Postanowienie I C 946/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lipca 2020 r. Sąd Okręgowy w Krakowie I

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 946/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lipca 2020 r. Sąd Okręgowy w Krakowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Krzysztof Lisek Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Cyrek po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2020 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa M. J. (1) przeciwko D. P. (1) o ochronę dóbr osobistych 1. Oddala powództwo; 2. Zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę (...) (cztery tysiące trzysta trzydzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt I C 946/17 UZASADNIENIE wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 29 lipca 2020 r. Powód M. J. (1) pozwem z dnia 14 kwietnia 2017r., ostatecznie doprecyzowanym pismem z dnia 4 marca 2020 r. wniósł o: - zasądzenie od pozwanej D. P. (1) na swoją rzecz kwoty 30.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych powoda poprzez działania pozwanej mające charakter mobbingu i jednocześnie godzące w jego cześć, godność osobistą i pracowniczą oraz dobre imię wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 28 września 2017 r. do dnia zapłaty, - zasądzenie od pozwanej D. P. (1) na swoją rzecz dalszej kwoty 3.800,00 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych powoda poprzez działania pozwanej mające charakter mobbingu i jednocześnie godzące w jego cześć, godność osobistą i pracowniczą oraz dobre imię w okresie od dnia 14 kwietnia 2017 r. do nadal z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 4 marca 2020 r. do dnia zapłaty. - zakazania pozwanej dalszego naruszania jego dóbr osobistych poprzez pomawianie, oczernianie na forum publicznym, sugerowania braku kompetencji zawodowych i wymierzaniu kolejnych bezzasadnych kar dyscyplinarnych, --- STRONA 2 --- - nakazania pozwanej publicznego przeproszenia powoda na najbliższej po wydaniu prawomocnego wyroku radzie pedagogicznej zwołanej w (...) w K. poprzez złożenie oświadczenia o treści: „Przepraszam Pana M. J. (1) za pomówienia kierowane względem jego osoby dotyczące braku kompetencji do wykonywania zawodu nauczyciela wychowania fizycznego, nierzetelnego prowadzenia spraw finansowych Klubu Sportowego (...), którego jest prezesem, a który obecnie działa pod nazwą Klub Sportowy (...) oraz rzekomego prowadzenia wobec Pana M. J. (1) postępowania prokuratorskiego” - opublikowania przez pozwaną na łamach tygodnika (...) oraz dziennika (...) we wkładce regionalnej dotyczącej miasta K. oświadczenia o treści: „Ja, D. P., Dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K., przepraszam M. J. (1), za to iż od kilku lat stosowałam wobec niego działania o charakterze mobbingu, szkalowałam jego osobę, pomawiałam o defraudacje finansowe i nadużywając zajmowanego stanowiska utrudniałam działanie Klubu Sportowego (...) (obecnie Klub Sportowy (...)), którego to klubu (...) jest prezesem”, - zasądzenia na rzecz powoda od pozwanej kosztów procesu. Powód uzasadniając swoje stanowisko wskazał, ze od 1987 r. jest zatrudniony w Zespole Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K. jako nauczyciel wychowania fizycznego oraz jest trenerem siatkówki i od 1993 r. pełni funkcję prezesa (...) Klubu Sportowego (...). Pozwana od 2007 roku pełni funkcję dyrektora w/w szkoły i odczuciu powoda podejmuje działania mające na celu stworzenie wokół niego wrogiej i zastraszającej atmosfery. M. J. (1) wskazał, że pozwana wielokrotnie pomawiała go w środowisku szkolnym i sportowym m.in. w zakresie nieprawidłowości finansowych w prowadzonym przez niego klubie sportowym. Nadto w ocenie powoda D. P. (2) utrudniała mu prowadzenie w/w klubu sportowego m.in. poprzez podwyższenie jedynie dla niego stawek za wynajem S. gimnastycznej jednocześnie obniżając stawki dla pozostałych organizacji i ograniczając dostęp do rzeczonej hali. Pozwany podniósł, że nauczyciele w szkole obawiają się utrzymywać z nim bliższych kontaktów, gdyż przekłada się to na sposób traktowania ich przez pozwaną. D. P. (1) tym samym wprowadzała zastraszającą atmosferę w pracy. Podczas jednej z rad pedagogicznych pozwana oświadczyła, że wobec powoda prowadzone jest śledztwo prokuratorskie, które zostało wszczęte na jej wniosek i zdążyło być już umorzone. Pozwana także miała podważać kompetencje i warunki powoda do wykonywania zawodu nauczyciela wychowania fizycznego i bycia trenerem klubu sportowego. Nadto miała także podjąć działania pozbawiające powoda wszelkich dodatków do podstawowego wynagrodzenia. Z powodów osobistych uprzedzeń pozwanej nie otrzymuje godzin ponadnormowych, a także jest pomijany w przyznawaniu doraźnych zastępstw, czy wyjazdów na obozy sportowe czy sportowe zielone szkoły, których wcześniej był opiekunem. W roku szkolnym 2016/2017 po raz pierwszy w jego karierze trenera nie dostał do prowadzenia żadnej klasy sportowej, mimo jego doświadczenia i sukcesów osiąganych przez jego podopiecznych. W 2014 r. otrzymał od pozwanej jako pracodawcy karę porządkową w postaci nagany. Po odwołaniu do Związku (...) stwierdzono brak podstaw jej nałożenia. Postępowanie przed Sądem zakończyło się ugodą, mimo to pozwana w rozmowach wypomina otrzymaną karę, co narusza godność i dobre imię powoda. W 2014 roku przed Sądem Pracy toczyło się postępowanie przeciwko pracodawcy powoda o jego dyskryminację. Ostatecznie zostało oddalone, jednak Sąd wyraźnie stwierdził, że zachowanie D. P. (1) naruszyło dobra osobiste powoda. Działania pozwanej mają negatywny wpływ na klub prowadzony przez powoda, który od 2016 r. na wyraźne polecenie pozwanej opuścił teren szkoły. Zdaniem powoda pozwana dąży do stworzenia sytuacji w której będzie mogła wypowiedzieć powodowi umowę o pracę zgodnie z przepisami prawa. Powód jest nauczycielem z wieloletnim stażem, a jego opinia jako rzetelnego pracownika i cenionego trenera została zniszczona. Atmosfera wokół powoda jest bardzo zła i trwa od wielu lat, przez co wykonywanie przez niego pracy pozbawia go satysfakcji zawodowej. Miał silne bóle głowy i został skierowany od neurologa do psychoterapeuty. Pozwana D. P. (1) w odpowiedzi na pozew z dnia 12 października 2017 r. wniosła o oddalenie powództwa w całości, zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. --- STRONA 3 --- Uzasadniając swoje stanowisko pozwana zaprzeczyła by kiedykolwiek publicznie pomawiała, oczerniała czy sugerowała brak kompetencji zawodowych po stronie powoda by też stosowała wobec niego działania o charakterze mobbingu, szkalowania czy nadużywając swojego stanowiska utrudniała mu zarządzanie Klubem Sportowym (...). Pozwana podała, ze wytoczone w niniejszej sprawie powództwo jest jednym z wielu działań podjętych przez powoda skierowanym przeciwko pozwanej i Zespołowi Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K. celem uniknięcia przez niego odpowiedzialności za zachowania i postawę prezentowaną w związku z wykonywaniem obowiązków nauczyciela. Powód zatrudniony w w/w placówce nie wywiązywał się ze swoich obowiązków, a pozwana wyciągając wobec niego konsekwencje o charakterze dyscyplinarnym działała w ramach swoich kompetencji, jednocześnie nigdy ich nie przekraczając. Jako dyrektor szkoły nie zastosowała wobec powoda żadnych wyjątkowych środków w jakikolwiek sposób różnicujących jego sytuację w stosunku do innych nauczycieli. Zarzuty powoda odnoszące się do odebrania mu klasy sportowej, godzin ponadwymiarowych, doraźnych zastępstw, praktykantów i stażystów, wyjazdów na zielone szkoły czy nieprzyznanie dodatku motywacyjnego, wynikały z obiektywnych okoliczności związanymi z zarządzaniem szkołą oraz dotyczyły także innych nauczycieli wychowania fizycznego. Naganne zachowania powoda znalazły potwierdzenie w orzeczeniu Komisji Dyscyplinarnej dla (...) przy Województwie (...) z dn. 29 kwietnia 2015 r., stwierdzając, że działania i zaniechania powoda winny skutkować karą porządkową. Pozwana wskazała, że ogólnie pojmowane negatywne stosunki stron, wynikające głównie z postawy powoda