Wyrok I C 763/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 lutego 2019r. Sąd Okręgowy w Opolu

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 763/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 lutego 2019r. Sąd Okręgowy w Opolu – I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Bogusław Kamiński Protokolant: st. sekretarz sądowy Marta Barwińska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2019 r. w Opolu sprawy z powództwa K.S. przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia (…) o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę i zapłatę I. oddala powództwo, II. zasądza od powódki K.S. na rzecz Narodowego Funduszu Zdrowia (…) kwotę 14.400 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt C 763/16 Transkrypcja wygłoszonego uzasadnienia wyroku z dnia 14 lutego 2019r. poczatektekstu [Przewodniczący 01:56:14.000] Powódka K.S. wystąpiła z pozwem, pozywając Narodowy Fundusz Zdrowia (…) o zasądzenie na jej rzecz kwoty 401.200 złotych oraz kwoty 100.000 złotych. Swoje żądanie, dotyczące zasądzenia kwoty 100.000 złotych uzasadniała tym, że jak twierdzi, strona pozwana naruszyła jej dobra osobiste, w związku z tym domaga się zadośćuczynienia w kwocie 100.000 złotych. Swoje żądanie zasądzenia kwoty 401.200 złotych uzasadniała tym, że w wyniku nieprawidłowego postępowania strony pozwanej, polegającego na tym, że w sposób bezzasadny nie zawierała z nią umów o sprzedaż wyrobów medycznych. Poniosła stratę w kwocie 401.200 złotych, bo jak twierdziła, 7 lutego 2005 roku została jej umowa, która wiązała ją z (…), została rozwiązana. Od tego czasu nie osiągała takich zarobków, jak --- STRONA 2 --- osiągała w (…), a tam jak twierdzi, osiągała miesięcznie 5.900 złotych. Trzykrotnie składała oferty stronie pozwanej, by zawarto z nią umowę w zakresie zaopatrzenia w wyroby medyczne. Jednak do zawarcia umowy nie doszło. Strona powodowa uzasadniała odmowę zawarcia umów, w toczących się przeciwko niej postępowaniu toczącym się postępowaniem karnym. I w związku z tym przez takie działanie pozbawiła powódkę dochodów w okresie od 2005 roku do września 2010 roku. Została pozbawiona dochodu w kwocie 401.200 złotych. Na tę kwotę składa się właśnie 68 miesięcy pozostawania bez źródła dochodów, razy 5.900 złotych, które jak twierdzi by zarabiała, gdyby zawarto z nią umowę, bo taką kwotę zarabiała w (…). I łącznie daje to kwotę 401.200 złotych. Strona pozwana Narodowy Fundusz Zdrowia (…) wniósł o oddalenie powództwa. Oba roszczenia są przedawnione, zarówno roszczenie o zadośćuczynienie, jak i roszczenie o odszkodowanie uległy przedawnieniu. Merytorycznie gdy Sąd nie uznał zarzutu przedawnienia, strona pozwana podniosła, że umowa z (…) nie mówiła, nie zawierała danych ile powódka zarabiała. Nadto, że (…) nie miała zawartej umowy ze stroną pozwaną po 2005 roku, to trwało do 31 grudnia 2004 roku. Że powódka z (…) została zwolniona, ponieważ nie wywiązywała się z obowiązków, które były na nią nałożone punktem czwartym umowy. I między pozwanym, a zwolnieniem z (…) nie ma żadnego związku przyczynowego. Przyznała, że Prokuratura została zawiadomiona o możliwości popełnienia przez powódkę przestępstwa, ale to nie jest działanie zdaniem strony pozwanej bezprawne. I nie był to jedyny przypadek, kiedy strona pozwana zawiadomiła prokuraturę, czyniła tak jeszcze w 15 innych przypadkach. Nie szykanowała również powódki, bo powódka też w swoim pozwie, uzasadnieniu podniosła, że była szykanowana, że była nierówno traktowana z innymi wnioskodawcami. Odmowę zawarcia umowy uzasadniała tym, że chciała zapewnić prawidłową jakość świadczeń. Ponieważ dysponuje środkami publicznymi, musi ostre kryteria stosować, jeżeli chodzi o ich wydawanie. A toczące się postępowanie karne wywołało wątpliwości i obawy u pani. Tym bardziej, skoro wcześniej stwierdzono nieprawidłowości w działaniu (…), a jednocześnie działaniu powódki. To rodziło obawę o prawidłową pracę w przyszłości. Powoływała się również zasadę swobody umów, czyli wybór kontrahenta należy do strony pozwanej. W związku z tym