Postanowienie I C 725/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2011 r. Sąd Okręgowy w Katowicach

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: I C 725/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2011 r. Sąd Okręgowy w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Marian K. Zawała Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Stec po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2011 r. w Katowicach sprawy z powództwa A. D. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w ... o ochronę dóbr osobistych i zapłatę 1/ powództwo oddala, 2/ zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 7200,- (siedem tysięcy dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. I C 725/10 --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE W pozwie, złożonym w Sądzie Rejonowym w ... dnia 30 czerwca 2010 r., powód A.D. wniósł m.in. o zasądzenie odszkodowania za poniesione straty moralne od strony, która dokonała bezzasadnego wpisu lub sędziego, który nieprawidłowo rozpatrzył sprawę. W uzasadnieniu żądania powód wskazał, że wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w ... z dnia 29 maja 1996 r. sygn. akt XIV GC 102/96 zasądzono od niego na rzecz Rudzkiej Spółki Węglowej kwotę 13 024, 33 zł oraz koszty procesu. Od 22 czerwca 1998 r. powód podjął spłatę należności na rzecz wierzyciela i łącznie wpłacił 26 436, 95 zł, co w całości pokryło jego zobowiązanie. Pomimo uregulowania zobowiązania wynikającego z wyroku z dnia 29 maja 1996 r., od 2000 r. Kompania Węglowa zażądała zapłaty tej samej należności i wystąpiła do sądu o ponowne wydanie klauzuli wykonalności, którą uzyskała. Następnie Kompania Węglowa S.A. w ... zwróciła się do komornika przy Sądzie Rejonowym w ... do sprawy Km 210/97. W dniu 2 marca 2004 r. pozwany wystąpił do Sądu Rejonowego w ... z wnioskiem o wyjawienie majątku, podczas przeprowadzonej rozprawy w 2005 r. sędzia nie uwzględnił protestu powoda wynikającego z zapłaconej należności tylko zmusiła powoda do wypełnienia dokumentów wyjawiających majątek. Dzień po rozprawie – tj 3 lutego powód złożył oświadczenie, w którym wyraźnie zaznaczył, że zapłacił należność, ale sędzia popełnił błąd i nie rozpatrzył ponownie sprawy, natomiast powód otrzymał postanowienie z 9 października 2006 r. o wpisie w rejestr dłużników. W dalszej kolejności powód wskazał na wady występujące przy postępowaniach zażaleniowych i podał, że Sąd Rejonowy w ... zaniechał dalszego postępowania mającego doprowadzić do wykreślenia wpisu w rejestrze dłużników. W piśmie z dnia 15 lipca 2010 r., powód sprecyzował, że zadośćuczynienia żąda od podmiotu wnioskującego o dokonanie wpisu w rejestrze dłużników, czyli Sądu Rejonowego w .... Żądanie swoje powód uściślił w z zażaleniu złożonym w Sądzie Rejonowym w ... z dnia 4 października 2010 r. i wskazał, że oparł je na art. 24 § 1 k.c. w zw. z art. 445 k.c. wskazując, że w wyniku wpisania przez Sąd Rejonowy do rejestru dłużników niewypłacalnych poniósł stratę w wysokości 250 000 zł, co jest kwotą żądanego od pozwanego zadośćuczynienia. Wskazał też, że powodem obciążenia pozwanego zadośćuczynieniem jest fakt złego rozpatrzenia przez sędziego Sądu Rejonowego w ... sprawy I Co 212/04 dowodów i faktów oraz podjęcie decyzji o złożeniu wniosku do rejestru. Kwota --- STRONA 3 --- zadośćuczynienia za poniesione straty materialne została przez powoda określona na 248 000 zł, po zaokrągleniu 250 000 zł. Wśród strat materialnych powód wymienił likwidację jego zakładu, sprzedaż maszyn i pojazdów poniżej wartości, zerwanie umów na wykonywane usługi i umów kredytowych, brak możliwości pracy zarobkowej. Jednocześnie powód wśród swoich strat niematerialnych, moralnych wymienił m.in. nieprzyjemności komornicze, upokorzenia przed sąsiadami i rodziną, utratę dobrego imienia i zdrowia psychicznego. Ponadto wskazał, że stroną pozwaną jest Sąd Rejonowy w ..., a kwota