Wyrok I C 729/15 I. oddala apelację

--- STRONA 1 --- WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lutego 2018 roku Sąd Okręgowy w Opolu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Alicja Szwast (spr.) Sędziowie: SSO Romuald Suhs SSO Ryszard Kądziela Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Michocka po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 roku w Opolu na rozprawie sprawy z powództwa R. G. przeciwko C. (...) Towarzystwu (...) w P. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu z dnia 9 sierpnia 2017 roku sygn. akt I C 729/15 I. oddala apelację, II. zmienia pkt 3 wyroku w ten sposób, że kwotę 1.135 zł zastępuje kwotą 700 (siedemset) zł, III. zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 900 (dziewięćset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność Transkrypcja uzasadnienia wyroku z dnia 21.02.2018r. --- STRONA 2 --- poczatektekstu [Przewodnicząca 00:00:01.548] Apelacja strony pozwanej zmierzająca do zmiany zaskarżonego wyroku poprzez pomniejszenie zasądzonego zadośćuczynienia w kwocie 14.000 złotych o kwotę 6.000 złotych nie zasługuje na uwzględnienie. Następnie należy wskazać, że tutejszy Sąd Okręgowy w pełni podziela ustalenia faktyczne będące podstawą zaskarżonego wyroku, które w oparciu o przepis artykułu 382 k.p.c. przyjmuje za własne, jak i w pełni podziela płynące z tych ustaleń wnioski. Odpierając zarzut naruszenia przepisu artykułu 445 paragraf 1 Kodeksu cywilnego sprowadzający się do zasądzenia zadośćuczynienia niewspółmiernego do doznanej przez powódkę krzywdy psychicznej i fizycznej stwierdzić trzeba, że Sąd I instancji poczynił ustalenia faktyczne w oparciu o zeznania świadków, powódki, dokumentację lekarską oraz niebudzącą żadnych wątpliwości opinię biegłego ortopedy S. G.. Z dowodów tych wynika rozmiar krzywdy powódki, a z opinii biegłego ortopedy także medyczne następstwa wypadku z 15 grudnia 2014 roku, w tym przyjęcie czteroprocentowego trwałego uszczerbku na zdrowiu oraz utrzymująca się niestabilność stawu skokowego powodująca trudność w chodzeniu, bieganiu, zwłaszcza po nierównym terenie i perspektywa, że z upływem czasu może dojść do ewentualnych samoistnych wykręceń stawu skokowego przy chodzeniu po równej powierzchni, co wymagać będzie operacyjnego przywrócenia stabilności stawu skokowego. Wymienione wnioski opinii pozostają w sprzeczności z zarzutem skarżącego pozwanego skoro zainicjował się do twierdzenia, że obecny stan zdrowia powódki jest stabilny, a doznany przez powódkę uraz nie powoduje żadnych ograniczeń jej aktywności. Z tych powodów zarzut naruszenia artykułu 445 paragraf 1 k.c., jak i zarzut naruszenia prawa procesowego, a to artykułu 227 k.p.c. w związku z artykułem 233 paragraf 1 k.p.c. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów jest chybiony. Chybiony jest również zarzut naruszenia artykułu 232 k.p.c. w związku z artykułem 6 k.c. polegający na przyjęciu, że powódka udowodniła rozmiar krzywdy oraz wysokość dochodzonego, czyli podczas gdy nie przedstawiła [ns 00:02:09.550] dostatecznych dowodów na poparcie swych roszczeń o zadośćuczynienie. Zdaniem Sądu Okręgowego zawnioskowane przez powódkę dowody są wystarczające do poczynienia przez Sąd Rejonowy ustaleń w zakresie rozmiaru krzywdy i wysokości zadośćuczynienia. Na marginesie apelacji wskazać trzeba, że stosownie do utrwalonego w tym względzie orzecznictwa Sądu Najwyższego, które tutejszy Sąd Okręgowy w całości podziela, ingerencja Sądu Odwoławczego, wysokość zasądzonego zadośćuczynienia może mieć miejsce wyjątkowo i tylko wówczas gdy zadośćuczynienie jest rażąco zawyżone lub rażąco zaniżone. W niniejszej sprawie biorąc pod uwagę wszystkie bezsporne okoliczności jakie były oceniane przez Sąd Rejonowy przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia, w tym czteroprocentowy trwały uszczerbek na zdrowiu powódki, niedogodności związane z procesem leczenia i rehabilitacji, konieczność chodzenia przy pomocy kul, następnie w ortezie, dolegliwości bólowe, trwałe ograniczenie w dotychczasowej aktywności z uwagi na niestabilność stawu skokowego i przewidywany w przyszłości zabieg operacyjny w żadnym razie nie sposób przyjąć, by zadośćuczynienie w tej wysokości było rażąco wygórowane, przeciwnie ze względu na wymienione okoliczności zadośćuczynienie w łącznej kwocie 20.000 złotych jest jak najbardziej adekwatne. Z tych przyczyn apelacja strony pozwanej w oparciu o przepis artykułu 385 k.p.c. podlega oddaleniu. Zasadny jest natomiast częściowo zarzut strony pozwanej dotyczący obciążenia strony pozwanej całą opłatą sądową w kwocie 1.135 złotych od wskazanej przez powódkę wartości przedmiotu sporu, to jest od kwoty 22.688 złotych, mimo uwzględnienia powództwa jedynie do kwoty 14.000 złotych. Powódka żądała zadośćuczynienia od strony pozwanej kwoty 22.688 złotych, przy czym i przy wniesieniu pozwu za, przepraszam bardzo, powódka żądała zasądzenia od strony pozwanej kwoty 22.680 złotych, przy czym przy wniesieniu pozwu korzystała ze zwolnienia od kosztów sądowych w całości, a to oznacza, że opłaty i wydatki powódki stosownie do artykułu 100 ustawy z 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych obciążały tymczasowo Skarb Państwa. Powództwo zostało uwzględnione w części do kwoty 14.000 złotych. Oznacza to stosownie do przepisu artykułu 113 ustęp 1 cytowanej wyżej ustawy, że Sąd był uprawniony do obciążenia strony pozwanej jedynie opłatą sądową od uwzględnionej części powództwa, to jest kwotą 700 złotych, dlatego też w takim zakresie uwzględniono zawarte w apelacji zażalenie strony pozwanej. Na marginesie wskazać trzeba skarżącemu, że żądane w apelacji stosunkowe rozdzielenie kosztów procesu w oparciu o przepis artykułu 100 k.p.c. dotyczy rozliczeń między stronami procesu, a nie między stroną, a Skarbem Państwa, stąd dalej idące zażalenie strony pozwanej nie jest uzasadnione. Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego uzasadnia przepis artykułu 98 paragraf 1 k.p.c., a zasądzona kwota 900 złotych znajduje oparcie w paragrafie 2 punkt 4 w związku z paragrafem 10 ustęp 1 punkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie. Dziękuję. [koniec części 00:05:35.261]