Wyrok I C 9

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 9?/10 ' UZASADNIENIE Pozwem z dnia 22 lutego 2010 roku powéd _wniés} 0 zasqdzenie na SW'0_iQ1'Z€CZ 0d pozwanego Skarbu Pafistwa — Dyrektora Zakladu Karnego W — kwoty 180 000,00 21 tytuiem zadoééuczynienia. V Na uzaéadnienie swojego roszczenia powéd wskazal, i2 przebywajzgc w Zaklgdzie Ka1'11'yn'1W _ W nocy 2 dnia 26 marca na 27 1narcaAA2005 roku stal sic; 0fiarq_p0biQia przez funkcjonariusza sluiby W‘iQZi€1lI16j, ktéry kopnaj go W Iewa; ‘nogq, czym naruszyl. nietykalnoéé cielesnq p0W0cia.»FLmkcj0naIiusz zostai za pow}/Zsze przekroczenie uprawniefi skazany prawomocnym wyrokiem karnym. Powéd wskazai, i2 W wyniku powyzszego zclarzenia d0z11a% dotkliwych cjerpieli psychicznych i fizycznych, zwrécil przy ‘cym uwagq, Ze r6w11ieZ p0 zdarzeniu p1'zebywa{ W innych jednostkach penitencjarnych by% ofiarq znqcania siq psYcl1iczi1eg0 przez innych fqnkcjonariuszy.  . W odpowiedzi na pozew 2 dnia pozwany Skarb Pafistwa — Dyrektor Zakladu Kamego W  wniésl 0 oddalenie powédztwa w caloéci oraz 0 zasqdzenie 0d powoda kosztéw procesu. . Pozwany wskaza} na fakt, i2 jezeli powéd opiera swoje roszczenie na przepisie art. 448' kc, to zW1'c’1cic': nalezy uwagq, i2 powéd nie wykazai faktu, i2 okreéione dziafianie miaio miejsce i" sp0w0d0Wa}0 naruszenie jego débr osobistych. Powéd nie Wykazal, aby mialy n1iejsce'zda1"ze11ia polegajqce na ubliieniu mu i zastraszania go, nie Wykazal réwniez naruszeniajego débr osobistych, ani nie sprecyzowal 0 jakie dobra chodzi. W przypadku opierania przez powoda swojego roszczenia na przepisie art. 445 § 1 kc W zw. z art. 444 § »1 kc to powéd powinien Wykazaé szkodq, wyrzqdzenie tej szkody poprzez dziaianie lub zaniechanie pozwanego oraz zwiqzek przyczynowy pomiqdzy tymi zdarzeniami. W ocenie pozwemego powéd nie przedstawil .ja1<ich1<olwiék dowodéw na okoiicznoéé vsysokoéci poniesionej szkody. A A 1 'P0zwany wskazal réwniez, i2 dzia1anic,Aktére miaio miéjsce w dniu 27 marca 2005 roku nie bylo dziaianiem przy v»ykonywaniu powierzonych czynnoéci, Iecz przy okazji powierzonych czynnoéci, a odpowigadzialnoéé za nie powinicn ponosié konkretny funkcjonariusz, a nie pozwany. Pozwany zakwestionowal réwniei fakt, czy wyrok Sqdu Rej onowego w Lublificy z dnia 21 maja 2007 roku jest prawomocny. 1 Sygn. akt I C 9?/10 " UZASADNIENIE Pozwem z dnia 22 lutego 2010 roku powód _wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego Skarbu Państwa - Dyrektora Zakładu Karnego W _ kwoty 180 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia. V Na uzasadnienie Swojego roszczenia powód wskazał, iż przebywając w Zakładzie Karnymw _ w nocy z dnia 26 marca na 27 marca 2005 roku stał się oÍiarą_pobicia przez funkcjonariusza służby Więziennej, który kopnął go W lewą nogę, czym naruszył. nietykalność cielesną powoda..FLmkcjonariusz został za powyższe przekroczenie uprawnień skazany prawomocnym wyrokiem karnym. Powód wskazał, iż w wyniku powyższego zdarzenia doznał dotkłiwych cierpień psychicznych i fizycznych, zwrócił przy tym uwagę, że również po zdarzeniu przebywał w innych jednostkach penitencjarnych był ofiarą znęcania się psychicznego przez innych funkcjonariuszy. - . W odpowiedzi na pozew z dnia pozwany Skarb Państwa - Dyrektor Zakładu Karnego w _ wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda kosztów procesu. _ Pozwany wskazał na fakt, iż