Wyrok I.C.898/10

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I.C.898/ 10 \„\¿Ę"- 'rz-`.¦:=_-__ '|;\. ';`ł"*`=*¬. LQ '*=Í.x 'Ê-*. '-¬. a'=.*=~'-nas.-f “"11-'¦':"=' :Ł±'i‹.11}Č.”~. w-¬.'~= '," -'H ""|'| _'il' .íg-. _-|-... I ¬|-1-, -_r- ¬- "'Č'¿-__"1. I-4 .-I* ßł -:_ Ę ýíitâiłiii V 1 WYROK d W IMIENIU RZECZYPOSPOLITE] POLSKIE] Dnia: 11 stycznia 2011 r. _ Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, Wydział I Cywiiny w składzie następują cym: Przewodniczący SSO Ewa Domańska ' Protokolant _ st. sekr. sąd. Barbara Śledź po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. w Tarnobrzegu na rozprawie ' sprawy z powództwa A.K. przeciwko * W.S. o ochronę dóbr osobistych i zasą dzenie kwoty 20.000 zł na wskazany cel społ eczny, związane z wypowiedzią pozwanego na sesji Rady Powiatu (...) z dnia 29.06.2010 r. 1. oddala powództwo, II. zasą dza od powoda A.I<. na rzecz pozwanego W.S. kwotą 2.777 zł / dwa tysiące siedemset siedemdziesiąt siedem zł otych/ tytuł ern kosztów procesu. _ syga. aa 1 C 898/10 Uzasadnienie wyroku z dnia 11 stycznia 2011r. '~'.__ Powód A.I<. w pozwie z dnia 8 listopada 2010r. domagał się nakazania pozwanemu W.S. usunięcia skutków dokonanych naruszeń jego dóbr osobistych poprzez opublikowanie w (na pierwszych ich stronach), a także Radiu Telewizji oraz oświadczenia, o następującej treś ci: --- STRONA 2 --- ,,Przeprosiny. ]a, W.S., os wiadczam, że w trakcie obrad sesji Rady Powiatu w dniu 29 kwietnia 2010r. dopuścił em się publicznego pomówienia radnego A.I(. , przypisując mu współ pracę na rzecz nieznanego mi míywiadu i żądając - w sposób nieuzasadniony - wyjawienia od A.K. tego wywiadu. omny swej st aboś ci i impulsywności wyrażam uboiewanie za bezpodstawne pomówienie A.K. , które naraził o go na utratę zaufania. Nie był o moją intenāą naruszenie dobrego imienia Pana A.I(. . Za zaistniał ę sytuację na w/w sesji Ra y Powiatu przepraszam Pana A.I<. W.S..” Ponadto domagał się zasą dzenia od pozwanego na rzecz Publicznej Szkoły Podstawowej w kwoty 20.000 zł . tytuł em zapł aty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społ eczn . = ‹ Uzasadniająpmlpowyż sze żądlania powód podnosił , iż wysunięäf przez pozwanglgo w stos u do jego osoby zarzut współ pracy z „jakimś wywia em" jest niepraw ziwy, a sam jego wydż więk zdecydowanie negatywny. Niewą tpliwym jest, że ¬wypondedż pozwanego naruszył a dobra osobiste powoda, a w szczególnoś ci ego dobre imię, czesc, nazwisko, zaufanie ludzi, dorobek zawodowy i społeczny, co uzasadnia jego przeproszenie. W odpowiedzi na pozew pozwany WS. wniósł o oddalenie powództwa w cał ości oraz zasą dzenie na swą rzecz kosztów postępowania. W jego ocenie sformuł owany w pozwie zarzut jest cał kowicie bezzasadny. Przytaczając przepis art. 2-Ci kc pozwany wskazywał , że sfera życia osobistego osó sprawują cych funkcje publiczne, a taką osobą jest powód, ulega zawęż eniu. Osoba podejmują ca dział alność publiczną poddaje się bowiem osądowi innych osób i musi się iczy-E: z tym, że przedmiotem ich zainteresowania będą również okoliczności ze sfery życia prywatnego. Zachowanie pozwanego nie nosi cech bezprawnos ci, albowiem jecgo intencją nie był a chęć naruszenia dóbr osobistych powoda. W swej wypowie zi wskazał on jedynie na metody dział ania powoda jako radnego Powiatu a 'vsä/powiedż ta winna być postrzegana jako ich krytyka. Wypowiedź pozwanego o nosił a się wyłącznie do przeszł oś ci powoda, którly, co jest powszec nie znane, był współ praconmikiem orcganów bezpieczeństwa. O oiiczność ta nie pozwala zaś uznać, że