Wyrok I C 570/11 Dnia 26 kwietnia 2012 roku Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział I Cywilny w składzie następu

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 570/11 Dnia 26 kwietnia 2012 roku Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Adam Woźniakiewicz Protokolant: sekr. sąd. Bożena Zaremba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2012r. w N. sprawy z powództwa M. G. przeciwko Z. F. o ochronę dóbr osobistych i o zapłatę I. oddala powództwo II. zasądza od powoda M. G. na rzecz pozwanego Z. F. kwotę 1 918,80zł /jeden tysiąc dziewięćset osiemnaście złotych 80/100/, w tym 358,80zł /trzysta pięćdziesiąt osiem złotych 80/100/ podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego --- STRONA 2 --- /Sygn. akt I C 570/11 UZASADNIENIE do wyroku Sądu z dnia 26 kwietnia 2012r. M. G. wystąpił z powództwem skierowanym przeciwko pozwanemu Z. F. domagając się: - sporządzenia w terminie 3 dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia oświadczenia zawierającego przeproszenie powoda o następującej treści: „Z. F. bardzo przeprasza Pana M. G., byłego pracownika (…) Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w K. za podawanie nieprawdziwych informacji w pismach kierowanych do Zarządu (…) Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia 8.10.2008r. i 24.04.2009r., a naruszających jego dobre imię oraz cześć”; - przesłania powyższego oświadczenia w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia na adres powoda oraz zarządu (…) Spółdzielni Mieszkaniowej; - zasądzenia na rzecz powoda tytułem zadośćuczynienia kwoty 10 000,00zł; - zasądzenia kosztów postępowania. Roszczenie swoje powód wywiódł z faktu podpisania przez pozwanego dwóch pism: z dnia 8.10.2008r. oraz 24.04.2009r., sporządzonych przez pracowników Spółdzielni, a zaadresowanych do Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej, w których powód został ukazany jako osoba niekoleżeńska, niekompetentna, nieszanująca mienia spółdzielni oraz nękająca jej pracowników filmowaniem podczas wykonywania obowiązków pracowniczych oraz telefonami. Zdaniem powoda skutkiem powyższych pism był fakt zwolnienia powoda z pracy w listopadzie 2008r., a następnie wszczęcie przeciw niemu postępowania pod zarzutem popełnienia wykroczenia z art.107 kw, czyli uporczywego nękania, od czego został prawomocnie uniewinniony. Na skutek przedstawienia tak złej opinii o powodzie wystąpiły u niego objawy depresji, miał problemy z pozyskaniem nowego zatrudnienia. /k.1-4/ Pozwany Z. F. wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wskazał, iż jego zachowanie nie było ani bezprawne, ani też zawinione. Złożył podpis pod obydwom pismami, ponieważ podzielał zawarte w nich twierdzenia. Na skutek zachowania powoda czuł się stale monitorowany i kontrolowany, co wzbudzało w nim stres i przeszkadzało w prawidłowym wypełnianiu obowiązków pracowniczych. Nawiązując do wyroku sądu pracy zaakcentował, że pisma przez niego podpisane nie były przyczyną zwolnienia z pracy, a postępowanie karne nie wywołało dla powoda negatywnych skutków w sferze towarzyskiej lub zawodowej. Podniósł, że powód który sam narusza dobra osobiste innych osób, poprzez filmowanie i fotografowanie ich wbrew ich zgodzie, nadużywa prawa, dlatego jego roszczenie nie zasługuje na ochronę /art.5 kc/. /k.27-31/ Sąd ustalił następujący stan faktyczny: --- STRONA 3 --- Powód M. G. był zatrudniony w (…) Spółdzielni Mieszkaniowej w okresie od 1990r. do 2008r. na stanowisku konserwatora. /bezsporne/ Pozwany Z. F. jest zatrudniony w (…) Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej od września 2007r. także na stanowisku konserwatora. /dowód: zaświadczenie z dnia 31.10.2011r. – k. 49/ W 2008r. relacje pomiędzy powodem a pozostałymi pracownikami spółdzielni nie układały się najlepiej. W piśmie z dnia 8.10.2008r., zaadresowanym do Zarządu (…) Spółdzielni Mieszkaniowej, zredagowanym i podpisanym przez kilkunastu pracowników