Wyrok I C 704/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 704/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Rafał Wagner Protokolant: stażysta Agnieszka Skolimowska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa D. D. (1) przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o zapłatę kwoty 100.000 zł I. zasądza od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz D. D. (1) kwotę 26.865,21 (dwadzieścia sześć tysięcy osiemset sześćdziesiąt pięć 21/100) zł z ustawowymi odsetkami od dnia 4 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty; II. w pozostałym zakresie oddala powództwo; III. ustala, że powód D. D. (1) ponosi koszty procesu w 73%, natomiast pozwany (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. w 27%, pozostawiając szczegółowe wyliczenie tych kosztów referendarzowi sądowemu po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku. Sygn. akt I C 704/14 UZASADNIENIE Pozwem nadanym 27 czerwca 2014 r. powód D. D. (1) wystąpił przeciwko (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. o zasądzenie od pozwanej kwoty 100 000 zł, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wydania wyroku do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania za bezprawne wykorzystanie jego wizerunku w celach komercyjnych oraz naruszenie dóbr osobistych. Ponadto powód wniósł o zasądzenie kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w lokalu (...) prowadzonym przez pozwaną zauważył swój wizerunek, widniejący na zdjęciu eksponowanym na jednej ze ścian. Powód zwrócił uwagę, że w przedmiotowym lokalu pozwana prowadzi działalność komercyjną polegającą na świadczeniu usług gastronomicznych oraz organizacji imprez, bankietów, konferencji szkoleń, imprez integracyjnych i okolicznościowych. Dalej powód podniósł, iż pozwana nigdy nie zwracała się do niego z prośbą o wyrażenie zgody na wykorzystanie jego wizerunku. Ponadto powód stwierdził, iż jego zdjęcie było eksponowane w lokalu pozwanej w sposób nieprzerwany przynajmniej od początku sierpnia 2010 r. do dnia 17 czerwca 2014 r. oraz jest prezentowane w charakterze promocji lokalu i usług świadczonych przez pozwaną na stronie internetowej lokalu. Zgodnie z twierdzeniami powoda zdjęcie przedstawiające jego wizerunek jest zdjęciem indywidualnym, a charakter i sposób jego eksponowania mają charakter komercyjny. Celem zdjęcia jest promocja lokalu i świadczonych w nim usług, ściągnięcie największej ilości fanów sportu w celu korzystania z usług lokalu. --- STRONA 2 --- Fotografia z jego wizerunkiem cechuje się bardzo dużymi gabarytami i jest widoczna od samego wejścia do lokalu w sposób wyraźny z niemal każdego miejsca lokalu powszechnie dostępnego dla gości. Według powoda zdjęcie jest atrakcyjne, przedstawiające powoda w kontekście sportowej rywalizacji, u szczytu jego popularności, w barwach klubu (...). Zdjęcie to ma nasuwać dobre myśli i być zachętą do kojarzenia wizerunku lokalu z wspomnianym klubem oraz kojarzenia klubu z osobą powoda, co pośrednio ma wpływać na kojarzenie wizerunku powoda z marką lokalu. Powód stwierdził, iż reklama wykorzystująca jego wizerunek ma wywoływać u gości pozytywne emocje, zachęcając ich do częstych odwiedzin lokalu oraz korzystania z usług lokalu prowadzonego przez pozwaną. Ponadto powód podniósł, że był sławnym sportowcem, pozytywnie odbieranym w społeczeństwie i jest uznawany powszechnie z jedną z legend klubu (...) oraz szerzej polskiej piłki nożnej. Zdaniem powoda gabaryty, treść i sposób eksponowania wizerunku w sposób istotny wpływają na jego odbiór u gości oraz potencjalnych klientów lokalu, a jedynym z zasadniczych celów i skutków takiego działa jest zwiększenie zainteresowania lokalem, zwiększenie liczby jego gości oraz wywołanie u nich potrzeby nabywania świadczonych przez lokal usług, w