skierowane o powo a, djako był ego funkcjonariusz sł użby bezpieczeństwa, pytanie: ,,w jakim wywia zie wcześniej pracował ”, jest dla niego obraż liwe, krzyw zą ce i zawiera negatywny wydż wię k. ` Sąd ustalił następujący stan faktyczny: _ W dniu 29 czerwca 2010r. odbył a się sesja Rady Powiatu w której udział z racji peł nionych wówczas funkcji wzięli A.K. -jako Radny Powiatu oraz W.S. -jako Starosta Powiatu Iednym z punktów sesji był o omóndenie sprawozdania z dział alnosci Zarządu Powiatu W trakcie debaty gł os zabierał y strony postępowania. ` (bszpsorne) Odpowiadając na zarzuty wystosowane gjrzez powoda w swej wypowiedzi pozwancy W.S. stwierdził : ,,na tyle pytań, które ana niepokoją i-tak daleko sięgają troski, bał oś ci o wizerunek tego powiatu, to żeby Panu krzywdy nie wyrzą zie jakos wiele pytań dlaczecgo takie, a nie inne ma Pan nastawienie, chciał bym się upewnić, w ja im wywia zie Pan wczeż niej pracował ? To też ludziom po częś ci odpowie na ile Pana troska jest uzasadniona, a na ile jest to formuł a pewnych intryg, które kiedyś, ktoś tam stosował .” _ ' _ (bezpsorne) "`: A.K.w latach 1972-1975, tj _.przez okres 36 miesięcy, bg/ł .wípół pracownikiem służb bezpieczeństwa. Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 1 paż ziernika 2006r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa z państwa z lat 1944- 1990 oraz treści tych dokumentów Dz.U. z 2007, nr 63, poz. 425) powód zł ożył os wiadczenie dotyczące współ pracy i peł nienia sł uż by w orgjanach bezpieczeństwa w rozumieniu art. 2 i 3_a tejże ustawy, co został o podane do pu licznej wiadomoś ci. --- STRONA 3 --- (dowód: ¬ olfiwieszczsriis PKW ai z dnia 2 listopada 2010?. - k. 26,' - zeznania powoda - lc. 30-31) - Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów oraz zeznania stron postępowania. - Zebranemu w sprawie materiał owi dowodowemu, który w znacznej części stanowił y publikacje zawarte w prasie lokalnej, Sąd dał wiarę w całości co do zawartej w nich treści, aczkolwiek wyrażone w nich opinie stanowił y subiektywne odczucia ich autorów. Dokumenty te nie był y kwestionowane w toku postępowania przez żadną ze stron. Z uwagi zaś na fakt, iż stan faktyczny w sprawie w zasadzie ył bezsporny, stanowił y one jedynie egopotwierdzenie.. Z kolei zawarty w niniejszych aktach dokument w postaci obwieszczenia Państwowej Komisji Wyborczej w z dnia 2 listopada 2010r., Sąd uznał za wiarygodny, jest to bowiem dokument o charakterze urzędowym sporządzony w przepisanej formie przez organ do tego powoł any, a jego autentyczność, jak również zawarta w nim treść nie został y przez strony zakwestionowane. Iedynie częściowo jako wiarygodne ocenione został y zeznania powoda AK., a mianowicie w zakresie w jakim przedstawiony został w nich przebieg sesji Rady Powiatu, albowiem ta okoliczność nie wzbudzał a żadnych wątpliwości.. W części, w jakiej powód dokonał oceny wypowiedzi pozwanego, która jego zdaniem, naruszył a przynależne mu dobra osobiste, a w szczegó ności dobre imię, jak też wpł ynęł a na Wynik wyborów samorządowych, w których kandydował , stanowią jedynie subiektywne odczucia powoda, nie zasł ugują ce na uznanie Sądu. W peł ni na wiarę zasł ugiwał y natomiast zeznania pozwanecgo W.S.. Poza przyznaniem, że w trakcie sesji, zapytał powoda o to, w jakim wywia zie pracował , pozwany zapewnił, że nie miał na myśli ,,obcego wywiadu”, a pracę w organach ezpieczeń stwa. Tak też został a zrozumiana ta wypowiedź w szerszej opinii, a jej celem z pewnością nie był o naruszenie dóbr osobistych powoda. Sąd zważył , co następuje: Powództwo nie zasł uguje na uwzględnienie. ' Zaistniał y w sprawie stan faktyczny w zasadzie pozostał bezsporny. Poza sporem pozostawał owiem fakt wygł oszenia przez pozwanego na sesji Rady Powiatu jaka miał a miejsce w dniu 29 czerwca 2010r., wypowiedzi dotyczącej powoda, jak też jej treść. Przedmiot sporu .koncentrował się natomiast na ocenie charakteru tejże wypowiedzi, a w szczególności uznaniu, czy stanowił a ona naruszenie dóbr osobistych lpowoda. Zarówno z uzasadnienia pozwu, jak i przesł uchania powoda w c arakterze strony wynika, że treść wypowiedzi pozwanego wywoł ał a w stosunku do jego oso y negatywne skutki, a niianowicie naruszenie jego dobrego iinienia oraz osł abienie pozycji społ ecznej poprzez zdyskredytowanie wiedzy i dorobku pracy społ ecznej i zawodowej. Rozstrzygnięcie sprawy sprowadza się zatem do wyjaś nienia, czy w rzeczywvistoś ci wygj oszona przez pozwanego wypowiedź oprowadził a do naruszenia dóbr oso istych powoda. Dobra osobiste, a w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerimek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostająupod ochroną zarówno prawa cywilneglo - art. 23 kc, jak i art. 47 Konstytucji RP. Nie ega wątpliwości, że przedmiotem oc rony powyższych przepisów jest m. in. dobre imię. W orzecznictwie sądowym zasadnie podkrgśla się, że ,, obre imię” osoby fizycznej jest ł ączone z opinią, ja ą o nie.-3' mają inneosoby. ]ak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 paź dziernika 1 71r., II CR 455/ 71 (OSNCP 1972, nr 4, poz. 77): cześć, dobre imię, do ra sł awa czł owieka są pgjęciami obejmują cymi wszystkie dziedziny jego życia osobistego, zawo owego i społ ecznego. Naruszenie dobrego imienia polega zaś na pomówieniu o takie postępowanie lub wł aś ciwoś ci, które mogą poniżyć tę osobę w opinii publicznej lub .H --- STRONA 4 --- ł narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Chodzić tu może zarówno o rozpowszechnianie wiadomości określonej treści, stanowią ce' zarzut pod adresem konkretnej jednostki, jak i wyrażanie ujemnej oceny jej cfział alnoś ci. Dla istnienia dobra osobistego i uznania, że doszł o do jego naruszenia, znaczenie mają oceny społ eczne, analiza z unktu widzenia rozsą dnego czł owieka, nie ma natomiast znaczenia subielżtywne przekonanie zainteresowanego. Ocena, czy nastąpił o naruszenie dobra osobistego, nie może być dokonana wedł u indywidualnej wrażliwości zainteresowanego, lecz obiektywne' reakcji społ ecznej ştak SN w wyroku z dnia 16 stycznia 1976 r., II CR 692 / 75, OSl\lC 1976, nr 11, oz. 251). Do naruszenia czci dojść może zarówno poprzez formuł owanie twierdžeń wprost, i w formie hipotetycznej lub pytają cej. W świetle po ższych rozważań prawn ch, odpowiedż na pytanie, czy doszł o do -naruszenialßdifibr osobistych A.I<. musi liiyć negatywna. W ocenie Sądu, na skutek wypowiedzianych przez pozwanego sł ów nie został naruszony wizenmek powoda (jego dobre imię), któr pocią gnął by dla niego jakiekolwiek negatywne skutki. O ile treść nwpowieclzianych przez pozwane o sł ów wskazuje na współpracę A.I<Ĺ. z ,,wywiadeir'i_”, to nie sposób przyjąć, jaā tp czyni to powód, iż chodzi tu o współ pracę z „wywiadern obcego pań stwa". W świetle zł oż onego przez powoda oświadczenia, żadną tajemnicą nie jest fakt, iż współpracował on ze służbami organów bezpieczeństwa, i to tej działalności dotyczył a 'wypowiedź pozwanego. Osoby sprawują ce funkcje publiczne wiimy liczyć się nie tylko z rytyką podejmowanej aktualnie dział alnoś ci, ale także z zainteresowaniem z jej