Wyrok I C 658

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: I C 658:'1O :\\~. / .§}.\k!) /' (.1'52 / ‘E lg % ~;_ 2% 4 < _. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 2011 r. Sa_d Okregowy W Bydgoszczy I Wydziai Cywilny w skladzie nastqepujqcym: 2 Przewodniczapy: SSO Graiyna Bednarek Protokoiant: stazysta Anna Tuchalska po rozpoznaniu W dniu 14 grudnia 2011 r. w Bydgoszczy sprawy z powédztwa Pid przeciwko Skarbowi Parfistwa Aresztowi Sledczemu W Bydgoszczy o zap+at$ i zobowfqzanie ?. oddala powédztwo; V .  2. zasqdza od powoda na rzecz Prokuratorii Generainej Skarbu Pafistwa kwote 420 zf (czterysta dwadzieécia zlzotych) tytu+em kosztéw procesu; 3. zasqdza od Skarbu Pafistwa Sqdu Okrggowego w Bydgoszczy na rzecz radcy prawnego J— PC kwotg 516,60 2% (pigéset szesnaécie z?otych 60/100) tytu%em nieoplraconej pomocy prawne} udzielonej powodowi z urzgdu. ' / Sygn. akt: I C 658i'1O 4\\~-. '/ .ÊŠŸŠSJ /'{1.1-'-śí f 'Ê [3 ř zi. św *Y <, WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 20'it r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy I Wydział Cywilny W składzie następującym: zł Przewodniczący: SSO Grażyna Bednarek Protokołant: stażysta Anna Tuchalska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2011 r. W Bydgoszczy sprawy z powództwa Ĺ]- przeciwko Skarbowi Państwa Aresztowi Śledczemu w Bydgoszczy o zapłatę i zobowiązanie í. oddala powództwo; ' _ ' 2. zasądza od powoda na rzecz Prokuratorii Generainej Skarbu Państwa kwotę 420 zł (czterysta dwadzieścia złotych) tytułem kosztow procesu; 3. zasądza od Skarbu Państwa Sądu Okręgowego W Bydgoszczy na rzecz radcy prawnego Ja Pi kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych 60/100) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi 2 urzędu. ` / --- STRONA 2 --- .».,_‘M_.\.....~=.,..._...,_...._.l~ . 1, A J4 444.....___..\,,___,,,~_;=T..~r.<.. gi “"“"‘"‘“'*1f‘1g.n===;=¢r;,=gym.u|||:'dl'i~ 1___1_4.v..,==;;_wr¢|=q\\==¢r. 1. ..\m=»1\>.J.=|..|=.:mm,.==\\=...1,.._,u.,,,,,._ ,.,, Q 1 ._.<r' "L J 5 1w' Sygn. akt I C 658/10 UZASADNIENIE Powéd A.JtPO spree}"zowaniu iqdania pozwu, wniésln przeciwko Skarbowi Paf1s1wa~Aresztowi Sledczemu w Bydgoszczy pozew Zgdajqc zasqdzenia od pozwancgo na jego rzecz kwoty 1 zi tytukem odszkodowania oraz WI1iéS1 0 nakazanie pozwanemu opublikowania dzienniku ,,Express Bydgoski” ogioszenia 0 wielkoéci 2 na 1 moduli (wys. 55,5x szer. 103,5) 0 nastqpujapej treéci: ,,Dyrektor Aresztu Qledczego w Bydgoszczy przeprasza Pana A*T—Za razqce naruszenie prawa wobec tegoz Pana” w terminie 14 dni od dnia. uprawomocnienia sis; Wyroku. W uzasadnieniu pozwu powéd podai, i2 filnkojonariusz Skuzby Wiqziemlej 0' _nr skuzbowym 108162 naduzywa swoich L1pI'8.W1'1i6fl i notorycznie, nieslcusznie sktada wnioski 0 jego ukaranie oraz ,,d.0ciera” g0 psychicznie. W odpowiedzi na pozew pozwany zastagpowany przez Prokuratoriq Ge11eralnz; Skarbu Pafistwa wniésl 0 oddalenie powédztwa oraz zasqdzenie 1<:0szt<')w postqpowania wskazujqc, '12 powéd nie skonkretyzowak, w jaki sposéb fllnkcjollariusz SW mial siq nad nim psychicznie znqcaé, ani nie pedal Zadnych faktéw ani okolicznoéci wskazuja_cych na niesluszne skkadanie wnioskéw 0 karanie. Ponadto pozwany wskazai, ii: kara udzielanajest przez Dyrektora danej jednostki, a nie przez funkcjonariusza i po uprzednim wysiuchaniu osadzonego, a zatern powéd