utraciła zaufanie do powódki z powodu no jej przeszłości ogólnie. Podniosła, że po 2005 roku, a między 2010 rokiem powódka świadczyła pracę jako podwykonawca w firmie --- STRONA 3 --- (…),(…), a więc miała dochody. A nadto współpracowała z innymi oddziałami Narodowego Funduszu Zdrowia, (…) i (…). A strona pozwana poprzez nie zawarcie umowy z powódką miała zapewnione zaopatrzenie w sprzęt ortopedyczny. Zdaniem strony pozwanej powódka nie wykazała szkody. Wyrokiem częściowym z dnia 21 września 2017 roku oddalono powództwo K.S., powództwo w części dotyczącej zasądzenia od pozwanej na jej rzecz kwoty 100.000 złotych. Wyrok uprawomocnił się 9 listopada 2017 roku. Dowód: karta 387 akt. I na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny. 3 lutego 2003 roku do ewidencji działalności gospodarczej, prowadzonej przez Burmistrza Miasta i Gminy K. dokonany został wpis o następującej treści: oznaczenie przedsiębiorcy K.S. PHU (…), miejsce przedsiębiorcy R.. Dowód: zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, karta 50. K.S. jako przedsiębiorca PHU (…) jeszcze wcześniej współpracowała jako podwykonawca z firmą (…). Umowę zawarto w 2008 roku. Co wprawdzie może się kłóci z tym zaświadczeniem z 2003 roku, ale to sama powódka w pozwie twierdziła, w uzasadnieniu pozwu, że właśnie pierwsza umowa wiązała ją z (…) w 2000 roku, w związku z tym no skoro tak twierdziła, nie zaprzeczyła temu, to należy przyjąć, że tak było. 3 marca 2004 roku PHU (…) zawarła umowę o współpracy z (…) Spółką z o. o. Przedmiotem tej umowy jest działalność marketingowo-handlowa, prowadzona przez (…) na zlecenie (…) w specjalistycznym sklepie zaopatrzenia medycznego w K. przy ulicy P. Do głównych zadań (…) należy obsługa pacjentów, zaopatrywanie ich w produkty oferowane przez (…). Umowa została zawarta na czas nieokreślony, z możliwością jej rozwiązania przez każdą ze stron z 2-miesięcznym okresem wypowiedzenia, a wypowiedzenie wymaga formy pisemnej. (…) zobowiązuje się w trakcie trwania umowy do pokrywania wszelkich kosztów, wynikających z utrzymania punktu handlowego w K. przy ulicy P. i utrzymania tam niezbędnego personelu. Punkt czwarty tej umowy, (…) oświadcza, iż swoją działalność będzie prowadził zgodnie z obowiązującymi przepisami w zakresie Kodeksu handlowego oraz przepisów dotyczących obrotu poza aptecznego i zasad współpracy z Narodowym Funduszem Zdrowia. Dowód: umowa o współpracy z dnia 3 marca 2004 roku - karta 22, 23. Pismem z dnia 7 lutego 2005 roku (…) Spółka z o. o. wypowiedziała cytowaną wyżej umowę. Pismem właśnie z dnia 7 lutego 2005 roku w następujący sposób. Z dniem 7 lutego wypowiadamy umowę o współpracy --- STRONA 4 --- handlowej firmie PHU (…), reprezentowanej przez panią K.S. jako zleceniobiorcy, z uwagi na niedopełnienie obowiązków, wynikających z umowy o współpracy handlowej, w szczególności w punkcie czwartym wyżej wymienionej umowy, zostaje ona rozwiązana w trybie natychmiastowym. Dowód: wypowiedzenie umowy z dnia 7 lutego 2005, karta 16. Pismem z dnia 11 stycznia 2005 roku (…) Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia zawiadamia Prokuraturę Rejonową w S. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez K.S. na terenie (…) Spółki z o. o. Dowód: zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z dnia 11 stycznia 2005, karta 198, 199, 200. W wyniku tego zawiadomienia, przeciwko powódce prowadzone było postępowanie karne. Ostatecznie wniesiono przeciwko K.S. akt oskarżenia do Sądu Rejonowego w S. Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 29 września 2010 roku powódka została uniewinniona od zarzucanych jej czynów. A zarzutów było dużo, między innymi zarzucano powódce, że wykazywała w kuponach RUM [? 