jezeli powód opiera swoje roszczenie na przepisie art. 448" kc, to zwrócić należy uwagę, iż powód nie wykazał faktu, iż określone działanie miało miejsce i" spowodowało naruszenie jego dóbr osobistych. Powód nie wykazał, aby miały miejsce 'zdarzenia polegające na ubliżeniu mu i zastraszania go, nie wykazał również naruszeniajego dóbr osobistych, ani nie sprecyzował 0 jakie dobra chodzi. W przypadku opierania przez powoda swojego roszczenia na przepisie art. 445 § 1 kc w zw. z art. 444 § ›1 kc to powód powinien wykazać szkodę, wyrządzenie tej szkody poprzez działanie lub zaniechanie pozwanego oraz związek przyczynowy pomiędzy tymi zdarzeniami. W ocenie pozwanego powód nie przedstawił .jakichkolwiek dowodów na okołiczność wysokości poniesionej szkody. , ` . "Pozwany wskazał równiez, iz działanie,iktóre miało miejsce W dniu -27 marca 2005 roku nie było działaniem przy viykonywaniu powierzonych czynności, lecz przy okazji powierzonych czynności, a odpowiedzialność za nie powinien ponosić konkretny funkcjonariusz, a nie pozwany. Pozwany zakwestionował również fakt, czy wyrok Sądu Rejonowego w Lublińcy z dnia 21 maja 2007 roku jest prawomocny. 1 --- STRONA 2 --- Pozwany podniésl réwniez zarzut przedawnienia roszczefi powoda, kt('Jre_ powinno ulec przedawnieniu Wraz z uplywem 3 lat 0d dnia zdarzenia. _ I ' ' Sqd Okrvggqwy ustalil nastugpujqcy stan faktyczny: 1 ' . Powéd —0dbyWa1 karq pozbawifinia wolnoéci, bgclqc osadzon}/111 W Zaldadzie Karnym W W czasie odbywania _tejZe kary, W nocy Z 26 na_27 marea 2005 roku doszlo do vincydentu polegajqcego natym, Ze , bgdqcy funkcjonariuszem publicznym  funkcjonariuszem Sluzby Wiqziennej, prze1<r0czy1" uprawnienia w zakresie dozorowania i postqpowania z osadzonymi W ten sposéb, Ze W celi nr 32 Zakiadu Karnego w  udérzal osadzonego _ drewnianym m10tkie1"n p0 nogac11 i ramionach, a nastqpnie dziaiajagz Wspélnie i W porozumieniu 2 innym nieustalonym funkcjonariuszem Sluzby Wigziennej bra} udzia1 W pobiciu tego osadzonego poprzez kopanie go po calym _cie1e, co I1211‘E1Z&1O pokrzywdzonego na powstanie 0braZe1'1 co najmniej naruszajqcych czynnoéci narzacdéw ciala na okres powyzej 7 dni i W efekcie czego pokrzywdzony _ d0zna1 obrazefi ciaia W postaci p0Wierzc110_Wnych urazéw ramion, klatki piersiowej, brzucha, czaszki oraz obu ud i podudzi naruszajap)»'ch prawidkmwe funkcj onowanie narzzgdéw ciala na okres ponizej 7 dni. _ . (dowédz zeznania pCfWOdE1, k. 76  78, odpis Wyroku, k. 4 — S, uzasadnienie, k; 104 — 117, odpis Wyroku, k. 76). ' ' NastQ;'1nic _ podczas tego samego incydentu przekroczyl swoje uprawnienia W ten" sposéb, i2 naruszyi nietykalnoéé cielesnq osadzonego —W ten sposéb, Z6 kopnaj go W16WQ nogg. ' " '  (dowéd: zeznania powoda, k. 76 — 78, odpis Wyroku, k. 4 — 5, uzasadnienie, k. 104 — 117, odpis Wyroku, k. 76). _ Powyzszy incydént spowodowany byi tym, i2 _ 212 sic; poczui i Wiqiniowie osadzeni z nim W ceii, W tym powéd zaczQ1iWzywaé pomocy. ' (dowédz zeznania powoda, k. 76 — 78, odpis wyroku, k. 4 ‘ 5, uzasadnienie, R. 104 ' 117, odpis Wyroku, k. 76). , 1 4 < 4 < Wyrokiem Sqdu Rejonowego W Lublificu z dnia 21 maja 2007 roku; sygn. an II K 1153/0.5 Sqd Rejonowy W Lubliflcu uznai —za winnego opisélnych Wyzej czym’>w. Apelacje Dd powyzszego wyroku zostaly prawomocnie ocldalone wyrokicm Sqdu Okreggowego W Czgstochowie 2 dnia 12 paédziernika 2007 roku (sygn. a.kt VII Ka 9781’07). (dowédz odpis wyroku, k. 4 — Sfuzasadxlienie, k. 104 — 117, odpis Wyroku, R. 76). 