Postanowienie I C 627/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Krakowie

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 627/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Irena Żarnowska-Sporysz Protokolant: prot. sądowy A. Ł. po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa A. J. przeciwko K. K., D. K. o ochronę dóbr osobistych I. powództwo oddala; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanych kwotę 1577 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. IC 627/14 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 28 marca 2014r sprecyzowanym w piśmie z dnia 13 listopada 2014r (k. 71)i piśmie z dnia 15.12.2014 –k. 82 powód A. J. domaga się od pozwanych K. K. i D. K. zapłaty kwoty 5000 zł dla siebie tytułem zadośćuczynienia i 5000 zł na Schronisko (...) w K. a ponadto zobowiązanie pozwanych do przeproszenia powoda , zaniechania naruszania jego dóbr osobistych w przyszłości zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu powód podał, że pozwana K. K. dopuściła się naruszenia jego dóbr osobistych przez to ,że w zeznaniu przed Policją posądziła go o zniszczenie jej bramy wjazdowej na posesję w sprawie (...)(...). Pozwany D. K. natomiast naruszył dobra osobiste powoda przez to , że posądził go przed sądem o niezapłacenie grzywien oraz ,że w sprawie I C 1750/13 zeznał iż powód został ukarany mandatem karnym za notoryczne niezgłaszanie się na przesłuchania”. W czasie przesłuchania pozwanego przed sądem w sprawie II 1Ko 2275/12 pozwany powiedział na temat powoda , że : „zachowanie skazanego pogarsza się , kłótnie wyzwiska bójki są na porządku dziennym”, „ w pierwszej sprawie karnej poszedłem p. J. na rękę odstąpiłem od jego ukarania za obrzucanie mojego domu kamieniami „, „ jest agresywny w stosunku do funkcjonariuszy Policji i Straży Miejskiej- co można ustalić „, „ ja kwestionuję aby on był osoba chorą uważam ,że p. J. symuluje chorobę on wie w jakich granicach może krzywdzić naszą rodzinę ,żeby nie nastąpiła interwencja Policji”, „ jest toksycznie złym człowiekiem” --- STRONA 2 --- Zdaniem powoda te zeznania pozwanego są bezpodstawne i krzywdzące dla niego a skutkiem takich działań pozwanych stan zdrowia powoda, leczącego się od lat psychiatrycznie - pogarsza się . W odpowiedziach na pozew pozwani wnieśli o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postepowania. Pozwana K. K. podała ,że w związku ze zniszczeniem jej bramy i domofonu złożyła zawiadomienie na Policję o tym zdarzeniu i była przez policję słuchana a na pytania funkcjonariusza kogo podejrzewa o dokonanie zniszczeń – wskazała osobę powoda działając w głębokim przekonaniu o słuszności swych podejrzeń albowiem tylko z powodem trwają konflikty i spory sąsiedzkie od wielu lat, w których powód utrudnia pozwanym i ich dzieciom zamieszkiwanie. Pozwany D. K. podał ,że składał zeznania przed sądem w sprawie II 1 Ko 2275/12 – ale odpowiadał tylko na pytania sądu a odpowiedzi udzielał zgodnie ze swą wiedzą na dzień ich składania . Informacje o niezapłaceniu grzywien przez powoda uzyskał od niego samego który mu to oznajmił jak również i to ,że nie zamierza respektować wyroku sądu. Dodał że powód jest osobą konfliktową, wszczyna z pozwanymi kłótnie nie licząc się z tym ,że mogą one pogorszyć ich stan zdrowia oraz ich dzieci . Strony wielokrotnie wzywały wzajemnie na siebie Policję i Straż Miejską . Sąd ustalił: Strony mieszkają w W. przy ul. (...) terem. Są sąsiadami. Ich posesje graniczą ze sobą. Od około 10 lat istnieje między nimi konflikt. Wczesnym rankiem dnia 13 kwietnia 2014r pozwana zauważyła