02:12:34.941] do refundacji przez Fundusz Zdrowia, sprzęt ortopedyczny, który rodzajowo nie odpowiadał zleceniu lekarskiemu lub którego pacjenci nie otrzymywali. Skutkiem czego doprowadziła do niekorzystnego rozporządzania środkami publicznymi. Dowód to jest wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 29 września 2010 roku. W sprawie (…), znajdującym się na karcie 1041 do 1042 w aktach (…) Sądu Rejonowego w S. Powódka K.S. co najmniej trzykrotnie złożyła do strony pozwanej wnioski o podpisanie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju zaopatrzenie w sprzęt ortopedyczny, środki pomocnicze i lecznicze środki techniczne. Pierwszy wniosek pochodzi z dnia 15 października 2006 roku, karta 41 akt. Drugi wniosek z dnia 9 sierpnia 2007 roku, karta 84 akt. Trzeci wniosek z dnia 7 lutego 2007 roku, znajdujący się na karcie 120 akt. Na wszystkie wnioski utrzymywała pisma, z których wynikało, że Narodowy Fundusz Zdrowia odmawia zawarcia umowy. Dowody: pismo Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23 grudnia 2008, w którym Fundusz twierdzi, a strona pozwana, że nie widzi możliwości zawarcia umowy z uwagi na niezakończone postępowanie karne, karta 24. Następna odmowa, pismo strony pozwanej z dnia 27 października 2006 roku na karcie 38. W odpowiedzi na złożony wniosek z dnia 17 października 2006 roku fundusz informuje, że nie widzi możliwości zawarcia umowy. Pani wniosek zostanie rozpatrzony po pozytywnym zamknięciu postępowania karnego przed Sądem Rejonowy w S. - karta 38 akt i jeszcze 1 pismo z dnia 16 marca 2007 --- STRONA 5 --- roku, pismo strony pozwanej w odpowiedzi na złożony wniosek z dnia 7 lutego 2007 roku w celu zawarcia umowy na 2007 rok, nie widzi możliwości zawarcia umowy z uwagi na niezakończone postępowanie karne. Dowód: pismo z dnia 6 marca 2007 roku-karta 118. Te wszystkie 3 wnioski, oferty, jak się tutaj to zamiennie również nazywa, powódki nie były rozpoznawane merytorycznie. Dowód: zeznania świadka [ns 02:17:23.303] H. -protokół rozprawy z dnia 5 kwietnia 2018 roku, zeznania świadka R.K. [? 02:17:31.376] -protokół rozprawy z dnia 5 kwietnia 2018 roku, zeznania strony pozwanej złożone przez przedstawiciela strony pozwanej w dniu 14 lutego na rozprawie, 14 lutego 2018... 19 roku. Po 5 lutym 2005 roku powódka podejmowała zatrudnienie, co nie udało się szczegółowo ustalić z uwagi na to, że w tym zakresie powódka chaotycznie przedstawiała swoje informacje, a dzisiaj nie stawiła się na rozprawę, na której to można by to szczegółowo ustalić, ale z tego, co udało się Sądowi ustalić, to w okresie 2005 roku 2008 roku prowadziła w K. sklep w ramach PHU (…) , umowę miała zawartą z Wojewódzkim Oddziałem Narodowego Funduszu Zdrowia. Dowód: zeznania świadka A.R. [? 02:19:03.196] -protokół rozprawy z dnia 20 września 2018 roku. Nadto pracowała w firmie (…) w okresie od 2008 do 2011. Dowód: zeznania świadka P.J. - protokół rozprawy z dnia 8 listopada 2018 roku oraz pracowała w firmie (…) właśnie, ale... właśnie również w tych latach między 2005 a 2010. Dowód: zeznania świadka B.S. - protokół rozprawy z dnia 8 listopada 2018 roku. (…) nie miała zawartej umowy ze stroną pozwaną na dalsze lata po 2005 roku. Dowód: zeznania strony pozwanej - protokół rozprawy z dnia 14 lutego 2019 roku. Powódka złożyła pozew do Sądu Okręgowego w O. w dniu 23 września 2016 roku. Dowód: karta 2., prezentata Sądu Okręgowego w K., bo powódka najpierw złożyła pozew do Sądu Rejonowego, Okręgowego w K., która to sprawa została później przekazana do Sądu Okręgowego w O. według właściwości. Wcześniej powódka wnioskiem z dnia 27 września 2013 roku wystąpiła z wnioskiem do Sądu Rejonowego dla (…) W. o zawarcie próby ugodowej z Narodowym Funduszem Zdrowia w zakresie kwoty 401.200 złotych, do zawarcia ugody nie doszło, pozew został złożony 27 września 2013 roku. Dowód: akta Sądu Rejonowego w W. (…), w tym koperta znajdująca się w tych aktach, z czego wynika, że pozew został nadany 27 --- STRONA 6 --- września 2013 roku. Również po raz drugi wystąpiła do Sądu Rejonowego dla (…) W. o próbę ugodową również, co do tej kwoty 401.200 złotych, został to pozew nadany 4 stycznia 2016 roku. Dowód: akta Sądu Rejonowego dla (…) W. (…). W związku z tak dokonanymi ustaleniami Sąd zważył, co następuje. Zdaniem Sądu powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Znamiennym jest tutaj, na początku trzeba podać fakt, że strona powodowa nie potrafiła