Postanowienie I C 975/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Krakowie

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 975/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Krakowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Ewa Olszewska Protokolant: sekretarz sądowy Małgorzata Wałęga po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa A. S. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w K. o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od powódki A. S. na rzecz strony pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w K. kwotę 10 800 (dziesięć tysięcy osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; III. przyznaje adwokatowi A. Ż., Kancelaria Adwokacka w K., od Skarbu Państwa – Sąd Okręgowy w Krakowie kwotę 8 856 (osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć) złotych za udzielenie nieopłaconej pomocy prawnej powódce. Sygn. akt I C 975/17 UZASADNIENIE wyroku z dnia 24 kwietnia 2018 r Powódka A. S. w ostatecznie sprecyzowanym żądaniu pozwu wniosła o zasądzenie od pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w K.” kwoty 344.000,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wymagalności roszczenia do dnia zapłaty. Na uzasadnienie podała, że swoje roszczenie wywodzi z naruszenia przez pozwaną dóbr osobistych powódki w postaci zdrowia, czci, nietykalności mieszkania, wolności od złośliwego niepokojenia, poprzez wniesienie przez pozwaną bezpodstawnie pozwu w sprawie do sygn. akt IC 1439/11/K oraz IV Cupr 361/09/K do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, odbieranie przez Spółdzielnię korespondencji powódki, doprowadzanie do bezprawnej eksmisji, inwigilowanie przez radcę prawną pozwanej H. P., powielanie jej danych osobowych (wrażliwych) w rożnych instytucjach, gdzie nie było to wymagane. Powódka zarzuciła, dalej że była szykanowana i lekceważona przez pozwaną Spółdzielnię. Prezes pozwanej Spłodzeni machał powódce przed oczami wyrokiem zaocznym orzekającym eksmisję. Doręczano powódce pisma przez dozorcę --- STRONA 2 --- o godz. 7.00 rano, kiedy jeszcze spała oraz w miejscu pracy. Wywieszano jej dane osobowe w miejscach publicznych na listach dłużników. Na skutek w/w działań powódka wpadła w depresję, miała ciągły stres, nie mogła spać i jeść, co doprowadziło do braku odporności organizmu i powstały ciągłe infekcje. Zachorowała także na nadciśnienie, doszło do traumy, na skutek utraty mieszkania, powódka stała się osobą bezdomną. Na rozprawie dniu 5 grudnia 2017 r. pozwana podała dodatkowo, iż roszczenie swoje wywodzi z tego, że pozwana dołączyła się do egzekucji banku, nie broniła powódki przed komornikiem, wywieszała na klatce schodowej zadłużenia lokatorów z imionami i nazwiskami, w tym z danymi dotyczącymi osoby powódki, nie wstrzymała egzekucji komorniczej i nie poczekała, aż powódka wróci z zagranicy pomimo, iż była ona wieloletnim członkiem tej Spółdzielni, nie broniła powódki przed nabywcą lokalu, który nękał powódkę. Strona pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w K. wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów procesu. Pozwana podniosła, iż powódka nie wykazała roszczenia co do zasady jak i co do wysokości. Nie wskazała skąd wynika wysokość roszenia, ani od kiedy żąda naliczania odsetek ustawowych. Nie przedstawiła dowodów na wykazanie podnoszonych twierdzeń. Zarzuciła, że nie może być naruszeniem dóbr osobistych prowadzenie postępowania sądowego i egzekucyjnego. Są to bowiem procedury przewidziane przepisami prawa. Nie może być także naruszeniem nietykalności mieszkania eksmisja przeprowadzona zgodnie z przepisami regulującymi postępowanie egzekucyjne. Twierdzenia o inwigilacji i złośliwym niepokojeniu stanowią insynuację powódki. Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy: Przed Sądem Rejonowym dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie toczyło się postępowanie w sprawie do sygn. akt IC 1439/11/ K z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w K. przeciwko A. S. o zapłatę kwoty 2.563,90 zł wraz z odsetkami ustawowymi szczegółowo określonymi w pozwie tytułem opłat eksploatacyjnych związanych z lokalem przy ul. (...) w K., w którym A. S. zamieszkiwała do dnia 17 czerwca 2011 r., a których to należności nie uregulowała pomimo wezwania. Pozwana wniosła sprzeciw od wydanego w sprawie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wnosząc o uchylenie nakazu i wskazując, że powództwo jest niezasadne oraz podnosząc, że powodowa Spółdzielnia samowolnie podczas nieobecności pozwanej w kraju naliczyła kwoty, których dochodzi pozwem. W piśmie procesowym z dnia 15 maja 2013 r. strona powodowa cofnęła powództwo zakresie kwoty 280,79 zł. Wyrokiem z dnia 27 maja 2013 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie zasądził od pozwanej A. S. na rzecz powoda Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w K. kwotę 2.442,92 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 19 lipca 2011 r. do dnia zapłaty (punkt I ); umorzył postępowanie w zakresie żądania zapłaty kwoty 280,79 zł (punkt II) oraz zasądził od pozwanej A. S. na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w K. kwotę 717,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (punkt III ). Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział II Cywilny- Odwoławczy, sygn. akt II Ca 664/14, oddalił apelację A. S. od wyroku z dnia 27 maja 2013 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa —K. w K. i orzekł o kosztach postępowania. dowód : wyrok z dnia 27.05.2013 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie z uzasadnieniem, k. 219, 318 - 323, wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział II Cywilny- Odwoławczy, k. 333, 341 - 345 – akta IC 1439/11/K. Przed Sądem Rejonowym dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie toczyło się postępowanie w sprawie do sygn. akt IV Cupr 361/09/ K z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w K. przeciwko A. S. o zapłatę kwoty 5.404,03 zł tytułem zaległego czynszu. --- STRONA 3 --- Wyrokiem zaocznym z dnia z dnia 6 października 2009 r. Sąd rejonowy zasądził od A. S. na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej (...)’ w K. kwotę w wysokości 5.404,03 zł tytułem zaległości pozwanej za okres od dnia 1 maja 2006 r. do 31 marca 2009 r. Wyrok stał się prawomocny z dniem 14 listopada 2009 r. dowód: wyrok zaoczny z dnia 6.10.2009 r., Sądu Rejonowego dla Krakowa -Krowodrzy w Krakowie, akta IV Cupr 361/09/K, k. 23. Kwoty objęte wyrokami nie zostały uiszczone przez pozwaną, wobec powyższego Spółdzielnia złożyła do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie wniosek o wszczęcie postępowania na podstawie - wyroku zaocznego wydanego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie w sprawie IV Cupr. 361/09/K. Uprzednio komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie R. P. prowadził przeciwko powódce A. S. sprawy egzekucyjne z wniosku m.in. Banku (...) S.A. Pozwana Spółdzielnia przystąpiła do postępowania wszczętego przez Bank i wyżej wymienione postępowania były prowadzone łącznie. W toku postępowania komorniczego prowadzona była egzekucja ze spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nr (...) położonego w budynku przy ul. (...) w K.. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie z dnia 8 lipca 2010 r. przysądzono własność tego prawa na rzecz J. Z.. dowód : zeznania powódki, k. 48. Ustalenia stanu faktycznego zostały oparte na dowodach z dokumentów urzędowych. W ocenie Sądu powołane wyżej dokumenty są wiarygodne, brak jest przesłanek do kwestionowania ich prawdziwości, w szczególności żadna ze stron nie zgłaszała zastrzeżeń co do ich autentyczności i rzetelności, jak również nie ujawniły się powody, dla których należałoby odmówić im z urzędu właściwej mocy dowodowej. Odnosząc się do zeznań powódki to wskazać należy, iż Sąd w zasadniczej części odmówił im wiary, poza okolicznościami, iż toczyło się w stosunku do powódki postępowanie egzekucyjne z wniosku pozwanej na postawie tytułu wykonawczego wydanego w sprawie I IV Cupr. 361/09/K w związku z nieuregulowanymi płatnościami za lokal, jak też że w jego toku doszło do licytacji jej lokalu mieszkalnego, albowiem zdaniem Sądu zeznania te zawierają w dużej mierze subiektywną ocenę sytuacji, której była uczestnikiem. Wskazują na emocjonalne podejście powódki do zdarzeń, natomiast dopiero w zestawieniu z faktami wynikającymi z dokumentów możliwym było zebranie obiektywnego materiału do przeprowadzonych przez Sąd ustaleń stanu faktycznego. Sąd oddalił wniosek pełnomocnika powódki o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego lekarza na okoliczność rozstroju zdrowia powódki jako bezprzedmiotowy, bowiem powódka nie wykazała, ażeby zachowanie pozwanej było bezprawne. Nadto Sąd oddalił wniosek powódki o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego do spraw budownictwa oraz przesłuchania prezesa pozwanej w charakterze strony, albowiem okoliczności wskazane w tezie dowodowej nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Wedle natomiast z art. 24 § 1 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. W myśl zaś art. 448 k.c. w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Powołane przepisy zawierają regulację dotyczącą ochrony dóbr osobistych jednostki jedynie --- STRONA 4 --- przykładowo wymienionych w art. 23 k.c. Zakładają one bezprawność działania, która jest wystarczającą przesłanką dla skutecznego domagania się ochrony prawnej wskazanej w art. 24 k.c. Bezprawność działania jest wyłączona m.in. wówczas, gdy działanie podjęte zostało w ramach istniejącego porządku prawnego, a także gdy ma na celu ochronę uzasadnionego interesu społecznego lub prywatnego. Z powyższych przepisów wynika, że przesłankami ochrony dóbr osobistych, które muszą być spełnione kumulatywnie, są istnienie dobra osobistego, zagrożenie lub naruszenie tego dobra oraz bezprawność zagrożenia lub naruszenia. Przy rozstrzyganiu zasadności roszczeń powódki wywodzonych z art. 24 k.c. przede wszystkim należy zatem dokonać oceny czy doszło do naruszenia jego dóbr osobistych W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że w pierwszej kolejności, w oparciu o obiektywne kryteria Sąd powinien ustalić, czy w wyniku działania drugiej strony doszło do naruszenia wskazanego dobra osobistego. Przy czym ocena, czy nastąpiło naruszenie dobra osobistego, nie może być dokonana według miary subiektywnych odczuć osoby oczekującej ochrony prawnej ale musi być dokonana przy stosowaniu kryteriów obiektywnych. (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt I ACa 462/16, Legalis nr 1533043). Zgodnie z ogólną regułą dowodową zawartą w art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Także przepis art. 24 § 1 k.c. rozkłada ciężar dowodu w ten sposób, że to na powoda nakłada obowiązek udowodnienia, że doszło do naruszenia jego dóbr osobistych, natomiast strona pozwana jest zobowiązana wykazać, że naruszenie nie było bezprawne. (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I ACa 1331/15, Legalis nr 1487635). W pierwszej kolejności odnosząc się do postawionego przez powódkę zarzutu jakoby pozwana miała upubliczniać informacje odnośnie zadłużenia powódki poprzez wywieszenie na kalece schodowej listy z danymi osobowymi powódki oraz wysokością zaległego czynszu, to stwierdzić należy, że powódka nie wykazała, aby zdarzenia te w ogóle miały miejsce. Podobnie nie wykazane zostało, ażeby pozwana ingerowała w jakikolwiek sposób w korespondencję kierowaną do powódki, w tym by takie przesyłki za powódkę odbierała. Zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do takich ustaleń. Zdaniem Sądu nie