uszkodzenia na bramie wjazdowej do swojej posesji oraz uszkodzenia domofonu na niej zainstalowanego. Fakt ten zgłosiła tego samego dnia Policji w W., która wszczęła czynności wyjaśniające. Dokonała oględzin , przesłuchała między innymi samą zgłaszającą tj. pozwaną . W trakcie tego przesłuchania pozwana udzielając odpowiedzi na pytania policjanta powiedziała ,że nie widziała kto dokonał tych uszkodzeń ,ale podejrzewa o to swego sąsiada A. J. , z którym ma konflikt, a ponadto jest on osobą karaną. Dow: zeznania pozwanej w sprawie (...) (...) z dnia 13 kwietnia 2013r.(k.3) Przesłuchano również powoda A. J., który potwierdził iż ma konflikt z pozwaną , ale zaprzeczył aby to on uszkodził bramę czy domofon na dowód czego wskazał iż w okresie kiedy to się stało przebywał w szpitalu w K. tj. w terminie od 06 kwietnia 2013r do 06 maja 2013r. Dow; zeznania powoda – akta (...)k. 14 Postępowanie – dochodzenie w tej sprawie zostało umorzone na skutek niewykrycia sprawcy przestępstwa postanowieniem z dnia 14 czerwca 2013r. Dow: postanowienie – akta (...)k. 16 Pozwana składając zeznanie na Policji nie wiedziała o tym iż powód w czasie kiedy uszkodzono jej bramę i domofon przebywał w szpitalu, natomiast sam moment uszkodzenia bramy zobaczyła już później na filmie zarejestrowanym na kamerze jej sąsiada B. z tym ,że widoczna była na nim tylko postać w kapturze więc nie zidentyfikowano tej osoby. Kiedy doszło do uszkodzeń pozwani nie mieli kamery na swej posesji. Dow zeznania pozwanej – k. 180 - 183 W 2012r pozwany D. K. złożył wniosek o wykonanie orzeczonej w stosunku po powoda , a zawieszonej kary pozbawienia wolności na którą powód został skazany prawomocnym wyrokiem z dnia 24 listopada 2010r – sygn. II K 1092/10 Sądu Rejonowego w Wieliczce za uderzenie pozwanego w twarz. Powód bowiem zdaniem pozwanego w okresie próby dopuszczał się zakłócania porządku poprzez głośne puszczanie radia , straszenie pozwanej, że --- STRONA 3 --- doprowadzi do zwolnienia jej z pracy , straszenie syna pozwanych ,że zostanie sierotą , obnażanie się przed pozwanym , gonienie za sąsiadem B. z kilofem , szarpanie się z pozwaną. Wszystko to było przyczyną częstych interwencji policji i straży miejskiej. Sąd Rejonowy, który prowadził postępowanie o wykonanie kary – pod sygn. II 1 Ko 2275/12 – przesłuchał strony tj. pozwanego i powoda. Pozwany D. K. zeznając przed sądem udzielał odpowiedzi na pytania sądu . Powiedział wówczas między innymi ,że : „ powód nie przeprosił pozwanego do czego był zobowiązany wyrokiem, że zachowanie powoda ( tam skazanego) od kilkunastu lat pogarsza się , że kłótnie wyzwiska , bójki są w zasadzie na porządku dziennym , że w pierwszej sprawie karnej pozwany poszedł skazanemu na rękę tj. odstąpił od ukarania go za obrzucanie jego domu kamieniami , w drugiej sprawie zostałem uderzony przez A. J. w twarz , że powód nie płaci orzeczonych kar, kpi z wymiaru sprawiedliwości, jest także agresywny w stosunku do funkcjonariuszy policji i straży miejskiej , że gonił sąsiada z kilofem w ręku za co został nieprawomocnie skazany, że powód symuluje chorobę że wie w jakich granicach może krzywdzić naszą rodzinę ,że moim zdaniem powód jest toksycznie złym człowiekiem” Dow: zeznania pozwanego w sprawie . II 1 Ko 2275/12- k. 125-127 Postępowanie w sprawie II 1 Ko 2275/12 zakończyło się wydaniem postanowienia z dnia 15 lutego 2013r o zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności w stosunku do skazanego A. J.. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Rejonowy stwierdził iż skazany A. J. w okresie próby dopuszczał się zachowań nagannych , naruszających prawo i zasady współżycia społecznego . Wymienił też Sąd sygnatury spraw karnych toczących się przeciwko A. J. wszczętych z uwagi na czyny jakich ten dopuścił się na szkodę D. K., L. B. i K. B. (1). Ustalił też sąd ,że skazany A. J. - co wynika z opinii biegłych psychiatrów – bagatelizuje swoje zachowania , ma obniżony krytycyzm oraz wgląd wobec własnych zachowań . Ma przy tym zwiększony poziom wrażliwości oraz cierpi na zaburzenia afektywne z zaleganiem emocji ma osobowość zaburzoną z rysami histerycznymi i nastawieniami urojeniowymi i w ocenie sądu traktuje swe dolegliwości psychiczne jako swego rodzaju alibi dla niekontrolowanych zachowań pozostając jednocześnie bezkrytycznym wobec własnego postępowania i przedstawiając siebie jako wyłącznie ofiarę. Dow; treść uzasadnienia postanowienia w sprawie II 1 Ko 2275/12. – k. 51-52 Powód jest skonfliktowany nie tylko ze stronami, ale i z innym sąsiadem K. B. (1) . Między stronami i również między powodem a K. B. dochodzi do awantur , zaczepek , wyzwisk – kończących się interwencją policji albo straży miejskiej. Powód jest porywczy, nerwowy , często agresywny – co potęguje napięcia miedzy w/w osobami. Wzywa policję na pozwanych z błahych powodów np. dlatego ,że kilka gałązek żywopłotu spadło na jego posesje , albo ,że tlił się grill. Straszy syna pozwanych ,że np. odda go do domu dziecka albo uczyni z niego sierotę. Między stronami były liczne sprawy sądowe karne i cywilne. Dow: zeznania ś. K. B. –k. 149-150, św. G. K.-k. 150- 151, św. M. M. –k. 169, św. M. J. –k. 174, zeznania pozwanych i powoda k. 177-186., wyroki karne , porozumienia -k. 113-118 Z informacji udzielonej tut. Sądowi przez Policję wynika iż tylko w okresie od lutego 2013r do 01 stycznia 2014r miało miejsce 19 interwencji policyjnych na posesjach stron na skutek ich zgłoszeń a także małżonków B. i konkubiny powoda G. K. (1). Dow; pismo Policji –k. 130 Z pisma Straży miejskiej wynika ilość interwencji tej straży na skutek wezwań ich przez strony Dow; pismo Straży Miejskiej –k. 98 Tak opisany stan faktyczny opiera się na cytowanych dokumentach --- STRONA 4 --- w tym wyrokach sądowych oraz zeznaniach świadków i stron. Co do faktów stanowiących podstawę faktyczną powództwa, a którymi są zeznania pozwanej przed policją i zeznania pozwanego przed sądem to są one bezsporne – bo treść tych zeznań jest zaprotokołowana. Tło zdarzeń natomiast na podstawie którego doszło do złożenia cytowanych zeznań w tym i to czy użyte przez pozwanych sformułowania polegają na prawdzie było przedmiotem postępowania dowodowego . Sąd odmówił wiary powodowi w zakresie w jakim twierdzi on iż konflikt jaki istnieje między stronami od lat wywołany jest wyłącznie działaniem pozwanych i z ich winy, bowiem przeczą temu wszystkie inne dowody tj. zeznania świadków, pozwanych a także treść wyroków karnych skazujących powoda a załączonych do niniejszych akt. Podobnie odmówił wiary w tym zakresie zeznaniom świadków G. K. i M. J., którzy są osobami bliskimi powoda i z oczywistych względów , choćby z uwagi na emocjonalny stosunek do powoda starali się przedstawić konflikt w najkorzystniejszym dla powoda świetle. W kontekście właśnie tego długotrwałego konfliktu , wzajemnych relacji pomiędzy stronami należało ocenić słowa wypowiedziane pod adresem powoda przez pozwanych. Sąd oddalił wniosek powoda o przesłuchanie św. B. K. z (...) (k. 72) na okoliczność pogorszenia się zdrowia psychicznego powoda na skutek działań pozwanych – a to dlatego iż sąd nie uznał iż ich działania naruszyły dobra osobiste powoda. Zważyć należy; Powództwo jest