Postanowienie I C 952/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 marca 2012r. Sąd Okręgowy w Siedlcach Wyd

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 952/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 marca 2012r. Sąd Okręgowy w Siedlcach Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR del. Katarzyna Antoniak Protokolant st.sekr.sąd. Katarzyna Łęczycka po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2012 r. w Siedlcach na rozprawie sprawy z powództwa M. G. przeciwko (…) Bank S.A. we W. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę I. powództwo oddala; II. zasądza od powódki M. G. na rzecz (…) Bank S.A. we W. kwotę 3.977 (trzy tysiące dziewięćset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. --- STRONA 2 --- Sygn. akt I C 952/11 UZASADNIENIE Do Sądu Okręgowego w Siedlcach – I Wydziału Cywilnego wpłynął pozew M. G. skierowany przeciwko (…) Bank Spółce Akcyjnej we W. o nakazanie pozwanemu złożenia w rejestrach kredytowych sprostowania usuwającego skutki naruszenia dóbr osobistych powódki, a także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwoty 30.000 złotych tytułem zadoścuczynienia i na rzecz Fundacji (…) A. D. kwoty 30.000 złotych oraz na rzecz powódki kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, iż w 2000r. została oszukana przez współpracownika (…) Banku M. P. – właścicielkę sklepu (…). Od 2002r., kiedy nastapiło pierwsze wezwanie do zapłaty do chwili obecnej bank nie był w stanie wyjasnić sytuacji, jak również nie starał się odzyskać zdefraudowanej kwoty. To ona narażona była na bezpodstawne wezwania i wyjaśnianie bezpodstawnego sądowego nakazu zapłaty. W 2010r. Bank umieścił jej dane w rejestrach kredytowych jako niesolidnego dłużnika, co spowodowało, iz nadal narażona jest na odmowne decyzje odnośnie kredytów, które starała się uzyskać. Ponadto obecnie straciła pracę i pozostaje bez środków do życia. W październiku 2010r., kiedy uzyskała informację z Banku o braku dokumentacji dotyczącej przedmiotowej sprawy udała się do Prokuratury celem wyjaśnienia zaistniałej sytuacji. W odpowiedzi na otrzymane pismo z uwagi na naruszenie jej dóbr osobistych wezwała Bank do zapłaty kwoty dochodzonej pozwem. Wobec braku rekacji ponowiła pismo, jednakże do dzisiaj nie otrzymała żądanej kwoty za naruszenie dóbr osobistych. W zwiazku z powyższym zdecydowała się na skierowanie sprawy na drogę postępowania sądowego o ochronę dóbr osobistych (pozew k.2-3). Pozwany (…) Bank Spółka Akcyjna we W. reprezentowany przez pełnomocnika nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 4.817 złotych. W uzasadnieniu stanowiska pozwany wskazał m.in., iż żądanie powódki jest niekonkretne i niejasne wobec czego brak podstaw do jego uwzględnienia. Powódka nie wskazała jakich rejestrów dotyczy jej żądanie oraz jakiego rodzaju danych ma dotyczyć sprostowanie, jakie miałby złożyć pozwany w celu zadośćuczynienia temu żądaniu. Jedynie z pisma załączonego do pozwu wynika, że pozwany oświadczył, iż złoży wniosek o wykreślenie danych powódki z (…), co też uczynił. Jedynie z tego załącznika można --- STRONA 3 --- wnioskować, że dane powódki znajdowały się we wskazanym rejestrze. Nawet jednak przy przyjęciu, że żądanie powódki dotyczy sprostowania jej danych w (…) SA, to brak jst jakichkolwiek podstaw do zgłaszania przez powódkę powyższego roszczenia. Zgodnie z art.24 kc można domagać się zastosowania wskazanych w tym przepisie środków ochrony jedynie wówczas, gdy