ma prawo do obrony i przcdstawienia wiasnych racji. Pozwany wskazai réwniez, it W podanym przez powoda okresie byl on karany dyscyplinamie w zwiagku z réznymi przswinieniami, a postqnowanie wszczynano na Wniosek réznych funkcjonariuszy SW, w tym niejednokrotnic powéd p1'zyzna§a siq ‘do popeknienia zarzucanych mu przekroczcfi. Zdaniem pozwanego powéd nie W;/kazek przeslanek odpowiedzialnoéci Skarbu Paflstwa. Sgd ustaifl. co nastggufiez Powéd pods2zas pobytu W Arcszcic Sledczym W Bydgoszczy prezenmwal postawq naganna_ 1 byl wielokrotnie karany dyscyp1in_arnie za nieregulaminovye zadnowanie, niedozwolone kontakty 2 innymi osadzonymi. Wnioski 0 wymierzenis kary dyscyplinarnej skkadane byiy przez I zg d%u..2szcg0 okresu odbywania kary pozbawienia wolnoéci niriz éinych ,_. . C1. C) "E.3 fL1nL<;£"._i'(_maI_'iL1SZ}' _ H  wskazany przez p0\/x*o<§.'é_fj'@'__c_§'<<1 siycznia do marca 201 Or. ‘ ' ' 1 '-.›.¬._-z~„¬.\....-.-‹-z‹.„....._....-.-~'._...„_.l~ _ Ĺ, -_;A 44a_.....___..\,,___„„,~_±=-='4..¬.fi-.'.' gi “"'°'“'"°'*"z'f'-'z'±.n==‹;'=ę1›;,=-gm-.u||-|z'dl'i~ -‹-_-_--_z_¬‹„\...±.,==;‹_«¬r‹.=q~„'¿'=„=. 1. ..\..¦=za\'›'.-„.›‹...|=.¦mz'.=..==n'-=...¬,...,„.„,.,,._ ,.,, Q 1 „¬-af' 'L J _i m:iiu‹‹a¬m-.w Sygn. akt I C 658/10 UZASADNIENIE Powód AĹJCPO sprecyzowaniu żądania pozwu, wniósł przeciwko Skarbowi Państwa~Aresztowi Śiedczemu W Bydgoszczy pozew żądając zasądzenia od pozwanego na jego rzecz kwoty 1 zł tytułem odszkodowania oraz wniósł o nakazanie pozwanemu opublikowania dzienniku „Express Bydgoski” ogłoszenia o wiełkości 2 na 1 moduł (wys. 55,5x szer. 103,5) o następującej treści: „Dyrektor Aresztu Śledczego w Bydgoszczy przeprasza Pana AÊT-Zła rażące naruszenie prawa wobec tegoż Pana” W terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku. W uzasadnieniu pozwu powód podał, iż filnkcjonariusz Służby Więziemiej o' _nr służbowym 108-162 naduzywa swoich uprawnień i notorycznie, niesłusznie składa wnioski o jego ukaranie oraz „dociera” go psychicznie. W odpowiedzi na pozew pozwany zastępowany przez- Prokuratorię Geiieralną Skarbu Państwa wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów' postępowania wskazując, iż powód nie skonkretyzował, w jaki sposób funlicjonariusz SW miał się nad nim psychicznie znecać, ani nie podał zadnych faktów ani okoliczności wskazujapych na niesłuszne składanie wniosków o karanie. Ponadto pozwany wskazał, iż kara udzieianajest przez Dyrektora danej jednostki, a nie przez funkcjonariusza i po uprzednim wysłuchaniu osadzonego, a zatem powód ma prawo do obrony i przedstawienia własnych racji. Pozwany wskazał również, iż w podanym przez powoda okresie był on karany dyscypłinamie w związku z różnymi przewinieniami, a postępowanie wszczynano na wniosek różnych funkcjonariuszy SW, wtym niejednokrotnie powód przyznała się do popełnienia zarzucanych mu przekroczeń. Zdaniem pozwanego powód nie wykazał przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa. Sad ustałił. co nastepuje: Powód podczas pobytu W Areszcie Śledczym W Bydgoszczy prezentował postawę naganną i był wielokrotnie karany dyscypiinarnie za niereguiaminowe zachowanie, niedozwolone kontakty z innymi osadzonyini. Wnioski o wymierzen-ie kary dyscypiinarnej składane były przez r za dłuższego okresu odbywania kary pozbawienia wolności niz óżnych „_. . C1.. O "E,Ś f1„1r1_`i‹;t¬._i'or1ai_'iL1SZ}-' _ H _ wskazany przez powoda_Íj'ĹMod stycznia do marca 201 Or. ' " ` 1 --- STRONA 3 --- ? | —._.,__v...._.._..._.._...