Wyrok I C 73/11 Uzasadnienie Powód

--- STRONA 1 --- “P 1. akt. IC 73/ 11 'I,f I_ş _ ' ...H Å-¬, . _ Ę-¿.' _ ` _f -:_„___ ;Í-'. '..h .",¬-ą"" _ *¿." f¬':-'-_-„==.1»=z¬=".¬ -11. -.'=.- - Ł ' "‹' ..„i?=- fşp 'Il'-' 1*.- "of 2.-¬.. 1...-1;. _¦1 _=__1uI`_.¿ _-¿':ł__..f_-" 'QJT ¬ _ *I “_ 'cąräfifāa ,,='.' -.I 2.- -P ji -;I-.z-J ‹ O WYROK W IMIENÍU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 sierpnia 2011r. Sąd Okręgowy W Bydgoszczy I Wydział Cywilny W składzie: - '_ . Przewodniczący SSO Hanna Daniel Protokolant st. sekr. sąd. Urszula Danilewioz po rozpoznaniu W dniu 3 sierpnia 201 11'. W Bydgoszczy sprawy z powództwa B1 D1 SA W W- przeciwko `W_K g p I o ochronę dóbr- osobistych . 1. powództwo oddala; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 377 (trzysta . siedemdziesiąt siedem) zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. --- STRONA 2 --- Sygn. akt: I C 73/11 Uzasadnienie Powód, B- D. N-P- SA. w W- po ostatecznym sprecyzowaniu pozwu pismem procesowym z dnia 12 lipca 201 l roku, wniósł o: - nakazanie pozwanernu W- K- zaniechania działań naruszających dobre imię -powoda, w szczególności nakazanie zaniechania rozpowszechniania informacji o rzekomym umożliwieniu przez powoda oszustwa i kradzieży na szkodę pozwanego, Lnnożliwianiu przez powoda oszustw lub kradzieży oraz rozpowszechniania ostrzeżeń przed przestępstwami łączonyrni z nazwą powoda (lub jej częścią); _ ' - nakazanie usunięcia ze stron internetowych publikacji í wpisów zawieraj ących informacje o rzekomym umożliwieniu przez powoda oszustwa i kradzieży na szkodę pozwanego, umożliwianiu przez powoda oszustw i kradzieży oraz ostrzeżenia przed przestępstwarni iączonymi z nazwą powoda (lub jej częścią); - nakazanie “dopełnienia czynności" potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia poprzez zamieszczenie oświadczenia o treści: ,, Wzwiązka z naruszeniem przeze mnie dóbr osobistych B-' D. N. P. SA., W szczególności poprzez zamieszczanie na stronach internetowych www._com.pi oraz w__ww.Ęrg.pl oraz innych, treści |' -r naraszającyc'h jego dobre imię i prawo do nazwy, wyrażam aboiewanie z tego powoda i zobowiązajesię do powstrzymania-się od dokonywania naraszeri tych dóbr W przyszłości - W- K1” w terminie 14 dni od uprawon'1ocnienia`się wyroku na stronach internetowych: - ' _ _ _ httpi;//¬„,„,¬,W_' „ - http://www - http://www ' hffp//11001< Å mi-b _ sap//Wa. Ľ O P -hrp=//forum. 1 _ 1 --- STRONA 3 --- -www- Jednocześnie powód wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz zwrotu kosztów a procesu według norm przepisanych. ` W uzasadnieniu pozwu powód podał, iż pozwany publikuje na stronach \‹›VWw_.Ęom.pl i www._org.pl informacje, których treść i forma zawierają zarzut współdziałania powoda przy popełnieniu przestępstwa. W przypadku pobieznego zapoznania-się chociażby z treścią nagłówków (np. „Uwaga na lßDflN- Nie daj się OSZUKAĆ”) opublikowanych na powyższych stronach przez pozwanego, czytelnik może mieć przeświadczenie, iż powód wręcz sam popełnił przestępstwo; W ocenie powoda publikacje pozwanego naruszają jego dobre imię, nie tylko przedstawiając rzekome ryzyko w korzystaniu z usług powoda, nakłaniaj ąc klientów do niezawierania oraz rozwiązywania umów ż powodem, ale również sugerują uczestniczenie powoda w popełnianiu przestępstw. Przedmiotowe nieprawdziwe informacje, mają 'charakter subiektywnej i emocjonalnej wypowiedzi pozwanego. Rzekomy fakt popełnienia na szkodę pozwanego oszustwa lub kradzieży przez powoda nie został