dochodzi do naruszenia dóbr osobistych w wyniku bezprawnego działania lub zaniechania. Tymczasem powódka nie wskazała na czym miałoby polegać naruszenie jej dóbr osobistych, ani jakich dóbr dotyczyło. Z kolei umieszczenie dnych powódki w (…) było działaniem podjętym na podstawie obowiązujących przepisów prawa, czyli nie było bezprawne. (…) tworzone są przez banki na podstawie przepisów ustawy z 29 sierpnia 1997r. i mogą one gromadzić, przetwarzać i udostępniać innym bankom dane stanowiace tajemnicę bankową w zakresie, w jakim informacje te potrzebne są w związku z wykonywaniem czynności bankowych. Z uzasadnienia załączonego do pozwu postanowienia Prokuratury Okręgowej w Ł. wynika, że doszło do powstania wierzytelności przysługującej pozwanemu wobec powódki. Prokuratura ustaliła wprawdzie, że powódka została wprowadzona w błąd wskutek czego uznała, że nie doszło do zawracia umowy kredytowej z pozwanym, kredyt został jednak uruchomiony zgodnie z prawem na podstawie umowy podpisanej przez powódkę, zatem wierzytelność banku w stosunku do niej faktycznie powstała. Fakt istnienia powyższej wierzytelności został również potwierdzony wydaniem nakazu zapłaty przez Sąd Rejonowy w Siedlcach w sprawie I Nc 72/02. Wobec tego, że bank posiadał wobec powódki prawnie skuteczną wietrzelność mógł, w oparciu o wyżej wskazne uregulowania, umieścić w (…) SA informacje o jej istnieniu oraz o braku jej spłaty przez powódkę. Pozwany po otrzymaniu od organów ścigania pisma z 3 stycznia 2011r. zawierajacego informację o umorzeniu postępowania karnego i o okolicznościach powstania wierzytelności wobec powódki – pomimo istnienia tej wierzytelności poinformował powódkę pismem z 9 marca 2011r., że nie zamierza podejmować wobec niej żadnych działań zmierzających do wyegzekwowania przedmiotowej wierzytelności oraz że zgłosił do (…) wniosek o usunięcie informacji dotyczącej zobowiązania powódki. W tych okolicznościach żądanie zgłoszone w pkt I pozwu nie znajduje podstaw ani faktycznych, ani prawnych. Bezpodstawne jest również żądanie zasądzenia od pozwanego na rzecz powódki zadośćuczynienia oraz określonej kwoty na rzecz Fundacji (…) A. D. bowiem zarzucane pozwanemu zachowania, takie jak niewyjaśnienie sytuacji zawiązanej z rzekomym popełnieniem przestępstwa przez M. P. na szkodę powódki, niepodjęcie działań w celu odzyskania pieniędzy zdefraudowanych przez M.P., dochodzenie zapłaty od powódki i wreszcie umieszczenie jej danych w rejestrach kredytowych jako niesolidnego dłużnika, wskutek czego jest narażona na odmowne decyzje odnośnie kredytów, nie doprowadziły do --- STRONA 4 --- naruszenia dóbr osobistych powódki i nie były ani bezprawne, ani zawinione. Pozwany nie miał bowiem obowiązku podejmowania czynności w celu ustalenia czy doszło do popełnienia przestępstwa na szkodę powódki. Do prowadzenia takich czynności powołane są organy ścigania i jak wynika z załączników do pozwu organy te prowadziły odpowiednie postępowanie. Podobnie brak podstaw do przyjęcia, aby pozwany zobligowany był do odzyskania kwoty, którą wg twierdzeń powódki uzyskała w wyniku przestępstwa M. P.. Ewentualne zaniechanie banku nie byłoby w związku z tym bezprawne. Powódka zawarła umowę kredytową z bankiem, nie dokonywała spłat, tym samym pozwany miał pełne podstawy dochodzenia od niej zwrotu udzielonego kredytu. Powódce postawiony został zarzut popełnienia przestępstwa na szkodę banku, a organ prokuratorski dopiero w 2010r. powziął przekonanie, że powódka nie