szczególności usług gastronomicznych oraz eventowych, co w sposób wyraźny przyczynia się do zwiększenia dochodu generowanego na skutek prowadzonej w lokalu działalności gospodarczej. Powód podkreślił, iż w związku z lokalizacją restauracji na terenie kompleksu sportowego, wartość zdjęcia powoda ma dla stałych i potencjalnych gości lokalu wyjątkowe znaczenie. Goście lokalu to według powoda to w dużej mierze osoby będące sympatykami klubu (...) w którym grał powód, dlatego chętnie przebywają i korzystają z usług lokalu, w którym tematyka sportowa prezentowana jest w sposób wyraźny, między innymi za pomocą wewnętrznego wystroju, którego motywem przewodnim są zdjęcia gwiazd piłki nożnej, w tym zdjęcie powoda. Powód nie wystąpił z żądaniem, aby pozwana zaniechała pokazywania jego wizerunku czy przeprosiła, albowiem nie twierdził, że sposób, w jaki wizerunek jest eksponowany przez pozwaną naraża go na krzywdę psychiczną. Powód podniósł natomiast, że możliwości wykorzystania jego wizerunku pozwana nigdy z nim nie uzgadniała. Zdaniem powoda roczny kontrakt na wykorzystanie jego wizerunku w sposób w jaki czyni to pozwana należy wycenić co najmniej na kwotę 30 000 - 35 000 zł. Powód podniósł również, że działanie pozwanej zdewaluowało wartość komercyjną jego wizerunku, a wtórne wykorzystanie wizerunku z uwagi na bezprawne działanie pozwanej pozbawia powoda argumentu oryginalności zastosowanej reklamy w przyszłości z potencjalnymi kontrahentami. (pozew – k. 2-22) Na rozprawie 16 października 2014 r. strona powodowa sprecyzowała, że roszczenie dotyczy okresu od otwarcia lokalu do daty zamknięcia rozprawy (protokół rozprawy – k. 140). W odpowiedzi na pozew z 14 sierpnia 2014r. pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu wg norm przepisanych. Pozwana zaprzeczyła jakoby wizerunek powoda został umieszczony w celach komercyjnych, reklamowych oraz że jego zamieszczenie było celową strategią marketingową. Pozwana wskazała, że przychód generowany przez lokal, liczba klientów oraz ilość odwiedzin strony internetowej lokalu nie mają jakiegokolwiek związku z osobą powoda, ponieważ klienci odwiedzają restaurację nie w tym celu, aby obejrzeć wizerunek powoda, lecz ze względu na kuchnię, miejsce i atmosferę lokalu. Wizerunek powoda zdaniem pozwanej ma być ponadto ukryty wśród wizerunków innych sportowców na reportażowym zdjęciu z historii klubu. Nie ma tym samym związku przyczynowo skutkowego pomiędzy umieszczeniem wydarzeń sportowych z udziałem powoda z przychodami i liczbą klientów odwiedzających lokal. Ponadto pozwana wskazała, iż nie wynajmuje, ani też nie wydzierżawia lokalu przy ulicy (...), który stanowi cześć stadionu i dysponuje nim (...) S.A., na podstawie zawartej wieloletniej umowy dzierżawy z Miastem S. W.. Pozwana świadczy jedynie w lokalu usługi gastronomiczne na podstawie umowy z (...) S.A. Pozwana stwierdziła, że wszystkie zdjęcia stanowiące wystrój lokalu są własnością (...) S.A. oraz zostały zawieszone, wybrane i zaaranżowane zgodnie z życzeniem klubu. Pozwana stwierdziła, że podmiot który przygotowywał wystrój lokalu, nie miał obowiązku uzyskania zezwolenia powoda. Powód jest osobą powszechnie znaną, a jego wizerunek wykonano w związku z pełnieniem przez niego funkcji publicznych, czyli podczas zawodów sportowych. Zdjęcie to ma charakter reporterski i zostało zrobione podczas rozgrywania jednego z meczów piłkarskich (...). Wizerunek powoda stanowi jedynie pewien szczegół całości, na którą składa się szereg sekwencji fotograficznych tworzących graficznie swego rodzaju film obrazujący część historii klubu. Na wzmiankowaną całość składa się kilkanaście zdjęć ukazujących --- STRONA 3 --- kilkudziesięciu zawodników podczas rozgrywania meczów piłki nożnej, które niewątpliwe należą do kategorii imprez publicznych. Wizerunek powoda