może być mowy o naruszeniu dobra osobistego powódki w postaci zdrowia bądź czci przez fakt wszczęcia przez pozwaną postępowania sądowego w sprawach do sygn. akt IC 1439/11/K oraz IV Cupr 361/09/K przed Sądem Rejonowym o dla K. w K.. W swoich zeznaniach powódka przyznała, iż posiadała zadłużenie wobec pozwanej. Celem jego wyegzekwowania pozwana złożyła pozwy do sądu, który wydając wyrok z dnia 27 maja 2013 r. i wyrok zaoczny z dnia z dnia 6 października 2009 r. uznał powództwa za zasadne zasadzając od powódki na rzecz pozwanej odpowiednio kwotę 2442,92 zł z ustawowymi odsetkami oraz kwotę w wysokości 5.404,03 zł tytułem zaległości czynszowych pozwanej. Niezasadne jest również twierdzenie, że dobra osobiste powódki naruszyło przystąpienie wszczęcie przez pozwaną postępowania egzekucyjnego w oparciu o w/w tytuły wykonawcze. Z akt w/w spraw wynika, iż tytuł wykonawczy został wydany przez Sąd pełnomocnikowi strony pozwanej w dniu 18 grudnia 2009 r. - IV Cupr 361/09/K i w dniu 8 sierpnia 2014 r., - IC 1439/11/K. Wszczęta egzekucja prowadzona była w oparciu o wnioski wierzycieli, którzy złożyli tytuły wykonawcze, zatem zgodnie z przepisem art. 797 § 1 k.p.c. Stosownie do treści art. 803 k.c. tytuł wykonawczy stanowi podstawę do prowadzenia egzekucji o całe objęte nim roszczenie i ze wszystkich części majątku dłużnika, chyba że z treści tytułu wynika co innego, zaś z art. 804 k.p.c. wynika bezwzględny zakaz badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym przez organ egzekucyjny, w tym również sąd egzekucyjny, czyli sprawujący nadzór nad egzekucją. Powódka nie wykazała, aby którykolwiek z tytułów wykonawczych stanowiących podstawę przedmiotowej egzekucji został pozbawiony wykonalności bądź uchylony. Trudno przyjąć, że wierzyciel, który przekazuje sprawę do egzekucji narusza przepisy lub zasady współżycia społecznego z tego to powodu, że kieruje egzekucję do jedynego wartościowego składnika majątkowego jakim jest nieruchomość powódki. Jest to bowiem jego prawo. Nie można również uznać - kierując się kryteriami obiektywnymi - że wskazane przez powódkę dobra osobiste zostały naruszone przez doręczenia powódce korespondencji za pośrednictwem dozorcy, nie zaś publicznego operatora, jak tego by sobie życzyła powódka. Przepisy prawne nie nakładają na pozwaną w tym zakresie takiego obowiązku. Co do pory w jakiej doręczenia te były --- STRONA 5 --- dokonywane, według powódki o ok. godz. 7.00 rano, co nie zostało też w żaden sposób wykazane, to trudno uznać by zachowanie to naruszało zasady współżycia społecznego lub obowiązujące przepisy. Zwyczajowo przyjmuje się, iż cisza nocna trwa od godz. 22.00 – 6.00 rano. Odnośnie rzekomego nękania powódki przez nabywcę lokalu, który stanowił uprzednio jej własność, to pozwana Spółdzielnia nie jest w tym zakresie biernie legitymowana. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił powództwo na mocy art. 6 k.c. w zw. z art. 23 k.c., art. 24 k.c. i 448 k.c. O kosztach procesu pomiędzy stronami orzekł Sąd na zasadzie art. 98 § 1 i k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 11 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, stosownie do wyniku procesu zasądzając je w całości od powódki, jako przegrywającej sprawę, na rzecz pozwanej. Na koszty te po stronie powoda składa się wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w kwocie 10.800,00 zł oraz poniesiona przez pełnomocnika opłata od udzielonego mu pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł. (na podstawie art. 5 ustawy z dnia 16 listopada 2006 roku o opłacie skarbowej) Na podstawie § 1 ust. 1 i 2 i § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016 poz. 1714), Sąd przyznał pełnomocnikowi powódki adwokat A. Ż. kwotę 8.856,00 zł (wynagrodzenie w wysokości taryfowej powiększonej o podatek VAT), tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu, o czym orzeczono w pkt III.