zadośćuczynienia za poniesione straty wynosi 250 000 zł, a także żąda 50 000 zł za bezzasadnie dokonany wpis do KRS dłużników niewypłacalnych. Po sprecyzowaniu w/w pismami powództwa, żądanie powoda skierowane przeciwko Sądowi Rejonowemu w ... o zapłatę kwoty 250 000 zł i 50 000 zł zostało wyłączone do odrębnego postępowania i przekazane przez Sąd Rejonowy w ... Sądowi Okręgowemu w .... Na rozprawie dnia 2 marca 2011 r. pełnomocnik powoda wskazał, że powód został wpisany do rejestru dłużników w KRS z mocy postanowienia z dnia 09 października 2006 roku i dowiedział się o tym po 16 listopada 2006 roku, tzn. na pewno do końca listopada 2006 roku już o tym wiedział, powód wtedy był na rencie inwalidzkiej, ale chciał podjąć dodatkowe zatrudnienie, ale nikt go nie chciał zatrudnić po tym jak on ujawniał, że jest wpisany do tego rejestru. Pełnomocnik wskazał, że powód uważa, że sprawa o wyjawienie majątku o sygn. I Co 212/04 była źle prowadzona przez Sąd Rejonowy w .... W tej sprawie bowiem sędzia nie sprawdził akt komorniczych o sygn. Km 210/97 komornika w .... Gdyby je sprawdził, to dowiedziałby się, że dług jest spłacony. Ponadto wskazał pełnomocnik, że dopuszczono do zniszczenia majątku trwałego, zniszczono naszą reputację, zdrowie naszych najbliższych, którzy też to przeżywają. Pełnomocnik podał, że powód domaga się zadośćuczynienia w kwocie 250 000 zł, zgodnie z wyliczeniem, które zostało przedstawione w zażaleniu z 04 października 2010 roku, przy czym kwota 250 000 zł podana jest w zaokrągleniu, a dokładne jej wyliczenie znajduje się na drugiej stronie tego zażalenia. Obejmuje straty materialne spisane w 6 punktach, które po zsumowaniu dają kwotę 248 000 zł. Ponadto powód domaga się także kwoty 50 000 zł, tytułem odszkodowania za bezzasadnie dokonany wpis do KRS dłużników niewypłacalnych --- STRONA 4 --- (pozew k 5-8, pismo powoda z 15 lipca 2010 r. k 31, zażalenie powoda k 39-40, protokół rozprawy k 83-84) W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu zwrócił uwagę na wewnętrzną niespójność pozwu, w konsekwencji mało czytelne sformułowanie żądania i jego podstaw faktycznych. W odpowiedzi na pozew pozwany odniósł się do żądania przez powoda wynagrodzenia mu krzywdy wyrządzonej przez niewłaściwe prowadzenie sprawy I Co 212/04 oraz dokonanie wpisu powoda do rejestru dłużników niewypłacalnych. Zdaniem pozwanego, powód domagając się naprawienia szkody niemajątkowej z tytułu naruszenia dóbr osobistych nie sprecyzował nawet, jakie konkretne dobro osobiste zostało naruszone. Wskazał też pozwany, że w sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające twierdzenie, aby działania Skarbu Państwa, z których powód wywodzi hipotetyczną szkodę miały charakter bezprawny. Zdaniem pozwanego jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia, to jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem, a powód nie przedstawił orzeczenia stwierdzającego niezgodność z prawem postanowienia sądu, na którego podstawie dokonano wpisu do KRS. Odnosząc się do zarzutu związanego z działaniami Sądu w postępowaniu o wyjawienie majątku (I Co 212/04), wskazał pozwany, że na posiedzeniu w dniu 2 lutego 2005 r. Sąd nakazał powodowi złożenie wykazu majątku z zapewnieniem o jego prawdziwości, po czym powód oświadczył, że wyraża na to zgodę i złożył stosowne przyrzeczenie. Postanowieniem z 4 kwietnia 2007 r. Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie powoda, co podzielił Sąd Okręgowy w ... w postawieniu z 28 grudnia 2007 r. Postępowanie przed Sądem Rejonowym w ... i Sądem Okręgowym w ... nie nosiło znamion bezprawności. Zdaniem pozwanego brak wykazania przesłanki bezprawności czyni roszczenie bezzasadnym, ponadto określona przez powoda wysokość szkody winna być oceniona jako dowolna. Ponadto pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia powoda w całości, bowiem roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia. --- STRONA 5 --- (odpowiedz na pozew k 64-67) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wyrokiem z dnia 29 maja 1996 r. Sąd Wojewódzki w ... w sprawie XIV GC 102/96 zasądził od powoda na rzecz Rudzkiej Spółki Węglowej S.A. w … kwotę 13 024, 33 zł z odsetkami i kosztami procesu. (dowód: wyrok k 24) Wniosek Rudzkiej Spółki Węglowej o wszczęcie egzekucji na podstawie wyroku z 29 maja 1996 r. wpłynął do komornika Sądu Rejonowego w ... 