~.. =1...¢._,_.....4——....._..,.»... ....\=......¢_|..==::.|>=1.;m¢|,|..,,,,,, ,,,,._ "Ha anH i Powod'mia& zapewnionq moiliwoéé wypowiedzenia sing, co do przyczyny zkoioncgo wniosku zarowno Wychowawcy, jak rowniez mogi przedsiawi swoje wnioski i twierdzenia Dyrelozorowi Arosztu éledczego, do ktorego by’: kaidorazowo doprowadzony. Powod nie zglaszai skarg na zachowanie funkcjonariusza o or skuzboxwm 108162 Ziowéd: wnioski 0 wymierzenie kary dyscyplinarnej (Tc. 4247), dokumenty zawarre W akrach osobowych cze_s'c B powoda dcflqczonych do akr sprawy, zeznania éwiadkcfiw." 112 (k. 78v79), 1; Bic. 134v), R1 1<uiudk. I35» J1§Ai(?< 15%» M@5;(?< 158), 192v) iJ—.S‘# (k. 192vJ93) ggzvvazyk. co nastgpxgg Powyzszy stan faktyczny S:atd ustalii na podstawie dokumcntow zawartych w aktach osobowych czqéé B powo da, albowiem ich prawdziwoéé nie zostaka zaprzeczona przez strony i nie wzbudzika wsgcpliwoslci Sqdu. S2141 uznak za wiarygodnc zeznania éwiaclkow J A; M; sj 1";0 Bo OIELZ R— Ki gdyz powyzsi éwiadkowie peknili funkcje Wychowawcow powoda w Areszcie éledczym W Bydgoszczy ich zeznaniaéac zgodné, spojne i logiczne oraz Wzajemnie korespondujagce. Wszyscy wskazujq na naganne zachowania powoda polegajqce na niclegalnyoh kontaktach Z innymi osadzonymi przebywajatoymi w innych celach. Ponadto éwiadkowie potwierdzali, Ze powod mial mozliwoéé Wypowiedzenia siz; co do zasadnoéci wniosku o ukaranie, a tvakzc wyskuchiwany byi przez dyrektora jednostki. Ponadto S251 oak wiarq zeznaniom éwiadkow D” Pi 1” Si, K‘Ef51‘ZY W11 oddziakovwini na oddziale, W ktorym przebywak powod albowiem ich zeznania sa_ zgodne, spojne zarowno 2 zeznaniami éwiadkow w A“ M‘ m T B; oraz jak rowniez majq oparcie w treéci dokumentow znajdujzgcych siq w aktach osobowych. §wiadkovv“1e ci potwierdzili, ii. powéd zachowywak sio negatywnie», jednoczeéiiie nie zgmszai skarg na funkcjonariusza. Sqd nio dal wiary zeznaniom éwiadka 15, B‘ aibowiem jego zeznania sq niespojne '1 ogolnikowe. §wiadek nie byk naocznym éwiadkiem incydentu i nie podal zadnych szcz.ego‘{ow'. Sad réwni_e;'; n.ie_ flz11a1 za vviarygodne zeznania éwiadlm W’ albowiem W kwestii pobicia sq one S>pL'Z.6£ZIl€ ze2.nanian1i s2=.m»:go . . ' _ , . _ 2 Ê | --._.--,__„...._.._--_..._.._...~.. ‹.=z'--.-.......«-._-,_„....4'--.„..„...-...M-.. ...-.‹...-_-..¬‹r.|.n„~==:.|›=-„w=|||,|..,„¿,,,,,„,,._ „Ha FmĽ I Powód' miał zapewnioną możliwość wypowiedzenia się, co do przyczyny złożonego wniosku zarówno wychowawcy, jak również mógł przedstawi swoje wnioski i twierdzenia Dyrektorowi Aresztu Śledczego, do którego był każdorazowo doprowadzony. Powód nie zgłaszał skarg na zachowanie funkcjonariusza o nr służbowyin lO8«l62 dowód: wnioski o wymierzenia kary dyscypiiriornej (lc. 42247), dokumenty zawarte W aktach osobowych częśc B powodu dołączonych do akt sprawy, zeznania świoclkow.' 112- (if. 78v-79), ii swa. my), tej 1<-niflł. ma Jaan-D rr 1571›), iiøsíri. 158). 192v) iJ_Sfl (lc. l92v-JQ3) gjdzyvazył. co nastgpiggg Powyższy stan faktyczny' Sąd ustalił na podstawie dokumentów zawartych w aktach osobowych część B powo da, albowiem ich prawdziwość nie została zaprzeczona przez strony i nie wzbudziła wątpliwości Sądu. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków J- A; M3 sí rg-u Bí oraz aj W gdyz powyzsi świadkowie pełnili funkcje wychowawców powoda w Areszcie Śledczym w Bydgoszczy ich zeznaniasa zgodne, spójne i logiczne oraz wzajemnie korespondujące. Wszyscy wskazują na naganne zachowania powoda polegające na nielegalnych kontaktach z innymi osadzonymi przebywajacymi w innych celach. Ponadto świadkowie potwierdzali, ze powód miał możliwość wypowiedzenia sie co do zasadności wniosku o ukaranie, a także wysłuchiwany był przez dyrektora jednostki. Ponadto Sad dał wiarę zeznaniom świadków Dfl Pní J” Ü, KÍÓYZY byli oddziałowymi na oddziale, w którym przebywał powód albowiem ich zeznania są zgodne, spójne zarowno z zeznaniami świadków ß Ad M' w T_ Bfi oraz jak również mają oparcie W treści dokumentów znajdujących sie w aktach osobowych. Świadkowie ci potwierdzili, iż. powód zachowywał sie negatywnie, jednocześnie nie zgłaszał skarg na funkcjonariusza. Sad nie dał wiary zeznanioin świadka A- Bi albowiem jego zeznania są niespójne i ogolnikowe. Świadek nie był 'naocznym świadkiem incydentu -i nie podał _żadnych szczegółów. Sad równiez n_ie` uznał za wiarygodne zeznania świadka ym albowiem w kwestii pobicia są one sprzeczne zeznanianii sarriego . _ -' _ , _ _ 2 --- STRONA 4 --- ..... ....,,....... _.|.|=».».=.= ur= F = i t. s r € powoda. Ponadto Sdd nie dad wiarf zeznaniom éwiadkow Ajldii £ W“ oraz powoda, Ze funkcjonariusz pisa% Wnioski 0 ukaranie powoda W3/myélajato sobie przekroczenia, albowiem z obszornej dokumentacji zawartej W aktach osobowych powoda, do%a_czonych do akt ninicjszcj sprawy, wynika, it wnioski o ukaranie byiy wypisywane wobec powoda bardzo czqsto i to przez roinych funkcjonariuszy, a nie tylko przez tego jednego wskazywanego przez powoda (Ii Ponadto byiy one pisane i kierowane do rozpatrzenia na prZ6S’E1'_Z€:ni kilkudziesigciu miesiqcy, a wiqc nio tylko w czasie powokywanym przez powoda. Przy tym istotne jest  co wynika tez 2 powokanej dokumentacji akt osobowych, iz powod przyznawak sis; do popeknienia niektorych .  , przew1n1en. Zgromadzony W niniejszej sprawie maierial dowodowy jednoznacznie wskazujc na wielokrotne, nieregulaminowe zachowania powoda polegajzgce na niedozwolonych kontaktach z innymi osadzonymi. Wskazany przez powoda funkcjonariusz SW: K_ Z  jako oddzia.iowy  wobec naganncgo zachowania powoda sporzddzad wnioski 0 jego ukaranie, zgodnioz obowiqzujagzymi przepisami. Funizcjonariusz ten nie Wnioskowal 0 dany rodzaj kary ani jej nie wymierzai. Zgodnie ‘oowiem z treécig art. 144 § 1 k.k.w. kary dysc§,'p1ina.rne Wymierza dyroktor zakiadu karnego. Ponadto powod mixed rnozliwoéé przedstdwienia swoich raoji i twicrdzefi w rozmowie z xwychowawcq oraz Z Dyrektorcm, do ktorego byJr kazdorazovko doprowadgany, a takze na podstawie art. 144 § 5 k.k.w. na decyzjq o wymierzeniu kaxy p1'zys{ugujo skarga. Zdaniem Szgdu zgromadzony materiai dowodowy nie uzasadnia twierdzenid, Ze akurat ten Wskazany przez powoda fu.nl<cjonariusz niesiusznie 'W"y‘piS§1'\VEH wnioski o Wymierzenie kary dysoyplinarnej. Zarowno 2 trcéci dokumentéw zawartych W aktach osobowyoh powoda, jak rowniez Z zozna1'1éWiad1<oW: TjvB_ (k. 134v), RG4: ck» 1351, JD Aj»<1<~ w1v>,1\/IQsi»<1<_ 1§8>.D$Pj@<_ 192v) i fig (k. 192v193), ktorzy w rownych okresach czasu mieli kontakt 2'. powodom z racji pehfienia funkcji wychowawcy czy oddzizdov»=ego, jednoznacznie