czyniącego D. P. (1) nieuzasadnione zarzuty nie są podstawą do stwierdzenia, ze doszło do naruszenia dóbr osobistych. To powód swoim zachowaniem wielokrotnie nadużył zaufania pozwanej, zmuszając ją do wyjaśniania okoliczności i czynienia ustaleń czy koniecznym będzie nałożenie na niego kary dyscyplinarnej lub porządkowej. Powód nie wykazał by działania pozwanej wykraczały poza jej kompetencje jako dyrektora szkoły. Brak jest także podstaw, by uznać, że jego negatywne relacje z innymi nauczycielami miały źródło w konflikcie z pozwaną. Bezspornym pomiędzy stronami było : Powód od 1987 r. jest zatrudniony w Zespole Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K. jako nauczyciel wychowania fizycznego oraz jest trenerem siatkówki i od 1993 r. pełni funkcję prezesa (...) Klubu Sportowego (...), aktualnie o nazwie Klub Sportowy (...). Pozwana D. P. (1) od 2007 roku pełni funkcję dyrektora w Zespole Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K.. Wcześniej przez 2 lata pozostawała na stanowisku wicedyrektora szkoły. (...) Klub Sportowy (...), którego prezesem był M. J. (1) był klubem działającym przy Zespole Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K. i odnosił sukcesy w zakresie piłki siatkowej. Jednocześnie posiadał sekcje zrzeszające zawodników spoza uczniów Zespołu Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K. i stanowił podmiot w całości niezależny od placówki, finansowany odrębnie ze środków Urzędu Miasta K.. (...) Klub Sportowy (...) zmienił nazwę na Klub Sportowy (...). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pomiędzy M. J. (1), a pozwaną D. P. (1) początkowo kontakty układały się bardzo dobrze. Pomiędzy stronami nie było żadnych konfliktów i zatargów osobistych, które mogłyby mieć wpływ na powstanie osobistej niechęci pomiędzy stronami. Dowód: - zeznania świadka T. S., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 24 stycznia 2020 r., 00:08:01-00:57:13, - zeznania świadka R. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 24 stycznia 2020, 00:57:13-04:11:24, - zeznania świadka M. Z., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 12 lutego 2020 r. 01:34:46-01:46:06 - zeznania świadka C. B., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 19 lutego 2020 r., 00:04:27-00:16:44 - zeznania świadka E. K., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 26 lutego 2020 r., 00:04:04-00:47:13, -zeznania świadka K. J., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 4 marca 2020 r., 00:17:15-01:31:28, --- STRONA 4 --- - zeznania powoda M. J. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 11 marca 2020 r., 00:09:11-03:45:31 - zeznania pozwanej D. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z 5 czerwca 2020 r., 00:53:21-01:33:58 D. P. (1) obejmując posadę dyrektora w Zespole Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K. wprowadziła nowy styl zarządzania placówką. Choć prowadzona przez nią szkoła ma charakter szkoły sportowej, pozwana pragnęła zwiększyć nacisk na inne przedmioty szkolne, a także na języki obce, co miało się odbyć kosztem zajęć sportowych. Podejście powyższe różniło się do prezentowanego przez poprzedniego dyrektora szkoły, który największy nacisk kładł na zajęcia wychowania fizycznego. W konsekwencji w czasie kadencji poprzedniego dyrektora, nauczyciele wf-u czuli się bardziej doceniani. Podejmowane przez pozwaną działania spotkały się ze stanowczym sprzeciwem niektórych nauczycieli, którzy niezaakceptowani prezentowanej przez pozwaną koncepcji zarządzania szkołą (wśród których był powód). Powód jako nauczyciel wf-u, a jednocześnie trener siatkówki w klubie (...), realizował swoje pasje związane z trenowaniem siatkówki. Dzięki stanowisku poprzedniego Dyrektora szkoły, który umożliwiał funkcjonowanie klubu (...) w ramach struktur szkolnych (nieodpłatne udostępnianie hali) osiągał duże sukcesy, co sprawiało mu satysfakcje. Zmiany wprowadzane przez pozwaną doprowadziły do tego, że powód w stosunku do swojej aktywności zawodowej szkolnej i pozaszkolnej (prowadzenie klubu sportowego) został „zredukowany” wyłącznie do roli nauczyciela, czego powód nie był w stanie zaakceptować. Dowód:- zeznania świadka R. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 24 stycznia 2020, 00:57:13-04:11:24, - zeznania świadka M. C., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 15 stycznia 2020 r., 01:00:42-01:36:37, - zeznania pozwanej D. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z 5 czerwca 2020 r., 00:53:21-01:33:58 - zeznania powoda M. J. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 11 marca 2020 r., 00:09:11-03:45:31 Do czasu wybudowania nowej hali sportowej, nie istniał konflikt pomiędzy stronami. W 2009 roku doszło do wybudowania nowej hali sportowej. Pismem z dnia 18 października 2011 r. poinformowano M. J. (1) jako prezesa (...)(...)”, że Dyrekcja Zespołu Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K., że wyraża zgodę na korzystanie ze swoich obiektów sportowych przez klub sportowy powoda. Jednocześnie informując go, że wynajem obiektów odbywać się będzie na podstawie Zarządzenia Dyrektora (...) nr 2 w K. w sprawie udostępniania i wynajmu obiektów sportowych i pomieszczeń z przeznaczeniem do zajęć sportowych z dnia 28 sierpnia 2011 r. oraz cennika wynajmu z dnia 17 październik 2011 r. jednocześnie do pisma załączając kopię cennika. Pismem z dnia 14 listopada 2011 r. poinformowano powoda, że brak jest możliwości odstępstwa od stawek cennika dla sekcji juniorskiej i seniorskiej klubu (...), jednocześnie wskazując, że obniżone stawki mogą zostać zastosowane dla zajęć w których udział będą brać jedynie uczniowie wynajmującego. Klub (...) jako podmiot zrzeszający zawodników z różnych grup wiekowych i będący klubem miejskim, biorącym udział m.in. w 3- ciej lidze siatkówki profesjonalnej obowiązany był do uiszczania opłat zgodnie z przedstawionym cennikiem. Dyrekcja Zespołu Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K. podobne informacje przekazywała powodowi także w latach późniejszych. Dowód:- pismo z dn. 18.10.2011 r. wraz z cennikiem, k. 137-139 - pismo z dn. 14.11.2011 r., k. 140 - pismo z dn. 08.05.2013 r., k. 151, - zeznania świadka R. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 24 stycznia 2020, 00:57:13-04:11:24, - zeznania świadka R. P. (2), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 12 lutego 2020 r., 00:01:35-00:41:17, - zeznania świadka Ł. Z., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 19 lutego 2020 r., 00:53: (...):21:41 --- STRONA 5 --- -zeznania świadka K. J., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 4 marca 2020 r., 00:17:15-01:31:28, - zeznania pozwanej D. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 15 lipca 2020 r., 00:01:48-01:21:24 - zeznania powoda M. J. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 11 marca 2020 r., 00:09:11-03:45:31 W trakcie rozmowy pomiędzy D. P. (1), a M. J. (1) dotyczącą opłat czynszu za najem hali sportowej powód zachowywał się nerwowo i agresywnie, podnosił głos. Nie przyjął dobrze faktu, że jego klub sportowy także będzie musiał uiszczać opłaty zgodnie z cennikiem. Zwrócił się do pozwanej słowami: „jeszcze zobaczymy”. Podobnie nerwowo i lekceważąco powód odnosił się do K. Z., który jako główny specjalista zajmuje się wynajmami w szkole, a także czynnie działa w (...) Klubie Sportowym (...) i osobiście kilkukrotnie informował powoda o konieczności uiszczania opłat za wynajem sali sportowej. Dowód:- zeznania świadka R. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 24 stycznia 2020, 00:57:13-04:11:24, - zeznania świadka R. P. (2), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 12 lutego 2020 r., 00:01:35-00:41:17, - zeznania świadka Ł. Z., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 19 lutego 2020 r., 00:53: (...):21:41 - zeznania pozwanej D. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 15 lipca 2020 r., 00:01:48-01:21:24 - zeznania powoda M. J. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 11 marca 2020 r., 00:09:11-03:45:31 Od tej chwili rozpoczął się konflikt pomiędzy powodem , a pozwaną. Równocześnie konflikt ten objął dużą część nauczycieli ze szkoły , ponieważ ci solidaryzowali się albo z powodem , albo z pozwaną, jak również w związku z funkcjonowaniem klubu sportowego (...) wynik, w sprawę zaangażowało się część rodziców, którzy dążyli do tego aby klub (...) mógł funkcjonować w ramach szkolnych obiektów sportowych. W związku z konfliktem pomiędzy stronami, którego zarzewiem była konieczność ponoszenia przez (...) kosztów wynajmu hali sportowej, do szkoły, Sądu jak i do Rzecznika Dyscyplinarnego dla (...) przy Wojewodzie (...) zaczęły wpływać pisma zarówno anonimowe, jak i kierowane na wniosek lub osobiście przez M. J. (1) wskazujące na liczne nieprawidłowości, których dopuszczać miała się pozwana D. P. (1) zarówno w stosunku do uczniów jak i przy zarządzaniu szkołą. D. P. (1) jako dyrektor szkoły cieszy się wśród dużej części grona nauczycielskiego poważaniem i zaufaniem. Dowód:- pismo z dn. 29.01.2015 r., k. 103-105 - pismo z dn. 20.06.2016 r., k. 106-108, - pismo z dn. 2.07.2015 r. wraz z oświadczeniem, k. 109-111 - pismo z dn. 13.07.2015 r., k. 112-113 - pismo z dn. 01.08.2016 r. z załącznikami, k. 114-119, - list poparcia dyrektor D. P. (1), k. 181-182 - zeznania świadka R. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 24 stycznia 2020, 00:57:13-04:11:24, - pismo z dn. 02.12.2019 r., k. 399-402, - zeznania świadka E. K., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 26 lutego 2020 r., 00:04:04-00:47:13 - zeznania świadka K. M. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 26 lutego 2020 r., 01:59:10-02:22:46 - zeznania świadka J. W., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 26 lutego 2020 r., 02:22:46-02:39:00 --- STRONA 6 --- - zeznania świadka M. D., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 4 marca 2020 r., 00:05:09-00:17:15 -zeznania świadka K. J., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 4 marca 2020 r., 00:17:15-01:31:28, --zeznania świadka E. Z., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 4 marca 2020 r., 01:31:28-01:47:44, -zeznania świadka K. M. (2), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 4 marca 2020 r., 01:52:07-02:25:26 - zeznania pozwanej D. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 15 lipca 2020 r., 00:01:48-01:21:24 Powód M. J. (1) w trakcie pełnienia obowiązków zawodowych dopuszczał się wielu uchybień. Między innymi rozmawiając przez telefon zostawił uczniów bez opieki. W dniu 17 października 2012 r. był nieobecny na dwóch godzinach lekcyjnych bez poinformowania szkoły o swojej nieobecności, jednocześnie ustanawiając zastępstwo koleżeńskie, które w zatrudniającej go placówce nie jest dopuszczalne. Udostępnił pomieszczenie szkoły osobie nieupoważnionej, w dniach od 2 września 2013 r. do 13 września 2013 r. nie prowadził wymaganej dokumentacji przebiegu nauczania, nie wpisywał tematu lekcji i nie sprawdzał systematycznie listy obecności. Nie był obecny podczas rad pedagogicznych bez usprawiedliwienia swojej nieobecności. W związku z powyższym zostały mu wymierzone kary upomnienia i do akt osobowych składano notatki służbowe, a w dniu 20 października 2014 r. złożono wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w stosunku do powoda w związku z naruszeniami obowiązków wymienionych w art. 6 KN pkt. 1, jak i kodeksie pracy i regulaminie obowiązującym u pracodawcy. Na podstawie w/w wniosku wszczęto w dniu 31 października 2014 r. postępowanie wyjaśniające, które ostatecznie w dniu 29 kwietnia 2015 r. umorzono. Dowód:- pisma z dn. 19.06.2012 r. i 15.11.2012 r., k. 141-143, - pismo z dn. 11.05.2012 r., k. 145 - pismo z dn. 17.10.2012 r., k. 146, - notatki służbowe, k. 147-150, 152-153,165 - dane z dziennika elektronicznego w okresie 02.09.2013-08.09.2013 r., k. 154 - korespondencja pomiędzy M. J. (1), a Dyrekcją Zespołu Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K., k. 155-164 - wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wraz z załącznikami, k. 167-175 - postanowienie o wszczęciu postępowania wyjaśniającego, k. 176, - orzeczenie dyscyplinarne z dn. 29.04.2015 r. z uzasadnieniem, . k. 177-180, - zeznania świadka T. S., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 24 stycznia 2020 r., 00:08:01-00:57:13 - zeznania świadka R. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 24 stycznia 2020, 00:57:13-04:11:24, - zeznania świadka E. M., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 12 lutego 2020 r., 00:41:17-01:18:29, - zeznania świadka W. M., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 19 lutego 2020 r., 00:16:44-00:46:06 - skany listy obecności na radach pedagogicznych, k. 455-468, - zeznania powoda M. J. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 11 marca 2020 r., 00:09:11-03:45:31 - zeznania pozwanej D. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 15 lipca 2020 r., 00:01:48-01:21:24 --- STRONA 7 --- W trakcie egzaminu gimnazjalnego w dniu 25 kwietnia 2014 r. M. J. (1) opuścił na około godzinę szkołę bocznym wyjściem, którego za sobą nie zamknął, co spowodowało wejście na teren szkoły osób nieuprawnionych. Dokonały one kradzieży rzeczy należących do uczniów uczestniczących w egzaminie. W związku z powyższym powód otrzymał w dniu 8 maja 2014 r. karę nagany. Dowód:- notatka służbowa z dn. 08.05.2014 r., k. 102, - kara porządkowa z dn. 08.05.2014 r., k. 101 - pismo z dn. 03.06.2014 r., k. 144. - zeznania świadka T. S., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 24 stycznia 2020 r., 00:08:01-00:57:13, - zeznania świadka R. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 24 stycznia 2020, 00:57:13-04:11:24, - zeznania powoda M. J. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 11 marca 2020 r., 00:09:11-03:45:31 - zeznania pozwanej D. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 15 lipca 2020 r., 00:01:48-01:21:24 Otrzymywane przez powoda kary porządkowe w jego odczuciu wymierzane były z zemsty w związku z istnieniem konfliktu pomiędzy nim a pozwaną. Z powodem solidaryzowała się pewna grupa nauczycieli. Podejmowane przez pozwaną działania takie jak montaż monitoringu w szkole, założenie w szkole nowego (...) klubu sportowego (...), brak szczególnie zażyłych kontaktów z częścią zatrudnionych w placówce nauczycieli, brak powierzenia mu jako nauczycielowi wychowania fizycznego klas sportowych - pozwany odczytywał jako atak na swoją osobę, formę szykany i dyskryminację. Dowód: - zeznania świadka I. F., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 11 lutego 2019 r., 00:13:54-00:47:50 - zeznania świadka D. I., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 15 stycznia 2020 r., 00:08:47-01:00:42, - zeznania świadka E. M., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 12 lutego 2020 r., 00:41:17-01:18:29, - zeznania świadka W. M., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 19 lutego 2020 r., 00:16:44-00:46:06 - zeznania powoda M. J. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 11 marca 2020 r., 00:09:11-03:45:31 - zeznania pozwanej D. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 15 lipca 2020 r., 00:01:48-01:21:24 W szkole założono nowy klub sportowy (...), którzy zrzesza jedynie uczniów placówki, przy czym uczniowie nie mają obowiązku do niego dołączać. Nadto szkole udało się wygospodarować dodatkowe pomieszczenie z przeznaczeniem na drugi kantorek nauczycielski dla nauczycieli wychowania fizycznego. W związku z czym część nauczycieli wychowania fizycznego przeniosła się do nowego pokoju, niezależnie od swoich relacji z powodem. Dowód: - zeznania świadka T. G., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 12 lutego 2020 r., 01:18:29-01:34:46 - zeznania świadka K. O., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 12 lutego 2020 r., 01:47:47-02:08:31 - zeznania pozwanej D. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 15 lipca 2020 r., 00:01:48-01:21:24. - zeznania świadka R. P. (2), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 12 lutego 2020 r., 00:01:35-00:41:17, - zeznania świadka Ł. Z., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 19 lutego 2020 r., 00:53: (...):21:41 - zeznania świadka R. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 24 stycznia 2020, 00:57:13-04:11:24, --- STRONA 8 --- Wniosek rodziców uczniów o powierzenie powodowi funkcji zastępcy jako nauczycielowi wychowania fizycznego został rozpatrzony negatywnie w związku z kolizjami planu nauczycielskiego i rozkładu godzin. W kolejnym roku szkolny M. J. (1) został przydzielony do danej klasy zgodnie z życzeniem rodziców. Nadto powód nigdy nie zwracał się do dyrekcji o przyznanie mu większej ilości godzin nadprogramowych czy zastępstw. Natomiast zdarzało się, że odmówił przyjęcia zastępstwa wskazując na powody osobiste, odmówił także udziału w białej szkole w Z.. M. J. (1) przez wiele lat otrzymywał nauczanie tylko w klasach sportowych. Aktualnie uczy on w klasę o profilu szachowym gdzie prowadzi zajęcia wychowania fizycznego, ma też klasę sportową ogólnorozwojową z założeniem piłki siatkowej. Jednocześnie w związku ze zmniejszeniem ilości uczniów z ok. 900 do 470-430 doszło także do zmniejszenia ilości godzin przyznawanej nauczycielom, co także nie odpowiadało części pracowników, którzy podejmowali decyzję o zmianie zatrudnienia. Dowód:- zeznania świadka R. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 24 stycznia 2020, 00:57:13-04:11:24, - zeznania świadka S. L., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 26 lutego 2020 r., 00:47:13-01:59:10 - zeznania świadka K. M. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 26 lutego 2020 r., 01:59:10-02:22:46 - zeznania świadka J. W., elektroniczny protokół rozprawy z dnia 26 lutego 2020 r., 02:22:46-02:39:00 - zeznania pozwanej D. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 15 lipca 2020 r., 00:01:48-01:21:24 Przed Sądem Rejonowym dla Krakowa Nowej-Huty w Krakowie z powództwa M. J. (1) przeciwko Zespołowi Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K. toczyło się postępowanie o odszkodowanie z tytułu dyskryminacji. Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2016 r. sygn. akt IV P 72/14/N Sąd oddalił powództwo w całości. W uzasadnieniu wyroku tamtejszy Sąd wskazał, że nie doszło do nieuzasadnionego różnicowania powoda w stosunku do pozostałych pracowników placówki, nie doszło także do jego dyskryminacji ze względu na problemy ze słuchem. Jednocześnie wskazując, że ze zgromadzonego w sprawie postepowania dowodowego wynika, że mogło dojść do wytworzenia przez D. P. (1) wokół powoda wrogiej atmosfery. Dowód:- odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie z dnia 26.01.2016 r. sygn. akt IV P 72/14/N wraz z uzasadnieniem, k. 16-26 W gazecie (...) tygodnik Nowohucki” i w Dzienniku Polskim pojawiła się publikacja „(...)”, odnosząca się do sytuacji wynajmu hali sportowej dla Klubu (...) w której zacytowano komentarz prezesa klubu M. J. (1), w którym wyraża on nadzieję, że dojdzie do porozumienia z dyrekcją Zespołu Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K. co do wynajmu hali dla klubu. Pojawiały się także inne publikacje odnoszące się do sportowych poczynań(...), jednocześnie wskazujące na istniejący problem z wynajmem hali. Dowód: - zeznania świadka R. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 24 stycznia 2020, 00:57:13-04:11:24, - publikacja pod tytułem „(...)”, k. 496 - zeznania pozwanej D. P. (1), elektroniczny protokół rozprawy z dnia 15 lipca 2020 r., 00:01:48-01:21:24 Poza okolicznościami, które zostały przez strony przyznane (art. 229 k.p.c.) lub też taką ocenę uzasadniał przebieg całego postępowania (art. 230 k.p.c.), istotne dla sprawy fakty Sąd ustalił w oparciu o dokumenty przedłożone do akt sprawy, których autentyczność i wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu i nie była skutecznie zakwestionowana przez żadną ze stron. Dowody z dokumentów urzędowych były sporządzone przez organy do tego uprawnione oraz posiadały one stosowne oznaczenia. Jednocześnie tut. Sąd ustalając stan faktyczny sprawy oparł się na zeznaniach świadków T. S., R. P. (1), M. Z., C. B., E. K., R. P. (2), Ł. Z., K. M. (1), J. W., M. D., E. Z., K. M. (2), E. M., W. M., T. G., K. O. i słuchanej w charakterze strony pozwanej D. P. (1), które uznał za wiarygodne. W ocenie Sądu zeznania te były jasne, logiczne i spójne, korelowały ze sobą wzajemnie oraz nie zawierały sprzeczności, które mogłyby podważyć ich wiarygodność. --- STRONA 9 --- Zeznania świadków K. J., M. C., I. F., D. I., S. L. i słuchanego w charakterze strony powodowej M. J. (1) za miarodajne można uznać jedynie w części dotyczącej odmiennego stylu zarządzania szkołą przez D. P. (1) w stosunku do poprzednio urzędującego dyrektora szkoły, zmniejszenia ilości uczniów w placówce, początkowo poprawnych relacji pozwanej z powodem, zwiększenie ilości skarg na dyrektora od początku konfliktu z M. J. (1) oraz odczuć jakie wiązał powód z działaniami podejmowanymi przez dyrekcję placówki, które on odnosił on do swojej osoby. W pozostałym zakresie ich zeznania nie były wiarygodne, kolidowały z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i zeznaniami świadków, których tut. Sąd uznał za całkowicie wiarygodnych. Dokonując oceny materiału dowodowego oraz w tym kontekście wiarygodności świadków należy wskazać, że poza sporem było, iż pomiędzy stronami jest konflikt. Źródłem konfliktu nie są jakieś kwestie i animozje osobiste (relacje osobiste) ale wyłącznie okoliczności związane z funkcjonowaniem szkoły i podejmowaniem decyzji przez pozwaną, które kolidowały z oczekiwaniami powoda i grupy osób , która go wspierała. Poza sporem było, że strony były w dobrych lub bardzo dobrych relacjach (vide zeznania M. J.) do czasu gdy pozwana została dyrektorem szkoły i zaczęła realizować swoje wizje zarządzania szkołą. Do czasu wybrania pozwanej na dyrektora szkoły, pozwany miał ugruntowaną pozycję zawodową, która przede wszystkim opierała się na jego sukcesach sportowych w związku z funkcjonowaniem klubu sportowego, a to funkcjonowanie było sprzężone z funkcjonowaniem szkoły. Zmiana koncepcji zarządzania szkołą powodowała istotne zmiany w funkcjonowaniu zawodowym powoda, jego samopoczuciu i satysfakcji z wykonywania pracy. Przy czym po raz kolejny należy podkreślić, że materiał dowodowy nie daje podstaw do zarzucania pozwanej aby powodem decyzji dyrektora (zmniejszenie znaczenia zajęć sportowych w szkole, odpłatność za salę) była niechęć do M. J.. Tego nawet nie zarzucał M. J.. To właśnie skutkiem decyzji P. Dyrektor był konflikt, a wybuchł on dlatego, że. J. nie zaakceptował decyzji Dyrektora i podejmował działania w celu wywarcia presji w kierunku zmiany decyzji, zresztą realizując swoją groźbę wypowiedzianą w rozmowie z pozwaną „jeszcze zobaczymy”. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie daje podstawy do ustalenia, że dochodzi do polaryzacji grona nauczycielskiego. W kierunku pozwanej kierowane są zarzuty, anonimy , wnioski o kontrole – nie ma wątpliwości, że w szkole jest grupa która rozpoczęła walkę z pozwaną. Część nauczycieli gromadzi się wokół pozwanej , część wokół powoda – aktywnie wspierając strony (czy to np. poprzez obecność na S. rozpraw – koleżanka pozwanej, czy też kierowanie różnych pism , anonimów – powód). Ta sytuacja może mieć przełożenie w rozmowy, negatywne komentarze, unikanie osoby należącej do drugiej grupy, niekłanianie się na korytarzu, wrogie spojrzenia itp. Wydaje się , że takie zachowanie w danej grupie społecznej jest naturalną konsekwencją takiego jak ten konfliktu. Ludzie przede wszystkim kierują się emocjami. Co ciekawe, powód wskazywał podczas zeznań, że ma poparcie dużo większej grupy nauczycieli (około 40 nauczycieli , a pozwana około 20). To częściowo podważa retorykę powoda o tym , że czuje się zaszczuty i wykluczony przez koleżanki i kolegów. Nie może budzić wątpliwości , że taka sytuacja spowodowała duży dyskomfort i stres dla obu stron postępowania, jak również na pewno jest negatywnie odbierana przez pozostałych nauczycieli oraz oczywistym jest , że doszło do wytworzenia w szkole jak to określił Sąd Pracy „wrogiej” atmosfery. Sąd