2 Pozwany podniósł równiez zarzut przedawnienia roszczeń powoda, które powinno ulec przedawnieniu wraz z upływem 3 lat od dnia zdarzenia. _ , ' ' Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: ` " . Powód _odbywał karę pozbawienia wolności, będąc osadzonym W Zakładzie Karnyrn W W czasie odbywania tejże kary, _w nocy z 26 na_27 marca 2005 roku doszło do incydentu polegającego natym, że -, będący funkcjonariuszern publicznym - funkcjonariuszem Służby Więziennej, przekroczył uprawnienia w zakresie dozorowania i postępowania z osadzony-"mi W ten sposób, że w celi nr 32 Zakładu Karnego w _ uderzał osadzonego _ drewnianym młotkiem po -nogach i ramionach, a następnie działając wspólnie i w porozumieniu z innyrn nieustalonym funkcjonariuszom Służby Więziennej brał udział w pobiciu tego osadzonego poprzez kopanie go po całym ciele, co narażało pokrzywdzonego na powstanie obrażeń co najmniej naruszających czynności narządów ciała na okres powyzej 7 dni i w efekcie czego pokrzywdzony _ doznał obrażeń ciała W postaci powierzchownych urazów ramion, klatki piersiowej, brzucha, czaszki oraz obu ud i podudzi naruszających prawidłowe funkcjonowanie narządów ciała na okres poniżej 7 dni. _ . (dowód: zeznania powoda, k. 76 ¬« 78, odpis wyroku, k. _4 - 5, uzasadnienie, k; 104 ¬ 117, odpis wyroku, k. 76). ' ' Następnie _ podczas tego samego incydentu przekroczył swoje uprawnienia w ten' sposób, iz naruszył nietykalność cielesną osadzonego _w ten sposób, że kopnął go w lewą nogę. " " " - (dowód: zeznania powoda, k. 76 - 78, odpis wyroku, k. 4 - 5, uzasadnienie, k. 104 - 1ł7, odpis wyroku, k. 76). _ Powyższy incydent spowodowany był tym, iż _ żle się poczuł i więźniowie osadzeni z nim w celi, W tym powód zaczęli wzywać pomocy. " (dowód: zeznania powoda, k. 76 - 78, odpis wyroku, k. 4 -“ 5, uzasadnienie, R. 1:04 -" 117, odpis wyroku, k. 76). , Ą Ą ‹ « « Wyrokiem Sądu Rejonowego W Lublińcu z dnia 21 maja 2007 roku, sygn. akt Il K 1153/0.5 Sąd Rejonowy W Lublińcu uznał _za winnego opisanych Wyżej czynów. Apelacje od powyższego wyroku zostały prawomocnie oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego W Częstochowie z dnia 12 października 2007 roku (sygn. akt V11 Ka 978i'07). (dowód: odpis wyroku, k. 4 - Sfuzasadiiienie, k. 104 _ 117, odpis wyroku, k. 76). 2 --- STRONA 3 ---  Po ziozeniu zawiadomienia 0 popelnieniu przestqpstwa 113 jego szkodq powod W dalszym ciatgu przebywal W jednostkach penitencjarnych. Wielokrotnie powod stawai sin; obiektem naciskow ze strony funkcjonariuszy Sluzby Wiqziermej, ktorzy dawali mu do zrozumienia, Ze nie akoéptujatvjego postqpowahia W zwiqzku ze zlozeniem zawiadomienia o p0p'e1ni0nym przestopstwie. Powod czui sic; zagrozony W ozasie odbywania kary pozbawienia Woinoéci. ' Y  (dowodz zeznania powoda, k. 76 — 78). ' Sqd Okrggowy zwaiyl to nastgpuje: Povwzszy stan faldyczny Sqd ustalil przede Wszystkim na podstawie prawomocnych wyrokow karnych zapadlych W sprawach przeciwko j ktorych usta1e11iami Sqd byi zwiqzany (art. 11 kpc). _ Nie u1ega1o 'zaten1 Wagcpiiwoéci, iz powod padk ofiarq przestopstwa ze strony funkcjonariusza Sluiby Wioziennej '  S216 dai rowniez W'13I‘Q zeuznaniom powoda co do okolicznoéci tego pobicia, ktérc zgodne sq z ustaleniami prawomocnego Wyroku karnego, zawartymi W jego uzasadnieniu. Za