spółdzielni, zostało zawarte oświadczenie, iż „M. G. godzi w dobre imię spółdzielni oraz podstawowe zasady współżycia społecznego”, a dzieje się tak „za sprawą jego niekoleżeństwa, nieuczynności, nieposzanowania mienia Spółdzielni oraz braku dbałości o interesy ogółu we wszelkim tego słowa znaczeniu”. W dalszej części pisma znalazł się apel – prośba podpisanych pracowników o „reakcję mającą na celu rozwiązanie zaistniałego problemu”. Pod pismem podpisy złożyło 18 pracowników spółdzielni. Był wśród nich pozwany Z. F.. Pracownicy podpisujący powyższe pismo mieli nadzieję, iż Zarząd zareaguje w ten sposób, że udzieli M. G. nagany, zobliguje go do poprawnej współpracy z innymi zatrudnionymi w Spółdzielni. /dowód: pismo z dnia 8.10.2008r. – k.7, zeznania świadka J. K. – k.39v-40/ W dniu 28.11.2008r. powodowi zostało wręczone wypowiedzenie umowy o pracę. Wypowiedzenie zostało uzasadnione likwidacją stanowiska pracy powoda, wynikającą z przyczyn ekonomicznych. Powód nie zgadzał się z doręczonym wypowiedzeniem uznając, że przyczyna wskazana w dokumencie wypowiedzenia była fikcyjna, a w czasie wręczenia zwolnienia nie był w pracy, ponieważ przebywał na zwolnieniu. W związku z powyższym wniósł powództwo do sądu pracy, domagając się przywrócenia do pracy. Argumentował, że rzeczywistą przyczyną zwolnienia było pismo pracowników z dnia 8.10.2008r. skierowane do zarządu. Prawomocnym wyrokiem z dnia 15.05.2009r., utrzymanym w mocy przez orzeczenie Sądu Okręgowego w Nowym Sączu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20.01.2010r., sygn. IV Pa 64/09, Sąd Rejonowy w Nowym --- STRONA 4 --- Sączu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych do sygn. akt IV P 235/08 zasądził od (…) Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej w K. na rzecz M. G. kwotę 5 610,00zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę. Sąd ocenił przyczynę wypowiedzenia ujawnioną przez pracodawcę za rzeczywistą i uzasadnioną. Uznając jednak przywrócenie powoda do pracy za niecelowe, Sąd orzekł o przyznaniu odszkodowania. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd zauważył, bazując na zeznaniach świadków oraz piśmie z dnia 8.10.2008r., że współpraca powoda z przełożonymi jak i innymi pracownikami układała się źle, co powodowało nieprzyjemną atmosferę w miejscu pracy, a sytuacja ta była zawiniona przez powoda, trudno bowiem przypuszczać, by 18 pracowników podpisanych pod ww pismem bezpodstawnie negatywnie oceniało powoda. /dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Sączu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15.05.2009r. do sygn. IV P 235/08 waz z uzasadnieniem – k.8-11, w aktach Sądu Rejonowego w Nowym Sączu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych: pozew z dnia 4.12.2008r. – k.2-4, wypowiedzenie umowy o pracę z dnia 28.11.2008r. – k.5, umowa o pracę z dnia 9.07.1990r. – k.6, wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20.10.2010r., sygn. IV Pa 64/09 z uzasadnieniem – k.176, 184-196/ Po zwolnieniu z pracy powód stał się bardziej nerwowy i drażliwy, co odczuwała jego rodzina. /dowód: częściowo zeznania świadka M. G. – k.60/ Przed złożeniem pozwu inicjującego niniejsze postępowanie powód zwrócił się do Z. F. o uzasadnienie zarzutów stawianych mu w piśmie z dnia 8.10.2008r. /dowód: pismo powoda - k.16/ Nawet po zwolnieniu z pracy w Spółdzielni M. G. obserwował pracowników, nagrywał wykonywane czynności pracownicze kamerą, monitorował ich zachowanie, co wzbudzało w pracownikach frustrację. Dlatego też pismem z dnia 24.04.2009r. pracownicy po raz kolejny zwrócili się do zarządu Spółdzielni „z prośbą o pomoc w likwidacji uporczywego i narastającego nękania przez byłego pracownika M. G.”