpliwie powód poniósł krzywdę w postaci stresu związanego z trwającym około dwóch lat postępowaniem kontrolnym oraz związaną ze świadomością negatywnej oceny jego osoby wśród kolegów i przełożonych w pracy. Jednak w ocenie Sądu uzyskanie zaprotokołowanych przeprosin jest wystarczające dla wyrównania poniesionej krzywdy. Pozwoli to powodowi wykazać w środowisku pracy, że kierowane pod jego adresem zarzuty miały charakter bezprawny. Oceniając rozmiar doznanej krzywdy nie można było także pominąć całokształtu okoliczności niniejszej sprawy, a zatem okoliczności związanych z długotrwałym konfliktem stron, w ramach którego powód nie był jedynie ofiarą, lecz czynnym uczestnikiem. Dlatego też zasądzenie jakiejkolwiek kwoty tytułem zadośćuczynienia byłoby nieusprawiedliwione, w związku z czym oddalono żądanie pozwu w tym zakresie. --- STRONA 28 --- Mając na uwadze powyższe orzeczono jak sentencji na podstawie przywołanych przepisów, a w zakresie objętym cofnięciem żądania pozwu- na podstawie art. 355 k.p.c. w związku z art. 203 k. p. c . O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. stosunkowo je rozdzielając, przy przyjęciu, że powód wygrał sprawę w 20 %, ponieważ tylko jedno z jego pięciu żądań zostało uwzględnione. Na koszty w niniejszej sprawie złożyły się następujące kwoty: - po stronie powoda uiszczona opłata od pozwu w wysokości 1100 złotych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w wysokości 1560 złotych (§ 6 pkt 4 oraz § 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu Dz. U. 2002, nr 163, poz. 1349 ze zm.), łącznie 2677 złotych; - po stronie pozwanych opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w wysokości 1560 złotych (6 pkt 4 oraz § 11 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Dz. U. 2002, nr 163, poz. 1348 ze zm.), łącznie 1577 złotych . W związku z wygraniem sprawy w 20 % powodowi należy się zwrot 20 % kwoty poniesionej opłaty od pozwu( 1.100,00 złotych ) tj, kwoty 220,00 złotych . koszty zastępstwa procesowego zostały wzajemnie zniesione w związku z wynikiem procesu.