Wyrok I C 723112

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 723112 _ N d tawha uatawy z dnla 6.09.2001 r. o do§1§P'B WIIYROK W IIVIIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dn irfioiiggcn pgbmnei BL U‘ H2 POL ma Z ?.,2n_ _,.m_ Dnla 20 czorwca 2013 roku przakazano Informaciq pub1|czn:p=\r1orm1e Sa_d Okrqgowy w Warszawie I Wydzia1 Cywilny w sk1adzio nastopujapyxnz d°"“m“_1,‘1“¢f“"'°'mi9 metwomnet Przewodniczqcy: SSO Paulina Ashmowicz _________ _._____ ____ .............................. , 1 , ml ' 1S1{G'|‘1'l1lUSKl1dfl\h'CY Protokolamr staiysta Monika Splonck I W mmh po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 roku w Warszawie na rozprawie .........._........................................... sprawy z powédztwa W. K., M. A. (1) i K. K. was wmosmaww przeoiwko Skarbowi Pafistwa reprezentowanemu przez Wojewodq (...) o odszkodowanie I. Zasqdza od pozwanego Skarbu Pafistwa reprezentowanogo przez Woj ewodq (...) na rzecz powodki M. A. (1) kwoto 4.523.500 21 /cztery miliony pigéset dwadzieécia trzy tysiqce piqéset ziotychf Wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 20 czerwoa 2013 roku do dnia zapiaty; II. Zasqdza od pozwanego Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Wojewodq (...) na rzecz powodek W. K. oraz K. K. kwoty po 2.130.850 21 Idwa miiiony sto trzydzieéci tysiqcy osiemset pi<gédziesiatt z1otych] wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 20 czerwca 2013 roku do dnia zaplaty; III. Oddala powodztwo co do iqdania odsetek od kwot zasqdzonych W pkt I i II vvyroku od dnia doroozenia pozwow do dnia 19 ozerwca 2013 roku; IV. Umarza postqpowanie w pozostaiym zakrosie wobec cofniqcia pozwu ze zrzeczeniem sio roszczenia; V. Ustala, Ze pozwany Skarb Pafistwa — Wojewoda (...) ponosi koszty procesu w oaioéoi, pozostawiajap ich szozegoiowe wyliozenie referendarzowi sqdowemu. UZASADNIENIE A Pozwem z dnia 13 sierpnia 2012 roku W. K.wnios1a o zasqdzenie na swoja. rzocz od Skarbu Pafislwa reprezentowanogo przez Wojowodo (...)kwoty 2.302.750 zl wraz z ustawowymi odsetkami liczony od dnia z10Zenia pozwu do dnia zapiaty oraz kosztarni postopowania z tytuhl szkoudy, jakq poniosia W zwiqzku z wydaniem wadliwej deoyzji Prezydium Rady Narodowej w m. W.z dnia 04 kwietnia 1951 roku, ktoroj bozprawnoslé z0sta1a stwierdzona orzeozeniern Samorzqdowego Kolegium Odwoiawczego w W.z dnia 19 Wrzeénia 2011 roku. Poniesiona szkoda, jak wskazaia powodka, polega na utracie prawa do nieruchomoéci poioionej W W.przy ul. (...). Pozwami z dnia 05 grudnia 2012 roku M. A. (1) i K. K. wystqpiiy 0 zasqdzenie tych sarnych kwot od tego samego pozwanego W oparoiu 0 identycznie s1°ormu1owane podstawy faktyczne. Zarzaglzeniem z dnia 04 lutogo 2013 roku sprawy to zostaiy poiapzone do wspoinego rozpoznania i rozstrzygniocia ze sprawq z powodztwa W. K.. W piémie prooesowym Z dnia 19 lutego 2013 roku pelnomocnik powédek sprecyzowai, ie doohodzi w imieniu powédki M. A. (1) kwoty 4.615.000 Z12 ustawowymi odsetkami i kosztami postopowania W odpowiedziach na pozew z dnia 08 listopada 2012 roku i 28 lutego 2013 roku pozwany Skarb Pafislwa reprezontowany przez Wojewodq (...), a zastopowany przez Prokuratorio