Wyrok I C 691/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Konin

--- STRONA 1 --- Sygnatura akt I C 691/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Konin, dnia 02-10-2020 r. Sąd Okręgowy w Koninie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Jan Bartniak Protokolant: p.o. sekretarza sądowego Aleksandra Krakowska po rozpoznaniu w dniu 02-10-2020 r. w Koninie sprawy z powództwa (…) przeciwko (…) o zadośćuczynienie w kwocie 120 000 zł i odszkodowanie w kwocie 2171, 58 zł 1. zasądza od pozwanego (…) na rzecz powoda (…)kwotę 120 000 zł (sto dwadzieścia tysięcy złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie: - od kwoty 80 000 zł od dnia 3 listopada 2017 roku do dnia zapłaty - od kwoty 40 000 zł od dnia 22 sierpnia 2020 roku do dnia zapłaty; 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1900,75 zł (tysiąc dziewięćset i 75/100 złotych) odszkodowania z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 listopada 2017 roku do dnia zapłaty; 3. umarza postępowanie co do kwoty 270,83 zł (dwieście siedemdziesiąt i 83/100 złotych); 4. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 7 675, 42 zł (siedem tysięcy sześćset siedemdziesiąt pięć i 42/100 złotych) kosztów procesu. Jan Bartniak Sygn. akt I C 691/18 UZASADNIENIE --- STRONA 2 --- Małoletni powód (…) reprezentowany przez swoją matkę (…) wniósł o zasądzenie od pozwanego (…) kwoty w wysokości 80.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę oraz kwotę 1.913,61 zł tytułem odszkodowania za poniesione koszty leczenia, każde z roszczeń wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 3.11.2017r. do dnia zapłaty, tytułem rekompensaty szkody jaką poniósł w związku z wypadkiem komunikacyjnym w dniu 28.06.2017r. w następstwie którego doznał poważnych obrażeń ciała i urazu na zdrowiu psychicznym. W odpowiedzi na pozew pozwany uznał swoją odpowiedzialność co do zasady lecz zakwestionował wysokość zgłoszonego roszczenia, uznając je za zbyt wygórowane. Pozwany wyjaśnił przy tym, że wypłacił już powodowi kwotę 48.097 zł tytułem zadośćuczynienia, 2.120 zł tytułem kosztów opieki, 270,83 zł tytułem kosztów leczenia oraz 1.586,70 zł tytułem kosztów dojazdów. Powyższe kwoty w ocenie pozwanego w pełni zaspokajają szkodę jaką poniósł powód, tym bardziej, że już przed wypadkiem powód leczył się u psychologa, a w toku leczenia po wypadku winien korzystać z bezpłatnych usług świadczonych przez NFZ, a nie z kosztownych wizyt prywatnych. Pozwany zakwestionował też wskazany przez powoda termin wymagalność odsetek ustawowych (k.85-89). Pismem z dnia 18.08.2019r. powód rozszerzył powództwo o kwotę 40.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 80.000 zł od dnia 3.11.2017r. do dnia zapłaty, a od kwoty 40.000 zł od dnia 18.07.2020r. do dnia zapłaty. Ostatecznie żądanie w zakresie zapłaty zadośćuczynienia wyniosło 120.000 zł (k.231). Pismem z dnia 28.11.2018r. powód rozszerzył powództwo w części dotyczącej zwrotu kosztów leczenia o kwotę 257,97 zł (k.l 20) lecz na ostatniej rozprawie w dniu 11.09.2020r. cofnął żądanie (w tym zakresie) o kwotę 270,83 zł. Ostatecznie żądanie w zakresie zapłaty odszkodowania z tytułu kosztów leczenie wyniosło 1.900,75 zł (1.913,61 zł + 257,97 zł - 270,83 zł) (k.248-248v). W toku niniejszego procesu powód uzyskał pełnoletność. l --- STRONA 3 --- Sqd ustalił, co następuje: Dnia (…) roku przy skrzyżowaniu ulicy (…) z ulicą (…) w (…) doszło do wypadku komunikacyjnego z udziałem powoda. Kierujący pojazdem marki (…) o numerze rejestracyjnym (…) naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że nie zachował wymaganej ostrożności, wskutek czego zderzył się z prawidłowo poruszającym się motorowerem, którym w chwili zdarzenia kierował powód (…) . Na miejsce zdarzenia przybyli funkcjonariusze z Komendy Powiatowej Policji w (…) . Pojazd, którym poruszał się sprawca w chwili zdarzenia objęty był obowiązkowym ubezpieczeniem z tytułu odpowiedzialności cywilnej w pozwanym (…) - numer polisy: (…) . Okoliczności samego wypadku