Postanowienie I.C. 675/11 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2012r Sąd Okręgowy w Nowym S

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I.C. 675/11 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2012r Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Monika Świerad Protokolant: sekr. sąd. Bożena Zaremba po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2012r w N. sprawy z powództwa S. B. przeciwko A. K. o ochronę dóbr osobistych i o zapłatę I. Oddala powództwo. II. Zasądza od powoda S. B. na rzecz pozwanego A. K. kwotę tytułem 1.918,80 zł ( jeden tysiąc dziewięćset osiemnaście złotych 80/100) w tym podatek VAT w kwocie 358, 80 zł ( trzysta pięćdziesiąt osiem złotych 80/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. III. pozostałymi kosztami procesu obciąża Skarb Państwa . Sygn. akt 675/11 --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE wyroku z dnia 6 czerwca 2012 roku Powód S. B. pozwem z dnia 9 czerwca 2011 roku /k.1/ domagał się zapłaty od pozwanego A. K. kwoty 5.000 zł tytułem naruszenia jego dóbr osobistych z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia doręczenia pozwu oraz zobowiązania pozwanego aby w terminie siedmiu dni od uprawomocnienia się orzeczenia w niniejszej sprawie przeprosił go zamieszczając w (…) na pierwszej stronie w ramce o rozmiarach 35 cm na 25 cm dużą czcionką, na własny koszt oświadczenie o treści: „Ja A.K. przepraszam Pana S. B. zamieszkałego w L. za naruszenie Jego dóbr osobistych takich jak cześć, godność, dobre imię, sfera prywatności życia poprzez publiczne rozpowszechnianie o nim nieprawdziwych informacji, używania wobec Niego słów obelżywych, poniżających w dniu 6 czerwca 2011 roku na terenie L. – za co składam wyrazy głębokiego ubolewania”. Powód zażądał także aby pozwany powyższą treść oświadczenia przesłał w terminie siedmiu dni od uprawomocnienia się wyroku listem poleconym na jego adres zamieszkania L., ul. (…). W uzasadnieniu pozwu podał, że w dniu 6 czerwca 2011 roku pozwany w L. na ulicy (…) poniżył go nazywając go „pedałem”, „pedofilem” oraz podżegał nieznanego mężczyznę by go „ zajebał”, chwycił go czyniąc przy tym groźby karalne. Działaniem tym w ocenie powoda pozwany naruszył jego dobra osobiste takie jak cześć, godność, dobre imię, sfera jego prywatności życia i inne. Powód wyjaśnił, że żądana kwota 5000 zł stanowi zadośćuczynienie za doznaną krzywdę moralną, dręczenie psychiczne za poniżanie go w miejscu publicznym i krzywdzenie jego osoby. W piśmie z dnia 17 czerwca 2011 roku /k. 12/ powód wniósł o wydanie w przedmiotowej sprawie wyroku zaocznego i nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności żądaniu zasądzenia od pozwanego kwoty 5.000 zł. Ponadto wniósł o zasądzenie na jego rzez kwoty 100 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów procesu. W piśmie z dnia 19.07.2011 roku /k. 20/ powód rozszerzył powództwo wskazując, że pozwany naruszył jego dobra osobiste obrażając go na rozprawie w dniu 30 czerwca 2011 roku przed Sądem Rejonowym w Limanowej w sprawie o Sygn. akt I Co 69/11 mówiąc do niego „Ty draniu, Ty bydlaku” oraz oczernił go mówiąc, że się do niego dobierał, czym wyrządził mu krzywdę moralno-psychiczną. Za powyższe naruszenie dóbr osobistych powód zażądał zapłaty zadośćuczynienia w kwocie 10.000 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od doręczenia pozwanemu pisma z dnia 19.07.2011r. do dnia zapłaty za wyrządzoną mu nieodwracalnie krzywdę moralno – psychiczną. Domagał się także przeproszenia na łamach (…) dodając po słowach w pkt 7 pozwu z dnia 9.06.2011r., po słowach „ na terenie L.” oraz poniżał S. B. w dniu 30.06.2011r. w obecności sądu, na rozprawie sygn. akt ICo 169/11 SR Limanowa, za co składam wyrazy ubolewania. Wnosił także o nakazanie pozwanemu powstrzymania się od dalszego naruszania jego dóbr osobistych takich jak: cześć, godność, sfery prywatności życia, dobrego imienia poprzez zaprzestanie krzywdzenia. W piśmie z dnia 25.10.2011 /k.134/ roku powód rozszerzył swoje powództwo domagając się ochrony dóbr osobistych takich jak cześć, dobre imię, godność, sfera prywatności życia poprzez świadome, umyślne oczernianie – pomówienie go dokonane w celu dokuczenia, pogrążania w trakcie składanych wyjaśnień w dniu 5 marca 2007 roku w sprawie o sygn. akt II K 153/06 podczas, której pozwany oczernił go o homoseksualizm słowami „Była taka sytuacja, że w trakcie imprezy na działkach pan B. tańczył nago z chłopakami, dobierał się do mnie, kombinacje jakieś z dziećmi” podczas gdy sytuacja taka nie miała miejsca. --- STRONA 3 --- W piśmie z dnia 24 listopada 2011 roku /k. 154/ powód rozszerzył swoje żądanie domagając się ochrony jego dóbr osobistych na skutek oczerniania go przez pozwanego, w dniu 16 listopada 2011 roku w trakcie składnych przez niego zeznań w sprawie o sygn. akt II K 33/10 prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Limanowej. W piśmie z dnia 29 listopada 2011 roku /k. 162/ powód podtrzymał żądanie zapłaty tytułem zadośćuczynienia - za wyrządzoną mu krzywdę moralną, cierpienia psychiczne, rozstrój zdrowia i inne na skutek krzywdzenia przez pozwanego - od pozwanego kwoty 10.000 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 29.11.2011r. do dnia zapłaty, zasądzenia kwoty 600 zł. tytułem częściowego zwrotu kosztów procesu, ponadto zażądał ogłoszenia w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia orzeczenia w sprawie, na pierwszej stronie czasopisma „(…)” oraz w miesięczniku „(…)” w ramce o rozmiarach 35 na 25 cm dużą drukowaną czcionką bez dodatkowych komentarzy i na własny koszt oświadczenia o treści: „Ja A. K. zamieszkały w L. przepraszam Pana S. B. zamieszkałego w L. za naruszenie Jego dóbr osobistych takich jak: cześć, godność, dobre imię, sfera prywatności życia, rozstrój zdrowia, których dopuściłem się poprzez pomówienie S. B. podczas składanych wyjaśnień w dniu 30 czerwca 2011 roku do sygnatury akt I Co 169/11 Sądu Rejonowego w Limanowej „iż się do