19 maja 1997 roku. (dowód: k 1 akt sprawy Km 210/97 Komornika Sądu Rejonowego w ...) Zawiadomienie o wszczęciu egzekucji i wezwanie do dobrowolnego wykonania doręczono powodowi 8 października 1997 roku. (k 4 akt sprawy Km 210/97 Komornika Sądu Rejonowego w ...) Postanowieniem z 26 czerwca 1998 roku Sądu Rejonowego w ... wydanym pod sygn. I Co 156/98 połączono egzekucję prowadzone przeciwko dłużnikowi Andrzejowi Danielczukowi przez Komornika Rewiru I Sądu Rejonowego w ... pod sygn. I Km 210/97 i egzekucję administracyjną prowadzonej przez Urząd Skarbowy w .... (karta 42 akt sprawy Km 210/97 Komornika Sądu Rejonowego w ...) Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 1998 roku zawieszone zostało postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 820 kpc. Zawieszenie nastąpiło na formalny wniosek wierzyciela, który wskazał, że dłużnik spłacił należność główną, pozostały mu do zapłacenia odsetki oraz koszty sądowe i komornicze i celem umożliwienia dokonania spłaty tego zadłużenia wnosi o zawieszenie postępowania. (karta 48 akt sprawy Km 210/97 Komornika Sądu Rejonowego w ...) Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 1998 roku komornik Sądowy Rewiru I przy Sądzie Rejonowym w ... w sprawie egzekucyjnej sygn. akt I Co 467/99 z wniosku wierzyciela Rudzkiej Spółki Węglowej SA przeciwko dłużnikowi A. D. i o zapłatę należności postanowił na podstawie art. 770 kpc oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji koszty postępowania egzekucyjnego ustalić na kwotę 7 114, 59 zł (karta 49 akt sprawy Km 210/97 Komornika Sądu Rejonowego w ...) Komornik dokonał zajęcia świadczeń emerytalno rentowych powoda z dniem 6 września 2000 r., które adresowane było do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w … do --- STRONA 6 --- wysokości egzekwowanego świadczenia na podstawie tytułu – wyroku z 29 maja 1996 r., na które składały się odsetki w wysokości 7 467, 23 zł i koszty procesu w wysokości 1017 zł. (karta 66 akt sprawy Km 210/97 Komornika Sądu Rejonowego w ...) Pismem komornika z dnia 19 września 2000 roku pt: ”Zawiadomienie wierzyciela o stanie egzekucji” wezwano wierzyciela Rudzką Spółkę Węglową do złożenia oświadczenia z jakiego majątku ma być dalej prowadzona egzekucja. (karta 69 akt sprawy Km 210/97 Komornika Sądu Rejonowego w ...) Postanowieniem z 30 marca 2001 roku komornik zawiesił postępowanie egzekucyjne w sprawie I KM 210/97. (karta 71 akt sprawy Km 210/97 Komornika Sądu Rejonowego w ...) Natomiast postanowieniem z 8 kwietnia 2002 roku komornik postanowił podjąć zawieszone postępowania egzekucyjnego z uwagi na zgłoszony przez wierzyciela wniosek o podjęcie. (karta 73 akt sprawy Km 210/97 Komornika Sądu Rejonowego w ...) Pismem z 23 stycznia 2003 roku komornik zawiadomił wierzyciela o stanie egzekucji, natomiast postanowieniem z dnia 14 lutego 2003 roku komornik Sądowy Rewiru I przy Sądzie Rejonowym w ... postanowił o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w sprawie I Km 210/97 na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 kpc i zwróceniu wierzycielowi tytułu wykonawczego wobec bezskutecznej egzekucji (k 76-77 akt sprawy Km 210/97 Komornika Sądu Rejonowego w ...) Z wniosku wierzyciela Kompanii Węglowej SA w ... przeciwko dłużnikowi A. D. wszczęto postępowanie o zobowiązanie dłużnika do złożenia swego wykazu majątku oraz do złożenia przyrzeczenia (I Co 212/04). Wniosek wpłynął do sądu 3 marca 2004 roku i oparty był