dotychczasowym życiem i dział alnoś cią, w tym również jego prywatną sferą. Skoro powód zdecydował się na ujawnienie swojej współ pracy ze sł użbaini ezpieczeń stwa, to powinien on mieć świadomość konse wencji, jakie z tym się wiążą. W tym świetle nie sposób również uznać za trafne twierdzeń powoda `akoby kierowane wobec jego osoby oskarżenia miał y wp? yw na wynik wyborów samorządowych, w których kandydował on na wójta gminy i które wygrał w drugiej turze. Twierdzenia, że gdyby nie posą dzenie o dział alność na rzecz „obcego wywiadu” powód wygrał by wy ory w pierwszej turze, nie są możliwe o zweiåffikowania, zwłaszcza, że jak sam podał, nie zapoznawał się z sondaż ami prze wyborczymi (k. 3111), a w ostateczności wynik wy orów okazał się dla niego orzystny. Uzyskanie przez powoda poparcia społecznego umożliwiają cego mu wygranie wyborów zaprzecza wskazywanej przez niego utracie zaufania. Dokonana przez AK. subiektywna ocena wypowiedzi pozwanego, nie daje podstaw do przyjęcia, że został on poniż ony, czy też w inny sposób naruszone został o jego dobre imię. W kontekście przedmiotowej spra znaczenia nie miał a także okoliczność, że poczuł się on osobiście obraż on ivókrzyflmdzony. Ocena naruszenia dobra osobistego danej osoby dokon wana 'est tiiowiem przez pryzmat obiekpywnej reakāi społecznej, a ta nie daje pocistaw do przyjęcia, że roszczenie powo a jest zasa ne. Zgodnie z art. 24 § 1 kc osoba, której dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym dział aniem może żądać zaniechania tego dział ania, ch ba, że nie jest ono bezprawne a w razie naruszenia dobra może także żądlić żeby osoba, która dopuścił a się naruszenia do eł nił a czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególnoś ci żeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kode sie może także żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapł aty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społ eczny. Zasacåy te określa art. 448 kc, który stanowi, że w razie naruszenia dobra osobistego Są może przyznać temu, czyje dobro osobiste .został o naruszone, odpowiednią sumę tytuł em zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społ eczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. - __ --- STRONA 5 --- Z uwag(i na fakt, że Sąd uznał , iż dobra osobiste powoda nie został y naruāzone, ja o bezpodstawne ocenił jednocześnie orzekanie w przedmiocie zasą zenia zadośćuczynienia na wskazany cel społ eczny. Wobec powyższych okoliczności jednoznacznie wskazują cych na brak w:yå<aäzai¬łi..g zlglgadpoś ci przedstawionego Są dowi żądania, powództwo został o o a one pu tl. W punkcie II Sąd zasądził od powoda AK. na rzecz(pozwanego W.S. kwotę 2.777 zł. tytuł em kosztów procesu. Rozstrzygnięcie Są u w za resie zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego oparte został o na dyspozycji art. 98 kpc, zgodnie, _ z którym strona_ przegrywają ca sprawę obowiązana cjest _ zwrócić prpeciwnjjkowi nsg jego żądanie koszty niezbędne do pplowegg docho zpnia praw 1 pe owej o rony. roną prze rywają cą sprawę, w świe e zapa ł ego rozs rzygnięcia jesj; powód, 1 to on zgocşnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu: zo owią zany jest do ich zwrotu. Zasądzoną kwotę stanowi natomiast wynagroglzenie peł nomocnika, ustalone w oparciu o § 6 pkt 5 oraz § 11 ust. 1 pkt 2 rozporzą zenia Ministra S rawiedliwoś ci z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwollfackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopł aconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. .|-