Okręgowy nie podziela natomiast kontestacji Sądu Pracy o tym, że wyłącznie winnym wytworzenia tej atmosfery jest pozwana. Aby dokonać takiej oceny , koniecznym jest ustalenie źródeł i przyczyn konfliktu oraz dokonanie oceny zachowania obu stron postępowania. W przedmiotowej sprawie wydaje się oczywistym, że w znacznej mierze sytuacja ta została spowodowana tym, że powód niezaakceptował koncepcji Dyrektora szkoły i podjął próby wywarcia presji (angażując innych nauczycieli i rodziców) na Dyrektora. W związku z powyższym do zeznań świadków należy podejść z dużą ostrożnością, bacząc czy po stronie świadków nie istnieją przyczyny takiego , a nie innego przedstawiania zdarzeń. Świadek D. I., ma pretensje o to, że nie otrzymał awansu nauczycielskiego, co w konsekwencji spowodowało zwolnienie się świadka ze szkoły, o co wini pozwaną. W świetle pozostałego materiału dowodowego należy podnieść, że okoliczności by awansu nie otrzymał z powodu przyjaźni z powodem jawi się jako skrajnie niewiarygodne biorąc pod uwagę, że kuratorium oświaty podtrzymało decyzję uprzednio wydaną przez wicedyrektor P., a przyczyną tej decyzji było po prostu niezrealizowanie założonego programu. Ponadto D. I. nie był naocznym świadkiem okoliczności o których zeznawał, a wszystkie posiadane przez niego informacje pochodziły od powoda. Zeznania M. C., M. B. w których wskazywały, że pozwana sugerowała w rozmowach z innymi pracownikami oraz rodzicami uczniów, że w klubie prowadzonym przez powoda dochodzi do nieprawidłowości finansowych, zostały uznane za niewiarygodne. Sąd to bardzo ogólne zeznania, bez wskazania kontekstu danej rozmowy, bez wskazania szczegółów informacji przekazywanych przez pozwaną. Świadkowie ci byli czynnie zaangażowani w konflikt, jako rodzice dzieci trenujących w klubie (...) wynik. Dążyli oni do tego , aby szkoła udostępniła klubowi hale sportową , stąd ich rozmowy , wystąpienia. --- STRONA 10 --- Podobnie z duża ostrożnością też należy podejść do zeznań kolejnych świadków: K. J. i S. L.. Pierwsza osoba była pracownikiem sekretariatu, przy czym została zwolniona z pracy (po dwuletniej nieobecności) , w takich okolicznościach, że znaleziono w jej pomieszczeniu butelki po alkoholu (vide zeznania pozwanej). Świadek miała niewątpliwie duży uraz do pozwanej. W swoich zeznaniach wskazywała na minn. wypowiadanie się o głuchocie powoda i dążenie do zwolnienia powoda z pracy, przy czym ta sytuacja była związana z pismem z kuratorium polecającym wyjaśnienie sytuacji ,w następstwie skargi złożonej do kuratorium. Stąd sposób przedstawiania tych okoliczności przez świadka wydaje się niewiarygodny. Podobnie również co do kwestii zmiany samochodu przez powoda, „prania brudnych pieniędzy”. W kwestii zeznań S. L., świadek była niewątpliwie skonfliktowana z władzami szkoły. Po pierwsze w toku postępowania wskazywano, że równolegle z tym postępowaniem toczy się konkurs na dyrektora szkoły , w którym startuje oprócz pozwanej, mąż świadka. Stąd wynik przedmiotowej sprawy, jeżeli zostałyby potwierdzone zarzuty powoda, miałby istotny wpływ na przebieg procedury konkursowej. Doszło również do zdarzenia, podczas którego córka świadka pobiła inne dziecko co spotkało się z reakcją dyrekcji (przeniesienie do innej klasy). Z zeznań nauczyciela E. Z. wynika, że z obydwoma dziećmi S. L. są bardzo duże problemy wychowawcze, które są przynajmniej w odczuciu świadka bagatelizowane przez rodziców. Zarówno świadek jak i mąż świadka byli pracownikami szkoły ale zwolnili się, mąż świadka nie przyjął propozycji zmniejszenia godzin, świadek wskazała ogólnie, że nie odpowiadało jej funkcjonowanie szkoły i postępowanie pozwanej, popieranie cwaniactwa itp. Odnośnie zeznań dotyczących kontroli sprawowanej nad świadkiem, nie można oczywiście wykluczyć, że ktoś z dyrekcji wypytywał się świadka o powody wizyt powoda u świadka, był to już okres dużego konfliktu, zatem zainteresowanie dyrekcji co do wizyty u świadka byłby uzasadniony. Zeznania świadka nie dają podstaw do konstruowania teorii o śledzeniu pozwanego , co uzasadniałoby nagłe telefony do świadka. Odnośnie do kwestii zablokowania dziennika elektronicznego, wskazać należy, że administratorem dziennika elektronicznego był świadek K. M. (2), który jak zeznał nie dostawał takiego polecenia. W związku z pojawiającymi się wyżej twierdzeniami niektórych świadków odnośnie do tego, że pozwana miała zarzucać nierzetelne prowadzenie finansów klubu (...) przez powoda, wskazać należy, że nie można wykluczyć, iż w rozmowach pojawiały się kwestie finansów klubu (...). Skoro przyczyną sporu było to, że pozwana nie zgadza się na darmowe udostępnianie hali klubowi, to w konsekwencji pewnym argumentem za tym jest okoliczność, że klub (...) ma swoje źródła finansowania. W ocenie tut. Sądu pozwana mogła wskazywać na inne źródło finansowania klubu, uzasadniając tym konieczność pobierania opłat za czynsz najmu hali sportowej, odpierając zarzuty innego traktowania klubu prowadzonego przez pozwanego w stosunku do (...) klubu sportowego (...) który zrzesza wyłącznie uczniów placówki. Nie ma natomiast podstaw do ustaleń , że pozwana formułowa zarzuty , jak to określił jeden ze świadków „prania brudnych pieniędzy”. Pojawia się też kwestia rozgłaszania przez pozwaną tego, że prowadzone jest postępowania karne przeciwko powodowi. Poza sporem było, że postępowanie karne było wszczęte ad rem, natomiast materiał dowodowy nie dawał podstaw do ustalenia dokładnie jakie (jeżeli wogóle) informacje miały zostać przekazane przez pozwaną na radzie pedagogicznej. Za niewiarygodne uznano zeznania powoda M. J. (1) w których wskazywał on na liczne nieprawidłowości w działaniach pozwanej. Nieprawdopodobnym jest, że monitoring w szkole został założony w celu lub z uwzględnieniem monitorowania działalności powoda. Zauważyć należy, że okolice kantorku nauczycieli w-f sąsiadują jednym z wejść do szkoły. Jednocześnie w szkole dochodziło już do sytuacji, że osoby nieupoważnione wchodziły do placówki dokonując kradzieży. Wobec czego działania pozwanej by uchronić szkołę od ponownych wydarzeń tego rodzaju są jak najbardziej uzasadnione. Za niewiarygodne należy uznać także zeznania w których powód wskazuje na nieuzasadnione karanie go karami porządkowymi. Wskazać należy, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika bezsprzecznie, że powód naruszał swoje obowiązki pracownicze. Zdarzało mu się opuścić szkołę bez zgody dyrekcji ustanawiając jedynie zastępstwo koleżeńskie, które nie jest dozwolone, pozostawiać dzieci bez opieki wykonując telefony prywatne oraz dopuścić do sytuacji w której doszło do włamania do szkoły, gdyż powód w sposób nieuprawniony opuścił budynek w trakcie egzaminów gimnazjalnych pozostawiając niezamknięte jedno z bocznych wejść do placówki. Za niewiarygodne uznano także zeznania w których powód wskazywał, że nowi nauczyciele w szkole byli przez pozwaną instruowani co do nieutrzymywania kontaktów z powodem. Twierdzenia takie są nieprawdopodobne i sprzeczne z zeznaniami świadków – nauczycieli wf-u którzy zaprzeczali powyższemu, wskazując, że zmiana „kantorka” podyktowana była wyłącznie względami organizacyjnymi. Brak jest także potwierdzenia zeznań powoda w których wskazywał, że założenie innego uczniowskiego klubu szkolnego S. miało związek z jakimikolwiek działaniami w celu likwidacji Hutnika, w szczególności aby klub ten był zakłady przez pozwaną. Klub, którego prezesem jest powód posiadał w owym czasie kilka sekcji zawodników i grał m.in. w 3 lidzie siatkówki profesjonalnej, wobec czego --- STRONA 11 --- brak jest możliwości uznania, by powstanie stricte uczniowskiego klubu zrzeszającego jedynie uczniów danej placówki mogłoby zagrozić jego istnieniu. Odnośnie do dokumentacji znajdującej się na k. 530 wystąpienie pokontrolne, z którego wynika szereg uchybień związanych z funkcjonowaniem szkoły, co w konsekwencji ma rzutować na ocenę wiarygodności zeznań świadków C. B., K. M. (1), R. P. (1), Ł. Z. – albowiem z dokumentu tego ma wynikać, że świadkowie ci są zależni od pozwanej, wskazać należy, że dokument ten nie wnosi nic do sprawy. To , że wszyscy ci świadkowie są zależni od pozwanej, wynika z faktu, że pozwana jest Dyrektorem szkoły i na bieżąco może podejmować decyzję rzutujące na komfort pracy i to podlega ocenie Sądu. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszej sprawie powód dochodził zasądzenia od pozwanej D. P. (1) na swoją rzecz łącznie kwoty 33.800,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 28 września 2017 r. do dnia zapłaty, w tym od kwoty 3.800,00 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 4 marca 2020 r. do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych powoda poprzez działania pozwanej mające charakter mobbingu i jednocześnie godzące w jego cześć, godność osobistą i pracowniczą oraz dobre imię, zakazania pozwanej dalszego naruszania jego dóbr osobistych oraz nakazania pozwanej publicznego przeproszenia powoda na najbliższej po wydaniu prawomocnego wyroku radzie pedagogicznej zwołanej w Zespole Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K. poprzez złożenie oświadczenia o wskazanej przez niego treści oraz opublikowanie we wskazanej przez powoda prasie oświadczeń o ustalonej przez niego treści. Ponadto powód wniósł także o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu wg przedłożonego spisu kosztów. Powód skonstruował swoje roszczenie w oparciu o art. 24§ 1 w zw. z art. 448 k.c. oraz 415 w zw. z art. 444 § 1 w zw. z art. 445§1 k.c., wskazując iż pozwana poprzez swoje działania mające charakter mobbingu i jednocześnie godzące w jego cześć, godność osobistą i pracowniczą oraz dobre imię, co doprowadziło u niego do znacznego pogorszenia się jego stanu zdrowia, w tym zdrowia psychicznego. Zgodnie z art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Zgodnie natomiast z art. 24 § 1 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Powołane przepisy zawierają regulację dotyczącą ochrony dóbr osobistych jednostki jedynie przykładowo wymienionych w art. 23 k.c. Zakładają one bezprawność działania, która jest wystarczającą przesłanką dla skutecznego domagania się ochrony prawnej wskazanej w art. 24 k.c. Jak wynika z art. 448 k.c. w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Powołane przepisy zawierają regulacje dotyczącą ochrony dóbr osobistych jednostki jedynie przykładowo wymienionych w art. 23 k.c. zakładają one bezprawność działania, która jest wystarczająca przesłanką dla skutecznego domagania się ochrony prawnej wskazanej w art. 24 §1 k.c. Zagrożenie zaś lub naruszenie dobra osobistego zostanie uznane za bezprawne, jeżeli jest ono sprzeczne z szeroko rozumianym porządkiem prawnym. Nadto naruszenie to musi być obiektywne, co oznacza, że musi ono wywoływać negatywne odczucia w ocenie społeczeństwa (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2001 roku V CKN 195/01) --- STRONA 12 --- W orzecznictwie podkreśla się że Sąd rozpoznając sprawę w przedmiocie ochrony dóbr osobistych powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy doszło do naruszenia dobra osobistego, a dopiero w przypadku pozytywnej odpowiedzi ustalić, czy działanie pozwanego było bezprawne. Dowód, że dobro osobiste zostało zagrożone lub naruszone, ciąży na osobie poszukującej ochrony prawnej na podstawie art. 24 k.c. Natomiast na tym, kto podjął działanie zagrażające dobru osobistemu innej osoby lub naruszające to dobro, spoczywa ciężar dowodu, że nie było ono bezprawne.( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2004 roku V CK 609/03 LEX nr 109404) W ramach istniejących instrumentów ochrony cywilnoprawnej ochrona dóbr osobistych ma charakter wyjątkowy, w związku z czym sięganie do jej mechanizmów powinno następować z odpowiednią ostrożnością i powściągliwością, bez tendencji do sztucznego poszerzania katalogu tych dóbr. W judykaturze i piśmiennictwie przyjmuje się powszechnie, ze dobra osobiste wynikają z tych wartości niemajątkowych, które są ściśle związane z człowiekiem obejmując jego fizyczną i psychiczną integralność albo będąc przejawem jego twórczej działalności, pozwalają na samorealizację indywidualności człowieka, jego godność oraz pozycję wśród innych ludzi. Dobrem osobistym jest wartość immanentnie złączona z istotą człowieczeństwa oraz naturą człowieka, niezależnie od jego woli, stała dająca się skonkretyzować i zobiektywizować ( por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 26 września 2013 roku, sygn. akt I ACa 492/13 LEX nr 1383502.) Cześć ludzka obejmuje dwa aspekty, a to: aspekt wewnętrzny, inaczej zwany godnością osobistą, obejmującą zarówno wyobrażenie człowieka o własnej wartości i oczekiwanie na szacunek ze strony innych ludzi, oraz aspekt zewnętrzny, czyli dobre imię, renomę i dobrą opinię innych ludzi, szacunek, jakim się cieszy osoba w swoim środowisku. Na te aspekty czci zwrócił uwagę SN w orzeczeniu z 29.10.1971 r. 401 , gdzie stwierdził, że ponieważ ochrona czci obejmuje wszystkie dziedziny życia (zarówno życie osobiste, zawodowe, jak i społeczne), to jej naruszeniem może być zniesławiająca ujemna wypowiedź odnosząca się zarówno do życia rodzinnego człowieka, jak i jego aktywności zawodowej lub gospodarczej, co może narazić tę osobę na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu lub innej działalności. Ochronie przewidzianej w kodeksie cywilnym podlegają oczywiście oba wskazane aspekty czci człowieka. Kwestia zagrożenia lub naruszenia dóbr osobistych winna być ujmowana w płaszczyźnie faktycznej i prowadzić do ustalenia, czy dane zachowanie, biorąc pod uwagę przeciętne reakcje ludzkie, mogło obiektywnie stać się podstawą do negatywnych odczuć po stronie pokrzywdzonego. Abstrahuje się tym samym od subiektywnych odczuć osób nadwrażliwych oraz takich, które z różnych względów nie mają zdolności do reagowania emocjonalnego na określone zachowania innych podmiotów. Z kolei brak bezprawności wynikać może przede wszystkim ze zgody podmiotu prawa osobistego, z działania w ramach porządku prawnego, ze szczególnych przepisów prawnych, z wykonywania prawa podmiotowego z konieczności ochronny innego wyżej postawionego dobra oraz ogólnej klauzuli zasad współżycia społecznego ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2000 roku, II CKN 670/98, LEX 51058). Bezprawność działania jest wyłączona m.in. wówczas, gdy działanie podjęte zostało w ramach istniejącego porządku prawnego, a także gdy ma na celu ochronę uzasadnionego interesu społecznego lub prywatnego. Ponieważ powód konstruował swoje roszczenia w oparciu o zarzut mobbingu, wskazać nalezu, że zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2015 r. II PK 166/14: Zgodnie z art. 94 3 § k.p. mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników. Pojęcie i zakres mobbingu są często trudne do odróżnienia od dyskryminacji, np. co do poniżania pracownika (molestowania - art. 18 3a § 5 pkt 2 k.p.). Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 lutego 2014 r., I PK 165/13, LEX nr 1444594 (z glosą aprobującą K. Stępnickiej), uznał, że z legalnej definicji zawartej w art. 94 3 § 2 k.p. wynika, że określone w niej ustawowe cechy mobbingu muszą być spełnione łącznie, a ocena, czy nastąpiło nękanie i zastraszanie pracownika, czy działania te miały na celu i mogły lub doprowadziły do zaniżonej oceny jego przydatności zawodowej, do jego poniżenia, ośmieszenia, izolacji bądź wyeliminowania z zespołu współpracowników, opierać się musi na obiektywnych kryteriach. Kryteria te zaś wynikają z rozsądnego postrzegania rzeczywistości, prowadzącego do właściwej oceny intencji drugiej osoby w określonych relacjach społecznych. Jeśli zatem pracownik --- STRONA 13 --- postrzega określone zachowania, jako mobbing, to zaakceptowanie jego stanowiska uzależnione jest od obiektywnej oceny tych przejawów zachowania w kontekście ujawnionych okoliczności faktycznych. W powyższym kontekście podkreślić należy, że działania mobbingowe muszą być przy tym na tyle intensywne i naganne, że przyczynią się do powstania u pracownika bardzo silnego odczucia zastraszenia i beznadziejności sytuacji W judykaturze zwrócono jednak uwagę, że ocena, czy nastąpiło nękanie i zastraszanie pracownika oraz, czy działania