podać podstawy prawnej, na której zgłosiła swoje żądanie, co oczywiście nie jest obowiązkiem, nie jest to wymóg niezbędny przy formułowaniu żądania pozwu, ale to ma jakąś swoją wymowę, bo podanie podstawy prawnej też jakoś ułatwia Sądowi, w jakim kierunku prowadzić ustalenia. Najpierw Sąd odniesie się do zarzutu przedawnienia. Sąd nie oddalił powództwa z powodu przedawnienia, bo uznał, że roszczenie nie zostało przedawnione. Artykuł 442(1) paragraf 1 kpc stanowi, co następuje, roszczenia o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat 3 od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się albo przy zachowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia, jednakże termin ten nie może być dłuższy niż 10 lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. I więc można uznać, czy roszczenie jest przedawnione trzeba było ustalić właśnie, kiedy powódka dowiedziała się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia, zdaniem Sądu dowiedziała się w dniu 29 września 2009 roku, kiedy to zapadł wyrok uniewinniający Sądu Rejonowego w S., w związku z tym zdaniem Sądu od tego dnia należy, biegnie termin przedawnienia. Ponieważ pozew złożyła w 2016 roku, a wyrok zapadł w 2010 roku można by powiedzieć, że roszczenie uległo przedawnieniu, bo upłynął już okres 3 lat, ale bieg terminu przedawnienia został przerwany. Artykuł 123 paragraf 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia. Biorąc to pod uwagę zdaniem Sądu bieg przedawnienia przerwał się przez podjęte przez powódkę czynności w postępowaniu zmierzającym do rozstrzygnięcia sporu w trybie ugody w sprawie (…), bo powódka wystąpiła z tym wnioskiem, jak wynika z koperty 27 września 2013 roku, 3 lata, można mówić, że --- STRONA 7 --- roszczenie się przedawniło, to jest 27 września 2016 rok, a powódka złożyła pozew 23 września 2016 rok tak, że tutaj zmieściła się, że tak powiem, uciekła przed tym mówiąc tak obrazowo, uciekła przed upływem tego okresu 3 lat, w związku z tym Sąd musiał zająć się merytorycznie rozpoznaniem sprawy. Zdaniem Sądu podstawą prawną na podstawie, której mogłoby, można było rozpatrywać i ewentualnie uwzględnić żądanie powódki jest artykuł 415 Kodeksu cywilnego, który mówi, że kto z winy swej wyrządził szkodę drugiemu obowiązany jest do jej naprawienia. By na takiej podstawie Sąd mógł uwzględnić powództwo, to w tej konkretnej sprawie musiałaby być ustalona wina strony pozwanej, szkoda, którą z powodu winy strony pozwanej poniosła powódka i związek przyczynowy między winą a szkodą. I zgodnie z artykułem 6. Kodeksu cywilnego, który stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, to powódka miała wykazać przed Sądem, że poniosła szkodę, jaką, jakiej wielkości szkodę, co było źródłem tej szkody, czyli że to z winy strony pozwanej poniosła szkodę i że między działaniami lub zaniechaniami tutaj bardziej chyba strony pozwanej właśnie poniosła tę szkodę i że to jakby jest związane z działania... z winą szkody w postaci działania lub zaniechania właśnie powstała ta szkoda. Co do pojęcia winy Kodeks nie zawiera przepisu określającego, na czym polega wina w rozumieniu artykułu 415 Kodeksu cywilnego, pozostawiając sprecyzowanie tego pojęcia nauce i judykaturze, doktryna nie wypracowała jednolitej, niespornej definicji winy, gdyż na ogół panuje zgoda, co do przesłanek, których spełnienie pozwala na przypisanie komuś winy. Dla przypisania winy konieczne jest by postępowanie sprawcy było wadliwe i to zarówno obiektywnie, jak i subiektywnie, wadliwość obiektywna polega na tak zwanej bezprawności zachowania się, podmiotowa zaś na pewnym określonym stosunku psychiki sprawcy do skutku swojego postępowania. Zachowanie się jest bezprawne, gdy popada w kolizję z istniejącym porządkiem prawnym w szerokim znaczeniu tego słowa, przez pojęcie porządku prawnego należy rozumieć nakazy i zakazy wynikające z obowiązujących przepisów prawnych, jak i wytworzone i przyjęte w społeczeństwie zasady współżycia społecznego, gdy postępowanie narusza nakazy lub zakazy albo zasady współżycia społecznego jest bezprawne