stwierdzony przez jakikolwiek organ -państwowy, nikomu też nie zostały postawione zarzuty prokuratorskíe. Wobec tego, zdaniem powoda, wskazane publikacje pozwanego stojąw sprzeczności z obowiązującym porządkiem prawnym. Ponadto w ocenie powoda, w niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające odpowiedzialność pozwanego i tym samym jego działania są całkowicie bezprawne. Działaniem swoim pozwany wyrządza powodowi szkody, których rozmiar stale się powiększa wraz z ilością osób zapoznających się z treścią przedmiotowych publikacji. › . v- - H |- | _- , Zdaniem powoda, pozwany obciąża go odpowiedzialnością za dokonanie niewłaściwego wyboru wspólnika do prowadzenia interesów. Jednocześnie pozwany naruszył prawo do nazwy powoda, poprzez korzystanie ze stron internetowych opatrzonych firmą powoda, wielokrotne używanie nazwy w treści publikacji i łączenie jej z działalnością przestępczą oraz poprzez uj awnianie dokumentów, w których treści używana jest powodowa firma. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie -od powoda na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanychfw tym kosztów zastępstwa procesowego. - 2 --- STRONA 4 --- - W uzasadnieniu pozwany podał, iż na wskazanych stronach opublikował informacje o swoich doświadczeniach w kontaktach z powodem, przedstawiając tylko rzetelne informacje poparte stosownymi dokumentami i tym samym korzystając z przysługującego mu prawa do wolności słowa. W ocenie pozwanego historia widniejąca na stronach internetowych znajduje uzasadnienie w faktach. Pozwany stwierdził, iż spółka „Z-1” sp. z o.o., reprezentowana przez niego oraz I-B- jako członków zarządu, zawarła z powodem umowę kredytu inwestycyjnego. Pozwany w swoj ej publikacji na witrynach internetowych obciąża powoda błędami prooeduralnyrni podczas uruchamiania transz`tego kredytu, które umożliwiły wspólnikowi pozwanego dokonanie kradzieży i oszustwa. Gdyby powód przestrzegał procedur to nie doszłoby do jakiegokolwiek konfliktu pozwanego ze wspólnikiem. Ponadto pozwany podał, iż jako klient powodowego banku ma prawo upubliczniać błędy tej instytucji, które mogą narazić na straty pozostałych klientów. Cały opisany na stronach _internetowych stan faktyczny, w ocenie pozwanego, jest obiektywny i pozbawiony obraźliwych zwrotów, w dodatku tezy tam zawarte poparte są załącznikami w postaci dokumentów. Pozwany stwierdził także, iż nigdy nie napisał, że powód jest oszustem i złodziejem. Doszukiwanie się tych stwierdzeń w treści publikacji jest wyrazem ewidentnego przewrażliwienia powoda. Na koniec pozwany dodał, że powód jest instytucją zaufania publicznego, w związku z czym nie może pozostać anonimowy. Sąd ustalił, co następuje: I - W dniu 6 czerwca 2006 roku powód, działający wówczas pod firmą Í I- S A w W- zawarł ze spółką 1 sp. z o.o. w (wówczas jeszcze K- D- sp. z o.o. w N ), reprezentowaną "". | -|' przez członków zarządu: Ĺ- B- i pozwanego W- K- umowę kredytu inwestycyjnego. Z dostarczonego powodowi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynikało, iż uprawnionymi do składania oświadczeń w imieniu spółki są dwaj członkowie zarządu łącznie. Reprezentacja' łączna została potwierdzona na bankowej karcie wzorów podpisów Dowód: umowa nr /711 53-5 71"/.