wynika, i2 powod zachoxvyxvai sig ndgatywnie i nie przestrzegal regulaminu. Ponadto wnioski o w31Lnie1‘zenie kary byiy kierowane przcz roznych fun_kcjona1'iuszy, takze w okr_@sie poprzedzajqcym wskazany przez powoda przedziai ozasovvy, jak i poiniej. _ Nie ulega wattpliwoéci, it 112;wanie przez funkcjonariusza SW wobec osadzonego w obecnoéci innych wspokosadzonychw celi slowa ,,cwe1” oraz po‘oicie'stanowi narugzenie c1u'o11ic1".5'c11 ddbr osobistych cvdowieka ijakimi sq godnoéé osobista i zdrowie. Jednakie w oceni§_~_Flo.d1i_1)rak podstaxyfdo uznania, Ze do v»'skaz_§1_;~_{g:_1_1__;}.:§151f_L_1_§;’§;_1‘1_:§3__$_;f:_o. Powod slaiadajiac . . 7.: " 3 .¬... -...¬-,,....... -...J-¬„.».=.= -«r= Í z i t. s r Ć powoda. Ponadto Sąd nie dał wiary zeznaniom świadków Aílšni Ł- Vu oraz powoda, że funkcjonariusz pisał wnioski o ukaranie powoda wymyślając sobie przekroczenia, albowiem z obszernej dokumentacji zawartej w aktach osobowych powoda, dołączonych do akt niniejszej sprawy, wynika, iz wnioski o ukaranie były wypisywane wobec powoda bardzo często i to przez różnych funkcjonariuszy, a nie tylko przez tego jednego wskazywanego przez powoda (Ki Ponadto były one pisane i kierowane do rozpatrzenia na przestrzeni kilkudziesięciu miesięcy, a więc nie tylko w czasie powoływanym przez powoda. Przy tym istotne jest - co wynika tez z powołanej dokumentacji akt osobowych, iz powód przyznawał się do popełnienia niektórych . . , przewimen. Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na wieiokrotne, niereguiaminowe zachowania powoda polegające na niedozwolonych kontaktach z innymi osadzonymi. Wskazany przez powoda funkcjonariusz SW: K_ Z- - jako oddziałowy - wobec nagannego zachowania powoda sporządzał wnioski o jego ukaranie, zgodniez obowiązującymi przepisami. Funkcjonariusz ten nie wnioskował o dany rodzaj kary ani jej nie wymierzał. Zgodnie bowiem z treścią art. 144 § 1 k.k.w. kary dyscyplinarne wymierza dyrektor zakładu karnego. Ponadto powód miał możliwość przedstawienia swoich racji i twierdzeń w rozmowie z wychowawcą oraz z Dyrektorem, do którego był każdorazowo doprowadzany, a także na podstawie art. 144 § 5 k.k.w. na decyzję o wymierzeniu kary przysługuje skarga. Zdaniem Sądu zgromadzony materiał dowodowy nie uzasadnia twierdzenia, ze akurat ten wskazany przez powoda funkcjonariusz niesłusznie wypisywał wnioski o wyrnierzenie kary dyscyplinarnej. Zarówno z treści dokumentów zawartych w aktach osobowych powoda, jak równiez z zeznań świaaiiewz tí›B_, na 184V), nëí (si 125). JD Aí<k~ 1fi7v>,1××IQsí›c<. 1ß8>.D$1>Ł(1‹. 192V) i .ÜSĘ (k. 192\-'-193), którzy W równych okresach czasu mieli kontakt z powodem z racji pełnienia funkcji wychowawcy czy ocldziałowego, jednoznacznie wynika, iż powód zachow-¬ywai się negatywnie i nie przestrzegał regulaminu. Ponadto wnioski o wyinierzenie kary były kierowane przez różnych funkcjonariuszy, takze W okresie- poprzedzającym wskazany przez powoda przedział czasowy, jak i póżniej. _ Nie ulega wątpliwości, iż używanie przez funkcjonariusza SW wobec osadzonego w obecności innych wspóiosadzonychw celi słowa „cwel” oraz pobiciestanowi naruszenie c1u'onic-r.-ych dóbr osobistych człowieka jakimi są godność osobista i zdrowie. Jednakże w oceni_e_,_F¿ąd1¿_brak podstawłdo uznania, że do w'skaz_@1yc_i_i__nar_usz'ei1cŁ3s_zi_o. Powód skiadajłiß . . 7.: " 3 --- STRONA 5 --- =v»=».