i spełnia przesłankę obiektywnej wadliwości zachowania się. Jeżeli zachowanie się sprawcy powoduje powstanie szkody polega na zaniechaniu, czyli powstrzymywania się od działania zarzut bezprawności może być stawiany tylko --- STRONA 8 --- wówczas, gdy na sprawcy ciążył konkretny obowiązek działania wynikający z przepisów prawa lub zasad współżycia społecznego. Subiektywne elementy winy to są 2 aspekty, albo sprawca ma świadomość szkodliwego skutku swego zachowania się i przewiduje jego nastąpienie, celowo do niego zmierza lub co najmniej na to się godzi wówczas ma miejsce wina umyślna, nazywana z łaciny dolus, a jeżeli sprawca wprawdzie przewiduje możliwość nastąpienia skutku szkodliwego, lecz bezpodstawnie przypuszcza, że zdoła go uniknąć lub nie przewiduje możliwości nastąpienia tych skutków, choć powinien i może je przewidzieć, to wtedy mamy niedbalstwo. Niedbalstwo polega na niedołożeniu przez sprawcę szkody należytej staranności wymaganej przez prawo, czyli te takie uwagi ogólne do pojęcia winy teraz trzeba przenieść do konkretnego stanu faktycznego. Czy tutaj można przypisać, że strona powodowa zawiniła, a później jeszcze odpowiedzieć na pytanie, czy w wyniku tego zawinienia powódka poniosła szkodę i czy jeszcze był związek przyczynowy między zawinieniem a szkodą. Żeby odpowiedzieć na to pytanie, to trzeba sięgnąć do Ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, bo tutaj musimy ocenić zachowanie strony pozwanej polegające na zaniechaniu działania, czyli nie zawarciu umowy o zawarcie, której to umowy powódka prosiła. I to, oczywiście to... w tym zakresie nie ma dowolności, Narodowy Fundusz Zdrowia nie może sobie postępować jak chce, bo w tym zakresie zostały ustanowione reguły jak należy postępować w takich przypadkach. W dziale szóstym tej Ustawy jest uregulowane postępowanie w sprawie zawierania umów ze świadczeniodawcami, tam jest... są różne formy, tutaj Sąd ograniczy się do, tylko do tej formy związanej z tym konkretnym stanem faktycznym, tym do umów na, w zakresie zaopatrywania w wyroby medyczne. W tym zakresie tryb postępowania został uregulowany w artykule 159. cytowanej Ustawy, który mówi, że poprzednie przepisy, które regulują zawieranie innych umów w wyniku konkursu ofe... konkursu, w trybie rokowań się nie stosuje do tego typu umów, a stosuje się do zawierania umów ze świadczeniodawcami wykonującymi czynności w zakresie zaopatrzenia w wyroby medyczne na zlecenie osoby uprawnionej właśnie tą procedurą przewidzianą przez ten artykuł 159., który to mówi, że zawiera się umowę ze świadczeniodawcą spełniającym warunki do zawarcia umowy określone przez Prezesa Funduszu. Czyli w ocenie Sądu jedynym kryterium, które powinno decydować czy umowa zostanie zawarta, --- STRONA 9 --- czy nie, to jest ocena wniosku świadczeniodawcy pod kątem, czy spełnia warunki do zawarcia umowy. Tutaj oczywiście Sąd nie ustalił, bo... czy wnioski, z którymi powódka zwracała się 3 wnioskami o zawarcie umowy, czy one spełniały warunki do zawarcia umowy, ponieważ, jak Sąd ustalił strona pozwana nie dokonała merytorycznej oceny tych wniosków, więc Sąd uznał, że tym, na tym etapie postępowania Sąd nie zajmie się właśnie jak gdyby nie wyręczy Funduszu i nie będzie oceniał tych wniosków, czy one spełniały warunki i w zależności czy spełniały, czy nie, to odpowie na pytanie czy strona pozwana prawidłowo się zachowała, bo w ocenie Sądu to na stronie pozwanej ciążył obowiązek, jeżeli spłynął wniosek dokonania jego oceny pod kątem czy spełnia warunki do zawarcia umowy. Ponieważ strona pozwana takiej oceny nie dokonała, a dokonała tylko oceny pod kątem właśnie innych przesłanek, o których to przesłankach mówiła dzisiaj przedstawiciel strony pozwanej, to znaczy pod kątem zgodności z prawem finansowym, pod kątem zgodności z innymi ogólnymi warunkami przecież jeszcze, które powinna stosować i uznała, że skoro ma [ns 02:36:25.233] , nałożony został na nią obowiązek dbania o interes pacjenta, o środki publiczne i w trosce o to, by kontrola nie zarzuciła jej właśnie działań na niekorzyść właśnie