te miały na celu i mogły lub doprowadziły do zaniżonej oceny jego przydatności zawodowej, do jego poniżenia, ośmieszenia, izolacji bądź wyeliminowania z zespołu współpracowników, opierać się musi na obiektywnych kryteriach (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r., II PK 88/08, OSNP 2010 nr 9-10, poz. 114), a badanie i ocena subiektywnych odczuć osoby, która uważa, że znęca się nad nią jej przełożony, nie może stanowić podstawy do ustalania odpowiedzialności za mobbing (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2012 r., II PK 303/11, LEX nr 1214581). Oceniając zasadność roszczenia, należy rozpocząć omówienie od źródła konfliktu. Jak wskazano w omówieniu dowodów, wyłączną przyczyną całej tej sytuacji była decyzja Dyrektora szkoły, wprowadzająca regulamin korzystania z hali sportowej. Nie ujawniono żadnych innych przyczyn konfliktu pomiędzy stronami. W związku z tym regulaminem, klub sportowy (...) wynik musiał uiszczać opłaty za korzystanie z hali w zakresie grup seniorskich i juniorskich nie składających się wyłącznie z aktualnych uczniów szkoły, a następnie w związku z komercyjnym wynajmowaniem hali, klub (...) nie był w stanie wynająć hali na potrzebną liczbę godzin. W konsekwencji również nastąpiła zmiana priorytetów związanych z położeniem większego nacisku na klasy językowe czy też inne profilowane , niż sportowe. Powyższe decyzje w istotny sposób ingerowały w życie zawodowe powoda. Powód dotychczas realizował się zawodowo, miał satysfakcje z tego, że osiąga jako trener siatkówki sukcesy na poziomie mistrzostw Polski, a możliwym było to wyłącznie dzięki łączeniu pracy nauczyciela wf-u oraz trenera siatkówki , przy czym znowuż funkcjonowanie klubu na dotychczasowych warunkach (które gwarantowało osiąganie przez powoda sukcesów sportowych), uzależnione było od przychylnego stanowiska szkoły, która zapewniała zaplecze w postaci hali sportowej oraz czego nie można pominąć - umożliwiała rekrutację uczniów szkoły do klubu. Na skutek decyzji Dyrektora szkoły – w szczególności na skutek wprowadzonych opłat za halę i ograniczenia możliwości wynajęcia hali klubowi (...) w związku z wynajmem komercyjnym, oraz założenia nowego klubu w szkole - działalność klubu (...) została znacznie ograniczona, klub nie osiągał sukcesów. Powód został zredukowany do „zwykłego” nauczyciela wf-u, został pozbawiony satysfakcji wynikającej z osiągania sukcesów sportowych, prestiżu , który się z tym wiąże, poczuł , że pracuje poniżej swoich kompetencji. Pytanie czy takie decyzje Dyrektora znajdowały oparcie w przepisach prawa? Zgodnie z art. 68 ustawy prawo oświatowe dyrektor szkoły lub placówki w szczególności: - kieruje działalnością szkoły lub placówki oraz reprezentuje ją na zewnątrz oraz - dysponuje środkami określonymi w planie finansowym szkoły lub placówki zaopiniowanym przez radę szkoły lub placówki i ponosi odpowiedzialność za ich prawidłowe wykorzystanie, a także może organizować administracyjną, finansową i gospodarczą obsługę szkoły lub placówki. Zdaniem Sądu nie ma podstaw do zarzucania pozwanej, że podejmując decyzję o odpłatności za halę dla klubu (...), o ograniczeniu w wynajmie hali z uwagi na kolizję z innymi korzystającymi z hali – działała niezgodnie z prawem. W świetle ww regulacji miała kompetencje do podjęcia takiej decyzji , jak również taka decyzja była uzasadniona ekonomicznie. Skoro klub sportowy miał własne źródła finansowania, nie było powodów ażeby szkoła za darmo udostępniała halę, w szczególności osobom nie będącym uczniami szkoły. Działaniem bezprawnym nie jest również założenie konkurencyjnego klubu sportowego w szkole, w tym nie ma dowodów aby dokonała tego pozwana. Nawet jeżeli konsekwencją powyższych decyzji było zakończenie kariery trenerskiej powoda i wykonywanie wyłącznie funkcji nauczyciela wf-u , co w odczuciu powoda jest poniżej jego kwalifikacji – nie można w ramach tego postępowania konstruować w oparciu o powyższe , roszczeń o ochronę dóbr osobistych. Powód miał w ramach zatrudnienia w szkole, wykonywać wyłącznie prace nauczyciela wf-u. Jeżeli w inny sposób realizował swoje pasje (jako trener współpracującego ze szkołą klubu), to zgodne z prawem decyzje dyrektora skutkujące zmianą aktywności zawodowej powoda, nie mogą być postrzegane jako mobbing, naruszenie dóbr osobistych itd. --- STRONA 14 --- Na powyższym tle dochodzi do konfliktu, ponieważ powód nie akceptuje decyzji dyrektora szkoły, grozi dyrektorowi „jeszcze zobaczymy”, formuje wokół siebie grupę przychylnych mu nauczycieli jak również rodziców zainteresowanych funkcjonowaniem szkoły na poprzednich zasadach, zaczynają się skargi, anonimy na dyrektora, wszczynane są kontrole, część rodziców popiera powoda domaga się zebrań, tłumaczenia się. Powód w związku z powstałym konfliktem zarzucił pozwanej: - namawianie młodych, nowo zatrudnionych nauczycieli do nieutrzymywania z nim kontaktu, - doprowadzenie do likwidacji klubu (...) poprzez założenie równolegle nowego klubu sportowego, - założenia monitoringu w szkole w celu obserwacji powoda, - ograniczenie możliwości jego rozwoju poprzez zabranie mu klas sportowych, - nakładanie na niego nagan i upomnień jako formy szykany, - pozbawienia powoda wszelkich dodatków do podstawowego wynagrodzenia, nie otrzymuje godzin ponadnormowych, doraźnych zastępstw, czy wyjazdów na obozy sportowe czy sportowe zielone szkoły, których wcześniej był opiekunem, - pomawiania go w zakresie nieprawidłowości finansowych w prowadzonym przez niego klubie sportowym - kontrolowanie powoda, śledzenie, pozbawianie dostępu do dziennika elektrocznicznego. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów powoda wskazać należy, że powyższe okoliczności stanowiące podstawę jego roszczenia nie zostały przez niego wykazane . Zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Przepisowi temu odpowiada treść art. 232 k.p.c., według którego strony obowiązane są wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Oznacza to, iż w niniejszej sprawie na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia istnienia po jej stronie zasadności dochodzonego roszczenia, w tym przedstawienia dowodu na potwierdzenie istnienia wykazywanych naruszeń i ich bezprawności. Przede wszystkim wskazać należy, że świadkowie uznani za wiarygodnych zaprzeczyli by kiedykolwiek doszło ze strony pozwanej D. P. (1) do rozmów z pracownikami w których miałaby namawiać do nieutrzymywania kontaktów z powodem. Co więcej nauczyciele, którzy również nauczają w Zespole Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K. wychowania fizycznego wskazywali, że utrzymują z powodem poprawne i przyjazne relacje. Doświadczenie życiowe wskazuje, że nie można oczekiwać by powód wśród około 80 nauczycieli mógł utrzymywać bliskie koleżeńskie relacje z każdym z nich. Zresztą jak wskazano w omówieniu ustaleń faktycznych, sytuacja konfliktowa mogła doprowadzić do tego , że część nauczycieli jest nieprzychylnych powodowi, ale wskazać należy, że niekoniecznie w związku z namową pozwanej, po prostu część nauczycieli (być może tak zeznał to powód mniejsza) nie popiera powoda i ma mu za złe , że doprowadził do konfliktu w szkole. Prawdą jest, że przy szkole utworzono nowy, (...) klub sportowy (...), jednak brak jest okoliczności uzasadniających przyjęcie, że został on założony z inicjatywy pozwanej i tym bardziej by było w celu likwidacji klubu pozwanego, który w owym czasie posiadał kilka grup zawodników, w tym jedną grającą w 3ciej profesjonalnej lidze siatkarskiej. Jednocześnie nie sposób przyjąć, że założenie monitoringu w szkole miało jakikolwiek związek z obserwacją poczynań powoda. Jak wskazano powyżej twierdzenia te nie znalazły pokrycia w zebranym materiale dowodowym. Co więcej mając na uwadze zdarzenie do jakiego doszło w trakcie egzaminów gimnazjalnych objęcie monitoringiem wejść do szkoły jest bardzo uzasadnioną decyzją. Zarzuty stawiane przez powoda w odniesieniu do pomijania go w kwestiach dodatków do wynagrodzenia wynikających z godzin nadliczbowych i doraźnych zastępstw pozostały bezzasadne. Przede wszystkim należy zauważyć, że