-' odpis z Krajowego Rejestru Sądowego spółki 2-1 sp. z o. o. /k.58-60v/,' -. .. karta wzorów podpisów /k. 6]/. _ ' 3 --- STRONA 5 --- W trakcie wykonywania powyższej umowy doszło do nieporozumień pomiędzy członkami zarządu powyższej spółki. -Na skutek dyspozycji wypłat podpisanych przez jednego członka zarządu spółki Z- l - L- PÜWÓCL W Wýfliku '\' | niedopatrzenia, przelał transzę kredytu na rachunek bankowy spółki KC sp. z o.o. w B->v łącznej kwocie 3263l8,78 zł. W spółce tej Ĺ-B- był członkiem zarządu. Dowód: historia księgowa na rachnnka /k. 64-'67/,' _ - odpis z Krajowego Rejestru Sądowego spółki -p. z o.o. /k.6<5'- 75/,' zeznania świadka M- /k. J 10v-J Í 1 v/Ĺ' zeznania pozwanego W 142'-143/. 1| Pozwany po odkryciu powyższej wypłaty transzy kredytu, podjął próbę polubownego wyj aśnienia z powodem zaistniałej sytuacji, jednakże nie przyniosło to rezultatu. ' .' korespondencja pozwanego z powodem /k. 76-85% Dowod Powództwo pozwanego przeciwko powodowi o zwrot wypłaconej transzy zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w W-z dnia 9 czerwca 2010 roku z uwagi na brak legitymacji biernej po stronie powoda. Postępowanie przygotowawcze wszczęte na skutek zawiadomienia pozwanego o popełnieniu przestępstwa przez I- B- zostało umorzono z przyczyn formalnych. Dowód' wyrok Sądu Okręgowego w Wie' dnia 09. 06.2010 roku, sygn. akt: }_{VI oc I/1‹.2s.s1/; za O _ zeznania pozwanego W_lh/k. 142-143/_ Pozwany na stronach internetowych www.-com.pl i www.g>rg.pl, których dysponentem nie jest powód, zamieścił obszerną informację pod tytułem „Uwaga na Nie daj się OSZUKAĆ”. Jej treść przedstawia historię kontaktów pozwanego z powodem, poczynając od zawarcia umowy kredytu inwestycyjnego, po wypłatę przez powoda transzy kredytu na podstawie dyspozycji podpisanej przez jednego członka zarządu spółki D l, aż po wyrok Sądu Okręgowego w oddalający powództwo. Do publikacji pozwany załączył dokumenty w postaci korespondencji z powodem, protokołu z rozprawy oraz wyroku z dnia 9 czerwca 2010 roku. .Pozwany w publikacji. wskazał, że powód popełniaj ąc karygodne błędy naraża swoich klientów na r t s _ r 4 --- STRONA 6 --- oszustwa i kradzieże. Podał, iż w wyniku proceduralnego zaniedbania ze strony powoda, który następnie nie poczuwał się do żadnej odpowiedzialności, został oszukany i okradziony przez swojego wspólnika. W związku z powyższym pozostawił czytelnikom pod rozwagę, czy warto podejmować współpracę z powodem. Pozwany nie nazwał w publikacji powoda oszustem lub złodziej em. Pozwany .zamieszczał także na forach internetowych związanych z udzielaniem kredytu krótkie informacje o słabych procedurach wewnętrznych powoda, które umożliwiają dokonywanie przez wspólników spółek oszustw, jednocześnie publikując odnośnik do `jednej z powyższych stron. Dowód' wydruk ze strony internetowej www._'rg.pł /k 1 2-1 312/; wydruk ze strony internetowej www. _cornpł /k. 14-15/,' ' wydruk ze strony internetowej' http://www. 35v/,' " ' i wydruk ze strony internetowej http://www wydruk ze strony internetowe http://www. zssszos 15, 0, 1azayzy,'dza,fin„,-w, I 'I- wydruk ze strony internetowej http//hoo . k -1234' ' wydruk ze strony internetowej http: zeznania powoda W-Ií"-/k. 142-143/. |' __ Powyższy stan fatyezny Sąd ustalił w oparciu o 'przedstawione przez strony dokumenty, a także na podstawie zeznania świadka M- G: i strony pozwanej. Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów zebrane w sprawie, albowiem zostały sporządzone we właściwej -formie, przewidzianej dla tego typu dokumentów. Były przejrzyste i jasne. lch autentyczność nie budziła wątpliwości Sądu. ' Sąd przyznał walor _ wiarygodności zeznaniom świadka M- -C- oceni_ając je jako jasne, logiczne.i konsekwentne. Świadek ten, będący pracownikiem powodowego banku w okresierealizowania umowy kredytu inwestycyjnego, przyznał, iż dokonanie .wypłaty transzy kredytu na podstawie dyspozycji podpisanej przezjednego członka zarządu spółki w sytuacji, gdy z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego spółki Z- l. sp. z o.o. w N- wynikała reprezentacja 'łączna dwóch członków zarządu, Ł . 