Generalnq Skarbu Pafistwa, wniési o oddalenie powédztwa i zasqdzenie od powédek na rzecz pozwanego kosztow procosu, w tym kosztow zastopstwa procesowego wediug norm przepisanych. W pierwszcj kolejnoéci strona pozwana powoiaia six; na niewykazanie przez powédki szkody oraz zwiqzku przyozynowo — skutkowego pomiodzy szkodq a orzoozeniem administracyjnym, ktérego wadliwoéé stwierdzono. Ponadto pozwany wskazai naokolicznoéé, Ze powodki nie wykazaiy tego, aby kwestia nieruohomoéci zamiennej przewidzianej w art. 7 ust. 4 clekretu zosta1a przez wlaéciwy organ rozstrzygniota. Na rozprawie wdniu 20 czerwca 2013 roku pelrnomocnik powédek wnids1o zasqdzenie na rzecz powédki M. A. (1) kwoty 4.523.500 Z1, a na rzecz pozostaiych dwoch powédek kwot po 2.130.850 Z1 wraz z odsetkami ustawowymi od tych kwot od dnia dorqczenia pozwow stronie pozwanej do dnia zaplaty. W pozostzdym zakresio oofnaj pozew zo zrzeozeniem sing roszozenia. Sqd Okrogowy ustalii, co nastqpuje: ' Powodki M. A. (1), W. K. i K. K. sq nastopczyniami prawnymi M. S., J. A., E. A. i Z. z A. S., ktorzy przed dniem wej écia W Zycio dokretu (...), byli wiaécicielem nier11chom0§cip010Z0nej w W. przy ulioy (...), Nr hip. (...). Ich udziaiy W spadku p0 tych osobaoh wynoszq ‘/2 w przypadku M. A. (2) i po ‘A co do pozostalych powodek fdowody: zaéwiadczenie k. 98  99, akt zmiany nazwiska k. 10, postanowienia k. 11 — 13, poéwiadozonio dziedziozonia k. 16 deoyzje k. 14 — 15 i 17 — 22 oraz zaéwiadczenia znajdujqce sio w dolqczonych aktach administraoyj nyoh k. 3 i 8;’. Teren opisanej wyiej nieruchomoéci objoty zostai dzialaniem dekretu (...), na podstawie ktorego art. 1 wszystkie grunty loiqoe w granicach miasta W.przesz1y na wlasnoéé gminy m.W.z dniom 16 siorpnia 1948 roku, a po likwidacji --- STRONA 2 --- gmin W 1950 roku na wiasnoéé Skarbu Pafistwa. Nastgpnie przedmiotowy grunt z dniem 27 maja 1990 roku sta1 siq Wiasnoécia Dzielnicy Gn1iny“(...), co znaj duje potwierdzenie W docyzji Wojewody (...)z dnia 01 czerwca 1994 roku, a na podstawie art. 20 ust.1_i1staWy z dnia 15 marca 2002 roku o ustroju m.W.przeszed1 na \‘V1’3Sl10§é m.WJdoWody: decyzje k. 14  15 i 1?  22:’. Orzoczeniem z dnia 04 kwiotnia 1951 roku Prezydium Rady Narodowej W rn. W.odmoWi1o H. S.ustanoWienia prawa Wiasnoéoi ozasowej do gruntu nieruohomoéci przy ulicy (...)z uwagi na przoznaczenie go pod budynki i urzqdzonia uiytecznoéci publioznej fdowody: decyzje k. 14 — 15 i 17 — 22 i 100?. W 1951 I‘D1{l1 dla tej nieruchomoéci obowiqzywal Ogolny Plan Zabudowania In. Wzatwierdzony przez Ministerstwo Robot Publicznych W dniu 11 sierpnia 1931 roku, przewidqjqcy dla nie} zabudowo zwarta, o iloéci kondygnacji  pioé i powierzchni zabudowy 70%. W tym czasie nieruchomoéé ta stanoWi1a grunt niezabudowany, gdyz W wyniku dzialafi Wojennych budynek posadowiony na dzia1ce zosta1 zburzony fdowodyz decyzje k. 14  15 i 1? — 22, opinia biegiego D. K.k. 143, protoko1 kontroli w dolaczonych aktach administracyjnych k. 13/. Samorzqdowe Kolegium Odwoiawcze w Wdecyzja. dnia 19 iistopada 2010 roku stwierdziio niewainoéé decyzji Prezydium Rady Narodowej W m. W.z dnia 04 kwietnia I951 roku jako wydanej z razacym naruszeniem prawa. W