znajduje się jedynie na dwóch fotografiach meczowych i żadna z nich nie ma charakteru portretu. W ocenie pozwanej, nawet po usunięciu wizerunku powoda cała aranżacja fotograficzna nie zmieniłaby w żaden sposób swojego charakteru i nadal miałaby ona charakter sportowy, przedstawiałaby zmagania piłkarzy w różnych okresach historii klubu. (odpowiedź na pozew – k. 91-102) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód jest byłym piłkarzem, który zakończył karierę w drugiej połowie lat 90. XX wieku. W czasie kariery powód grał w polskich i zagranicznych klubach piłkarskich. Z klubem (...) powód związany był w latach 1985-1989 oraz w 1993 r. Powód grał również w reprezentacji Polski. Po zakończeniu kariery powód pełnił funkcję asystenta trenera reprezentacji Polski. Obecnie powód wykonuje m.in. pracę komentatora telewizyjnego, felietonisty oraz konferansjera (okoliczności niesporne). Pozwana jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością działającą pod firmą (...) z siedzibą w W.. Pozwana zarządza lokalem usługowym ,(...) zlokalizowanym przy ulicy (...) w W.. Lokal jest częścią kompleksu sportowego obejmującego również stadion piłkarski, muzeum klubu (...) oraz oficjalny sklep z asortymentem sportowym i pamiątkami klubowymi. Całym kompleksem, z wyjątkiem restauracji, zarządza SSA (...). W lokalu świadczone są usługi gastronomiczne oraz organizowane są imprezy okolicznościowe. Pozwana dysponuje lokalem na podstawie umowy o współpracy z SSA (...), rozlicza się z nią płacąc procent od dochodów. Umowa o współpracę zawarta pomiędzy pozwaną a SSA (...) nie zawierała szczegółowych postanowień dotyczących aranżacji lokalu. Została ona wykonana przy współpracy obu stron umowy oraz z zaangażowaniem firmy architektonicznej. Zdjęcia, które zostały wykorzystane do wystroju lokalu pozwana otrzymała od SSA (...). Posłużenie się zdjęciami powoda w lokalu gastronomicznym nie było z powodem konsultowane. (zeznania świadków: J. C. – k. 157-158, K. E. – k. 156-157, D. D. (2) – k. 172-173). W lokalu należącym do pozwanej, prowadzonym od sierpnia 2010 r., w 2010 r. (5 miesięcy) dokonano 18.456 transakcji, w 2011 r. – 38.234, w 2012 – 42.597, w 2013 – 50.900, w 2014 – 47.026 (dane podane przez pozwaną w piśmie z 11 marca 2015 r. – k. 194-195). Wizerunek powoda wykorzystywany jest w restauracji na dwóch zdjęciach stanowiących element wystroju lokalu oraz będących częścią większej całości. W lokalu wykorzystywanych jest łącznie 14 zdjęć przedstawiających zawodników podczas rozgrywania meczu piłkarskiego, przy czym na poszczególnych zdjęciach ukazane zostały wizerunki więcej niż jednej osoby. Wizerunek powoda na zdjęciach został utrwalony w związku z wykonywaniem przez niego zawodu piłkarza, podczas czynności piłkarskich. Ciąg zdjęć kontynuowany jest w sąsiednich lokalach – muzeum i sklepie (protokół oględzin – k. 146-147, dokumentacja zdjęciowa – k. 110-122). Wizerunek powoda wykorzystywany jest także na stronie internetowej lokalu. Ten sposób wykorzystania wizerunku, ze względu na bardzo ograniczoną wielkość zdjęć, a w konsekwencji także minimalną powierzchnię ekspozycji, ma charakter marginalny w perspektywie wynagradzania za korzystanie. Tego rodzaju wykorzystanie jest przy zawieraniu umów o wyrażenie zgody na korzystanie z wizerunku traktowane jako korzystanie dodatkowe, nieodpłatne. Sposób wykorzystania przez pozwaną zdjęć z wizerunkiem powoda nie posiada znamion promocji czy reklamy. Reklamowe wykorzystanie wizerunku osoby polega na ekspozycji wizerunku w taki sposób, aby u odbiorcy doszło do zmiany postawy wobec reklamowanego obiektu. Eksponowane przez pozwaną zdjęcia z wizerunkiem powoda nie mają na celu zmiany postawy klientów (także potencjalnych) wobec tego punktu usługowego. Klientami restauracji pozwanej są w dominującej