polegajqce 11a prawdzie nalozalo takze uznaé zeznania powoda co do okolicznoéci, jakie mialy miejscc jui po z%o2eniu przez niego zawiadomienia o popehaieniu przcstopstwa, a polegaj qcych na obawie 0 W1E1SI16 bezpieczefistwo W czasie przebywania W Zakladzie Karnym oraz 0 wywieranie przez funkcjonariuszy Shxzby Wiqziennej naciskow na. niego W celu zmiany zeznafi. W ocenie Sqdu Okrggowego zeznania te sq spojne i logiczne, odpowiadajq roW11ieZ doéwiadczeniu Zyoiowemu. Straznicy W‘iQZ1811I11 stanowiq formacjg sprawujatcac nadzor nad W1QZI11E11I11 i niewqtpliwie (jak kaidq grupeg zawodowa) kgczq ich Wisgzy solidarnoéoi zawodowej. Z Z6ZI1flfi éwiadka‘ —(k. 75 — .76) Wynika jednoznacznie, Z6 funkcjonariusze nie dawali wiary W dokonanie przez swoich kolegow pobicia osadzonych, co W ocenie Sqdu dodatkowo uprawdopodobnia twierdzenie powoda, is by} on pod Wplywem bezprawnych naciskow. ' ‘ ‘ Odnoszacc sic; do treéci Zqdania pozwu stwierdzié naleiy, Ze niewactpliwie co do zasady zasluguje one na uwzglgdnienie. ’ W pierwszej kolejnoécid odnieéé nalezy sio do formu10Wanego przez pozwanego zarzuui przedawnienia. Bezsprzecznym jest, Ze do zdarzenia stanovviapego podstawq faktycgnq powodztwa doszio W nocy 2 26 na 27 marca 2005 roku (kopniqcie powoda) oraz w okresie poiniejszym (Wywieranie na niego nacisku). Nie ulega waitpliwoéci, Ze dziahanic _ 3 - Po złożeniu zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa na jego szkodę powód w dalszym ciągu przebywał w jednostkach penitencjarnych. Wielokrotnie powód stawał się obiektem nacisków ze strony funkcjonariuszy Służby Więziennej, którzy dawali mu do zrozuinienia, że nie akceptująjego postępowania w związku ze złożeniem zawiadomienia o popełnionym przestępstwie. Powód czuł się zagrożony w czasie odbywania kary pozbawienia wolności. ' v - (dowód: zeznania powoda, k. 76 - 78). ` Sąd Okręgowy zważył co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił przede wszystkim na podstawie prawomocnych wyroków karnych zapadłych W sprawach przeciwko _, których ustaleniami Sąd był związany (art. li kpc). _ Nie ulegało "zatem wątpiiwości, iż powód padł ofiarą przestępstwa ze strony funkcjonariusza Służby Więziemiej ` - Sąd dał również wiarę zeznaniom powoda co do okoliczności tego pobicia, które zgodne są z ustaleniami prawomocnego wyroku karnego, zawartymi W jego uzasadnieniu. Za polegające na prawdzie należało takze uznać zeznania powoda co do okoliczności, jakie miały miejsce już po złożeniu przez niego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, a poiegaj ących na obawie o własne bezpieczeństwo W czasie przebywania w Zakładzie Karnym oraz o wywieranie przez fmikcjonariuszy Służby Więziennej nacisków' na niego w celu zmiany zeznań. W ocenie Sądu Okręgowego zeznania te są spójne i logiczne, odpowiadają również doświadczeniu życiowemu. Strażnicy więzienni stanowią formację sprawującą nadzór nad więżniarni i niewątpliwie (jak każdą grupę zawodowa) łączą ich więzy solidarności zawodowej. Z zeznań świadka _(k. 75 - 76) wynika jednoznacznie, że funkcjonariusze nie dawali wiary W dokonanie przez swoich kolegów pobicia osadzonych, co w ocenie Sądu dodatkowo uprawdopodobnia twierdzenie powoda, ze był on pod wpływem bezprawnych nacisków. ' 1 “ Odnosząc się do treści żądania pozwu stwierdzić należy, że niewątpliwie .co do zasady zasługuje ono na uwzględnienie. _ W pierwszej