Postanowienie I C 636/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: I C 636/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Joanna Kraśnik - Mazurek Protokolant st. sekr. sądowy Magdalena Zwierzyńska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. w Siedlcach sprawy z powództwa J. T. przeciwko R. K. o odszkodowanie powództwo oddala. --- STRONA 2 --- Sygn. akt I C 636/12 U Z A S A D N I E N I E: Powód J. T. pozwem z dnia 30 kwietnia 2012r. wystąpił przeciwko pozwanemu R. K. byłemu Komornikowi przy Sądzie Rejonowym w S. Rewiru III o zasądzenie kwoty 600.000 zł z ustawowymi odsetkami od 10 lipca 2006r. tytułem naprawienia szkody. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał że przeciwko niemu toczyło się postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Komornika Rewiru III przy Sądzie Rejonowym w S. skierowane do ruchomości powoda w postaci ciągników samochodowych, autokaru, naczep chłodni. Licytacja przedmiotowych ruchomości odbyła się 10 lipca 2006r. Powód kwestionował zbyt małą wartość przedmiotowych ruchomości, która znacznie odbiegała od cen rynkowych i brak informacji o przeprowadzonej licytacji. Pozwany R. K. złożył pisemną odpowiedź na pozew wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniósł zarzut przedawnienia roszczeń powoda. Sąd Okręgowy w Siedlcach ustalił, co następuje: J. T. był właścicielem samochodu ciężarowego marki V. nr rej. (…), samochodu ciężarowego marki V. nr rej. (…), samochodu ciężarowego marki V. nr rej. (…), samochodu ciężarowego marki V. nr rej. (…), naczepy typu chłodnia nr rej. (…), naczepy typu chłodnia nr rej. (…), naczepy typu chłodnia nr rej. (…) oraz autobusu marki S. nr rej. (…)., w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, obciążały powoda zobowiązania publicznoprawne na rzecz Zakładu (…) Oddział w S., Skarbu Państwa - Urzędu Skarbowego oraz zobowiązania prywatnoprawne na rzecz przedsiębiorców: 26 stycznia 2004 roku z wniosku wierzyciela Polskiej (…) Spółka z o. o. zostało wszczęte przeciwko J. --- STRONA 3 --- T. postępowanie egzekucyjne przez Komornika Sądowego Rewiru III przy SR w S. w sprawie III Km 61/04. W związku z wykonywaniem czynności egzekucyjnych w sprawie III 61/04, a także w sprawie nr III Km 127/04 z wniosku wierzyciela Banku (…) w S., Komornik dokonał zajęcia mienia ruchomego w postaci: samochodu ciężarowego marki V. nr rej. (…), samochodu ciężarowego marki V. nr rej. (…), samochodu ciężarowego marki V. nr rej. (…), samochodu ciężarowego marki V. nr rej. (…), naczepy typu chłodnia nr rej. (…), naczepy typu chłodnia nr rej. (…), naczepy typu chłodnia nr rej. (…) oraz autobusu marki S. nr rej. (…). Wszystkie pojazdy' zostały przetransportowane na parking należący do firmy (…) w miejscowości G. i wycenione przez rzeczoznawcę samochodowego M.M., który ustalił stan techniczny i wartość rynkową brutto wszystkich pojazdów. 03 lipca 2006r. został wyznaczony termin licytacji. W ostatnim momencie licytacja została odwołana. 06 lipca 2006r. został wyznaczony kolejny termin licytacji na dzień 10 lipca 2006r. Powód i wierzyciel (…) Bank (…) S.A. w W. o terminie licytacji nie zostali zawiadomieni. Wówczas wszystkie samochody zostały sprzedane. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży zostały rozdzielone między wierzycieli. Powód pomimo przysługującego mu prawa nie zaskarżał czynności Komornika. Postanowieniem z 28 sierpnia 2006r. Sąd Rejonowy w S. oddalił skargę wierzyciela (…) Bank (…) S.A. w W. na czynności Komornika Sądowego Rewiru III przy Sądzie Rejonowym w S. w sprawie IIIKm 61/04. Powyższe postanowienie zaskarżył wierzyciel (…) Bank (…) S.A. w W. Postanowieniem z 23 listopada 2006r. Sąd Okręgowy w S. postanowienie zmienić w punkcie II w ten że odmówił przybicia na rzecz A. K., T. B. oraz M. K. ruchomości stanowiących przedmiot licytacji przeprowadzonej w dniu 10 lipca 2006 r. przez Komornika Sądowego Rewiru III przy Sądzie Rejonowym w sprawie III Km 61/04; uznał ją za niedoszłą do skutku. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał szereg uchybienie, których dopuścił się komornik --- STRONA 4 --- podczas przeprowadzanej licytacji to jest fakt niepowiadomienia o terminie licytacji dłużników i wierzyciela, niezachowania tygodniowego terminu między ogłoszeniem o licytacji. Jednocześnie stwierdził, iż " w postępowaniu egzekucyjnym brak jest przepisów, które upoważniają sąd do tego, aby uchylając czynność komornika w trybie postępowania egzekucyjnego - mógł jednocześnie nakazać np. zwrot wadliwie wyegzekwowanego świadczenia lub przywrócić stan poprzedni. Samo uchylenie czynności komornika następuje z reguły po stwierdzeniu uchybień formalnych, co nie przesądza ostatecznego wyniku postępowania egzekucyjnego. Strona może jeżeli czynność ta naruszyła jej prawa materialne, dochodzić przysługującego jej roszczenia we właściwej drodze 1k.38/". Powód do 06 czerwca 2012r. nie wystąpił na drogę postępowania sądowego o czym został poinformowany w uzasadnieniu postanowienia Sądu Okręgowego. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: wyceny 1k.5-24/, faktur /k.25-27 l, dokumentów znajdujących się w aktach IIIKm61/04, IIIKm127/04, IIIKm1026/05, postanowienia Sądu Okręgowego w S. z 23 listopada 2006r. /k.30-38/, postanowienia o umorzeniu śledztwa /k.46-48/, postanowienia o zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności /k.157/, wyroku /k.158-160/, zeznań stron J. T. /k.173/ i R. K. /k. 173v.-174/. Okoliczności wynikające z dokumentów nie były kwestionowane przez strony, stanowią wiarygodny materiał dowodowy w zakresie objętym treścią dokumentów. Sąd w całości obdarzył wiarą zeznania stron, są zgodne z dokumentami znajdującymi się w aktach, nie były kwestionowane. Sąd Okręgowy w Siedlcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 23 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. tekst. jedno z 2006 r., Nr 167, poz. 1191 ze zm.) komornik obowiązany jest do naprawienia szkody wyrządzonej przez niezgodne --- STRONA 5 --- z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu czynności. Artykuł 23 nie określa samodzielnie przesłanek odpowiedzialności komornika w sensie warunków powstania obowiązku naprawienia szkody. W tym zakresie będą miały zastosowanie ogólne przesłanki odpowiedzialności deliktowej, wynikające z przepisów kodeksu cywilnego w tym przepisy dotyczące przedawnienia (uchwała SN z 13 października 2004 r., III CZP 54/04, OSNC 2005, nr 10, poz. 168),. Do przesłanek tych należą: a) szkoda w znaczeniu uszczerbku w dobrach osoby poszkodowanej, b) fakt (zdarzenie), z którym ustawa łączy obowiązek odszkodowawczy (zdarzeniem tym według art. 23 jest niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie komornika), c) związek przyczynowy między faktem (zdarzeniem) a szkodą. Zgodnie z treścią art. 442§ lk.c. roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodą. Zgodnie z treścią tego przepisu przyjmuje się, że bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się z dniem, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Obie przesłanki powinny być spełnione łącznie. Z zeznań powoda wynika, iż dowiedział się o szkodzie w dniu licytacji, gdyż już wówczas uważał, że uzyskane z licytacji kwoty były zbyt niskie. Licytacja odbyła się w 10 lipcu 2006r. Pozew wpłynął do Sądu 6 czerwca 2012r., to jest po upływie prawie 6 lat od licytacji. ,Powód podnosił, iż przyczyną tak późnego wystąpienia z żądaniem był fakt, iż przebywał w zakładzie karnym, załamał. Do zakładu karnego przybył 28 kwietnia 2011r., to jest już po upływie okresu przedawnienia. Zdaniem Sądu okoliczności te nie usprawiedliwiają bezczynności J. T. w dochodzeniu roszczenia na drodze postępowania sądowego. W tym samym czasie składał skargi do różnych instytucji, nie wystąpił natomiast z odpowiednim powództwem do Sądu. Zdaniem Sądu wskazuje to, iż roszczenie --- STRONA 6 --- powoda w dacie wnoszenia powództwa było przedawnione w związku z czym nie mogło być uwzględnione i musiało zostać oddalone. Mając powyższe na względzie należało orzec jak w wyroku.