dniu 19 wrzeénia 2011 roku Samorzqdowe Kolegium Odwoiawcze uchyliio decyzjq z dnia 19 listopada 2010 roku W zakrosie dolyczapym nioruchomoéci stanowiapej obecnie czqéé dziaiki ewidencyjnej numer (...), pozostajapej W uzytkowaniu Wieczystym (...) Spoiki z o.o.i W to miejsce orzeklo, is w tym zakresie decyzja z dnia 04 kwietnia 1951 roku wydana zostaia 2 naruszeniem prawa, jednakie nie moina stwierdzié jej niewafinoéci ze Wzglodu na fakt Wywoiania przez to orzeczenie W tej czoéci nieodwracalnych skutkow prawnyoh. W pozostaiym zakresio utrzymane zostaio W mocy orzeozenie z dnia 19 listopada 2010 roku /dowody: decyzjo k. 14 — 15 i 17 — 19:’. Prezydent m. Wdecyzja. z dnia 0'? marca 2012 roku odmowii powodkom przyznania uiytkowania Wieczystego do gruntu nieruchomoéci poiozlzonej W W.przy ulicy (...)o powierzchni 1.489 rnetrow kwadratow}/ch, stanowiapogo obecnio czoéé dziaiki ewidenoyjnej (...)z obrqbu 50303 z uwagi na jego oddanie W uiytkowanie Wieczyste Spoidzielni Mieszkaniowoj (...)i niepodzieine jego zabudowanie budynkiem mieszkalnyrn fdowod: decyzja k. 20 — 22!. i Aktualnie Wartoéé rynkowa prawa uiytkowania wieozystego gruntu nieruchomoéci gruntowej przy _u1icy (...) o powierzchni 1.489 metrow kwadratowych wedhlgjej stanu na dziefi 04 kwietnia 1951 roku Wynosi 9.047 .000 21 .=’doWody: opinia biogiego z zakresu szacowania nieruchomoéci D. K. k. 139  1'18 oraz usme wyjaénienia biegiego k. 213?. ' Stan faktyczny ustalony przez Sad oparty zostai przede Wszystkim o dowody z dokumentow zawartych W aktach niniejszoj sprawy oraz doiaozonych aktach administracyjnych Urzqdu M. W., ktoryoh autontycznoéé nie byia przez. strony kwestionowana. Co do praw spadkodawcow powodek do przedmiotowej nieruchomoéci i jej stanu W 1951 roku rozstrzygajape znaczonie miaiy oryginalne dokumenty, znajdujapo sio W doiaczonych aktach adrninistracyjnyoh, W tym zaéwiadczenia Oddziahi Ksiag Wieczystych Sqdu Grodzkiego W W.z dnia 1.0 maja 1948 roku i 02 lipca 1948. Nioruchomoéé jako pusty plac niezabudowany opisywai natomiast protoko1 kontroli z dnia 15 stycznia 1950 roku. Dowody z dokumentéw  W przewaiajapoj mierze decyzjo administracyjne oraz orzoczenia Sadow, a W tym postanowienia spadkowe, korzystajac z materialnej mocy dowodowej wyllikajqcej 2 treéci art. 244 k.p.c., stanowia dowod togo, co zostaio w nich urzqdowo zaéwiadozono. Sad uznal, Ze opinia biegiego do spraw wyceny niemchomoéci D. K. zosta1a sporzadzona przez osobo posiadajqcq fachowa. Wi8C1ZQ i doéwiadczenie. Wyksztaloenie biegkgo oraz jego empiria stanowia. dla Sadu gwarancjq rzetelnoéci i dlatego wnioski wyplywajace 2 treéci sporzqdzonej przez bieglego opinii przyjqte zostaly jako Wiarygodny dowod mogqcy stanowié podstawo ustalefi faktycznych w zakresie wartoéci uzytkowania wieczystego nieruchomoéci polozonej przy ulicy (...)W W.. Wskazaé przy tym naleiy, Ze biegly W sposob bardzo przekonywujacy odniési siq w swoich wyjaénieniach do zarzutow zgloszonych Wobec jego pisemnej opinii, w tym przede wszystkim co do przyjotej metodologii wyceny, uzasadniajac szczegoiowo sposob doboru transakcji porownawczych. Said Okrogowy zWa2y1, co nastopujef Powodztwo zasiuguje na uwzglodnienie. H _ Wobec