popełniła zarzuconego jej czynu. Oznacza to, że w 2002r., kiedy wydany został przeciwko powódce nakaz zapłaty, pozwany nie miał podstaw do uzasadnionych wątpliwości, co do zasadności dochodzonego od powódki roszczenia (odpowiedź na pozew k.48-54). W toku informacyjnych wyjaśnień na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012r. powódka sprecyzowała pkt 1 żądania pozwu wskazując, iż wnosi o nakazanie pozwanemu usunięcia z (…) wszelkich wpisów dotyczących jej osoby w związku z umową kredytową zawartą w 2000r. Podniosła, iż w wyniku wpisania jej osoby do powyższego rejestru jej godność i nazwisko zostały zbrukane (protokół rozprawy z 19 stycznia 2012r. k.80v-81). W dniu 2 lutego 2012r. wpłynęło do akt pismo powódki zawierające rozszerzenie powództwa w zakresie żądania zasądzenia od pozwanego zadośćuczynienia na rzecz powódki i określonej kwoty na cel społeczny ,tj. Fundacji (…) A. Dymnej do kwot odpowiednio 80.000 złotych i 20.000 złotych, łącznie do kwoty 100.000 złotych. W uzasadnieniu pisma powódka wskazała, że na chwilę obecną ma wypowiedziane kredyty na kwotę 117.000 złotych oraz windykację w Banko (…) z możliwością utraty mieszkania. W oczach banków stała się klientem nierzetelnym i mało wiarygodnym. Jest umieszczona we wszystkich możliwych rejestrach, które uniemożliwiają jakiekolwiek negocjacje. Pozwany zaś zyskał, połączył się i proseperuje, a ona nie wie kiedy się podniesie (pismo powódki z 2 lutego 2012r. - data wpływu do Sądu k.84-85). W odpowiedzi na pismo o rozszerzeniu powództwa pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 7.217 złotych. W obszernym piśmie ustosunkował się do roszeń powódki. Wskazał ponadto, że informacja o zobowiązaniu powódki wobec pozwanego --- STRONA 5 --- została w dniu 13 kwietnia 2011r., na wniosek pozwanego, usunięta ze zbioru (…) SA (pismo procesowe pozwanego z 5 marca 2012r. - data wpływu do Sądu k.113-120). Sąd ustalił, co następuje: W dniu 2 lutego 2000r. w sklepie (…) w Ł. prowadzonym przez M. P. powódka M. G. zawarła z (…) Bank Polska Spółką Akcyjną umowę o kredyt na zakup towarów i usług nr (…). Kredyt w wysokości 5.805 złotych udzielony został na zakup zestawu wypoczynkowego, szafy czterodrzwiowej i ławy. Pozostałą część należności za towar w wysokości 2.000 złotych powódka uiściła z własnych środków. Na umowie o kredyt powódka pokwitowała odbiór towarów, a przedstawiciel sprzedającego U. D. potwierdziła wydanie towaru (umowa o kredyt na zakup towarów i usług nr (…) z 2 lutego 2000r. k.3-3v akt I C 322/02 SR w Siedlcach). Na podstawie powyższej umowy Bank uruchomił kredyt i środki przelał na rzecz sprzedającego. Wobec braku spłaty kredytu na zasadach ustalonych w umowie, w dniu 21 stycznia 2002r. do Sądu Rejonowego w Siedlcach wpłynął pozew (…) Bank Polska SA w W. skierowany przeciwko powódce o zapłatę z tytułu niespłaconego kredytu udzielonego na podstawie umowy z 2 lutego 2000r. w wysokości 5.805 złotych wraz z odsetkami oraz kosztami procesu. Sprawa skierowana została do postępowania upominawczego pod sygnaturą akt I Nc 72/02 i w dniu 14 marca 2002r. wydano w niej nakaz zapłaty uwzględniający żądanie pozwu w całości (pozew z 6 listopada 2001r., potwierdzenie jego wpywu do Sądu Rejonowego w Siedlcach w dniu 21 stycznia 2002r. i nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym z 14 marca 2002r. k.2, 10 i 13 akt I C 322/02 SR w Siedlcach). Wobec wniesienia przez powódkę sprzeciwu od powyższego nakazu zapłaty sprawa skierowana została