4 I. 'r E. i. -; 4 `| _ F f F --- STRONA 7 --- należy zakwalifikować jako błąd powoda. Zeznania wskazanego świadka nie budziły wątpliwości Sądu. _ Jako prawdziwe Sąd uznał zeznania powoda W- który PTZÜCÍSÍÜ-Wii motywy opublikowania na stronach _'internetowych obszernej informacji dotyczącej kontaktów pozwanego z powodem. Jego zeznania były przejrzyste i konsekwentne. Ich treść potwierdzał materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie. . _ Sąd mg'ł, co następuje: Zgodnie z art. 43 kc przepisy o ochronie dóbr osobistych osób fizycznych stosuje-się odpowiednio do osób prawnych. Z brzmienia tego przepisu wypływają dwa istotne wnioski, a mianowicie,`że dobra określone jako osobiste (niemajątkowe) mają nie tylko osoby fizyczne, ale również osoby prawne, oraz że podlegają one ochronie według przepisów dotyczących osób fizycznych (art. 23 i 24 kc)._Jednakże jedynie przepis art. 24 kc można zastosować wprost, natomiast art. 23 kc wymaga istotnej modyfikacji uwzględniającej odmienności strukturalne i funkcjonalne osób fizycznych i osób prawnych. Innymi słowy, zakres dóbr osobistych przysługujących tym podmiotom nie jest jednakowy. Przepis art. 43 kc nie chroni dóbr osobistych związanych immanentnie z osobą fizyczną, jak życie, zdrowie, wolność sumienia, kult osoby zmarłej. Przy wyżnaczaniu zakresu ochrony dóbr osobistych służących osobom prawnym, podstawowe znaczenie mają cel działalności i funkcja osób prawnych (wyraz sądu Nejwyzszzga z dm 26.10.2006 zf., I css 169/06, LEX zz» so7233). Niewątpliwie do katalogu dóbr osobistych osób prawnych, którym prawo cywilne gwarantuje ochronę prawną, należą prawo do dobrego imienia oraz prawo do nazwy. O ochronę właśnie tych dóbr, zagrożonych lub naruszonych działaniem pozwanego, wystąpił powód. Dobre imię osoby prawnej rozumiane jest jako dobre mniemanie innych osób o danym podmiocie prawa, w szczególności z uwagi na jego działalność. Za naruszenie dobrego imienia osoby prawnej uznać należyte wypowiedzi, które w sposób nieuzasadniony zarzucają jej niewłaściwe postępowanie w prowadzonej przez nią działalności, -wskutek czego zostaje ona narażona na utratę zaufania potrzebnego do funkcjonowania zgodnie z zakresem jej zadań (wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 25. 05.2006 r., IACa 133]/05, LEX nr 278397). 4 . Prz_esłanką podstawową roszczenia z art. 24 § 1 kc_ jest podjęcie działania" o charakterze bezprawnym, które dobro osobiste narusza lub stwarza- zagrożenie naruszenia, przy _czym "przesłanką bezprawności działania jest spełniona, gdy jest ono sprzeczne z _ 6 --- STRONA 8 --- normarni prawnymi, porządkiem _prawnym oraz zasadami współżycia społecznego. Dwie pierwsze przesłanki wskazane w tym przepisie, a mianowicie istnienie dobra osobistego i zagrożenie lub naruszenie dobra osobistego, winien udowodnić powód zgodnie z art. 6 kc. Natomiast na pozwanym spoczywa ciężar udowodnienia faktu, iż jego działanie nie było bezprawne. Za naruszające dobra 'osobiste może też bowiem być uznana kompozycja artykułu, tytuły, podtytuły, zdjęcia, o ile ichdobór i układ, jeżeli tworzy_ nieprawdziwy godzący w te 4, . dobra