stwierdzonia niewaznoéci decyzji administracyjnej odmawiajacej poprzednikom prawnym powodek  byiym Wi'a§C1C1€10IT1 nieruchomoéci po1o2onej W W. przy ulicy (...) prawa Wiasnoéci ozasowoj do gruntu na podstawie art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a., powodkonfl przyshlguje roszozenie odszkodowawcze Woparciu o przepis art. 160 § 1 i 2 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. Sustawy z dnia 2004 roku 0 zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niektorych ustaw fDz. U Nr I62, poz. 16921’, Wprowadzajapej nowe regulacje dotyczqce odpowiodzialnoéci za szkody wyrzadzone W zwiqzku z --- STRONA 3 --- Wykonywaniem Wtadzy publicznej, zrniany nia Wprowadzone nie rnaja zastosowania do zdarzefi i stanoW prawnych powstaiych przed Wej soiem W Zycie ustawy. Jak Wypowiodzial sit; za§ Sad Najwyiszy W uohwaie peinego skiadu Izby Cywiinej z dnia 31 marca 2011 roku UH CZP I12/10, nie pubz'., LEX numer 7514601’ do roszczefi o naprawienie szkody Wyrzadzonej ostateozna decyzja administracyjna Wydana przed dniem 01 Wrzesnia 2004 roku, ktoroj niowainosé lub wydanie z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwiordzono zarowno przed, jak i po tym dniu, ma zastosowanio art. 160 § 1, 2, 3 i 6 k.p.a. Jeieli ostateczna Wadliwa decyzja adrninistraoyjna zostaia wydana przed dniem wejscia W zycie Konstytucji, odszkodowanie przysiugujace na podstawie art. 160 § 1 k.p.a. nie obejmuje korzysoi utraconych Wskutekjej wydania, ohoéby ich utrata nastapiia po Wej éciu W Zyoio Konstytucj i. Jak jut zostaio zacytowanc W myél art. 160 § 2 k.p.a. do odszkodowania stosujo sio przepisy kodoksu cywilnogo. W zwiazku z powyiszym rzocza powédek byio wykazanie bezposredniego, normalnego zwiazku przyozynowego pomiodzy powstala szkoda a wydanq doc}/Zja, administracyjnq, dodoiiotq Wadq. Jak wynika bowiem z utrwalonego orzoczniotwa Sadu Najwyiszego, stwierdzenie, 2e decyzja administracyjna zostata wydana z ra2a_cym naruszeniem prawa przesadza o bezprawnosci i Winie funkcjonariusza pafistwowego przy wykonywaniu powierzonej mu czynnosci /tak: Sqd Nqfwyzszy W wyroku z dnia 3 maja 1985 roku, II CR 121/85, OSNC 1986, nr 4, poz. 53/. ' Co do zghaszonogo roszczenia podstawowe znaczenie dla rozstrzygniqcia niniejszoj sprawy miaio udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy skoro skutki prawne odmowy przyznania prawa wlasnosci czasowej sq nieodwotalne z uwagi na odmowo ustanowienia uzytkowania Wieczystego, co zresztq nie byio kwestionowane, to pomisgdzy Wymienionym orzeczeniem administracyjnym a szkodq istnieje normalny zwiazek przyozynowy W rozumieniu "art. 361 § 1 k.c. Szkoda rzeczywista fdamnum emergen/, ktorej naprawienia domagaja sio powodki, jest bowiem uszczorbek majatkowy, jaki powstat na skutek niezaspokojenia uprawnienia do przyznania prawa Wiasnosci czasowej ozosci dawnej nieruchomosci dekretowej i W efekcie doprowadzii do ostatecznego odjooia im prawa Wiasnosoi nieruchomosci gruntowoj W tym _zakresie.  