większości osoby zainteresowane tematyką sportową i posiadające w tym zakresie przynajmniej podstawową wiedzę (w stopniu pozwalającym na zorientowanie się, że restauracja pozwanej mieści się na terenie stadionu piłkarskiego L., a także w przedmiocie dokonań powoda jako piłkarza). Sposób korzystania przez pozwaną ze zdjęć z wizerunkiem powoda nie jest czynnikiem skutkującym zmianą postawy wobec restauracji. Zdjęcia z wizerunkiem powoda stanowią element wystroju i dla identycznego efektu postawy klientów tej --- STRONA 4 --- restauracji, mogłyby zostać zastąpione innymi elementami wystroju, a w szczególności zdjęciami innych sportowców związanych z klubem piłkarskim (...). Zdjęcia wykorzystane w lokalu pozwanej stanowią element aranżacji nie tylko lokalu pozwanej, ale także innych pomieszczeń w obiekcie stadionu klubu piłkarskiego (...) – sklepu i muzeum. Klienci odczuwają, iż także restauracja jest częścią większej całości punktów handlowo-usługowych związanych z klubem piłkarskim (...). Sposób korzystania przez pozwaną z wizerunku powoda nie nosi także cech promocji, której celem jest aktywizacja sprzedaży i zachęcanie do zakupu. Sposób korzystania z wizerunku powoda nie obejmował zachęt typowych dla promocji, jak np. wskazywania, że powód odwiedza i spożywa posiłki w restauracji pozwanej. Powód w latach 2006-2014 ani razu nie znalazł się na liście 100 najcenniejszych gwiazd show-businessu (rankingi – k. 286-297). Powód w 2012 r. zawierał umowy o współudział w spotkaniach promocyjnych i przeniesienie praw do artystycznego wykonania (k. 78), o dzieło (usługi konferansjerskie – k. 79, 80, autorski komentarz do audycji Serwisu Informacyjnego (...)” – k. 81). Na podstawie umowy licencyjnej z 16 czerwca 2014 r. (k. 178) powód jako współautor książki (...) pobierał w 2014 r. wynagrodzenie w wysokości 7-18% od każdego sprzedanego egzemplarza książki ((...)). W 2014 r. za udział w imprezie powód uzyskał wynagrodzenie w kwocie 5.000 zł (k. 189). Pozwana wykorzystuje wizerunek powoda w sposób komercyjny, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Przy czym powód należy do kategorii osób „znanych o przeciętnej rozpoznawalności”. Gdyby zawarł on umowę z pozwaną na wykorzystanie jego wizerunku w sposób, w jaki ma to miejsce w lokalu pozwanej to rynkowe wynagrodzenie za okres od sierpnia 2010 r. do grudnia 2014 r. wyniosłoby 21.997,14 zł, przy czym za kolejne lata jego wysokość wynosiłaby: za 5 miesięcy 2010 r. – 2.067,07 zł, za 2011 r. – 4.282,21 zł, za 2012 r. – 4.770,86 zł, za 2013 r. – 5.610,08, za 2013 r. – 5.266,91 zł (opinia biegłego – k. 247-284). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie złożonych przez strony dokumentów (umowy, zdjęcia), oględzin lokalu, opinii biegłego oraz zeznań świadków. W ocenie Sądu, biegły prof. A. G. (1) specjalista w zakresie ekonomii, marketingu, reklamy i wyceny praw autorskich w sposób kompleksowy, na podstawie wszystkich dostępnych źródeł ustalił wysokość wynagrodzenia powoda za okres od 2010 do 2014 r. za wykorzystanie jego wizerunku, gdyby między stronami doszło do zawarcia umowy. Biegły, również w ustnych wyjaśnieniach (k. 366-368) w sposób przekonujący przedstawił założenia przyjęte przy sporządzaniu opinii. Wskazał przy tym, że złożone do akt sprawy umowy, które zawierał powód nie mogły stanowić podstawy wyliczenia wynagrodzenia, gdyż dotyczyły wykorzystania wizerunku powoda w sposób całkowicie odmienny niż czyni to pozwana. Nie ma przy tym podstaw do zakwestionowania założenia biegłego, iż w okresie objętym badaniami powód należał do kategorii osób znanych o przeciętnej rozpoznawalności. Nie można bowiem porównywać wybitnego sportowca, który zakończył karierę 20 lat temu, ze sportowcami, którzy aktualnie są u szczytu swojej sportowej, ale też medialnej sławy. Biegły w ustnych wyjaśnieniach opinii obszernie, w sposób spójny i logiczny, odwołując się do takich pojęć jak segmentacja rynku, grupa docelowa, odniósł się do tego dlaczego rozpoznawalność winna być oceniana w odniesieniu do całej populacji, a nie jedynie do kibiców piłkarskich, którzy stanowią klientelę lokalu. Wobec powyższego, zdaniem Sądu, opinia biegłego A. G. mogła stanowić podstawę ustaleń dotyczących charakteru wykorzystania wizerunku powoda oraz rynkowego wynagrodzenia za takie wykorzystanie. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie, aczkolwiek w wysokości niższej niż określona w pozwie. Strona powodowa wytaczając powództwo wskazywała, że żąda kwoty 100.000 zł tytułem odszkodowania. Jako podstawę żądania wskazywane były przepisy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (art. 78 i 81 ust. 1), a także przepisy dotyczące dóbr osobistych (art. 23 i 24 k.c.). Jednocześnie jednak w pozwie podkreślono, że „Powód nie tyle żąda aby pozwana zaniechała pokazywania jego wizerunku czy go przeprosiła. Trudno bowiem uznać, że sposób w jaki wizerunek jest eksponowany przez Pozwaną naraża Powoda na krzywdę psychiczną” (k. 16). Stanowisko to jest w pełni zrozumiałe, skoro wykorzystanie wizerunku następowało w pozytywnym celu, nie miało charakteru ośmieszającego. Tym samym stwierdzić należy, że faktycznie żądanie dotyczyło zapłaty wynagrodzenia powodowi za korzystanie z jego wizerunku. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z 29 lipca 2014 r. (VI ACa 1657/13, LEX nr 1537498) w zbliżonym stanie faktycznym, podstawę prawną świadczenia z tytułu --- STRONA 5 --- nieuzyskanego wynagrodzenia powinny stanowić przepisy dotyczące bezpodstawnego wzbogacenia, nie zaś przepisy z zakresu odpowiedzialności odszkodowawczej. Zgodnie z art. 405 k.c. kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości. Rozstrzygając o odpowiedzialności pozwanej z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia w pierwszej kolejności rozważenia wymaga kwestia legitymacji biernej pozwanej oraz to, czy działania związane z wykorzystaniem wizerunku powoda dokonane było bez podstawy prawnej. Strona pozwana kwestionując żądanie co do zasady podnosiła, że wszystkie zdjęcia stanowiące aranżację lokalu są własnością Legii oraz zostały zawieszone, wybrane i zaaranżowane zgodnie z życzeniem klubu, a zdjęcia w identycznej konwencji i rozmiarach znajdują się w innych pomieszczeniach SSA (...), zupełnie nie związanych z działalnością pozwanej. W ocenie Sądu, sugestia zawarta w tych zarzutach, że pozwana została zmuszona do wykorzystania wizerunków piłkarzy, w tym powoda, przez SSA (...), a przez to nie może ponosić odpowiedzialności za taki a nie inny wystrój lokalu jest nieuzasadniona. Jak wynika z zeznań świadków, sposób aranżacji lokalu był wspólnie uzgadniany pomiędzy przedstawicielami pozwanej a przedstawicielami SSA (...). Nie oznacza to, że pozwana musiała wykorzystać wizerunek powoda i nie mogła skorzystać z innych zdjęć, jak np. znajdującego się na k. 120, przedstawiającego kilka osób odwróconych tyłem i prezentujących napis (...). Ostatecznie to pozwana korzysta z wizerunku powoda i to ona w umowie z SSA (...) winna uregulować kwestię związaną z korzystaniem z wizerunku piłkarzy. Skoro w umowie nie było uzgodnień co do aranżacji lokalu to pozwana jako czerpiąca korzyści z zamieszczenia zdjęć ponosi odpowiedzialność w stosunku do powoda. Warunkiem ponoszenia takiej odpowiedzialności jest stwierdzenie, że pozwana działała bez podstawy prawnej. W tym zakresie strona pozwana podnosiła, że nie było obowiązku uzyskania zezwolenia powoda na wykorzystanie zdjęć, na których jest przedstawiany. Wskazywała, że powód jest osobą powszechnie znaną, zdjęcie wykonano w związku z pełnieniem przez niego funkcji publicznych, a same zdjęcia mają charakter