o prawomocny wyrok Sądu Wojewódzkiego w ... z dnia 29 maja 1996 roku pod sygn. XIV GC 102/96/3 opatrzony klauzulą wykonalności, do wniosku dołączony był odpis postanowienia Komornika Sądowego Rewiru I przy Sądzie Rejonowym w ... z 14 lutego 2003 roku o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w sprawie I Km 210/97 na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 kpc i zwrócenie wierzycielowi tytułu wykonawczego wobec bezskutecznej egzekucji. (dowód: wniosek i załącznika k 2, 4, 5 akt sprawy Sądu Rejonowego w ... I Co 212/04) --- STRONA 7 --- Do akt postępowania I Co 212/04 dołączone zostały akta komornicze o sygn. I Km 210/97 Komornika Sądowego Rewiru I przy Sądzie Rejonowym w ..., a Sąd dopuścił dowód z tytułu wykonawczego oraz w/w akt komorniczych I Km 210/97, (dowód: protokołu rozprawy z dnia 29 grudnia 2004, k 8,11 akt sprawy Sądu Rejonowego w ... I Co 212/04) Na posiedzeniu dnia 2 lutego 2005 roku, w obecności dłużnika został odczytany w/w wniosek. Przewodnicząca ogłosiła postanowienie w trybie art. 915 kpc. Dłużnik A.D. oświadczył, że wyraził zgodę na złożenie niezwłoczne wykazu majątku, a także złożył wykaz majątku. Przewodnicząca odebrała przyrzeczenie w trybie art. 913 kpc. Wydano też postanowienie z 2 lutego 2005 roku, którym nakazano dłużnikowi A. D. złożenie wykazu majątku z wymienieniem rzeczy i miejsca gdzie się znajdują przypadających mu wierzytelności i innych praw majątkowych oraz przyrzeczenia, że złożony przez niego wykaz jest prawdziwy i zupełny. (dowód: protokół posiedzenia karta 15, wykaz majątku k 16-17, postanowienie k 18 akt sprawy Sądu Rejonowego w ... I Co 212/04) Pismem złożonym w sprawie I co 212/04 z dnia 3 lutego 2005 roku pt. „Oświadczenie” powód stwierdził, iż jakiekolwiek roszczenia wysuwane przez Kompanie Węglową są bezpodstawne i bezzasadne. (dowód: karta19 akt sprawy Sądu Rejonowego w ... I Co 212/04) Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2006 roku doręczono Sądowi Rejonowemu w ... Wydziałowi VIII Gospodarczo Rejestrowemu odpisu prawomocnego postanowienia Sądowi Rejonowemu z 2 lutego 2005 r. celem dokonania wpisu w rejestrze dłużników niewypłacalnych, (dowód: zarządzenie k 22,23 akt sprawy Sądu Rejonowego w ... I Co 212/04) Do sądu Rejonowego w ... te dokumenty w/w wpłynęły 8 sierpnia 2006 roku (karta 24 akt sprawy Sądu Rejonowego w ... I Co 212/04) Postanowieniem Sądu Rejonowego w ... Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z 9 października 2006 roku do KRSu Rejestru Dłużników Niewypłacalnych wpisany został powód. (dowód: postanowienie k 68) Postanowieniem z 4 kwietnia 2007 roku Sąd Rejonowy w ... odrzucił zażalenie A. D. wskazując w uzasadnieniu, że dłużnik pismem z dnia 03 lutego 2005 roku domagał się --- STRONA 8 --- odrzucenia wniosku Kompanii Węglowej i sąd potraktował to pismo jako zażalenie na postanowienie z 02 lutego 2005 roku. Postanowieniem z 5 czerwca 2007 roku odrzucono zażalenie na postanowienie sądu wydane 4 kwietnia 2007 roku. Postanowieniem z 20 lipca 2007 roku uchylono postanowienie z 5 czerwca 2007 roku. Natomiast Sąd Okręgowy w ... postanowieniem z 28 grudnia 2007 r. w sprawie III Cz 681/07 oddalił zażalenie dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w ... z dnia 4 kwietnia 2007 roku. (karta 32, 33, 41, 45, 61, 62 akt sprawy Sądu Rejonowego w ... I Co 212/04) Zarządzeniem z 7 października 2010 roku Sądu Rejonowego w ... Wydział VIII Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego w sprawie o wykreśleniu z RDN zwrócił wniosek powoda. Z uzasadnienia tego zarządzenia wynika, że 29 września 2010 roku A.D. wniósł o wykreślenie go z rejestru dłużników niewypłacalnych. Wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu. Dlatego na podstawie art. 19 ustawy o KRS zarządzono zwrot wniosku (karta 74 akt sprawy Sądu Rejonowego w ... I Co 212/04). Sąd zważył, co następuje: Powództwo powoda nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że powód sam wskazał podstawę swojego żądania jako naruszenie art. 24 kc. przez pozwanego i zażądał z tego tytułu zadośćuczynienia. Wskazał tym samym, że Sąd Rejonowy w ... naruszył jego dobra osobiste poprzez niewłaściwe prowadzenie sprawy o sygn. I Co 212/04 czego następstwem było dalsze naruszenie poprzez dokonanie wpisu do rejestru dłużników niewypłacalnych. Zgodnie z art. 24 § 1 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W konsekwencji warunkiem uzyskania cywilnoprawnej ochrony jest więc bezprawne zachowanie osoby trzeciej zagrażające lub naruszające prawo osobiste. Przesłankami odpowiedzialności przewidzianymi w przepisie art.24 § 1k.c., które muszą być spełnione równocześnie są, więc: - istnienie dobra osobistego, - jego naruszenie lub zagrożenie naruszenia, - bezprawność działania sprawcy. --- STRONA 9 --- Spełnienie dwóch pierwszych przesłanek wykazać musi poszkodowany. Jego rzeczą jest, więc przede wszystkim określić, w jakich swoich odczuciach, ewentualnie – w jakich konkretnie prawem przewidzianych dobrach osobistych został dotknięty zachowaniem się sprawcy, oraz na czym polega naruszenie tej jego sfery przeżyć, a także okoliczności te udowodnić. Zdaniem Sądu powód nie wykazał tychże dwóch pierwszych przesłanek. Po pierwsze jedynie ogólnikowo zasygnalizował, że poniósł takie straty jak upokorzenia przez sędziów, nieprzyjemności komornicze, utratę zdrowia psychicznego i dobrego imienia. Nie podał jednakże konkretnie, na czym polegało naruszenie jego dóbr osobistych, jakimi konkretnie zachowaniami zostały naruszone konkretne dobra osobiste, nie mówiąc już o udowodnieniu tych okoliczności. Powód uważa, że sprawa o sygn I Co 212/04 była źle prowadzona przez Sąd Rejonowy w ... i w tej sprawie sędzia nie sprawdził akt komorniczych o sygn. Km 210/97. Jednakże z akt postępowania I Co 210/97 wynika, że w/w akta komornicze zostały dopuszczone jako dowód w tej sprawie i były dołączone do sprawy przed Sądem Rejonowym w .... Ponadto z akt komorniczych wynika, że spłacona przez powoda została należność główna, a nie zapłacił on jeszcze odsetek od należności głównej i kosztów sądowych. Nie znajdują więc potwierdzenia zarzuty, że gdyby Sąd sprawdził akta komornicze to wiedziałby, że dług został spłacony. Jednakże w sprawie niniejszej, nawet gdyby doszło do naruszenia dobra osobistego powoda poprzez wadliwości orzecznicze czy proceduralne sądu to, nie byłoby to działanie bezprawne. Bezprawne byłoby z pewnością działanie polegające na bezpośrednim obrażaniu powoda przez sędziego, czy bezpośrednim naruszaniu jego godności. Natomiast nie może być to utożsamiane z naruszeniem przepisu proceduralnego, które dopiero w dalszej konsekwencji może dotknąć określoną osobę. W tym drugim przypadku sąd orzekający działa w granicach prawa, a jego ewentualne wady mogą być sprawdzone w toku postępowania zażaleniowego lub apelacyjnego przez organ wyższej instancji. Powód zarzucał Sądowi Rejonowemu złe prowadzenie sprawy i niewłaściwe wydawanie decyzji, więc te czynności, które sąd wykonuje w granicach prawa. Zatem działania sądu nie mogą być uznane za bezprawne, tym samym nie można uznać za spełnionej przesłanki z art. 24 k.c. Podkreślić więc należy, że w niniejszej sprawie o naruszenie dóbr osobistych nie podlega badaniu czy sąd popełniał błędy proceduralne. Zresztą popełnienia błędów proceduralnych czy orzeczniczych powód nie dowiódł. --- STRONA 10 --- Ponadto Sąd zbadał, czy nie znajdują w niniejszej sprawie zastosowania inne podstawy przyznania powodowi odszkodowania bądź zadośćuczynienia. W swoich pismach procesowych powód powoływał się bowiem, także na materialne straty, których doznał w wyniku złego prowadzenia sprawy przez Sąd Rejonowy w ... i w wyniku wpisania go do rejestru dłużników. Wskazywał m.in. na likwidację jego rozwijającego się zakładu pracy, sprzedaż maszyn i samochodów, zerwanie