klienta, względnie na, nie naraziła się na zarzut niegospodarności, no uznała, że skoro przeciwko powódce toczy się postępowanie karne to odmówiła zawarcia umowy. Trzeba, należało w związku z tym zdaniem Sądu dokonać oceny takiej postawy strony pozwanej, czy można w związku z tym mówić, że strona pozwana zawiniła w stosunku do powódki. To postępowanie biorąc pod uwagę, no te regulacje prawne, które regulują tryb zawierania umów o zaopatrzenie w wyroby medyczne Sąd uznał, że to jest zawinienie w postaci niedołożenia należytej staranności, czyli ta najłagodniejsza forma zawinienia, ale jednakże zawinienia, czyli nie była to wina umyślna, była nieumyślna w postaci niedołożenia należytej staranności polegającej na tym, że gdyby strona pozwana dokonała oceny merytorycznej pod kątem, czy te wnioski spełniają warunki do zawarcia umowy, to trudno by było postawić stronie pozwanej zarzut niedołożenia należytej staranności, bo ta podstawa, na podstawie, której odmówiono zawarcia umowy, no w ocenie Sądu nie mieści się w katalogu przyczyn, dla których można odmówić zawarcia umowy. Mimo jednak tego, że Sąd uznał, że jednak strona pozwana dopuściła się tej lekkiej formy zawinienia --- STRONA 10 --- [ns 02:38:38.954] powództwo nie może być uwzględnione, no bo oprócz tego musi jeszcze, w wyniku takiego zachowania się strony pozwanej powódka musiałaby ponieść szkodę i to ona musiałaby wykazać, że w wyniku takiego zachowania się strony pozwanej poniosła szkodę. Tutaj trzeba oczywiście parę uwag ogólnych na temat szkody. Szkodą w ścisłym znaczeniu jest uszczerbek majątkowy, czyli zmniejszenie się majątku wskutek pewnego zdarzenia. No tutaj właśnie trzeba by ustalić skutek pewnego zdarzenia, to znaczy niezawarcia przez stronę pozwaną umów z powódką, właśnie powódka doznała szkody, w tym uszczerbku majątkowego. A uszczerbek majątkowy może polegać na zmniejszeniu się aktywów majątku przez ubytek, utratę lub zniszczenie poszczególnych jej składników, na zwiększeniu się pasywów lub na udaremnieniu zwiększenia się majątku przez odpadnięcie korzyści, które poszkodowany mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. I tutaj chyba pod tym kątem należało dokonać [ns 02:40:03.514] , czy powódce udaremniono zwiększenie się majątku w taki sposób, że nie zawarto z nią umowy, a gdyby zawarto to by odniosła może korzyść, ale też nie wiadomo, czy odniosłaby korzyść. No i tutaj właśnie rolą Sądu było dokonanie oceny, czy powódka poniosła szkodę i zgodnie z artykułem 6 k.c. to powódka powinna wykazać, że poniosła szkodę. Tutaj zdaniem Sądu powódka nie sprostała temu obowiązkowi, nie wykazała właśnie, że w ogóle doznała szkody niezależnie od tego, czy z powodu zawinienia, czy nie. Po pierwsze nie wykazała, ile zarabiała pracując w (…), bo to fakt samego pracowania w (…) i napisanie, że gdyby tam pracowała to zarabiała 5.000 [ns 02:40:56.571] nie jest wystarczającym dowodem. Powódka oczywiście usiłowała udowodnić tę szkodę poprzez zgłoszenie wniosku o dowód z opinii biegłego, który to wniosek dowodowy został oddalony na podstawie artykułu 207 k.p.c., jako wniosek spóźniony, bo paragraf 6 tego artykułu mówi, że Sąd pomija spóźnione twierdzenia i dowody, chyba, że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w pozwie, bo obowiązkiem strony jest zgłoszenie wszystkich dowodów w pozwie, w odpowiedzi na pozew lub w dalszym piśmie przygotowawczym bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy, ale że występują inne wyjątkowe okoliczności. Powódka --- STRONA 11 --- wnioskując o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego podnosiła, że zgłosiła go dopiero wtedy, ponieważ dopiero wtedy udało jej się dojść do danych zawartych na komputerach na podstawie, których biegły mógłby ustalić, ile, jakie miała dochody w (…), bo wcześniej nie udało się tego zrobić, bo nie potrafiła znaleźć firmy, która to zrobi. No to Sąd tutaj chce tylko przypomnieć, że pozew wpłynął w 2016 roku, a powódka ten wniosek złożyła w 2018 roku, czyli po dwóch latach, to jest jedno i drugie, że szkoda jest wynikiem zdarzenia z 