mnie dobierał” – podczas gdy w rzeczywistości zdarzenie takie nigdy nie miało miejsca i nie polegało na prawdzie. Przepraszam również za pomówienie S. B., że wykończył moją rodzinę. Przepraszam również S. B., że w tożsamych w/w wyjaśnieniach pomówiłem S. B., że opowiada wszędzie, że ja udaje i przez to nie mogę iść do lekarza ani do szpitala. Przepraszam S. B. za to, że w w/w wyjaśnieniach dokonałem poniżenia S. B. – dokonując złośliwie obrazy słownej w obecności Sędziego Pana Rafała Obrzud oraz protokolanta Pana Marcina Dyrka – nazywając S. B. „Bydlakiem”, „Draniem”. Ponadto przepraszam Pana S. B. za pomówienie Go przed Sądem Rejonowym w Limanowej podczas składania zeznań jako świadek w dniu 16 listopada 2011 roku do sygnatury akt II K 33/10 podając kłamliwie, że B. wezwał człowieka na świadka do Sądu, który chodzi z dwoma baniakami – jeden na kał, drugi na mocz. Przepraszam również za dokonaną w tożsamych zeznaniach obrazę słowną wobec S. B. zwracając się słowami „zamknij tą jadaczkę – siekaczkę”. Przepraszam również za złośliwe pomówienia S. B. również w trakcie składanych zeznań w powyższej sprawie sygn. akt II K 33/10 SR Limanowa, że nakłaniał A. F. do składania fałszywych zeznań oraz używając stwierdzenia cytuję „B. znowu się migło i powinien siedzieć”. Ponadto przepraszam S. B., za złośliwe krzywdzenia Go, niepokojenia oraz poniżanie dnia 6 czerwca 2011 roku w L. naprzeciw Sądu Rejonowego w Limanowej – nieopodal sklepu „(…)” używając obelżywych słów typu „pedofil”, „Pedał zajebać go i inne” - za co składam wyrazy głębokiego ubolewania.” Ponadto wniósł o nakazanie A. K. aby w terminie siedmiu dni od uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia przesłał listem poleconym na adres korespondencyjny: L., ul. (…) listownie treść przeprosin oraz oryginały czasopism, w których zostały zamieszczone przeprosiny. Wniósł o nakazanie A. K. by zaniechał dalszego naruszania jego dóbr osobistych takich jak: cześć, dobre imię, godność, sfera jego prywatnego życia i inne, w szczególności by nie dopuszczał się przytoczonych obraz słownych, pomówień, poniżeń. W odpowiedzi na pozew /k.28 – 32/ A. K. wniósł o oddalenie powództwa. Wskazał, że nie doszło do zdarzeń opisywanych przez powoda. Wyjaśnił, że 6 czerwca 2011 r. spotkał powoda jednak z uwagi na to, że zadaje sobie sprawę, że powód regularnie wszczyna postępowania sądowe przeciwko różnym osobom w tym przeciwko niemu, czym utrudnia im życie, kpi sobie z wymiaru sprawiedliwości, starał się go unikać. Nie nazywał go pedałem, --- STRONA 4 --- nie namawiał nikogo aby był agresywny w stosunku do niego. Wskazał, że powód wykorzystał to, że się spotkali aby wszcząć kolejne postepowanie. Podał ponadto, że zachowanie powoda, który wezwał policję mogło być spowodowane tym, że cierpi on na zaburzenia lękowo – depresyjne, zatem samo spotkanie mogło spowodować u niego uczucie lęku. Pozwany podkreślił także, że niemożliwe jest spełnienie żądania powoda gdyż (…), w której żąda on umieszczenia przeprosin ma mniejszy format niż 35 cm na 25 cm. W piśmie z dnia 7 grudnia 2011 roku /k. 202 – 203/ pozwany ustosunkowując się do dalszych żądań powoda wskazał, że powód podaje, że do naruszenia dóbr osobistych doszło podczas składania zeznań i wyjaśnień składanych przez pozwanego w trakcie postępowań sądowych, zatem nie mogą być one traktowane jako naruszające dobra osobiste, a ich ocena dokonywana może być jedynie przez Sąd w pod kątem wiarygodności i przydatności do sprawy. Wskazał także, że pozostaje stale w leczeniu psychiatrycznym wobec czego nie można mu przypisać winy za dokonane czyny. Podniósł również, że żądanie przeprosin na łamach czasopism z uwagi na duże koszty ich publikacji stanowiłoby element represji i dodatkowej kary dla pozwanego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: S. B. i A. K. są ze sobą skonfliktowani. Pomiędzy nimi toczyło się wiele spraw cywilnych, sprawy o wykroczenia oraz sprawy karne m. in. o groźby karalne, o pomówienie. Postępowanie karne w sprawie o pomówienie i znieważenie powoda przez pozwanego zostało warunkowo umorzone. Pozwany zeznawał również jako świadek w wielu postępowaniach toczących się z udziałem powoda. Powód wszczynał postępowania przeciwko A. K., jako świadków w tych postepowaniach powoływał A. F. i E. K. W trakcie postępowań świadkowie ci zeznawali nieprawdę za co postępowanie karne przeciwko nim zostało warunkowo umorzone. Obecnie toczy się sprawa przeciwko S. B. i S. W. za składanie fałszywych zeznań. Dowód: zawiadomienie o wszczęciu postępowania karnego w sprawie gróźb karalnych pozbawienia życia z dnia 01.07.2011 r. – k. 24, wyrok Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 2 lutego 2006 roku sygn. akt II K 54/05 – k. 25 – k. 25v, wyrok z dnia 24 października 2007 roku, Sygn. akt II K 56/07 – k. 37, wyrok Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 29 marca 2008 roku wraz z uzasadnieniem – k. 62 – 70, wyrok Sadu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 10 września 2008 roku, sygn. akt II Ka 207/08 wraz z uzasadnieniem – k. 71 – 77, wyrok Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 27 maja 2009 roku wraz z uzasadnieniem – k. 78 – 101, wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 15 stycznia 2010 roku wraz z uzasadnieniem – k. 102 – 111, postanowieni Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 20 maja 2005 roku, sygn.. akt II Waz. 57/05 – k. 138, Protokół z dnia 6 października 2010 roku w sprawie prowadzonej przez Sąd Okręgowy w Nowym Sączu sygn. akt 1125/09 – k. 165, wyrok Sadu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 2 czerwca 2010 roku sygn. akt I ACa 476/10 – k. 167, dokumenty z akt sprawy 135/02 – k. 235-236 i pismo z dnia 06.11.202 – k. 237, zeznania świadka T. J. – k. 312-313, zeznania świadka M. K. k. 314, zeznania świadka F. L. – k. 315, zeznania powoda – k. 315- 316, zeznania pozwanego k. 316-318. Powód wytaczał również szereg postępowań sądowych wobec innych osób. Od początku 2001 