A Do konkiuzji 0 istnieniu bezpoéredniego zwiazku przyczynowego prowadzi dokonana  zgodnie z zaloooniami Sadu Najwyiszogo  ocena, czy szkoda nastapiiaby takie wtedy, gdyby zapadia deoyzja zgodna 2 praWem ftak Sqd Najwyz'szy w wyroku z dnia 06 lutego 2004 roku, II CK 433/02, LEX nr 1639871. Naleiy bowiern przyjaé, 2e alternatywnym zachowaniom siq Wiasciwego organu W odpowiedzi na Wniosek zioiony na podstawie art. 7 dekretu byiaby decyzja przyznajqoa prawo Wlasnosoi czasowej gruntu. Zgodnio z dotychczasowym orzoozniotwom Sadu Najwyzszego i Naczelnego Sadu Administracyjnego art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 26 paidziernika 1945 roku by’; irodiem obowiazku gminy, a nastopnio Pafistwa i odpowiadajacego mu uprawnionia byiego Wiasoiciola do domagania sio ustanowionia prawa W drodzo administracyjnej deoyqji ltak min. Saga’ Najwyzlszy w wyroku z dnia 07 Jutego 1995 roku, HI ARN 83/94, OSNAPUS z I995 roku, Nr J2, poz. 142 1'Nacze:'ny Saga‘ Administracginy w uchwale z dnia 14 paédziemika I996 roku, OPK 19/96, ONSA 2 1997 roku, Nr 2, poz. 561'. Zgodnie 2 najnowsza linia orzecznicza Sadu Najwyiszego /tak min. W wyroku z dnia 16 grudnia 2009 roku, I CSK “"~ I75/09, OSNC z 20.10 roku, Nr 7 — 8, poz. 115/ W zakres stanu faktyoznego podlegajapego ustaleniu W sprawie o odszkodowanie Wohodzi takie  jako jogo element  syttiacja praWna wywolana deoyzja adrninistracyjna. W takim wypadku sad nie mote pominqé stanu prawnego stworzonogo przez to decyzjo ani stanqé na stanowisku, Ze do stanu faktyoznogo bqdacego podstawq decyzji administracyjnej naleiaio ustosunkowaé sio inaozej nii uczynii to organ administracyjny, bytoby to bowiem rownoznaczne z niedopuszozalnym kwestionowaniem przez sad powszechny morytoryoznej Zasadnosci decyzji administracyjnej. Zachodzi zatom koniocznosé przyjqcia stanu prawnego wywoianego decyzja administracyjna i wiaczenia go do podstawy orzeczenia w sprawie cywilnej. W tym znaczeniu sad orzekaj qcy o roszczeniu odszkodowawczym przewidzianym W art. 160 § 1 k.p.a. jest zwiazany décyzja nadzoroza, stwierdzajqca niewaznosé decyzji lub jej wydanie 2 naruszeniem prawa. Nawet gdyby zaé przyj ad  jak Wskazai Sad Najwyiszy w uzasadnieniu wczesniejszego wyroku z dnia 02 marca 2006 roku if CSK 90/O5, OSNC z 2006 roku, Nr H, poz. 193/  2e Sad wiadny jest wyprowadzaé Wiasne Wnioski co do prawidiowoéci decyzji odmawiajaoej przyznania wiasnoéci czasowej, to rzcczq strony pozwanej jest Wykazanie, czy ewentualnie z innych przyczyn nii uznane za bezprawne Prezydium Rady Narodowej W m. W.mog1o Wydaé W dniu 04 kwietnia 1951 roku decyzjq odmowna. Taki dowod nie zostal zas W niniejszej sprawie przeprowadzony. Podzielié nalety bowiom W pe/ini pogiad prezentowany przei Naczelny Sad Administraoyjny W uzasadnioniaoh wyrokow z dnia 11 grudnia 1998 roku /IVS./1. 434/97, LEXnr 458/ i z 19 listopada"2001 roku /I S.A. 640/00, LEX nr 81/1 2e dekretowi z dnia 26 paidziernika 1945 roku nie mozna przypisywaé oharakteru wywiaszczeniowogo, gdyi nawet fakt przeznaczenia terenu pod budynki i urzqdzenia uiytecznosci publicznej nie oznacza. zmiany przeznaczenia kaidogo obiektu na danym toronie i swoistego wywiaszczenia dokonanego bez potrzeby prowadzenia odpowiedniego --- STRONA 4 --- postepowania. Istotny jest bowiem rzeczywisty zakres przedmiotowy planu, ktory nie siuzyi zmianie stosunkdw Wiasnosciowych, iecz eelorn odbudowy i rozbudowy.  