reporterski. W ocenie Sądu, nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 81 ust. 2 pkt 1 prawa autorskiego. Zgodnie z tym przepisem zezwolenia nie wymaga rozpowszechnianie wizerunku osoby powszechnie znanej, jeżeli wizerunek wykonano w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych, w szczególności politycznych, społecznych, zawodowych. Analiza tego przepisu, jako wyjątku od ogólnej zasady dotyczącej konieczności uzyskania zgody, winna być dokonywana w sposób zawężający. Nie można również odrywać wykorzystania wizerunku od celu w jakim został wykorzystany. Tym samym inaczej należy ocenić wykorzystanie tego samego zdjęcia w prasie relacjonującej aktualne wydarzenia sportowe, a inaczej skorzystanie z niego po latach dla celów komercyjnych w lokalu, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza. W pierwszym przypadku wykorzystanie to będzie pełniło funkcję informacyjną, w drugim zmierzało do osiągnięcia celów gospodarczych. Na ten drugi sposób wykorzystania wizerunku z całą pewnością powód nie wyrażał zgody, a tym bardziej, aby wizerunek był wykorzystywany nieodpłatnie. O tym, że art. 81 ust. 2 pkt 1 prawa autorskiego nie znajduje zastosowania w stosunku do powoda świadczy również brzmienie art. 33 ust. 1 nieobowiązującej ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. Nr 155, poz. 1298 z późn. zm.), zgodnie z którym członek kadry narodowej udostępnia, na zasadach wyłączności, swój wizerunek w stroju reprezentacji kraju polskiemu związkowi sportowemu, który jest uprawniony do wykorzystania tego wizerunku do swoich celów gospodarczych (…) oraz art. 14 ust. 1 obowiązującej ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 715), według którego członkowie kadry narodowej udostępniają, na zasadach wyłączności, swój wizerunek w stroju reprezentacji kraju polskiemu związkowi sportowemu. Wprowadzając te wyjątkowe regulacje dotyczące reprezentantów Polski, ustawodawca potwierdza, że wykorzystanie wizerunku sportowca do celów gospodarczych, nawet w stroju klubowym, będzie wymagało jego zgody. Pozwany stosownej zgody nie posiadał, a w konsekwencji winien zwrócić powodowi uzyskaną z wykorzystania wizerunku korzyść. Wysokość tej korzyści za okres sierpień 2010 – grudzień 2014 Sąd ustalił na podstawie opinii biegłego. Jednocześnie opinia ta pozawalała na ustalenie należnego powodowi świadczenia za 2015 r. do daty zamknięcia rozprawy (21 grudnia 2015 r.). Powód domagał się wypłaty za okres do daty zamknięcia rozprawy. Pozwana złożyła informację o transakcjach za styczeń i luty 2015 r., z których wynikało, że przez pierwsze dwa miesiące (1/6) 2015 r. razem było 6.480 paragonów. Rozszerzając te dane na cały rok --- STRONA 6 --- dawałoby to 38.880 rachunków (6.480 x 6). Liczba ta znacząco odbiega od wyników lokalu z lat poprzednich. Jest to uzasadnione tym, że przez większą część tego okresu nie odbywały się mecze piłkarskie, a pierwsza kolejka rundy wiosennej rozegrana została 15 lutego 2015 r. Z tego względu, uznając, że pierwsze dwa miesiące nie są wymierne dla całego roku, Sąd do wyliczenia wynagrodzenia powoda przyjął średnią liczbę paragonów z lat 2011-2014, co dało 44.698,25 transakcji. Przy uwzględnieniu 355 z 365 dni 2015 r. i po podstawieniu do wzoru wskazanego przez biegłego wynagrodzenie powoda wyniosło 4.868,07 zł (44.689,25 x 4 x (...) x 2 x 355/365). Z tego względu Sąd zasądził z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia na rzecz powoda za okres od sierpnia 2010 r. do 21 grudnia 2015 r. 26.865,21 zł (21.997,14 + 4.868,07), w pozostałym zakresie powództwo zostało oddalone. Odsetki Sąd zasądził zgodnie z żądaniem pozwu – od daty wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 i 108 § 1 k.p.c. proporcjonalnie do części uwzględnionego powództwa rozdzielając je pomiędzy strony.