do postępowania zwykłego pod sygnaturą akt I C 322/02. W sprzeciwie powódka wskazała, iż zarówno ona jak i bank zostali wprowadzeni w błąd przez właścicielkę sklepu, która wyłudziła kredyt. Podniosła, iż nie otrzymała towaru, którego dotyczyła umowa i skierowała do Prokuratury Okręgowej w Ł. zawiadomienie o przestępstwie popełnionym przez M. P.. Do sprzeciwu dołączyła oświadczenie pracownicy sklepu (…) U. D., iż meble nie zostały powódce wydane, a umowa „została odrzucona przez agencję kredytową” (sprzeciw od nakazu zapłaty wraz z kopią zawiadomienia o przestępstwie z 26 marca 2002r. i oświadczeniem U. D. z 1 września 2000r. k.35-37 i 39 akt I C 322/02). Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, w ramach którego przesłuchano powódkę i świadka U. D., uzyskano informację z Prokuratury Okręgowej w Ł. w przedmiocie śledztwa prowadzonego z --- STRONA 6 --- zawiadomienia powódki, a także uzyskano dokument zawierający pisemne potwierdzenie przez powódkę faktu przywiezienia w dniu 2 lutego 2000r. o godzinie 17.15 do miejsca jej zamieszkania mebli w postaci zestawu wypoczynkowego, szafy czterodrzwiowej oraz ławy szklanej, Sąd Rejonowy w Siedlcach wyrokiem z 21 listopada 2003r. zasądził od powódki na rzecz (…) SA w W. kwotę 6.355,70 złotych wraz z odsetkami oraz kosztami procesu w wysokości 127,20 złotych (pismo z Prokuratury Okręgowej w Ł. z 2 grudnia 2002r., potwierdzenie odbioru mebli przez powódkę, protokół przesłuchania świadka U. D. i powódki oraz wyrok z 21 listopada 2003r. k.50-54, 69-70 i 82 akt sprawy I C 322/02 SR w Siedlcach). Wobec niezaskarżenia przedmiotowy wyrok uprawomocnił się. W 2010r. powódka ubiegała się o konsolidację swoich kredytów, których miała kilka. Podczas wizyty w jednym z banków dowiedziała się, że jej dane wpisane są do (…). Wpis dotyczył zobowiązania z umowy kredytowej zawartej w dniu 2 lutego 2000r. z (…) Bankiem (…) SA. Powódka nie uzyskała konsolidacji kredytów (zeznania świadka M. M. k.81v akt sprawy). Również w 2010r. Prokuratura Okręgowa w Ł. prowadziło śledztwo m.in. przeciwko powódce w sprawie o doprowadzenie (…) Banku (…) SA Oddział w S. (w dokumentacji Prokurtury omyłkowo wskazany (…) SA Oddział w S.) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości udzielonego kredytu 5.805 złotych na pokrycie ceny zakupu mebli, podczas gdy nie nabyła ona w sklepie (…) w Ł. żadnych mebli. Postanowieniem z 31 grudnia 2010r. śledztwo zostało umorzone z uwagi na fakt, iz podejrzana nie popełniała zarzucanego jej przestępstwa (postanowienie Prokuratury Okręgowej w Ł. z 31 grudnia 2010r. o umorzeniu śledztwa w sprawie VI Ds 1/10 k.11-15). Pismem z 9 marca 2011r., po otrzymaniu postanowienia o umorzeniu śledztwa przeciwko powódce, pozwany (…) SA we W., poinformował powódkę, iż nie będzie prowadził wobec niej czynności upominawczo-windykacyjnych z tytułu umowy o kredyt zawartej w dniu 2 lutego 2000r. z (…) Bank (…) SA. Jednocześnie wskazał, iż z dniem 1 marca 2011r. nastąpiło połączenie (…) Bank SA z (…) Bank (…) SA (pismo pozwanego do powódki z 9 marca 2011r. k.16, pismo Prokuratury Okręgowej w Ł. do (…) Bank (…) SA z 3 stycznia 2011r. k.63 akt sprawy). Sąd zważył, co następuje: --- STRONA 7 --- Roszczenie powódki M. G. okazało się nieuzasadnione i jako takie podlegało oddaleniu. Zgodnie z art.23 kc dobra osobiste człowieka pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Art.24§1 kc stanowi: ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. O tym ostatnim