Wyrok I C 834111 UZASADNIENIE Pozwern z dnia 3 czerwca 2008 r. J. J. dornagai sic

--- STRONA 1 --- Sygu. akt I C 834111 WYROK  Na pudaiavalu ustawy 2 dnia 6.09.2001 r. 0 dostepie _ 7 do inlorméltjl pubilsznaj D2, U. 112 poz. E193 z péén. zm. “‘ pfzgkamng infgfmaqa puijligznq W fgrmig dokurneniu lub w iurmle przetwcrzonei Dnia141is’ropada 2013 1*. no Yb H i|§{i'é'1'1%}éiiiéiiii'§iii§E>'§i§58'al§'5§"'“"Wu" Sqd Okrggowy w Warszawie I Wydziai Oywilny Z K) KLWUXJOO _ _ adres wnioskodawcy w skiadzie nastegpuj qcym: Przewodniczagzy: SSR (del.) Rafa! Wagner Protokoiant: sekr. sqdowy Agnieszka Kuta po rozpoznaniu W dniu 14 listopada 2013 1'. W Walszawie na rozprawie Sprawy z pcwédztwa J. J. przeciwko Skarbowi Pafistwa — Ministrowi Sprawiediiwoéci 0 zaplatg I. ocldaia powédztwo; _ II. zasagiza od J. J. na rzccz Skarbu Pafistwa — Prokuratorii Gcneralnej Sicarbu Pafistwa kwotq 7200 (siedem tysirgcy dwieécie) 2? tytuiern zwrotu kosztéw zastopstwa procesowego. Sygn. akt I C 834111 UZASADNIENIE Pozwern z dnia 3 czerwca 2008 r. J. J. dornagai sic; zasqdzcnia od Skarbu Pafistwa — Ministra Sprawiedliwoéci kwoty 450.000 zl wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia powédztwa do dnia zaplaty, ewentualnie zasqdzenia rpnty w wysokoéci 3.000 zl lT1i6SiQCZl‘1i6 piatnej z gory do 10tego kaidego miesiapa, poczqwszy ed dnia 1 lutego 2000 r. W uzasadnieniu strona powodowa wskazaia, ii pozwany odpowiada deliktowo za bezprawne dziaiania swoich funkcjonariuszy, gdyi w okresic od dnia 1 lutego 2000 r. do chwili obccnej pozwany ziosiiiwie, uporczywie naruszaijej prawa wynikajape z przepisow k.p.k., czego przejawem byi chociazby brak ustanowienia obroflcy z urzgdu we wstqpnej dacie éledztwa w ramach przesluchania powoda i przeprowadzcnia zjego udziaiem wizji lokalnej, zastosowanie sankcji karnej przez sqd i brak mozliwoéci zaskarienia decyzj i, brak przebadania powoda przez psychiatrq i neurologa w trakcie jego zatrzymania, ‘crak posfawienia mu zarzutu w czasie przesiuchania przez Policjg, wyznaczenie obroricy dopiero po trzech tygodniach ad zatrzyniania. Nadto powéd podniosi, ii ziotyl skargi na przewlekhfié postqpowafi, ktére zostaiy odrzucone, a powinny byé ocldalone przez sqdy réznego szczebla. Jako podstawg prawnqwywodzonego roszczenia J. J. uczyni} art. 417 k.c. w zw. z art. 16 ustawy o skardze na przawlekloéé postvgpowania i na tej postawie zarzucil opicszaioéé w rozpoznaniu jego oéwiadczefi, wnioskéw, zaiaiefi, apelacji, pism procesowych, co czyni blqdnq organizacjg sqdu, a tym samym narusza zarowno intcres publiczny, jak réwniez interes prywatny powoda (jego czeéé, dobre imig, godnoéé osobistq), a bezprawne dzialania pozwanego doprowadziiy do cigzkiego uszkodzeniajcgo zdrowia (pozew — k. 34v.). W odpowiedzi na pozew z dnia 26 listopada 2008 r. pozwany Skarb Pa:‘1stwa— Minister Sprawiedliwoéci podniési zarzut braku iegitymacji procesowej biemej po stronie pozwanego, wnosza_c jednoczeénie 0 wezwanie do udzialu w niniejszym postqpowaniu w charakterze pozwanego Skarbu Pafistwa — Prezesa Sqdu Okrqgowego w (3.. Z ostroznoéci procesowej strona pozwana domagaia sic; oddaienia powddztwa wobec Skarbu Pafistwa  Ministra Sprawiedliwoéci W caioéci oraz zaszgdzenia kosztéw postQp0wa.nia, w tyrn kosztow zastgpstwa procesowego wedlug nonn przepisanych. Motywujqc swoje stanowisko wskazai, iz powod nie wykazai zadnej z przesianej uzasadliiajqcych odpowiedzialnoéé pozwanego (odpowicdzi na pozew  k. 