2005 roku, z którym powódka wiąże swoje roszczenie, no i ewentualnie z 2010 rokiem, kiedy ostatecznie zapadł wyrok uniewinniający, czyli zdaniem Sądu, jeżeli nosiła się z zamiarem wystąpienia z powództwem to powinna gromadzić te dowody i tutaj nie uprawdopodobniła nawet przed Sądem, że nie mogła ich wcześniej zaproponować Sądowi, czyli no jest to wynikiem, no takiej, a nie innej postawy powódki, Sąd przecież nie może zmuszać do zgłaszania wniosków dowodowych, nie wykazała, że bez swojej winy nie zgłosiła ich wcześniej. Nie, Sąd uznał również, że uwzględnienie spóźnionych dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy, no, bo zdaniem Sądu, gdyby Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego to jak praktyka sądowa dowodzi opinie z biegłych są opracowywane kilka miesięcy, później są zastrzeżenia do opinii, więc wszystko by to trwało, no zdaniem Sądu około roku czasu, czyli spowodowałoby zwłokę w rozpoznaniu sprawy, a przypominam, że sprawa już na dzień dzisiejszy niezadługo będzie miała 3 lata, obowiązkiem Sądu jest dążyć do tego, jak stanowią zresztą przepisy, artykuł 6 k.p.c., który mówi, że Sąd powinien przeciwdziałać przewlekaniu postępowania i dążyć do tego, by rozstrzygnięcie nastąpiło na pierwszym posiedzeniu, jeżeli jest to możliwe bez szkody dla wyjaśnienia sprawy. Strony i uczestnicy postępowania obowiązani są przytaczać wszystkie okoliczności faktyczne i dowody bez zwłoki, aby postępowanie mogło być przeprowadzane sprawnie i szybko. No, więc tutaj niestety powódka nie sprostała tym regułom, które rządzą w cudzysłowie postępowaniem przed Sądem. Ewentualnie, no otwarta jest droga do odszkodowania przeciwko pełnomocnikowi, który powódkę reprezentował, bo to przecież powódka miała pełnomocnika i to on powinien wiedzieć, jak powinien postąpić. A na podstawie tego, co Sądowi się udało ustalić, no to trudno ustalić, że powódka poniosła szkodę, bo po pierwsze nie udało się ustalić, czy powódka miała dochody pracując w (…) i jakie miała dochody, bo zeznaniom świadków w tym zakresie Sąd nie dał wiary, bo trudno --- STRONA 12 --- dawać zeznaniom, wiarę zeznaniom świadków, którzy mówią właśnie, że powódka pracując tu, albo tam to zarabiała tyle lub mogłaby zarabiać tyle, bo, ponieważ tę okoliczność można ustalić na podstawie innych dowodów w postaci właśnie dowodów z dokumentów, czyli faktur, czyli listy płac, czyli PIT-ów i tak dalej, to nie można takich ustaleń dokonywać na podstawie dowodu z zeznań świadków. Tak, że w tym zakresie zeznania świadków są niewiarygodne, zeznania świadków, ale tylko w tej części dotyczącej dochodów, czyli A.R. [f 02:46:48.490] , P.J. i B.S., bo gdyby one zostały potwierdzone jakimiś innymi dowodami, chociażby w postaci, no zeznań samej powódki, no a nie ma tych zeznań, czy w postaci chociażby kilku faktur, które by zostały ocenione, czego dotyczą i tak dalej, to można by tutaj rozważać, czy te dowody są wiarygodne. Poza tym powódka przecież po 2005 roku podejmowała różne aktywności, że tak powiem zarobkowe, w związku z tym, aby można ocenić, czy poniosła szkodę to by trzeba było znać dochody powódki sprzed 2005 roku, dochody powódki od 2005 do 2010 do września i porównać, że w tym okresie 2005-2010 zarobiła tyle, w tamtym czasie zarobiła tyle, ponieważ różnica między dochodami sprzed 2005 roku, a po 2005 jest taka, że oznacza, że zarobiła po 2005 roku to wtedy w ogóle można by ewentualnie mówić o szkodzie, mówić, co nie oznacza, że to będzie de facto szkoda. Poza tym to samo rozumowanie powódki jest takie, że zdaniem Sądu nie można odnosić szkody powódki do jej dochodów, które posiadała w (…) przed lutym 2005 roku, bo przecież z (…) została zwolniona nie z winy strony pozwanej, a została zwolniona przez (…), tak, że tutaj właśnie też nie ma tego związku, adekwatnego związku przyczynowego między szkodą powódki, a ewentualnym, no tym zawinieniem, o które tutaj mówił Sąd, jeżeli chodzi o stronę pozwaną, tutaj takie, zresztą chyba się wypowiada, ewentualnie roszczenie, no nie wiem, w stosunku do (…) być może, ale w stosunku do Narodowego