roszczeniu stanowi przepis art.448 kc, w myśl którego w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadoścuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pienieżną na wskazany prezez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. W myśl powyższych przepisów przesłanką udzielenia przewidzianej w nich ochrony dóbr osobistych jest bezprawne naruszenie tych dóbr. Odnosząc powyższe uregulowania do okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, iż po stronie pozwanego nie doszło do bezprawnego naruszenia dóbr osobistych powódki w postaci godności i dobrego imienia. Naruszenia tych dóbr powódka upatrywała w umieszczeniu jej danych w (…)j SA oraz w szeregu zaniechań i działań pozwanego (jego poprzednika – (…) Bank (…) Spółka Akcyjna) m.in. w niepodjęciu starań o wyjaśnienie okoliczności zawarcia przez nią umowy o kredyt w sklepie (…) w Ł. prowadzonym przez M. P. i żądaniu od niej zapłaty niespłaconego kredytu zamiast podjęcia starań o odzyskanie tej kwoty od M. P.. Opisane zachowanie pozwanego stanowiło w ocenie powódki przyczynę jej problemów z uzyskaniem konsolidacji kredytów, a to z kolei skutkowało jej problemami finansowymi w związku z wypowiedzeniem szeregu umów kredytowych. Z uzasadnienia pozwu oraz z pism procesowych powódki, m.in. z pisma o rozszerzeniu powództwa wynika, iż powódka uważa się za ofiarę nieuczciwych działań M. P. pośredniczącej w zawarciu umowy kredytowej z 2 lutego 2000r. i postrzega pozwanego jako podmiot, który winien wyjaśnić okoliczności zawarcia tej umowy zamiast domagać się od niej zapłaty z tytułu przedmiotowego kredytu i umieszczać jej dane (…). W przekonaniu Sądu powódka pomija w swojej argumentacji istotne okoliczności sprawy, które mają znaczenie dla oceny działań pozwanego pod kątem naruszenia dóbr osobistych powódki. Otóż zgodnie z umową o kredyt na zakup towarów i usług nr (...) z 2 lutego 2000r. to powódka była kredytobiorczynią kredytu w wysokości 5.805 złotych na zakup mebli. Tym samym również tylko ona (powódka) zobowiązana była do terminowej --- STRONA 8 --- spłaty kredytu. Wprawdzie obecnie ,tj. po przeprowadzeniu śledztwa przez Prokuraturę Okręgową w Ł. wiadomo, że powódka w rzeczywistości nie zakupiła żadnych mebli w sklepie (…) prowadzonym przez M. P., a tym samym środki z kredytu uruchomionego na podstawie umowy z 2 lutego 2000r. nie zostały przeznaczone na zakup mebli przez powódkę, ale najprawdobopodbniej zostały przywłaszczone przez właścicielkę sklepu. Okoliczności te zostały jednak stwierdzone dopiero po 10 latach od podpisania umowy o kredyt z 2 lutego 2000r. (vide: postanowienie Prokuratury Okregowej w Ł. z 31 grudnia 2000r. o umorzeniu śledztwa m.in. przeciwko powódce w sprawie o sygnaturze VI Ds 1/10 k.11-15). W tych okolicznościach nieuzasadnione są twierdzenia powódki o bezprawnych działaniach pozwanego polegających na dochodzeniu zapłaty z tytułu niespłaconego kredytu od powódki oraz o umieszczeniu jej danych w (…) Spółki Akcyjnej, która to instytucja z mocy art.105 ust.4 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Prawo Bankowe (Dz.U. z 2002r. Nr 72, poz.665 ze zm.) utworzona została w celu monitowania sposobu realizowania zobowiązań przez klientów banków. Zgodzić się przy tym należy z pozwanym, iż po stronie Banku nie istniał obowiązek wyjaśnienia, czy środki z kredytu uruchomionego na podstawie umowy z 2 lutego 2000r. zostały przeznaczone zgodnie z zapisami przedmiotowej umowy na sfinansowanie zakupu mebli przez