obraz osoby, której dotyczy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia _0-5.06.2009 r., 1 CSK 465/08, LEXnr 510611). ' - ` . Przenosząc powyższe rozważania natury prawnej na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Sądu żądanie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie. Wnikliwa analiza spornej publikacji zamieszczonej przez pozwanego na wskazanych stronach internetowych, strony formalnej tego materiału (tytuł, podtytuły, układ itd.), jak i samych adresów stron internetowych wykorzystujących nazwę powoda, nie pozwoliła na stwierdzenie, iż obiektywnie doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda w postaci prawa do dobrego imienia oraz prawa do nazwy. Pozwany jako członek zarządu spółki będącej klientem powoda, w swojej publikacji na łamach dwóch witryn internetowych przedstawił opis sytuacji, która go dotknęła oraz historię kontaktów z powodem od rno.ment"u podpisania umowy kredytu inwestycyjnego._ W zawartych tam sformułowaniach Sąd nie dopatrzył się stwierdzeń nieprawdziwych, które pozwoliłyby- na przypisanie pozwanemu bezprawności w działaniu. Cała obszerna informacja stanowi wypowiedź o faktach. Istotnie, powodowy bank dokonując wypłaty transzy kredytu na podstawie dyspozycji podpisanej przez jednego tylko członka zarządu, podczas gdy w spółce obowiązywała reprezentacja łączna, popełnił proceduralny błąd, który w konsekwencji doprowadził do ostrego konfliktu porriiędzy członkami zarządu spółki Z: 1. Powyższe potwierdził swoimi zeznaniami świadek M_G-z Jednym słowem, powód nie był uprawniony do dokonania wypłaty środków na podstawie dyspozycji podpisanej jedynie przez I- ā Powód będący instytucją zaufania .publicznego zarządzającą pieniędzmi swoich klientów nie może pozostać anonimowy, a ponadto musi liczyć się z krytyką swoich poczynań. Pozwany przedmiotową publikacją wytknął powodowemu bankowi istotny błąd, którego popełnienie doprowadziło do poważnych konsekwencji dla niego. Ocenę swojej historii pozostawił pod osąd internautów, jednocześnie na podstawie swoich doświadczeń pozostawił im pod rozwagę -ryzyko podjęcia współpracy z powodem. Nie można odmówić pozwanemu. prawa do krytycznego wypowiedzenia się na łamach ' 7 --- STRONA 9 --- Internetu o niespój nych procedurach powoda, tym bardziej, że ma on wszelkie podstawy do tego, aby być niezadowolonym z usług tego banku. Pozwany w swoim materiale nie podał, że powód celowo swoim działaniem umożliwia popełnianie przestępstw, lecz stwierdził, że błędy banku, mające charakter zwykłego niedopatrzenia, mogą być wykorzystane przez inne osoby, _co w konsekwencji może narazić klienta banku na straty. Wobec tego, zdaniem Sądu, poczyníony przez pozwanego zarzut niewłaściwego postępowania przez powoda w prowadzonej przez niego działalności był uzasadniony, bowiem miał oparcie w faktach, w związku z czym treść publikacji pozwanego nie miała charakteru bezprawnego. Pozwany korzystał z wolności słowa, przedstawiając swoją historię i podejmując zasadną krytykę poczynań powoda, potężnej instytucji finansowej mającej troszczyć się o pieniądze swoich klientów, jednocześnie wskazując, jakie mogą być konsekwencje niespójnych wewnętrznych procedur bankowych. Dla oceny braku naruszenia dóbr osobistych powoda nie ma znaczenia fakt domagania się przez pozwanego od powoda wypłaty odszkodowania, a także uzależnienia zaprzestania publikacji od uzyskania zapłaty. ` Nie można zgodzić się z powodem, że jedynie pobieżne zapoznanie się z zawartością