Ponadto W ocenie Sadu fakt przeznaczenia nieruchomosci pod zabuclowe zwarta, pieoiokoiidygnacyjnafnie oznacza niernoznosci korzystania z niej przez dotychczasowych wlascicieli. Nie mozna boWiem tracié z pola Widzenia okolioznoéci, ze W dacie rozpoznawania wniosku 0 przyznanie Wtasnosci ozasowej obowiazywato Rozporzadzenie Prezydenta Rzeozypospolitej z dnia 16 lutego 1928 roku o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli (Dz. U. Nr 34 z 1939 roku poz. 216), ktore nie wykluczaio mozliwosci realizacji tego rodzaju celow przez Wlascioieli prywatnych. Dopiero W myél obowiazujacego poiniej art. 15 vustawy z dnia 31 stycznia 1961 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1961 roku, N1" 7, poz. 46) inwestor prywatny mégl dokonaé inwestycji budowlanych Wyiaoznie dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych wiasnych i najblizszej rodziny oraz dla zaspokojenia wtasnych potrzeb gospodarczych, dla wykonywania zawodu iub dla wykonywania dzialalnoéci ustugowej. Obowiazywanie Wczesniejszej regulacji, nie przewidujacej tego rodzaju ograniczefi, przesqdza zatem 0 moznosci realizacji celu zabudowy zwartej do pieciu kondygnaoji, a rzeczywiste moiliwosoi finarlsowe poprzednikéw tprawnych powédek W tym zakresie sairrelewantne. Nalezy Wieo uznaé, ze W niniejszej sprawie uwzglednienie wniosku bylych wiascicieli wykluczyioby powstanie szkody, a WiQ0 istnieje normalny zWia_zek przyczynowy miedzy zaistniaia szkoda a wydaniem niewainej deeyzj i Prezydium Rady Narodowej W m. W.o odmowie przyznania W1asnoéci czasowej. Tyrn samym dokonana powyzej zgodnie z zaleceniami Sadu Najwyzszego zawartymi W uchwale z dnia 21 marca 2003 roku XIII CZP 6/03, OSNC z 2004 roku, Nr 1, poz. 4! W ramach dowodow przedstawionych przez strony zgodnie z zasada kontradyktoryjnosoi ooena catoksztaltu okolicznoéci sprawy prowadzi do wniosku, 2e uszczerbek maj atkowy po stronie powodek jest normalnym nastqpstwem niezaspokojenia uprawnienia do przyznania prawa Wieozystej dzierzawy.  W ocenie Sadu skutki prawne odmowy przyznania prawa wlasnosci czasowej sa nieodwraoalne, Wiec przyjaé nalezy, iz pomiedzy Wyzej Wyrnienionym orzeczeniem administracyjnyrn a szkoda istnieje normalny zwiazek przyczynowy W rozumieniu art. 361 § 1 k.c. Szkoda rzeczywista ldamnum emergensl, ktorej _napraWienia domagaja sie powodki, jest boWiem uszozerbek majajkowy, jaki powstai na skutek niezaspokojenia uprawnienia do przyznania praWa Wiasnosoi czasowej i W efekcie doprowadzii do ostatecznego odjecia ich poprzednikom prawnym praWa 'W1asnoéei nieruchomoéci o konkretnej Wartosci rnajatkowej. Dodatkowo pozwany podniosi zarzut niewyczerpania drogi administraoyjnej, pozwalajaoej na ustalenie zakresu ewentuainie zaistniaiej szkody W przedmiotowej sprawie, boWiem nie zostala rozstrzygnieta przez W1a§ciwy'organ kwestia przyznania nieruchomosei zamiennej. H . W pierwszej kolejnosci stwierdzié naleiy, ice doszlo do Wygaszenia tego trybu dochodzenia roszczefi z dekretu (...) ustawa, z dnia 29 kwietnia 1985 roku o gospodarce gruntami i Wywiaszczeniu nieruchomosoi ;’te:1:stjedn0lity.' Dz. U. z 1991 roku, N? 30, poz. I23 zpdén. zm./. "'1" Ponadto podniesé W tym