roku do 8 kwietnia 2008 roku toczyło się z jego udziałem w Sądzie Rejonowym w Nowym Sączu, w Sądzie Rejonowym w Limanowej i w Sądzie Okręgowym w --- STRONA 5 --- Nowym Sączu 964 postepowań. Wytaczał między innymi liczne postępowania o ochronę dóbr osobistych. Toczyło się przeciwko niemu wiele postępowań karnych. Wytaczał postepowania przeciwko ZUS. Dowód: pismo Prezesa SO w Nowym Sączu z dnia 08.04.2008 roku k. 35, pismo z k.36, wyrok SO w Nowym Sączu z dnia 15.02.2010 roku do sygnatury akt IC 645/07 k.38, wyrok SO w Nowym Sączu z dnia 09.09.2010 roku sygnatura akt IC 1184/07 k.39, z dnia 11.10.2010 roku sygn. akt IC 82/07 k.40, z dnia 31.03.2011 roku sygn. akt IC 1557/04 k.41-43, wyrok SR w Limanowej z dnia 26.05.2003 r. sygn. akt II K 547/01 – k. 205, wyrok SO w Nowym Sączu z dnia 28.06.2007 r. sygn. akt II Ka 304/07 – k. 206, wyrok SR w Limanowej z dnia 29.10.2009 r. sygn. akt II K 131 /07 – k. 207, pismo Prokuratora Rejonowego z dnia 1.12.2011 r. – k. 208 i 209, pismo ZUS z dnia 08.12.2011 – k. 211, pismo z dnia 11.01.2012 – k. 239, pismo ZUS z dnia 11.12.2011 k. 241, zeznania świadka T. J. – k. 312-313 , zeznania świadka M. K. k. 314, zeznania świadka A. F. – k. 313-314, zeznania pozwanego – k. 316-318 Wyrokiem z dnia 29 października 2009 roku powód został uniewinniony od popełnienia zarzuconego mu czynu, że w okresie od kwietnia 1998 roku do 24 lutego 2001 roku w L. wielokrotnie doprowadził małoletniego J. B. do poddania się innej czynności seksualnej tj. przestępstwa z art. 200 § 1 k.k. i art. 201 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Dowód: wyrok SR w Limanowej z dnia 29.10.2009 roku do sygnatury akt IIK 131/07, oraz wyroku SO w Nowym Sączu z dnia 29.04.2010 roku do sygnatury akt IIKa 102/10 k.27 i k 27v. Wyrokiem z dnia 22 lutego 2010 roku Sygn. akt I C 673/08 Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział I Cywilny w sprawie o ochronę dóbr osobistych i zapłatę zasądził od pozwanego A. K. na rzecz powoda S. B. kwotę 2.000,00 zł ponadto w punkcie drugim wyroku zobowiązał pozwanego A. K. do przeproszenia powoda na Łamach „(…)” poprzez zamieszczenie w terminie 2 tygodni od uprawomocnienia się wyroku oświadczenia o treści „ Ja A. K. przepraszam pana S. B. zamieszkałego w L. za naruszenie jego dóbr osobistych polegające na oczernianiu go i poniżaniu – co wynika z prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 2.02.2006 roku o sygnaturze akt II K 54/05 i składam z tego tytułu głębokie ubolewanie. Dowód: Wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 22 lutego 2010 roku, sygn. akt I C 673/08 – k. 168. W dniu 6 października 2010 przed Sądem Okręgowym w Nowym Sączu strony zawarły ugodę zgodnie, z którą pozwany A. K. przeprosił powoda S. B. za naruszenie dóbr osobistych powoda takich jak cześć, godność, dobre imię i sfera prywatności, których pozwany dopuścił się w wyniku następujących zachowań: - 21.12.2009 r. na rozprawie prowadzonej do sygn. I C 673/08 Sądu Okręgowego w Nowym Sączu poprzez podanie, że A. F. uciekał obnażony – rozebrany z mieszkania powoda, a także pomówił powoda o orientację homoseksualną, - w trakcie zeznań składanych na policji w sprawie prowadzonej do sygn. VI W 112/02 Sądu Rejonowego – Wydział Grodzki w Limanowej pozwany fałszywie oskarżył powoda o kradzież kur na szkodę J. O., --- STRONA 6 --- - w dniu 24.09.2004 r. zeznając jako świadek w sprawie Sądu Okręgowego w Nowym Sączu sygn. akt I C 520/03 pozwany pomówił powoda o orientację homoseksualną, - w toku postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w N. do sygn. akt (…) pozwany pomówił powoda o złe prowadzenie się oraz o skłonności homoseksualne, - w trakcie postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w N. do sygn. akt (…) pozwany pomówił powoda mówiąc, że jest on niezdolny do pożycia małżeńskiego, - w trakcie postępowania przed Sądem Rejonowym w Limanowej do sygn. akt II K 547/01, a następnie II K 139/04 pozwany pomawiał powoda o praktyki homoseksualne, nadużywanie alkoholu i złe traktowanie rodziny, - w trakcie postępowania przed Sądem Rejonowym w Limanowej do sygn. akt II K 355/08, pozwany pomawiał powoda o skłonności homoseksualne, a w szczególności o to, że A. F. uciekał obnażony z mieszkania powoda, a ponadto zataił fakt, że nie uderzał w dniu 15.11.2004 r. do drzwi mieszkania powoda, oraz nie dzwonił dzwonkiem, twierdząc, iż powód składając odmienne zeznanie kłamie. Na mocy zawartej ugody pozwany zobowiązał się zapłacić na rzecz powoda S. B. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zadośćuczynienia za naruszenie powyższych dóbr osobistych powoda, w dwóch ratach po 250 zł. Strony ustaliły, że przeproszenie powoda oraz zapłata kwoty zadośćuczynienia będzie zaspokojeniem wszelkich roszczeń powoda z tytułu naruszenia jego dóbr osobistych przez pozwanego w trakcie zachowań opisanych w ugodzie. Dowód: protokół z dnia 6 października 2010 roku w sprawie prowadzonej przez Sąd Okręgowy w Nowym Sączu sygn. akt 1125/09 – k. 165 W dniu 23 grudnia 2010 roku przed Sądem Okręgowym w Nowym Sączu powód zawarł z pozwanym ugodę. W punkcie III tej ugody strony oświadczyły, że zawarcie ugody stanowić będzie zaspokojenie wszelkich roszczeń powoda S. B. tytułem naruszenia jego dóbr osobistych przez pozwanego A. K. w związku z wszelkimi zdarzeniami jakie zaistniały pomiędzy stronami do dnia 23.12.2010 roku z wyłączeniem roszczeń powoda objętych pozwem w sprawie Sądu Okręgowego w Nowym Sączu poprowadzonej do sygnatury akt IC 1557/04, a ponadto strony oświadczyły, że wybaczają sobie nawzajem wszelkie urazy, jakie do tej pory do siebie żywiły. Dowód: ugoda zawarta przed Sądem Okręgowym w Nowym Sączu dnia 23 grudnia 2010 roku w sprawie o sygn. akt IC 1220/10 – k. 2 W dniu 6.06.2011 roku około godziny 9:00 na ulicy (…) w L. w rejonie sklepu „(…)” pozwany, który szedł ze swoim kolegą R. N. spotkał powoda. Gdy zauważył powoda chciał jak najszybciej oddalić się aby się z nim nie spotkać. Jego kolega R. N. uznał jednak, że