. Podali, że: „w okresie zimowym byli wielokrotnie filmowani przez niego kamerą przy odgarnianiu śniegu i porządkowaniu terenów Spółdzielni”. W czasie bezpośrednio poprzedzającym sporządzenie pisma nagrywanie zachowania pracowników odbywało się niemal codziennie. Pracownicy zauważyli, że są nękani telefonami od powoda zarówno w czasie pracy, jak i po niej. M. G. miał opowiadać do mieszkańców, że wróci do pracy, a pozostali pracownicy zostaną zwolnieni, ponieważ pracują nierzetelnie. Na skutek zachowania powoda pracownicy czuli się pomawiani, dyskryminowani i nie czuli się bezpieczni podczas wykonywania pracy. W związku z taką sytuacją pracownicy zamieścili w piśmie prośbę „o pomoc w skutecznej likwidacji --- STRONA 5 --- nękania oraz prześladowania przez M. G.”. Pod pismem złożyło podpisy 5 pracowników, był wśród nich powód Z. F. /dowód: pismo z dnia 24.04.2009r. – k.12, zeznania świadka J. K. – k.39v-40, M. P. – k.40-41, C. W. – k.41-42, częściowo zeznania powoda M. G. – k.61, zeznania pozwanego Z. F. – k.62v/ W związku z powyższym pismem w dniu 6.05.2009r. Zarząd (…) Spółdzielni złożył w Prokuraturze Rejonowej w Muszynie wniosek o ukaranie M. G. z powodu uporczywego nękania jej pracowników, czyli wykroczenia z art.107 kw. Prawomocnym wyrokiem z dnia 20.05.2010r. Sądu Rejonowego w Muszynie Wydział II Karny do sprawy o sygn. W 271/09 M. G. obwiniony o wielokrotne nagrywanie i fotografowanie pracowników spółdzielni, w tym m.in. Z. F., został uniewinniony. /dowód: pismo Zarządu do Prokuratury z dnia 6.05.2009r. – k.12v, wniosek o ukaranie z dnia 1.12.2009r. – k.13, wyrok Sądu Rejonowego w Muszynie Wydział II Karny z dnia 20.05.2010r., sygn. W 271/09 – k.14, w aktach Sądu Rejonowego w Muszynie Wydział II Karny o sygn. W 271/09: wyrok Sądu Rejonowego w Muszynie Wydział II Karny z dnia 20.05.2010r., sygn. W 271/09 z uzasadnieniem – k.95, 99-104/ Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dołączonych do akt dokumentów, których wiarygodność i autentyczność nie zostały przez strony podważone, nie wzbudziły także podejrzeń Sądu, zeznań świadków, stron oraz dokumentów z dołączonych akt spraw sądowych /IV P 235/08 Sądu Rejonowego w Nowym Sączu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, W 271/09 Sądu Rejonowego w Muszynie Wydział II Karny/. Świadkowie J. K. /k.39v/, M. P. /k.40/, C. W. /k.41/, pracownicy Spółdzielni, zeznali w ocenie Sądu obiektywnie i szczerze na okoliczność zachowania powoda, jego relacji ze współpracownikami w okresie zatrudnienia w spółdzielni. Ich relacje są zbieżne, korespondują ze sobą w zakresie opisu postawy powoda fotografującego zachowania pracowników Spółdzielni. Podkreślić należy, że świadkowie nie przejawili tendencji do ukazania powoda w negatywnym świetle, ponieważ wskazali nie tylko na męczące pracowników dokumentowanie ich pracy, ale i pozytywne inicjatywy M. G. jak dążenie do zapewnienia pomieszczenia socjalnego oraz uzyskanie podwyżek. Kierując się tymi wskazaniami, Sąd obdarzył zeznania świadków przymiotem wiarygodności w pełni i oparł na nich ustalenia stanu faktycznego. M. G. /k.60/, małżonka powoda, zeznała szczerze i obiektywnie jedynie w zakresie opisu stanu rozdrażnienia powoda w okresie następującym po zwolnieniu z pracy. Z dołączonych akt sprawy karnej niewątpliwie wynika, że powód nagrywał pracowników, zatem zaprzeczenia w tym przedmiocie nie zasługują na uwzględnienie. Brak też podstaw do przyznania racji świadkowi, kiedy twierdzi, że powód miał przez okres 2 lat problemy ze znalezieniem --- STRONA 6 --- nowego zatrudnienia z powodu opinii o jego zachowaniu jako pracownika w Spółdzielni. Pisma podpisane przez pozwanego nie były przyczyną zwolnienia. Pozwany nie miał wpływu na to, jaką opinię o powodzie uzyskiwali jego potencjalni, nowi pracodawcy. Dlatego czynienie powiązań w tym przedmiocie nie jest uzasadnione i nie zostało przez Sąd uwzględnione. Zeznania powoda M. G. /k.61/ zostały przez Sąd uwzględnione w zakresie odnoszącym się do pism stanowiących podstawę roszczenia oraz relacji z pozwanym. Powód nie zaprzeczył, że filmował pracowników Spółdzielni, w tym pozwanego. Ocena jego relacji z pozostałymi współpracownikami Spółdzielni nie należy do