kolejności odnieść należy się do formułowanego przez pozwanego zarzutu - przedawnienia. Bezsprzecznyrn jest, że do zdarzenia stanowiącego podstawę faktyczną powództwa doszło w nocy z 26 na 27 marca 2005 roku (kopnięcie powoda) oraz W okresie późniejszym (wywieranie na niego nacisku). Nie ulega wątpliwości, że działanie _ 3 --- STRONA 4 --- _p0legajqce na kopnieciu powoda Wyozerp)/Wa1o znamiona przestepstwa, a zatem W stosunku do roszczefi Wynikajqcych Z tegoz przestepstwa zastosowanie znaleié powinien art. 442 § 2 kc, ktory obowiqzywal W czasie popehfienia tegoz przestepstwa. Zgodnie z powolanym przepisemjezeli szkoda W}/1'1i1<1€1 ze 2brodni Iub wystepku, roszczenie 0 naprawienie szkody uiega przedawnieniu z uplywem lat dziesieciu od dnia popelnienia przestepstwa bez Wzgledu na to, kiedy poszkodowany dowiedzial sie o szkodzie i 0 osobie obowiqzanej do jej naprawienia; 4 1 Nie mozna podzielié réwniez argumentacji pozwanego, jakoby pozwany nie ponosil odpowiedzialnoéci za. bezprawne zachowanie Bezspornym jest, i2  :d0puéci% sie przestepnego zachowania begdaac funkcjonariuszem publicznym  funkojonariuszem Straiy Wieziennej, a zatcm osobq zatrudnionq przez pozwanego.  ' Zgodnie z treéciq art. 430 kc kto na wiasny rachunek powierza Wykonanie czynnoéci osobie, ktora przy Wykonywaniu tej czynnoéci podlega jego kierownictwu i ma obowiatzek stosowaé sie do jego Wskaz6Wek_, ten jest odpowiedzialny za szkode Wyrzzgdzonq z Winy tej osobyprzy Wykonywaniu powierzonej jej czynnoéci. W tym miejscu odnieéé naleiy sie do twierdzenia pozwanego, jakoby — dopuécil sie przestepstwa na szkode powoda nie przy Wykonywaniu czynnoéci shlzbowych, lecz przy okazji Wykonywania czynnoéci sluibovvych. W ocenie SaLdu twierdzenie to nie zashlguje na aprobate. Do oboW'iqzk6W funkcjonariusza S1uZby Wieziennej niewajrpliwie naleiy dbanie o przestrzeganie porzqdku przez osadzonych. W tym celu funkcgonariusze Sluiby Wicgziennej Wyposazenizostali W szereg kompetencji, W ty rowniez do stosowania Wobec osadzonych érodkow przymusu bezpoéredniego. Oczywistym jest, Ze funkcjonariusz przek1'oczy1 p1'zys1uguj21ce mu uprawnienia i W sposob bezpodstawny zastosowal przemoc W stosunku do powoda. Mialo to jednak niewqtpliwie zwiqzek 2 pelnionq przez niego sluzbq. _ Wskazaé W tyrn miejscu naleiy rowniez na zasady Wspélzycia sp01ecznego_ — Wladza pubiiczna powinna byé Wykonywana na podstawie i W granicach prawa  Pafistwo ma obowiqzek dbaé 0 to, ’aby »WykonyWanie wladzy publicznej odbyWa1o sie W ten sposob, z poszanowaniem praw obywateli, W tym réwniez obywateli pozbawionych wolnoéci. Fakt naruszenia W bezprawny sposob nietykalnoéci cielesnej powoda przez funkcjonarillsza W zwiqzku z Wykonywaniem swoich obowiqzkow jednoznacznie éwiadczy co najmniej 0 tym, 2e pozwany W sposob niewiaéciwy dokonai Wyboru osoby, ktérej powierzy1 kompetencje W zakresie stosowania érodkow przymuéil bezpoéredniego, skoro érodki to zostaly uzyte W bezprawny sposéb — bez racjonalnego uzasadnienia.  