nie ma podstaw aby uciekać przed powodem. R. N. zamierzał dokonać zakupu artykułów papierniczych w sklepie „(…)”. Gdy pozwany zobaczył, że powód wchodzi do sklepu postanowił, że nie będzie też wchodził do sklepu ze swoim kolegą, tylko poczeka na zewnątrz. Pozwany wiedział, że powód często wszczyna postepowania sądowe dlatego nie chciał się nic do niego odzywać, starał się unikać powoda. Również R. N., który wszedł do sklepu nie odzywał się do powoda. Będąc w sklepie powód wezwał policję. W zawiadomieniu podał, że obawia się pozwanego i jego kolegi, którzy chcą go pobić. Dowód: notatka urzędowa Policji z dnia 06.06.2011 roku – k 16, protokoły przesłuchania świadków B. Sz. i A. K. z dnia 11.07.2011 roku k.118-119, zeznania świadka P. G. – k. 152v – 153, zeznania świadka B. S. – k. 276 v – --- STRONA 7 --- 275, zeznania świadka M. C. k. 276 v – 277, zeznania świadka R. N. – k. 277v – 278., zeznania pozwanego – k. 316-318 Po przyjeździe policji A. K. i R. N. przebywali przed sklepem, powód był w sklepie „(…)”. Pozwany i R. N. zostali wylegitymowani. Zostali również przebadani na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Wynik badania potwierdził, iż byli nietrzeźwi. Zachowywali się jednak spokojnie, nie byli agresywni tak w stosunku do policjantów jak i w stosunku do powoda. Policja rozpytała pracujące w sklepie ekspedientki na okoliczność zaistniałego zdarzenia. Ekspedientki zeznały, że nie słyszały, ażeby A. K. i R. N. mówili coś do powoda. Poza ekspedientkami, które widziały tylko jak powód wszedł do sklepu i dzwonił na policję nie było żadnych innych świadków zdarzenia. T. J. widział tylko interwencję policji, nie widział, ażeby pozwany krzyczał coś w kierunku powoda. W sklepie „(…)” nie ma monitoringu. Dowód: notatka urzędowa Policji z dnia 06.06.2011 roku – k 16 protokół użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu – k. 17, protokoły przesłuchania świadków B. S. i A. K.z dnia 11.07.2011 roku k.118-119, zeznania świadka P. G. – k. 152v – 153v, zeznania świadka B. S. – k. 276 v – 275, zeznania świadka M. C. k. 276 v – 277, zeznania świadka R. N. – k. 277v – 278, rejestr interwencji z dnia 06.06.2011 roku – k. 299, zeznania świadka T. J. – k, 312-313, zeznania pozwanego k. 316-318. Brak jest dowodów zdarzenia na nagraniach monitoringu Sądu Rejonowego w Limanowej ponieważ nagrania te nie są archiwizowane przez tak długi okres. Dowód: pisma Prezesa Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 30 grudnia 2011 roku – k. 225 i k. 214, z dnia 12 marca 2012 roku – k. 280, z dnia 15 maja 2012 – k. 297. Powód złożył zawiadomienie do Prokuratury Rejonowej w L. odnośnie zdarzenia z dnia 6.06.2011r. Postanowieniem z dnia 9.08.2011r. umorzono dochodzenie w sprawie gróźb karalnych pozbawienia życia kierowanych wobec S. B. w dniu 6.06.2011r. w L., które wzbudziły u wymienionego pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione – tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 kk – wobec braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa. S. B. zaskarżył powyższe postanowienie. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 15.11.2011r. zaskarżone postanowienie utrzymano w mocy gdyż analiza stanu faktycznego sprawy doprowadziła do wniosku, że poza stwierdzeniami S. B., iż A. K. i A. N. kierowali wobec niego groźby, które wzbudziły u niego obawę, że zostaną spełnione przeprowadzone postępowanie dowodowe nie doprowadziło do potwierdzenia tych okoliczności. Dowód: zawiadomienie, postanowienia z dnia 6.06.2011r. 15.11.2011r. - akta sprawy (…). Przeciwko A. K. powód wniósł prywatny akt oskarżenia o przestępstwo z art. 216 § 1 kk i 212 § 1 kk. Wobec braku uiszczenia opłaty akt oskarżenia został uznany za bezskuteczny. Dowód: zarządzenie z dnia 28 września 2011 roku – k. 32 akta sprawy II K --- STRONA 8 --- 392/11. Podczas rozprawy przed Sądem Rejonowym w Limanowej w dniu 30 czerwca 2011 roku w sprawie ICo 160/11 pozwany A. K. zwrócił się do powoda słowami „Ty draniu, Ty bydlaku”. Zeznał również, że nie może iść do szpitala spokojnie, bo wierzyciel opowiada wszędzie, że ja udaję, „ wykończył mu całą rodzinę”, że powód się do niego dobierał. Dowód: protokół rozprawy w Sądzie Rejonowym w Limanowej z dnia 30 czerwca 2011 roku Sygn. akt I Co 169/11 – k. 21- 21v, zeznania powoda – k. 315-316, zeznania pozwanego k. 316-318. Podczas rozprawy w dniu 16 listopada 2011 roku przed Sądem Rejonowym w Limanowej w sprawie o sygn. akt II K 33/10 pozwany A. K. zeznał, że będąc na działkach dowiedział się, że B. wezwał na świadka do Sądu człowieka, który chodzi z dwoma baniakami – jeden na mocz i drugi na kał. Zawracał się w czasie rozprawy do S. B. „zamknij tą siekaczkę” zeznał również, że S. B. składał fałszywe zeznania i namawiał do składnia fałszywych zeznań A. F. oraz, że B. znowu się „migło i powinien siedzieć”. Dowód: protokół rozprawy głównej z dnia 16 listopada 2011 roku prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Limanowej sygn. akt II K 33/10 – k. 178 i 179, k. 169 -177, k. 180 – 182, zeznania powoda – k. 315-316, zeznania pozwanego k. 316-318. Powód leczy się psychiatrycznie od 2001 roku. Zdiagnozowano u niego zaburzenia osobowości i zaburzenia lekowo – depresyjne. Dowód: zaświadczenie z poradni psychologiczno – psychiatrycznej - k. 33, zaświadczenie o stanie zdrowia – k. 34, zaświadczenia lekarskie – k. 135. Pozwany leczy się psychiatrycznie zdiagnozowano u niego organiczne zaburzenia urojeniowe, naczyniowo pochodne zaburzenia mózgu. Jest osobą, która nadużywa alkoholu. Dużym problemem dla niego jest postępowanie powoda, który nęka go wszczynając postępowania sądowe. Działanie to wpływa na niego bardzo przeciążająco i utrudnia mu funkcjonowanie w życiu rodzinnym i społecznym. Jego żona w tym upatruje jego problemy z alkoholem. Pod wpływem alkoholu powód nie jest agresywny i przestrzega porządku prawnego. Dowód: zaświadczenie lekarskie – k. 44, karta informacyjna leczenia szpitalnego – k. 46, skierowanie do