=:<ru.. 5 1 1 1 5 do sqdu niniejszy pozew sformukowal go w sposéb bardzo ogdlnikowy, wskazujqc na notoryczne, nieshlsznie sldadane wnioski 0 ukaranie przez funlccjonariusza SW o nr s1u2bovvym 108162. Rowniei profesjonalny peinomocnik procesowy powoda skkadajqc pisma prooesowe w dniu 8 paidziernika 2010:. oraz w dniu 20 stycznia 2011r. wskazad na notoryczne i nies1uszne karanie oraz znecanie sie psychiczne nad powodem przez powyzszego funkcjonariusza, die wskazujap okolicznoéci ani przy1<1adow zneeania sie, Zdaniem Sgdu, tak powazne zarzuty, jakimi sq: pobicie osadzonego przez funiccjonariusza 1. SW oraz uzywanie W stosunku do niego siowa ,,cwe1”, podniesione dopiero W trakcie zeznafi Pm? P°W°da_ ._@_r?§_,1sp§>Qs,¢1.1z9.1?i£>l?._éwiadkéw AZ 13 i El Um nie sq p£g1_§§»'_c1,g"1yg{n‘f:__. Fakt blisko pohorarocznego milczenia powoda, wobec naruszenia jego ddbr osobistychdna poczqtku 2010 roku * jest bowiem sprzeczny z zasadarni doéwiadczenia Zyciowego 1 zasadami logiki. . Swiadkowie: D:’:(k. 192v), Iflflc 192v193), T‘ E (14. 134v) oraz Rm‘ (k. 135) zgodnie zezna1i,_i2 powod nie skladal skarg na 1<onl<retnego funkcjonariusza i nie zglaszed faktu pobicia. Ponadto W dokumentacji zawartej w aktach osobowych osadzonego rdwniez brak jakiegokolwiek dowodu na temat znecania sie funkcjonariusza mad powodem. Powdd 1116g1 zg1osié pobicie czy fez uZ§/nwanie wobee niegoslow obelzywych przez funkcjonariusza zarovmo Dyrektorowi jednostki, jak rowniez sedziemil penitencjarnemu oraz dokonaé obdukoji lekarskiej. Tymczasem powod nie wykazai, aby takie czynnoéci podjaj. Istotnym jest rowniei, iz éwiadek AaB_ (k. 79v) 0 fakeie pobicia. powoda przez funlccjonariusza K_Ztdowiedzia1 sie od samego powoda, nie potrafd podaé iadnych szczego1ow zajécia, ani gdzie 1 jak powéd byl uderzony. Ponadto powod zezna1(1<. 100~100v), byl przez funkcjonariusza 0 nr siuzbowym 108162 uderzany w brzuch, 'zaé éwiadek 1 W; zezna1 (k. 18158v), Ze powdd mial poobijane nerki oraz czerwona, twarz. Ponadto powyzsi éwiadkowie zeznali, iz powod nic z1ego nie robd, a wnioski o ukaranie 1111211 Wypisywane bezpodstawnie. Tymczasem éwiad1<owie K‘ 21 @< dsvm 1@Ai»<1< 15%), MI ‘5Ii(l< 1581, DQPQQ (1<. 192v), Jisjue 192;»193), T1Bi(1<. 134v) oraz R. K; (k. 135) jednoznacznie 1 spojnie zeznali, i2 powod nagminnie nanuszal zasady obowiatzujacce osadzonych, nielegalnied koritaktdov/a1 sie Z innymi osobami. Powyzsze znajduje opareie W treéci dokumentdw zalv»=a11_ych W aktach osobowych osadzonego, a takze do "'\ niektdrg=c11 przev.'i:1ie1fi powdd §~ta_1'n sie p1*:.}=z1;2d 1I‘.<11, 100*’101}. Wobee powyicszego Sqd nie dal wiary ogolnikowym, niespéjnym 1 sprzecznym zeznaniom powoda i éwiadkow 4 ='«=››~›.=:-n.-_ i r 1 l. E do sądu niniejszy pozew sformułował go w sposób bardzo ogólnikowy, wskazując na notoryczne, niesłusznie składane wnioski 0 ukaranie przez funkcjonariusza SW o nr służbowym 108162. Również profesjonalny pełnomocnik procesowy powoda składając pisma procesowe w dniu 8 października 2010r. oraz w dniu 20 stycznia 2011r. wskazał na notoryczne i niesłuszne karanie oraz znęcanie sie psychiczne nad powodem przez powyższego funkcjonariusza, nie wskazując okoliczności ani przykładów znęcania się., Zdaniem Sądu, tak poważne zarzuty, jakimi są: pobicie osadzonego przez funkcjonariusza 1. SW oraz używanie w stosunku do niego słowa „cwel”, podniesione dopiero w trakcie zeznań PWE P°W°f1fi_.9_tsz,mpś›łgs@11zs_sz9l},_Świadków Aå aí i E1' Um nie są pra_w_dzi}ye__. Fakt blisko półtorarocznego milczenia powoda, wobec naruszenia jego dóbr osobistych na początku 2010 roku ~ jest bowiem sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego i zasadami logiki. . Świadkowie: Duuk. l92v), Ißflc 192V-193), Tfi Ę (k. 134V) oraz Rglčd (k. 135) zgodnie zeznali, _iż powód nie składał skarg na konkretnego funkcjonariusza i nie zgłaszał faktu pobicia. Ponadto w dokumentacji zawartej w aktach osobowych osadzonego równiez brak jakiegokolwiek dowodu na temat znęcania się funkcjonariusza nad powodem. Powód mógł zgłosić pobicie czy też używanie wobec niego-słów obel-żywych przez funkcjonariusza zarówno Dyrektorowi jednostki, jak również sędziemlu penitencjarnernu oraz dokonać obdukcji lekarskiej. Tymczasem powód nie wykazał, aby takie czynności podjął. Istotnym jest również, iż świadek AaB_ (k. 79v) o fakcie pobicia powoda przez funkcjonariusza K_Z”dowiedział sie od samego powoda, nie potrafił podać żadnych szczegółów zajścia, ani gdzie i jak powód był uderzony. Ponadto powód zeznał Ĺk. 100-l00y), był przez funkcjonariusza 0 nr służbowym 108-162 uderzany w brzuch, "zaś świadek Ł. W; zeznał (k. 18-158V), ze powód iniał poobijane nerki oraz czerwoną twarz. Ponadto powyzsi świadkowie zeznali, iż powód nic złego nie robił, a wnioski o ukaranie miał wypísywane bezpodstawnie. Tymczasem świadkowie K- 21a. zew). tøaíik. 15%). Mfl sía. 158). Dfiiu-za (ii. wav), iísína 192i'-193), "fíní (k. is-na afaz R3 K; (k. 135) jednoznacznie i spójnie zeznali, iż powód nagminnie naruszał zasady' obowiązujące osadzonych, nielegalnie kontaktował się z innymi osobami. Powyższe znajduje oparcie w tresci dokumentów zawartych W aktach osobowych osadzonego, a także do “'\ niektórych przeu-'inien powód sam sie p1'zyz1;ał 41”.--4'.?, 100i!-101). Wobec powyższego Sąd nie dał wiary ogólnikowym, niespójnym i sprzecznym zeznaniom powoda i świadków 4 --- STRONA 6 --- A—‘Bfi i Lpwizardwno w kwestii pobieia, naruszenia dobra osobistego w postaci godnoéci oraz wobec bezpodstawnego karania dyscyplinarnego powoda. W ocenie Sadu, powod nie wykaza1, aby pozwany naruszyl dobra osobiste powoda, a nadto z LlS1&16f1 Sadu xwnika, ie dzizdanie pozwanego w zakresie kierowania wnioskow o wymierzenie kary dyscypiinamej i karanie poi»/oda  nie by'10 bezprawne. Z obszernej dokumentacji zawartej w aktach osobowych powoda, do1a_czony"ch do akt niniejszej sprawy, wynika, iz wnioski odukaranie by/1y vvypisywane wobec powoda bardzo czesto i to przez roznych funkejonariuszy, anie tylko przez tego jednego wskazywanego przez powoda ( Ponadto byiy one pisane i kierowane do rozpatrzenia na przestrzeni kilkudziesieoiu miesiecy, a wiec nie tylko w czasie powoiywanym przez powoda. Poza tym — jak wynika 2 W/W dokurnentéw, powéd przyznawa1 sie do pOpE11'11£Znia niektorych przewinieft. Zgromadzony w niniej szej sprawie materia1 dowodowy jednoznacznie wskazuje _r1a wielokrotne, nieregulaminowe zachowania powoda polegajace na niedozwolonyoh kontaktach z irmymi osadzonymi. Wskazany przez powoda funlccjonariusz SW:  jako oddzia1owy  wobec nagannego zaohowania powoda sporzadza1 wnioski o jego ukaranie, zgodnie z obowiazujacymi przepisami. Z uwagi na powyisze Sadnnapodstawie 3111. 