4 _polegające na kopnięciu powoda wyczerpywało znamiona przestępstwa, a zatem w stosunku do roszczeń wynikających z tegoż przestępstwa zastosowanie znależć powinien art. 442 § 2 kc, który obowiązywał W czasie popełnienia tegoż przestępstwa. Zgodnie z powołanym przepisem „jeżeli szkoda wynikła ze zbrodni lub występku, roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dziesięciu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia; Ą Ą Nie można podzielić również argumentacji pozwanego, jakoby pozwany nie ponosił odpowiedzialności za bezprawne zachowanie Bezspornym jest, iz _ :dopuścił się przestępnego zachowania będąc funkcjonariuszem publicznym - funkcjonariuszem Straży Więziennej, a zatem osobą zatrudniona przez pozwanego. - ' Zgodnie z treścią art. 430 kc kto na własny rachunek powierza wykonanie czynności osobie, która przy wykonywaniu tej czynności podlega jego kierownictwa i ma obowiązek stosować się do jego wskazówek, ten jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną z winy tej osoby.przy wykonywaniu powierzonej jej czynności. W tym miejscu odnieść należy się do twierdzenia pozwanego, jakoby _ dopuścił się przestępstwa na szkodę powoda nie przy wykonywaniu czynności służbowych, lecz przy okazji wykonywania czynności służbowych. W ocenie Sądu twierdzenie to nie zasługuje na aprobatę. Do obowiązków funkcjonariusza Służby Więziennej niewątpliwie należy dbanie o przestrzeganie porządku przez osadzonych. W tym celu funkcjonariusze Służby Więziennej wyposażenizostali W szereg kompetencji, W ty równiez do stosowania wobec osadzonych środków przymusu bezpośredniego. Oczywistym jest, że funkcjonariusz -przekroczył przysługujące mu uprawnienia i w sposób bezpodstawny zastosował przemoc w stosunku do powoda. Miało to jednak niewątpliwie związek z pełnioną przez niego służbą. _ Wskazać W tym miejscu nalezy równiez na zasady współżycia społecznego - władza publiczna powinna być wykonywana na podstawie i W granicach prawa -- Państwo ma obowiązek dbać o to, aby »wykonywanie władzy publicznej odbywało się w ten sposób, z poszanowaniem praw obywateli, w tym również obywateli pozbawionych wolności. Fakt naruszenia W bezprawny sposób nietykalności cielesnej powoda przez funkcjonariusza w związku z wykonywaniem swoich obowiązków jednoznacznie świadczy co najmniej o tym, ze pozwany W sposób niewłaściwy dokonał wyboru osoby, której powierzył .kompetencje w zakresie stosowania środków przymusu bezpośredniego, skoro środki te zostały użyte W bezprawny sposób - bez racjonalnego uzasadnienia. - 4 --- STRONA 5 --- Reasumujqc dotychczasowe rozwazania stwierdzié nalezy, Ze niewqtpliwie pozwany co do zasady odpowiada za szkode VV}/!‘ZQdZOI1Q bezprawnym zachowaniem funkcjonariusza S%uZ1:>y Wieziennej —Wobec osadzonego — powoda. Nie ulega 1'6WnieZ Wqtpliwoéci, Ze pozwany odpowiada Za ogolny stan bezpieczelistwa W Zaldadach Karnych i tym samym ponosi rowniez odpowiedzialnoéé za naciski, jakie Wywierane byiy na powoda W celu zmuszenia go do zaniechania obciagania Stwierdzié W tym miejscu naleiy, Ze W niniejszej sprawie doszlo przede Wszystkim do naruszenia dobr osobistych powoda W postaci nietykalnoéci cielesnej i poczucia bezpieczelistwa. Zgodnie z treéciq art. 448 kc W razie naruszenia dobra osobistego Sqd mote przyznaé temu, czyje dobro osobiste zosta1o naruszone odpowiedniq sumo tytulem zadoééuczynienia pienieznego Za doznahq krzywde lub na jego Zqdanie zasqdzié odpowiedniq sumo pienieinq na Wskazany przez niego cel spoieczny, niezaleznie od innych érodkéw potrzebnych do usu11iecia skutkownarusze11ia. Maj do na uwadze treéé povkyzszego przepisu stwierdzié nalezy, 2e roszczenie powoda znajduje W nim oparci co do zasady. Niewagpliwie nietykalnoéé oielesna, jak i poczucie bezpiecze1istW'a 1nieszczq Sie W otwartym