Sądu. Inne działania powoda podejmowane w interesie pracowników nie mają dla niniejszej sprawy istotnego znaczenia. Filmując powód nie ujawnił pracownikom przeznaczenia nagrań, dlatego powoływanie się teraz na argumentację, iż czynił to dla ich bezpieczeństwa, nie zasługuje na uwzględnienie. Z. F. /k.62v/ złożył zeznania w ocenie Sądu szczere i w pełni adekwatne dla przedmiotu sprawy. Wskazał na relacje powoda z pracownikami spółdzielni, szczerze przyznał, że podpisał pisma, ponieważ zgadzał się z ich treścią. Nie przejawił negatywnego nastawienia do powoda – obiektywnie odniósł się do zdarzenia, kiedy został poddany badaniu na obecność alkoholu we krwi na skutek interwencji powoda. Sąd obdarzył jego zeznania przymiotem wiarygodności. Sąd zważył, co następuje: Powództwo podlega oddaleniu. Z mocy art. 24 kc w zw. z art.23 kc ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może ona również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny /§1/. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych /§2/. Żądanie roszczenie pieniężnego precyzuje art.448 kc, w myśl którego w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Dla uwzględnienia żądania określonego w art.24 kc wystarczające jest wykazanie, że działanie pozwanego miało charakter bezprawny, przy czym --- STRONA 7 --- pamiętać należy, iż z przepisu tego wynika domniemanie bezprawności działania pozwanego. To na pozwanym ciąży obowiązek wykazania, że podjęte przez niego działanie lub jego zachowanie nie było bezprawne. Dla zasądzenia roszczenia pieniężnego na rzecz powoda konieczne jest wykazanie obok bezprawności jeszcze zawinionego działania pozwanego, przy czym wystarczające jest wykazanie choćby najmniejszego stopnia winy. W pierwszym z pism stanowiących podstawę faktyczną roszczenia zgłoszonego przez powoda, tj. dokumentu z dnia 8.10.2008r. pracownicy Spółdzielni, w tym m.in. pozwany, zwrócili się do pracodawcy (…) Spółdzielni Mieszkaniowej o podjęcie działań niwelujących naganną ich zdaniem postawę ówczesnego pracownika M. G., którego określili jako niekoleżeńskiego, nieuczynnego, nieszanującego mienia spółdzielni oraz niewykazującego dbałości o interesy ogółu. Pismo zostało wystosowane jedynie do Zarządu Spółdzielni jako pracodawcy zarówno M. G. jaki osób podpisanych, czyli z wyłączeniem osób postronnych. Powyższe pismo sygnalizowało niewłaściwą postawę powoda, zawierało ocenę jego zachowania, która z uwagi na liczbę osób, która się z nią zgodziła, prawdopodobnie była trafna. Brak podstaw do twierdzenia, by takie zachowanie m.in. pozwanego było bezprawne lub zawinione. Pozwany jako pracownik sygnalizował pracodawcy negatywy wpływ innego pracownika na wypełnianie przez niego obowiązków pracowniczych. Nie było to zatem ani zachowanie bezprawne ani też zawinione. Nie było nastawione na celowe zaszkodzenie powodowi. Nie zostało wykazane, by na skutek tego pisma nastąpiło zwolnienie powoda z pracy. W toku postępowania przed Sądem Rejonowym w Nowym Sączu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zostało potwierdzone, iż zwolnienie wynikło z redukcji etatów. Przyczyna zwolnienia nie została skutecznie podważona, a odszkodowanie zostało zasądzone jedynie z przyczyn formalnych, tj. wręczenia wypowiedzenia w czasie, kiedy pracownik był na zwolnieniu. Nie zostało także wykazane, by na skutek opinii wyrażonej w ww piśmie u powoda pojawiły się problemy zdrowotne, w tym depresja. Powyższe pismo nie może zostać uznane za pozostające w związku przyczynowym ze zwolnieniem powoda z pracy. W wyroku z dnia 10.04.1984r. do sygn. II CR 87/84, Sąd Najwyższy zauważył, że w razie naruszenia czci przez opinię wewnętrzną, tzn. inną niż opinia wystawiona przez zakład pracy na wniosek pracownika w związku z wypowiedzeniem, rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy, która ma być przedstawiona w nowym zakładzie pracy (art. 98 k.p.), pracownikowi przysługuje ochrona przewidziana w art. 24 k.c. wówczas, gdy