powód pamiętał gdyż nie stracił przytomności. Nie mniej jednak z powodu mnogości obrażeń został zaintubowany i poddany sedacji w celu zapewniania właściwej wentylacji i kontroli układu krążenia oraz właściwej diagnostyki i leczenia. Bezpośrednio po wypadku, powód został przyjęty w Szpitalu Klinicznym im (…) . W toku podjętych czynności medycznych u (…) zdiagnozowano mnogie złamania kości udowej - złamanie bliższego odcinka trzonu prawej kości udowej z całkowitym przemieszczeniem i skróceniem w osi długiej, złamanie nasady dalszej kości promieniowej - złamanie przynasady dalszej lewej kości promieniowej, otwartą ranę ściany przedniej klatki piersiowej - otwarta rama przedniej ściany klatki piersiowej, mnogą otwartą ranę barku i ramienia - liczne otwarte rany barku, ramienia i przedramienia lewego oraz ręki prawej, otwartą ranę przedramienia (część nieokreślona), otwartą ranę nadgarstka i ręki (część nieokreślona), inny uraz płuca - wieloogniskowe obustronne stłuczenie płuc, złamanie mostka - złamanie przedniej powierzchni górnej części trzonu mostka bez przemieszczenia, stłuczenia klatki piersiowej - stłuczenie przedniej ściany klatki piersiowej oraz pęknięcie wątroby z krwiakiem podtorebkowym wątroby. Od 28.06.2017. do 03.07.2017r. powód przebywał w oddziale intensywnej terapii ww. szpitala gdzie w ramach bloku operacyjnego zdiagnozowano i zaopatrzono 2 --- STRONA 4 --- urazy, a następnie od 4.07.2017r. do 11.07.2017r. przebywał na oddziale chirurgii dziecięcej. W trakcie pobytu w szpitalu w dniu 28 czerwca 2017 roku powód został poddany leczeniu operacyjnemu - złożeniu cewnika centralnego, szycia rany klatki piersiowej oraz zamkniętej repozycji złamania kości promieniowej lewej. Kolejno powód został poddany leczeniu operacyjnemu w dniu 29 czerwca 2017 roku, gdzie przeprowadzono operacyjne nastawienie odłamów złamanej kości udowej przy użyciu stabilizatora zewnętrznego typu Ortofix. W dniu 03.07.2017r. powód został ekstubowany. W okresie od 11 do 24 lipca 2017 roku, (…) przebywał na Oddziale (…) w (…) z rozpoznaniem złamania kości udowej prawej, złamania przynasady dalszej lewej kości promieniowej oraz urazu wielonarzgdowego. W omawianej placówce medycznej powód w dniu 12 lipca 2017 roku został podany kolejnemu zabiegowi operacyjnemu - zamkniętej repozycji złamania kości udowej oraz stabilizacji aparatem monolateralnym. (…) opuścił ww. placówkę medyczną w dniu 24 lipca 2017 roku z zaleceniem poruszania się przy asekuracji kul łokciowych z pełnym obciążaniem prawej kończyny dolnej, wykonywania ćwiczeń usprawniających wyuczonych w Klinice, zmiany opatrunków wokół implantów, dalszej kontroli w poradni ortopedycznej oraz przyjmowania leków przeciwbólowych i przeciwzakrzepowych. W dniu 22.11.2017r. wykonano osteotomię korekcyjną i restabilizację. W okresie od dnia 05 marca do dnia 13 marca 2018 roku, (…) był ponownie hospitalizowany na Oddziale (…) w (…) . Powód został przyjęty we wskazanej placówce medycznej z rozpoznaniem następstw złamania kości udowej prawej, następstw złamania przynasady dalszej lewej kości promieniowej oraz urazu wielonarzgdowego. W dniu 12 marca 2018 roku po uzyskaniu zrostu uda prawego powodowi usunięto stabilizator zewnętrzny typu „Snake" z kości udowej. (…) opuścił placówkę medyczną z zaleceniem poruszania się pryz asekuracji kul łokciowych z częściowym obciążeniem prawej kończyny dolnej, wykonywania 3 --- STRONA 5 --- ćwiczeń usprawniających wyuczonych w Klinice, dalszej kontroli w poradni poszpitalnej, utrzymywania diery pooperacyjnej, zmiany opatrunków oraz planowego przyjęcia do Kliniki w dniu 10 września 2018 roku. Po tym czasie jeszcze do końca kwietnia 2018 roku powód poruszał się o 2 kulach łokciowych. Ze względu na to, że doszło do skrócenia kończyny o 2,5 cm powód został zakwalifikowany do wydłużenia uda. W styczniu 2019 roku wykonano osteotomię kości i założono aparat dystrakcyjny. W dniach od 19.02.2019r. do 22.02.2019r. powód był ponownie hospitalizowany podczas której wykonano korekcję deformacji szpotawej i z redresjg zgięcia stawu kolanowego. Przebudowano aparat dystrakcyjny. W dniu 12.04.2019r. powód zgłosił się do SOR gdzie rozpoznano stan zapalny uda prawego w okolicy implantów drutów. Powód był ponownie hospitalizowany od 13.05.2019r. do 16.05.2019r. gdzie po ocenie radiologicznej i klinicznej usunięto mu stabilizator i 6 grotowkrętów z kości udowej. Po usunięciu grotów i wykrętów wykonano wymaz z rany i wyhodowano gronkowca złocistego ale metycylinowrażliwego. Zażywał z tego powodu antybiotyk. Powód pozostawał pod opieką Gabinetu Rehabilitacji Medycznej (…) , gdzie w ramach rehabilitacji powód został poddany kinezyterapii, masażowi klasycznemu, masażowi leczniczemu, masażowi konsensualnemu, mobilizacji blizny oraz nauki chodu o kulach w okresie od 16.08.2017r. do 20.12.2017r. W obrębie kości udowej proces leczenia jest jeszcze niezakończony albowiem kość wymaga czasu aby uzyskać pełng konsolidację zrostu z przebudową. Poza tym kończyna dolna prawa po uzyskaniu zrostu wymaga wykonywania ćwiczeń a to celem odzyskania większej masy i siły mięśniowej i poprawienia zakresu ruchu stawów. W obrębie nadgarstka lewego występuje śladowe już tylko ograniczenie zgięcia grzbietowego (o 10*) poza tym bez innych zmian. Proces leczenia nadgarstka lewego był niepowikłany i uzyskano submaksymalną sprawność (opinia biegłego (…) - k.l 79). 4 --- STRONA 6 --- W chwili obecnej powód porusza się z niewielkim utykaniem na prawą kończynę. Rozbiera i ubiera się samodzielnie, zupełnie sprawnie. Powód ma rozległa bliznę na przedniej powierzchni klatki piersiowej przebiegającej od lewej okolicy podobojczykowej w kierunku prawej brodawki sutkowej. Jest to blizna wygojona z płaskim bliznowcem koloru różowego, długości ok. 26 cm, szeroka w najszerszym miejscu do 5 cm. Nadto powód ma bliznę na przedniej części ramienia lewego o długości 5 cm, wygojoną z płaskim bliznowcem do lcm. Do tego powód ma liczne punktowe blizny barku i ramienia lewego oraz przedramienia lewego. Nadto blizny grzbietowej powierzchni dłoni prawej, szczególnie kości śródręcza, największa w okolicy 3 i 4 tej kości długości do 3 cm i szerokości do 3 cm kształtu nieregularnego. Ruchy nadgarstka są wykonywane w nieco ograniczonym zakresie tj. zgięcie dłoniowe 90*, zgięcie grzebietowe 75*, po prawej 90/85*. Kończyny dolne są równej długości, oś podłużna jest zachowana i bez zaburzeń rotacji. Na powierzchni bocznej uda prawego w okolicy podkrętażowe blizna po wprowadzeniu groto wkrętów łącznie długości 9 cm i szerokości do 1,5 cm. Na bocznej powierzchni uda w '/2 dystalnej łączna blizna 20 cm po wprowadzeniu groto wkrętów i po przebytym stanie zapalnym. Widoczne jest znaczne wyszczuplenie prawej kończyny dolnej i osłabienie siły mięśniowej. Ruchy w stawach biodrowym prawym i kolanowym prawym nieco ograniczone. Po stronie prawej rotacja zewnętrzna biodra 35*, wewnętrzna 10*, zgięcie 120*, odwodzenie 40* i przywodzenie 15*. Odpowiednio po stronie lewej ruchy te wynoszą 45/20/135/40/15*. Prawe kolano jest nieco poszerzone ale bez balotowania rzepki i bez wysięku. Chód wydolny (badanie ortopedyczne - k.l 78). Przebyty uraz spowodował powstanie trwałego uszczerbku na zdrowiu. Procentowy uszczerbek na zdrowiu w oparciu o załącznik do Rozporządzenia Ministra Pracy I Polityki Społecznej z dnia 1 8 grudnia 2002 R. (Poz. 1 974) wynosi: 5% według pozycji 1 22a) za następstwa urazu złamania końca dalszego kości przedramienia lewego. Doszło do uzyskania zrostu bez zniekształcenia , a więc ocena według pozycji 1 22a), natomiast ograniczenie ruchu jest śladowe, a więc ocena minimalna; 25% według pozycji 1 47b) za następstwa złamania uda prawego. Nie można mówić o nieznacznych zmianach, skoro doszło do przemieszczenia kości i uzyskano zrost na wysokości złamania z przemieszczeniem przód — tył (wprawdzie w osi). Nie można mówić też o nieznacznych zmianach, skoro konieczne było dwukrotne wykonanie osteotomii. Biorąc pod uwagę powyższe uzasadnioną jest ocena według pozycji 147b). Nie występują ciężkie zmiany i powikłania. W pozycji 147b) ocena na poziomie 5 --- STRONA 7 --- 25% jest proporcjonalna do znacznego zmniejszenia masy i siły mięśniowej i jest proporcjonalna do ograniczenia ruchów w stawach; 5% za następstwa odniesionych ran kończyn górnych (barku i przedramienia i ramienia lewego oraz ręki prawej) - per analogiom , tj. z wykorzystaniem pozycji 149). U powoda doszło do uszkodzenia skóry co spowodowało powstanie uszczerbku w postaci naruszenia pierwotnej struktury anatomicznej. Fakt że powyższe nie powoduje ograniczenia ruchomości skutkuje oceną minimalną. Łącznie powyższe stanowi 35% stałego uszczerbku na zdrowiu w obrębie narządu ruchu spowodowanego zdarzeniem z dnia 28.06.2017r. (opinia biegłego (…) - k.l 79-180). Zmiany pourazowe na przedniej powierzchni klatki piersiowej powoda są trwałe i uniemożliwiają mu normalną aktywność. Jakakolwiek aktywność fizyczna np. siłownia jest wykluczona ze względu na całkowite zaburzenie funkcji wysiłkowej mięśni przedniej ściany klatki piersiowej. Podobnie wysiłkowe oddychanie np. w czasie biegu, ćwiczeń fizycznych będzie zdecydowanie upośledzone ze względu na brak prawidłowej pracy mięśni oddechowych, dodatkowych ze strony ściany klatki piersiowej. Biorąc pod uwagę stan mięśni przedniej ściany klatki piersiowej oraz przebyty uraz tkanki płucnej nie ma możliwości powrotu do pełnej wydolności oddechowej i wysiłkowej z okresu przed wypadkiem. Dodatkowo deformacja tkanek miękkich jest znacznym czynnikiem oszpecającym powoda. Oprócz powyższego przedmiotowy wypadek spowodował znaczny uraz tkanki wątrobowej - uszkodzenia wątroby o typie krwiaka podtorebkowego z pęknięciem struktury miąższu. Przy czym uzyskano pełne wygojenie bez upośledzenia funkcji wątroby. Trwały uszczerbek na zdrowiu z powodów chirurgicznych wynosi 35% (opinia biegłego (…) - k.211-212 i k.220). Po wypadku powód poniósł uzasadnione wydatki związane z leczeniem ortopedycznym, w tym (opinia biegłego (…) - k.l 80) : - koszt konsultacji ortopedycznej w wysokości 180 zł - faktura VAT FS/10/2018/PH (k. 37), - koszt badań RTG obu kończyn dolnych w wysokości 90 zł-paragony z dnia 12.12.2017 r. (k. 39), - koszt badań RTG obu kończyn dolnych w wysokości 90 zł - paragon z dnia 9.01.2018 r. (k. 39), 6 --- STRONA 8 --- - orteza nadgarstka - faktura vat 4041/MAG/2017 z dnia 04.08.2017r- 160 zł (k.40) - refundowana w całości, - koszt zakupu artykułów medycznych o wartości 29, 23 zł - faktura VAT nr 4066/2018 (k. 41); - koszt konsultacji ortopedycznej w wysokości 150 zł - faktura VAT nr FS/274/2017/PH (k. 42); - koszt badania RTG w wysokości 80 zł (faktura VAT nr FA/40/09/2017/D) (k. 43); - koszt konsultacji ortopedycznej w wysokości 180 zł - faktura VAT nr FS/363/2017/PH (k. 44); - koszt zakupu artykułów medycznych o wartości 89, 41 zł - faktura VAT nr 5678/2017 (k. 46); - koszt rehabilitacji w wysokości 1.000 zł - faktura VAT nr 00015/12/2017 (k. 48); - koszt zakupu artykułów medycznych o wartości 57,38 zł - faktura VAT nr 6573/2017 (k.58); - koszt zakupu artykułów medycznych o wartości 20, 20 zł - faktura VAT nr 6574/2017 (k.59); - koszt zakupu artykułów medycznych o wartości 86, 07 zł - faktura VAT nr 3596/2017 (k.60); - koszt zakupu kul łokciowych o wartości 70 zł - faktura VAT nr 3799/MAG/2017 (k. 61 ); nadto wydatki związane z leczeniem psychiatrycznym bezpośrednio po wypadku, w tym (opinia k.70-71 wzw. z opinią biegłej M. Rafalskiej- k.l 41) : - koszt zakupu leku Asentra - Faktura VAT nr 10956/2017 z dnia 08.12.2017r na kwotę 49, 29 zł (k.45), - koszt zakupu leku Asentra - Faktura VAT nr 4639/2017 z 10.2017r na kwotę 32,86 zł (k.47). W okresie rekonwalescencji powód pozostawał również pod opieką NZOZ (…) w (…) . W związku ze zdiagnozowanymi u powoda objawami depresyjnymi wdrożono u niego leczenie farmakologiczne. (…) pozostawał również pod (…) ia Rozwoju - (…) w (…) . 7 --- STRONA 9 --- Do wypadku doszło w pierwszy dzień wakacji. Powód miał wtedy 16 lat. We wrześniu 2017 roku powód miał rozpocząć naukę w kolejnej klasie gimnazjum. W szkole uczył się średnio (był uczniem dwójkowym/trójkowym). Przed wypadkiem powtarzał I klasę gimnazjum „bo języki szły mu słabo". Po wypadku miał indywidualne nauczanie przez okres ok. 5 miesięcy. Potem wrócił do szkoły. Przed wypadkiem powód korzystał z kilku wizyty u psychologa z uwagi na agresję, drażliwość, był wówczas wybuchowy, otrzymał leki - Depakine Chrono. Leki pomagały, brał je przez kilka miesięcy i nie było już potem takiej potrzeby. Nie było potrzeby stosowania nowych leków. Kolejna wizyta u psychologa miała miejsce już po wypadku w związku z jego skutkami. Powód poruszał się wtedy o kulach. Był zamknięty w sobie, nie chciał mieć towarzystwa, wstydził się swoich obrażeń, miał koszmary senne i nie mógł spać. Po wypadku u psychologa był kilka razy. Nie widział potrzeby kontynuacji leczenia w jego ocenie, nie potrzebował terapii bo rozmawiał dużo z rodzicami. Nie mniej jednak do chwili obecnej korzysta ze wsparcia psychiatry z uwagi na to, że często zamyka się sam w pokoju, unika towarzystwa, odmawia spożywania posiłków, łatwiej się denerwuje. Zażywa lek o nazwie Asentra 50 mg, ale gdy nie może zasnąć to bierze większą dawkę tej tabletki - do 1,5 tabletki. Lek działa na niego uspokajająco, po nim lepiej sypia. Brał również lek na brak apetytu (badanie sądowo psychiatryczne z dnia 18.12.2018r. - k.l39-140). W związku z wypadkiem z dnia 28.06.2017r. powód doznawał zaburzeń adaptacyjnych wynikających ze stresu będącego następstwem wypadku, w tym doświadczał poczucia krzywdy, bólu, relacjonował stany niepokoju, a zdarzenie znacząco negatywnie wpłynęło na jego funkcjonowanie emocjonalne, stał się podatny na rozdrażnienia, ujawniła się tendencja do zamartwiania się, silne tendencje do unikania poznawczego i behawioralnego, koszmary senne, lęk. W chwili obecnej powód nie wymaga psychoterapii. Na obecny stan emocjonalny powoda mogą mieć wpływ już wcześniej występującego u niego zaburzenia psychiczne, a także cechy kształtującej się osobowości. Obecne skargi powoda mogą być zatem związane z niedojrzałością osobowości i nie można jednoznacznie ocenić ich wyłącznie jako następstwa zdarzenia z dnia 28.06.2017r. W związku z objawami psychopatologicznymi występującymi u powoda po wypadku, ich natężeniem oraz wpływem na funkcjonowanie osobiste i zdrowotne, powód doznał 2% uszczerbku na zdrowiu psychicznym (opinia biegłej (…) - k.l 41). 8 --- STRONA 10 --- Ojciec powoda - (…) , w związku z wypadkiem syna wrócił ze Szwecji, gdzie na co dzień mieszka i pracuje. Matka powoda, (…) bezpośrednio po wypadku zmuszona była pomagać synowi przy wykonywaniu przez niego najprostszych czynności dnia codziennego, takich jak przygotowywanie posiłku, dowożenie do placówek medycznych, pomoc w wykonywaniu czynności higieny osobistej, czy pomoc w przemieszczaniu się. Powód cały czas mieszka w domu rodzinnym, z mamą i starszą siostrą, po zakończeniu gimnazjum uczył się zaocznie, w tym czasie podjął pracę jako pracownik budowlany w ramach praktyk z OHP. We wrześniu 2020r. uzyskał dyplom zawodowy w dziedzina budownictwa i wykańczania wnętrz. Pismem z dnia 30.08.2017r. powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 400.000 zł tytułem zadośćuczynienia, 10.000 zł tytułem zaliczki na poczet kosztów leczenia, 5.000 zł tytułem zaliczki na poczet dojazdów do lekarzy oraz 10.000 zł tytułem kosztów opieki (k.62-69). W odpowiedzi, pismem z dnia 20.09.2017r. pozwany przyznał powodowi kwotę 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia, 270,83 zł tytułem kosztów leczenia (pomimo, że uwzględniona przez pozwanego faktura VAT nr 6574/2017 opiewała na kwotę 20,20 zł pozwany uwzględnił tę fakturę w kwocie 57,38 zł) oraz 1.000 zł tytułem opieki osób trzecich (k.70-71). Decyzją z dnia 04.10.2017r. przyznano powodowi również zwrot kosztów dojazdów do lekarzy w kwocie 1.586,70 zł (k.72). Z kolei decyzją z dnia 02.11.2017r. przyznano powodowi dodatkowo kwotę 28.097 zł tytułem zadośćuczynienia (razem 48.097 zł tytułem zadośćuczynienia) oraz 1.120 zł tytułem opieki osób trzecich (razem 2.120 zł tytułem kosztów opieki) - (k.73- 74). Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie: akt szkody, odpisu aktu urodzenia (k.20), karty informacyjnej o zdarzeniu drogowym (k.21), artykułu z lokalnej prasy (k.22-23), dokumentacji z leczenia powoda (k. 24-72, k.l 13, k.l 60- 170), kserokopii rezerwacji biletu lotniczego (k.73-75), oświadczenia z dnia 04.09.2017r. (k.76), fotografii (k.27- 36, k.l71-172), faktur VAT i paragonów tytułem kosztów leczenia (k.37-61), wezwania do zapłaty z dnia 30.08.2017r. (k.62-69), decyzji pozwanego z dnia 20.09.2017r. (k.70-71), decyzji pozwanego z dnia 04.10.2017r. (k.72), decyzji pozwanego z dnia 02.11.2017r. (k.73-74), opinii lekarskiej z postępowania likwidacji szkody (k.75-79), opinii biegłego ortopedy (…) (k.l 76-180), opinii 9 --- STRONA 11 --- biegłej psychiatry (…) (k.l38-141, k.l52), opinii biegłego (…)( k.210-212, k.220) oraz zeznań powoda (k.248v-249v). W realiach niniejszej sprawy na tle zgłoszonego roszczenia sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych 3 różnych specjalizacji medycznej w celu wykazania następstw przedmiotowego wypadku na życie i zdrowie powoda po wypadku i do chwili obecnej. Przedłożone przez biegłych opinie były jednoznaczne we wnioskach i należycie uzasadnione dlatego też sąd przyjął je w poczet zebranego materiału dowodowego w pełnym zakresie. Podnoszone zarzuty strony pozwanej wobec treści tych opinii stanowiły w ocenie sądu tylko i wyłącznie polemikę ww. strony procesu z ustaleniami biegłych. Sąd nie znalazł przy tym jakichkolwiek podstaw do zakwestionowania treści tych opinii. Opinie uzupełniające biegłego chirurga i psychiatry w sposób wyczerpujący odnosiły się do postawionych tym biegłym przez stronę pozwana pytań i wątpliwości. Zeznania powoda nie budziły wątpliwości sądu ponieważ znajdowały potwierdzenie w treści zebranej dokumentacji z jego leczenia oraz treści opinii biegłych. Pozostały materiał dowodowy nie budził wątpliwości sądu i składał się przede wszystkim z dokumentacji z leczenia powoda, której autentyczność nie budziła wątpliwości sądu. Sqd zważył, co następuje: Pozwany nie kwestionował swojej odpowiedzialności co do zasady lecz sporną okazała się wysokość roszczenia powoda. Nie jest sporne to, że winę za spowodowanie przedmiotowego wypadku ponosi kierujący samochodem osobowym marki (…) o numerze rejestracyjnym (…) , objęty umową ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej u pozwanego - nr polisy OC (…) , to tym samym zgodnie z art. 822 § 1 k.c. oraz art. 34 ust. 1 i art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, jak również art. 444 § 1 k.c. i art. 445 § 1 k.c. stąd też pozwany jest - co do zasady - zobowiązany (co do zasady) do wypłaty powodowi żądanego zadośćuczynienia i odszkodowania. Z treści art. 445 § 1 k.c. i art. 444 § 1 k.c. wynika, że sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za 10 --- STRONA 12 --- doznaną krzywdę w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia. Określenie wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia uzależnione jest od wielu okoliczności, w szczególności rozmiaru uszkodzenia ciała, dolegliwości fizycznych, trwałości następstw powypadkowych, prognozy na przyszłość, wieku poszkodowanego, możliwości wykonywania zawodu, zaspokajania potrzeb kulturalnych itp. (zob. wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z 2002-11-20, V CKN 1540/00). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy przypomnieć, że w wyniku wypadku drogowego z dnia 28.06.2017r. w zakresie ortopedycznym u powoda doszło do złamania bliższego odcinka trzonu prawej kości udowej, złamania przynasady dalszej kości promieniowej lewej. Doszło też do powstania ran klatki piersiowej i kończyn górnych. Ze względu na obrażenia jakich doznał powód wymagał hospitalizacji. Rana ramienia lewego, rana klatki piersiowej wymagały chirurgicznego opracowania i wykonywania zmian opatrunków. U powoda w dniu wypadku, zastosowano czasową stabilizację zewnętrzną złamanej kości udowej oraz unieruchomienie w gipsie ramiennym lewego nadgarstka. Po około 2 tygodniach od wypadku i po ustabilizowaniu stanu ogólnego wykonano ponowną stabilizację kości udowej aparatem monolateralnym typu snake. Dnia 22.11.2017r. konieczne było wykonanie osteotomii korekcyjnej i restabilizacji, albowiem doszło do wtórnego zaburzenia osi. Dopiero po uzyskaniu zrostu uda prawego w dniu 12.03.2018r usunięto stabilizator zewnętrzny. Po tym czasie jeszcze do końca kwietnia 2018r. powód poruszał się o kulach łokciowych. Ze względu na to, że doszło do skrócenia kończyny aż o 2,5cm powód został zakwalifikowany do ponownego zabiegu wydłużenia uda. W związku z tym w styczniu 2019r. wykonano osteotomię kości i założono powodowi aparat dystrakcyjny, który usunięto dopiero w maju 2019r. po uzyskaniu wydłużenia. Aktualnie uzyskano zrost, ale jeszcze bez pełnej przebudowy. W obrębie kości udowej prawej proces leczenia jest jeszcze niezakończony, albowiem kość wymaga czasu, aby uzyskać pełną konsolidację zrostu z przebudową. Poza tym kończyna dolna prawa, po uzyskaniu zrostu, wymaga wykonywania ćwiczeń, a to celem odzyskania większej masy i siły mięśniowej i poprawienia zakresu ruchu stawów. Z kolei w obrębie nadgarstka lewego występuje śladowe już tylko ograniczenie zgięcia grzbietowego (o 10*), poza tym bez innych zmian. Proces leczenia nadgarstka lewego był niepowikłany i uzyskano submaksymalną sprawność. Natomiast w obrębie uda ll --- STRONA 13 --- prawego leczenie złamania było powikłane zagięciem kątowym i skróceniem i wymagało osteotomii korekcyjnej i osteotomii wydłużającej. W wyniku wypadku u powoda doszło również do wieloogniskowego stłuczenia płuc, co wymagało wentylacji zastępczej, mechanicznej. Jest to jeden z poważniejszych typów urazów tkanki płucnej, często dający bezpośrednie zagrożenie życia z powodu znacznego zmniejszenia powierzchni wymiany gazowej w płucach. Co istotne biorąc pod uwagę stan mięśni przedniej ściany klatki piersiowej oraz przebyty uraz tkanki płucnej powód nie ma możliwości powrotu do pełnej wydolności oddechowej i wysiłkowej sprzed wypadku. Dodatkowo deformacja tkanek miękkich jest znacznym czynnikiem oszpecającym powoda. W obliczu powyższych dolegliwości nie sposób jest zatem zignorować licznych hospitalizacji powoda i przeprowadzenia u niego wielu zabiegów operacyjnych, które niewątpliwie były dla niego dotkliwe, a w skutkach bardzo bolesne. Co istotne powód już nigdy nie odzyska pełnej wydolności oddechowej jaką miał przed wypadkiem co znacznie wpłynie na jakość jego dalszego życia tym bardziej, że powód jest mężczyzną w bardzo młodym wieku przez co skutki przedmiotowego wypadku pozostaną z im przez znaczną część jego całego życia. Do tego niewątpliwie dochodzą liczne blizny na ciele, w tym jedna z największych na klatce piersiowej o szerokość 5 cm. Niewątpliwie na wysokość zadośćuczynienia wpływ muszą mieć również okoliczności samego zdarzenia drogowego, w wyniku którego powód w sposób nagły i niespodziewany zostały uderzony przez inny pojazd jadąc na motorze. Było to niezwykle traumatyczne przeżycie dla powoda, który w trybie pilnym został przetransportowany do najbliższej placówki medycznej, gdzie podjęto decyzję o jego niezwłocznym zaintubowaniu dla ratowania jego życia. Oprócz powyższego przedmiotowy wypadek spowodował również znaczny uraz tkanki wątrobowej - uszkodzenie wątroby o typie krwiaka podtorebkowego z pęknięciem struktury miąższu. W związku ze zdiagnozowanymi u powoda bezpośrednio po wypadku objawami depresyjnymi wdrożono u niego leczenie farmakologiczne. Faktem jest to, że leczenie w tym zakresie należy uznać za zakończone, a dalsze wizyty u psychiatry pozostają bez związku z wypadkiem z dnia 28.06.2017r., (a co najmniej związek taki nie 12 --- STRONA 14 --- jest jednoznaczny ponieważ również przed wypadkiem powód odbywał wizyty u psychologa z uwagi na zmiany nastroju i impulsywność). W obliczu powyższych okoliczności sąd doszedł do wniosku, że zadośćuczynienie dla powoda winno sięgać kwoty w wysokości 120.000 zł (ponad kwotę powodowi wypłaconą przed wytoczeniem niniejszego procesu) przede wszystkim z uwagi na bardzo młody wiek powoda oraz trwałość zmian pourazowych w obrębie układu oddechowego, a co za tym idzie brak możliwości odzyskania w pełni sprawności wydolnościowej płuc co zmusza go do ograniczenia wysiłku fizycznego przez resztę jego życia. W konsekwencji sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 120.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 80.000 zł od dnia 3.11.2017r. (dzień następny po dniu wydania przez pozwanego decyzji z dnia 2.11.2017r - k.73) do dnia zapłaty, a od kwoty 40.000 zł od dnia 22.08.2020r. (dzień następny po dniu wpływu do Sądu pisma rozszerzającego powództwo w dniu 21,08.2020r. - k.231) do dnia zapłaty. W niniejszym procesie powód zgłosił również żądanie zapłaty odszkodowania tytułem zwrotu kosztów leczenia. Ostateczna treść żądania pozwu w tym zakresie wynosiła 1.900,75 zł, co stanowiło pierwotne żądanie w kwocie 2.171,58 zł (k.l 21 w zw. z k.37, 39, k.41 -46, k.48, k.58-61) - 270,83 zł kwoty już zrefundowanej przez pozwanego (k.71 w zw. z k.58-61). Z uwagi na treść wydanych przez biegłych opinii, w tym biegłego (…) i (…) sąd przyjął, że wskazane w treści tych faktur leki i preparaty medyczne należało uznać za zasadne w pełnej wysokości. Zarzuty pozwanego odnośnie nieskorzystania przez powoda z bezpłatnego leczenia w ramach NFZ uznać należało za bezzasadne gdyż powszechnie wiadomym jest długi czas oczekiwania na udzielenie świadczeń w ramach NFZ, co w obliczu złożoności i wielości schorzeń powoda będących następstwem wypadku z dnia 28.06.2017r„ pozwala uznać za uzasadnione skorzystanie przez niego w prywatnego leczenia, które w realiach niniejszej sprawy i tak sprowadzało się jedynie do wizyt u lekarza ortopedy. Z uwagi na to, że w toku postępowania likwidacji szkody pozwany wypłacił powodowi kwotę 270,83 zł tytułem zwrotu zakupu 4 leków (k.71), które uwzględniała również treść pozwu (k.l21), a żądanie w tej części powód ostatecznie wycofał 13 --- STRONA 15 --- (k.248v), to tym samym zgłoszone w niniejszej sprawie roszczenie odszkodowawcze na podstawie art. 444 § 1 k.c. należało uwzględnić w pełnej wysokości w kwocie 1.900,75 zł (2171,58 zł - 270,83 zł), a postępowanie w części cofniętego powództwa umorzyć na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. O odsetkach sgd orzekł na podstawie art. 481 § 1 k.c. w zw. z art. 455 k.c. i art. 817 § 1 k.c. uznając za zasadne odsetki ustawowe od dnia następującego po dniu wydania przez pozwanego decyzji w dniu 2.11.2017r. ponieważ od tego okresu pozwany pozostawał w opóźnieniu w spełnieniu świadczenia w rozumieniu treści art. 817 § 1 k.c., z odpowiednią modyfikacją kwoty od jakiej winny być naliczane odsetki na tle rozszerzenia żądania pozwu pismem z dnia 21.08.2020r. Nie sposób było się zgodzić z zarzutami pozwanego, że odsetki winny należeć się dopiero od chwili wyrokowania gdyż na podstawie art. 817 § 1 k.c. pozwany zobowiązany jest do zapłaty stosownego zadośćuczynienia w terminie 30 dni od dnia zawiadomienia o szkodzie. W takim też terminie pozwane Towarzystwo Ubezpieczeń winno posiadać niezbędną wiedzę dla pełnego określenia wysokości zadośćuczynienia. Powyższej oceny nie zmienia kontynuowanie przez poszkodowanego leczenia już po tym terminie, co ewentualnie może wpłynąć na wysokość należnego zadośćuczynienia, a nie na wymagalność takiego roszczenia. Przypomnieć bowiem należy, że odsetki należą się już z chwilą wymagalność roszczenia, a nie z chwilą ziszczenia się warunków mających wpływ na jego wysokość. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. zasądzając na rzecz powoda poniesione przez niego koszty procesu w kwocie 7.675,42 zł.(koszty te stanowi suma kosztów sądowych wydatki związane z opiniami trzech biegłych sądowych, opłata od pełnomocnictwa (k.80,k.99, k.l 27, k.230, k.236), tj. 4060 zł. i 2000 zł., 1.598,42 zł, 17 zł.) Jan Bartniak 14