Wyrok I C 642/17 1. oddala apelację

--- STRONA 1 --- WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2018 roku Sąd Okręgowy w Opolu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Alicja Szwast Sędziowie: SSO Adam Cąkała (spr.) SSO Wioletta Chorązka Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Woźniak po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2018 roku w Opolu na rozprawie sprawy z powództwa H. J., B. J. i R. J. przeciwko Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich z dnia 17 kwietnia 2018 roku sygn. akt I C 642/17 1. oddala apelację, 2. zasądza od strony pozwanej Polskiego Biura Ubezpieczeń Komunikacyjnych z siedzibą w W. na rzecz powodów H. J. i B. J. kwotę po 1.800 (jeden tysiąc osiemset) zł dla każdego z nich tytułem kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność Transkrypcja uzasadnienia wyroku z dnia 4.12.2018r. [Sędzia sprawozdawca 00:00:00.000] --- STRONA 2 --- Apelacja strony pozwanej Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z siedzibą w W., zmierzająca w zakresie roszczenia głównego, do zmiany zaskarżonego wyroku i zmniejszeniu zasądzonego zaskarżonym wyrokiem zadośćuczynienia w kwotach po 75.000 złotych na rzecz powodów H. J. i B. J., rodziców tragicznie zmarłej w wypadku drogowym w 2003 roku, do kwot po 35.000 złotych na rzecz każdego z nich, nie zasługiwała na uwzględnienie. Rozpoznając sprawę, Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i wyciągnął z nich [ns 00:00:31.535] oraz przekonujące wnioski, właściwie kwalifikując podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został przeprowadzony właściwie w granicach zastrzeżonej sądowi swobodnej oceny dowodów. W tych okolicznościach, sąd odwoławczy przyjął wadliwe ustalenia faktyczne i poglądy prawne Sądu Rejonowego na podstawie artykułu 382 k.p.c. jako własne. Nie czyniąc zatem zbędnych powtórzeń należy stwierdzić, odpierając zarzuty skarżącego zakładu ubezpieczeń, że jednak w zakresie zaskarżonej czynności wyroku w odniesieniu do powodów H. J. i B. J., zdaniem sądu odwoławczego nie nastąpiło naruszenie prawa materialnego, przez zasądzenie rażąco wygórowanej kwoty zadośćuczynienia za doznaną przez nich krzywdę, jakiej doznali w związku z tragiczną śmiercią zaledwie 18-letniej córki, jednej z ich dwójki jedynych dzieci. Poza sporem, konflikt i spór w tej sprawie ostatecznie dotyczył ustalenia, w otrzymaniu przez powodów, rodziców zmarłej w postępowaniu likwidacyjnym zadośćuczynienia w kwotach po 25.000 złotych, wysokości w zakresie zasądzenia dalszego żądanego przez powodów od strony pozwanej zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku z utratą córki. Otóż Sąd Okręgowy dokonując kontroli instancyjnie zakwestionowanej części wyroku, podzielił pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że mając na względzie intensywność doznanej przez powodów H. J. i B. J. krzywdy, nieodwracalność zaistniałego wypadku, który spowodował gwałtowną i niespodziewaną śmierć ich zaledwie 18-letniej córki, ciężar naruszenia dobra osobistego, stopień negatywnych konsekwencji w życiu codziennym dla tych powodów jako rodziców zmarłej, kwotę zasądzonego dodatkowo na rzecz obojga powodów zadośćuczynienia w kwotach po 75.000 złotych, należało potraktować wbrew nieuprawnionym zastrzeżeniem skarżącego, jako odpowiednio, adekwatne do stopnia nieodwracalnej krzywdy jakiej doznali, która nie może być uznana za rażąco wygórowaną. Nawet przyjmując, jak zarzuca apelant, że w sposób naturalny zmarła mając już wówczas chłopaka, planowała opuszczenie rodziców i założenie poza rodzinnym domem własnej rodziny, to nie zmienia to oceny, iż poza wstrząsem i bólem, wywołanym śmiercią osoby najbliższej, właśnie tych dwoje powodów, rodziców zmarłej, zostało na zawsze pozbawione obecności w swoim życiu i wsparcia własnego dziecka, w tym możliwości uczestniczenia w kolejnych etapach życia córki, z którą byli, jak wykazało postępowanie dowodowe, bardzo mocno emocjonalnie związani, w tym takich ewentualnie zdarzeń jak jej zamążpójście, czy też pojawienie się wnuków z jej strony. Niekoniecznie zatem założenie nowej rodziny przez dziecko osłabia więzi z własnymi rodzicami, gdyż zazwyczaj te więzi mają inny charakter, ale nadal bardzo istotnie kluczowy dla rodziców. To wszystko zdaniem Sądu II instancji, odmiennie niż to jest w wypadku na przykład rodzeństwa osoby zmarłej, potęguje i utrzymuje poczucie krzywdy, a faktycznie racje mają w odpowiedzi na apelację powodowie, trafnie przywołując właściwy na tę okoliczność pogląd Sądu Najwyższego, że więź łącząca rodziców z dzieckiem, jako najwyższa forma powiązań uczuciowych między ludźmi, jest szczególna, niezwykle cenna i nacechowana silnym zabarwieniem emocjonalnym. Dlatego krzywdy wywołane taką tragedią, nie może skutecznie stłumić nawet wskazywane w apelacji istnienie rodziny syna. Podsumowując, należy zatem pamiętać, że na skutek tego tragicznego wypadku już w 2003 roku, powodowie jako jej rodzice, zostali na trwałe pozbawieni obecności w swoim życiu osoby najbliższej, jedynej córki, silnie związanej z nimi emocjonalnie, która w dacie zgonu miała zaledwie 18 lat. W takich zatem okolicznościach, jeżeli więc kwota zadośćuczynienia przyznana powodom H. J. i B. J. nie jest jednak rażąco zawyżona, a tak należy potraktować w realiach tej sprawy zasądzenie dodatkowe, ponad już otrzymane 25.000 złotych, kwot po 75.000 złotych za utratę własnego dziecka, a tylko wówczas mając na uwadze [ns 00:04:26.239] orzecznictwo Sądu Najwyższego, na przykład w wyroku z 21 czerwca 2013 roku w sprawie I CSK 614/12, korygowanie przez Sąd II instancji kwoty zadośćuczynienia byłoby dopuszczalne, należało uznać zarzuty apelacji za chybione. Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy na podstawie artykułu 385 k.p.c. oddalił apelację strony pozwanej jako bezzasadną, o czym orzeczono w punkcie pierwszym wyroku II-instancyjnego. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w punkcie drugim wyroku II- instancyjnego, uzasadnia zasada odpowiedzialności za wynik sprawy wynikający z artykułu 98 k.p.c., który znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu odwoławczym po myśli artykułu 391 k.p.c. oraz zasądzone z tego tytułu kwoty na rzecz --- STRONA 3 --- [ns 00:05:09.904] także ten etap postępowania rozpoznawczego powodów H. J. i B. J., jako współuczestników formalnych, składają się koszty zastępstwa prawnego dla pełnomocnika w postępowaniu apelacyjnym, w wysokości po 1.800 złotych na rzecz każdego z nich odrębnie, uwzględniając występujące po stronie pozwanej, jak już zaznaczono współuczestnictwo formalne i wartość przedmiotu zaskarżenia po 30.000 złotych, mieszczące się w granicach stawki minimalnej wynikającej z paragrafu 2 punkt 5 w związku z paragrafem 10 ustęp 1 punkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. [koniec części 00:05:47.557]