24'1<.c. W zw. 2 art. .448 1<.o. 1 art. 417§ 1 k.c. odda1i1 powodztwo. O kosztach procesu Sad orzek1 na podstawie art. 98 § 1 i 3 1<.p.c. i § 6 pkt 1 i § 11 ust. 1 pkt 2 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéei 2 dnia 28 wrzeénia 20021‘. W sprawie opkat za czynnoéci adwo1<ac1<1e oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztdw nie0p1aconej pomocy prawnej udzielonej z urzedu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348) zasadzajac od powoda na rzecz P1okuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kwote 420 zl tytulem kosztow procesu. O zwrocie kosztow nieop1aconej pomocy prawnej udzielonej powodowi Z urzedu Sad orzel<1, na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. i § 6 pkt 1 i § 10 ust. 1 p1<t2 W zw. z § 2 ust. 3 z"ozpo1'za_dze11ia 1\/i.inist1"a Sp1'awied1i\\=oéci 7. dnia 28 wrzeénia 20021". w sprawie of:11at za czynnoéci radcow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Pazistwa kosztow pomocy prawns} udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z urzedu ( Dz.U. N1: 163, poz. 1349) zasadzajac od Skarbu Pafistwa Sadu Okregowego W Bydgoszczy na rzeez radcy prawnego Jd1E— kwote 516,60 Z1. . 5 A-Bfl i _Ł_Wizarówno w kwestii pobicia, naruszenia dobra osobistego w postaci godności oraz wobec bezpodstawnego karania dyscyplinarnego powoda. W ocenie Sądu, powód nie wykazał, aby pozwany naruszył dobra osobiste powoda, a nadto z ustaleń Sadu wynika, że działanie pozwanego w zakresie kierowania wniosków c wymierzenia kary dyscyplinarnej i karanie powoda - nie było bezprawne. Z obszernej dokumentacji zawartej W aktach osobowych powoda, dołączonych do akt niniejszej sprawy, wynika, iz wnioski oiukaranie były wypisywane wobec powoda bardzo czesto i to przez różnych funkcjonariuszy, anie tylko przez tego jednego wskazywanego przez powoda ( Ponadto były one pisane' i kierowane do rozpatrzenia na przestrzeni kilkudziesięciu miesięcy, a więc nie tylko w czasie powoływanym przez powoda. Poza tym -jak wynika z w/w dokumentów, powód przyznawał sie do popełnienia niektórych przewinien. Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje _na wielokrotne, nieregulaminowe zachowania powoda polegające na niedozwolonych kontaktach z innymi osadzonymi. Wskazany przez powoda funkcjonariusz SW: - jako oddziałowy - wobec nagarmego zachowania powoda sporządzał wnioski o jego ukaranie, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Z uwagi na powyższe Sądna" podstawie art. 24'k.c. w zw. 2 art. 448 k.c. i art. 4l7§ l k.c. oddalił powództwo. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 9-S § l i 3 k.p.c. i § 6 pkt 1 i § ll ust. l pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 20Ü2r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. l348) zasądzając od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwote 420 zł tytułem kosztów procesu. O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu Sąd orzekł, na podstawie art. 98 § l í 3 k.p.c. i § 6 pkt 1 i § 10 ust. l pkt 2 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia l\/iinistra Sprawiedliwości 7. dnia 28 września 20021: w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Panstwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz.U. Nr 163, poz. U49) zasądzając od Skarbu Panstwa Sądu Okręgowego w Bydgoszczy na rzecz radcy prawnego Jíltßyrí kwotę 518,60 zi. . 5