na przestrzeni ostatnich lat doszło do znacznego zmniejszenia liczby uczniów w placówce, co mogło mieć związek z reformą szkolnictwa i zlikwidowaniem --- STRONA 15 --- szkoły gimnazjalnej oraz co jest faktem powszechnie znanym, z niżem demograficznym w Polsce. Wobec czego w szkole doszło do zmniejszenia liczby godzin lekcyjnych, wobec czego mniej jest do rozdysponowania godzin nadliczbowych. Dodatkowo wskazać należy, że dyrektor nie ma obowiązku przydzielania dodatkowych godzin wszystkim zatrudnionym nauczycielom w takim samym wymiarze. Natomiast sam powód nie zgłaszał chęci otrzymania dodatkowych godzin, a z przyznanego zastępstwa i skierowania na białą szkołę zrezygnował z powodów osobistych. Zarzut braku przekazywania powodowi klas sportowych, co prowadzi w jego ocenie do ograniczenia możliwości jego rozwoju jest niezasadny. Zauważyć tutaj należy, ze powód w Zespole Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K. jest zatrudniony jako nauczyciel wychowania fizycznego, wobec czego powierzenie mu klasy szachowej czy ogólnosportowej nie jest poniżej jego kwalifikacji. Należy podkreślić, że w szkole powód nie sprawuje funkcji trenera siatkówki, a jedynie nauczyciela wychowania fizycznego. Wobec czego powierzenie mu uczniów powyżej wskazanych klas nie stanowi dla niego żadnej formy kary czy szykanowania. Argumentacja powoda wskazująca na niezasadność udzielanych mu nagan i upomnień jest bezpodstawna. Jak wykazało postępowanie dowodowe powód dopuszczał się występków i naruszał swoje obowiązki pracownicze. Zdarzało mu się opuścić szkołę bez zgody dyrekcji ustanawiając jedynie zastępstwo koleżeńskie, które nie jest dozwolone, pozostawiał dzieci w trakcie lekcji bez opieki wykonując telefony prywatne oraz dopuścił do sytuacji w której doszło do włamania do szkoły. M. J. (1) w sposób nieuprawniony opuścił budynek w trakcie egzaminów gimnazjalnych pozostawiając niezamknięte jedno z bocznych wejść do placówki. Powyższe wskazuje na naruszanie obowiązków pracowniczych w stopniu uzasadniającym udzielenie powodowi przez pozwaną upomnienia czy nagany. Jednocześnie zwiększony nadzór nad powodem związany z dotychczasowymi jego działaniami nie dziwi, podobnie jak zainteresowanie co do celu wizyt w pokojach prawników obsługujących dyrekcje szkoły. Należy mieć na uwadze, że dyrektor na podstawie art. 68 § 1 pkt 6 prawa oświatowego wykonuje zadania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę lub placówkę. To pozwana D. P. (1) odpowiada za bezpieczeństwo zarówno uczniów jak i nauczycieli w trakcie odbywających się w szkole zajęć, wobec czego zasadnym jest prowadzenie stosownego nadzoru wykonywania obowiązków nie tylko przez powoda ale i innych nauczycieli. Brak jest także okoliczności uzasadniających twierdzenia, by pozwana kiedykolwiek kierowała pod adresem pozwanego zarzutów nieprawidłowości w kwestiach finansowania prowadzonego przez niego klubu. W ocenie tut. Sądu jeżeli takie kwestie były poruszane, pozwana mogła wskazywać na inne źródło finansowania klubu uzasadniając koniecznością pobierania opłat za czynsz najmu hali sportowej zaniepokojonym rodzicom czy odpierając zarzuty innego traktowania klubu prowadzonego przez pozwanego w stosunku do (...) klubu sportowego (...) który zrzesza wyłącznie uczniów placówki. Zarzuty powoda kierowane do władz placówki w zakresie dyskryminacji zostały ostatecznie oddalone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie wyrokiem z dnia 26 stycznia 2016 r. wydanym pod sygn. akt IV P 72/14/ N. Wskazać należy, że w uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy wskazał, że nie doszło do nieuzasadnionego różnicowania powoda w stosunku do pozostałych pracowników placówki, nie doszło także do jego dyskryminacji ze względu na problemy ze słuchem. Odnosząc się do wniosku zawartego w uzasadnieniu Sądu Pracy o wytworzeniu się szkole wrogiej atmosfery i wyłącznej odpowiedzialności pozwanej za powyższe, Sąd Okręgowy oczywiście potwierdza, że w szkole jest trudna sytuacja. Doszło do podziału wśród nauczycieli, częściowo do tego dołączyli się rodzice. Źródłem powyższego jest oczywiście decyzja Dyrektora , który wprowadził określone zasady korzystania z Hali sportowej , które w konsekwencji spowodowały istotne zmiany w funkcjonowaniu klubu (to zachowanie jest zgodne z prawem) ale sam konflikt wynika przede wszystkim z zachowania powoda, który tej decyzji nie uznał. Zebrał wokół siebie grupę nauczyli i rozpoczął walkę z pozwaną. Na pewno pozwana poczuła się zagrożona, skoro składane są skargi , anonimy, wszczynane kontrole i na pewno nauczyciele jej przychylni , mają pretensje do powoda , podobnie jak w przypadku powoda i grupy popierających go nauczycieli. Wzajemne pretensje na pewno są wyrażane w rozmowach, traktowaniu się na korytarzu itd. na pewno powód może mieć problem emocjonalny z tą sytuacją. Trudno jednak za powyższe obwiniać wyłącznie pozwaną, która jako dyrektor szkoły musi być asertywna i podejmować również „niepopularne” decyzje, kierując się interes szkoły. Nie może ulegać presji wywieranej przez osoby niezgadzające się z jej decyzjami. Istnieje tryb kontroli prawidłowości decyzji podejmowanych przez Dyrektora szkoły , w konsekwencji czego Dyrektor może zostać odwołany (art. 66 ustawy prawo oświatowe). --- STRONA 16 --- Aktualnie sytuacja konfliktu pomiędzy stronami przekłada się bezpośrednio na sytuację w Zespole Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K.. Nie można wykluczyć, że dochodzi do różnego rodzaju spięć, co powoduje, że powód pozostaje pod dużą presją psychiczną bezpośrednio przekładając się na jego samopoczucie fizyczne i psychiczne, przy czym wskazane wyżej okoliczności nie dają podstaw do obciążania pozwanej wyłączną odpowiedzialnością za powyższe. Jednakowoż nie może zostać pominięte, że wynika to w większości z działań podjętych przez powoda lub grupujących się wokół niego ludzi. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że pozwany i osoby z nim związane kierowały do szkoły, Sądu jak i do Rzecznika Dyscyplinarnego dla (...) przy Wojewodzie (...) wskazujące na liczne nieprawidłowości, których dopuszczać miała się pozwana D. P. (1) zarówno w stosunku do uczniów jak i przy zarządzaniu szkołą. W prasie ukazywały się publikacje, które wskazywały na działania pozwanej, które ostatecznie doprowadzić miały do likwidacji klubu powoda. Mając na względzie powyższe rozważania, stwierdzić należy, że strona powodowa nie poparła swoich twierdzeń wystarczającymi dowodami. Kompleksowa ocena materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie prowadzi do przekonania, iż pozwana D. P. (1) nie dopuściła się w stosunku do powoda zarzucanych jej przez powoda działań o charakterze mobbingu, godzących w jego cześć, godność osobistą i pracowniczą oraz dobre imię. W ocenie tut. Sądu pozwana D. P. (1) jako dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących Sportowych nr (...) w K. podejmowała decyzje zgodnie z prawem i posiadanymi przez nią kompetencjami dla dobra kierowanej przez nią placówki. Wprowadzenie monitoringu w szkole zapewniło zwiększenie bezpieczeństwa w szkole, wynajem hali sportowej zapewnia dodatkowe źródło finansowania, zwiększenie nacisku na przedmioty ścisłe i języki obce zapewni zwiększenie poziomu kształcenia oferowanego przez placówkę. Powołane okoliczności sprawiają, że brak podstaw do stwierdzenia ewentualnej bezprawności działań pozwanej w odniesieniu do powoda, a w konsekwencji podstaw do jej odpowiedzialności z tytułu naruszenia dóbr osobistych M. J. (1) wobec czego powództwo musiało ulec oddaleniu. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c. tj. przy uwzględnieniu zasady odpowiedzialności z wynik procesu. Strona powodowa jako przegrywająca proces obowiązana jest zwrócić koszty stronie powodowej. Na koszty w niniejszej sprawie składało się: - w zakresie roszczenia o zadośćuczynienie – 3600 zł. par 2 pkt 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - w zakresie pozostałych roszczeń – 720 zł. - par 8 ust 1 pkt 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - 17 zł. opłata skarbowa od pełn.