nieuzasadnione. Powód w oparciu o przepisy art. 23 i 24 kc dotyczące ochrony dóbr osobistych i w oparciu o art. 448 kc domaga się przeprosin i zasądzenia dla niego zadośćuczynienia i kwoty na cel społeczny oraz zakazania naruszania dóbr osobistych powoda w przyszłości. W art. 24 § 1 ustanowione zostało domniemanie bezprawności naruszenia dobra osobistego, które wszak podlega obaleniu przez wykazanie uprawnienia do określonego działania. Kto zatem twierdzi, że naruszono jego dobro osobiste, nie musi wykazywać bezprawności . Bezprawnym jest każde działanie naruszające dobro osobiste, jeżeli nie zachodzi żadna ze szczególnych okoliczności usprawiedliwiających takie działanie. Do okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych na ogół zalicza się: 1) działanie w ramach porządku prawnego, tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy prawa, 2) wykonywanie prawa podmiotowego, 3) zgodę pokrzywdzonego (ale z zastrzeżeniem uchylenia jej skuteczności w niektórych przypadkach) oraz 4) działanie w ochronie uzasadnionego interesu. Ciężar dowodu braku bezprawności działania (art. 24 k.c.) spoczywa na osobie, której zarzucono naruszenie dobra osobistego; musi ona wykazać, że była do tego uprawniona. Typowymi wypadkami braku bezprawności są: a) działanie w ramach obowiązującego porządku prawnego, włączając w to zasady współżycia społecznego, b) wykonywanie prawa podmiotowego, w warunkach niewskazujących na jego nadużycie (zob. art. 5), c) zezwolenie (zgoda), z tym jednak zastrzeżeniem, że nie można tej okoliczności w jakiś generalny sposób traktować jako uchylającej bezprawność, d) nieistnienie (brak) zasługującego na ochronę interesu, e) potrzeba ochrony wartości nadrzędnych, Ochrona prawna przewidziana w przepisach art. 23 i 24 § 1 zd. 1 k.c. nie przysługuje, jeżeli działanie osoby, przeciwko której skierowane są roszczenia, nie jest bezprawne. Nie można uznać za bezprawne działania, dokonanego w ramach porządku prawnego. --- STRONA 5 --- Działaniem w tych ramach jest złożenie zeznań w charakterze świadka czy też złożenie dokumentu, jako dowodu w postępowaniu prowadzonym przez uprawnione organy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy podkreślić należy iż podstawą faktyczną żądania są zeznania pozwanej złożone w sprawie (...) (...) i zeznania pozwanego złożone w sprawie II 1Ko 2275/12 i w sprawie I C 1750/13. Jeżeli chodzi o zeznania pozwanej w sprawie (...) (...) to złożone zostały przez nią w trakcie trwania postępowania mającego na celu ustalenie sprawcy uszkodzeń dokonanych na posesji pozwanej. Pozwana odpowiadała jedynie na pytania zadawane jej przez funkcjonariusza policji w tym również dotyczące tego kogo podejrzewa ona o dokonanie zniszczeń . Wskazała na osobę powoda – jako tego który mógł to zrobić a to dlatego że w jej otoczeniu jest on jedyną osobą z którym od wielu lat pozostaje w konflikcie , z którym ma procesy sądowe , o którym już wówczas wiedziała że był osobą karaną. Brała też pod uwagę charakter powoda , jego liczne zaczepne zachowania w stosunku do niej i jej rodziny. Jej podejrzenia więc skierowane na niego nie były w kontekście długotrwałego z nim konfliktu nieuzasadnione. Dodać trzeba ,że pozwana nie stwierdziła przy tym kategorycznie ,że powód był sprawcą , a tylko ,że go podejrzewa . Pozwana nie wiedziała iż wtedy gdy doszło do uszkodzenie jej bramy i domofonu powód przebywał w szpitalu . Zauważyć też należy iż informacji na temat jej podejrzeń co do osoby sprawcy uszkodzeń pozwana nie obwieszczała publicznie a tylko podała je do protokołu prowadzonej sprawy. Powód też nie