powódkę. Organami uprawnionymi do prowadzenia postępowań wyjaśniających (przygotowawczych) w sytuacji zaistnienia podejrzenia popełnienia przestępstwa są Policja i Prokuratura i jak wynika z przedstawionych powyżej ustaleń Sądu, pozwany niezwłocznie po umorzeniu śledztwa przeciwko powódce poinformował ją o odstąpieniu od dochodzenia od niej należności z tytułu umowy kredytowej z 2 lutego 2000r., a także o wystąpieniu do (…) z wnioskiem o wykreślenie jej danych osobowych z tej informacji (vide: pismo z 9 marca 2011r. k.16). W tym miejscu dodać należy, iż wyjaśnienia sprawy z pewnością nie ułatawił fakt potwierdzenia przez powódkę otrzymania mebli, których dotyczyć miała umowa o kredyt z 2 lutego 2000r. Fakt obioru mebli od sprzedawcy powódka potwierdziła nie tylko na przedmiotowej umowie kredytowej, ale również w odrębnym dokumencie wskazującym dodatkowo godzinę przywiezienia mebli do miejsca zamieszkania powódki w dniu 2 lutego 2000r. (vide: umowa kredytowa i potwierdzenie odbiotru mebli przez powódkę k.3v i 54 akt I C 952/11 SR w Siedlcach). Okoliczności te były przedmiotem badania przez Sąd Rejonowy w Siedlcach w sprawie I C 952/11 w następstwie sprzeciwu wniesionego przez powódkę od nakazu zapłaty z 14 marca 2002r. i zakończyły się wydaniem w dniu 21 listopada 2003r. wyroku w całości uwzględniającego żądanie pozwu. Na marginesie dodać należy, iż powódka zarzucając pozwanemu szereg zaniedbań i występując z roszczeniem o naruszenie dóbr osobistych sama była nieświadoma istnienia wyroku w sprawie I C 322/02 Sądu Rejonowego --- STRONA 9 --- w Siedlcach, który wydany został osiem lat wcześniej (vide: wyjaśnienia informacyjne powódki w toku rozprawy w dniu 19 stycznia 2012r. k.80 akt sprawy). Reasumując uznać należało, że działania pozwanego w postaci dochodzenia od powódki przed Sądem Rejonowym w Siedlcach zapłaty z tytułu niespłaconego kredytu oraz umieszczenie jej danych w (…) (niezależenie od daty, kiedy wpis ten nastąpił) nie były działaniami bezprawnymi, ale wynikały z faktu niespłacenia kredytu uruchomionego na podstawie umowy z 2 lutego 2000r. Okoliczność, iż powódka nie otrzymała mebli, których dotyczył przedmiotowy kredyt została stwierdzona 10 lat po podpisaniu przedmiotowej umowy i z tą chwilą stanowiła podstawę zaniechania przez pozwanego czynności windykacyjnych oraz wniosku o wykreślenie danych powódki z (…), które to wykreślenie zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika pozwanego nastąpiło w dniu 13 kwietnia 2011r., a zatem jeszcze przed wystąpieniem przez powódkę z niniejszym powództwem (vide: pismo procesowe pozwanego z 5 marca 2012r. k.113 akt sprawy). W tych okolicznościach roszczenia powódki o ochronę dóbr osobistych i o zapłatę zadośćuczynienia oraz odpowiedniej kwoty na cel społeczny podlegały oddaleniu jako nieuzasdanione. Mając na uwadze wynik sprawy i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu uregulowaną w art.98§1 i 3 kpc w zw. z art.99 kpc Sąd obciążył powódkę obowiązkiem zwrotu pozwanemu kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 3.977 złotych, na którą składa się minimalne wynagrodzenie radcy prawnego ustalone w oparciu o rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz.U. Nr 163, poz.1349 ze zm.), z czego 3.600 złotych w części dotyczącej roszczenia o zapłatę, 360 złotych w części dotyczącej ochrony dóbr osobistych i 17 złotych opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - §6 pkt 6 i § 10 ust. 1 pkt 2 w/w rozporządzenia.