kontekécie nalezy, Ze powodki nie dochodza swojego roszczonia W trybie dekretowym, lecz W oparciu o art. 160 kpa, nie przewidujacy tego rodzaju ograniczenia W postaci zaofiarowania nieruchomoéci zamiennej, tym bardziej, ze powédki dokonaty wyboru sposobu naprawienia szkody, domagajqc sie odszkodowania pienieznego, a W konsekwencji pozwany nie moie narzucaé im innego rodzaju restytucji. Ponadto W ocenie Sadu mglisty zapis art. 7 ust. 4 dekretu nie pozwala na Wyprowadzenie 2 niego Wykonalnego zoboWia_zania m. W.0raz okreslonego trybu postepowania administracyjnego W przedmiooie ,,zaofiaroWania nieruchomosoi zamiennej W miara jej posiadania”. Wskazaé takze nalezy, ze nie mozna zaakceptowaé konstrukcji prawnej, zgoclnie 2 ktora W ramach tej samej odpowiedzialnoéci odszkodowawczej rzeczowo odpowiedziainy byiby jeden podmiot  m. W.w zakresie nieruchomosci zamiennej, a finansowo inny  Skarb Pafistwa W ramach odpowiedzialnosci za Wadiiwa decyzje. Stad tez odrzucié nalezy koncepcje pozwanego zwiqzana z niewyczerpaniem przez poWodoW blizej nieokreslonej procedury uzyskania warunkowej rekompensaty rzeczowej od innego podmiotu. W tym kontekscie W orzecznictwie siqgano takze do instytucji desueludo z uwagi na martwy charakter omawianego przepisu przez dziesiqciolecia ltak Sqa'Ape1ac3g'ny w Warszawie w wyroku 2 dnia 04 marca 2009 roku, I AC0 279/08, nie pubs’./. . ' Ponadto powodka W. K.uzyskaly negatywne stanowisko Prezydenta M. W.na ich formalny Wniosek W tym zakresie (k. 101), a W konsekwencji nie mozna ich obarczaé negatywnymi konsekwenojami nienadania tej odpowiodzi przez Wiasciwy organ formy decyzji administracyj nej. " Jak wykazano wyzej prawnie Wadliwa, byia wydana W dniu 04 kwietnia 1951 roku decyzja Prozydium Rady Narodowej W m.W., moca, ktorej odmowiono bylym Wlaécicielorn przyznania prawa Wiasnoéci czasowej do nieruchomosci gruntowej poiozonej W W.przy ulicy (...). Zgodnie zas z trescia, art. 160 § 3 k.p.a. odszkodowanie --- STRONA 5 --- przysiuguje od organu, ktory wydai zaskarzona, decyzjq 2: naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. Poniewaz organ, ktoiy te deoyzje wydai juz nie istnieje, Wobec tego odpowiedzialnosé odszkodowaweza obciaza nastepce prawnego organu, ktory to Wadiiwa, deoyzje Wydai. Prezydium (...)Rady Narodowej byio organem wykonawozym i zarzadzajacym Wiadzy pafistwowej stopnia Wojewodzkiego /' art. 12 1' 38 ustawy z dnia 20 marca 1950 roku 0 terenowych organach jednolitej Wladzy paristwowej — Dz. U nr I4 z 1950 roku, p0z.130:’. Kompetencje tego organu przesziy zgodnie z ustawa dnia 22 listopada 1973 roku 0 zmianie ustawy o radach narodowych na terenowe organy administracji pafistwowej szczebla Wojewodzkiego / Dz. U 47/1973, poz. 276:’, przy czym W miejsce Prezydium Rady Narodowej W m. W.terenoWym organem stopnia wojewodzkiego zostai Prezydent W.. Stan ten uiegl zmianie z dniem 27 rnaja 1990 roku, kiedy do Wiasciwoéci Wojewodow przeszly, miedzy innymi, kompetenoje nalezace uprzednio do terenowych organéw administracji pafistwowej stopnia wojewodzkiego I art.53 ustawy 2 dnia 2.2 marca 1990 terenowych organach administracji rzqdowej ogélnej Dz. U. nr 21/90, par./.123!. Przedstawiony stan prawny prowadzi do wniosku, i2 biernie legitymowany W sprawie jest Skarb Pafistwa reprezentowany przez Wojewode (...). Wiasoiwoéé Wojewody (...)jako static fisci Skarbu Pafistwa w niniejszym procesie wynika takze z domniemania kompetencji zawartego W art. 24 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku 0 administracji rza_dowej w wojewodztwie /’ tekst jednoiity: Dz. U z 200.1 r. Nr 80, poz. 872 ze zmj. A W tym zakresie Sad podziela takie W caioéci tezq i uzasadnienie uchwaty 7 sedziow Sadu Najwyiszego z dnia 07 grudnia 2006 grudnia UH CZP 99/06, OSNC z 2007 roku, Nr 8, poz. 79/, Ze Skarb Pafistwa jest biernie legitymowany W sprawaeh o naprawienie szkody Wynikiej z ostatecznej decyzji administracyjnej, 0 ktorej moWa W art. 36 ust. 3 pkt 3 ustawy 2 dnia 10 maja 1990 roku  Przepisy Wprowadzaiace ustawe 0 samorzadzie terytoriainym 1 ustawzg 0 pracownikaoh samorzadowyoh r'Dz. U Nr 32, poz. 191‘ z péz'n. zm./ takze wtedy, gdy stwierdzenie jej niewaznosci nastapiio po dniu 26 maja 1990 roku. Nalezne poW6dko1n odszkodowanie W zakresie damnum emergens zostaio obiiczone W oparciu o omowiony powyiej dowod z opinii biegiego D. K.. Sad uznai, Ze miarodajna dla ustaleniaiwysokosci odszkodowania bedzie Wartosé uzytkowania Wieczystego utraoonej nieruchomosei okreélona Wediug stanu tej nieruchomosci na dziefi Wydania decyzji, ktora spowodowaia szkodq, czyli na dziefi 04 kwietnia 1951 roku, a cen na date sporzadzenia opinii, a to zgodnie ztrescia art. 363 § 2 k.c. Odsetki ustawowe doohodzone przez powodki z uwagi odszkodowawozy charakter roszozenia fart. 363 § 2 k.o.1' zostaiy zasadzone od daty wydania wyroku. W tym zakresie Sad opari sir; na utrwalonej linii orzeczniczej Sadu Najwyiszego (talc min. W Wyrokach z dnia 07 lipca 201'] roku, II CSK 635/I0, Lex numer 1001288, z dnia I2 paédziernika 2011 roku, H CSK 82/H, nie publ, iz dnia 14 grudnia 2011 roku, I CSK 238/11, nie publ), zgodnie z ktora, gdy odszkodoWa11ie ustala sie Wediug daty Wyrokowania, to naleizy sio ono W tej Wysokoéci i dopiero od tej chWi1i rnozna mowié 0 opoinieniu sie diuznika w zapiacie odszkodowania. W konsekwencji dalej idace zadanie odsetkowe za okres od doreezenia odpiséw pozwéw do dnia poprzed~zaja,cego wyrokowanie podlegaio oddaleniu. Wobeo czesciowego cofniecia pozwu ze zrzeozeniern sie roszczenia, dokonanego W dopuszozalnym czasie przed] Wydaniem wyroku Sad umorzyi postepowanie na podstawie art. 203 § 1 i 4 k.p.o. W zW. z art. 355 § 1 k.p.c. Sad ocenii na tle okolieznoéci sprawy, Ze cofniecie przez powodki pozwu jest dopuszozalne W swietle tresci art. 203 § 4 k.p.o., gdyi: nie jest sprzeczne z prawem, zasadami Wspoiiycia spoiecznego, ani nie zmierza do obejsoia prawa. W pkt V wyroku Sad ustalii, ze pozwany Skarb Pafistwa ponosi koszty procesu W oatosoi W oparciu o art. 100 zdanie 2 k.p.c., pozostawiajac szczegolowewyliczenie tyohie kosztow referondarzowi sadowomu (art. 108 § 1 zd. 2 k.p.c.). Powodki ulegiy bowiem jedynie co do nieznacznej czeéci pierwotnie zgtoszonych roszczefi, ktérych ostateczny ksztait byi wynikiem przeprowadzenia dowodu z opinii biegiego, gdyz W pozostaiej ozesci doszto do cofniecia pozwu ze zrzeozeniem sie roszczenia.