poniósł w związku z tym podejrzeniem i postępowaniem żadnej szkody – sprawa zakończyła się umorzeniem. Jego natomiast reakcja w postaci próby samobójczej ( jeżeli do takiej w ogóle doszło) jest zupełnie nieadekwatna do działania pozwanej i za nią pozwana nie może ponosić odpowiedzialności. Reakcje pozwanego – co zostało stwierdzone w opinii biegłych psychiatrów wykonanej dla sprawy II 1Ko 2275/12( przywołanej w uzasadnieniu orzeczenia tej sprawy) mają bardziej podłoże w jego chorobie o charakterze zaburzeń emocjonalnych niż w działaniach osób trzecich – które należy ocenić obiektywnie a nie przez pryzmat zachwianej chorobą wrażliwości pozwanego. Jeżeli natomiast chodzi o zeznania pozwanego w sprawie II 1 Ko 2275/12 to zauważyć należy iż po pierwsze pozwany zainicjował wszczęcie tego postępowania tj. o wykonanie w stosunku do powoda kary pozbawienia wolności z uwagi na naganne zachowania powoda i w trosce o bezpieczeństwo swojej rodziny . Po drugie pozwany w sprawie tej odpowiadał na pytania Sądu i wypowiedział się na temat zachowań powoda uzasadniających jego zdaniem wniosek o zarządzenie wykonania kary oraz wyraził swoją subiektywną opinię na temat charakteru powoda . Zeznał iż powód nie przeprosił go pomimo iż był do tego zobowiązany na podstawie wyroku karnego była wypowiedzią prawdziwą bo istotnie powód nie wykonał tej części wyroku ze sprawy II K 1092/10 Sądu Rejonowego w Wieliczce i dopiero początkiem stycznia 2016r – już w trakcie niniejszej sprawy pozwany dostał od powoda list z przeprosinami – vide zeznania pozwanego. Powiedział pozwany również m.inn. że ” powód jest toksycznie złym człowiekiem”. Tego typu stwierdzenie w kontekście długotrwałego konfliktu między stronami i poczucia krzywd doznanych ze strony powoda – potwierdzonych wyrokami sądowymi skazującymi powoda nie było stwierdzeniem nieuzasadnionym. Pozwany tak po prostu postrzega powoda obserwując na co dzień jego zachowania i tak ocenia jego postawę co przekazał sądowi . Ilość wyroków sądowych uznających powoda za winnego czynów skierowanych przeciwko pozwanemu i jego rodzinie czy przeciwko B. czyni tę ocenę nieoderwaną od rzeczywistości , nieprzejaskrawioną. Biorąc pod uwagę sytuację w jakiej wypowiadał te słowa tj. podczas zeznań w sprawie o wykonanie orzeczonej wobec powoda kary pozbawienia wolności za naruszenie nietykalności cielesnej pozwanego nie można tego stwierdzenia uznać ani za bezprawne ani nieuzasadnione ani za nieprawdziwe – bo takie istotnie zdanie na temat powoda ma pozwany. Stwierdzenie , że ” powód nie płaci grzywien” nie było nieprawdziwe w ocenie pozwanego gdyż jak twierdzi usłyszał o tym od samego powoda. Samo zresztą takie stwierdzenie nie narusza dóbr osobistych , bo z jego treści nie można wywieść czy powód nie płaci grzywien – bo lekceważy orzeczenia na podstawie których ma je płacić ,czy też nie płaci , bo nie jest skazany na ich płacenie . Nie jest to zatem określenie ani pejoratywne ani pochlebne – po prostu obojętne z punktu widzenia oceny osoby której to określenie dotyczy. --- STRONA 6 --- Stwierdzenie ,że „powód był agresywny w stosunku do tych funkcjonariuszy” nawet jeżeli agresja nie była kierowana wprost do nich ale w ogóle uzewnętrzniana w ich obecności również uzasadnia taką wypowiedź. Z zeznań świadków i stron wynika iż podczas licznych konfrontacji stron na posesji podczas których interweniowała policja powód jawił się jako osoba porywcza, gwałtowna , a nawet agresywna i swej porywczości nie krył również w obecności tych funkcjonariuszy . Był też powód jak zeznał pozwany skazany za obrazę funkcjonariuszy tzn. dostał