Funduszu Zdrowia właśnie wobec braku właśnie wykazania szkody i związku przyczynowego między działaniem strony pozwanej, a ewentualną szkodą nie pozwoliło Sądowi uwzględnić powództwa, tym bardziej, że (…) po 2005 roku nie miała zawartej umowy z Funduszem, więc nie wiadomo w ogóle, czy działała, a poza tym no przecież powódka mogła podjąć każdą inną pracę, to nie musiała tylko pracować w tej branży. Jej wykształcenie nie ograniczało jej w podjęciu innej pracy, zresztą podejmowała tę pracę, chociaż nie wiemy, czy tylko tę pracę, o której --- STRONA 13 --- powiedziała, albo powiedzieli świadkowie, czy może jeszcze podejmowała inne działalności zarobkowe, co nie udało się ustalić, no, bo powódka uniemożliwiła, żeby to ustalić, bo dopiero na zadane pytanie i odpowiednią, no odpowiedź można by ocenić, a nie w oparciu o to, co napisała w pozwie, bo, przecież skoro powódka prowadziła działalność gospodarczą w postaci właśnie tej firmy PHU, no to jej dane dotyczące dochodów nie tylko można ustalić na podstawie komputera, przecież musiała się jakoś rozliczać ze Skarbem Państwa, więc składała, nie wiem, w jaki sposób się rozliczała, bo to tego też nie udało się ustalić na podstawie jakichś deklaracji, czy składania rocznych zeznań podatkowych, więc to nie mogło zginąć, jest w posiadaniu jakiegoś Urzędu Skarbowego, więc mogła zgłosić wniosek o to, by Sąd zwrócił się do Urzędu Skarbowego, też takiego wniosku nie zgłosiła. Wiązanie przez powódkę, no tej swojej sytuacji z tym, że na skutek zawiadomienia przez stronę pozwaną Prokuratury o możliwości popełnienia przez powódkę przestępstwa nie jest działaniem bezprawnym, wręcz w oparciu ogólnie o obowiązujące przepisy strona, która, w ogóle strona, czy prawna, czy fizyczna poweźmie wiadomość o ewentualnie jakimś bezprawnym zachowaniu się ma obowiązek zawiadomić organy, które się tym zajmują. To, że później zapadł wyrok uniewinniający to też nie oznacza, że w tym działaniu strony pozwanej, tym działaniom można przypisać bezprawność zachowania się, tym bardziej, że nie była to taka oczywista sprawa, skoro sprawa toczyła się przez 5 lat. Wcześniej zresztą, w jakimś tam jednym wyroku powódka została uznana za popełnienie jakiegoś jednego zachowania się, no później wyrok został uchylony i ostatecznie powódka została uniewinniona, ale mówię to jest dowód na to, że nie można powiedzieć, że to były zachowania bezprawne. Samo poza tym zawarcie umowy ze stroną pozwaną nie jest jednoznaczne z tym, że powódka osiągałaby takie dochody, jak twierdzi, że osiągała w (…), bo jest to forma działalności gospodarczej, a nie trzeba przeprowadzać dowodu na tę okoliczność, że nie każda działalność gospodarcza przynosi dochód. Dowodem na to są właśnie upadłości, rezygnacja z prowadzonej działalności gospodarczej. Biorąc to wszystko pod uwagę ostatecznie Sąd nie znalazł podstaw właśnie do uwzględnienia powództwa, a konsekwencją oddalenia powództwa jest zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego na podstawie artykułu 98 k.p.c., jeżeli chodzi o kwotę. Ponieważ ten pozew wpłynął w 2016 roku te przepisy regulujące opłatę za czynności radców i adwokatów, one tam pochodzą z 22 --- STRONA 14 --- października 2015, później była zmiana z dnia 12 października 2016, która to zmiana weszła z, obowiązuje od 26 października 2016, czyli już po złożeniu pozwu, tam chodzi o wysokość stawek przy wartości przedmiotu sporu, kiedy w przepisach z 2015 roku powyżej 200.000 była to kwota 14.400 złotych, a przy, w tej zmianie powyżej 200.000 była 7.200 złotych, ale tam przepis przejściowy mówi tego rozporządzenia z 12 października 2016 roku mówi, że do spraw wszelkich niezakończonych przed wejściem w życie tego rozporządzenia z 2016 roku stosuje się przepisy dotychczasowe, no, czyli Sąd uznał, że należy zastosować ten przepis z 2015 roku, który mówi, że koszty zastępstwa procesowego przy wartości powyżej 200.000 złotych kwota 14.400 złotych, a zwolnienie powódki od kosztów sądowych nie zwalnia powódkę od poniesienia kosztów zastępstwa procesowego z... [koniec części 02:56:10.143]