Postanowienie I C 909/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Opolu I W

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 909/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Opolu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Magdalena Domińczyk-Trzciańska Protokolant: sekretarz sądowy Agnieszka Wider po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2019 r. w Opolu sprawy z powództwa M. C. (1), M. C. (2) i U. C. przeciwko P. B. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę I. oddala powództwo, II. nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sąd Okręgowy w Opolu od powódki U. C. kwotę 600,00 zł, od powoda M. C. (2) kwotę 1.100,00 zł i od powoda M. C. (1) kwotę 1.100,00 zł tytułem brakującej opłaty od pozwu. Na oryginale właściwy podpis Sygn. akt IC 909/18 UZASADNIENIE Powodowie U. C., M. C. (1) i M. C. (2), w pozwie przeciwko P. B., wnieśli o zasądzenie od pozwanego solidarnie na ich rzecz 10 000zł zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty oraz nakazanie pozwanemu opublikowania przeprosin w dzienniku „(...)” o treści określonej na k. 2-3 pozwu. W uzasadnieniu podnieśli, że pozwany jest lekarzem, który przyjmował w szpitalu ojca i męża powodów i że wpisał w dokumentacji medycznej K. C. (1), że był on chory na zespół zależności alkoholowej. przez co, w artykule prasowym poświęconym nieprawidłowościom w leczeniu ich ojca i męża który zmarł pojawiła się informacja, że „lekarz diagnozujący wpisał w dokumentacji medycznej rozpoznanie choroby alkoholowej” przez co zostały naruszone ich dobra osobiste jakimi są pamięć o zmarłym i zakłócony został ich okres żałoby. Pozwany wniósł o oddalenie pozwu, podnosząc że nie dopuścił się działań naruszających pamięć powodów o K. C. (1). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: K. C. (1) był mężem U. C. i ojcem M. C. (1) i M. C. (2). bezsporne --- STRONA 2 --- K. C. (1) został przyjęty do szpitala w dniu 21.03.2015r. Lekarzem przyjmującym był pozwany. Przyjmując pacjenta zebrał wywiad od jego synów, ponieważ kontakt z K. C. (1) był utrudniony. Syn - powód M. C. (2) poinformował pozwanego, że ojciec, od 5 – 10 lat pił codziennie jedno piwo oraz palił paczkę papierosów dziennie. Na tej podstawie pozwany wpisał w historii choroby K. C. (1), nikotynizm i ZZA czyli Zespół Zależności Alkoholowej, ponieważ w jego ocenie, spożywanie jednego piwa dziennie przez kilka lat oznaczało, że chory przekroczył próg bezpiecznego spożywania alkoholu. dowód: historia choroby – k. 9-11 (12-13) wywiad lekarski – k. 41 zeznania powoda M. C. (2) – k. 120 zeznania pozwanego – k. 121 W dacie przyjęcia K. C. (1) pozwany był rezydentem. Sporządzona przez niego dokumentacja wymagała zatwierdzenia przez ordynatora oddziału. Są dwa egzemplarze historii choroby K. C. (1), oba datowane na dzień 21.03.2015r. W jednym z nich brak zapisów o nikotynizmie i ZZA – ten egzemplarz nie został podpisany przez ordynatora. dowód: historia choroby – k. 9-11 (12-13) i 67-68 K. C. (1) zmarł w szpitalu. Jego najbliżsi - powodowie, przekonani, że nastąpiło to z winy personelu szpitala, skierowali sprawę do prokuratury, która w tej sprawie prowadzi obecnie śledztwo. Zwrócili się również do dziennikarza Gazety (...), któremu opisali historię hospitalizacji K. C. (1) oraz przedłożyli jego dokumentację medyczną. Dziennikarz przygotował artykuł na ten temat. Pojawił się w nim fragment odnośnie sposobu sporządzania dokumentacji medycznej, która miała być uzupełniana po śmierci K. C. (2), na poparcie czego dziennikarz napisał, że „pojawia się za to wpis, że K. C. (1) był alkoholikiem. Rodzina kategorycznie zaprzecza, jest wręcz oburzona”. Dziennikarz pytał o zapisy w dokumentacji. Powodowie zaprzeczyli, by K. C. (1) był alkoholikiem. dowód: przedruk artykułu z Gazety (...) – k. 14-19 zawiadomienie o popełnieniu przestępstw a- k. 69 postanowienie o przedstawieniu zarzutu – k. 86 wniosek o ukaranie – k. 87 zeznania powodów: M. C. (1) – k. 119 M. C. (2) – k. 120 U. C. – k. 120 Powodowie zdenerwowali się, kiedy przeczytali w artykule, że ich mąż i ojciec ”był alkoholikiem”. Po jego opublikowaniu tłumaczyli innym, że nie miał on problemu z alkoholem. dowód: --- STRONA 3 --- zeznania świadków G. C. – k. 112/2 – 114 J. C. – k. 113-114 zeznania powodów: M. C. (1) – k. 119 M. C. (2) – k. 120 U. C. – k. 120 Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Ponieważ powodowie dochodzą ochrony naruszonych dóbr osobistych i zarzucają pozwanemu dokonanie nieuprawnionego wpisu w dokumentacji lekarskiej przez co naruszone zostały ich dobra osobiste w postaci dobrej pamięci o zmarłym ich powództwo należało ocenić na podstawie art. 23 i 24 k.c w związku z art. 448 k,c zgodnie z którym w razie naruszonego dobra osobistego sąd może przyznać temu czyje dobro osobiste zostało naruszone odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia za doznaną na skutek naruszenia krzywdę. Przesłanki ochrony dóbr osobistych zostały sprecyzowane w art. 24 par 1 k.c, który wskazuje, że ten czyje dobro osobiste zostało naruszone bezprawnym działaniem może żądać zaniechania tego działania lub usunięcia jego skutków. Ustawodawca w art. 24 k.c wprowadził domniemanie bezprawności naruszenia dobra osobistego, które strona pozwana może obalić przez wykazanie, że jej działanie miało miejsce w warunkach obowiązującego porządku prawnego, stanowiło wykonywanie prawa podmiotowego, było za zgodą pokrzywdzonego lub wynikało z potrzeby ochrony uzasadnionego interesu lub wartości nadrzędnych. Należy podkreślić, że norma art.24 k.c nie wymaga dla ustalenia odpowiedzialności sprawcy, aby jego działanie lub zaniechanie było zawinione. Sprawca, dążąc do uwolnienia się od odpowiedzialności, powinien udowodnić, iż jego działanie nie miało cech bezprawności. Brak bezprawności działania nie oznacza wprawdzie braku zagrożenia lub naruszenia dobra osobistego, niemniej jednak wyłącza odpowiedzialność tego, kto wykazał, że nie działał bezprawnie. Zagrożenie lub naruszenie dobra osobistego mogłoby być uznane za pozbawione cech bezprawności tylko w okolicznościach wyjątkowych, np. w sytuacji gdyby podjęte w tym kierunku działanie miało usprawiedliwienie przez wzgląd na ochronę określonego interesu, a sprzeciwienie się takiemu działaniu i żądanie ochrony prawnej pozostawałoby w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego (art. 5 kc). Ogólnie rzecz ujmując, próba uwolnienia się od odpowiedzialności za bezprawność działania nie może się sprowadzać do wskazania na brak subiektywnych elementów winy podejmującego działania. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że działalnie pozwanego nie było bezprawne. Wykazał on, że kierując się wiedzą medyczną uznał, że chory – K. C. (1) mógł cierpieć na ZZA, czyli zespół uzależnienia alkoholowego. Dodał również, że jego rozpoznanie potwierdził ordynator, który nadzorował jego działania, ponieważ pozwany w tamtym czasie był rezydentem. Potwierdzałyby to różnice w przedłożonej historii choroby, gdzie zapis o ZZA pojawia się dopiero w egzemplarzu zaakceptowanym przez ordynatora. Pozwany wykonując zadania lekarskie zobowiązany był do wypełniania dokumentacji lekarskiej zgodnie z przeprowadzonym wywiadem od rodziny i przeprowadzonymi badaniami a zatem swoich czynności dokonywał w ramach wykonywanego zawodu lekarza. --- STRONA 4 --- Całe przeprowadzone postępowanie dowodowe nie wykazało aby czynność która polegała na wpisie spornego rozpoznania była dokonana bezprawnie co skutkowało oddaleniem powództwa. Na marginesie należy jeszcze dodać, że w niniejszym procesie Sąd nie mógł badać, czy postępowanie medyczne w stosunku do K. C. (1) było prawidłowe, gdyż wykraczało to poza ramy procesu o naruszenie dóbr osobistych. W tak ustalonym stanie faktycznym, mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia art. 98 kpc, ponieważ powodowie przegrali proces w całości. Na oryginale właściwy podpis (...)