3940). Wyrokiern 2 dnia 5 sicrpnia 2010 w sprawie I C 516108 Said Okrqgowy W Warszawic oddaiii powédztwo, przejaj na rachunek Skarbu Pafistwa opiate; od pozwu, a takie nic obciagryl powoda kosztami procesu na rzecz pozwanego (wyrok — k. 140; uyrok wraz 2 uzasadnieniem — k. 144147). _ _ Apalacjq z dnia 2 wrzeénia 2010 r. J. J. zaskariyi powyiszy wyrok w czqéci, zarzucajap naruszenie przepisow postqpowania, biqd w ustaleniach filidi)/CZl1}’Cii oraz naruszenie prawa materialnego, a takie wnoszqc jednoczeénie 0 ZIT1i3.1'1Q wyroku i uwzgingdnienie powodztwa, ewentuainie 0 jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania (apelacja — k. 15415 5v.). --- STRONA 2 --- Wyrokioln z dnia 14 kwietliia 2011 r. Sqd Apelacyjny w Warszawie w sprawie I ACa 1020110 na skutek apolaoji powoda od wyroku Sqdu Okrqgowego w Warszawie z dnia S sierpnia 2010 r. w sprawie I C 516/08 uchylii zaskarzony wyrok i przekazal sprawo Sqdowi Okrqgowemu W Warszawie do ponownego rozpoznania, pozostawiajap temu Sqdowi rozstrzygniqcie o kosztach instancji odwolawczcj (wyrok — k. 201; wyrok wraz Z uzasadnieniem  k. 209216). Sqd Okrggowy ustalil nastgpujqcy stan faktyczny: Powod J. J. obecnie oclbywa kart; pozbawienia wolnoéci (okolicznoéé niesporna). Zdradza on objawy zaburzefi osobowoéci — odczynow deprosyjnyoh oraz naczynioruchowe boie giovn/. Nadto powod cierpi na wrodzone nicdowidzenie i zez zbiezny oka prawego od urodzenia, a takze nadciénienie totnioze. Stan zdrowia powodajodnak sprawia, Zejest on zdolny do udziahi w czynnoéciach procesowych oraz moze byé loozony w zakladzie kamym. W toku odbywania kaiy pozbawionia wolnoéci powod wielokrotnie korzystal z porad ogélnych Iokarzy oraz konsultacji specjalistycznych. Ponadto ze wzglodu na jego stan zdrowia nie stwierdzono koniecznoéci intensyfikacji leczenia {dokumentacja medyczna — k. 466576v.). Powyzszy stan faktyczny Sqd ustaiii na podstawie dokumentéw zlozonych do alct sprawy, a takze znajdujeicych sio w wypozyczonych aktach sprawy IV K 88/02 oraz dokonanej na ich podstawie analizy czynnoéci podejmowanych w tejze sprawie. Powéd pomimo dorqczenia mu odpisu odpowiedzi na pozew nie wypowiedziai sic; co do przedstawionych w niej twierdzefi i zarzutow. Maj qc nahwadze wyniki calej rozprawy na. podstawie art. 230 k.p.c., a takze oceniajqc na gruncie art. 233 § 2 k.p.c. znaczonie przeszkod stawianych przez powoda w przeprowadzeniu dowodu z jego przesluoltania, Sqd uznai formuiowane przez pozwanego zarzuty dotyczqce braku wykazania przoslanok odpowicdzialnoéoi odszkodowawczej, a tym samym traktowania powoda w sposéb zgodny z obowiqzujqcymi przepisami prawa, przedstawione w odpowiedzi na pozew za przyznane. Nadto Sqd uznai dowody z dokumentow za wiarygodne, poniewaz ich autentycznoéé nie zostaia zakwestionowana przez strony, a ponadto Sqd nic znaiazi podstaw do ich podwazenia z urzqdu. Sqd Okrggowy zwaiyl, co nastgpuje: < Na wstopie podkresllio nalety, iz stosownic do troéci przopisu art. 386 § 6 k.p.c., ocena prawna i wskazania co do daiszego postqpowania wyraione w uzasadnieniu wyroku sqdu drugioj instancji wiqzan zaréwno sagi, ktorernu sprawa zostala przekazana, jak i sqd drugiej instancji, przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Nie dotyczy to jednak wypadku, gdy nastqpiia zmiana stanu prawnogo. Sqd Apelacyjny w Warszawie w troéoi uzasadllicnia wyroku kasatolyjnogo podkreélil, i2 uzasadnienie Zaskarionego wyroku uchybia przepisowi art. 328 § 2 k.p.c., przede wszystkirn dlatego, Ze w ogole nie zawiera ustalenia faktow, a brak ten powoduje tym sa.mym, ze uwagi Sqdu I instancji o zasadaoh odpowiedzialnoéoi zawisiy w pr6Z11i.Majqc powyzsze na uwadzo, Said Apelacyj ny w Warszawie zalecii przy ponownym rozpoznaniu sprawy, rozwazonio zaoferowanych w pozwie dowodow, a ewentualne wagspiiwoéci co do podstawy faktyoznoj zqdania oraz doohodzonych roszczefi winien Sqd usunagf: w drodze Tzw. informaoyjnego wysiuchania powoda. Nalezy nadto rozwazyd, ozy nio powinno siq powodowi udostrgpnié wskazanych przez niego spraw celem ustalenia osob, ktore w jego ocenie dopuéciiy sig bezprawnyoh zachowafi oraz celem urnozliwienia powodowi Wskazania zanieohanych ozy spoinionych czynnoéci procesowyoh podejmowanych przez sqdy (k. 209216}.  Biorqo wytyczne Sqdu Apelaoyj ncgo w Warszawie pod uwagg (art. 386 § 6 k.p.c.), Said Okrqgowy zwaiyl, co nastqpuje: Zgodnie z Treécigart. 24 § 1 k.c., ten, ozyjo dobro osobiste zostqie zagrozone cudzym dziaianiem, mozo Zqdaé zaniechania tego dziaiania, ohyba is nie jest ono bezprawns. W razie dokonanego naruszenia moze on takie iqdaé, azeby osoba, ktora dopuécila sig naruszenia, CiO[JE‘iT1iiEl czynnoslci potrzobnych do usuniqciajego skutkow, w szczegélnoéci azeby zlozyla oéwiadczenie odpowiedniej tieéoi i w odpowiodniej formic. Na zasadach przewidzianych W kodeksie moze on rowniez za_daé zadoééuczynienia pienioznego lub zapiaty odpowiodnicj sumy pieniqznej na wskazany co] spoieczny. Jezeli natomiast wskutek naruszenia dobra osobistego zostala wyrzqdzona szkoda majqtkowa, poszkodowany nioze zqdaé jej naprawienia na zasadach ogolnych (art. 24 § 2 k.c.). Stosownie do dyspozycji art. 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. 0 skardze na naruszonic prawa strony do rozpoznania sprawy W postopowaniu pizygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postopowaniu sa_dowym bez nieuzasadnionej zwioki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zrn.), strona, ktora nie wniosia skargi na przewlekloéé postopowania zgodnie 2; art. 5 ust. 1, moze dochodzié  na podstawie art. 417 l<.c. — naprawienia szkody wyniklej z przewlekloéci, po prawomocnym zakoflczeniu postqpowania co do istoty sprawy. Zgodnie natomiast z treéciq art. 417 § 1 k.c., do ktorego odsyla art. 16 wskazanej wyzej ustawy, za szkoclq wyrzqdzonq przez niezgodne z prawem dzialanie Iub Zaniechanie przy Wykonywaniu wiadzy pubiicznej ponosi odpowiedzialnoéé Skarb Paflsiiwa lub jednostka samorzgdu telytorialnego lub inna osoba prawna wykonujagza to wladzq z mooy prawa. Niesporne w niniej szej sprawie natomiast byio to, 2e we wskazywzinyoh w trcéci pozwu przez J. J. sprawach, z ktorymi la_czy on przewlekioéé postopowafi powod vuystcgpowai jui ze skargami na przewlckioéé owych postopowafi, ktére wobec stwierdzenia, 2e nie doszlo do przewlekioéci, zostaiy oddalone, bqdi tez wobeo stwicrdzenia ich nied0puszcza1noéci odrzucone. Niezaleznie od ograniczenia okreélonego w an. 16 ustawy z dnia 1'7 czerwca 2004 r. odpowiedzialnoéé Skarbu Pafistwa uzaleinionajost od iapznego spehlienia przoslanck, a mianowioie Szkody wyrzqdzonej przez niezgodnc z prawem dziaianie lub zaniechanio przy wykonywaniu wladzy publicznej oraz zwiagku przyozynowego pomigdzy tymi zdarzcniarni. Powyisze oz.na.oza, ii zakres odpowiodziainoéci odszkodowawczej wynikajatcej 2 komentowanego wyzcj przepisu obejmuje wszelkie zachowania sit; (dziaiania lub zanieohania) zwiagane