katalogu dobr osobistych, a naruszenie tychze dobr byko bezprawne, zaé pozwany jak Wskazano powyzej ponosi za nie odpowiedzialnoéé. _ Nie sposob jednak zaaprobowaé Wysokoéci dochodzonego przez powoda roszczenia. Zwrocio nalezy uwage, “Z6 powod nie doznai jakichkolwiek trwalych obrazefi W Wyniku naruszenia jego nietykalnoéci cielesnej — zosta} po prostu raz kopniety W lewd noge, co spowodowado niewielkie uszkodzenia ciaia W postaci siniaka. ’ W ocenie Sqdu adekwatnq kwotq do odniesionych przez powoda obrazefi fizycznych bedzie kwota 2 000,00 Z1. 1 Bardziej dotkliwe byly, W ocenie Sqdu, skutki, jakich powod doznak W sferze psychicznej. Doszio Wobec niego do zhnnania jego podstawowych praw — zakazu stosowania kar oielesnych (W dodatku bez Zadnego uzasadnienia) i powod mial podstawy obawiaé siq, Ze przypadki takie beds; m0g1y sie poW£_a.rzaé W czasie jego pobytu W Zakladzie Karnym, zW1aszoza, Ze b),'1 on zastraszany przez sarnych fullkcjonafluszy. _ 5 Reasumując dotychczasowe rozważania stwierdzić nalezy, że niewątpliwie pozwany co do zasady odpowiada za szkodę wyrządzoną bezprawnym zachowaniem funkcjonariusza Służby Więziennej _wobec osadzonego - powoda. Nie ulega również wątpliwości, że pozwany odpowiada za ogólny stan bezpieczeństwa w Zakładach Karnych i tym samym ponosi równiez odpowiedzialność za naciski, jakie wywierane były na powoda W celu zmuszenia go do zaniechania obciążania Stwierdzić W tym miejscu należy, ze W niniejszej sprawie doszło przede wszystkim do naruszenia dóbr osobistych powoda W postaci nietykalności cielesnej i poczucia bezpieczenstwa. Zgodnie z treścią art. 448 kc w razie naruszenia dobra osobistego Sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezaleznie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Mając na uwadze treść powyższego przepisu stwierdzić nalezy, że roszczenie powoda znajduje w- nim oparci co do zasady. Niewątpliwie nietykalnośó cielesna, jak i poczucie bezpieczeństwa mieszczą się w otwartym katalogu dóbr osobistych, a naruszenie tychże dóbr było bezprawne, zaś pozwany jak wskazano powyżej ponosi za nie odpowiedzialność. _ Nie sposób jednak zaaprobować wysokości dochodzonego przez powoda roszczenia. Zwrócić należy uwagę, że powód nie doznał jakichkolwiek trwałych obrażeń W wyniku naruszenia jego nietykalności cielesnej - został po prostu raz kopnięty W lewą nogę, co spowodowało niewielkie uszkodzenia ciała W postaci siniaka. V W ocenie Sądu adekwatną kwotą do odniesionych przez powoda obrażeń fizycznych będzie kwota 2 000,00 zł. i Bardziej dotkliwe były, W ocenie Sądu, skutki, jakich powód doznał w sferze psychicznej. Doszło wobec niego do złamania jego podstawowych praw - zakazu stosowania kar _cielesnych (w dodatku bez żadnego uzasadnienia) i powód miał podstawy' obawiać się, ze przypadki takie będą mogły się powtarzać W czasie jego pobytu W Zakładzie Karnym, zwłaszcza, że był on zastraszany przez samych funkcjonariuszy. _ 5 --- STRONA 6 --- W ocenie Sqdu, uwzgledniajey: specyfike Warunl<6W panujqcych W izolocji — niewagcpliwq przewage funkcjonariuszy Sluzby Wieziennej nad osadzony11"1i_ i panujqcy pomiedzy nimi stosunek zaleznoéci — naruszenie poczucia bezpieczeflstwa powoda uznaé nalezaio za VV}{i3c1I1(0WO dotkliwe. Zdaniem Sqdu, adekwatnq kwotq zadoééL1czynienia za cierpienia psychiczne powoda, wvyllikajqce z naruszenia jego poczucia" 136Z_pi6CZ€I_'1S1W3 