Wyrok I C 907f13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Ffla pudsI

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 907f13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Ffla pudsI§wie iisiawy 2 cinia 5.09.2001 r. 0 dostepie dv iflfflrmgqgublicgnfij Dz. 11. 112 p02. 1195 2 ptiin. zm. . e zano ~ ' , ' Dniazs mfljfl2014r "d@;W.J?.$Tf:‘2§nFE§1ZiIi§.§JZ}'e . . . . Q mmil l Said Okirqgowy w Warszawle I Wydzlal Cyw1lny w sldadzlet """"""""“\lii1'1'2'§>“i'}§}§i'§\3iéi{§{ 1% ................... Przewodniczqcy: SSO JEICCK """"""""""""" PI‘0tOk0l311T.'I Agnieszka Skolimowska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 1'. W Warszawie na rozprawie sprawy 2 powédztwa B. B. przeoiwko Skarbowi Pafistwa  Ministrowi Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej, miastu W. 0 zapiatrg I. oddala powéclztwog IL nie 0bcia_Za powéclki kosztami postqaowania naleznymi pozwanym. A Sygn. akt: 1c 907113 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 7 sierpnia 201 3_ r. E. C.i B. Bwniosiy 0 zasqdzenie solidamie od Skarbu paflstwa — Ministra Transp0rl1.1, Buclownictwa i Gospodarki Morskiej oraz ocl Prezydenta W; na rzecz E. C.kw0ty 1 344 435 21 z odsetkami ustawowymi 0:1 claty zioienia pozwu, na rzecz B. Bkwoty 672 217 Z1 z odsetkami ustawowymi od daty zloienia pozwu. Powédki wskazaiy, i2 orzeczeniem z dnia 31 stycznia 1953 r. Prezycliurn Rady Narodowej W.0dm6wi%0 przyznania bylym ' w%a§cicie10m wiasnoéci czasowej nieokreélonej czqéci dziaiki przy ul. (...)w W.. Od tej decyzji byli wiaéciciele odwoiali siq, ich odwoianie zostalo rozpatrzone przez Ministra Infrastruktury dopiero W dniu 7 stycznia 2010 r. Decyzja tego organu zaskarzone orzeczenie zostalo uchylone i sprawa zostala przekazana do ponownego rozpatrzcnia P1ezydentowi W.. Wniosck zostai rozpatrzony odmownie clecyzjq z 22 marca 2010 r. ze wskazaniem, ii przesianki 2 art. 7 ust. 2 dekretu 0 Wlasnoéci i uzytkowaniu gruntéw na obszarze Wzostaly spehiione, jednakze wobec ustanowienia ufisytkowania wieczystego na rzecz (...) S.A.w W., uwzglqdnienie Wniosku bylych wiaécicieli stalo siq niernoiliwe. W clniu 21 czcrwca 1960 r. Prezydiurn Wodméwilo ma1Z0nk0m C.i S. Lprzyznania prawa wiasnoéci czasowej do pozostaiej, nieokreélonej czgéci gruntu i stwierdzito, ie wszystkie budynki znajdujqce siq na powyiszym gruncie przeszly na wiasnoéé Skarbu Pafistwa. Minister Infrastruktury decyzjq z 27 listopada 2011 1'. stwierdzil, Ze orzeczenie z 1960 r. zostalo wydane z naruszeniem prawa. Powédki wskazaiy, iz decyzja odmawiajqca przyznania Masnoéci czasowej z dnia 31 sfycznia 1958 r. zostala wydana z razagzym naruszenieni prawa, a ponadto zawierala dopisek ,,w czegéci”, przy czym dopisku nie oméwiono inie wiadomo, kto go dopisai, w konsekwencji ozego naleizfio uznaé, ze decyzja dotyczy calej nieruchomoéci. Powédki wskaza1y tez, Ze byia to decyzja nieostateczna, jak réwniez decyzja z 1960 byla decyzjqnieostateczna, przy czym druga z tych decyzji nie rodziia jui Zadnych skutkéw prawnyoh, a jak wynika z decyzji Ministra Infrastruktury z '7 paidziernika 2011 r. byia prawnie niewykonalna ju2 w dniu jej wydania i jej niewykonalnoéé miaia charakter trwalry. M Powédki wskazaiy, ii zaistniaia szkoda W postaci nieprzyznania prawa wlasnoéci czasowej pozostaje w zwia_zku przyczynowym 2. decyzjzat 2 31 stycznia 1958 r., ta decyzja spowodowaia pozbawienie byiych wiaécicieli naleznych im praw a nastqpnie ustanowienie uzytkowania wieczystego przedsiqbiorsivm (...). Wysokoéé szkody za grunt powédki okreéliiy na kwotq 2 260 654 Z1, a za budynek na kw0tQ'428 219 21. E. C. jest nastqpcq pravmym bylych wiasécicieli w ‘/1, wnosiia 0 zasqdzenie kwoty 1 344 435 Z1, B. B. jest nastqpcq prawnym byiych wiaécicieli W 1/G  wnosila 0 zasqdzenie kwoty 672 217 Z1. Zarzqdzeniem z dnia 20 listopada 2010 1'. pozew E. C. zostal zwrécony /k. 129/. Skarb Pafisrwa wniési 0 ocldalenie powédztwa w caioéci kwestionujap przesianki swoj ej odpowiedziahloéci oraz podnoszqc zarzut przedawnienia fk. 143?.  