opinia wewnętrzna o pracy narusza cześć pracownika przez pomówienie go o ujemne zachowanie lub właściwości, bez względu na to czy pozostają one czy też nie pozostają w związku z jego pracą, w szczególności i wtedy, gdy te zachowania lub właściwości dotyczą samej pracy. --- STRONA 8 --- W realiach niniejszej sprawy pisma współpracowników powoda z dnia 8.10.2008r. nie można uznać za taką opinię wystawioną przez pracodawcę. Było to jedynie stanowisko współpracowników M. G. zawierające ocenę jego osoby jako „kolegi z pracy”. Opinia współpracowników ograniczyła się do sfery zdolności powoda do współdziałania z innymi osobami zatrudnionymi przez Spółdzielnię. W ocenie Sądu każda osoba ma prawo do wyrażenia swoich ocen, opinii i stanowisk na okoliczność sposobu zachowania i postawy innej osoby, w tym innego współpracownika. Zauważyć należy, że pismo, z którego powód wywodzi roszczenie, nie zostało oddane do wglądu publicznego, np. poprzez wywieszenie na klatce schodowej, lecz skierowane drogą służbową do Zarządu. Intencją podpisanych na nim osób, nie była chęć zaszkodzenia powodowi, lecz doprowadzenia do właściwej atmosfery w miejscu pracy, zdyscyplinowania powoda w kierunku współdziałania z innymi pracownikami. W ocenie Sądu taki sposób postępowania m.in. pozwanego nie był działaniem bezprawnym, a w konsekwencji nie był zawiniony. Brak zatem podstaw, by w związku ze wskazanym pismem powód był uprawniony do domagania się roszczeń z art.24 kc i 448 kc. Podobną argumentację należy wystosować do drugiego z pism, z którego powód wywodzi swoje roszczenie, mianowicie dokumentu z dnia 24.04.2009r. Kilku pracowników Spółdzielni zwróciło się w jego treści do pracodawcy o udzielenie ochrony z powodu nękania podczas wykonywania obowiązków pracowniczych przez byłego pracownika Spółdzielni M. G. pod postacią filmowania, fotografowania oraz telefonowania. Podobnie jak pismo z dnia 8.10.2008r., powyższe pismo z dnia 24.04.2009r. zostało zaadresowane jedynie do zarządu, stanowiło apel pracowników, nie miało na celu szykanowania powoda. Zachowanie m.in. pozwanego Z. F. podpisanego na dokumencie, nie było bezprawne i zawinione. Nie zmienia tej oceny fakt, iż powód został uniewinniony od zarzutu popełnienia wykroczenia z art.107 kw, tj. uporczywego nękania. Orzeczenie w przedmiocie wykroczenia nie ma mocy wiążącej z art.11 kpc. Zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia wystosował zarząd spółdzielni, nie zaś pozwany. Pracownicy spółdzielni, w tym pozwany Z. F., nie mieli obowiązku godzić się z sytuacją, gdy powód nie pytając ich o zgodę, filmował ich przy pracy i to niezależnie od tego, jakimi pobudkami kierował się M. G., w jakim celu nagrywał zachowania pracowników spółdzielni. Pozwany oraz inne osoby, które złożyły podpisy pod pismem z dnia 24.04.2009r., mieli prawo do wyrażenia własnej opinii, iż takie zachowanie powoda odbierają jako nękanie. Reasumując, zachowanie pozwanego nie było bezprawne, ani też zawinione. Dlatego przy zastosowaniu art.23 i 24 kpc w zw. z art.448 kc powództwo zostało oddalone w całości. Powództwo zostało oddalone w całości. Powód działał przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego z wyboru. Pozwany został zwolniony od kosztów --- STRONA 9 --- sądowych w całości, reprezentowany był przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego z urzędu /k.54/. Powód uiścił opłatę od pozwu 1 100,00zł /k.17, 19/, w tym 600,00zł od zgłoszonego roszczenia niemajątkowego oraz 500,00zł od żądania zasądzenia zadośćuczynienia. Na zasadzie art.98 kpc oraz §2 ust.3 i §6 oraz §11 ust.1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd zasądził od powoda M. G. na rzecz pozwanego Z. F. kwotę 1 918,00zł /360,00zł z tytułu roszczenia niemajątkowego oraz 1 200,00zł od roszczenia majątkowego/, w tym 358,80zł podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego świadczonego pozwanemu przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu.