Wyrok I C 686/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lipca 2020 r. Sąd Okręgowy w Krakowie I

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 686/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lipca 2020 r. Sąd Okręgowy w Krakowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Agnieszka Włodyga Protokolant: sekretarz sądowy Anna Krzak po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2020 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa M. K. (1) przeciwko M. P. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę I. uchyla wyrok zaoczny z dnia 24 kwietnia 2019 r. w całości; II. nakazuje pozwanemu M. P., aby na własny koszt, w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku, opublikował na głównej stronie portalu (...).pl, w formie reklamy billboard o wymiarze 1100 x 200 pikseli, napisane czarnym kolorem na białym tle, w predefiniowanym dla tego typu reklamy czcionce i rozmiarze czcionki, widoczne przez okres kolejnych 14 dni oświadczenie o treści: „Przepraszam Pana M. K. (1) za opublikowane przez mnie w dniu 29 stycznia 2018 r. na portalu (...).pl nieprawdziwe informacje, jakoby M. K. (1) kierował kłamliwe oskarżenia pod adresem wnuczki E. Z. (1), kłamliwie ją pomawiał, kłamał na temat działalności Fundacji (...) czy (...) E. Z. (1), uprawiał mowę nienawiści, finansował „szkalujące” placówkę i Fundację publikacje, nie oferował pomocy (...), czy miał w sprawie tego (...) sporo na sumieniu – M. P., redaktor naczelny portalu (...).pl”; III. nakazuje pozwanemu M. P. trwałe usunięcie z serwerów oraz strony głównej portalu (...).pl artykułu opublikowanego w dniu 29 stycznia 2018 r. pod tytułem „Burmistrz W.(...)! W. Z. przemówiła i źle to wygląda dla K.” w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; IV. zasądza od pozwanego M. P. na rzecz Stowarzyszenia Towarzystwo Miłośników (...) z siedzibą w W. (KRS nr (...)) kwotę 3.000 zł. (trzy tysiące złotych); V. upoważnia powoda M. K. (2) do wykonania na koszt pozwanego obowiązku o którym mowa w pkt II wyroku poprzez publikację oświadczenia w przypadku niewykonania przez pozwanego obowiązku w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku; VI. oddala powództwo w dalej idącej części; --- STRONA 2 --- VII. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.470 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt I C 686/18 UZASADNIENIE wyroku z dnia 22 lipca 2020 r. Powód M. K. (1) w pozwie wniesionym w dniu 17 kwietnia 2018 r. (k. 3-6) (sprecyzowanym pismem z dnia 17 grudnia 2018 r., k. 54-64) wniósł o: 1) nakazanie pozwanemu M. P. publikacji przeprosin pod adresem powoda o treści: Przepraszam Pana M. K. (1) za opublikowanie przeze mnie w dniu 29 stycznia 2017 r. na portalu (...).pl nieprawdziwe informacje, jakoby M. K. (1) kierował kłamliwe oskarżenia pod adresem wnuczki E. Z. (1), kłamliwie ją pomawiał, kłamał na temat działalności Fundacji (...) czy (...) E. Z. (1), uprawiał wobec wnuczki E. Z. (1) i (...) E. Z. (1) mowę nienawiści, finansował szkalujące placówkę i Fundacje publikacje, nie oferował pomocy (...), czy miał w sprawie tego (...) sporo na sumieniu – M. P., redaktor naczelny portalu (...).pl, a) na stronie głównej portalu (...).pl, w formacie reklamy billboard o wymiarze 1100 x 200 pikseli, napisanego czarnym kolorem na białym tle, w predefiniowanych dla tego typu reklamy czcionce i rozmiarze czcionki, widocznego przez okres kolejnych 14 dni, b) na stronie głównej wadowiceonline.pl w formie reklamy banner główny o wymiarze 1180 x 150 pikseli napisanego czarnym kolorem na białym tle, w predefiniowanych dla tego typu reklam czcionce i rozmiarze czcionki, widocznego przez okres kolejnych 14 dni, c) w formie reklamy mały banner w dodatku stałym do Gazety (...) nad S. i S., napisanego czarnym kolorem na białym tle, zamieszczonej na pierwszej stronie tego czasopisma, 2) nakazanie pozwanemu usunięcie z serwerów i strony głównej portalu (...).pl tekstu opublikowanego w dniu 29 stycznia 2017 roku pod tytułem „ Burmistrz W. (...)! W. Z. (...)(...) K. ” w terminie 7 dni od uprawomocnienia się orzeczenia zapadłego w niniejszej sprawie, 3) zasądzenie od pozwanego na rzecz stowarzyszenia (...): Polska z siedzibą w W. (KRS NR (...)) kwoty 3 000 zł z przeznaczeniem na cele społeczne wskazane w KRS tejże fundacji, 4) zasądzenie od pozwanego na rzecz stowarzyszenia Towarzystwo Miłośników (...) z siedzibą w W. (KRS nr (...)) kwoty 3 000 zł z przeznaczeniem na cele społeczne wskazane w KRS tejże fundacji, 5) upoważnienie powoda do wykonania na koszt pozwanego obowiązku, o którym mowa w pkt 1 poprzez publikację oświadczenia opisanego w formach wskazanych w pkt 1 lit. b-c, w przypadku niewykonania przez pozwanego obowiązku w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku. Ponadto powód wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania według obowiązujących przepisów. Na uzasadnienie wskazał, że pozwany jest redaktorem naczelnym, wydawcą i właścicielem portalu „(...)”. W dniu 29 stycznia 2018 r. na należącym do siebie portalu pod adresem (...) pozwany opublikował tekst swojego autorstwa pod tytułem „Burmistrz --- STRONA 3 --- W. (...)! W. Z. (...) dla K.”. Pozwany opisując w powyższym artykule opublikowaną na portalu Y..pl rozmowę z E. W. – wnuczką E. Z. (1), sformułował szereg nieprawdziwych stwierdzeń pod adresem powoda. Zdaniem powoda, podważone zostało zaufanie mieszkańców gminy do powoda – urzędującego burmistrza miasta i stworzone wrażenie, że jest on osobą posługująca się kłamstwami, pomówieniami i mową nienawiści (hejtem) – na szkodę osoby E. W. i instytucji kultury. Skierowanie pod adresem powoda słów, że posługuje się on „hejtem” stanowi naruszenie jego dóbr osobistych, gdyż powód od początku pełnienia funkcji burmistrza podejmuje działania zmierzające do wyeliminowania mowy nienawiści z Internetu i z przestrzeni publicznej, poprzez współpracę w ramach akcji HejtStop ze stowarzyszeniem (...) oraz Komendą Powiatową Policji w W.. Ponadto powód podał, że pozwany już wcześniej publikował nieprawdziwe informacje na jego temat i na temat działalności publicznej powoda, naruszając jego dobra osobiste. W postępowaniu sądowym przed tut. Sądem (sygn. akt I C 1660/16) pozwany zawarł ugodę z powodem i publicznie przeprosił go na głównej stronie portalu „ (...).pl” za opublikowane przez siebie nieprawdziwe informacje. Co więcej, pozwany naruszał również dobra osobiste pracowników Urzędu Miejskiego w W., czego efektem było postępowanie o ochronę dóbr osobistych J. G. (sygn. akt 1778/15). Działania pozwanego mają zatem charakter planowy, są podejmowane z rozmysłem, a pozwany z swojej działalności świadomie i uporczywie narusza obowiązki dziennikarskie publikując materiały naruszające dobra osobiste powoda. Wyrokiem zaocznym z dnia 24 kwietnia 2019 r. tut. Sąd uwzględnił w całości żądanie pozwu. W sprzeciwie od wyroku zaocznego wniesionym w dniu 27 maja 2019 r. (k. 114-116) pozwany M. P. wniósł o uchylenie w całości wyroku zaocznego z dnia 24 kwietnia 2019 r. i oddalenie powództwa w całości. Ponadto pozwany wniósł o zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów postępowania, w tym koszów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu zaprzeczył, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda. Jak zaznaczył, w żadnym momencie rozmowy z Panią E. W., ani też w treści samego artykułu z dnia 29 stycznia 2018 r. nie padły słowa, jakoby powód miał kierować kłamliwe oskarżenia wobec wnuczki E. Z. (1). Pozwany wskazał, że występował w obronie dobrego imienia kustosz muzeum, która nie kryła swojego poczucia krzywdy, że muzeum zostało nazwane „zaniedbanym”, oraz że Urząd Gminy finansuje publikacje z nieprawdziwymi informacjami na temat muzeum i fundacji (...). Artykuł z dnia 29 stycznia 2018 r. stanowi rzetelny reportaż o losach kolekcji z G. Wielkiego i w swojej treści nawiązuje do wypowiedzi Pani W. oraz powoda, nie kreując „faktotwórczej interpretacji faktu”. Pozwany bronił słusznego interesu społecznego, jakim było zachowanie spuścizny po E. Z. (1) w G., a także zachowanie dobrego imienia jego wnuczki E. W., która czuła się głęboko skrzywdzona słowami powoda. Co więcej, powód jako osoba pełniąca funkcję burmistrza W., a zatem funkcję publiczną musiał liczyć się z krytyką swoich działań, zwłaszcza, że sprawa przenosin kolekcji po E. Z. (1) do S. budziła spore kontrowersje. Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: W dniu 29 stycznia 2018 r. pozwany M. P. opublikował na portalu (...) którego jest właścicielem, tekst swojego autorstwa pt. „ Burmistrz W. (...)! W. Z. (...) K..”. W artykule pozwany opisał opublikowaną na portalu (...) rozmowę W. B. z E. W. zrealizowaną przez portal (...) W.. W przedmiotowym artykule znalazły się następujące wypowiedzi: „(...) (...) jaka jest prawda. E. W., wnuczka poety E. Z. (1) i kustosz muzeum w G., ujawniła jak to burmistrz K.… „zadbał” o zbiory sztuki. Po prostu ręce opadają, zresztą posłuchajcie sami.”, „W. słynnego poety odpiera kłamliwe oskarżenia K.”, „Kustosz muzeum ujawniła, że burmistrz W. nigdy „nie był zainteresowany” cenną kolekcją”, „Burmistrz K. w swoim stylu na F. oskarżył Fundację (...), że ta nie była zainteresowana przekazaniem zbiorów W. (…)”, E. W., wnuczka E. Z. (1) i kustosz muzeum, postanowiła dać odpór kłamstwom K.. W rozmowie z W. B. z (...) W., mówi jak naprawdę było. Co ciekawe to nie (...) i S. K. są tutaj „czarnym ludem”, a tak naprawdę sporo na sumieniu mają obecne władze miasta z burmistrzem na czele.” --- STRONA 4 --- „Jak się okazuje, według E. W. burmistrz K. nigdy nie był zainteresowany sprawami muzeum w G.. „Kustosz nie kryje również, że oskarżenia włodarza o zaniedbanie muzeum przez fundację są bolesne i niesprawiedliwe” „Co gorsza, kustosz powiedziała, że przez ostatnie lata gmina nie tylko nie pomagała muzeum, ale finansowała „szkalujące” placówkę i fundacje publikacje” „Cóż, w tej sytuacji jedynym mądrym posunięciem ze strony K. wydaje się przeproszenie fundacji i wszystkich, których tak kłamliwie pomawiał. Ale nie oczekujmy szlachetnego zachowania od tego człowieka. Raczej w najbliższych dniach z jego strony należy się spodziewać kolejnej fali hejtu na… F.. Przecież to wychodzi mu najlepiej.” Dowód: odpis artykułu (k. 8-9) E. W. jest (...) E. Z. (1). Pełniła funkcję kustosza (...) E. Z. (1) w G. oraz wchodziła w skład (...), która jest właścicielem całej kolekcji znajdującej się z (...). Budynek, w którym znajdowało się (...) stanowi własność Skarbu Państwa. Nieruchomość ta tj. budynek jest w złym stanie technicznym, wymaga remontu. Dowód: - odpis z KRS Fundacji (...), (k. 133-135), - zeznania świadka E. W., (k. 160-161) W grudniu 2017 roku, w trakcie sprawowanej kadencji burmistrza miasta W. przez powoda, wszystkie zbiory kolekcji E. Z. (1) decyzją E. W. zostały nieodpłatnie przekazane na rzecz (...) Miejskiego w S.. E. W. chciała aby kolekcja została przeniesiona bez rozgłosu publicznego, „po cichu”, z uwagi na jej podeszły wiek oraz stan techniczny budynku. Powód oraz władze miasta W. nie zostali powiadomieni przed podjęciem decyzji o planowanym przeniesieniu zbiorów do S.. (...) otrzymywało jedynie doraźną pomoc finansową od władz miasta W.. W 2016 roku pracujący wówczas na stanowisku kierownika działu promocji J. G. poinformował E. W. o możliwości złożenia wniosku i uzyskania dotacji dla (...), jednakże zgłosiła się ona do urzędu dwa dni po terminie, co wykluczyło możliwość dalszego ubiegania się o pomoc finansową. Pomimo zaproszenia powód nie odwiedził muzeum E. Z. (1), z związku z czym E. W. nie zwracała się już później do niego o pomoc finansową. Dowód: - zeznania świadka E. W., (k. 160-161), - zeznania świadka J. G., (k. 209), - zeznania świadka M. K. (1) (k. 209-210) Pozwany o przeniesieniu kolekcji z (...) E. Z. (1) dowiedział się od swojej znajomej, która pracuje w (...) w S.. Toteż w dniu 15 stycznia 2018 r. opublikował pierwszy artykuł na portalu (...) informujący o powyższym zdarzeniu. Artykuł ten zawierał wyłącznie fakty, bez własnych komentarzy autora i odniesień do osoby powoda. Jako, że stanowił pierwsze źródło informacji w lokalnych mediach o dokonanym przeniesieniu kolekcji, został on powielony i na jego podstawie inne portale publikowały kolejne artykuły. Przekazanie zbiorów kolekcji (...) E. Z. (1) oraz okoliczności temu towarzyszące wzbudziły żywe zainteresowanie wśród społeczności W. oraz były szeroko komentowane w lokalnych mediach. Dowód: - artykuł z dnia 11.01.2018 r. pt. „Zaskakująca decyzja. S. przejęła zbiory historyczne muzeum E. Z. (2)” opublikowanego na portalu (...) (k. 67-68), - artykuł z dnia 15.01.2018 r. pt. „(...) z (...) E. Z. (1). Czemu nie zostają w powiecie?”, opublikowanego na stronie wadowiceonline.pl, (k. 78), - artykuł z dnia 16.01.2018 r. pt. „Skandal w W.. (...)”, opublikowanego na stronie (...) (k. 83-87), - zeznania pozwanego M. P., (k. 210-211) --- STRONA 5 --- W trakcie sprawowanej kadencji powód brał udział w działaniach mających na celu przeciwdziałanie mowie nienawiści (hejtowi) w Internecie i w przestrzeni publicznej. Przedsięwzięcia podejmowane przez władze miasta polegały również na uczczeniu urodzin/ śmierci E. Z. (3). Co więcej, przekazywano środki pieniężne na drukowanie broszury przez Z. J., byłego prezesa Fundacji (...). Gmina nie miała wpływu na treść informacji umieszczanych na powyższych broszurach. Dowód: artykuł. „(...) (k. 11-13), - „(...)” ze strony stowarzyszenia (...)” (k. 17-19), - porozumienie z dnia 14 września 2015 roku na rzecz przeciwdziałania przejawom nienawiści w przestrzeni publicznej (działania w ramach akcji HejtSTOP), (k. 20-21), - zeznania świadka E. C., (k. 208), - zeznania świadka M. K. (1) (k. 209-210) Powód i pozwany od wielu lat pozostają w konflikcie, w wyniku którego w przeszłości wielokrotnie dochodziło do naruszenia dóbr osobistych powoda, jak również innych pracowników Urzędu Gminy W. poprzez zamieszczanie nieprawdziwych informacji w publikowanych przez M. P. artykułach na portalu (...) W tożsamej sprawie o sygn. akt I C 1660/16 z powództwa M. K. (1) przeciwko M. P. o ochronę dóbr osobistych, strony zawarły ugodę na podstawie której pozwany zobowiązał się do złożenia oświadczenia z przeprosinami za nieprawdziwe stwierdzenia względem powoda. Podobne postępowanie zostało zainicjowane przez J. G. w sprawie o sygn. akt I C 1778/15 i zakończyło się zobowiązaniem M. P. do usunięcia naruszającej dobra osobiste powoda publikacji jego wizerunku. Dowód: - akta sprawy o sygn. akt I C 1660/16, zakończone ugodą zawartą w dniu 16.12.2017 r. pomiędzy M. K. (1) a M. P., - wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 21.06.2016 r. sygn. akt I C 1778.15, (k. 205), - zeznania powoda M. K. (1), (k. 209-210) Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie dowodów z dokumentów, które nie były kwestionowane przez żadną ze stron i nie budziły wątpliwości Sądu. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków J. G., E. C., powoda M. K. (1) oraz pozwanego M. P., które były logiczne i spójne, a ponadto znalazły potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym materiale dowodowym. Zeznania te w sposób jasny przedstawiają okoliczności towarzyszące niniejszej sprawie, w szczególności ukazując tło wydarzeń poprzedzających sporządzenie przez pozwanego przedmiotowego artykułu tj. przeniesienie zbiorów z (...) E. Z. (1) do S.. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka E. W., w zakresie w jakim zaprzeczyła jakoby używała sformułowań zamieszczonych przez pozwanego w artykule z dnia 29 stycznia 2018 r. Co więcej, świadek w sposób dostateczny przedstawiła przyczyny swojej decyzji o przeniesieniu kolekcji oraz braku udziału powoda w jej podjęciu. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części. Zgodnie z art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza, i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Stosownie zaś do treści art. 24 § 1 k.c. ten czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w --- STRONA 6 --- odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Przesłankami dóbr osobistych, które musza być spełnione łącznie są: 1) istnienie dobra osobistego, 2) zagrożenie lub naruszenie tego dobra, 3) bezprawność zagrożenia lub naruszenia. Powód dochodzący ochrony musi udowodnić tylko dwie pierwsze przesłanki, albowiem art. 24 k.c. zawiera domniemanie bezprawności. Pozwany może bronić się, wykazując, że nie działał bezprawnie. Na pozwanym spoczywa zatem ciężar udowodnienia, że naruszenie nie było bezprawne. Mając na uwadze powyższe, należało w pierwszej kolejności ustalić czy naruszenie dóbr osobistych powoda faktycznie miało miejsce. Podkreślić jednak trzeba, że przy ocenie czy doszło do naruszenia dobra osobistego decydujące znaczenie ma nie tyle subiektywne odczucie osoby żądającej ochrony prawnej, o ile to, jaką reakcję co do zasady wywołuje w społeczeństwie takie naruszenie. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że pozwany poprzez opublikowanie artykułu o wskazanej wyżej treści naruszył dobra osobiste powoda. Określenia użyte przez pozwanego takie jak, „Burmistrz W. (...)!”, „kłamliwe oskarżenia K.”, „E. W. (…) postanowiła dać opór kłamstwom K.”, „kłamliwie pomawiał”, „z jego strony należy się spodziewać kolejnej fali hejtu na… F.”, jednoznacznie sugerują, że powód kierował kłamliwe oskarżenia pod adresem E. W., kłamliwie pomawiał ją czy uprawiał mowę nienawiści. Jak wskazuje z art. 12 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo Prasowe (Dz.U.2018 poz. 1914) dziennikarz jest obowiązany zachować szczególną staranność i rzetelność przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych, zwłaszcza sprawdzić zgodność z prawdą uzyskanych wiadomości lub podać ich źródło. Przepis ten wymaga od dziennikarzy kwalifikowanej staranności i rzetelności. W orzecznictwie powyższe kryteria staranności i rzetelności przy zbieraniu i korzystaniu z materiałów prasowych zostały objaśnione jako powinność sprawdzenia zgodności z prawdą uzyskanych wiadomości. Staranność to: dokładność, pilność, sumienność, troskliwość, gorliwość, dbałość o szczegóły. Przez pojęcie »rzetelność« należy rozumieć: uczciwość, solidność, obowiązkowość, konkretność, odpowiedzialność za słowo (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2000 r., sygn. akt V KKN 171/98, OSNKW 2001/3-4/31). Trudno ich odszukać w przedmiotowym artykule z dnia 29 stycznia 2018 r. Nie sposób nie zauważyć, że artykuł opublikowany przez pozwanego nacechowany jest osobistą niechęcia pozwanego do powoda. Brak w nim jakiegokolwiek obiektywizmu, rzetelnie przedstawionych informacji, opisu zdarzeń bądź zacytowanych wypowiedzi E. W.. Pozwany nie poprzestał na przytoczeniu wypowiedzi E. W. i powoda oraz pozostawieniu czytelnikowi oceny ich prawdziwości. W ocenie Sądu celem artykułu było podważenie zaufania czytelnika do powoda sprawującego funkcję publiczną oraz naruszenie jego dobrego imienia. Co więcej zasugerowanie czytelnikowi, że powód atakował E. W. poprzez kierowane pod jej adresem kłamliwe oskarżenia, pomówienia nie znajdują żadnego potwierdzenia zeznaniach świadków. Wątpliwości nie ulega, że decyzja o przeniesieniu zbiorów kolekcji do muzeum w S. została samodzielnie podjęta przez E. W. jako osobę uprawioną do jej podjęcia. Co więcej, zainteresowana chciała przeprowadzić całą operację „po cichu”, nie poinformowała o podjętej decyzji osób trzecich. Nieuzasadnione zatem wydaje się zarzucanie powodowi, który wówczas sprawował funkcję burmistrza miasta W., że ponosi on odpowiedzialność za tą decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, sąd w pkt I wyroku z dnia 22 lipca 2020 r., na podstawie art. 347 k.p.c., uchylił wyrok zaoczny z dnia 24 kwietnia 2019 r. w całości i orzekł o żądaniu pozwu zgodnie z treścią kolejnych punktów wyroku. W pkt II uwzględniono co do zasady żądanie przeprosin modyfikując nieznacznie treść samego oświadczenia tak aby korespondowała ona do sformułowań zawartych w artykule z dnia 29 stycznia 2019 r. naruszających dobra osobiste powoda. Jako miejsce przeprosin wskazano portal (...).pl na którym został opublikowany artykuł. Takie rozstrzygnięcie spowoduje adekwatność między działaniem którego dopuścił się pozwany i koniecznością naprawienia krzywdy poniesionej przez powoda. Z treścią przeprosin zapoznać się będzie mógł każdy kto śledzi publikacje na wskazanym portalu. W pkt III wyroku uwzględniono, na podstawie art. 24 k.c., żądanie usunięcia artykułu z dnia 29 stycznia 2018 r. z serwera i strony głównej portalu (...).pl. --- STRONA 7 --- W pkt IV Sąd zasądził na postawie art. 448 k.c. od pozwanego na rzecz Stowarzyszenia Towarzystwo Miłośników (...) z siedzibą w W. kwotę 3 000 zł. jako swoistą nawiązkę za czyn którego dopuścił się pozwany. Z ustaleń stanu faktycznego wynika, że nie była to pierwsza niepochlebna dla powoda publikacja pozwanego, który wręcz uważa, że każda publikacja na jakiś temat wiąże się z naruszeniem dóbr osobistych innego podmiotu. Ze stanowiskiem takim trudno się zgodzić. Wysokość zasądzonej kwoty jawi się jako adekwatna do stopnia naruszenia dóbr osobistych powoda a sam podmiot na rzecz którego zasądzono nawiązkę jest związany z miejscem zamieszkania, sprawowania określonych funkcji zawodowych i społecznych przez strony postępowania. W pkt V Sąd na podstawie art. 480 k.c. upoważnił powoda do wykonania na koszt pozwanego obowiązku, o którym mowa w pkt II wyroku poprzez publikację oświadczenia w przypadku niewykonania przez pozwanego obowiązku w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku. W dalej idącej części, nieuwzględnione żądania pozwu, Sąd oddalił w pkt VI wyroku (dot. częściowo treści przeprosin, miejsca publikacji i zasądzenia nawiązki na rzecz kolejnego podmiotu - Stowarzyszenia (...): Polska z siedzibą w W.). W pkt VII wyroku orzeczono o kosztach postępowania na podstawie art. 100 k.p.c. Od pozwanego na rzecz powoda zasądzono zwrot kosztów sądowych tj. 600 zł. uiszczone od żądania o charakterze niemajątkowym i 150 zł. od uwzględnionego żądania o charakterze majątkowym (opłata sądowa od pozwu o zapłatę 3.000 zł.). Od pozwanego na rzecz pozwanego, na podstawie art. 100 k.p.c., zasądzono też koszty zastępstwa procesowego w taryfowej wysokości liczone od roszczenia o charakterze niemajątkowym - 720 zł. zgodnie z rozporz. Min. Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. Dz.U. z 12 października 2016r. poz. 1668 (§ 1 ust. 4.a). W zakresie żądania o charakterze majątkowym koszty zastępstwa procesowego wzajemnie zniesiono jako, że powód domagał się zasądzenia dwóch nawiązek o wysokości 3.000 zł. każda i żądania powoda uwzględniono w połowie. Łącznie od pozwanego na rzecz powoda zasądzono koszty o wysokości 1.470 zł. (600 zł. + 150 zł. + 720 zł.)