szpitala psychiatrycznego – k. 47, zaświadczeni lekarskie - k. 135, sprawozdanie z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego dotyczącego A. K. z dnia 27.11.2007 roku- k.26., zeznania świadka M. K. k. 314, zeznani pozwanego k. 316-318 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o przedstawione przez strony dokumenty w zakresie ustalonym w stanie faktycznym, w szczególności w oparciu o orzeczenia sądów w sprawach karnych i cywilnych, ugody sądowe, zawiadomienia o wszczęciu dochodzenia, zaświadczenia lekarskie, pisma prezesa Sądu Rejonowego w Limanowej dot. monitoringu. Żadna ze stron nie kwestionowała wiarygodności tych dokumentów. Z dokumentów tych jednoznacznie wynika, że pozwany w trakcie postępowań --- STRONA 9 --- przed Sądem zwracał się do powoda w sposób obraźliwy co znalazło odzwierciedlenie w protokołach rozpraw i posiedzeń Sądów. Również pozwany nie przeczył że dopuścił się takich zachowań. Przyznał, że podczas rozprawy w dniu 30 czerwca 2011 roku powiedział do powoda „Ty Bydlaku”, „Ty draniu”, potwierdził także, że zwracał się do niego „zamknij tą siekaczkę”, ale było to spowodowane zachowaniem powoda na sali sądowej podczas rozprawy. Przyznał również, że podczas postępowania wskazywał, że powód nakłaniał inne osoby do składania fałszywych zeznań. Pozwany wyjaśnił, że jego zachowanie mogło być spowodowane tym, iż z powodu, nękania go przez powoda licznymi postepowaniami leczy się psychiatrycznie i w trakcie rozpraw brał silne środki uspokajające. Podczas rozprawy w dniu 6.06.2012 przeprosił powoda za swoje zachowanie. Okoliczności przebiegu zajścia w dniu 6.06.2012 roku oraz interwencji policji Sąd dokonał na podstawie notatki urzędowej KPP w L. z dnia 6.06.2011r., protokołu użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu, zawiadomienia powoda do KPP w L. z dnia 6.06.2011r., rejestru interwencji z dnia 6.06.2011r. zeznań świadków B. S. i A. K. złożonych w postępowaniu przygotowawczym, oraz dokumentów zalegających w aktach sprawy – (…), zeznań świadków: P. G., M. C., A. K., B. S., R. N. Jako w pełni wiarygodne Sąd ocenił zeznania świadka P. G. i M. C. Świadkowie Ci są policjantami, uczestniczyli w interwencji zgłoszonej przez powoda w dniu 06.06.2011 roku. Potwierdzili oni, że zostali wezwani przez powoda, opisali też jak przebiegała interwencja. Wskazali, że z interwencji sporządzona została notatka służbowa. Ich zeznania zgodne są z tą notatką. W zeznaniach nie wskazywali aby pozwany zachowywał się agresywnie w stosunku do powoda, aby kierował w jego kierunku słowa obraźliwe bądź mu groził. Również pozostali świadkowie A. K. i B. S. i R. N. potwierdzili, że, nie słyszeli aby pozwany wypowiadał w kierunku powoda słowa obraźliwe. A. K. i B. S. pracowały jako ekspedientki w sklepie (…) z tego względu nie miały one wiadomości co do sytuacji zaistniałej przed sklepem. Podały natomiast zgodnie, że do środka sklepu nie wchodził pozwany, że wszedł do sklepu jedynie R. N. oraz, że nie odzywał się on do pozwanego tylko pytał o artykuły papiernicze. Ich zeznania zbieżne są z zeznaniami złożonymi w trakcie postepowania karnego /k. 118 i k 119/ Zarówno przesłuchiwani policjanci jak i ekspedientki nie miały żadnego interesu aby zeznawać na niekorzyść powoda. Wskazali oni, że zachowanie pozwanego i R. N. mimo, iż byli oni pod wpływem alkoholu nie było agresywne. Nie odzywali się oni do powoda i starali się nim nie interesować. Zeznania tych świadków uprawdopodabniają wersję przedstawioną przez świadka R. N., który stanowczo zaprzeczył aby doszło do zdarzeń przedstawionych przez powoda w pozwie. Świadek stanowczo i konsekwentnie zeznał, że okoliczności przedstawione w pozwie przez powoda nie miały miejsca. Zeznania te w ocenie Sądu zasługują na uwzględnienie. Świadkowie D. N., T. J., A. F., M. K., F. L. nie mieli żadnych informacji o zdarzeniu z dnia 6.06.2011 r. które opisywał powód wobec czego okazały się one nieprzydatne dla ustalenia powyższych okoliczności. Świadkowie Ci swoimi zeznaniami potwierdzili natomiast, że pozwany wszczyna wiele spraw sądowych. M. K. wskazała ponadto, że pomiędzy stronami istnieje konflikt, i że z powodu spraw wytaczanych przez powoda jej mąż ma utrudnione życie i nadużywa z tego powodu alkoholu. Pozwany w swoich zeznaniach również zaprzeczył, że doszło do zdarzenia w dniu 6.06.2011 roku, wskazał, że spotkanie powoda zawsze kończy się wytoczeniem sprawy w --- STRONA 10 --- sądzie dlatego unika go. W tym dniu jednak szedł z R. . pozwany zdawał sobie sprawę z tego, że wykrzykiwanie w kierunku powoda obraźliwych słów spowoduje wszczęcie przez niego kolejnego postepowania, zatem trudno uznać, że w takich okolicznościach zdecydował się na wykrzykiwanie w jego kierunku jakichkolwiek obraźliwych twierdzeń. Okoliczność, tą potwierdza fakt, iż nie znalazł się żaden świadek mogący potwierdzić zaistniałe zdarzenie. Mimo, iż miało ono według powoda miejsce w godzinach rannych w ruchliwym miejscu w centrum L. Zatem gdyby zdarzenie takie rzeczywiście nastąpiło z pewnością znalazł by się świadek mogący je potwierdzić. Zeznania powoda Sąd uznał za wiarygodne tylko w zakresie w jakim pokrywają się one z zeznaniami pozostałych świadków, tj. w zakresie w którym potwierdzają oni, że dniu 6.06.2011 roku doszło do interwencji policji oraz w których wskazuje on na istniejący między nim a A. K. konflikt. Brak jest natomiast podstaw aby zeznaniom tym dać wiarę na okoliczność, że pozwany wykrzykiwał w kierunku powoda obraźliwe słowa w dniu 06.06.2011r. Jak wykazano powyżej okoliczność ta nie została potwierdzona żadnym innym dowodem. Sąd oddalił wnioskowane przez powoda dowody z zeznań innych świadków uznając, że zeznania te nie dostarczą żadnych istotnych informacji w sprawie. W szczególności sąd oddalił wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka K. K. z uwagi, iż nie był on świadkiem zaistniałego zdarzenia, ponadto z informacji M. K. wynika, że nie istnieje osoba o takim imieniu oraz dyżurnego KPP w L. M. M. gdyż okoliczności zgłoszenia na policji zdarzenia przez powoda potwierdza rejestr interwencji, wobec czego przesłuchanie świadka na tą okoliczność nie było konieczne. Sąd oddalił dowody z zeznań świadków: R. O., M. D., I. T., M. B., A. M. albowiem przeprowadzenie dowodów z zeznań tych świadków nie jest konieczne wobec utrwalenia przebiegu postępowania sądowego w sprawach II K 33/10 i Co 160/11 w treści protokołu rozprawy. Oddalone zostały również, jako nic nie wnoszące do sprawy dowody z akt sprawy SR w Limanowej do sygnatury akr IIK 33/11, akt protokołu rozprawy ze sprawy IIK 153/06 SR w Limanowej z dnia 05.03.2007 roku oraz dokumenty akt sprawy (…) Prok. Rej. w N. z zawiadomienia powoda w sprawie niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w L. w okresie od 6.06.2011r. do 16.08.2011r. poprzez zaniechanie podjęcia czynności służbowej w postaci zabezpieczenia nagrania monitoringu Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 6.06.2011r. w związku z przeprowadzoną interwencją ( k. 239 ) jako zbędne dla rozstrzygnięcia sprawy. Powód zresztą złożył także zawiadomienie w sprawie znęcania się funkcjonariuszy KPP w L. nad powodem i sprawa toczy się do sygn. akt (…) przed Prokuraturą Rejonową w N. Również inne dowody przedłożone przez powoda w czasie postępowania okazały się nieistotne dla wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie to jest: zaświadczenia odnośnie sytuacji zdrowotnej oraz majątkowej z k.5-7, postanowienie SR w Limanowej z dnia 12.07.2011 roku k.22-23, zaświadczenie ZUS pozwanego z dnia 10.06.2011 roku k.45, pismo dotyczące laureatów konkursu Prezes POD roku 95 k.139, postanowienia SO w Nowym Sączu z dnia 18.08.2011 roku, sygn. akt II Kz 171/11 – k. 164, decyzja MOPS w L. z dnia 21.11.2011 r. – k. 183, wyrok zapadły w sprawie IC 135/02, zeznania powoda w powyższej sprawie oraz oświadczenie powoda. Sąd nie uwzględnił wniosku powoda o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy (…) dotyczącej podjęcia postępowania ponieważ wyłoniły się nowe dowody, a w zawiadomieniu był podany nie tylko incydent z dnia --- STRONA 11 --- 6.06.2011r. tj. groźby i poniżania przez A. K., ale też znęcanie się funkcjonariuszy i ich nierzetelność. Jak wskazano powyżej postępowanie w przedmiocie niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy, znęcania nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie. Powód natomiast nie przedstawił żadnego dokumentu z którego wynikałoby że toczy się ponownie sprawa w przedmiocie zdarzenia z dnia 6.06.2011r. wobec ujawnienia nowych dowodów. Powód nie wskazał na te dowody, nie wnosił o ich przeprowadzenie w toku niniejszej sprawy. Postępowanie dowodowe przeprowadzone w rozpatrywanej sprawie na okoliczność zdarzenia z dnia 6.06.2011r. było obszerne, przesłuchano wiele osób, które mogły być świadkami zdarzenia z dnia 6.06.2011r. lecz żadna z nich nie potwierdziła wersji przedstawionej przez powoda. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 23 k.c., dobra osobiste człowieka pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Kodeks cywilny nie zawiera definicji dóbr osobistych, lecz ogranicza się do stwierdzenia, że dobrami osobistymi człowieka są w szczególności: zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska. Art. 24 § 1 k.c. zawiera podstawową konstrukcję cywilnoprawnej ochrony dóbr osobistych, która opiera się na dwóch przesłankach: naruszeniu lub zagrożeniu dobra osobistego i domniemaniu bezprawności czynu naruszającego dobro osobiste. Rozpoznając sprawę w przedmiocie ochrony dóbr osobistych sąd powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy doszło do naruszenia dobra osobistego, a dopiero w przypadku pozytywnej odpowiedzi ustalić, czy działanie pozwanego było bezprawne. Przesłanka bezprawności działania ujmowana jest szeroko. Przyjmuje się, że bezprawnym jest każde działanie sprzeczne z normami prawa oraz z zasadami współżycia społecznego bez względu na winę lub świadomość naruszyciela. Przesłanka bezprawności działania jest przesłanką konieczną do udzielenia ochrony o charakterze niemajątkowym. Na temat bezprawności działania Sąd Najwyższy wypowiedział się w sposób bardziej ogólny w orzeczeniu z 19 października 1989 r., II CR 419/89 /OSP 11-12/90, poz. 377/, wyjaśniając, że za bezprawne uważa się każde działanie naruszające dobro osobiste, jeżeli nie zachodzi żadna ze szczególnych okoliczności usprawiedliwiających je, oraz że „do okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych na ogół zalicza się: działanie w ramach porządku prawnego, tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy prawa, wykonywanie prawa podmiotowego, zgodę pokrzywdzonego /ale z zastrzeżeniem uchylenia jej skuteczności w niektórych przypadkach/ oraz działanie w obronie uzasadnionego interesu. Ciężar dowodu braku bezprawności działania spoczywa na osobie, której zarzucono naruszenie dobra osobistego. Dowód, że dobro osobiste zostało zagrożone lub naruszone, ciąży na osobie poszukującej ochrony prawnej na podstawie art. 24 k.c. Natomiast na tym, kto podjął działanie zagrażające dobru osobistemu innej osoby lub naruszające to dobro, spoczywa ciężar wykazania, że nie było ono bezprawne /por. wyrok SN z dnia 17.06.2004r.,V CK 609/03,LEX nr 109404/. Wobec powyższego to powód miał obowiązek udowodnić, że zostało naruszone jego dobro osobiste. Przeprowadzone postępowanie sądowe nie wykazało ażeby pozwany A. K. w --- STRONA 12 --- dniu 06.06.2011 roku dopuścił się zachowań wskazanych w pozwie. W szczególności ażeby poniżył go nazywając go „pedałem”, „pedofilem” oraz podżegał nieznanego mężczyznę by go „ zajebał”, chwycił go czyniąc przy tym groźby karalne. Powód nie przedstawił żadnych dowodów na tą okoliczność, natomiast przebieg interwencji policji i zeznania ekspedientek sklepu „(…)” wskazują, że A. K. i R. N. nie zachowywali się w stosunku do powoda agresywnie raczej starali się go unikać gdyż powód zdawał sobie sprawę, że pozwany często wszczyna postępowania sądowe. Miał zatem świadomość, że wypowiadanie słów obraźliwych w kierunku powoda narazi go na konieczność brania udziału w kolejnym postepowaniu. Zważyć należy że sama interwencja Policji nie może stanowić dowodu, że doszło do zdarzeń wskazanych przez powoda. W notatce służbowej sporządzonej przez Policjantów nie wskazali oni aby zdarzenia takie zastąpiły. Policjanci zeznali że, podczas legitymowania osób powód opowiadając o rzekomym zajściu płakał. Z analizy jego dokumentacji medycznej wynika, że cierpi on na zaburzenia osobowości i zaburzenia lekowo – depresyjne. Zatem sam widok pozwanego i jego kolegi mógł wywołać w nim poczucie strachu, co spowodowało, że zawiadomił on policję. Trudno jest przypuszczać aby pozwany chciał wyrządzić mu krzywdę w centrum miasta na oczach wielu ludzi. Sąd zważył również na to, że gdyby pozwany rzeczywiście krzyczał w kierunku powoda to z racji wczesnej pory tj. około godz. 9:00 i faktu, że strony znajdowały się w centrum miasta zdarzenie to musiały by być słyszane również przez inne osoby, które z pewnością byłyby powołane przez powoda jako świadkowie. Tymczasem żaden ze świadków nie potwierdził okoliczności zdarzenia wskazanych przez powoda. Odnośnie pozostałych roszczeń uznać nalży, że brak jest podstaw do udzielenia powodowi ochrony na podstawie art. 24 k.c. Strony w dniu 23 grudnia 2010 roku przed Sądem Okręgowym w Nowym Sączu zawarły ugodę mocą, której uzgodniły, że jej zawarcie stanowić będzie zaspokojenie wszelkich roszczeń powoda S. B. tytułem naruszenia jego dóbr osobistych przez pozwanego A. K. w związku z wszelkimi zdarzeniami jakie zaistniały pomiędzy stronami do dnia 23.12.2010 roku, zatem podnoszone przez powoda roszczenie dotyczące naruszenia jego dóbr osobistych w dniu 5 marca 2007 roku w sprawie o sygn. akt II K 153/06 zostało już zaspokojone mocą zawartej ugody. Nie można uznać za bezprawne działania dokonane w ramach porządku prawnego. Działaniem w tych ramach jest tak jak w niniejszym wypadku, złożenie zeznań w charakterze świadka czy też złożenie dokumentu, jako dowodu w postępowaniu prowadzonym przez uprawnione organy. Brak było ugody pomiędzy stronami w zakresie dwóch pozostałych żądań powoda tj. naruszenia jego dóbr osobistych na rozprawie w dniu 30 czerwca 2011 roku przed Sądem Rejonowym w Limanowej w sprawie o sygn. akt I Co 69/11, podczas której pozwany powiedział do powoda „Ty draniu, Ty bydlaku” oraz mówiąc, że się do niego dobierał, że nie może iść do szpitala spokojnie bo wierzyciel opowiada wszędzie, że ja udaję, że wykończył mu całą rodzinę naruszeń dóbr osobistych w trakcie składania przez powoda zeznań w sprawie o sygn. o sygn. akt II K 33/10 w dniu 16 listopada 2011 roku, podczas których pozwany A. K. zeznał, że będąc na działkach dowiedział się, że B. wezwał na świadka do sądu człowieka, który chodzi z dwoma baniakami – jeden na mocz i drugi na kał. Zawracał się w czasie rozprawy do oskarżonego S. B. „zamknij tą siekaczkę” zeznał również, że S. B. składał fałszywe zeznania i namawiał do składnia fałszywych zeznań A. F. oraz, że B. znowu się migło i powinien siedzieć. Ustalenia faktyczne w sprawie potwierdziły, że doszło do opisanych przez powoda zdarzeń, niemniej jednak brak jest podstaw aby przyjąć że doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda poprzez wypowiadanie słów przez pozwanego: „że nie może iść do --- STRONA 13 --- szpitala spokojnie bo wierzyciel opowiada wszędzie, że ja udaję”, „wezwał na świadka do sądu człowieka, który chodzi z dwoma baniakami – jeden na mocz i drugi na kał” oraz w pozostałych wypowiedziach z uwagi, iż działanie powoda nie było bezprawne. Dla oceny działania strony pozwanej z art. 24 k.c. istotnym elementem jest bezprawność w jej działaniu. Przepis art. 24 k.c. daje każdemu człowiekowi prawo obrony przed naruszeniem jego dóbr osobistych, ale tylko wówczas, gdy naruszenie dobra osobistego lub zagrożenie naruszenia dobra jest wynikiem cudzego działania bezprawnego. Bezprawne jest zachowanie sprzeczne z normami prawa lub zasadami współżycia społecznego, bez względu na winę, a nawet świadomość sprawcy. Jeśli w danych okolicznościach naruszenie czyjejś godności osobistej lub czci nie było bezprawne, nie oznacza to, że do naruszenia w ogóle nie doszło; przeciwnie - ustalenie, że do naruszenia doszło jest podstawową przesłanką warunkującą możność rozważania kwestii odpowiedzialności sprawcy w świetle art. 24 k.c. natomiast istotne w tym zakresie jest, czy naruszenie to w danych okolicznościach zasługuje na usprawiedliwienie, przy czym znaczenie przesądzające ma przesłanka braku bezprawności/por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25.10.1982 roku, sygn. I CR 239/82, por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21.03.2007 roku, sygn. I CSK 292/06/. W ocenie Sądu naruszenie dóbr osobistych podczas rozprawy w dniu 16 listopada 2011 roku w sprawie o sygn. o sygn. akt II K 33/10 nie było bezprawne. Pozwany dopuścił się naruszenia dóbr osobistych w trakcie postępowania karnego gdzie zeznawał jako świadek. W trakcie zeznań podał, że dowiedział się, że powód wezwał na świadka do Sądu człowieka, który chodzi z dwoma baniakami – jeden na mocz i drugi na kał oraz, że S. B. składał fałszywe zeznania i namawiał do składnia fałszywych zeznań A. F., że B. znowu się migło i powinien siedzieć. Jak zostało ustalone powód został dwukrotnie nieprawomocnie skazany za składanie fałszywych zeznań, sprawa obecnie jest w toku wobec wyroku SO w N. Sączu z dnia 15.01.2010r. ( k. 102 ), również za takie przestępstwo wobec A. F. postępowanie warunkowo umorzono wobec czego pozwany podając te informacje, które okazały się prawdziwe nie naruszył, żadnej normy prawnej czy moralnej. Co więcej zeznając jako świadek miał obowiązek wskazywać wszelkie te okoliczności, które mogły być przydatne dla rozstrzygnięcia sprawy. Z całą pewnością okoliczności dzięki, którym Sąd może dokonać wiarygodności zeznających w sprawie osób uznać należy za przydatne dla dokonania rozstrzygnięcia. Zeznania świadków w procesie karnym nader często dotykają dóbr osobistych, a wypowiedzi takie w innych warunkach byłyby uznane za bezprawne. Jednak konieczność zgromadzenia przez sąd orzekający jak najszerszego materiału, wyłącza w tych wypadkach bezprawność działania. W przeciwnym razie, zeznania świadka utraciłyby istotną cechę jaką stanowi spontaniczność i szczerość. Dopiero złożenie zeznań subiektywnie nieprawdziwych (fałszywych) wyłącza ochronę prawną, z jakiej korzysta świadek i czyni je działaniem bezprawnym w rozumieniu prawa cywilnego. /Por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.10.1971 Sygn. akt I CR 425/71, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 09.01.2004 roku, Sygn. akt IV CK 304/02/ Uznać zatem należy, że w tym zakresie nie przysługuje powodowi prawo w do ochrony jego dóbr osobistych. Zważyć należy, że nie zawsze podnoszone w toku takich czynności twierdzenia oskarżonego czy strony co do negatywnych zachowań osoby trzeciej będą bezprawne. Niewątpliwie do naruszenia takich dóbr dojdzie gdy składający wyjaśnienia świadomie z premedytacją wskaże na okoliczności dotyczące osoby trzeciej, które w rzeczywistości nie miały miejsca, a które w ogóle nie pozostają w związku z przedmiotem sprawy i zmierzają wyłącznie lub w głównej mierze do poniżenia przeciwnika procesowego czy świadka. W rozpoznawanej sprawie takie zachowanie po stronie pozwanego nie miało miejsca. Jego --- STRONA 14 --- wyjaśnienia w sposób oczywisty zmierzały do podważenia wiarygodności stawiającego mu zarzuty powoda i wskazanych przezeń świadków oraz wykazania motywu, którym kierował się pozwany, podając obciążające powoda okoliczności. Brak jest również bezprawności w zachowaniu powoda podczas rozprawy w dniu 30 czerwca 2011 roku, gdzie pozwany składając zeznania wskazywał że powód się do niego dobierał. Postępowanie dowodowe nie wykazało, aby pozwany kierował pod adresem powoda takie oskarżenia i aby wypowiadał je do innych osób. Postępowanie dowodowe potwierdziło jedynie, że pozwany przed właściwymi organami tj. przed sądem składał wyjaśnienia, w których opowiadał o incydencie „dobierania się”. Z całą stanowczością podkreślenia wymaga, że składanie zeznań w ramach prowadzonych postępowań nie jest działaniem bezprawnym. Ochrona prawna przewidziana w przepisach art. 23 i art. 24 § 1 zd. 1 k.c., nie przysługuje, jeżeli działanie osoby, przeciwko której skierowane są roszczenia, nie jest bezprawne. Nie można uznać za bezprawne działania dokonanego w ramach porządku prawnego. Działaniem w tych ramach jest np., jak w niniejszym wypadku, złożenie zeznań w charakterze świadka czy też złożenie dokumentu, jako dowodu w postępowaniu prowadzonym przez uprawnione organy - tak Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 28.10.1971 r. I CR 425/71. Podkreślania wymaga, że składanie zeznań polega na przekazaniu swojej wiedzy na temat danej okoliczności faktycznej i tylko zeznania składane w postępowaniu sądowym mogą być wyjątkowo uznane, za naruszające dobra osobiste, jeżeli nie są związane ze sprawą a mają tylko na celu oczernić daną osobę. W ocenie Sądu zeznania pozwanego nie wykraczają poza powyższe granice. Nie skutkują zatem naruszeniem dóbr osobistych powoda. W takiej sytuacji nie można mówić zatem o bezprawnym przekroczeniu prawa co wyklucza zastosowanie art. 24 k.c. Odnośnie twierdzeń pozwanego na rozprawie w dniu w dniu 16 listopada 2011 roku w sprawie o sygn. akt II K 33/10 aby powód „zamknął tą sieczkę” , że B. znowu się migło, powinien siedzieć oraz twierdzeń na rozprawie w dniu 30 czerwca 2011 roku przed Sądem Rejonowym w Limanowej w sprawie o Sygn. akt I Co 69/11, podczas której pozwany powiedział do powoda „Ty draniu, Ty bydlaku”, że „wykończy mu rodzinę” również w ocenie Sądu uznać należy że, działanie pozwanego nie było bezprawne. W wypadku naruszenia dóbr osobistych polegających na obrazie czci uwzględniać należy nie tylko znaczenie słów, ale również kontekst sytuacyjny, w którym zostały użyte /Por. wyrok Sadu Najwyższego z dnia 23.05.2002 r., sygn. akt IV CKN 1076/00/ Ocena wypowiedzi dokonanych przez pozwanego powinna uwzględniać kontekst sytuacji w ramach, której zostały złożone. Jak zostało wykazane strony są ze sobą skonfliktowane. Powodem tych konfliktów są różnego rodzaju sprawy sądowe wytaczane przez powoda, w których pozwany musi uczestniczyć jako świadek lub strona. Pozwany wręcz twierdzi że jest nękany przez powoda, który wszczyna przeciwko niemu sprawy sądowe. Z tego powodu zaburzone zostało jego życie rodzinne, ciągłe sprawy sądowe, w których uczestnicy bardzo źle wpływają na jego zdrowie psychiczne oraz doprowadziły do tego, że nadal nadużywa alkoholu. Obecnie pozwany stara się unikać powoda i nie dawać mu powodów do wszczynania kolejnych postepowań. Powyższe okoliczności wskazują, że wypowiedziane przez pozwanego słowa związane były z dużymi emocjami w związku z kolejnymi wytoczonymi przez powoda sprawami. Pozwany mówiąc do powoda ty draniu ty bydlaku chciał podkreślić, że ma już dość częstych postępowań wytaczanych przez powoda. Twierdzenia te nie były nagminne i po uspokojeniu się pozwany nie wypowiadał ich dalej. Stwierdzenie „zamknij siekaczkę” wypowiedziane zostało w sytuacji gdy --- STRONA 15 --- podczas rozprawy powód przerywał pozwanemu w trakcie składanych zeznań. Uznać zatem należy, że powyższe wypowiedzi były usprawiedliwione sytuacją, w której pozwany próbował rozładować emocje w związku z ciągłymi sprawami sądowymi i zachowaniem powoda na sali sądowej. Zatem zachowania te również nie były bezprawne. Wobec oddalenia powództwa w całości na zasadzie art. 98 k.p.c. Sąd koszty zastępstwa radcy prawnego przyznanego z urzędu dla pozwanego w kwocie 1.918,80 zł w tym 358,80 zł 23% Vat-u, zasądził od powoda na rzecz pozwanego według § 6 pkt 5 i 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z dnia 3 października 2002 r.). Pozostałymi kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.