bedzie kwota 5 000,00 Z1. ~ Podstawe prawng rozstrzygniqcia co do zadoééuczynienia stanowi przepis art. 448 kc W 2W. z art. 23 § 1 kc i art. 430 kc. < W pozostzdej czeéci roszczenia pozwu uznaé nalezalo za nadmiernie Wygorowane i W zwiqzku z tym podlegaly one oddaleniu, ' Majqc na uwadze fakt, i2 roszczenie pozwu okazalo sic; usprawiediiwione co do zasady i majag: na uwadze okolicznoéci niniej szej sprawy, W ktorych to przedstawiciel W1‘adrLy paflstwowej bez Zadnego uzasadnienia zastosowal przemoo W stosunku do osadzonego Sqd nie uzna1 za. ce1oWe obciagania powoda kosztami procesu poniesionymi przez pozwanego, pomimo, Ze rozmiar W jakim powodztwo zostalo uwzglednione W stosunku do Zqdania daWa1by podstawy naWet_ do obciagenia powoda kosztami procesu poniesionymi " przez pozWanego W caioéci. _ ' W ocenie Sgdu okolicznoéci niniejszej spravql uzasadnizdy rozstrzygniecie o kosztach procesu W oparciu 0 treéé art. 102 kpc. Dodatkowo p0d1<1‘€§1i(§ nalezy, ze obciagzenie powoda kosztami procesu strony pozwanej stanowfioby W_ przypadku niniejszej sprawy, Wobec zasadnoéci roszczenia pozWu co do zasady Wypaczenie istoty Wymiaru sprawiedliwoéci, gdyby chooby czqéé kwoty przyznancgo zadoaééuczynienia zostala przyznana Skarbowi Par'1s1Wa tytulem zwrotu kosztow procesu. W zwiqzku 2 powyzszyrni argumentami, a takze majqc na uwadze sytuacje maj qtk oW2L powoda Sqd na podstawie art. 113 ust. 4 uksc odstapil od obciagania go kosztami sa<doWyn1i, ktorych nie miai obowiqzku uiécié. 6 W ocenie Sądu, uwzględniając specyfikę Warunków panujących W izolacji - niewątpliwą przewagę funkcjonariuszy Służby Więziennej nad osadzonyini i panujący pomiędzy nimi stosunek zależności - naruszenie poczucia bezpieczeństwa powoda uznać należało za wyjątkowo dotkliwe. Zdaniem Sądu, adekwatną kwotą zadośćuczynienia za cierpienia psychiczne powoda, wynikające z naruszenia jego poczucia' bezpieczer_'1stw-a będzie kwota 5 000,00 zł. ~ Podstawę prawną rozstrzygnięcia co do zadośćuczynienia stanowi przepis art. 448 kc W zw. z art. 23 § 1 kc i art. 430 kc. ‹ W pozostałej części roszczenia pozwu uznać należało za nadmiernie wygórowane i w związku z tym podlegały one oddaleniu., ` Mając na uwadze fakt, iż roszczenie pozwu okazało się usprawiedłiwione co do zasady i mając na uwadze okoliczności ninicj szej sprawy, W których to przedstawiciel władzy państwowej bez żadnego uzasadnienia zastosował przemoc W stosunku do osadzonego Sąd nie uznał za celowe obciążania powoda kosztami procesu poniesionymi przez pozwanego, pomimo, że rozmiar W jakim powództwo zostało uwzględnione W stosunku do żądania dawałby podstawy nawet do obciążenia powoda kosztami procesu poniesionymi " przez pozwanego W całości. _ ' W ocenie Sądu okoliczności niniejszej sprawy uzasadniały rozstrzygnięcie o kosztach procesu W oparciu o treść art. 102 kpc. Dodatkowo podkreślić należy, że obciążenie powoda kosztami procesu strony pozwanej stanowiłoby w_ przypadku niniejszej sprawy, wobec zasadności roszczenia pozwu co do zasady wypaczenie istoty wymiaru sprawiedliwości, gdyby choćby część kwoty przyznanego zadośćuczynienia została przyznana Skarbowi Par'1stwatytułern zwrotu kosztów procesu. W związku z powyższymi argumentami, a takze mając na uwadze sytuację majątkową powoda Sąd na podstawie art. 113 ust. 4 uksc odstąpił od obciążania go kosztami sądowynii, których nie miał obowiązku uiścić. 6