W.rc'1wnieZ wniosio 0 oddalenie powédztwa w caloéci podnoszqc zarzut brakuiegitymacji biernejfk. 201.’. Said ustalii, ze orzeczeniem administracyj nym z dnia 31 stycznia 1958 r. Prezydium Rady Narodowej W.odméwi¥0 B.i H.niaizonkom C.0raz S. L.prawa wiasnoéci czasbwej do gruntu nieruchomoéci (...)po10Zonej przy ul. (...)z powoianiem sic; na plan --- STRONA 2 --- zagospodarowania przostrzennogo, zgodnie Z ktorym teren nioruchomoéci byi przeznaczony na cola uzytecznoéci publicznej. Dokument ton jest CZ€§§C10"WlJ przorobiony, widnieje na nim odroczny dopisek, z ktorego miaioby Wyni1<aé, i2 decyzja dotyczy czoéci gifuntu fk. 20!. Odtego orzoczenia strony Wnios1'y odwoianio, ktore zostaio przokazane Ministrowi Gospodarki Komunalnej pismem z 25 lutego 1958 r. fk. 231’. Orzeczeniem administ1'acyjnym'z dnia 21 czerwca 1960 1'. Prezydium Rady Narodowej W.odmowi1o B.i H.n'1a12onkom C.oraz S. Lprzyznania prawa wiasnoéci czasowej do pozostaiej czoéci gruntu przy u1. (. ..)i stwiordziio, Ze wszystkie budynki znaj cluj ape sio na powyiszym gruncie przesziy na wlasnoéé Pafistwa/k. 251’. » Minister 1I‘lfl‘&S11'l.l1(f11l'y'(1€CyZj2{ z dnia 7 stycznia 2007 r. uchylii orzeozenio Prezydium Rady Narodowej W.z dnia 31 stycznia 1958 1'. i prze.kaza1 sprawo do ponownego rozpoznania organowi I instancji tj. Prozydentowi W.1’k. 28!. Wojewodzki Sqd Admir1is11'acyj1"1y w W.Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2007 r. po rozpoznaniu skargi B. B., K. C.i S. C.na decyzjo Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 24 marca 2006 1'. W przedmiocie odmowy stwierdzonia niowaznoéci orzoczenia w sprawie nieruchomoéci (...), uch}/111 zaskarionq doc)/zjo oraz poprzedzajqcqjq decyzjq Ministra Infiastrukrury 2. dnia 9 lipca 2004 1'. (odmawiajqcq stwierdzenia niewaznoéci orzeczenia administracyjnego Prozydium Rady Narodowej Wm. W. z dnia 21 czorwca 1960 r.) i stwierdzii, Ze zaskarzona decyzja nic podlega wykonaniu /k. 39/. Skarga kasacyjna ocl powyzszego wyroku zostala oddalona Xk. 4'71’. 0 , Decyzjq z dnia '7 paidziernika 2011 r. Minister Infraslruktury stwierdzii, ze orzeczenie administracyj ne Prezydium Rady Narodowej W W.z dnia 21 czerwca 1960 r. zostalo wydane z naruszeniem prawa. Organ wskazai, iz clecyzja byla niewylcofialna juz w dniu Wydania i joj nicwykonalnoéé miaia charakter trwaiy, co ciodatkowo Wypehiia przesizmko niewaznoéci z art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. flc. 691'. Prozydent W.decyzjq 2 dnia 22 marca 2013 r. po ponownym rozpatrzeniu wniosku z 13 paidziemika 1948 1‘. od.n"1oWi1 ustanowionia uzytkowania Wieczystego do tej czqéci gruntu nieruchomoéci poiozonej w W.p1'zy ul. (...)stan0wiqcej obecnie cz.dz.ow. (...)z obrqbu (...)na rzecz B. 13., E. C.o1'az K. C., do ktorej Minister Infiflstruktury uch)/111 docyzjo Prezydium Rady Narodowej W.z dnia 31 stycznia 1958 1'. i przekaza1 SpI‘HWQ do ponownego r0zpat1'zoniaIl<. 