umów i brak możliwości pracy zarobkowej. Jednakże powód nie udowodnił w żadnym zakresie tych twierdzeń. Nie udowodnił bowiem, że wskutek czynności pozwanego musiał likwidować zakład, sprzedać jakiekolwiek składniki majątku czy nie mógł znaleźć zatrudnienia, bowiem był wpisany do rejestru dłużników. Powód zresztą nie tylko nie udowodnił powyższych twierdzeń, ale też nie wskazał na czym polegać miały dokładnie odniesione przez niego straty i jaki był ich związek z działaniami sądu. Nie wykazał więc żadnej z przesłanek odpowiedzialności deliktowej pozwanego określonych w art. 415 i n k.c. To bowiem na powodzie ciążył obowiązek udowodnienia, że poniósł szkodę, ewentualnego związku przyczynowego między działaniem sprawcy a powstaniem szkody czy ewentualnej winy lub innych podstaw odpowiedzialności. Żadnego jednak z tych elementów powód nie wskazał i nie dowiódł. Na marginesie zaznaczyć zresztą należy, że w trakcie rozprawy z dnia 2 marca 2011 r. pełnomocnika powoda wskazał, że w chwili, gdy powód dowiedział się o wpisaniu go do rejestru dłużników, był już na rencie inwalidzkiej i szukał dodatkowego zatrudnienia, co budzi wątpliwości co do twierdzeń, że na skutek postępowania o wyjawienie majątku i jego konsekwencji powód musiał zlikwidować zakład. Także określone w art. 417 1 § 2 k.c. przesłanki odpowiedzialności za wydanie prawomocnego orzeczenia nie zostały spełnione, bowiem zgodnie z w/w art. jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem. Powód natomiast nie przedstawił orzeczenia, które stwierdzało by niezgodność z prawem postanowień sądowych. Sąd uwzględnił ponadto podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia, bowiem okres przedawnienia roszczenia jako roszczenia majątkowego w niniejszej sprawie wynosi 3 lata (art. 442 1 .k.c.). Na podstawie art. 117 § 2 k.c. po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Przepisy art. 442 1 .k.c regulują przedawnienie wszelkich roszczeń majątkowych w zakresie odpowiedzialności deliktowej, a --- STRONA 11 --- więc roszczeń o naprawienie szkody majątkowej oraz roszczeń o pieniężne zadośćuczynienie krzywdzie. Powyższe rozważania dotyczą roszczeń majątkowych związanych z naruszeniem dóbr osobistych, a z tytułu naruszenia dóbr osobistych powód zażądał wyłącznie zapłaty. Powód wskazał, że podstawę żądania stanowią błędy, które popełnił Sąd Rejonowy w ... podczas postępowania o wyjawienie majątku, a które popełniono na rozprawie w lutym 2005 r. oraz skierowanie przez ten Sąd wniosku o wpisanie powoda do rejestru dłużników niewypłacalnych. To zaś nastąpiło zarządzeniem z dnia 28 lipca 2006 roku, którym doręczono Sądowi Rejonowemu w ... Wydziałowi VIII Gospodarczo Rejestrowemu odpisu prawomocnego postanowienia Sądowi Rejonowemu z 2 lutego 2005 r. celem dokonania wpisu w rejestrze dłużników niewypłacalnych. O wydaniu postanowienia o wpisaniu go do rejestru dłużników powód dowiedział się w listopadzie 2006 r., jak wskazał pełnomocnik powoda. Jeżeli więc czynności te spowodowały naruszenie dóbr osobistych powoda, to składając powództwo 30 czerwca 2010 r., zrobił to z po upływie terminu przedawnienia swoich roszczeń. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. oraz art. 11 ust 3 ustawy z 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej, zgodnie z którym koszty zastępstwa procesowego zasądzone lub przyznane Skarbowi Państwa w sprawie, w której zastępstwo procesowe Skarbu Państwa wykonuje Prokuratoria Generalna, przysługują Skarbowi Państwa - Prokuratorii Generalnej. Na podstawie art.108 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zwolnienie od kosztów sądowych nie zwalnia strony od obowiązku zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi, dlatego Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego zwrot kosztów zastępstwa procesowego w stawce minimalnej dla sprawy, w której wartość przedmiotu sporu przekracza 200 000 zł.