z wykonywaniem wladzy publiozznej, ktére pozostajq w sprzecznoéci z powszechnio obowiqzujapym porzqdkiom prawnym. --- STRONA 3 --- W ooenie Sgdu Okrqgowego stan faktyczny ustalony w niniejszoj sprawie, a takze p0(ijQI8. proba przeshwhaiiia J. J., ktora za.kofiozy1a sir; nicpowodzeniem, nie poz\~'a1ajqjednal< na przyj egcie, zo spcinione zostaly przeslanki odpowiedzialnosoi odszkodowawczcj Skarbu Paiistwa. ' Powod bowiem nie tylko nio wykazai, ale wrocz nawot nio podjaj proby wykazania bezprawnosci dziaiaii funkojoiiariuszy pafistwowych, a takie opieszalosci w rozpoznawaniu jego oéwiaclozeii, wnioskow, zaialefi, apelacji i pism pl"OCCSOW}'Ci1 w prowadzonych sprawach. Podkreslié jednoczeénie nalezy, iz niedopuszczainym jest przyjocie, ii to na Sqdzie rozpoznzajqoym sprawg cia_2y oiqzar poszukiwania uohybiefl w dzialalnoéci funkojonariuszy pozwancgo, ich odnajdywania, formuiowania i wywodzenia fldowodzenia) w rarnach toozqccj sig spravw; Do tego zaé sprowadzalo siq uwzgiqdnionic wnioskow dowodowych powoda w postaci doiqczenia akt poszczegolnych spraw i weryfikowania ich zawartosci pod kajcem hipotetycznych zaniedbafi funkcjonariuszy pafistwowych w danych sprawach, ktorych Sqd de facto nio doszukai siq. Po zapoznaliiu sit; bowiem z dokumontami zawartymi w aktach sprawy IV K. S8102, Sqd uznai, iz czynnoéci podejmowane przez prowadzqoych postopowanie przygotowawcze, a nastqpnie orzekajqcych w niej sodziow podejmowane byly zgodnic 2 obowiqzujqcymi przepisami prawa karnego procesowego. Nie oznacza to jednak, Ze w zwiqzku z licznie prowadzonymi sprawami powéd nie moze mieé roznyoh doleg1iwoéci,jedna1<z'e jest to w peini naturalne u osoby, ktéra prowadzi taka, iloéé spraw sa_dowych. Jednoczeénie iloéé spra’w nie wynika z potrzeby oohrony praw J. 1., ale wolnego wyboru powoda, ktéry decyduje sis; inicjowaé kolejne postegpowauia. Wymiar sprawiedliwoéci taka_ aktywnosé musi.__znosié, ale z cab; pewnoéoiqnie rnoze w stosunku do powoda za nit; odpowiadaé. ' W tej sytuacji Sqd przyj Q1, ze powodztwo jest caikowicie nieuzasadnione. Okolicznoéci podnoszone przez powoda, mianowicie doznanie uszozerbku na zdrowiu oraz. istnicnie zwiagku przyczynowego pomiodzyjego zclaniem diugotrwaiym prowadzeniem spraw ajego uszczerbkiem na zdrowiu, przy przyj Q0111 obiektywnych kiyteriow nie mogiy mieé miejsca. Podkreslié nalezy, Ze wicle trudnosci w rozpoznawaniu przedmiotowych spraw wynikio z przyczyn niezaleznych od sqd<'>w, a leiqcych po stronie samego powoda,jak ohoéby w niniej szoj sprawie powieiane vmioski o ustanowienie p6iI1OIIlOCl1ii(3. z urzqgdu, ktére mimo oparcia na tych samyph podstawach Said winny byl rozpoznaé niozwlocznie, co wydluzalo czas toczqcego siq postqpowania. Ponadto trudno przyjqé, iz sposob prowadzenia akurat spraw wskazywaliych w pozwie z setek wytaczanych przez powoda, co jest faktem powszechnie znanym, spowodowaio powstanie u niogo doiegliwosci Zdrowotriych w postaci pogorszenia wzroku, sluchu, mowy cigzkiego kaleotwa i diugotrwaiej ohoroby psychicznej. Nalozy wskazaé, iz powod nawot nie oznaczyi, na czym polcga ta szczegélna dolegliwoéo,ja1<q odozuwa w zwiqzku z faktem, izjego zdaniem sprawy to byly prowadzone w sposob przewlekiy. W orzeczniotwie Sqdu Najwyiszego podkresla sio, Ze zwiaczek przyczynowy jest kategoriq obiektywnaj nalezy go pojrnowaé jako obioktywne powiqzanie ze sobq zjawiska nazwanego ,,przyozynaj’ ze zjawiskiem okreélanym jako ,,skutsk". Jak celnie ujaj to Said Najwyzszy w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 kwiotnia 2011 r. (sygn. akt1CSK 475710, LEX nr 846539), ustawodawoa wprowadzajap w art. 361 § 1 k.o. dla potrzeb odpowiedzialnosoi cywilnej ograniczenie odpowiedziainosci tylko za normalne (typowe, wystegpujqoe zazwyozaj) nastopstwa dzialania lub zanioohania, z ktorych szkoda wynikla, nie wprowadza pojqcia zwiatzku przyczynowego w rozumieniu prawnym, odmiennego od istniej agsego w rzeczywvistoéci (...]