341. Sqd zwaiyi, co nastopuje: powodztwo podlegaio oddaleniu w caioéci. Jako podstawq swoj ego iqdania strona powodowa wskazaia przepis art. 160 § 1 i 2, 3 i 4 k.p.a. oraz art/117 § 2 i3 k.c. Jake podstawq faktyczn:1 slrona powodowa wskazaia wadliwoéé decyzji administracyjnej z 31 stycznia 1958 r. jednakze nie przoclstawiia Sqdowi deoyzji naclzorczoj stwierdzaj a_cej te wadliwoéé. Dopiero po uzyskaniu takiego prejudykat strona powodowa byiaby uprawniona do doohodzenia odszkodowania na podstawie art. 160 k.p.a. Nie zostaia stwierdzona wadliwosié. tej decyzji W postaci jej niewaznoéci, ani wydanie z naruszeniem prawa, a dopioro uzyskanie takiej decyzji nadzorczej uprawnia1o strong powodowq do dochodzonia odszkodowania, zgodnie 2. brzmioniem § 1 art. 160 k.p.a ' Strona powodowa powoiaia rowniez sio na wadliwq decyzjo 2; 2] ozorwca 1960 r. Co do tej docyzji powodka uzyskala docyzjo nadzorcza, Wskazujqcq ii zostaia ona wydana z 1iar|.1szeniem prawa. Jednakze w ocenie Sagiu, pomiégdzy 121 docyzjq a utratq przoz powoclko moiliwoéci uzyskania uzytkowania wieczystego nie zachodzi adekwatny zwiqzek przyczynowy. Powodka w uzasadnieniu pozwu, jak rowniei Minister Infi'astruktu1'yw uzasadnieniu decyzji z dnia 7 paidziernika 201 1 r. wskazaii, to decyzja ta hyia uiewykonalna. Wnioskowanie logiczne odpowiadajqoc na pytanie, czy powodki uzyska1yby prawo uiytkowania wieczystogo, gdyby nie decyzja Z 21 cze1'wca_ 1 960 r. prowadzi do konstatacj i, i2 pomiigdzy tym wadliwym aktem administracyjnym a szkodq powodok nie zachodzi zwiqzek przyczynowy, wobec istnienia uprzodniej decyzji z 1958 r. rozstrzygaj qcoj odmownie wniosek o przyznanio prawa wiasnoéci czasowej co do caloéci nieruchomoéci, gdyz dopisek roczny ,,co do czoéci” naiezy traktowaé jedynis jako przerobienie dokumentu. W piémie z dnia 23 lutego 2014 1'. fk. 177! pehiomocnik powodek wskazal, ii szkoda powodki pologa 11a nieuzyskaniu prawa wiasnoéci czasowoj ze wzglegdu na Wydanie odmownych docyzji z naruszeniem prawa. Ta podstawa Zqdania nio mogia prowadzié do uwzglodnienia powodztwa, ze wzglodow przeclstawionych powyiej. W dalszej czoéci pisma poinomocnik dodatkowo wskazai, ii W odniesioniu do decyzji z 1958 1'. zaismiaia jeszcze diugotrwala bezczynnoéé w postopowaniu odwoiawozyiri, odwoianie od tej docyzji ziozone w 1958 1'. zostaio rozpoznane dopiero W 2010 1'. a W miodzyczasie doszio do rozclysponowania gruntem na rzocz PP (...)Oconiaj qc zasadnoéé togo twierdzenia nalezy wskazaé. ii tutaj zdarzeniom szkodzqcym nie jest diugotrwaloéé postopowania, lecz bezprawne rozporzqdzenie gruntem co do ktorego nie istniala ostateczna decyzja w przedmiocie wniosku bylych wiaécicieli nierucholnoéci. Zdarzenie to miaio miejsce przed 2010 r., a zatem pozostaje oczywiéoie przodawniono wobec podniesionego przez pozwanego zarzutu i upiywu terminu Z art. 442 k.c. Powodki posiadly wiedzo o zdarzeniu szkodzqcym najpoiniej w 2006 r. co wynika z uzasadnienia decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z 24 mares. 2006 1. Z tych wszystkich przyczyn powodztwo oparte na wyiej wskazanych podstawach nie mogio zostaé uwzgiqdnione. Uznajqo jednak, iz zachodzi szczegoiny przypadek, W ktoryrn rnowa w art. 102 1<.p.c. Sod nie obciagyi powodki kosztami postqpowania naieznymi stronie przeciwnej. Przyjgcie takiego zaiozenia podyktowano jest caioksztaltem okolicznoéci sprawy: diugotrwaioéciq rozpoznawania odwoiania od decyzji z 1958 r, rozdysponowanicrn gruntem przy braku ostatecznej decyzji adminisrracyjnej w zestawieniu z symacjq maj aJ:kowqpowoclki ojawnionq w jej oéwiadczeniu na k. 18 akt sprawy.