przedmiotowych stron internetowych jest wystarczaj ące, do powstania przeświadczenia u odbiorcy, że powód jest oszustem, co tym samym naraża go na utratę niezbędnego zaufania niezbędnego do funkcjonowania zgodnie z zakresem jego działań. Zestawienie nazwy powoda ze słowem „oszukać” nie jest wystarczające do stwierdzenia naruszenia dóbr osobistych. Z opisanej przez pozwanego historii, opatrzonej krytycznym komentarzem odnoszącym się do konsekwencji błędnych działań powoda, jednoznacznie wynika, że przestępstwo oszustwa może być popełnione przez nieuczciwe osoby wykorzystujące niedopatrzenie banku, a nie, że bank sam jest oszustem. Opublikowany materiał .ze względu na złożoność problemu wymaga od internauty całościowego zapoznania się z nim, ,,rzut okiem” na treść nie pozwala na obiektywne wyrobienie sobie negatywnej opinii o powodzie naruszającej jego dobra osobiste. ` Wskazać także należy, iż pozwany w zamieszczonej informacji bez żadnych emocji relacjonuje 'przebieg kontaktów z powodem i przedstawia, do jakich skutków może doprowadzić niedopatrzenie banku. Jego wypowiedz pozbawiona jest obraźliwych sformułowań. Dodatkowo przedstawione informacje poparte są załącznikami dokumentów w postaci korespondencji pozwanego z powodem, protokołu rozprawy, a także wyroku z uzasadnieniem. Pozwany nie komentuj e, ani nie ocenia tych dokumentów. W żadnym fragmencie nie nazwał powoda złodziejem ani oszustem. Podał jedynie, że tego typu błędy 8 --- STRONA 10 --- I-`. 'vu proceduralne pracowników. banku mogą zostać wykorzystane przez inne nieuczciwe osoby, będące, tak jak w jego przypadku, wspólníkami do prowadzenia interesów. Innymi słowy, konsekwencją niedopatrzeń ze strony powoda może być popełnienie przestępstwa przeciwko mieniu przez imie osoby, wykorzystujące tego typu wewnętrzne błędy. Podobny charakter mają wpisy pozwanego znajdujące się na przedstawionych przez powoda forach internetowych dotyczących kredytów bankowych. Brak w nich sforrnułowań obraźliwych, czy też wulgarnych. Pozwany w krótkich słowach powtarza tezy zawarte w publikacji na stronach www_.com.pl i www.:.org.pl, które stanowią krytyczną opinię o powodzie. Jednocześnie zauważyć należy, iż na wskazanych forach nie brakuje negatywnych opinii o powodowym banku zamieszczonych przez innych internautów, ale również zawarte są tam wypowiedzi zachęcające do współpracy z powodem. Wobec tego w żaden sposób nie można stwierdzić, iż pozwany swoim działaniem naruszył dobra osobiste powoda w postaci prawa do dobrego imienia oraz prawa do nazwy. Internet zawiera wiele niepochlebnych opinii o instytucjach bankowych, jednakże w żaden sposób nie przekładają się one na stopień zaufania potencjalnych klientów do uslug bankowych. Potężne międzynarodowe przedsiębiorstwo zaufania publicznego, jakim niewątpliwie jest powód, powinno mieć świadomość tego, że jest bardziej narażone na wytykanie popełnianych błędów i tym samym krytykę postępowania, o ile oczywiście jest ona uzasadniona, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 24 § l oddalił powództwo (punkt l wyroku). 'Zgodnie z art. 98 § 1 kpc strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Z racji tego, iż powód "przegrał niniejszą sprawę, Sąd na podstawie przytoczonego wyżej przepisu i § l0 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002 r., Nr 163, poz. 1349) zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 377 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego (punkt 2 wyroku). Sędzia Hanna Daniel 9