. Istota regulacji art. 361 § 1 k.o. pozwaia wig»: na przyjqcie odpowiedzialnosoi sprawcy szkody na poclstawie art. 417 k.o. tylko za typowe, a wigs za porrnalne skutki bczprawnych zachowafi, a nie za wszelkie mozliwe nastqpstwa. Anormalnejest nastqpstwo, gdy do niego doszio tylko wskutek naclzwyczajnego zbiogu okolicznoéci, ktorego przeciegtnio nikt nio bierze pod uwagg (. . .) np. ustrojowej predyspozycji do nienonnainej reakcji na bodice zewnotrzne. Rozstroj zdrowia psyohiozncgo pracownika nie jest normalnym nastqpstwem nieslusznego zwolnienia z pracy lub wydania krzywdzapzj go opinii (zob. toz przywoiane w wfw uzasadnieniu wyroku orzecznictwo Sqdu Najwyiszego oraz wyrok Sqdu Najvwzszego z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. akt II CK 248104, LEX nr 147233). Otéz zdaniem Sqdu w okoficznosciaoh toj konkretnej sprawy  fakt wszczynania przez powoda. tak lioznych spraw sqdowych, nieproporojonainy do liczby spraw wszczynanych przoz innych obywateii, w tym takze tych, ktorym przyszio byé w podobnej symaoji faktyoznej {pozbawieni wolnoéci, w stosunku do ktorych toczyly siq liczne postqpowania sqdowe) w powiaizaniu z duia_ ogolnikowoscia. formutowanych zarzutéw swiadczy wiasnie o oczywistej bezzasadnosoi roszozenia, albowiem w istocie faktycznym celcm powoda nie jest uzyskanie rozstrzygniqcia w zaismialym sporze z pozwanym, bo realnie spot taki, szidzap po Wynikach spraw w sprawach dotyczapych skargi o przewleklosé, nie istnieje, locz zainicjowanie kolejncgo procesu dla niego samego. Maj a_c powyzsze na uwadze, powodztwo w niniej szej sprawiejako nieuzasadnione podiegaio oddaleniu w catoéci. Rozstrzygniqoie 0 kosztach znajduje swoje uzasadnienie w treéci art. 99 k.p.c. w zw. z art. 98 k.p.c. Sqd wprawdzie miat na uwadze trudnq sytuacje; materialnq powoda, niemniej jednak winien on liczyé sig z ryzykiem wyniicajapym z prowadzenia postqpowania w niniej szej sprawie. Said podzicla bowiem w caiym zakresie poglqd Sqdu Najwyiszego wyrazony w wyroku z dnia 26 listopada 2003 r. (sygn. akt 1 PK 585102, LEX nr 527066), zgodnie z ktorym prawo do sqdu nie oznacza przyzwolonia na konstruowanie wszelkich mozliwych roszczefi i woluntaiystyczne okreélanie ich wysoko§ci,.gdy2 strona winna mieé swiadomosé tak formuiowanych roszczoft, takze w zakresie kosztow postgpowania. J. J. zatem jako strona przcgrywajapa spor zostai zobowiqzany do zwrotu pozwanemu Skarbowi Paflstwa — Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa poniesionych przez niego kosztow zastgpstwa procesowego w wysokosici wynikajapoj 2 § 6 pkt 7 rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwoéci z dnia 28 wrzesinia 2002 r. w sprawie opiat za czynnosoi adwokackie oraz. ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej z urzgdu (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 461) w wysokoéoi 7.200 21. . ' Maj ap powyiszo na uwadze, _Sa_d Okrqgowy na podstawie powoiaiiych wyzej przepisow orzekl jak w sentencji wyroku.