grzywnę za popełnione wykroczenie. Faktem jest również ,że doszło ze strony powoda do zaatakowania pozwanego , raz poprzez uderzenie go w twarz za co powód został skazany i innym razem kiedy powód uderzył pozwanego łopatą – o czym zeznawał w niniejszej sprawie , albo jeszcze kiedy powód gonił sąsiada B. z kilofem w ręku więc stwierdzenie pozwanego że ” zachowanie powoda od kilkunastu lat pogarsza się , że kłótnie wyzwiska , bójki są w zasadzie na porządku dziennym również nie jest nieprawdziwe . Wypowiedź pozwanego na temat „symulacji choroby” powoda jest tylko opinią pozwanego, który nie jest lekarzem psychiatrą i może się mylić. Nadto trzeba też tę opinię ocenić przez pryzmat tego co na temat choroby powoda powiedzieli sami biegli psychiatrzy i sąd karny w cytowanym tu uzasadnieniu , a mianowicie że powód tę chorobę traktuje jako swego rodzaju alibi do swych zachowań . Skoro tak to i pozwany niebezzasadnie ocenił ją jako wykorzystywanie jej do uzasadnienia swych nagannych zachowań i ucieczki od odpowiedzialności za nie. Stwierdzenie w sprawie I C 1750/13 – że ” powód został ukarany mandatem za niezgłaszanie się na przesłuchania „ dotyczyło – jak zeznał tutaj pozwany mandatu jaki został na powoda nałożony przez straż miejską za niezgłaszanie się przez niego w sprawie przycięcia krzewów - o czym się pozwany od tejże straży dowiedział . Nadto dodać trzeba iż takie stwierdzenie nie stanowi samo w sobie naruszenia dóbr osobistych a tym bardziej gdy jest stwierdzeniem prawdziwym. Wszystkie wypowiedziane pod adresem powoda słowa były odpowiedzią na zadawane przez sąd pytania, a odpowiedzi tych pozwany udzielał według swej najlepszej wiedzy . Wszystko to co zeznał pozwany wypowiedziane zostało co należy podkreślić nie publicznie tylko do protokołu rozprawy i do wykorzystania tylko przez sąd, który przecież także dokonuje własnej oceny takich zeznań. Stwierdzenia pozwanego ocenione zostały jako wiarygodne( za wyjątkiem zeznań o grzywnach) przez co orzeczono wykonanie kary wobec powoda . To zaś świadczy po pierwsze o prawdziwości stwierdzeń dotyczących zachowań powoda i o zasadności obaw pozwanego o bezpieczeństwo swoje i swej rodziny, co było głównym motywem jego działania w kierunku doprowadzenia do orzeczenia wykonania kary wobec powoda . Reasumując zaznaczyć należy iż w zeznaniach swych pozwany nie mijał się z prawdą co do wskazanych faktów bo te zostały potwierdzone w zgromadzonym materiale dowodowym jak również co do wyrażonej w tych zeznaniach swej opinii na temat charakteru powoda. Ponadto działania pozwanego podobnie jak pozwanej nie były bezprawne bo wykonywane w ramach obowiązującego prawa. Kontekst sytuacyjny w jakich te zeznania zostały złożone uzasadnia ich treść . Nie stanowią one naruszenia dóbr osobistych powoda bo po pierwsze nie zawierają nieprawdy a po drugie są zdziałane w ramach obowiązującego porządku prawnego i realizacji praw podmiotowych pozwanych. Zachowanie powoda w okresie próby na podstawie którego przecież sąd zarządził wykonanie kary pozbawienia wolności wobec niego świadczy z jednej strony o lekceważeniu wyroku sądowego przez powoda a z drugiej o prawdziwości stwierdzeń podanych na jego temat przez pozwanego. Mając powyższe na uwadze oddalono powództwo w całości obciążając powoda zgodnie z regułą art. 98 kpc kosztami postępowania na które złożyły się koszty adwokackie pozwanych tj. 1200 zł – (stawka adwokacka za roszczenia majątkowe), 360 zł (stawka za roszczenia niemajątkowe)- zgodnie z przepisami rozporządzenia Min. Spr. w sprawie opłat za czynności adwokackie i 17 zł to opłata skarbowa.